Θα «τα κάνει Κούγκι» ο Αντώνης Σαμαράς;

Ο κ. Σαμαράς δεν έχει να χάσει πολλά, αν το κάνει Κούγκι πιστεύει ο Γιώργου Λακόπουλος. Το εξηγεί σε άρθρο του στο ieidiseis την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου με τίτλο Αντώνης Σαμαράς: Κούγκι

• • •

«Σέβομαι και τιμώ όλους τους αρχηγούς της παράταξης», είπε στη Θεσσαλονίκη ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Να το δεχθούμε, αλλά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι δεν έχει μείνει και κανένας στη ΝΔ.

Με τον Καραμανλή προσπαθεί να κρατήσει τα προσχήματα, καθώς δεν είναι καλή ιδέα να τον εξωθήσει σε επίσημη στήριξη προς τον Σαμαρά: «Έχω καλή προσωπική σχέση μαζί του».

Πόσο καλή; Τον οδήγησε στην έξοδο, διέλυσε τον καραμανλικό άξονα της ΝΔ –με εξανδραποδισμούς και περιθωριοποιήσεις– και τον έχει ευθέως απέναντι στα ελληνοτουρκικά και τις υποκλοπές.

Μια ωραία ατμόσφαιρα: τη στιγμή που παρουσιάζει το πρόγραμμά του στη ΔΕΘ, η άλλη πλευρά της «καλής σχέσης» μιλάει για τον Αντωνιάδη και τον Δομάζο σε διπλανό νομό.

Ο Πρωθυπουργός, οσάκις βρει ευκαιρία, τον ειρωνεύεται: «Πώς πάνε τα καπνά Κώστα;» ή «δεν θυμάμαι και καμία πρωτοβουλία του στα ελληνοτουρκικά». Σκεφθείτε να μην υπήρχε και η «καλή προσωπική σχέση»…

Την προβάλλει μάλλον για να εκθέσει τον πρώην αρχηγό της ΝΔ που τον έβαλε στο ψηφοδέλτιο. Να καταγγέλλεις δημόσια κάποιον που «διαγράφει αντί να συμβουλεύεται πρώην Πρωθυπουργούς του κόμματος» και ταυτόχρονα να τα πηγαίνεις καλά μαζί του δεν κουμπώνει.

Όσοι ξέρουν τι –δεν– συνδέει πλέον τη Ραφήνα με τον περιφερειακό του Λυκαβηττού, περιμένουν θεαματικό ξεκούμπωμα.

Προς το παρόν έχει κηρυχθεί επίσημα εμπόλεμη κατάσταση με τον έτερο πρώην Πρωθυπουργό. Αυτόν που υπουργοποίησε τον υιό Μητσοτάκη, αντί της Ντόρας που είχε προτεραιότητα, και τον ώθησε στην ηγεσία της ΝΔ.

Εκεί που έχει οδηγηθεί η «σχέση» τους δεν υπάρχει οδός επιστροφής. Ένας από τους δύο θα πληρώσει ακριβό τίμημα στις κάλπες.

Άρχισαν ήδη βαριές κουβέντες μεταξύ τους και παρακινήθηκαν οι συνήθεις ύποπτοι να αρχίσουν τις εχθροπραξίες.

Ακόμη και ο Γ. Φλωρίδης βρήκε το επί θύραις κόμμα Σαμαρά «το πιο σύντομο ανέκδοτο» και… «δεν θυμάται στη νεότερη πολιτική ιστορία της χώρας να δημιουργείται ένα κόμμα με σκοπό να πλήξει το κόμμα από το οποίο προέρχεσαι… και τον έκανε Πρωθυπουργό…».

Δεν θυμάται; Όταν ένα τέτοιο κόμμα προσπάθησε να στήσει η Διαμαντοπούλου, ήταν στο πλευρό της. Και από τους πρώην Πρωθυπουργούς πρώτος διδάξας ήταν ο Γ. Παπανδρέου: στρεφόμενος, με διάσπαση, κατά του ΠΑΣΟΚ, εκτός από τον Βενιζέλο, έβλαψε και τον Φλωρίδη, που ήταν πρώτος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας και δεν βγήκε.

Πάντως, τη συστηματική πλαγιοκόπηση Σαμαρά έχει αναλάβει εργολαβικά ο συνήθης «καλός στρατιώτης Σβέικ».

Ο Άδωνις Γεωργιάδης πότε παίζει τον «ευγνώμονα» προς τον Μεσσήνιο –που τον ευεργέτησε με τη μετακόμιση στη ΝΔ– και πότε τον «ψυχρό εκτελεστή» του Μητσοτάκη, που τον ανέδειξε στο κόμμα και στην κυβέρνηση –παρά τις λοιδορίες για τα «χρυσά κουτάλια».

Προς ανταπόδοση, «πιέζει» -τον Πρωθυπουργό- να «επιδιώξει και τέταρτη θητεία» και, αναλαμβάνοντας να καθαρίσει με τον Σαμαρά –για την οικογένεια πριν από αυτήν– τον παρομοιάζει με την Κωνσταντοπούλου.

Μόνο που πρόκειται για κάποιον παλαιότερο, από τον Άδωνη και τον Κυριάκο, στη ΝΔ. Ήδη στέλνει τα πρώτα drones στον ζωτικό χώρο του Γεωργιάδη, από όπου έλκει και τη χρησιμότητά του προς τον Μητσοτάκη.

Αν συνδυαστεί με τη διαρροή, που αποδίδεται στο περιβάλλον του, για τη «νομιμότητα» της υποψηφιότητας Γεωργιάδη για την ηγεσία, τα πράγματα οδηγούνται σε πυρηνική σύρραξη –με κίνδυνο την ΑΕΚ. Ήτοι: αμοιβαία εξασφαλισμένη καταστροφή.

Ο Σαμαράς δεν έχει να χάσει πολλά, αν το κάνει Κούγκι.

Η «μαύρη επέτειος» της δικτατορίας Πινοσέτ στη Χιλή

Η 11η Σεπτεμβρίου είναι η μαύρη επέτειος για τη Χιλή. Ήταν το 1973 όταν ο Αουγούστο Πινοσέτ, επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων με τα στρατεύματά του και την εμπλοκή της CIA, , ανέτρεψε με πραξικόπημα τον Σαλβαδόρ Αλιέντε (φωτο πάνω)-πρώτο σοσιαλιστή Πρόεδρο.

• • •

Τον Σεπτέμβριο του 1973, ενώ ο πληθωρισμός ήταν πλέον ανεξέλεγκτος και η οικονομία επιβαρύνονταν με απεργίες διαρκείας η Χιλή. Το πραξικόπημα του Πινοσέτ ήρθε να συγκλονίσει την χώρα, ξεκινώντας μία μακρά περίοδο νεοφιλελεύθερης διαχείρισης, η οποία τότε χαρακτηρίστηκε… “παράδειγμα” για τις υπόλοιπες χώρες τις λατινικής Αμερικής. Σήμερα εξακολουθεί να βρίσκει υποστηρικτές των νεοφιλελεύθερων πολιτικών του. Απλώς πλέον δεν αναφέρουν -τουλάχιστον όχι ανοιχτά- το όνομα του δικτάτορα.

 

Το χρονικό κι η εμπλοκή της CIA

Κατά την διακυβέρνηση Φρέι, η Αριστερά στην Χιλή κερδίζει σε λαϊκή απήχηση. Παρά τις συντονισμένες προσπάθειες της CIA να αναστρέψει το κλίμα, η Αριστερά συνεχίζει να αντιστέκεται στην προπαγάνδα και καταφέρνει, με επικεφαλής τον Αλιέντε, να συσπειρωθεί κερδίζοντας τελικά τις εκλογές του 1970.

Στα αρχεία της CIA, τα οποία δόθηκαν στη δημοσιότητα το 2000, φαίνονται βήμα προς βήμα οι παρεμβάσεις της αμερικανικής υπηρεσίας, διαβόητης για την εμπλοκή της σε στρατιωτικά πραξικοπήματα, που ξεκινούν από την απλή προπαγάνδα κατά του Λαϊκού Μετώπου, μέχρι και τις παρεμβάσεις στο στράτευμα ώστε να βρεθούν “όργανα” για το πραξικόπημα. 

«Τo 1962 η CIA έλαβε την εξουσιοδότηση να προχωρήσει μια μυστική επιχείρηση στήριξης του Ριζοσπαστικού και του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Χιλής. Αυτά τα προγράμματα ήταν σχεδιασμένα αρχικά να βοηθήσουν τα δυο αυτά κόμματα να έλξουν περισσότερους ψηφοφόρους, να βελτιώσουν την οργάνωση και την αποτελεσματικότητα τους και να χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους, για να στηρίξουν τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή. Δευτερευόντως το πρόγραμμα είχε στόχο να στηρίξει τις προσπάθειες διάσπασης του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Με αίτημα της αμερικανικής πρεσβείας στη Χιλή, και με τη στήριξη του State Department, το 1963 η «ομάδα 5412» ενέκρινε ένα κονδύλι προς το “Δημοκρατικό Μέτωπο», αναφέρουν τα αρχεία.

Και συνεχίζοντας: ” (…) Καθώς όμως οι προεδρικές εκλογές του 1970 πλησίαζαν, ο Αλιέντε έμοιαζε φαβορί. Αρκετά αριστερά κόμματα έμπαιναν στη συμμαχία της Λαϊκής Ενότητας. (Unidad Popular).

Ο σταθμός της CIA χρησιμοποίησε δράσεις που προαναφέρθηκαν αλλά και πολιτικές δράσεις και προπαγάνδα για να δυσφημίσει την Αριστερά. Η “Επιτροπή 40” συνέστησε στη CIA, να επιτεθεί στην Λαϊκή Ενότητα, αλλά να μην υποστηρίξει συγκεκριμένο υποψήφιο. Στόχος ήταν η διαίρεση της Αριστεράς και η δημιουργία συνθηκών για έναν μη μαρξιστή υποψήφιο να κερδίσει τις εκλογές. Στις 27 Ιουνίου 1970, ο σταθμός πήρε οδηγία να επικεντρώσει την επιχείρηση ενάντια στην υποψηφιότητα του Αλιέντε. Το σχέδιο ήταν να προειδοποιήσουν τους Χιλιανούς για τους κινδύνους ενός «μαρξιστικού καθεστώτος» υπό τον Αλιέντε”.

Τι έκανε, όμως, η CIA αμέσως πριν και μετά το πραξικόπημα; “Οι αξιωματούχοι της CIA είχαν πλήρη γνώση ήδη από το 1973 ότι ο στρατηγός Πινοσέτ και οι δυνάμεις που ανέτρεψαν τον Αλιέντε είχαν εξαπολύσει διώξεις κατά των αριστερών αλλά και όλων των πολιτικών τους αντιπάλων στους πρώτους κιόλας μήνες μετά το πραξικόπημα.

Αμέσως μετά το πραξικόπημα του Σεπτεμβρίου του 1973, η CIA σταμάτησε τις μυστικές επιχειρήσεις, αξιοποίησε όμως κάποια από τα προγράμματα που είχε ήδη ξεκινήσει. Προσπάθησε να φιλοτεχνήσει μια θετική εικόνα για του πραξικοπηματίες. Χιλιανοί που είχαν συνεργαστεί με τη CIA το προηγούμενο διάστημα, ετοίμασαν το «Λευκό Βιβλίο» ένα κείμενο που είχε στόχο να αποδείξει ότι η ανατροπή Αλιέντε ήταν επιβεβλημμένη. Περιείχε μεταξύ άλλων τον ισχυρισμό πως οι αριστεροί είχαν ένα «Σχέδιο Ζ» σύμφωνα με το οποίο θα δολοφονούσαν αξιωματούχους στους μήνες πριν το πραξικόπημα και το οποίο η CIA πίστευε πως ήταν απλά κατασκευασμένες πληροφορίες της Χούντας”.

 

Η νύχτα του πραξικοπήματος κι ο αποχαιρετισμός του Αλιέντε στον λαό

“Σίγουρα αυτή θα είναι η τελευταία ευκαιρία για μένα να απευθυνθώ σε εσάς. Η Πολεμική Αεροπορία έχει βομβαρδίσει τις κεραίες των Radio Portales και Radio Corporación”.

Μόλις 18 ημέρες πριν το πραξικόπημα, ο Πινοσέτ διορίζεται από τον Αλιέντε αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων. Την ημέρα του πραξικοπήματος, αποστάτες του στρατεύματος βομβαρδίζουν το προεδρικό Μέγαρο. Ο Αλιέντε αρνείται να παραδοθεί. Απευθύνει τον τελευταίο του λόγο προς τον χιλιανό λαό.

“Εργάτες της χώρας μου: Θέλω να σας ευχαριστήσω για την αφοσίωση που είχατε πάντα, την εμπιστοσύνη που εναποθέσατε σε έναν άνθρωπο που ήταν μόνο ένας διερμηνέας της μεγάλης λαχτάρας για τη δικαιοσύνη, ο οποίος έδωσε το λόγο του ότι θα σεβαστεί το Σύνταγμα και το νόμο και έκανε ακριβώς αυτό. Σε αυτή την καθοριστική στιγμή, την τελευταία στιγμή που μπορώ ακόμα να απευθύνομαι σε εσάς, σας εύχομαι να επωφεληθείτε από το μάθημα: το ξένο κεφάλαιο, ο ιμπεριαλισμός, σε συνδυασμό με την αντίδραση, δημιούργησαν το κλίμα στο οποίο οι Ένοπλες Δυνάμεις έσπασαν την παράδοσή τους, την παράδοση που διδάχθηκαν από το στρατηγό Schneider και επιβεβαίωσαν με τον διοικητή Araya, θύματα του ίδιου κοινωνικού τομέα που σήμερα ελπίζει, με την ξένη βοήθεια, να κατακτήσει εκ νέου τη δύναμη να συνεχίσουν να υπερασπίζονται τα κέρδη τους και τα προνόμιά τους.”

(…)”Οι άνθρωποι πρέπει να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, αλλά δεν πρέπει να θυσιαστούν. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να αφεθούν να καταστραφούν ή να διατρηθούν από σφαίρες, αλλά δεν ούτε και να ταπεινωθούν.

Εργάτες της χώρας μου, έχω πίστη στη Χιλή και το πεπρωμένο της. Άλλοι άνδρες θα ξεπεράσουν αυτή τη σκοτεινή και πικρή στιγμή προδοσίας που προσπαθεί να επικρατήσει. Να πηγαίνετε προς τα εμπρός γνωρίζοντας ότι, αργά ή γρήγορα, οι μεγάλες λεωφόροι θα ανοίξουν και πάλι και οι ελεύθεροι άνθρωποι θα περπατούν μέσα από αυτές για να χτίσουν μια καλύτερη κοινωνία.

Ζήτω η Χιλή! Ζήτω οι άνθρωποι! Ζήτω οι εργαζόμενοι!

Αυτά είναι τα τελευταία λόγια μου, και είμαι βέβαιος ότι η θυσία μου δεν θα είναι μάταια, είμαι βέβαιος ότι, τουλάχιστον, θα είναι ένα μάθημα ηθικής που θα τιμωρήσει το κακούργημα, δειλία και προδοσία”.

Λίγο μετά, θα στρέψει εναντίον του το περίστροφό του και θα πέσει νεκρός.

 

Ο τύραννος Πινοσέτ

Η διακυβέρνηση Πινοσέτ φάνταζε ιδανική στα μάτια του νεοφιλελεύθερου μπλοκ. Εξάλλου, πάντοτε το επιχείρημα ήταν πως στις χούντες “γίνονται έργα”.

Ο λαός της Χιλής, όμως, υπέφερε. Αμέσως μετά την εγκαθίδρυση της χούντας, ιδρύεται το “Καραβάνι του Θανάτου”, μια επίλεκτη ομάδα κρούσης από στρατιωτικούς, που αναλαμβάνουν να “ξεβρωμίσουν την χώρα”. Φυσικά, από τους υποστηρικτές του Αλιέντε. Ή και από οποιονδήποτε άλλο δημοκρατικό μυαλό.

Μέσα σε τρεις ημέρες σκότωσαν 68 πολιτικά στελέχη είτε με βασανιστήρια μέχρι θανάτου, είτε πυροβολώντας εν ψυχρώ. Τα πτώματα θάφτηκαν πρόχειρα σε μέρη που δε θα μπορούσαν να εντοπιστούν. Ο ρόλος τους σύμφωνα με τις οδηγίες του Πινοσέτ (φωτο) ήταν να εγκαθιδρύσουν κλίμα τρομοκρατίας στον πληθυσμό και στο στράτευμα, ώστε να αυτομολήσουν όσοι στρατιώτες ή στρατιωτικοί δεν ασπάζονταν το νέο καθεστώς.

Έπειτα ήρθε η DINA. Μια παραστρατιωτική ομάδα η οποία συνέλεγε πληροφορίες αξιοποιώντας… ευγενείς μεθόδους, όπως ας πούμε  εξαφανίζοντας ανθρώπους πετώντας τους από ελικόπτερα. Τουλάχιστον 12 μηχανικοί παραδέχθηκαν ότι έκαναν περισσότερες από 40 πτήσεις πάνω από τον Ειρηνικό με πτώματα ή ζωντανούς, κλεισμένους σε σακιά. Για να σιγουρευτούν ότι θα έμεναν στον πάτο της θάλασσας και δεν θα τους έβρισκε κανείς τους έδεναν με σιδερένιες μπάρες.

Τα βασανιστήρια της DINA έγιναν ο φόβος και ο τρόμος. Άνθρωποι εξαφανίστηκαν “μυστηριωδώς”, οδηγήθηκαν στην διαβόητη βίλα Γκριμάλντι, δέθηκαν στο πάτωμα και πέρασαν από πάνω τους φορτηγά…

 

Νεοφιλελευθερισμός και ευλογίες Θάτσερ

Το 1998 η Μάργκαρετ Θάτσερ θα αποστείλει μία επιστολή στους Times, ζητώντας να τερματιστεί η κράτηση του αιμοσταγούς δικτάτορα. Αναφέρει δε ότι η συμβολή Πινοσέτ στον πόλεμο των Φόκλαντς έσωσε την ζωή πολλών Βρετανών στρατιωτών.

Με τη δραστηριότητά του την περίοδο της κρίσης στα Φόκλαντ, ο πόλεμος τερματίστηκε νωρίτερα και έτσι πολλές ζωές Βρετανών σώθηκαν», αναφέρει. Αν και η Χιλή δε συμμετείχε στον πόλεμο, ωστόσο είχε επιτρέψει στην βρετανική αντικατασκοπεία να χρησιμοποιήσει ως βάση της το χιλιανό έδαφος.

Και φυσικά, η πολιτική σύγκλιση των δύο αρκούσε για να γεννηθεί μία φιλία. Ο Πινοσέτ εφάρμοζε έναν άκρατο οικονομικό φιλελευθερισμό που είχε εξαγγείλει ο Μίλτον Φρίντμαν, ο οποίος επίσης επηρέασε πολύ την πολιτεία της Θάτσερ.

Έτσι, η Θάτσερ, παρ’ όλο που γνώριζε τις συνεχείς παραβιάσεις του Πινοσέτ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην επιστολή της αναφέρεται σε «βιαιότητες που έγιναν και από τις δύο πλευρές».

Ο  Πινοσέτ, ο στρατιωτικός ηγέτης και προεδρεύων δικτάτορας, καθιέρωσε τον φασισμό στη χώρα, και στη συνέχεια εισήγαγε οικονομολόγους από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, προκειμένου να εφαρμόσουν τις πολιτικές που πρότειναν για γρήγορη οικονομική ανάπτυξη. Η Σχολή του Σικάγο, που εισήγαγε τον όρο “νεοφιλελευθερισμός”, δηλαδή την «επαναπελευθέρωση» της αγοράς –την επιστροφή στις μέρες του «laissez-faire», όταν η κυβέρνηση υποτίθεται ότι δεν ρύθμιζε και δεν περιόριζε τις επενδύσεις, τις τιμές και την αγορά εργασίας, στην οποία λειτουργούσε μια επιχείρηση.

Ωστόσο, ένα φασιστικό καθεστώς διαθέτει και άλλα μέσα. Πέρα από την ωμή εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων μέτρων, την κατασπατάληση πόρων προς ευχαρίστηση των επενδύσεων και την ακραία πολιτική “αναγένωησης” που κινήθηκε αποκλειστικά προς όφελος τς χιλιανής και της εξωτερικής καπιταλιστικής μπάντας, ο Πινοσέτ χρησιμοποίησε και τα υπόλοιπα μέσα που διέθετε για να καταφέρει αυτά που αποζητούσε. Έτσι, ο στρατός και η αστυνομία συνέβαλαν -φυσικά, όχι αναίμακτα-στο να επιβληθούν μισθοί και συνθήκες εξαθλίωσης στους εργάτες και τους αγρότες. Ταυτόχρονα, διέλυσε τις επικερδής κρατικές επιχειρήσεις για να παραδώσει τον ανταγωνισμό στους ξένους επενδυτές.

Και κάπως έτσι, το νεοφιλελεύθερο παράδειγμα του αιμασταγούς δικτάτορα έδειξε πώς η ανατροπή μιας προοδευτικής κυβέρνησης είναι ο πιο εύκολος δρόμος για να εγκαθιδρύσεις πολιτικές θανάτου.

Η τυραννία Πινοσέτ διήρκεσε 17 χρόνια. Υπολογίζεται ότι δολοφονήθηκαν ή εξαφανίστηκαν 3.065 άτομα και συνολικά, βασανίστηκαν περισσότεροι από 40 χιλιάδες Χιλιανοί. Εξαθλιώθηκε ανυπολόγιστος αριθμός πολιτών. Για τα εγκλήματά του δεν τιμωρήθηκε ποτέ.

 

 

Αναδημοσίευση: documentonews.gr

«Παίζουν με τις ζωές μας, δεν θέλω να συμμετάσχω σε αυτό»: Πρώην ερευνητής της AI προειδοποιεί για «απειλή της ανθρωπότητας»

Ο Κόξον (φωτο) ήταν ένας από τους 1.000 ερευνητές AI που υπέγραψαν πρόσφατα κοινή δήλωση υπέρ του διεθνούς συντονισμού των κυβερνήσεων ενώ νωρίτερα φέτος είχε παραιτηθεί ακόμη ένας ερευνητής που ασχολούνταν με την ασφάλεια της τεχνητής νοημοσύνης

• • •

Την απόφασή του να αποχωρήσει από την Anthropic, εκφράζοντας έντονες ανησυχίες για την κατεύθυνση που έχει πάρει η ανάπτυξη της AI, ανακοίνωσε ο ερευνητής Τζέικομπ Κόξον. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι μεγάλες εταιρείες του κλάδου έχουν εισέλθει σε έναν ανταγωνισμό για τη δημιουργία ολοένα ισχυρότερων συστημάτων, τα οποία στο μέλλον ενδέχεται να είναι δύσκολο να ελεγχθούν από τους ανθρώπους.

Ο Κόξον, ο οποίος είχε εργαστεί στην εκπαίδευση νέων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης μέσω της επεξεργασίας τεράστιων όγκων δεδομένων, γνωστοποίησε την παραίτησή του με σειρά αναρτήσεων στο Χ. Όπως εξήγησε, δεν επιθυμεί να συνεχίσει να συμμετέχει στην προσπάθεια ανάπτυξης συστημάτων που θα έχουν τη δυνατότητα να βελτιώνουν αυτόνομα τον ίδιο τους τον εαυτό.

Όπως γράφει, φοβάται ότι τέτοια συστήματα θα μπορούσαν να ξεφύγουν από κάθε έλεγχο και να απειλήσουν την ανθρωπότητα.

Ο 27χρονος Βρετανός, ο οποίος έχει σπουδάσει μαθηματικά, ανέφερε ότι πολλοί συνάδελφοί του χρησιμοποιούν πλέον όρους όπως «ώρα μηδέν» και «τελικό στάδιο» για να περιγράψουν την πορεία προς τη δημιουργία αυτοβελτιούμενων μοντέλων.

«Οδεύουμε προς ορισμένα από τα πιο ακραία σενάρια και μέχρι το τέλος του επόμενου έτους τα πράγματα μπορεί ήδη να έχουν ξεφύγει από τον έλεγχο», εκτιμά ο Κόξον, προσθέτοντας ότι όταν οι εταιρείες ανταγωνίζονται μεταξύ τους ενώ υπάρχει και ο ανταγωνισμός από την Κίνα, «οι συμβιβασμοί σε θέματα ασφάλειας είναι αναπόφευκτοι».

Ο Κόξον ανέφερε ότι νωρίτερα φέτος άφησε την OpenAI για να ενταχθεί στην Anthropic, καθώς η τελευταία είναι γνωστή για την έμφαση που δίνει στην ασφάλεια των μοντέλων της. Ωστόσο, παρότι θεωρεί ότι οι προσπάθειες της εταιρείας είναι ειλικρινείς, πλέον πιστεύει ότι καμία εταιρεία δεν μπορεί να αναπτύξει υπεύθυνα τεχνητή νοημοσύνη που να ξεπερνά τον άνθρωπο σε ένα ευρύ φάσμα εργασιών – αυτό που συχνά αποκαλείται Τεχνητή Γενική Νοημοσύνη (AGI) – χωρίς κρατική παρέμβαση ή συντονισμένη επιβράδυνση του κλάδου.

 

Ο φόβος για την αυτονομία των συστημάτων

Ο 27χρονος Βρετανός ερευνητής Jacob Coxon επικαλείται πρόσφατα περιστατικά που, όπως υποστηρίζει, αποκαλύπτουν τους κινδύνους από την ταχύτατη εξέλιξη των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται σε περιπτώσεις κατά τις οποίες μοντέλα από την OpenAI και την Anthropic παραβιάστηκαν ή λειτούργησαν σε συνεργατικά «σμήνη» πρακτόρων AI.

Κατά τον Coxon, τα περιστατικά αυτά δείχνουν ότι τα προηγμένα συστήματα μπορούν να υιοθετήσουν στόχους που δεν έχουν τεθεί από τους ανθρώπους και, ακόμη πιο ανησυχητικά, να επιχειρήσουν να αποκρύψουν τη συμπεριφορά τους από τους δημιουργούς και τους χειριστές τους.

Ο βασικός του φόβος αφορά το επόμενο στάδιο: τι θα συμβεί όταν τα συστήματα αποκτήσουν τη δυνατότητα να βελτιώνουν μόνα τους τις ικανότητές τους. Ο Coxon εκτιμά ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσαν να εξελιχθούν πέρα από τα όρια του ανθρώπινου ελέγχου και τελικά να αρνηθούν να υπακούσουν σε εντολές.

 

Οι προειδοποιήσεις και η μεγάλη έξοδος από την Anthropic

Η αποχώρηση του Κόξον δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Όπως αναφέρει η Wall Street Journal, νωρίτερα φέτος είχε παραιτηθεί ακόμη ένας ερευνητής που ασχολούνταν με την ασφάλεια της τεχνητής νοημοσύνης, προκειμένου να αφοσιωθεί στην ποίηση. Κατά την αποχώρησή του είχε προειδοποιήσει χαρακτηριστικά ότι «ο κόσμος βρίσκεται σε κίνδυνο».

Ο Κόξον ήταν επίσης μεταξύ των περισσότερων από 1.000 ερευνητών AI που υπέγραψαν πρόσφατα κοινή έκκληση για διεθνή συνεργασία και συντονισμό των κυβερνήσεων. Στόχος είναι να υπάρχει η δυνατότητα επιβράδυνσης της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης, εφόσον χρειαστεί να ενεργοποιηθεί ένα «φρένο» σε συστήματα που θα μπορούν να αυτοβελτιώνονται.

Η αποχώρησή του έρχεται σε μια κρίσιμη συγκυρία για την Anthropic, καθώς η εταιρεία προετοιμάζεται για μία από τις μεγαλύτερες δημόσιες εγγραφές στην ιστορία, με στόχο αποτίμηση που μπορεί να φτάσει τα 2 τρισ. δολάρια. Παράλληλα, προβάλλει την υπεύθυνη ανάπτυξη της AI ως βασικό στοιχείο της στρατηγικής της.

Ο ίδιος αποκάλυψε ότι στην εταιρεία υπάρχει ειδικό κανάλι στο Slack, όπου οι εργαζόμενοι συζητούν για τις ολοένα ισχυρότερες δυνατότητες των μοντέλων. «Είναι κάπως τρελό ότι όλα αυτά συμβαίνουν στα MacBook κάποιων μηχανικών που ζουν στο Σαν Φρανσίσκο, αντί σε κάποιο απομονωμένο καταφύγιο στην έρημο, όπως συνέβαινε με το Σχέδιο Μανχάταν», δήλωσε χαρακτηριστικά.

 

Το Τζίνι βγήκε από το λιχνάρι;

Ο  Evan Hubinger, ο οποίος ασχολείται με την ευθυγράμμιση των προηγμένων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης με τα ανθρώπινα συμφέροντα, κατέληξε σε αυτή την εκτίμηση μετά την παραίτηση του συναδέλφου του στην Anthropic, Τζέικομπ Κόξον, ο οποίος εξέφρασε φόβους ότι οι κορυφαίες εταιρείες τεχνολογίας αγωνίζονται να αναπτύξουν συστήματα τα οποία ενδέχεται να μην είναι σε θέση να ελέγξουν.

«Πιστεύουμε πραγματικά και ειλικρινά ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να εξοντώσει όλους τους ανθρώπους», έγραψε ο Hubinger στο X την Τετάρτη. «Προσωπικά, πιστεύω ότι η πιθανότητα είναι >10% μέσα στην επόμενη δεκαετία». Πρόσθεσε ότι η Anthropic «καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια», αλλά εξακολουθεί να μην διαθέτει σχέδιο για τον ασφαλή έλεγχο της υπερνοημοσύνης και «δεν βρίσκεται σαφώς σε καλό δρόμο» για να βρει ένα.

Ο Hubinger σημείωσε ότι, ενώ τα τρέχοντα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης ενέχουν χαμηλό κίνδυνο, υπάρχει ανησυχία ότι τα μελλοντικά συστήματα θα μπορούσαν να αρχίσουν να αυτο-βελτιώνονται κατά αναδρομικό τρόπο, πετυχαίνοντας να γίνουν ραγδαία πιο ικανά από τους ανθρώπους, πριν αναπτυχθούν επαρκείς μηχανισμοί προστασίας.

Ο Coxon, ο οποίος προηγουμένως εργαζόταν στην OpenAI, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την Anthropic την Τρίτη, κατηγορώντας και τις δύο εταιρείες ότι αγνοούν τα «πολιτισμικά διακυβεύματα» και «οδεύουν κατευθείαν προς την αυτο-βελτιούμενη υπερνοημοσύνη, παίζοντας με τις ζωές μας».

«Οι άνθρωποι που αναπτύσσουν την τεχνητή νοημοσύνη πιστεύουν ειλικρινά ότι αυτή θα μπορούσε να μας σκοτώσει όλους μέχρι το τέλος της δεκαετίας», έγραψε, επιμένοντας ότι οι προειδοποιήσεις «δεν αποτελούν διαφημιστικό τέχνασμα».

Ο Coxon δήλωσε στο Wall Street Journal ότι, σύμφωνα με τα πιο επιθετικά σενάρια, η κατάσταση θα μπορούσε να «ξεφύγει από τον έλεγχο» ήδη από τα τέλη του 2027. Υποστήριξε ότι ακόμη και εταιρείες με ισχυρά προγράμματα ασφάλειας παραμένουν παγιδευμένες σε έναν αγώνα ταχύτητας, φοβούμενες ότι οι ανταγωνιστές θα προχωρήσουν μπροστά αν αυτές επιβραδύνουν το ρυθμό τους [λόγω των ελέγχων].

Τόσο η Anthropic όσο και η OpenAI δηλώνουν δημοσίως ότι αντιμετωπίζουν σοβαρά τους κινδύνους και επενδύουν σημαντικά σε μέτρα ασφάλειας. Οι ηγέτες τους έχουν επίσης υποστηρίξει τις εκκλήσεις για μεγαλύτερο κυβερνητικό συντονισμό και μηχανισμούς για την επιβράδυνση της ανάπτυξης, αν χρειαστεί, αλλά παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν να αναπτύσσουν όλο και πιο ισχυρά μοντέλα.

Οι τελευταίες προειδοποιήσεις έρχονται εν μέσω αυξανόμενων αναφορών για οντότητες τεχνητής νοημοσύνης, όπως εκείνες που έχουν αναπτυχθεί από την OpenAI, την Anthropic και τη Meta, οι οποίες επανειλημμένα ξεφεύγουν από τα περιβάλλοντα δοκιμών, παραβιάζουν εξωτερικά συστήματα και προβαίνουν σε μη εξουσιοδοτημένες ενέργειες εναντίον πραγματικών ατόμων και οργανισμών. Η OpenAI επιβράδυνε προσωρινά ορισμένες δραστηριότητες ανάπτυξης τον περασμένο μήνα, αφού το μοντέλο της παραβίασε την πλατφόρμα Hugging Face.

Το βρετανικό Ινστιτούτο Ασφάλειας Τεχνητής Νοημοσύνης (AI Security Institute) έχει επίσης αναφερθεί σε περιπτώσεις όπου προγράμματα δημιουργούσαν ψεύτικες ταυτότητες, έγραφαν κακόβουλο κώδικα και προσπαθούσαν να χειραγωγήσουν άτομα κατά τη διάρκεια αξιολογήσεων. Εν τω μεταξύ, ερευνητές έχουν αποδείξει ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να σχεδιάσει ολόκληρα λειτουργικά γονιδιώματα ιών, ενισχύοντας τις ανησυχίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν καταχρηστικά τα ολοένα και πιο ικανά συστήματα.

 

 

Αναδημοσίευση: huffingtonpost.gr/

 Πηγή: t.me

Ιδέα της Φρειδερίκης υιοθετεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Τον Αύγουστο δεν έγραφα κείμενο τις Δευτέρες όπως έκανα όλη τη χρονιά. Έβαλα λοιπόν αναρτήσεις από social media. Αφού οι χρήστες τόσο το Χ όσο και του facebook (τελευταία και στο Instagram) γράφουν ενδιαφέροντα σχόλια. Με βινιέτα τον Garfield τον Αύγουστο.

Γι’ αυτό τον λόγο συνεχίζω να βάζω τις αναρτήσεις αυτές, κάθε Τετάρτη πια. Με νέα βινιέτα.

Ξεκινώ με το έξυπνο χιουμοριστικό σχόλιο του χρήστη SUN2,  στις 10:20 του Σαββάτου 5 Σεπτεμβρίου. Που έχει σχέση με μια εξαγγελία του πρωθυπουργού στα εγκαίνια της ΔΕΘ. Με τίτλο δικό μου, αν δεν έχει βάλει ο ίδιος χρήστης.

• • •

Η βασιλική οικογένεια Γλυξμπουρκ διαμαρτυρήθηκε έντονα στην εξαγγελία του κου Μητσοτάκη για το ταμείο των νεογέννητων παιδιών . Το έχει κλεμμένο από την γιαγιά μας την Φρειδερίκη με τα βιβλιάρια των απόρων κορασίδων το 1950 δήλωσαν .

 

 Αναδημοσίευση: x.com

Δημόσια καταγγελία του καθηγητή Θοδωρή Ρακόπουλου ότι δέχθηκε εξώδικο από τον Γρηγόρη Δημητριάδη μετά την κριτική του

Ο καθηγητής Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, Θεόδωρος Ρακόπουλος, μιλά δημόσια για το εξώδικο που δέχθηκε από τον Γρηγόρη Δημητριάδη επειδή του άσκησε κριτική στην οποία ανέφερε ότι «ανακαλεί μαφιακούς τροπισμούς». Είναι προφανές «ότι μια τέτοια τακτική είναι SLAPP και αποσκοπεί στη φίμωση της ακαδημαϊκής ελευθερίας»

• • •

Ο καθηγητής Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, Θεόδωρος Ρακόπουλος (φωτο), αποκαλύπτει για πρώτη φορά δημόσια ότι δέχθηκε εξώδικη διαμαρτυρία από τον Γρηγόρη Δημητριάδη, μετά από ανάρτησή του στο Facebook στην οποία ασκούσε κριτική στον τελευταίο ως πολιτικό πρόσωπο, για τη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον Θανάση Λάλα και τον τρόπο με τον οποίο αναφερόταν στη «μαφία».

«Στην ανάρτηση ποτέ δεν χαρακτήρισα τον κο Δημητριάδη ως μαφιόζο (κάτι που θα ήταν οπωσδήποτε ανακριβές), αλλά μίλησα για μιαν επιτελεστικότητα την οποία επέδειξε στην συνέντευξη, η οποία σημειολογικά ανακαλεί μαφιακούς τροπισμούς», αναφέρει ο κ. Ρακόπουλος στην νέα του ανάρτηση την οποία τιτλοφορεί «Μια επίθεση στην ακαδημαϊκή ελευθερία», με την οποία γνωστοποιεί το θέμα.

Ο καθηγητής εξηγεί πως μετά τη μεγάλη δημοσιότητα που πήρε η ανάρτηση, ο Δημητριάδης του απέστειλε εξώδικο, ζητώντας του να ανακαλέσει, να ζητήσει συγγνώμη και μάλιστα να δημοσιεύσει κείμενο που του υπέδειξε ο ίδιος.

«Ο κος Δημητριάδης έστειλε εξώδικο στο σπίτι των γονιών μου στο Αμύνταιο (όπου δεν ζω τα τελευταία σχεδόν 30 χρόνια), καλώντας με να ανακαλέσω για την ανάρτησή μου, να ζητήσω συγγνώμη, και να αναρτήσω κείμενο (δια του copy-paste) που ο ίδιος ο κος Δημητριάδης μου έστειλε έτοιμο προς ανάρτηση. Σχεδόν ταυτόχρονα, το τηλέφωνό μου άρχισε να συμπεριφέρεται παράξενα: ήρθαν σε τρεις περιπτώσεις ειδοποιήσεις ότι “someone used your details, κτλ”. Σημειώνω ότι αυτό μπορεί να είναι καθαρή σύμπτωση που να μην έχει σε τίποτα να κάνει με τα γεγονότα -δεν μπορώ να αποδείξω τον συσχετισμό εξάλλου- αλλά δεν κρύβω ότι ανησύχησα», σημειώνει ο κ. Ρακόπουλος.

 

Ρακόπουλος για εξώδικο Δημητριάδη: Πρόκειται για SLAPP, στοχεύει στη φίμωση της ακαδημαϊκής ελευθερίας

Ο καθηγητής αναφέρει ότι απάντησε επίσης εξώδικα, χαρακτηρίζοντας τη νομική απειλή, SLAPP που στοχεύει στη φίμωση της ακαδημαϊκής ελευθερίας.

«Προφανώς ως άνθρωπος με αξιοπρέπεια δεν θα έκανα ποτέ μια διορθωτική ανάρτηση και μάλιστα καθ’υπαγόρευσιν. Ρώτησα τους δικηγόρους φίλους μου (σπούδασα εξάλλου στη Νομική ΑΠΘ), πήρα συμβουλές, βρήκα δικηγόρο, και απάντησα κι εγώ με εξώδικη διαμαρτυρία στον κο Δημητριάδη», αναφέρει και συνεχίζει:

«Σε κάθε περίπτωση, δεν αποκλείεται ο κος Δημητριάδης να προχωρήσει σε αγωγή. Την τελευταία φορά που το έκανε ζήτησε 350.000 ευρώ από έναν δημοσιογράφο, τον Θανάση Κουκάκη. Το έχει κάνει και με άλλους δημοσιογράφους, αλλά ποτέ πριν με πανεπιστημιακό.

Είναι προφανές ότι μια τέτοια τακτική είναι SLAPP και αποσκοπεί στην φίμωση της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Και εδώ θέλω να σταθώ. Σήμερα είμαι εγώ που έχω αυτό το πρόβλημα. Αν γίνει ανεκτό, αύριο μπορεί να είναι άλλοι δέκα συνάδελφοι: αν δημιουργηθεί δεδικασμένο ότι είναι λογικό άνθρωποι με εξουσία να επιτίθενται νομικά στην επιστημονική κοινότητα, τότε αρχίζουμε να βουλιάζουμε σε θολά νερά. Αν οι κοινωνικοί επιστήμονες δεν μπορούμε να λέμε την ειδοποιημένη γνώμη μας, γνώμη την οποία αποκτήσαμε μετά από χρόνια έρευνας και τριβής με ένα αντικείμενο, αν δεν μπορούμε να εκφράζουμε ως ειδικοί μία δημόσια γνώμη για την τρέχουσα κοινωνική πραγματικότητα, τότε σε τι κοινωνία ζούμε;»

 

Ρακόπουλος: Όλη η ανάρτηση

Αναλυτικά ο κ. Ρακόπουλος στην ανάρτησή του που φέρει τον τίτλο «Μια επίθεση στην ακαδημαϊκή ελευθερία» και είναι γραμμένη στα Ελληνικά και τα Αγγλικά, αναφέρει:

«Τις τελευταίες μέρες επανέρχεται στην επικαιρότητα το όνομα του κου Δημητριάδη. Πολλοί φίλοι μου που γνωρίζουν τι μου συμβαίνει τον τελευταίο καιρό, μού έστειλαν δημοσιεύματα για κινήσεις του σχετικές με τον χώρο του βιβλίου. Με αυτή την αφορμή, θα ήθελα να μιλήσω δημόσια για το πρόβλημά μου, κάτι που ίσως κακώς δεν έκανα τόσο καιρό. Δεν είμαι άλλωστε άνθρωπος που φέρνει τα προβλήματά του στη δημόσια σφαίρα: το συγκεκριμένο όμως αφορά πολλούς, δυνητικά. Η ιστορία μου λοιπόν έχει ως εξής:

Στα μέσα Ιουλίου είχα κάνει μια ανάρτηση εδώ στο Facebook όπου έκανα μια κριτική στον κο Δημητριάδη όχι ως προσωπικότητα αλλά ως πολιτικό. Σε αυτή την κριτική μιλούσα όχι ως πολίτης αλλά ως ένας πανεπιστημιακός ειδικός που έχει γράψει πολλά -ανάμεσά τους και μια μονογραφία- για ένα θέμα (“μαφία”) για το οποίο ο ίδιος ο κος Δημητριάδης μίλησε στην περιβόητη συνέντευξή του στον Θανάση Λάλα.

Στην ανάρτηση ποτέ δεν χαρακτήρισα τον κο Δημητριάδη ως μαφιόζο (κάτι που θα ήταν οπωσδήποτε ανακριβές), αλλά μίλησα για μιαν επιτελεστικότητα την οποία επέδειξε στην συνέντευξη, η οποία σημειολογικά ανακαλεί μαφιακούς τροπισμούς. Εύκολα μπορεί να βρει κανείς την ανάρτηση στον τοίχο μου, σε κάθε περίπτωση. (Σημειώνω ότι η ανάρτηση κάνει περισσότερο κριτική στον κο Λάλα παρά στον κο Δημητριάδη!)

Η ανάρτηση έγινε αυτό που λέμε “βάιραλ” (την είδαν 500.000 άνθρωποι, σύμφωνα με τους αριθμούς του FB), και αναδημοσιεύτηκε σε πολλά μέσα – κανένα εκ των οποίων δεν μου ζήτησε την άδειά μου για να την αναδημοσιεύσει, βέβαια. Σημειώνω ότι δεν περίμενα σε καμία περίπτωση τέτοια δημοσιότητα, ούτε την επιζητούσα. Σημειώνω επίσης ότι παντού όπου αναδημοσιευόταν, τα μέσα έγραφαν ότι “καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Όσλο είπε ότι, κτλ”, αναδημοσίευαν λοιπόν την ανάρτηση ως δημόσια παρέμβαση ενός ειδικού επιστήμονα για ένα πράγμα που γνωρίζει. Λόγω αυτής της δημοσιότητας, αλλά και λόγω αυτής της αναφοράς στην πανεπιστημιακή ιδιότητα, ο κος Δημητριάδης μου έκανε σχεδόν αμέσως εξώδικη διαμαρτυρία. Στο εξώδικο, εξάλλου, με αναφέρει κανονικά με τις δύο ιδιότητές μου (“συγγραφέα και Καθηγητή Κοινωνικής Ανθρωπολογίας”), που και οι δύο έχουν να κάνουν με το γράψιμο.

Από τα τέλη Ιουλίου λοιπόν πέρασα μια δυσκολη περίοδο γιατί για πρώτη φορά στη ζωή μου αντιμετώπισα νομική απειλή. Ο κος Δημητριάδης έστειλε εξώδικο στο σπίτι των γονιών μου στο Αμύνταιο (όπου δεν ζω τα τελευταία σχεδόν 30 χρόνια), καλώντας με να ανακαλέσω για την ανάρτησή μου, να ζητήσω συγγνώμη, και να αναρτήσω κείμενο (δια του copy-paste) που ο ίδιος ο κος Δημητριάδης μου έστειλε έτοιμο προς ανάρτηση. Σχεδόν ταυτόχρονα, το τηλέφωνό μου άρχισε να συμπεριφέρεται παράξενα: ήρθαν σε τρεις περιπτώσεις ειδοποιήσεις ότι “someone used your details, κτλ”. Σημειώνω ότι αυτό μπορεί να είναι καθαρή σύμπτωση που να μην έχει σε τίποτα να κάνει με τα γεγονότα -δεν μπορώ να αποδείξω τον συσχετισμό εξάλλου- αλλά δεν κρύβω ότι ανησύχησα.

Προφανώς ως άνθρωπος με αξιοπρέπεια δεν θα έκανα ποτέ μια διορθωτική ανάρτηση και μάλιστα καθ’υπαγόρευσιν. Ρώτησα τους δικηγόρους φίλους μου (σπούδασα εξάλλου στη Νομική ΑΠΘ), πήρα συμβουλές, βρήκα δικηγόρο, και απάντησα κι εγώ με εξώδικη διαμαρτυρία στον κο Δημητριάδη. Αναφέρω στο κείμενο ότι η νομική απειλή του είναι κίνηση SLAPP. Σε κάθε περίπτωση, δεν αποκλείεται ο κος Δημητριάδης να προχωρήσει σε αγωγή. Την τελευταία φορά που το έκανε ζήτησε 350.000 ευρώ από έναν δημοσιογράφο, τον Θανάση Κουκάκη. Το έχει κάνει και με άλλους δημοσιογράφους, αλλά ποτέ πριν με πανεπιστημιακό.

Είναι προφανές ότι μια τέτοια τακτική είναι SLAPP και αποσκοπεί στην φίμωση της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Και εδώ θέλω να σταθώ. Σήμερα είμαι εγώ που έχω αυτό το πρόβλημα. Αν γίνει ανεκτό, αύριο μπορεί να είναι άλλοι δέκα συνάδελφοι: αν δημιουργηθεί δεδικασμένο ότι είναι λογικό άνθρωποι με εξουσία να επιτίθενται νομικά στην επιστημονική κοινότητα, τότε αρχίζουμε να βουλιάζουμε σε θολά νερά. Αν οι κοινωνικοί επιστήμονες δεν μπορούμε να λέμε την ειδοποιημένη γνώμη μας, γνώμη την οποία αποκτήσαμε μετά από χρόνια έρευνας και τριβής με ένα αντικείμενο, αν δεν μπορούμε να εκφράζουμε ως ειδικοί μία δημόσια γνώμη για την τρέχουσα κοινωνική πραγματικότητα, τότε σε τι κοινωνία ζούμε;

Ενήμεροι για το θέμα και απολύτως υποστηρικτικοί είναι η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Κοινωνικών Ανθρωπολόγων (EASA), η Εταιρεία Κοινωνικών Ανθρωπολόγων της Κοινοπολιτείας (ASA), κι ο Σύλλογος Κοινωνικών Ανθρωπολόγων Ελλάδας, ενώ ενδιαφέρον για το θέμα έδειξαν και επιμέρους εθνικοί σύλλογοι. Δίπλα μου επίσης έχω το Πανεπιστήμιο του Όσλο: ήδη η Κοσμητεία είναι πλήρως ενήμερη για τα τεκταινόμενα και σκοπεύω να το φέρω και στις πρυτανικές αρχές αν χρειαστεί.

Καλό θα ήταν να μην ζήσουμε σε μια κοινωνία όπου οι πανεπιστημιακοί δεν μπορούν να μιλήσουν.

ΥΓ: Ευχαριστώ πολύ για την συγκινητική συμπαράσταση και τα μηνύματα. Σε αυτό το στάδιο, θα προτιμούσα να μην δοθεί συνέχεια, και δεν θα επιθυμούσα αναδημοσιεύσεις από μέσα ενημέρωσης, ενώ -μολονότι είμαι υπόχρεος για το ενδιαφέρον- νομίζω ότι θα απέφευγα ψηφίσματα και συλλογές υπογραφών».

 

Αναδημοσίευση: in.gr

Τσίπρας 2018 με ΣΥΡΙΖΑ vs Τσίπρας 2026 με ΕΛΑΣ

Αρχικά να ευχηθώ «καλό ξεκίνημα» της νέας εργασιακής περιόδου. Δεν μπορώ να πω χρονιάς γιατί τρεις ακόμη μήνες είναι στην παλιά. Ούτε «Καλό Χειμώνα» μια που φαίνεται ειρωνικό. Το καλοκαίρι βλέπεις καλά κρατεί.

Τον Αύγουστο λέγαν παλιότερα δεν υπάρχουν ειδήσεις, και είναι ένας από τους λόγους που ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν ήθελε να «ενοχλεί τα μπάνια του Ελληνικού λαού.

Όλα αυτά όμως είναι ιστορία και από την χρεοκοπία της Ελλάδος το 2010 και μετά, μη πω από τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004, κάθε Αύγουστος είναι γεμάτος ειδήσεις.

Όπως και φέτος κάθε μέρα που περνούσε όλο και κάτι άλλο σχεδίαζα να είναι το «θέμα» αυτού του σημειώματος. Ως πριν βγω έξω για τη καθιερωμένη Κυριακατικη – μεσημεριανή «τσιπουροποσία» με φίλους.

Λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι «άνοιξα» την τηλεόραση να δω τι παίζουν τα κανάλια». Και ΟΛΑ είχαν την συνέντευξη του πρωθυπουργού.

Αμέσως θυμήθηκα την αντιμετώπιση που είχε ο Αλεξης Τσίπρας την τελευταία φορά που «ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη» ως πρωθυπουργός τον Σεπτέμβριο του 2018.

Τότε σύσσωμο το «τηλεοπτικό κατεστημένο, συνδέθηκε με την Ρέμβη που δίνει παραδοσιακά ο πρωθυπουργός τη συνέντευξη τύπου το μεσημέρι της Κυριακής. Μετέδωσαν την εισαγωγική ομιλία του τότε πρωθυπουργού και διέκοψαν για να μεταδώσουν τις κλασικές καλοκαιρινές επαναλήψεις. Μια που κανένα κανάλι τέτοια εποχή δεν έχει ακόμη νέο πρόγραμμα. Αυτό «έρχεται» στα τέλη Σεπτεμβρίου.

 Παρ’ όλα αυτά ήταν πιο ενδιαφέροντα τα «Εγκλήματα» ή «Το Ρετιρέ» σε 15^η επανάληψη - τυχαία τα ονόματα των σειρών που προβάλλονται κάθε καλοκαιρινή περίοδο – από τη συνέντευξη του πρωθυπουργού. Που μόλις μας «είχε βγάλει» από τα μνημόνια και πλέον είχε ένα χρόνο μπροστά του να «ασκήσει την δική του πολιτική».

Εκνευρισμένος θυμάμαι σαν να ήταν χθες αν και πέρασαν τόσα χρόνια έκλεισα την τηλεόραση και βγήκα να δω τους φίλους. Μια που η Κυριακάτικη συνήθεια «κρατάει» από το 2004.

Την επόμενη μέρα κοίταξα με προσοχή τα πρωτοσέλιδα. Για να πάρω να διαβάσω τουλάχιστον τις ερωτήσεις που έγιναν στη συνέντευξη, και καμιά ενδιαφέρουσα απάντηση. Πήρα λοιπόν την «Εφημερίδα των Συντακτών». Που είχε τον πιο ενδιαφέροντα τίτλο και πάντα φημιζόταν ως ΣΥΡΙΖΑϊκή εφημερίδα.

Προς μεγάλη μου απογοήτευση δεν είχε τίποτε για την συνέντευξη Τύπου του Αλέξη Τσίπρα. Κι αυτή ήταν η τελευταία φορά που αγόρασα την εφημερίδα αυτή.

Βέβαια φέτος έπειτα από τα λάθη του που έκανε μετά τις συνεχείς ήττες από τον Μητσοτάκη, δείχνει πως τον Τσίπρα του «έβλαψαν τα  μυαλά». Κι έκανε απανωτά λάθη. Αντιγράφω από το κείμενό μου της 1^ης Ιουνίου:

 Η προκήρυξη εκλογών αμέσως μετά την ήττα του στις ευρωεκλογές του 2019, πριν κάνει παροχές με τα χρήματα που του εξασφάλισε ο Τσακαλώτος στο μαξιλάρι των 37 δις €. 

• Η «μη αντιπολίτευση» κατά τη πρώτη θητεία Μητσοτάκη. Παρά την τραγική για τον τους πολίτες, διαχείριση της πανδημίας, και το κουκούλωμα της υπόθεσης του εγκλήματος των Τεμπών λίγους μήνες πριν τις εκλογές. Μόνο ο κ. Πολάκης έκανε αντιπολίτευση την περίοδο αυτή, ενώ ο κ Αρβανίτης «έτρεξε μαζί με την κ Καρυστιανού» μετά τις εκλογές του ΄23 για τα Τέμπη

• Η παραίτησή του από αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ το 2023, που όχι μόνο άφησε την κυβέρνηση χωρίς αντιπολίτευση, αλλά διέλυσε κι άλλο τον ΣΥΡΙΖΑ. Αφού τότε δημιουργήθικε η «Νέα Αριστερά» (αμέσως μετά την εκλογή Κασσελάκη, γιατί δεν ήταν αριστερός όσο τουλάχιστον έπρεπε). Ενώ μετά ο κ Κασσελάκης έκανε το «Κίνημα Δημοκρατίας» που έγινε «Δημοκράτες - Προοδευτικό Κέντρο».

• Αλλά και το ελάχιστο κοινοβουλευτικό του έργο από τον Ιούλιο του ’23 ως τη μέρα που παραιτήθηκε και από βουλευτής. Αφήνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ μια ακόμη έδρα λιγότερο αφού ο κ Δρίτσας πήγε αμέσως στη ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.

Και το συμπέρασμά μου στο ίδιο κείμενο

Αυτό που βλέπω είναι ότι το ΕΛΑΣ προβάλλεται από τα ΜΜΕ. Αλλά και από τις δημοκοπικές εταιρίες που του δείχνουν στη θέση. Ενώ ακριβώς το αντίθετο έκαναν με το ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν ο Τσίπρας. Αυτό «μου μυρίζει» συμβιβασμό

Οι φόβοι μου αυτοί, ότι ο Τσίπρας συμβιβάστηκε τους ενισχύουν και πως διαφήμισαν, υπερβολικά μάλιστα, την παρουσίαση του προγράμματος της ΕΛΑΣ στη Θεσσαλονίκη. Εξίσου και τις γελοιώδης διαμαρτυρίες ότι ο Τσίπρας παρουσίασε το πρόγραμμά του πριν τον πρωθυπουργό.

Λες κι ο Τσίπρας είναι πρόεδρος κάποιου κόμματος της Βουλής. Με τη λογική αυτή καμμιά πολιτική συγκέντρωση δεν πρέπει να γίνει στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο πριν ο εκάστοτε πρωθυπουργός εγκαινιάσει την ΔΕΘ.

Ακόμη τα ΜΜΕ πρόβαλαν τον τόσο Τσίπρα, που έκανε την παρουσίαση του προγράμματός του στις 2 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη που επισκίασε την εκδήλωσε για τα 52α γενέθλια του ΠΑΣΟΚ την επόμενη. Που έγιναν την επόμενη στο Ηράκλειο της Κρήτης δικαιώνοντας όσους διαμαρτυρόταν.

Και τέλος η πιο εξόφθαλμη υποστήριξη ΟΛΩΝ των καναλιών στον Αλέξη Τσίπρα και την ΕΛΑΣ.

Σχεδόν όλα τα πολιτικά πάνελ έχουν εκπρόσωπο της ΕΛΑΣ. Ενώ κανονικά δεν πρέπει μα βρίσκεται εκεί. Όπως είναι λογικό πρέπει να συμμετέχουν στα πάνελ μόνο κόμματα της Βουλής.

Αλλιώς θα έπρεπε να βλέπομε κι εκπροσώπους του ΜέΡΑ 24 του ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τόσων άλλων. Αυτό φυσικά αφορά τα πάνελ κι όχι γενικότερα τις παρουσίες στην τηλεόραση.

«Βάζουν» όμως εκπρόσωπο της ΕΛΑΣ και περιορίζουν τις εμφανίσεις εκπροσώπων άλλων κοινοβουλευτικών κομμάτων. Πχ ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας, Ελληνική Λύση, ΚΚΕ γιατί όχι και ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ.

Μας απογοήτευσες Αλέξη, που έμοιαζες πολύ διαφορετικός. Ελπίζω να μη φτάσει στα άκρα η μετάλλαξή σου

  

 

Πηγή: niaaou.blogspot.com/

Δημόσια νοσοκομεία ώρα μηδέν

Tην κατάσταση της δημόσιας υγείας όπως το έζησε λόγω του άρρωστου πατέρα της περιγράφει η Μία Κόλλια σε άρθρο της με τον ίδιο τίτλο στο news247.gr σε άρθρο της με τον ίδιο τίτλο την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου.

• • •

Σκηνή 1: Είμαι 14 ετών και με φωνάζει η αγαπημένη μου γιαγιά που πάντα με πρόσεχε για να μου πει ότι μου έκανε ιδιωτική ασφάλεια. «Σου δίνω ευχή και κατάρα παιδί μου – ας μην έχεις να φας, την ασφάλειά σου μην την σταματήσεις ποτέ».

Την ευγνωμονώ: η λήξη του πρώτου συμβολαίου, μου πλήρωσε τη γέννα (απίστευτη χρονική σύμπτωση σε βαθμό που σε βάζει να σκέφτεσαι ότι πράγματι κάποιος σε φυλάει από εκεί ψηλά) ενώ μέχρι σήμερα, χτύπα ξύλο όχι για σοβαρά πράγματα, όσες φορές έχω πάει σε νοσοκομείο, είμαι βασίλισσα.

Αρκετοί που το ακούν αυτό, μου λένε «ναι ξενοδοχείο, αλλά οι καλοί γιατροί είναι στα δημόσια». Λάθος. Καλοί γιατροί υπάρχουν παντού – και στα δύο. Μην βαυκαλίζεστε.

Σκηνή 2: Ο πατέρας μου είναι βαριά άρρωστος. Ζει πια στην Πάτρα (λόγω δεύτερου γάμου) και έχει νοσηλευτεί αρκετές ημέρες και με πέρα δώθε στο νοσοκομείο του Ρίο.

Εντάξει, παιδιά, respect. Πρέπει να υποκλινόμαστε καθημερινά σε γιατρούς, νοσηλευτές, νοσοκόμους. Να αντιλαμβανόμαστε τι συμβαίνει, σε τι συνθήκες δουλεύουν, πώς καταφέρνουν να σώνουν ανθρώπους και να επιβιώνουν οι ίδιοι. Φυσικά και θα υπάρχουν εξαιρέσεις – οι γενικεύσεις με ενοχλούν, δεν έχουν νόημα. Παντού υπάρχουν όλα. Αλλά στα νοσοκομεία ζουν και δουλεύουν ήρωες.

Στην Πάτρα με τα δύο νοσοκομεία οι εφημερίες είναι κόλαση. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές δεν στέκονται δευτερόλεπτο κυριολεκτικά. Η βρώμα και η δυσωδία δεν υποφέρονται. Ούτε οι φωνές και τα ουρλιαχτά, οι εικόνες που περνούν μονίμως από μπροστά σου επίσης. Η αξιοπρέπεια του ανθρώπου εκμηδενίζεται μέσα σε αυτή την απάνθρωπη συνθήκη.

«Τη δουλειά μας κάνουμε», μου λέει ο γιατρός. Κι εγώ τη δουλειά μου κάνω, αλλά μην τρελαθούμε κιόλας. Είναι το ίδιο να γράφεις στον υπολογιστή σου σπίτι σου ή σε ένα γραφείο και το ίδιο να προσπαθείς να τιθασεύσεις το θηρίο για να τιμήσεις τη ζωή;

Σκηνή 3: Στον διάδρομο μια συνοδός βρίζει τους φοιτητές, τους λέει να μην ξαναμπούν στο δωμάτιο να δουν τον άρρωστό της γιατί κάποτε ένας ειδικευόμενος είχε κάνει λάθος. Αδικο αλλά ποιος ξέρει τι έχει ζήσει κι αυτή; (πρέπει όμως πάντα να προσπαθήσεις να συγκρατηθείς). Στο διπλανό μας κρεβάτι κείτεται ένας ασθενής που παραλογίζεται, ουρλιάζει, βρίζει συνεχώς. Η Δήμητρα, στην οποία αφιερώνω και το κείμενο, με υπομονή χωρίς όριο και με τρόπο εξαιρετικό, προσπαθεί να τον κουμαντάρει. Τρέμω ότι θα την χτυπήσει – μπορεί και κάποτε να την έχει φάει καμιά αδέσποτη.

Προηγουμένως που κουλάντριζε και τον πατέρα μου, που δεν ήταν επιθετικός αλλά της έλεγε βλακείες, ήξερε ακριβώς τι να πει και πώς να τον αντιμετωπίσει. Τη θαύμασα, της το είπα «Δούλευα δέκα χρόνια σε σύλλογο ανιάτων. Ξέρω από αυτά. Εσείς μην ανησυχείτε, από τις τοξίνες των νεφρών είναι που τα χάνει, με την αιμοκάθαρση θα συνέλθει». Α, ρε Δήμητρα! Τι άνθρωποι υπάρχουν, είμαστε τίποτα μπροστά τους.

Σκηνή 4: Ο Υπουργός Υγείας επίσκεψη σε νοσοκομείο. Βλέπεις και αναρωτιέσαι αν ζεις στην ίδια χώρα ή έχει πάει κάποιο ταξιδάκι, έχει προσλάβει κομπάρσους και γυρίζει μια ωραία ταινία. Απορώ πώς προλαβαίνουν να καθαρίζουν δωμάτια και να αδειάζουν διαδρόμους.

Δεν κομίζω γλαύκα, το ξέρω. Αλλά δεν γινόταν και να μην γράψω. Ηταν η πρώτη φορά, στα τόσα μου χρόνια που συνειδητοποίησα τι περνούν στα νοσοκομεία οι άνθρωποι που τα κρατούν όρθια, τι ζουν όσοι νοσηλεύονται παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες και, ασφαλώς, πού ζούμε οι ευνοημένοι.

Και ο αγαπημένος μου κουμπ (άρος) που αρνήθηκε πολλά για να είναι και εκείνος γιατρός στο νοσοκομείο του Ρίο, μου λέει πάντα πόσο υπερήφανος είναι για την κλινική και το τμήμα στο οποίο δουλεύει, πόσο καταπληκτικά τα πάνε και πόσο δεν μετανιώνει που δεν έφυγε για το εξωτερικό που είχε τόσες προτάσεις.

Θα πρότεινα έναν Big Brother για να δουν και οι πολιτικοί -ανεξαρτήτως κόμματος- τι παίζει. Πόσα λεφτά οφείλουν να ρίξουν για να κερδίσουν ασθενείς και οδοιπόροι μια αξιοπρέπεια που δεν τους λείπει, αλλά καλό είναι η γυναίκα του Καίσαρα… ξέρετε.