Καθημερινές συνήθειες που πρέπει να προσέξουμε για να μη φαινόμαστε αγενείς

Στην καθημερινή μας ζωή θεωρούμε συχνά ότι η ευγένεια είναι κάτι αυτονόητο. Ωστόσο, πολλές μικρές συνήθειες που έχουμε υιοθετήσει χωρίς δεύτερη σκέψη μπορεί να δίνουν στους άλλους μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Συμπεριφορές που για εμάς φαίνονται ασήμαντες ή «φυσιολογικές» ενδέχεται να εκλαμβάνονται ως αγενείς ή αδιάφορες, επηρεάζοντας τις σχέσεις και την επικοινωνία μας.

• • •

Γι’ αυτό, είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε πώς οι καθημερινές μας επιλογές επηρεάζουν τους γύρω μας και να καλλιεργούμε μεγαλύτερη επίγνωση και σεβασμό στις κοινωνικές μας αλληλεπιδράσεις.

Βασικοί κανόνες ευγένειας στην καθημερινότητα

Σύμφωνα με άρθρο στο Yahoo η καθυστέρηση, ακόμη και για λίγα λεπτά, μπορεί να εκληφθεί ως έλλειψη σεβασμού προς τον χρόνο των άλλων, ενώ η συνεχής χρήση κινητού σε κοινωνικές περιστάσεις δίνει την εντύπωση αδιαφορίας.

Παράλληλα, η στάση μας απέναντι σε εργαζόμενους εξυπηρέτησης αποτελεί βασικό δείκτη ευγένειας, καθώς η αγενής συμπεριφορά φανερώνει έλλειψη ενσυναίσθησης.

Εξίσου σημαντικό είναι να εκφράζουμε ευγνωμοσύνη, καθώς η απουσία ενός απλού «ευχαριστώ» μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις σχέσεις μας.

Την ίδια στιγμή, η εμφάνιση και ο τρόπος που χαιρετάμε οφείλουν να προσαρμόζονται στο πλαίσιο, ιδιαίτερα σε πιο επίσημες περιστάσεις.

Επίσης χρειάζεται προσοχή και στις προσωπικές ερωτήσεις, καθώς μπορεί εύκολα να θεωρηθούν αδιάκριτες.

Ενοχλητικές συνήθειες σε κοινόχρηστους χώρους

Όπως σημειώνεται στο parade.com υπάρχουν καθημερινές συνήθειες που ενοχλούν έντονα τους γύρω μας όπως :

• το να μιλάμε δυνατά στο τηλέφωνο

• το να βάζουμε μουσική χωρίς ακουστικά

• το να καταναλώνουμε τρόφιμα με έντονη μυρωδιά σε κοινόχρηστους χώρους

Αυτές οι συμπεριφορές θεωρούνται αγενείς, γιατί επιβάλλουμε τον προσωπικό μας χώρο στους άλλους χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.

Μικρές συνήθειες που κάνουν κακή εντύπωση

Το άρθρο του aol.com αναφέρει ότι ακόμη και απλές καθημερινές κινήσεις μπορούν να επηρεάσουν την εικόνα μας όπως :

• το να μιλάμε ενώ τρώμε ή να μασάμε δυνατά

• το να διακόπτουμε συνεχώς τους άλλους

Αν και φαίνονται ασήμαντες, αυτές οι συνήθειες επηρεάζουν το πώς μας αντιλαμβάνονται οι γύρω μας, καθώς σχετίζονται με τον σεβασμό και την αυτογνωσία.

Οι επιπτώσεις της αγένειας στην καθημερινότητα

Η αγένεια δεν είναι απλώς θέμα τρόπων αλλά έχει και πραγματικές συνέπειες. Μελέτες δείχνουν ότι ακόμη και μικρές αγενείς συμπεριφορές μπορούν να:

• επηρεάσουν αρνητικά τη διάθεση των άλλων

• μειώσουν τη συνεργασία

• αλλοιώσουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις

Μάλιστα, έρευνα (homepages) έδειξε ότι η έκθεση σε αγένεια μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά μας για ολόκληρη την ημέρα.

Πόσο συχνή είναι τελικά η αγένεια;

Παρόλο που πολλοί πιστεύουν ότι η αγένεια είναι παντού, τα δεδομένα δείχνουν κάτι πιο σύνθετο. Έρευνα (sciencedaily.com) αναφέρει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν βιώσει αγενή συμπεριφορά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κυριαρχεί σε όλες τις κοινωνικές σχέσεις.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και μικρές πράξεις ευγένειας μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά στην καθημερινότητά μας.

 

 

Αναδημοσίευση: huffingtonpost.gr

Πηγή: parade.com, aol.com, homepages, sciencedaily.com και Yahoo

Νέο ψηφιακό πλαίσιο για τους αγρότες: Έλεγχος ή πίεση στον κλάδο;

Την νέα υποχρέωση των αγροτών που αλλάζει καθημερινότητά του αναδεικνύει η Οικονομολόγος Ευθυμία Γ. Ταμπακιώτη. Που είναι Απόφοιτη Οικονομικού - Τμήμα Λογιστικής & Χρηματοοικονομίας, ΜSc in Sustainable Accounting, Finance and Governance, Esg Consultant in a General Group.

Στη ζωή του αγρότη «εισβάλει» ακόμη πιο πολύ το smartphone. ‘Όχι μόνο  να εκδίδουν παραστατικά ή να ενημερώνουν για τις προμήθειες εφοδίων τους. Αλλά να αποδεικνύουν την παρουσία τους στη δουλειά τους. Λες κι αποδεικνύει κάτι αν είναι το κινητό στο χωράφι.  Κι αυτό αν και θα εφαρμοστεί μέσα στο 2026 δεν έχει έχει επικοινωνηθεί.

Ας δούμε τι γράφει με τον ίδιο τίτλο στο ifarsala.gr η έμπειρη στα αγροτικά θέματα κ Ταμπακιώτη (φωτο).

• • •

Η κυβέρνηση προχωρά σε ριζικές αλλαγές στον τρόπο ελέγχου της αγροτικής δραστηριότητας, με βασικό στόχο όπως υποστηρίζει την αποτροπή ψευδών δηλώσεων στο ΟΣΔΕ και τη διασφάλιση δίκαιης καταβολής ενισχύσεων.

Στο πλαίσιο αυτό, καταργείται η εφαρμογή Agrisnap και δρομολογείται η νέα ψηφιακή εφαρμογή Gov-Agri-Wallet, η οποία αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή από το 2026.

 

Τι αλλάζει για τον αγρότη – Οι βασικές υποχρεώσεις

Με τη νέα εφαρμογή, οι αγρότες καλούνται ουσιαστικά να αποδεικνύουν σε πραγματικό χρόνο την εργασία τους στο χωράφι. Συγκεκριμένα:

• Υποχρεωτική χρήση κινητού τηλεφώνου για καταγραφή της αγροτικής δραστηριότητας
• Πιστοποίηση φυσικής παρουσίας στο αγροτεμάχιο μέσω δορυφορικού εντοπισμού (GNSS)
• Καταγραφή γεωχωρικών δεδομένων και στοιχείων κίνησης της συσκευής
• Ψηφιακή τεκμηρίωση των εργασιών (χωροχρονική σήμανση και κρυπτογράφηση)
• Διασταύρωση στοιχείων με δορυφορικούς χάρτες και το Κτηματολόγιο
• Έλεγχος επιλεξιμότητας των εκτάσεων με χρήση τεχνητής νοημοσύνης

Με απλά λόγια, δεν αρκεί πλέον να καλλιεργείς.
Πρέπει και να το αποδεικνύεις… σε πραγματικό χρόνο.

 

Η πραγματικότητα στο χωράφι: Άλλη εικόνα από αυτή του γραφείου

Είναι εύκολο να νομοθετείς από ένα γραφείο.
Δύσκολο είναι να καταλαβαίνεις τι σημαίνει πραγματικά να είσαι αγρότης.

Ο αγρότης:

• Δεν έχει ωράριο – δουλεύει με βάση τον καιρό, όχι το ρολόι
• Αντιμετωπίζει αντίξοες συνθήκες – ζέστη, κρύο, βροχή, απρόβλεπτα φαινόμενα
• Ζει με αβεβαιότητα – μια καλλιέργεια μπορεί να χαθεί σε λίγες ώρες
• Κάνει θυσίες – σωματικές, οικονομικές και οικογενειακές για να παραχθεί τροφή

Δουλεύει με τη γη.
Με τον καιρό. Με την αγωνία της παραγωγής. Και μέσα σε όλα αυτά, καλείται να λειτουργήσει σαν… ψηφιακός διαχειριστής δεδομένων.

 

Τα πρακτικά προβλήματα που αγνοούνται

Η εμπειρία από προηγούμενα μέτρα δείχνει ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη:

• Το ψηφιακό δελτίο αποστολής ήδη δυσκολεύει πολλούς παραγωγούς
• Η εφαρμογή Agrisnap σε πολλές περιπτώσεις δεν λειτουργούσε λόγω έλλειψης σήματος
• Σε πολλές αγροτικές περιοχές, η σύνδεση στο διαδίκτυο είναι ασταθής ή ανύπαρκτη
• Πολλοί αγρότες δεν έχουν τις απαραίτητες ψηφιακές γνώσεις για τόσο σύνθετες εφαρμογές

Και όμως, αντί να διορθωθούν τα προβλήματα, προστίθενται νέες απαιτήσεις.

 Κίνδυνος για το μέλλον του αγροτικού επαγγέλματος

Η υπερβολική επιβάρυνση με ψηφιακές υποχρεώσεις δεν οδηγεί μόνο σε καλύτερους ελέγχους.
Μπορεί να οδηγήσει σε κάτι πολύ πιο ανησυχητικό:

 Τη σταδιακή εγκατάλειψη του αγροτικού επαγγέλματος

Όταν η δουλειά στο χωράφι γίνεται πιο δύσκολη από τη διαχείριση της γραφειοκρατίας, τότε κάτι δεν πάει σωστά.

 

Ποιον τελικά εξυπηρετούν αυτά τα μέτρα;

Η ανάγκη για έλεγχο είναι δεδομένη.
Κανείς δεν διαφωνεί με τη διαφάνεια.

Όμως άλλο ο έλεγχος
και άλλο η εξάντληση ενός ολόκληρου κλάδου.

Όταν ο αγρότης αισθάνεται ότι:

• παρακολουθείται διαρκώς
• δεν εμπιστεύονται τη δουλειά του
• επιβαρύνεται συνεχώς με νέες υποχρεώσεις

τότε δεν μιλάμε για μεταρρύθμιση.
Μιλάμε για απομάκρυνση από το επάγγελμα.

Το αγροτικό επάγγελμα ήδη δοκιμάζεται.
Κόστος παραγωγής, καιρικές συνθήκες, αβεβαιότητα.

Αν σε αυτά προστεθεί και μια ψηφιακή καθημερινότητα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα του χωραφιού, τότε το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο:

• Λιγότεροι αγρότες
• Εγκατάλειψη της γης
• Υπονόμευση της παραγωγής

Το ζητούμενο: Λύσεις, όχι εξόντωση

Οι αγρότες δεν αρνούνται τον έλεγχο.
Αυτό που ζητούν είναι:

• Ρεαλιστικά μέτρα
• Υποστήριξη και εκπαίδευση
• Εφαρμογές που λειτουργούν στην πράξη, όχι μόνο στη θεωρία

Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν μιλάμε για αριθμούς και δεδομένα.
Μιλάμε για ανθρώπους.

Και η αγροτική παραγωγή δεν αντέχει άλλες αποτυχίες σχεδιασμένες… από απόσταση. Γιατί η αγροτική παραγωγή δεν είναι δεδομένο σύστημα.
Είναι καθημερινός αγώνας.

 

Να σταθούμε δίπλα στον αγρότη

Σε μια εποχή που όλα ψηφιοποιούνται, δεν πρέπει να ξεχνάμε το βασικό:

Ο αγρότης δεν είναι «δεδομένο» σε μια εφαρμογή.

Είναι ο άνθρωπος που κρατά ζωντανή την παραγωγή.

 

 

Αναδημοσίευση: ifarsala.gr

Ποιο Ιράν; Ο Νετανιάχου πρέπει να πειστεί

Είναι πλέον σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, πέρα από το Ιράν, πρέπει να πείσουν το Ισραήλ για την ανάγκη διαπραγματεύσεων θεωρεί ο Μιχάλης Ψύλλος και το εξηγεί σε άρθρο του στη «Ναυτεμπορική» την Παρασκευή 27 Μαρτίου

• • •

«Δολοφόνο» αποκάλεσε τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ο… εκπρόσωπός του Ζιβ Αγμόν, σε μια ιδιωτική συνομιλία, το περιεχόμενο της οποίας διέρρευσε στον Τύπο.

Μετά απ` αυτό ο Ζιβ Αγμόν αναγκάστηκε φυσικά να παραιτηθεί. Το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού, σε ανακοίνωσή του αναφέρει μάλιστα ότι ο Αγμόν αναγνώρισε την αλήθεια των σχολίων που του αποδίδονται, ισχυριζόμενος ότι «είχαν αφαιρεθεί από το πλαίσιό τους».

Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις συνεχίζουν πάντως ακατάπαυστα τις επιθέσεις στο Ιράν, καθώς το Ισραήλ δέχεται καθημερινά, πλήγματα από ιρανικούς πυραύλους.

Τα ξημερώματα το Ισραήλ εξαπέλυσε μάλιστα «εκτεταμένες» αεροπορικές επιδρομές σε στόχους του καθεστώτος στην Τεχεράνη.

Ο Νετανιάχου άλλωστε λέει συνεχώς: «Συνεχίζουμε να χτυπάμε», παρά τις όποιες ανακοινώσεις του προέδρου Τραμπ για διαπραγματεύσεις  με το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει περάσει δεκαετίες προετοιμαζόμενος για αυτή την αντιπαράθεση με το Ιράν και η μακρά πολιτική του καριέρα βασίζεται στην υπόσχεση να υπερασπιστεί το Ισραήλ ενάντια στον Ιρανό εχθρό του. Περιγράφει  μάλιστα τον πόλεμο στο Ιράν ως «μια αποφασιστική εκστρατεία για την ίδια την ύπαρξη του Ισραήλ και μια χρυσή ευκαιρία να αλλάξει η πορεία ολόκληρης της Μέσης Ανατολής».

Στο πλαίσιο αυτό, η στρατηγική του Νετανιάχου είναι να κρατήσει τον Τραμπ «όμηρο» και να τροφοδοτεί τον πόλεμο». Είναι πλέον σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, πέρα από το Ιράν, πρέπει να πείσουν το Ισραήλ για την ανάγκη διαπραγματεύσεων. Οι ατζέντες είναι όμως πολύ διαφορετικές.

Το Ισραήλ έχει επίσης ένα σαφές όραμα: Να καταλάβει το νότιο τμήμα του Λιβάνου ώστε να έχει μια ευρεία ζώνη ασφαλείας.

Το Ισραήλ στοχεύει στην κατάρρευση του θεοκρατικού καθεστώτος στην Τεχεράνη και προωθεί τον κατακερματισμό του Ιράν σε μικρότερα κρατίδια με βάση τις εθνότητες, ώστε να μην αποτελεί πλέον ισχυρή δύναμη στην περιοχή.

 

Το χειρότερο σενάριο

Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό είναι  όμως το χειρότερο σενάριο. Οδηγεί σε αποσταθεροποίηση στην περιοχή, δεν επιλύει το πρόβλημα και καθιστά αδύνατη μια διαπραγματευτική φόρμουλα, κάτι που θα ήταν επίσης εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστεί.

Η κυβέρνηση Τραμπ συνειδητοποιεί ότι υπερέβαλε θεωρώντας εύκολη αυτή την επιχείρηση. Παρά την εξάλειψη της ιρανικής ηγεσίας, το σύστημα εξουσίας έχει αποδειχθεί ανθεκτικό.

Η περαιτέρω εξάλειψη των κορυφαίων αξιωματούχων του καθεστώτος, ειδικά του νέου ηγέτη Μοχάμαντ Γκαλιμπάφ, θα οδηγούσε σε περαιτέρω αδιέξοδο τις διαπραγματεύσεις. Στην εξουσία έχει ανέλθει άλλωστε ο στρατιωτικός μηχανισμός των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.

Οι Αμερικανοί προσπαθούν να ασκήσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πίεση στο Ισραήλ για να τερματίσει τη στοχευμένη πολιτική του για την εξάλειψη κορυφαίων αξιωματούχων: είναι επίσης σαφές στις Ηνωμένες Πολιτείες ότι πλέον έχουν απομείνει πολύ λίγοι συνομιλητές στην Τεχεράνη, που έχουν ακόμα την ικανότητα και τη βούληση να συμμετάσχουν σε διάλογο.

Είναι, λοιπόν, σχεδόν πιο δύσκολο για τους Αμερικανούς να πείσουν τους Ισραηλινούς  να σταματήσουν τον πόλεμο, παρά τους Ιρανούς.

Υπάρχει άνοιξη χωρίς χελιδόνια;

Όταν σωπαίνουν τα χελιδόνια, η άνοιξη χάνει τη φωνή της και ο άνθρωπος αποκαλύπτει τη δική του ευθύνη απέναντι στη φύση

Τα χελιδόνια έχουν ταξιδέψει σχεδόν 10 χιλιάδες χιλιόμετρα. Έχουν διασχίσει την αφιλόξενη Σαχάρα. Έχουν πετάξει πάνω από θάλασσες χωρίς δυνατότητα να ξεκουραστούν, να τραφούν ή να πιουν λίγες σταγόνες νερό. Έχουν αντιμετωπίσει καταιγίδες και ανέμους. Έχουν χάσει συντρόφους κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Κάνουν ένα ταξίδι ζωής, παρότι το επαναλαμβάνουν κάθε χρόνο σε όλη τους τη ζωή. Περνούν όλες αυτές τις δοκιμασίες για έναν και μόνο λόγο: για να βρουν μια φιλόξενη γωνιά όπου θα μπορέσουν να αναπαραχθούν.

Και αυτή τη γωνιά συχνά την αναζητούν στα σπίτια μας. Είναι τα χελιδόνια. Αυτά τα πουλιά που μάθαμε να αποκαλούμε προάγγελους της άνοιξης. Αυτά τα πουλιά που έχουν συνδεθεί με την ελληνική φύση, αλλά σήμερα, εξαιτίας της ανθρώπινης ευθύνης, λιγοστεύουν κάθε χρόνο. Κάποτε ίσως αναρωτηθούμε αν μπορεί να υπάρξει άνοιξη χωρίς αυτά. Αν μπορεί να υπάρξει άνοιξη χωρίς τα χελιδόνια.

• • •

Τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς ο αριθμός των μικρών «προαγγέλων της άνοιξης» μειώνεται αισθητά. Αυτό το αγαπημένο και πολυτραγουδισμένο πουλί, που έχει ταυτιστεί με την ελληνική φύση, σήμερα απειλείται με εξαφάνιση. Ο πληθυσμός των χελιδονιών μειώνεται συνεχώς από χρόνο σε χρόνο, ενώ σε ορισμένες περιοχές έχει ήδη χαθεί το γνώριμο τιτίβισμά τους.

Σύμφωνα με έρευνες, ο πληθυσμός των χελιδονιών σε πολλές χώρες της Ευρώπης έχει μειωθεί έως και κατά 40%. Οι βασικές αιτίες αυτής της ανησυχητικής μείωσης είναι η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, η εκτεταμένη χρήση εντομοκτόνων που στερεί από τα χελιδόνια τη βασική τους τροφή – τα ιπτάμενα έντομα – καθώς και οι συνθήκες στις σύγχρονες πόλεις, που δεν επιτρέπουν εύκολα τη δημιουργία φωλιών.

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν τις χελιδονοφωλιές ενοχλητικές και τα χελιδόνια βάρος που λερώνει και αλλοιώνει την εικόνα των μπαλκονιών τους. Έτσι, καταστρέφουν και γκρεμίζουν φωλιές, παρότι ο νόμος το απαγορεύει και το τιμωρεί. Επιπλέον, η τσιμεντοποίηση των πόλεων στερεί από τα χελιδόνια την πρώτη ύλη για την κατασκευή των φωλιών τους: τη λάσπη.

 

Χελιδόνια, το φυσικό και οικολογικό εντομοκτόνο

Πριν ξεκινήσουν το μεγάλο τους ταξίδι από την Αφρική προς την Ευρώπη, τα χελιδόνια φροντίζουν να τραφούν επαρκώς, αποθηκεύοντας στο μικροσκοπικό τους σώμα ενέργεια που θα τα βοηθήσει να ανταπεξέλθουν στην απαιτητική αυτή διαδρομή. Αν εξαντληθούν και δεν βρουν κάποιο σημείο να ξεκουραστούν, κινδυνεύουν να πέσουν στη θάλασσα και να πνιγούν.

Τα ιπτάμενα έντομα, που αποτελούν τη βασική τροφή των χελιδονιών, συνδέουν άμεσα αυτά τα πουλιά με τον άνθρωπο. Τα χελιδόνια λειτουργούν ως φυσικά εντομοκτόνα. Ένα μόνο χελιδόνι μπορεί να καταναλώσει έως και 850 μύγες και κουνούπια την ημέρα.

Με λίγα λόγια, αν μια οικογένεια φιλοξενήσει μια χελιδονοφωλιά, το ζευγάρι μαζί με τα μικρά του μπορεί να εξοντώσει περισσότερα από 2.000 έντομα ημερησίως. Πιο αποδοτικό και οικολογικό εντομοκτόνο δύσκολα θα βρούμε.

Αντίθετα, η χρήση χημικών εντομοκτόνων στερεί από τα χελιδόνια την απαραίτητη τροφή και διαταράσσει έναν κρίσιμο κύκλο της φύσης.

 

Ας τα κάνουμε να νιώσουν ευπρόσδεκτα

Τα περισσότερα είδη χελιδονιών χτίζουν τις φωλιές τους από πηλό. Συλλέγουν μικρούς σβόλους λάσπης από κοντινά σημεία και τους μεταφέρουν στο σημείο όπου θέλουν να εγκατασταθούν. Για κάθε φωλιά χρειάζονται από 700 έως 1500 σβόλους, ενώ η κατασκευή της διαρκεί από 3 έως 16 ημέρες.

Στις σύγχρονες πόλεις, όμως, τα χελιδόνια δυσκολεύονται να βρουν το απαραίτητο υλικό. Κι ίσως τελικά το ερώτημα να μην είναι αν μπορεί να υπάρξει άνοιξη χωρίς χελιδόνια, αλλά τι είδους άνοιξη θα είναι αυτή. Μια άνοιξη χωρίς ήχο, χωρίς κίνηση, χωρίς εκείνο το διακριτικό τιτίβισμα που για αιώνες σηματοδοτούσε την επιστροφή της ζωής. Μια άνοιξη φτωχότερη, πιο σιωπηλή, πιο ξένη.

Τα χελιδόνια δεν ζητούν πολλά. Λίγη λάσπη, λίγη ανοχή, μια γωνιά να σταθούν. Κι όμως, ακόμη και αυτά τα λίγα φαίνεται πως δυσκολευόμαστε να τα προσφέρουμε. Σε έναν κόσμο που χτίζει αδιάκοπα, που σκεπάζει το χώμα με τσιμέντο και τη φύση με αδιαφορία, τα χελιδόνια γίνονται ο καθρέφτης της δικής μας στάσης απέναντι στη ζωή.

Η παρουσία τους δεν είναι απλώς ένα όμορφο σημάδι της εποχής. Είναι μια υπενθύμιση ισορροπίας. Είναι μια σιωπηλή συμφωνία ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση, που κινδυνεύει να σπάσει. Κι αν σπάσει, δεν θα χαθούν μόνο τα χελιδόνια. Θα χαθεί ένα κομμάτι από αυτό που κάποτε ονομάζαμε άνοιξη.

Αν θέλουμε, λοιπόν, να συνεχίσουμε να τη νιώθουμε όπως την ξέραμε, η ευθύνη είναι δική μας. Να αφήσουμε χώρο. Να προστατεύσουμε. Να συνυπάρξουμε. Γιατί η άνοιξη δεν έρχεται μόνη της. Την φέρνουν μαζί τους τα χελιδόνια. Και αν κάποτε πάψουν να επιστρέφουν, ίσως τότε να καταλάβουμε πως δεν χάθηκαν εκείνα, αλλά εμείς χάσαμε τον δρόμο προς τη φύση.

 

 

Αναδημοσίευση: rosa.gr

Συμφωνία Ευρωπαϊκής 'Ενωσης - Αυστραλίας α λα Mercosur

Ανησυχία για νέες παραχωρήσεις στον αγροτικό τομέα

Χρειάστηκαν οκτώ χρόνια, δεκαπέντε γύροι διαπραγματεύσεων, μία αναστολή των συνομιλιών το 2023 και ένας παγκόσμιος εμπορικός πόλεμος. Και τώρα, συμφωνία.

Σύμφωνα με την COPA-COGECA, οι ρυθμίσεις που συμφώνησε η ΕΕ εντείνουν τις πιέσεις που ήδη υφίστανται οι Ευρωπαίοι αγρότες, ιδίως σε συνδυασμό με προηγούμενες εμπορικές συμφωνίες, όπως η Mercosur

• • •

Η ευρωπαϊκή ομοσπονδία αγροτικών οργανώσεων και συνεταιρισμών, COPA-COGECA, με ανακοίνωσή της, εκφράζει την «έντονη ανησυχία» της για τη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ της ΕΕ και της Αυστραλίας, τονίζοντας ότι οι νέες παραχωρήσεις στον αγροτικό τομέα ενδέχεται να έχουν σοβαρές επιπτώσεις για τους Ευρωπαίους παραγωγούς.

Όπως τονίζει η ομοσπονδία, μετά τη συμφωνία που υπεγράφη στην Καμπέρα από την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τον πρωθυπουργό της Αυστραλίας, η ευρωπαϊκή γεωργία χρησιμοποιείται για ακόμη μία φορά ως «διαπραγματευτικό χαρτί» στο πλαίσιο ευρύτερων εμπορικών και γεωπολιτικών στόχων.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι παραχωρήσεις σε ευαίσθητους αγροτικούς τομείς, όπως το βόειο κρέας (30.600 τόνοι), το αιγοπρόβειο κρέας (25.000 τόνοι), η ζάχαρη (35.000 τόνοι) και το ρύζι (8.500 τόνοι), μέσω δασμολογικών ποσοστώσεων. Σύμφωνα με την COPA-COGECA, οι ρυθμίσεις αυτές εντείνουν τις πιέσεις που ήδη υφίστανται οι Ευρωπαίοι αγρότες, ιδίως σε συνδυασμό με προηγούμενες εμπορικές συμφωνίες, όπως η Mercosur.

 

Αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών που προτείνει η ΕΕ

Η COPA-COGECA επισημαίνει ότι το νέο άνοιγμα της αγοράς πραγματοποιείται σε μια περίοδο αυξημένων προκλήσεων για τον αγροτικό τομέα, όπως το αυξημένο κόστος παραγωγής, οι πληθωριστικές πιέσεις και η αβεβαιότητα λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων. Προειδοποιεί ότι η περαιτέρω φιλελευθεροποίηση του εμπορίου σε ευαίσθητους τομείς ενδέχεται να επιδεινώσει τις υπάρχουσες αδυναμίες και να θέσει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα πολλών οικογενειακών εκμεταλλεύσεων.

Παράλληλα, εκφράζονται αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών διασφάλισης που προτείνει η ΕΕ. Η COPA-COGECA υποστηρίζει ότι οι μηχανισμοί αυτοί δεν παρέχουν επαρκή προστασία σε περίπτωση κρίσης, αλλά λειτουργούν κυρίως ως εργαλείο πολιτικής επικοινωνίας.

Τέλος, η ομοσπονδία τονίζει ότι οι Ευρωπαίοι παραγωγοί παραμένουν προσηλωμένοι στην παραγωγή προϊόντων υψηλής ποιότητας και βιωσιμότητας, σύμφωνα με αυστηρά πρότυπα, και καλεί για πλήρη αξιολόγηση της συμφωνίας μόλις δημοσιοποιηθούν όλες οι λεπτομέρειες, ιδίως όσον αφορά την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και τη διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων.

 

Τι υποστηρίζει η Κομισιόν

Στον αγροδιατροφικό τομέα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστηρίζει ότι η συμφωνία με την Αυστραλία δημιουργεί σημαντικές ευκαιρίες για τους Ευρωπαίους παραγωγούς, καθώς καταργούνται οι δασμοί σε βασικά εξαγώγιμα προϊόντα όπως τα τυριά, το κρασί, τα φρούτα, τα γλυκίσματα και τα μεταποιημένα τρόφιμα, ενισχύοντας την πρόσβασή τους στην αυστραλιανή αγορά.

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με την Κομισιόν, διασφαλίζεται η προστασία των ευαίσθητων αγροτικών τομέων της ΕΕ μέσω αυστηρά περιορισμένων δασμολογικών ποσοστώσεων για εισαγωγές από την Αυστραλία, όπως στο βόειο και αιγοπρόβειο κρέας, τη ζάχαρη, τα γαλακτοκομικά και το ρύζι. Οι ποσοστώσεις αυτές αντιπροσωπεύουν πολύ μικρό ποσοστό της ευρωπαϊκής κατανάλωσης και συνοδεύονται από αυστηρές προϋποθέσεις βιωσιμότητας, όπως αναφέρει.

 

 

Αναδημοσίευση: in.gr

Ο Δημήτριος Νενέκος είχε στα χέρια του τον θηριώδη Ιμπραήμ και τον άφησε να φύγει

Ένα ξεχασμένο γεγονός της Ελληνικής Επανάστασης: Ο Έλληνας Οπλαρχηγός που θα μπορούσε να συλλάβει τον Ιμπραήμ και να δώσει τέλος στην επέλαση των Αιγυπτίων, όχι μόνο δεν το έπραξε, αλλά προστάτευσε τον θηριώδη πασά, που σε λίγους μόνο μήνες βύθισε στο αίμα και τις οιμωγές την προσπάθεια για ανεξαρτησία. Το όνομά του, Δημήτριος Νενέκος.

• • •

Το 1826, είναι η 5η χρονιά από τότε που επαναστάτησαν οι Έλληνες και όπως γράφει ο Φωτάκος στα Απομνημονεύματά του: «Κατ’ εκείνον δε τον χρόνον ενοθεύθει ο πατριωτισμός των Ελλήνων, και κανείς πλέον δεν εφρόντιζε περί της πατρίδος, αλλ’ έκαστος επροσπάθει, και αγωνίζετο πώς να πάρη δια τον εαυτόν του τα περισσότερα». Αυτό ήταν το πλαίσιο του Αγώνα για την Ανεξαρτησία, τότε.

Και ο Φωτάκος είναι ξεκάθαρος: «Τοιουτοτρόπως εχωρίσθησαν εις δύο φατρίας και επικεφαλής της μιας ήτο ο Γεώργιος Κουντουργιώτης έχον βοηθόν και τον Μαυροκορδάτον, επί δε της άλλης ήτο ο Κωλέττης και τρίτη ακόμη ητοιμάζετο να γεννηθεί».
Εμφυλιοπολεμικό κλίμα και «τα ξένα έθνη αληθινά (θα σκέφτηκαν): Εάν μισούνται ανάμεσό τους δεν τους πρέπει ελευθεριά».

 

Έρχεται ο Ιμπραήμ καλπάζοντας...

Τότε είναι που: «έφθασε εις τα παράλια της Μεσσηνίας από την Αίγυπτο, ο Ιμβραήμ πασάς. Ούτως είχε στρατιωτικήν δύναμην πολύν καλώς διοργανωμένην και αξιωματικούς Γάλλους από του ανωτέρου μέχρι του κατωτέρου βαθμού. Είχε προσέτι πολυάριθμον επιτελείον και αυτό συγκροτούμενον από Ευρωπαίους αξιωματικούς, εκ των οποίων οι περισσότεροι ήταν επίσης Γάλλοι· είχε δε και πυροβολικόν και μηχανικόν, των οποίων οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί ήσαν Ευρωπαίοι και ιππικόν είχε τακτικό και άτακτον τους καλουμένους Κιουλεμένιδες. Όλα ταύτα τα μεταφορικά πλοία του αιγυπτιακού στρατού ήσαν υπέρ τα εκατόν και εκτός του στρατού μετέφεραν από την Αίγυπτο και από την Κρήτην και τας τροφάς και τα άλλα εφόδια συντροφευόμενα δι’ ασφαλείαν εκτός των Τουρκικών πολεμικών και από πολεμικά καράβια Αυστριακά και Γαλλικά».

Αυτά γράφει ο Φωτάκος για το στράτευμα του Ιμπραήμ, τον «Μπραΐμη», όπως τον έλεγαν τότε και σκίαζονταν.
Κι ο Μπραΐμης, σάρωσε εύκολα στο πέρασμά του τις εστίες των Επαναστατών, που «κανείς πλέον δεν εφρόντιζε περί της πατρίδος».
Ο Ιμπραήμ πασάς πήρε πίσω την Τριπολιτσά, πάτησε στο Ναβαρίνο, πολέμησε και εξόντωσε στο Μανιάκι τον θρυλικό Παπαφλέσσα και μέσα σε λίγους μήνες, ο αιγύπτιος πασάς είχε πάρει πίσω όσα είχαν κατακτήσει σε τέσσερα χρόνια οι Επαναστάτες!

 

Πουθενά δεν απάντησε τουφέκι!

Γράφει ο Φωτάκος: «Αφού έπεσε το Μεσολόγγι ο Ιμβραήμ πάλιν επέρασε με τα στρατεύματά του εις τας Πάτρας, όπου πρότερον, είχεν αφήσει το ιππικόν υπό την αρχηγία του Δελή Αχμέτ. Εκείθεν δε ένα μέρος πεζών εκ χιλίων πεντακοσίων και πεντακοσίων ιππέων απέστειλε δια της Γαστούνης εις τα Μεσσηνιακά φρούρια, αυτός δε με το επίλοιπον μέρος του στρατεύματος, συγκείμενον εκ χιλιάδων εννέα εξεστράτευσε από τας Πάτρας εις την Τριπολιτσάν».

Και συνεχίζει ο Φωτάκος: «Και ως να φθάσει στα Καλάβρυτα καθ’ οδόν, πουθενά δεν απάντησε τουφέκι, ούτε καμία χωσιά του έκαμαν οι Έλληνες. Μάλιστα δε τότε είχε διαδοθεί η φήμη ότι 40.000 Τούρκοι, αρχηγόν έχοντες τον Κιουταχήν επέρασαν εις την Πελοπόννησο…». Όπως γίνεται αντιληπτό ο Ιμπραήμ ελέγχει ολόκληρο τον Μορία και είναι πλέον θέμα χρόνου το σβήσιμο και της τελευταίας επαναστατικής εστίας. Και τότε…
Τότε εμφανίζεται στην σκηνή της Ελληνικής Επανάστασης ο Δημήτρης Νενέκος. Ποιος ήταν ο Νενέκος;

Ο Δημήτριος Νενέκος, λοιπόν, ήταν οπλαρχηγός αρβανίτης από το χωριό Ζουμπάτα, σήμερα Πηγή, της Αχαΐας. Μέχρι του 1825, ο Νενέκος ήταν από τους πρώτους πολεμιστές της Επανάστασης, ένας από τους γενναιότερους καπεταναίους που πήρε μέρος στην πολιορκία των Πατρών, ενώ πολέμησε πλάι στους Ανδρέα Ζαΐμη και Ανδρέα Λόντο κατά στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου. Το 1822 πήρε μέρος στην εκστρατεία στη Δυτική Στερεά Ελλάδα, υπό τον Κανέλλο Δεληγιάννη. Αργότερα υπήρξε οδηγός του σώματος του Γενναίου Κολοκοτρώνη και πήγε στο Μακρυνόρος της Αιτωλοακαρνανίας, όπου ακολούθησε τον Ανδρέα Ίσκο.

Ο Νενέκος υπαγόταν στρατιωτικά στον προεστό Θάνο Κανακάρη αλλά και στον μετέπειτα πρωθυπουργό της χώρας Μπενιζέλο Ρούφο (Φιλικός, αγωνιστής της Επανάστασης, υπουργός, πρωθυπουργός τρεις φορές και δήμαρχος της Πάτρας). Μαζί με τον Νενέκο οπλαρχηγοί ήταν ο Σπανοκυριάκος και ο Σαγιάς. Ο Νενέκος προκειμένου να γίνει ο πρωτοκαπετάνιος του Ρούφου, όπως λέγεται, τους δολοφόνησε και τους δυο!

Όταν «ανέβηκε» ο Ιμπραήμ από την Αίγυπτο στην Πελοπόννησο - μέσω Κρήτης - για να καταπνίξει την Επανάσταση, προσπάθησε να προσεταιριστεί τους Έλληνες προσφέροντάς τους την εύνοιά του, αλλά και – το κυριότερο – γρόσια…
Και τότε οι χωρικοί της ευρύτερης περιοχής της Αχαΐας άρχισαν να συνάπτουν εμπορικές και φιλικές σχέσεις με τους Τούρκους, με την προϋπόθεση της υποταγής, του προσκυνήματος δηλαδή. Πρωταγωνιστής σε εκείνη την υπόθεση ήταν ο Δημήτρης Νενέκος, τον οποίο καταγγέλει ο Φωτάκος στα Απομνημονεύματά του: «…από τον οποίον ήγοντο και εφέροντο όλοι οι Αρβανίτες των χωριών της Πάτρας».
Να τονίσουμε εδώ ότι ο Φωτάκος (Φώτιος Χρυσανθόπουλος) είναι ο κατ’ εξοχήν κατήγορος του Νενέκου, τον οποίον δολοφόνησε χρόνια μετά το «προσκήνημα» (1828) ο εξάδελφός του Αθανάσιος Σαγιάς, έχοντας γραπτή εντολή από τον Κολοκοτρώνη.

Ο Νενέκος πρόσφερε γην και ύδωρ στον Ιμπραήμ κυρίως διότι θεώρησε ότι η Επανάσταση είχε πλέον αποτύχει. Ασφαλώς το βασικό δέλεαρ ήταν και τα χρήματα! Ο Νενέκος ως επικεφαλής περίπου 2.000 ομοϊδεατών του, «προσκυνημένων» πήρε μέρος στη μάχη του Τσετσεβά έχοντας απέναντί του τους άλλοτε συμπολεμιστές του και αργότερα στις εκστρατείες στο Μέγα Σπήλαιο, την Ηλεία, τη Δίβρη.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έγραφε στα Απομνημονεύματά του για την περίοδο εκείνη: «ποτέ δεν φοβήθηκα όσο εκείνη την εποχή με τα προσκυνοχάρτια του Ιμπραήμ»!
Ο Νενέκος, λοιπόν, είχε κάποτε την ευκαιρία να συλλάβει αιχμάλωτο τον Ιμπραήμ και να δώσει ανάσες στον Μοριά, όμως όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά προστάτευσε τον Αιγύπτιο πασά!

 

Όταν χάθηκε μια μοναδική ευκαιρία...

Το περιστατικό περιγράφεται στα Απομνημονεύματα του Φωτάκου και έχει ως ακολούθως: «Εις δε τον Ιμβραήμ ερχόμενον, ως είπαμεν, από τας Πάτρας εις τα Καλάβρυτα συνέβη το ακόλουθον συμβάν. Όταν έφθασεν εις το χάνι του Βερβαινίκου εκεί επαραδρόμησε, και χωρισθείς από την φρουράν του, επλανάτο εμβάς μέσα εις το πλησίον δάσος. Αφού δε επλανήθη έως ένα διάστημα, εννοήσας την παραδρομήν, επέστρεφε πάλιν οπίσω, και κατά τύχην έπεσεν εις τας χείρας των Τουρκοπροσκυνημένων Ελλήνων, οι οποίοι κατά την διαταγήν του παρηκολούθουν τον στρατόν του ως οπισθοφύλακες. Ο Πασάς ήτο μόνος και ακολούθει αυτόν μόνον ένας Τούρκος τσιμπουκοδότης. Ολόκληρος δε αυτήν την ήμεραν εβάδιζε με τον Νενέκον και εφρουρείτο από τους μισθωτούς Έλληνας. Από δε το χάνι του Βερβαινίκου έως το Λιβάδι της Σάλμενας, όπου εστρατοπέδευσε, το διάστημα είναι οκτώ περίπου ωρών. Καθ' οδόν δε και εις του Δεσπότη την βρύσιν λεγομένην, εκεί εκοιμήθη πολλήν ώραν από κάτω εις ένα δένδρον έως ότου η ζέστα επέρασεν. Έπειτα δε αφού εξύπνησε, οι Έλληνες τού έδωκαν τροφήν και έφαγε, και μετά ταύτα συνώδευσαν αυτόν έως το βράδυ και τον ωδήγησαν ασφαλώς εις το στρατόπεδον».

Και ακολουθεί λεπτομερής περιγραφή από τον Φωτάκο για το τι συνέβη μετά: «Φθάσας δε o Ιμβραήμ εις το στρατόπεδο εθύμωσε και εμάλωσε όλους τους σωματάρχας του. Έπειτα επαίνεσε τον Νενέκον δια την πίστιν του, και παρησία μάλιστα τον εχάϊδευσε με τα χέρια του ενώπιον των επισήμων Τούρκων. Έπειτα δε έγραψε και εσύστησε προς τον Σουλτάνον τον Νενέκον δια την τοιαύτην πίστιν και ευεργεσία προς αυτόν, και ο Σουλτάνος τον ωνόμασε Μπέην και του εχάρισε πολλάς γαίας, και ούτως έκτοτε ο Νενέκος ελέγετο Μπέης από τους Τούρκους. Ο δε Νενέκος τότε ελάμβανεν αιχμάλωτον τον Ιμβραήμ, εάν ήθελε»!

Ο Κολοκοτρώνης γράφει στα δικά του Απομνημονεύματα: «Ο δε Νενέκος εις τας 26 του Μαρτίου επήρε τους Τούρκους και επήγε κι εχάλασε μια οικογένεια Καρυτινή όπου ήτον από παλαιά εις την Πάτραν, εσκλάβωσε τα παιδιά, οι άνδρες εγλύτωσαν μόνον με το κορμί, με το τουφέκι στο χέρι, τους πήρε 6.000 σφαχτά. Εις τας 26, όταν επρωτοπροσκύνησε, είχα διατάξει έναν λεγόμενον Σαγιά να τον σκοτώσει». 

Το όνομα «Νενέκος» έγινε, την εποχή της Επανάστασης, αλλά και μεταγενέστερα, συνώνυμο του προδότη, όπως εκείνο του Εφιάλτη. Ο δολοφόνος του Νενέκου, Αθανάσιος Σαγιάς (οπλαρχηγός από το χωριό Ζουμπάτα), καταδιώχθηκε από κοτζαμπάσηδες και, κυρίως, από τον Μπενιζέλο Ρούφο και βρήκε, κυνηγημένος, άδοξο και τραγικό θάνατο: προσπαθώντας να μπει νύχτα στο φρούριο της Πάτρας αγνόησε τις προτροπές γάλλου στρατιώτη να κάνει πίσω· ο Σαγιάς δεν γνώριζε γαλλικά και ο στρατιώτης τον πυροβόλησε και τον σκότωσε.  

Αυτή είναι η ιστορία του Δημήτρη Νενέκου, που υποχρέωσε τον Κολοκοτρώνη να πει την θρυλική φράση: «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Κι όσο υπάρχει Ελλάδα και Έλληνες και προσκυνημένοι θα υπάρχουν και «Νενέκοι» και ευτυχώς και «Κολοκοτρώνηδες»...

 

Αναδημοσίευση: ethnos.gr

Αποκαλυπτική έκθεση της ΕΥΠ: Επιθέσεις από χάκερς στην Ελλάδα με εντολές ξένων κρατών

Σε μία περίοδο που η «καταιγίδα» του πολέμου στη Μέση Ανατολή έχει προκαλέσει ανησυχία στις ελληνικές Αρχές για «εξαγωγή» τρομοκρατίας αλλά και για δράση χάκερ, οι αναφορές της έκθεσης της ΕΥΠ, στα κεφάλαια με τίτλους «η τρομοκρατία στη ψηφιακή εποχή» και «κυβερνοεπιθέσεις και κυβερνοασφάλεια», αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη σημασία.

• • •

Η έκθεση αποκαλύπτει ότι η ΕΥΠ χειρίστηκε μέσα σε ένα χρόνο 19 σοβαρές ηλεκτρονικές επιθέσεις παραβίασης υποδομών πληροφορικής σε δομές του Δημοσίου. Επίσης, υπήρξαν έξι περιστατικά στα οποία χάκερ εισέβαλαν σε υπολογιστικά συστήματα και ζήτησαν «λύτρα», ενώ αντιμετωπίστηκαν ακόμα έξι περιστατικά στα οποία χάκερ υφάρπαξαν e-mail και προσωπικά δεδομένα από δημόσιους φορείς.

Επιθέσεις σε κρίσιμες δομές και δίκτυα

Εντός του 2025 έρευνα της ΕΥΠ έδειξε ότι ομάδα χάκερ με υψηλή τεχνική εξειδίκευση (ίσως και με την υποστήριξη κάποιου κράτους) προσπάθησαν να επιτεθούν σε κρίσιμες δομές, επιδιώκοντας τη μακροχρόνια παραμονή τους μέσα σε κρίσιμα δίκτυα, με στόχο την αθόρυβη συλλογή πληροφοριών και τη διαμόρφωση συνθηκών για πιθανές επιχειρήσεις παρεμβολής ή αποσταθεροποίησης σε μεταγενέστερο χρόνο.

Στην έκθεση τονίζεται ότι η ΕΥΠ έχει εντοπίσει και έχει ταυτοποιήσει συγκεκριμένες ομάδες με δράση και στην Ελλάδα, οι οποίες υποστηρίζονται από κράτη άλλων χωρών και οι οποίες απειλούν την κυβερνοασφάλεια της χώρας με ευρύ φάσμα μεθόδων. Το 2025 μάλιστα υπήρξαν ηλεκτρονικές επιθέσεις με στόχο την αλυσίδα εφοδιασμού.

Μέσω online παιχνιδιών και εικονικών κοινοτήτων η στρατολόγηση

Για να θωρακιστεί η χώρα μας απέναντι στο παραπάνω φαινόμενο έχουν δημιουργηθεί το Κέντρο Επιχειρήσεων Κυβερνοασφάλειας, το Εθνικό CERT (Ομάδα Αντιμετώπισης Ηλεκτρονικών Επιθέσεων) και η Διεύθυνση Κυβερνοχώρου.

Στο κεφάλαιο «τρομοκρατία στη ψηφιακή εποχή» γίνεται λόγος για τους νέους τρόπους στρατολόγησης εξτρεμιστών:

«Ανησυχητική εξέλιξη είναι η αξιοποίηση online παιχνιδιών και εικονικών κοινοτήτων ως πεδίων προσέγγισης και προσηλυτισμού ευάλωτων ατόμων, συχνά νεαρής ηλικίας (…) Η αλληλεπίδραση μεταξύ κατασκοπείας, τρομοκρατίας και οργανωμένου εγκλήματος  ενισχύει περαιτέρω την πολυπλοκότητα της απειλής, καθώς εγκληματικά δίκτυα λειτουργούν ως «εντολοδόχοι» για λογαριασμό τρίτων, κρατικών ή μη κρατικών δρώντων, προσφέροντας υπηρεσίες που περιλαμβάνουν τη συλλογή πληροφοριών, τον εντοπισμό στόχων, την απόκτηση εξοπλισμού και τη χρηματοδότηση παράνομων ενεργειών».

Σκοτεινό διαδίκτυο

Για το σκοτεινό διαδίκτυο (Dark Web) σημειώνεται ότι «στο dark web λειτουργούν πλατφόρμες που προσφέρουν προς μίσθωση υπηρεσίες κυβερνοεπιθέσεων, διακινούν εργαλεία κακόβουλων λογισμικών και παρέχουν πρόσβαση σε κλεμμένα δεδομένα. Οι υπηρεσίες αυτές δεν περιορίζονται πλέον σε εξειδικευμένους χρήστες, αντιθέτως είναι διαθέσιμες ακόμα και σε μη τεχνικά καταρτισμένους δρώντες, γεγονός που διευρύνει σημαντική τη βάση των πιθανών απειλών».

 

 

Αναδημοσίευση: ieidiseis.gr

Η ανατομία της δίκης για το έγκλημα στα Τέμπη

Απολογίες κατηγορουμένων, καταθέσεις μαρτύρων, χιλιάδες έγγραφα και πάνω από 80 ώρες ηχητικών καταγραφών. Η σύμπραξη Solomon, Reporters United και Forensic Architecture Initiative Athens ανέλυσε σε βάθος το υλικό της δικογραφίας για τα Τέμπη. Η έρευνα χαρτογραφεί τους 36 κατηγορούμενους, τις κατηγορίες σε βάρος τους, τους υπερασπιστικούς τους ισχυρισμούς και την αλυσίδα ευθυνών που καλείται να διερευνήσει η ελληνική δικαιοσύνη. Αυτή είναι η ανατομία της δίκης.

• • •

Η δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, που ξεκινά σήμερα (Δευτέρα 23 Μαρτίου) στη Λάρισα, εστιάζει τυπικά στη νύχτα της σύγκρουσης. Ωστόσο, το πραγματικό της αντικείμενο εκτείνεται χρονικά πολύ πριν το συμβάν.

Η δικογραφία καταγράφει μια σύνθετη και πολυεπίπεδη αλυσίδα ευθυνών: από τη λειτουργία του σταθμού Λάρισας και τις συνθήκες στελέχωσής του έως την εξέλιξη των έργων σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης (σύμβαση 717), τη διοίκηση του ΟΣΕ και της ΕΡΓΟΣΕ, φτάνοντας μέχρι τις ανώτερες βαθμίδες εποπτείας του σιδηροδρομικού συστήματος, τη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ) και το υπουργείο Μεταφορών.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στον σταθμό Λάρισας υπήρξε λανθασμένος χειρισμός και ανεπαρκής στελέχωση, στην 717 υπήρξαν αυθαίρετες τροποποιήσεις, καθυστερήσεις και εκπρόθεσμες εγκρίσεις, στη διοικητική ιεραρχία δεν υπήρξε επαρκής εποπτεία και η Hellenic Train δεν αξιοποίησε το GSM-R.

Από την ανάλυση των υπερασπιστικών ισχυρισμών προκύπτει ότι δεν περιορίζονται σε μια τυπική άρνηση των κατηγοριών, αλλά συχνά λειτουργούν ως αντίστροφη χαρτογράφηση της αλυσίδας ευθύνης. Οι υπηρεσιακοί παράγοντες του σταθμού μιλούν για σύγχυση αρμοδιοτήτων και βάρδιες που διαμορφώθηκαν υπό πίεση. Τα τεχνικά και διοικητικά στελέχη των ΕΡΓΟΣΕ και ΟΣΕ υποστηρίζουν ότι οι καθυστερήσεις στην 717 συνδέονταν με έλλειψη προσωπικού, με αδυναμία παράδοσης γραμμών από τον ΟΣΕ και με επιλογές προηγούμενων διοικήσεων. Η πρόεδρος της ΡΑΣ περιορίζει το πεδίο αρμοδιότητάς της, ενώ η Hellenic Train μετατοπίζει την ευθύνη στους φορείς του Δημοσίου.

Για έναν χρόνο, η σύμπραξη Solomon, Reporters United και Forensic Architecture Initiative Athens (FAIA) μελέτησε εκτενώς το υλικό της δικογραφίας: χιλιάδες έγγραφα, απολογίες κατηγορουμένων, καταθέσεις μαρτύρων και περισσότερες από 80 ώρες ηχητικών καταγραφών. Η παρούσα ανάλυση επιχειρεί να χαρτογραφήσει την ανατομία της επικείμενης δίκης: ποιοι είναι οι 36 κατηγορούμενοι, ποιες κατηγορίες τούς αποδίδονται, πώς οι ίδιοι τοποθετούνται απέναντί τους και, τελικά, ποια είναι η αλυσίδα ευθυνών που καλείται να διερευνήσει η ελληνική δικαιοσύνη.

Η υπόθεση μπορεί να αναλυθεί μέσα από πέντε ομάδες κατηγορουμένων:

1. Πέντε πρόσωπα με άμεση εμπλοκή στη λειτουργία του σταθμού Λάρισας τη νύχτα της σύγκρουσης
2. Δέκα στελέχη της ανώτερης διοίκησης του ΟΣΕ
3. Δεκαέξι στελέχη της ΕΡΓΟΣΕ
4. Δύο στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών και την πρόεδρο της ΡΑΣ
5. Δύο στελέχη της Hellenic Train.

Παρουσιάζουμε επίσης τέσσερις βασικές υπερασπιστικές γραμμές σχετικά με την 717, όπως προκύπτουν από τις απολογίες και τα υπομνήματα των 16 κατηγορουμένων της ΕΡΓΟΣΕ:

1. Το έργο καθυστέρησε επειδή δεν παραχωρούνταν γραμμές από τον ΟΣΕ
2. Η συμπληρωματική σύμβαση ήταν απαραίτητη
3. Απαιτούνταν αλλαγή τεχνολογίας 
4. Η ευθύνη λειτουργίας του σιδηροδρόμου ανήκει στον ΟΣΕ.

Σημείωση: Οι κατηγορούμενοι αναφέρονται με πλήρες όνομα μόνο όταν βάσει δημοσιογραφικών κριτηρίων θεωρούνται πρόσωπα δημοσίου ενδιαφέροντος λόγω της θέσης ή των αρμοδιοτήτων τους. Οι υπόλοιποι αναφέρονται με την ιδιότητά τους. Για όλους τους κατηγορουμένους ισχύει το τεκμήριο αθωότητας. Η ανάλυση που ακολουθεί βασίζεται στα στοιχεία που συλλέχθηκαν στο στάδιο της ανάκρισης και δεν προδικάζει τα όσα πρόκειται να ακουστούν μέσα στη δικαστική αίθουσα, στα οποία και θα βασιστεί τελικά η απόφαση του δικαστηρίου.

Πρώτη ομάδα: Ο σταθμός Λάρισας

Η πρώτη ομάδα κατηγορουμένων περιλαμβάνει τα πρόσωπα που είχαν άμεση εμπλοκή στη λειτουργία του σταθμού Λάρισας τη νύχτα της σύγκρουσης. Σε αυτό το επίπεδο η εισαγγελία εντοπίζει την αλληλουχία των τελευταίων ενεργειών και παραλείψεων πριν από τη σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών.

Κατηγορούμενοι είναι οι:

• Σταθμάρχης της βραδινής βάρδιας και τη στιγμή της σύγκρουσης
• Σταθμάρχης της απογευματινής βάρδιας
• Δεύτερος (νεοπροσληφθείς) σταθμάρχης της απογευματινής βάρδιας 
• Προϊστάμενος Επιθεώρησης Λάρισας και υπεύθυνος για τις βάρδιες των σταθμαρχών
• Προϊσταμένη διεύθυνσης προσωπικού του ΟΣΕ και μέλος της τριμελούς επιτροπής που ενέκρινε τη μετάταξη του σταθμάρχη τη στιγμή της σύγκρουσης.

Ο σταθμάρχης της βραδινής βάρδιας κατηγορείται ότι επέτρεψε την κίνηση της αμαξοστοιχίας IC62 στη γραμμή καθόδου αντί για τη γραμμή ανόδου, παραβίασε κανόνες ελέγχου κυκλοφορίας και δεν παρακολούθησε την κίνηση του τρένου στον πίνακα ελέγχου.

Στην απολογία του ο ίδιος ισχυρίζεται ότι λόγω φόρτου εργασίας δεν πρόλαβε να ενημερώσει τον μηχανοδηγό της IC62 μέσω τηλεγραφήματος ή ραδιοτηλεφώνου ότι θα κινηθεί κανονικά σε διπλή γραμμή ανόδου. Αυτό θα του έδινε την ευκαιρία να διαπιστώσει ότι η αμαξοστοιχία κινήθηκε στη γραμμή καθόδου. Προσέθεσε ότι «στο τραγικό δυστύχημα έπαιξαν σημαντικό ρόλο οι ελλείψεις στις υποδομές και στην παλαιωμένη λειτουργία του συστήματος».

Στους δύο σταθμάρχες της απογευματινής βάρδιας η εισαγγελική πρόταση καταλογίζει ότι η πρόωρη αποχώρησή τους από την υπηρεσία (λίγο μετά τις 22:00 αντί για τις 23:00), ενώ δύο συρμοί είχαν καθυστέρηση, έθεσε σε κίνδυνο την ασφάλεια της κυκλοφορίας. Επικαλούμενος τον Γενικό Κανονισμό Κυκλοφορίας, ο έμπειρος σταθμάρχης της απογευματινής βάρδιας υποστηρίζει ότι η διαδικασία παράδοσης-παραλαβής είχε ολοκληρωθεί και ότι δεν ήταν απαραίτητη η παραμονή του ώς τις 23:00. Ο νεοπροσληφθείς σταθμάρχης της απογευματινής βάρδιας ισχυρίζεται ότι το ωράριο 14:00–23:00 αφορούσε τους συμβασιούχους που λάμβαναν υπερωρίες, ενώ οι εργαζόμενοι «με μπλοκάκι», όπως αυτός, σχολούσαν στις 22:00 και συμπληρώνει ότι και να βρισκόταν στον σταθμό, δεν θα μπορούσε να βοηθήσει ουσιαστικά λόγω της απειρίας και του επικουρικού του ρόλου στο σταθμαρχείο.

Οι σταθμάρχες, στις απολογίες τους, περιγράφουν συνθήκες έντονης εργασιακής πίεσης και κόπωσης. Ο σταθμάρχης της απογευματινής βάρδιας αναφέρει ότι εργαζόταν στον ΟΣΕ από το 2001 ως κλειδούχος και ότι δεν είχε λάβει άδεια από το 2004. «Τα τελευταία δέκα χρόνια εργάζομαι με εξοντωτικούς ρυθμούς (…), χωρίς να μπορώ όχι μόνο να ξεκουραστώ, αλλά και να ζήσω φυσιολογικά ως άνθρωπος».

Η εισαγγελική πρόταση επισημαίνει επίσης ευθύνες όσων συντέλεσαν στην τοποθέτηση ενός μόνο σταθμάρχη σε κρίσιμη θέση, μόνου του στη βάρδια, όπως ο προϊστάμενος Επιθεώρησης Λάρισας.

Ο ίδιος καταθέτει ότι ουδέποτε προβλέφθηκε η τοποθέτηση δύο σταθμαρχών σε νυχτερινή βάρδια, καθώς ήταν η βάρδια με τα λιγότερα δρομολόγια, άρα η πιο εύκολη. Προσθέτει ότι η διοίκηση πιεζόταν λόγω ανεξόφλητων αδειών των παλαιότερων εργαζομένων, ωθούμενη στην άμεση αξιοποίηση 14 νεοπροσληφθέντων σταθμαρχών. Καταθέτει επίσης έγγραφα που δείχνουν επανειλημμένες εκκλήσεις για προσωπικό ήδη από το 2020, όταν ανέλαβε.

Μια ακόμη κατηγορία, αυτή της παράβασης καθήκοντος μεμονωμένα και κατά συναυτουργία, αποδίδεται από την εισαγγελία στα μέλη της τριμελούς επιτροπής που ενέκρινε τη μετάταξη του σταθμάρχη τη στιγμή της σύγκρουσης: την προϊσταμένη διεύθυνσης προσωπικού του ΟΣΕ και τους πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΣΕ, Σπυρίδωνα – Κλέαρχο Πατέρα και Αθανάσιο Κοτταρά αντίστοιχα.

Οι δύο τελευταίοι δηλώνουν αναρμόδιοι, ενώ η υπάλληλος του ΟΣΕ υποστηρίζει ότι η διαδικασία έγινε σύμφωνα με τις ισχύουσες διοικητικές διατάξεις. Ο σταθμάρχης τη στιγμή της σύγκρουσης μετατέθηκε έπειτα από πολυετή απουσία από τον ΟΣΕ, όπου είχε υπηρετήσει ως υπεύθυνος αποσκευών, και μετά από τροποποίηση της νομοθεσίας που αύξησε το ηλικιακό όριο για διοικητικές θέσεις σε δημόσιους οργανισμούς στα 62 έτη.

Παρότι αυτή η ομάδα κατηγορουμένων συνδέεται πιο άμεσα με το συμβάν, το κρίσιμο ερώτημα της δίκης είναι αν η ευθύνη περιορίζεται στο επίπεδο του σταθμού ή αν το ανθρώπινο λάθος συνέβη μέσα σε ένα ήδη αποδυναμωμένο σύστημα ασφάλειας, με υποστελέχωση, ελαστικά ωράρια, έλλειψη βασικών σιδηροδρομικών συστημάτων και χαμηλές απαιτήσεις καταλληλότητας του προσωπικού.

Δεύτερη ομάδα: Η διοίκηση του ΟΣΕ 

Η δεύτερη ομάδα κατηγορουμένων περιλαμβάνει την ανώτερη διοίκηση του ΟΣΕ.

Τα κορυφαία διοικητικά στελέχη:

• Παναγιώτης Θεοχάρης – διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ (08/03/2018-20/09/2019) 
• Κωνσταντίνος Σπηλιόπουλος – πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ (01/11/2019-20/06/2020), πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΓΟΣΕ (04/03/2013-16/12/2014, οπότε και υπέγραψε τη σύμβαση 717) και διευθυντής στη Διεύθυνση Συντήρησης Γραμμής του ΟΣΕ πριν από αυτό. 
• Σπυρίδων-Κλέαρχος Πατέρας – πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΣΕ (13/01/2021-01/03/2023). Συμμετείχε στην τριμελή επιτροπή που ενέκρινε τη μετάταξη του σταθμάρχη της βραδινής βάρδιας στον οργανισμό.
• Αθανάσιος Κοτταράς – εκτελεστικό μέλος ΔΣ και αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ (10/06/2020-13/01/2021, μετά από την παραίτηση του Σπηλιόπουλου). Συμμετείχε στην τριμελή επιτροπή που ενέκρινε τη μετάταξη του σταθμάρχη της βραδινής βάρδιας στον οργανισμό. Κατά την απολογία του (1 Ιουνίου 2023) ήταν διευθύνων σύμβουλος της ΣΤΑΣΥ, θέση στην οποία παραμένει μέχρι σήμερα.

Η εισαγγελική πρόταση τους αντιμετωπίζει ως κορυφαίους διοικητικούς υπευθύνους του ΟΣΕ, που προΐσταντο όλων των μονάδων και διευθύνσεων κατά την περίοδο όπου το δίκτυο λειτουργούσε χωρίς πλήρη συστήματα ασφαλείας. Το κατηγορητήριο τους καταλογίζει τη μη έγκαιρη παράδοση των συμβάσεων ανάταξης / αναβάθμισης της σηματοδότησης και της τηλεδιοίκησης.

Σύμφωνα με την εισαγγελία Λάρισας, γνώριζαν ότι η κυκλοφορία των αμαξοστοιχιών γινόταν χωρίς προηγμένα συστήματα επικοινωνίας (cab radios του GSM-R), που θα είχαν «με βεβαιότητα» αποτρέψει το δυστύχημα, αλλά παρέλειψαν να δράσουν. Επιπλέον, τους καταλογίζονται ευθύνες για τη μη αποκατάσταση της τηλεδιοίκησης Λάρισας μετά τη φωτιά του 2019 και για την τοποθέτηση άπειρων σταθμαρχών σε κρίσιμες θέσεις, όπως η Λάρισα.

Από τις απολογίες των τεσσάρων πρώην διευθυντών και διευθύνοντων συμβούλων προκύπτει η επίρριψη ευθυνών σε άλλους οργανισμούς, κυρίως στο υπουργείο Μεταφορών.

Δείχνουν την ΕΡΓΟΣΕ ως άμεσα υπεύθυνη για τη μη υλοποίηση των έργων και εμμέσως το υπουργείο, που έχει την εποπτεία. Ο κ. Κοτταράς αναφέρει στην απολογία του: «[Η ΕΡΓΟΣΕ] είναι βεβαίως θυγατρική του ΟΣΕ κατά ποσοστό 100%, όμως η Διοίκησή της ορίζεται από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, ήτοι το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών σε συνεργασια με το Υπουργείο Οικονομικών».

Αναφερόμενος στην έβδομη παράταση στις 6 Μαρτίου 2020, ο κ. Πατέρας καταθέτει στην απολογία του ότι η ΕΡΓΟΣΕ απέρριψε σιωπηρά το αίτημα των αναδόχων για εκ νέου παράταση.

Τελικά, σύμφωνα με τον ίδιο, η παράταση εγκρίθηκε απευθείας με υπογραφή του τότε υπουργού Υποδομών και Μεταφορών Κώστα Αχ. Καραμανλή.

Αντίστοιχες κατηγορίες με τα κορυφαία στελέχη του ΟΣΕ βαραίνουν έξι ακόμη διευθυντικά στελέχη:

• Διευθυντή Σιδηροδρομικών Συστημάτων (ΔΙΣΣΥ) (01/04/2017-30/09/2021)
• Διευθυντή ΔΙΣΣΥ από 01/10/2021
• Εκτελεστικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΣΕ, (10/06/2020-13/01/2021), με ευθύνη εποπτείας των διευθύνσεων ΔΙΣΣΥ και ΔΙΣΗΣΗΚ (Διεύθυνσης Συντήρησης Ηλεκτρομηχανολογικών Συστημάτων και Ηλεκτροκίνησης) και ΔΙΣΥΓ (Διεύθυνσης Συντήρησης Γραμμής)
• Διευθυντή ΔΙΣΗΣΗΚ από τις 12/12/2019 
• Διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Δικτύου  (21/03/2017-15/11/2019). Διετέλεσε προϊστάμενος της Διεύθυνσης Στρατηγικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης (ΔΙΣΣΑ) μεταξύ 2012 και 2017, Διευθυντής της ΔΙΣΣΥ από το 2015 έως το 2017 και στη συνέχεια επέστρεψε στη ΔΙΣΣΑ ως προϊστάμενος.
• Διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Δικτύου (01/12/2019-01/06/2020).

Συνολικά, η εισαγγελία κατηγορεί τους διευθυντές και επιβλέποντες των διαφόρων Διευθύνσεων του ΟΣΕ για το χαμηλό επίπεδο ασφάλειας του σιδηροδρόμου. Θεωρεί ότι από τις θέσεις τους όφειλαν να γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση των έργων ασφαλείας και να αντιδρούν όταν υπήρχαν κενά ή καθυστερήσεις. Κατηγορούνται για την απουσία τηλεδιοίκησης στη Λάρισα, που άφησε το σταθμαρχείο «τυφλό» στο σημείο του δυστυχήματος, καθώς και για την απουσία GSM-R και cab radios, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να ειδοποιηθούν οι αμαξοστοιχίες.

Οι κατηγορούμενοι, από την άλλη, επιρρίπτουν τις ευθύνες σε άλλους εντός του οργανισμού. Ο επιβλέπων όλων των Διευθύνσεων (εκτελεστικό μέλος του ΔΣ του ΟΣΕ) δηλώνει αναρμόδιος, υποστηρίζοντας ότι η ευθύνη του ως επιβλέποντος είναι προϊόν μιας «ανακριβούς και εσφαλμένης» διατύπωσης της ίδιας της διοίκησης κατά τον ορισμό του ως εκτελεστικού μέλους ΔΣ και ότι δεν είχε γνώση για τηλεδιοίκηση και GSM-R, μετακυλίοντας την ευθύνη στον αναπληρωτή Διευθύνοντα Σύμβουλο κ. Κοτταρά.

Ο διευθυντής, κατά την περίοδο 2017-2021, της ΔΙΣΣΥ δηλώνει ότι ούτε η δική του υπηρεσία είχε αρμοδιότητα για την απουσία τηλεδιοίκησης και φωτοσήμανσης, παραπέμποντας σε άλλες υπηρεσίες του ΟΣΕ (ΔΙΣΗΣΗΚ και ΔΙΣΥΓ).

Σχετικά με την τηλεδιοίκηση Λάρισας, ο διευθυντής της ΔΙΣΗΣΗΚ και ο διευθυντής, κατά την περίοδο 2019-2020, της Γενικής Διεύθυνσης Δικτύου ισχυρίστηκαν ότι δεν λειτουργούσε πολύ πριν τη φωτιά του 2019 και ότι ευθύνη είχαν η Κοινοπραξία ΤΟΜΗ – ALSTOM και η ΕΡΓΟΣΕ, αφού η τηλεδιοίκηση της Λάρισας εμπίπτει στην 717. Αντίθετα, ο προϊστάμενος Επιθεώρησης Λάρισας ισχυρίζεται ότι η τηλεδιοίκηση είχε περιορισμένες αλλά χρήσιμες δυνατότητες πριν τη φωτιά.

Όσον αφορά το GSM-R, υποστηρίζουν ότι η ευθύνη για τη θέση σε λειτουργία και χρήση του εξοπλισμού (cab radios και φορητές συσκευές) ανήκε στη ΓΑΙΑΟΣΕ και στη Hellenic Train και όχι στον ΟΣΕ.

Τέλος, ο διευθυντής της ΔΙΣΗΣΗΚ και ο διευθυντής, κατά την περίοδο 2019-2020, της Γενικής Διεύθυνσης Δικτύου θεωρούν ότι το δυστύχημα ήταν ασύνδετο με τη μη λειτουργία της τηλεδιοίκησης και των υπόλοιπων συστημάτων, επιρρίπτοντας την ευθύνη στον σταθμάρχη Λάρισας και τον θανόντα μηχανοδηγό της επιβατικής αμαξοστοιχίας IC62, που δεν τήρησαν τον Γενικό Κανονισμό Κίνησης (ΓΚΚ). Ο διευθυντής, κατά την περίοδο 2017-2019, της Γενικής Διεύθυνσης Δικτύου προσθέτει ότι, παρότι τα συστήματα τηλεδιοίκησης δεν είχαν ολοκληρωθεί, είχε τροποποιηθεί ο ΓΚΚ αφαιρώντας τη θέση του Προϊστάμενου Κίνησης εντός του συρμού, που θα μπορούσε να ενημερώνει για τη θέση του τρένου και να αποτρέψει το δυστύχημα.

Τρίτη ομάδα: Η σύμβαση 717

Η τρίτη και μεγαλύτερη ομάδα κατηγορουμένων (16 άτομα) είναι στελέχη της ΕΡΓΟΣΕ που είχαν εμπλοκή στα έργα σηματοδότησης, τηλεδιοίκησης και τεχνικής διαχείρισης της 717.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι υπογραφές και οι εισηγήσεις των στελεχών της ΕΡΓΟΣΕ επέτρεψαν να παραβιαστεί ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της σύμβασης, αυτό που προέβλεπε ότι τα έργα σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης θα τα μελετούσε μια εξειδικευμένη εταιρεία, η ALSTOM Ferroviaria S.p.A. Κατά παράβαση της σύμβασης, η εταιρεία αυτή έδωσε την εμπειρία της μόνο στο βόρειο κομμάτι του σιδηροδρομικού άξονα, στο οποίο δεν περιλαμβανόταν το σημείο της σύγκρουσης. Το νότιο κομμάτι το ανέλαβε, αυθαίρετα, όπως επισημαίνει το κατηγορητήριο, η εταιρεία ΤΟΜΗ, θυγατρική του ΑΚΤΩΡΑ – χωρίς ωστόσο να γνωρίζει πώς να το φέρει εις πέρας και χωρίς ο διαχωρισμός αυτός να προβλέπεται από τη σύμβαση.

Η ΤΟΜΗ, μη διαθέτοντας την απαιτούμενη ειδική εμπειρία σε σιδηροδρομική σηματοδότηση, χρησιμοποίησε παράνομα μια τρίτη εταιρεία, την KOMEL AE, η οποία επίσης δεν κατείχε το αντικείμενο ούτε διέθετε ειδική τεχνογνωσία, όπως αναφέρει το κατηγορητήριο.

Παράλληλα, η κοινοπραξία TOMH Α.Β.Ε.Τ.Ε. – ALSTOM TRANSPORT S.A. έλαβε διαδοχικές παρατάσεις χωρίς να κηρυχθεί έκπτωτη ή να της επιβληθούν ποινικές ρήτρες, αφού τα στελέχη της ΕΡΓΟΣΕ βεβαίωναν ψευδώς ότι «δεν φέρει αποκλειστική ευθύνη» για τις καθυστερήσεις.

Την ίδια υπόθεση εξετάζει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία από την οπτική της πιθανής διασπάθισης ευρωπαϊκών κονδυλίων για τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού σιδηροδρόμου. Σε αντίθεση όμως με το κατηγορητήριο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, στο κατηγορητήριο της Λάρισας δεν περιλαμβάνονται στελέχη της κοινοπραξίας, παρότι όλες οι κατηγορίες σε βάρος των στελεχών της ΕΡΓΟΣΕ αφορούν τις διευκολύνσεις που φέρονται να της παρείχαν.

Στους κατηγορούμενους της ΕΡΓΟΣΕ περιλαμβάνονται: 

• Οι τρεις διευθύνοντες σύμβουλοι της περιόδου 2015-2023
• Δεκατρία στελέχη που διαχειρίστηκαν την 717.

Οι διευθύνοντες σύμβουλοι είναι οι:

• Αθανάσιος Βούρδας – διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΓΟΣΕ (16/07/2015-27/03/2017). Την περίοδο 2017-2019, υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας στο υπουργείο Μεταφορών
• Χρήστος Διονέλης – διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΓΟΣΕ (04/08/2017-15/10/2019) 
• Χρήστος Βίνης – διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΓΟΣΕ (23/10/2019-01/03/2023) και πρόεδρος ΔΣ (07/09/2020-01/03/2023). 

Ο κ. Βούρδας ανέλαβε τη διοίκηση της ΕΡΓΟΣΕ λιγότερο από έναν χρόνο μετά την υπογραφή της 717, αλλά στην απολογία του υποστηρίζει ότι ήδη υπήρχαν σημαντικά προβλήματα. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι οι μελέτες σηματοδότησης της KOMEL, οι οποίες έπρεπε να υποβληθούν εντός 90 ημερών από την υπογραφή της σύμβασης, δεν είχαν προσκομιστεί όταν ανέλαβε ο ίδιος τη διοίκηση της εταιρείας.

Υποστηρίζει επίσης ότι θα πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες κυρίως στο στάδιο των μελετών δημοπράτησης του έργου, καθώς κατά την άποψή του εκεί διαμορφώθηκαν οι προϋποθέσεις για μια προβληματική σύμβαση.

Οι διάδοχοί του, κ.κ. Διονέλης και Βίνης, αναφέρονται στην οικονομική διάσταση των παρατάσεων, υποστηρίζοντας ότι μέχρι το 2020 οι παρατάσεις δεν επιβάρυναν οικονομικά το έργο, επειδή λόγω της οικονομικής κρίσης είχε παγώσει η αναθεώρηση τιμών των δημοσίων έργων. Η κατάσταση άλλαξε το 2021, όταν υπουργική απόφαση του Κώστα Αχ. Καραμανλή επανενεργοποίησε τους συντελεστές αναθεώρησης και επέτρεψε αποζημιώσεις στους αναδόχους.

Από τις απολογίες και τα υπομνήματα των 16 κατηγορουμένων της ΕΡΓΟΣΕ προκύπτουν τέσσερις βασικοί ισχυρισμοί γύρω από τη σύμβαση 717.

 

Γραμμή Υπεράσπισης Ν1. Η μη παραχώρηση γραμμών από τον ΟΣΕ

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα των κατηγορουμένων αφορά την αδυναμία εκτέλεσης εργασιών επειδή ο ΟΣΕ – ως διαχειριστής της σιδηροδρομικής υποδομής – δεν παραχωρούσε εγκαίρως τις γραμμές για εργοταξιακές εργασίες.

Σύμφωνα με αυτόν τον ισχυρισμό, εργασίες όπως η σηματοδότηση και η τηλεδιοίκηση δεν μπορούσαν να προχωρήσουν χωρίς περιορισμό ή διακοπή της κυκλοφορίας των τρένων.  Τέτοιες εργασίες απαιτούν αποκλεισμούς γραμμών, χρήση εργοταξιακών συρμών και συντονισμό με το προσωπικό κυκλοφορίας.

Οι κατηγορούμενοι υποστηρίζουν επίσης ότι ο ΟΣΕ δεν διέθετε επαρκές προσωπικό ώστε να υποστηρίξει ταυτόχρονα τη λειτουργία του δικτύου και την εκτέλεση των έργων, οδηγώντας σε περιορισμένα εργοτάξια και σε συνεχείς μεταθέσεις προθεσμιών.

Στη δικογραφία περιλαμβάνονται εκατοντάδες αιτήματα για παραχώρηση γραμμών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ΟΣΕ απαντά ότι δεν είχε τη δυνατότητα να στελεχώσει τους σταθμούς ώστε να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις. Σε πολλές άλλες, ιδίως σε μεταγενέστερο στάδιο, δεν δίνεται καμία απάντηση.

Στη σύμβαση αναφέρεται ρητά ότι η ανάδοχος όφειλε να συνεργάζεται με τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΣΕ και, εφόσον απαιτείται, να προσαρμόζει το χρονοδιάγραμμα και τον τρόπο εκτέλεσης των εργασιών του. Συγκεκριμένα, προβλεπόταν ότι μπορεί να χρειαστεί να δεχθεί περιορισμούς στην εργοταξιακή της δραστηριότητα ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία της σιδηροδρομικής κυκλοφορίας.

Επιπλέον, επισημαίνεται ότι οι ιδιαίτερες αυτές συνθήκες, δηλαδή η εκτέλεση έργων σε ενεργό σιδηροδρομικό δίκτυο, ενδέχεται να αυξήσουν το κόστος και να δυσχεράνουν την πρόοδο των εργασιών. Για τον λόγο αυτό, η ανάδοχος όφειλε να έχει λάβει υπόψη του αυτές τις επιβαρύνσεις ήδη κατά την υποβολή της προσφοράς της.

Αντίστοιχα, το κατηγορητήριο απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί ευθύνης του ΟΣΕ. Εστιάζει κυρίως στην απουσία εγκεκριμένων μελετών σε κρίσιμα τμήματα του έργου, υπογεγραμμένες από την εταιρεία παροχής εξειδικευμένης εμπειρίας, ALSTOM Ferroviaria S.p.A. Κατά συνέπεια, θεωρεί ότι οι καθυστερήσεις δεν οφείλονται στη μη παραχώρηση γραμμών, αλλά σε ελλείψεις στην προετοιμασία από την πλευρά της αναδόχου.

Γραμμή Υπεράσπισης Ν2. Η αναγκαιότητα συμπληρωματικής σύμβασης

Η αρχική σύμβαση 717/2014 προέβλεπε ότι ώς τον Σεπτέμβριο του 2016 η κοινοπραξία ALSTOM – ΤΟΜΗ θα αποκαθιστούσε τη σηματοδότηση και την τηλεδιοίκηση στον βασικό σιδηροδρομικό άξονα Αθήνα – Θεσσαλονίκη, εισπράττοντας 41 εκατ. ευρώ συν ΦΠΑ. 

Στελέχη της ΕΡΓΟΣΕ υποστήριξαν στις απολογίες τους ότι κατά τη σύνταξη των τευχών της σύμβασης δεν υπήρχε η δυνατότητα να πραγματοποιηθεί ενδελεχής έλεγχος της λειτουργίας του υφιστάμενου εξοπλισμού αλλά μόνο οπτικός έλεγχος, με αποτέλεσμα να διαπιστωθούν εκ των υστέρων περιπτώσεις δυσλειτουργίας του και να κριθεί αναγκαία η εκτέλεση πρόσθετων εργασιών και τροποποιήσεων στο αντικείμενο του έργου.

Οι κατηγορούμενοι επισημαίνουν ότι η συμπληρωματική σύμβαση ελέγχθηκε από το Τεχνικό Συμβούλιο της ΕΡΓΟΣΕ, τη Διαχειριστική Αρχή (ΕΥΔ/ΕΠ-ΥΜΕΠΕΡΑΑ, τότε Υπουργείο Ανάπτυξης & Επενδύσεων) και το Ελεγκτικό Συνέδριο, παρουσιάζοντάς την έτσι ως θεσμικά ελεγμένη διαδικασία.

Το κατηγορητήριο υποστηρίζει αντιθέτως ότι η συμπληρωματική σύμβαση δεν ήταν αναγκαία και επισημαίνει ότι με βάση την αρχική σύμβαση κάθε απαιτούμενος νέος εξοπλισμός, ακόμα και αν δεν περιγράφεται ρητά στο κείμενο της σύμβασης, «παρέχεται από την ανάδοχο κοινοπραξία χωρίς επιπρόσθετη αμοιβή». Τελικά, τον Μάιο του 2019, μετά τις εισηγήσεις των στελεχών της ΕΡΓΟΣΕ, υπεγράφη η συμπληρωματική σύμβαση με την οποία η κοινοπραξία έλαβε άλλα 13 εκατ. ευρώ.

Όπως επισημαίνει ένα από τα διευθυντικά στελέχη που κατηγορούνται, η συμπληρωματική σύμβαση υπογράφηκε δυόμισι περίπου χρόνια μετά την έγκρισή της, γεγονός που –κατά τον ίδιο– αποτυπώνει τη θεσμική και διοικητική καθυστέρηση που χαρακτήριζε την πορεία του έργου.

Γραμμή Υπεράσπισης Ν3. Μετρητές αξόνων vs Κυκλώματα γραμμής 

Η συμπληρωματική σύμβαση άλλαξε την τεχνολογία σηματοδότησης στο τμήμα Οινόη – Τιθορέα, σε σχέση με τις προβλέψεις της αρχικής σύμβασης.

Οι κατηγορούμενοι υποστηρίζουν ότι η τεχνολογία που επελέγη (μετρητές αξόνων αντί για τα προβλεπόμενα στη σύμβαση και ήδη τοποθετημένα κυκλώματα γραμμής) είναι πιο σύγχρονη και χρησιμοποιείται ευρέως σε ευρωπαϊκά σιδηροδρομικά δίκτυα.

Το κατηγορητήριο υποστηρίζει ότι η λύση που επέλεξαν οι κατηγορούμενοι ήταν υποδεέστερη ως προς την ασφάλεια. Όπως αναφέρει, «οι μετρητές αξόνων δενανιχνεύουνθραύση σιδηροτροχιάς, με δυσμενή άμεση συνέπεια στην ασφάλεια της σιδηροδρομικής κυκλοφορίας», καταλήγοντας ότι «η διαφορά των δύο συστημάτων είναι διαφορά ασφαλείας».

Γραμμή Υπεράσπισης Ν4. Η ευθύνη λειτουργίας του σιδηροδρόμου ανήκει στον ΟΣΕ

Ένα από τα πιο πολιτικά φορτισμένα επιχειρήματα αφορά τη διάκριση ρόλων μεταξύ των σιδηροδρομικών οργανισμών.

Οι κατηγορούμενοι υποστηρίζουν ότι η ΕΡΓΟΣΕ έχει αποκλειστικά ρόλο κατασκευής έργων, ενώ η λειτουργία του δικτύου και η τήρηση των κανόνων κυκλοφορίας ανήκουν στον ΟΣΕ.

Με βάση αυτή τη διάκριση υποστηρίζεται ότι η ασφάλεια της κυκλοφορίας – ακόμη και σε περιπτώσεις όπου δεν έχει εγκατασταθεί πλήρης σηματοδότηση, τηλεδιοίκηση ή ETCS – αποτελεί ευθύνη του διαχειριστή υποδομής.

Παράλληλα επισημαίνεται ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία επιτρέπει τη μεταβατική λειτουργία σιδηροδρομικών γραμμών χωρίς πλήρη εγκατάσταση των συστημάτων.

Το κατηγορητήριο υποστηρίζει ότι αν οι αρμόδιοι είχαν κάνει σωστά τη δουλειά τους, και η τηλεδιοίκηση λειτουργούσε κανονικά, η σύγκρουση θα είχε αποφευχθεί «μετά βεβαιότητας».

Τέταρτη ομάδα κατηγορουμένων: υπουργείο και ΡΑΣ

Η τέταρτη ομάδα κατηγορουμένων αφορά το επίπεδο της θεσμικής εποπτείας και της λειτουργίας των σιδηροδρομικών μεταφορών. Σε αυτό το επίπεδο η ευθύνη μετατοπίζεται προς τους φορείς που είχαν αρμοδιότητα για την εφαρμογή της σιδηροδρομικής νομοθεσίας και την παρακολούθηση θεμάτων ασφάλειας και πιστοποίησης του συστήματος.

Στην ομάδα αυτή περιλαμβάνονται δύο στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Σιδηροδρομικών Μεταφορών (Δ33) και ο αναπληρωτής προϊστάμενος της Γενικής Διεύθυνσης Μεταφορών για το διάστημα από τις 28 Φεβρουαρίου 2022 έως τις 28 Φεβρουαρίου 2023, καθώς και η πρόεδρος της ΡΑΣ Ιωάννα Τσιαπαρίκου.

Στην απολογία της η προϊσταμένη αναφέρεται στην εκτεταμένη υποστελέχωση του τομέα, σημειώνοντας ότι ο ΟΣΕ, από 3.882 εργαζόμενους το 2010, έφτασε να διαθέτει περίπου 540 μόνιμους υπαλλήλους.

O αναπληρωτής προϊστάμενος υποστηρίζει ότι το υπουργείο δεν έχει αρμοδιότητα άμεσης παρέμβασης στη λειτουργία οργανισμών όπως ο ΟΣΕ και η ΕΡΓΟΣΕ, οι οποίοι λειτουργούν με διοικητική αυτοτέλεια. Κατά την εκδοχή του, η ευθύνη για την ασφάλεια της κυκλοφορίας ανήκει στον διαχειριστή της υποδομής, δηλαδή στον ΟΣΕ, ενώ σε επίπεδο ελέγχου συμμόρφωσης με τους κανόνες ασφάλειας αρμόδια είναι η ΡΑΣ ως εθνική αρχή ασφάλειας βάσει του ευρωπαϊκού πλαισίου.

Από την πλευρά της ΡΑΣ, η πρόεδρος Ιωάννα Τσιαπαρίκου περιγράφει μια εικόνα όπου κρίσιμα ζητήματα, όπως η μη λειτουργία της τηλεδιοίκησης, ήταν γνωστά στο σύνολο του σιδηροδρομικού τομέα και στο υπουργείο. Σύμφωνα με την απολογία της, το ζήτημα αυτό δεν αναδεικνυόταν ως νέο σε συσκέψεις, καθώς θεωρούνταν δεδομένο από τους εμπλεκόμενους φορείς.

Παράλληλα, αναφέρεται σε πιέσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την επιτάχυνση της ολοκλήρωσης των σιδηροδρομικών συμβάσεων, καθώς η χώρα είχε υπερβεί τα προβλεπόμενα χρονοδιαγράμματα ολοκλήρωσης των έργων.

Η ίδια αναφέρει επίσης ότι προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον υπουργό Κώστα Αχ. Καραμανλή, αλλά παραπεμπόταν στον γενικό γραμματέα Μεταφορών και στον υφυπουργό Κεφαλογιάννη, ενώ με άλλους υπουργούς στο παρελθόν είχε καταφέρει να έχει συναντήσεις. 

Σε ό,τι αφορά την ουσία της υπεράσπισης, η κ. Τσιαπαρίκου υποστηρίζει ότι η ΡΑΣ νομίμως εξέδιδε πιστοποιητικά ασφαλείας για την κίνηση των τρένων, επειδή αυτά κρίνονταν ασφαλή εντός του πλαισίου του Γενικού Κανονισμού Κίνησης, και ότι η εξέλιξη και παρακολούθηση των συμβάσεων δεν ανήκουν στο πεδίο αρμοδιοτήτων της Αρχής.

Πέμπτη ομάδα: Hellenic Train 

Στο κατηγορητήριο περιλαμβάνονται δύο στελέχη της Hellenic Train: ο Μαουρίτσιο Καποτόρτο (Mauricio Capotorto), διευθύνων σύμβουλος από τις 18/10/2021, και ο διευθυντής της Τεχνικής Διεύθυνσης από την 01/02/2022.

Κατηγορούνται ότι δεν μερίμνησαν για την εγκατάσταση και τη λειτουργία συστήματος ραδιοεπικοινωνίας GSM-R σε κάθε συρμό. Οι κατηγορίες σε βάρος τους (όπως και εκείνες της προϊσταμένης της διεύθυνσης προσωπικού του ΟΣΕ και μέλους της τριμελούς επιτροπής που ενέκρινε τη μετάταξη του σταθμάρχη τη στιγμή της σύγκρουσης) είναι πλημμεληματικού χαρακτήρα, σε αντίθεση με εκείνες των υπόλοιπων 33 κατηγορουμένων, που είναι σε βαθμό κακουργήματος.

Στην απολογία τους υποστήριξαν ότι ο ΟΣΕ δεν είχε θέσει σε ισχύ κανονιστική οδηγία για χρήση του GSM-R και ότι, κατά τον χρόνο της κατάθεσής τους (1η Μαρτίου 2024), μόλις το 38% των οχημάτων διέθετε το σύστημα. Υποστήριξαν επίσης ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του 2022 πίεζαν με έγγραφα τον ΟΣΕ και τη ΓΑΙΑΟΣΕ για την πιστοποίησή του, επισημαίνοντας ότι η εταιρεία ευθύνεται για την ασφάλεια των επιβατών εντός του τρένου, αλλά όχι για την υποδομή του σιδηροδρομικού δικτύου.

Τέλος, για τη Hellenic Train δεν διερευνήθηκαν ποτέ τα αδικήματα της έκρηξης και της πυρκαγιάς που οδήγησαν στον θάνατο επιβατών που επιβίωσαν από τη σύγκρουση, ανεξαρτήτως της αιτίας που προκάλεσε την πυρόσφαιρα.

Μια μάχη για την ευθύνη

Από την ανάγνωση και ανάλυση της ογκώδους δικογραφίας για τη δίκη των Τεμπών αναδύεται η αντιπαράθεση ανάμεσα σε δύο αφηγήματα: από τη μία, ότι ένα πλέγμα πράξεων και παραλείψεων δημιούργησε ένα σύστημα έτοιμο να καταρρεύσει· από την άλλη, ότι η ευθύνη είναι θρυμματισμένη, διαχεόμενη και συχνά μετατοπιζόμενη: από τον σταθμό της Λάρισας, στις αυθαιρεσίες της σύμβασης 717, έως τη διοίκηση του ΟΣΕ και της ΕΡΓΟΣΕ, φτάνοντας μέχρι τις ανώτερες βαθμίδες εποπτείας του σιδηροδρομικού συστήματος.

Το δικαστήριο καλείται να αποφασίσει όχι μόνο ποια πρόσωπα φέρουν ποινική ευθύνη, αλλά και αν το δυστύχημα ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένων ατομικών αποτυχιών ή η έκφραση ενός βαθύτερου, διαχρονικού και συλλογικού, διοικητικού χάους.

---

ΓΛΩΣΣΑΡΙ

GSM-R

Το GSM-R (Global System for Mobile Communications – Railway) είναι το ειδικό ψηφιακό δίκτυο επικοινωνίας που χρησιμοποιείται στους σιδηροδρόμους. Πρόκειται για ένα σύστημα κινητής τηλεφωνίας προσαρμοσμένο στις ανάγκες της σιδηροδρομικής κυκλοφορίας, μέσω του οποίου επικοινωνούν οι μηχανοδηγοί με τους σταθμάρχες και τα κέντρα ελέγχου. Το δίκτυο είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να έχει συνεχή κάλυψη σε όλο το σιδηροδρομικό δίκτυο, ακόμη και σε δύσκολα σημεία όπως σήραγγες ή απομακρυσμένες περιοχές, ώστε η επικοινωνία να μη διακόπτεται.

ETCS

Το ETCS είναι ένα ευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας των σιδηροδρόμων που παρακολουθεί συνεχώς την κίνηση και την ταχύτητα των τρένων. Μέσω εξοπλισμού στη γραμμή και στο τρένο, γνωρίζει τη θέση των συρμών και τα επιτρεπόμενα όρια ταχύτητας και παρεμβαίνει αυτόματα αν ο μηχανοδηγός δεν αντιδράσει σωστά, ενεργοποιώντας αυτόματα την πέδηση. Σε πιο εξελιγμένες μορφές του, όπως το Level 2, λειτουργεί με συνεχή επικοινωνία μέσω του GSM-R, μεταφέροντας τις εντολές απευθείας στην καμπίνα. Στόχος του είναι να περιορίσει το ανθρώπινο λάθος και να αυξήσει την ασφάλεια του σιδηροδρομικού δικτύου.

Cab Radios

Πρόκειται για τηλέφωνα εγκατεστημένα στην καμπίνα της εκάστοτε ηλεκτράμαξας. Μαζί με τις φορητές συσκευές (handhelds) αποτελούν το επιτρόχιο κομμάτι της τεχνολογίας ψηφιακής επικοινωνίας GSM-R. Επιτρέπουν στους μηχανοδηγούς των αμαξοστοιχιών την -χωρίς κενά, διακοπές, παρεμβάσεις και παράσιτα- επικοινωνία τόσο μεταξύ τους όσο και με τις μονάδες βάσης (σταθμούς – τοπικούς σταθμάρχες) όσο και όλων των ανωτέρω ταυτόχρονα μεταξύ τους (ασφαλής επικοινωνία τύπου νoice conference), καθώς και τη μεταφορά δεδομένων (data).

Τηλεδιοίκηση

Η παρακολούθηση μιας ολόκληρης σιδηροδρομικής γραμμής μέσα από ένα ενιαίο απομακρυσμένο κέντρο ελέγχου, που λαμβάνει ταυτόχρονα και σε πραγματικό χρόνο όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες από όλα τα τμήματα αποκλεισμού και τα αντίστοιχα πλευρικά φωτόσημα κατά μήκος της γραμμής. Επιτρέπει τη διαχείριση της κυκλοφορίας από έναν κεντρικό χειριστή (που υποκαθιστά πολλούς σταθμάρχες) με χρήση του πίνακα κυκλοφορίας και των δυνατοτήτων που αυτός παρέχει με τον κεντρικό χειριστή να χειρίζεται κάθε σταθμό σαν να ήταν ο ίδιος σταθμάρχης. Αποτρέπει τη χάραξη ασύμβατων μεταξύ τους δρομολογίων επί της γραμμής.

Σηματοδότηση

Το σύνολο του εξοπλισμού που βρίσκεται κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής και προειδοποιεί τον μηχανοδηγό που εισέρχεται σε ένα τμήμα αποκλεισμού εάν το τμήμα είναι ελεύθερο (πράσινο φωτόσημο) ή κατειλημμένο (ερυθρό φωτόσημο) ή μεταφέρει συγκεκριμένες πληροφορίες για την κίνηση στο εν λόγω τμήμα (π.χ. με μειωμένη ταχύτητα).

Τμήμα Αποκλεισμού

Τμήμα σιδηροδρομικής γραμμής, στο οποίο επιτρέπεται η είσοδος αμαξοστοιχίας μόνο όταν αυτό είναι ελεύθερο από οποιοδήποτε όχημα. Η γραμμή χωρίζεται σε τμήματα. Σε κάθε τμήμα επιτρέπεται μια αμαξοστοιχία τη φορά. Το κάθε τμήμα έχει μέγεθος που να επιτρέπει τη στάση της αμαξοστοιχίας εντός του.

 

 

Αναδημοσίευση: reportersunited.gr