Το ερώτημα δεν είναι γιατί εξεγείρονται οι νέοι, αλλά γιατί δεν εξεγείρονται πιο συχνά

Το ερώτημα δεν είναι γιατί εξεγείρονται οι νέοι, αλλά γιατί δεν εξεγείρονται πιο συχνά υποστηρίζει βλέποντας τις κινητοποιήσεις των νέων σε Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο αλλά και Αλβανία ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στο in.gr την Τρίτη 13 Οκτωβρίου

• • •

Αξίζει τον κόπο να αναλογιστούμε τι σημαίνει να είσαι σήμερα νέα ή νέος, να είσαι 15-25 ετών, να είσαι στο σχολείο ή στο Πανεπιστήμιο ή σε κάποιο ΙΕΚ, ή ακόμη και να έχεις ήδη βγει στην εργασία.

Να καλείσαι να αντιμετωπίσεις ένα σχολείο σε βαθιά κρίση, υποστελεχωμένο, συχνά αποκομμένο από την πραγματικότητα και αμήχανο ως προς την ικανότητά του να σε προετοιμάσει για έναν κόσμο όλο και πιο περίπλοκο και ανασφαλή.

Να βρίσκεσαι σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο υποχρηματοδοτημένο και στοχοποιημένο, που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ικανότητά του να παράγει γνώση, έρευνα και εξειδίκευση και στις παθογένειες μιας κοινωνίας και οικονομίας που συχνά ανταμείβουν περισσότερο την αρπαχτή παρά τη δημιουργικότητα.

Να σκέφτεσαι ότι η βασική προοπτική που σου προσφέρεται, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, δεν είναι να βρεις μια δουλειά ανάλογη με τις γνώσεις και δεξιότητές σου, αλλά στην καλύτερη περίπτωση μια δουλειά στον ευρύτερο χώρο των «υπηρεσιών», ή, για να το πούμε απλά, να κάνεις «σεζόν».

Να βλέπεις ολοένα και περισσότερο να μην αντιμετωπίζεσαι ως το μέλλον ή η ελπίδα της κοινωνίας, αλλά ως πρόβλημα, και επιπλέον «έξοδο», να σε θεωρούν εξ ορισμού «παραβατικό», να σε στραβοκοιτάνε τα «όργανα της τάξης» και άμα κάνεις το λάθος να διαμαρτυρηθείς και να διεκδικήσεις να αντιμετωπίζεις κλομπ και δακρυγόνα.

Να είσαι 16 ή 20 χρονών και να ξέρεις ότι όταν φτάσεις τα 45 έτη μεγάλες περιοχές του πλανήτη θα είναι κυριολεκτικά αβίωτες, γιατί παρά τις υποκριτικές διακηρύξεις, τίποτα δεν γίνεται για να ανακοπεί η κλιματική καταστροφή.

Να βλέπεις πολιτικές ελίτ και «παγκόσμιες ηγεσίες» να σου φτιάχνουν έναν κόσμο όλο και πιο διαιρεμένο, όλο και πιο βίαιο, όλο και πιο επικίνδυνο, έναν κόσμο όπου είναι πολύ πιθανό να σου ζητήσουν να πολεμήσεις σε πολέμους που κανένας δεν σε ρώτησε εάν συμφωνείς.

Να αντιμετωπίζεις μια κοινωνία που γερνάει με δραματικό τρόπο και αντί, ακριβώς για αυτόν τον λόγο, να επενδύει στη νεολαία, να κάνει το ακριβώς αντίθετο: να την αντιμετωπίζει ως βάρος, ως κόστος, ως μπελά, ως ενόχληση.

Αν τα σκεφτούμε όλο αυτά, αντιλήψεις και καταστάσεις που ισχύουν για όλη την Ευρώπη, και όχι μόνο για τη Γαλλία, τότε μπορούμε να καταλάβουμε ότι το θέμα δεν είναι γιατί εξεγείρεται η νεολαία, αλλά γιατί δεν εξεγείρεται ακόμη περισσότερο, ακόμη πιο έντονα, ακόμη πιο μαζικά, ακόμη πιο εκρηκτικά.

Κατανοούμε γιατί σήμερα παίρνουν σκυτάλη οι φοιτητικοί σύλλογοι της Αθήνας, ενώ και στην Ισπανία οι νέοι βγήκαν ήδη στους δρόμους γιατί είδαν τους ανθρώπους που πετάνε στο δρόμο, τα funds και οι εφαρμοζόμενες πολιτικές.

Ολοένα και περισσότερο φτιάχνουμε κοινωνίες που δεν προσφέρουν μέλλον στη νεολαία, αλλά κατά βάθος της λένε: «κάτσε καλά, γιατί χάρη σου κάνουμε». Κοινωνίες που στο όνομα μιας «ανάπτυξης» που στην πραγματικότητα είναι απλώς συνώνυμη της έκρηξης των κοινωνικών ανισοτήτων, της αναξιοκρατίας και του κυνισμού του μεγάλου πλούτου, δεν προσφέρουν πια ελπίδα, αλλά – στην καλύτερη των περιπτώσεων – πιθανότητες επιβίωσης, και αυτές ως ατομική πρόκληση και όχι ως εγγυημένο κοινωνικό δικαίωμα. Κοινωνίες όπου η διαρκής συναλλαγή, επιχειρηματική, πολιτική, πολιτικοεπιχειρηματική, υποκαθιστά κάθε έννοια λογοδοσίας στην κοινωνία, κάνοντας τη δημοκρατία πουκάμισο αδειανό.

Ποτέ δεν κάνουμε τον κόπο να ακούσουμε τι θέλουν οι νέοι, αυτοί που εύκολα τους απαξιώνουμε λέγοντας ότι «δεν διαβάζουν» ή ότι «είναι κολλημένοι στις οθόνες», όταν στην πραγματικότητα αυτοί που κατεξοχήν ζουν βουτηγμένοι στην εικονική πραγματικότητα των μέσων κοινωνική δικτύωσης είναι όσοι γκρινιάζουν για τα προβλήματα της νεολαίας.

Γιατί εάν τους ακούγαμε, τότε θα βλέπαμε ότι προβληματίζονται και αγωνιούν οι νέες και οι νέοι, θα βλέπαμε ότι έχουν αξίες και ιδανικά, ότι ιεραρχούν την ποιότητα της ζωής πάνω από την απλή αύξηση του εισοδήματος, ότι θέλουν πραγματική κοινωνικότητα, ελεύθερο χρόνο, δυνατότητα να ζήσουν πραγματικά, αντί διαρκώς να πρέπει να αποδεικνύουν ότι είναι επαρκείς, αξιοκρατία και δικαιοσύνη. Θα δούμε την αγωνία τους όταν συνειδητοποιούν ότι θα δουλεύουν μια ζωή για να ζουν τελικά με δανεικά και χειρότερα από τους γονείς τους, ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τον κυνισμό του εργοδότη και του σπιτονοικοκύρη, ότι θα στοχοποιούνται με το παραμικρό.

Οι νέοι, που κατεβαίνουν στους δρόμους, που κάνουν καταλήψεις, που συγκρούονται με την αστυνομία δεν είναι παραβατικοί. Πραγματικά παραβατική είναι μια κοινωνία που προσπαθεί, καθημερινά, να τους κάνει τη ζωή πιο δύσκολη και το μέλλον χειρότερο. Μια κοινωνία που έχουν κάθε λόγο να θέλουν να αλλάξουν.

Χαρακτηριστικά των πιο ήσυχων ανθρώπων και προτιμάνε να ακούνε παρά να μιλάνε

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χρειάζονται δυνατή φωνή για να ξεχωρίσουν. Είναι εκείνοι που προτιμούν να ακούν προσεκτικά αντί να μονοπωλούν τη συζήτηση, δημιουργώντας γύρω τους μια αίσθηση ηρεμίας και εμπιστοσύνης. Συχνά παρατηρούν περισσότερα απ’ όσα λένε και καταφέρνουν να κατανοούν βαθύτερα τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω τους.

• • •

Σε έναν κόσμο όπου η συνεχής έκφραση και η ανάγκη να ακουστεί κανείς μοιάζουν να κυριαρχούν, οι πιο ήσυχοι άνθρωποι λειτουργούν διαφορετικά. Δεν επιδιώκουν πάντα να βρίσκονται στο επίκεντρο, όμως η παρουσία τους είναι ουσιαστική και πολλές φορές καθοριστική. Μέσα από τη σιωπή, την παρατηρητικότητα και την ενσυναίσθησή τους, χτίζουν δυνατές σχέσεις και εμπνέουν εμπιστοσύνη.

Οι άνθρωποι που ακούν περισσότερο απ’ όσο μιλάνε συνδέονται συχνά από κοινά χαρακτηριστικά που τους κάνουν ξεχωριστούς. Από την αυτογνωσία και την υπομονή μέχρι την ικανότητά τους να λύνουν διαφωνίες με ψυχραιμία, οι «ήσυχες» προσωπικότητες κρύβουν μια δύναμη που δεν είναι πάντα εμφανής με την πρώτη ματιά. Παρακάτω ακολουθούν 10 χαρακτηριστικά που συναντάμε συχνά σε αυτούς τους ανθρώπους.

1. Είναι εξαιρετικοί στην αυτοκριτική

2. Κάνουν στοχαστικές και ουσιαστικές ερωτήσεις

3. Θυμούνται λεπτομέρειες για τη ζωή των άλλων

4. Έχουν τρομερή αυτοπεποίθηση

5. Παρατηρούν τα μικρά πράγματα

6. Νιώθουν άνετα με τη σιωπή και τις παύσεις

7. Είναι υπομονετικοί

8. Είναι ευγενικές παρουσίες

9. Έχουν αυτογνωσία

10. Είναι πολύ καλοί στην επίλυση διαφωνιών

 

 

Αναδημοσίευση: jenny.gr

ΕΛΣΤΑΤ: Το 7,5% των πολιτών της Ελλάδας αντιμετώπισε σοβαρή ανεπάρκεια τροφής το 2025

Μέτρια ή σοβαρή ανεπάρκεια τροφής αντιμετώπισε το 2025 το 7,5% του πληθυσμού της χώρας, ενώ αποκλειστικά σοβαρή ανεπάρκεια βίωσε το 1,7%.

Τα στοιχεία βασίζονται στην παγκόσμια τυπική κλίμακα ανεπάρκειας τροφής (FIES) και προέρχονται από τα τελευταία δεδομένα που δημοσιοποίησε η ΕΛΣΤΑΤ. Στο διάστημα από το 2019 έως το 2024, τα αντίστοιχα ποσοστά για τη μέτρια ή σοβαρή ανεπάρκεια κυμάνθηκαν από 6% έως 8%, με το 2024 να καταγράφει 7%.

• • •

Η σοβαρή ανεπάρκεια τροφής παρέμεινε σε σχετικά σταθερά επίπεδα, ανάμεσα στο 1,4% και το 1,7%, και έφτασε στην υψηλότερη τιμή της το 2025.

Ειδικότερα:

• Ένα νοικοκυριό θεωρείται ότι έχει μέτρια ή σοβαρή ανεπάρκεια τροφής, όταν τουλάχιστον ένα μέλος του νοικοκυριού δήλωσε ότι, κατά τη διάρκεια των 12 προηγούμενων μηνών πριν τη διενέργεια της έρευνας, αναγκάστηκε να παραλείψει ένα γεύμα, έφαγε λιγότερο από όσο θεωρούσε ότι είχε ανάγκη, έμεινε χωρίς τροφή, πεινούσε αλλά δεν έφαγε, πέρασε μια ολόκληρη ημέρα χωρίς τροφή, λόγω έλλειψης χρημάτων ή άλλων πόρων.
• Ένα νοικοκυριό θεωρείται ότι έχει σοβαρή ανεπάρκεια τροφής, όταν τουλάχιστον ένα μέλος του νοικοκυριού δήλωσε ότι, κατά τη διάρκεια των 12 προηγούμενων μηνών πριν τη διενέργεια της έρευνας, πέρασε μια ολόκληρη ημέρα χωρίς τροφή λόγω έλλειψης χρημάτων ή άλλων πόρων.

Τα παραπάνω συνάδουν με τα στοιχεία περί κινδύνου φτώχειας που δείχνουν πως υπάρχει ανησυχητική, αυξητική τάση:

Με βάση τα στοιχεία της Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών 2025 – στην οποία εντάσσονται και τα ερωτήματα περί τροφής – o πληθυσμός που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό ανέρχεται στο 27,5% του πληθυσμού της Χώρας, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2024 (26,9%).

Η αύξηση του ποσοστού του κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (δείκτης που συντίθεται από τους επιμέρους δείκτες του κινδύνου φτώχειας, της υλικής και κοινωνικής στέρησης και της χαμηλής έντασης εργασίας) οφείλεται στην αύξηση του ποσοστού και της υλικής και κοινωνικής στέρησης σε 14,9% το 2025 από 14,0% το 2024. Ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος στην περίπτωση των παιδιών ηλικίας 17 ετών και κάτω (29,6%), αυξημένος σε σχέση με το 2024 (27,9%) 

Σημειώνεται ότι, στην Ευρώπη ο επιπολασμός μέτριας ή σοβαρής ανεπάρκειας τροφής ανέρχεται στο 7,4%, ενώ ο επιπολασμός σοβαρής ανεπάρκειας τροφής στο 1,9%.

Τα ερωτήματα της έρευνας της ΕΛΣΤΑΤ για την επάρκεια τροφής αναφέρονται στην περίοδο των 12 προηγούμενων μηνών, πριν τη διενέργεια της έρευνας, και έχουν σκοπό να αποτυπώσουν τη δυνατότητα ή μη παροχής, στο σύνολο των μελών του νοικοκυριού, επαρκούς ποσότητας κατάλληλης τροφής, προκειμένου να εξασφαλίζονται για κάθε μέλος οι διατροφικές προϋποθέσεις που είναι απαραίτητες για υγιή διαβίωση.

Κατά το έτος 2025 η έρευνα διενεργήθηκε σε τελικό δείγμα 10.408 νοικοκυριών και σε 21.392 μέλη των νοικοκυριών αυτών, εκ των οποίων 19.067 ηλικίας 16 ετών και άνω.

Το κατώφλι της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 7.020 ευρώ ετησίως για μονοπρόσωπο νοικοκυριό και σε 14.742 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών. Το κατώφλι της φτώχειας ορίζεται στο 60% του διάμεσου συνολικού ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, το οποίο εκτιμήθηκε σε 11.700 ευρώ, ενώ το μέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών της Χώρας εκτιμήθηκε σε 21.724 ευρώ.

 ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ ΕΛΣΤΑΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Δυσοίωνη εικόνα

Η έξαρση της επισιτιστικής ανασφάλειας συνδέεται άμεσα με μια σειρά από πιέσεις στον προϋπολογισμό των νοικοκυριών, όπως αποτυπώνονται σε παράλληλους οικονομικούς δείκτες της ΕΛΣΤΑΤ.

Παρά τη συγκράτηση του γενικού πληθωρισμού, οι τιμές σε βασικές κατηγορίες διατροφής (κρέας, γαλακτοκομικά, φρούτα, καφές) παρέμειναν σε πολύ υψηλά επίπεδα, απορροφώντας δυσανάλογα μεγάλο μέρος του διαθέσιμου εισοδήματος των ασθενέστερων νοικοκυριών.

Τα έξοδα στέγασης (ενοίκια, λογαριασμοί) αυξήθηκαν σημαντικά (έως και 8,3%), με αποτέλεσμα τα νοικοκυριά που νοικιάζουν να διαθέτουν σχεδόν το 23,4% του προϋπολογισμού τους μόνο για στέγη. Αυτή η στενότητα υποχρεώνει τα νοικοκυριά να περιορίσουν τις δαπάνες διατροφής.

Η δε μέση ετήσια δαπάνη των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά 5,5% για να καλυφθούν οι ίδιες βασικές ανάγκες, γεγονός που επιβαρύνει δυσανάλογα τα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια, τους ανέργους και τους συνταξιούχους.

Συνολικά, όπως καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ ένα νοικοκυριό για να ανταποκριθεί σε βασικές δαπάνες για μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή διαβίωση χρειάζεται κάθε μήνα πάνω από 1.820 ευρώ, ποσό αυξημένο κατά 5,5% σε σύγκριση με το 2024.

Η γραμμή φτώχειας (το κατώφλι της φτώχειας) υπολογίζεται με τη σχετική έννοια (φτωχός σε σχέση με τους άλλους) και ορίζεται στο 60% της διάμεσης ισοδύναμης δαπάνης από αγορές του νοικοκυριού, διαφοροποιούμενη από την έννοια του κινδύνου της απόλυτης φτώχειας (ο φτωχός που στερείται βασικών μέσων επιβίωσης). Στην τελική καταναλωτική δαπάνη περιλαμβάνονται εισοδηματικές συνιστώσες, όπως το τεκμαρτό ενοίκιο από ιδιοκατοίκηση, οι έμμεσες κοινωνικές μεταβιβάσεις και τα εισοδήματα σε είδος.

 

 

Αναδημοσίευση: news247.gr

Πηγή: statistics.gr

«Δημιουργούν γενιές ηλιθίων, επισφαλών, πειθήνιων, χειραγωγήσιμων»

Την εμφάνιση της ανταποκρίτριας της εφημερίδας «δημοκρατία» στην εκπομπή «Αντιθέσεις» του Γιώργου Σαχίνη στο Κρήτη TV την Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου γνωστοποιεί στο X o antonis kelaidonis.

Ας δούμε την ανάρτησή του

• • •

Μαρία Δεναξά από το Παρίσι για τις μαθητικές & φοιτητικές κινητοποιήσεις: «Η σκόπιμη καταστροφή του εκπαιδευτικού συστήματος μιας χώρας, επιτρέπει την δημιουργία γενεών ηλιθίων, επισφαλών, πειθήνιων, χειραγωγήσιμων. Αυτό γίνεται τώρα στη Γαλλία, αυτό γίνεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Η σκόπιμη αποδυνάμωση των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού, με τη μείωση της αγοραστικής δύναμης, με τη στεγαστική ανασφάλεια όπως γίνεται στην Ισπανία, με τη μαζική ανεργία, την επισφαλή απασχόληση, υποχρεώνει τους ανθρώπους να σκέφτονται την καθημερινότητά τους, την επιβίωσή τους, χωρίς να έχουν τον χρόνο, τη δύναμη και τη διάθεση να αμφισβητήσουν και να αγωνιστούν. Και αν κάποιος επιχειρήσει να βγει από τη μαυρίλα του μαντριού που μας έχουν κλείσει και τολμήσει να διεκδικήσει αλλαγές θα τον αποδημήσουν και θα πρέπει να συντριβεί».

 

Αναδημοσίευση: x.com

Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ και στην αλιεία: Κονδύλια 52 εκατομμύρια ευρώ πήγαν σε άσχετες επιχειρήσεις

Tο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» καταγγέλλει σκανδαλώδη διοχέτευση τουλάχιστον 52 εκατομμυρίων ευρώ που, ενώ προορίζονταν για τη στήριξη της αλιείας και των αλιευτικά εξαρτώμενων κοινοτήτων, διοχετεύθηκαν σε άσχετες εμπορικές δραστηριότητες. Πρόκειται για ποσό που ξεπερνά κατά πολύ τα ποσά που έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι τώρα για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

• • •

Για την υπόθεση το «Αρχιπέλαγος» κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για συστηματική απάτη και κατάχρηση κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ενωσης που επηρεάζουν τα οικονομικά συμφέροντά της στο πλαίσιο του Ελληνικού Επιχειρησιακού Προγράμματος Αλιείας και Θάλασσας (ΕΠΑΛΘ) 2014-2020, κονδύλια που διοχετεύτηκαν στη χώρα μας την περίοδο 2021-2026.

 Η ανάλυση επίσημων στοιχείων που διενήργησε το «Αρχιπέλαγος», αναρτημένων στις ιστοσελίδες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και των κατά τόπους αναπτυξιακών εταιρειών, αποκάλυψε τη διοχέτευση τουλάχιστον 52 εκατομμυρίων ευρώ (με πληροφορίες ότι το ποσό ξεπερνά τα 70 εκατομμύρια ευρώ) σε επιδοτήσεις για τουριστικές επιχειρήσεις, καταλύματα πολυτελείας με πισίνες, σκάφη αναψυχής, καφέ, εστιατόρια, κτηνιατρεία, φυσικοθεραπευτήρια, κέντρα ξένων γλωσσών, γυμναστήρια, κομμωτήρια, ακόμη και λούνα παρκ (!), χωρίς σαφή σύνδεση με την αλιεία.

Η κλίμακα και ο συστηματικός χαρακτήρας αυτών των χρηματοδοτήσεων εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για το αν η «διαφοροποίηση» και η «ανάπτυξη των παράκτιων περιοχών», που αποτελούν κεντρικό πυλώνα της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Παράκτιων Ζωνών, χρησιμοποιήθηκαν ως πρόσχημα για την παράκαμψη των κριτηρίων επιλεξιμότητας και την εκτροπή των πόρων από τον προβλεπόμενο σκοπό τους.

Οπως επισημαίνει το «Αρχιπέλαγος», οι πόροι του συγκεκριμένου προγράμματος «Fisheries CLLD», που διατέθηκαν μέσω επιχορηγήσεων LEADER, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές αρχές είχαν σαφή προορισμό: να ωφελήσουν τις κοινότητες που εξαρτώνται από την αλιεία και να ενισχύσουν την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα του αλιευτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένης της αλιείας μικρής κλίμακας.

Ωστόσο, η αντιπαραβολή των στόχων αυτών με τα επίσημα αρχεία και τα στοιχεία των δικαιούχων αναδεικνύει μια βαθιά απόκλιση ανάμεσα στον σκοπό της χρηματοδότησης και στην πραγματική διάθεση των κονδυλίων, εις βάρος των αλιευτικών κοινοτήτων που προορίζονταν να στηρίξουν.

Το «Αρχιπέλαγος» ζητά να διερευνηθεί αν οι προσκλήσεις χρηματοδότησης σχεδιάστηκαν σκόπιμα ώστε να ευνοήσουν συγκεκριμένους αιτούντες ή δραστηριότητες, αν τηρήθηκαν οι κανόνες της Ε.Ε. στην επιλογή, στον έλεγχο και στην υλοποίηση των έργων και αν ψευδείς δηλώσεις, συγκρούσεις συμφερόντων, κατάχρηση πόρων ή πολιτικές παρεμβάσεις οδήγησαν σε παράνομες εκταμιεύσεις. Και βέβαια, την απόδοση τυχόν ευθυνών στη διαχειριστική αρχή, στους ενδιάμεσους φορείς και στις τοπικές ομάδες δράσης.

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, τα 52 εκατομμύρια ευρώ αποτελούν το ελάχιστο ποσό προς διερεύνηση. Η πραγματική έκταση της ενδεχόμενης εκτροπής μπορεί να είναι μεγαλύτερη, καθώς η έλλειψη διαφάνειας και δημόσια προσβάσιμων δεδομένων περιόρισε ουσιαστικά την έρευνα.

«Η αναφορά δεν αποδίδει συλλήβδην δόλο στους δικαιούχους, ούτε θεωρεί αυτομάτως μη επιλέξιμο κάθε έργο χωρίς άμεση σύνδεση με την αλιεία· ζητά πλήρη διερεύνηση της διάθεσης των πόρων και των ενδεχόμενων παρατυπιών», επισημαίνει το «Αρχιπέλαγος».

 Πλέον, αναμένεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να διερευνήσει τη σκοπιμότητα και τη νομιμότητα των προσκλήσεων υποβολής προτάσεων και των διαδικασιών μέσω των οποίων διατέθηκαν οι πόροι αυτοί. Σύμφωνα με την έρευνα του Ινστιτούτου, η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα στην οποία διαπιστώθηκε εκτροπή των συγκεκριμένων πόρων από τον προβλεπόμενο σκοπό τους.

«Εμείς δεν έχουμε στα χέρια μας κάποια καταγγελία ότι υπάρχει κάποια παρατυπία. Είναι παραπληροφόρηση να πει κανείς ότι επειδή χρηματοδοτήθηκε ένα εστιατόριο, για παράδειγμα, ή ένα τουριστικό κατάλυμα είναι παράνομο ή παράτυπο», ανέφερε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, σε μάλλον επιδερμικό ρεπορτάζ για το θέμα, o Σπύρος Πρωτοψάλτης, γενικός γραμματέας Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

 Ομως, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου οφείλει κατ’ αρχάς να εξηγήσει το πώς στη συντριπτική πλειονότητα των άσχετων δραστηριοτήτων που χρηματοδοτήθηκαν, οι δικαιούχοι δεν ήταν ψαράδες, αλλά γενικότερα Ελληνες πολίτες άσχετοι με τον αλιευτικό κλάδο. Πέραν του ότι το υπουργείο επιχειρεί να παρουσιάσει ως αυτονόητη και αποδεκτή τη διοχέτευση τουλάχιστον 52 εκατομμυρίων ευρώ σε μη αλιείς, θα πρέπει επίσης να συμπεριλάβει στις εξηγήσεις που οφείλει να δώσει ποια σχέση με την αλιεία έχει, για παράδειγμα, ένας φούρνος, ένα λούνα παρκ, ένα οφθαλμιατρείο, η ρυθμική γυμναστική και ακροβατικά, μια εταιρεία εντομοπαγίδων, ένα σουπερμάρκετ και η παραγωγή πλαστικών, ενδεικτικά παραδείγματα από τον πίνακα με τους άσχετους παραλήπτες των ευρωπαϊκών κονδυλίων.

Παραδείγματα εκτροπής πόρων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας

Παραθέτουμε ενδεικτικό κατάλογο έργων με ενδείξεις εκτροπής πόρων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας από τον προβλεπόμενο σκοπό σε άλλες επενδύσεις ανά την Ελλάδα (η «Εφημερίδα των Συντακτών» έχει στη διάθεσή της όλα τα στοιχεία των φυσικών προσώπων και των εταιρειών στα οποία διατέθηκαν τα προαναφερόμενα ποσά. Ωστόσο, για λόγους δεοντολογίας, δεν προχωράει στη δημοσίευσή τους, έως ότου ολοκληρωθεί η σχετική έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας):

• Κατασκευή 2 διώροφων τουριστικών κατοικιών και 2 πισινών, Χανιά, Κίσσαμος: 199.276 ευρώ
• Κατασκευή 2 πετρόχτιστων κατοικιών με 2 πισίνες, Χανιά, Κίσσαμος: 186.647 ευρώ
• Κατασκευή 4 κατοικιών με πισίνα, Χανιά: 176.818 ευρώ
• Eμπορος αυτοκινήτων – Αναβάθμιση στην επιχείριση, Λακωνία, Ευρώτας: 36.967 ευρώ
• Κτηνίατρος – αναβάθμιση στην επιχείρηση, Κοζάνη, Σέρβια: 137.879 ευρώ
• Δημιουργία επιχείρησης για εργαλεία διαδικτυακής επικοινωνίας, Αρκαδία, Βόρεια Κυνουρία: 103.050 ευρώ
• Δημιουργία ιατρείου οφθαλμίατρου, Λακωνία, Δυτική Μάνη: 77.808 ευρώ
• Δημιουργία Κέντρου Τεχνικού Ελέγχου Οχημάτων, Αττική: 190.215 ευρώ
• Δημιουργία Κέντρου Ξένων Γλωσσών, Εύβοια, Χαλκίδα: 177.444 ευρώ
• Αναβάθμιση φυσικοθεραπευτηρίου, Κέρκυρα: 189.725 ευρώ
• Δημιουργία χώρου για ρυθμική γυμναστική και ακροβατικά, Χίος: 188.801 ευρώ
• Ιδρυση εταιρείας ενοικίασης τουριστικών ταχέων σκαφών, Εύβοια, Μαντούδι: 180.515 ευρώ
• Εταιρεία αναβάθμισης ηχοσυστημάτων για καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, Δυτική Ελλάδα: 172.496 ευρώ
• Αναβάθμιση αρτοποιείου, Θράκη: 155.734 ευρώ
• Αναβάθμιση εταιρείας ενοικίασης αυτοκινήτων, Αττική: 154.459 ευρώ
• Αναβάθμιση ζαχαροπλαστείου, Στερεά Ελλάδα: 138.651 ευρώ
• Κατασκευή γραφείων για εταιρεία ενοικίασης αυτοκινήτων, Κύθηρα: 109.264 ευρώ
• Αναβάθμιση εργαστηρίου ξυλουργικής, Στερεά Ελλάδα: 107.937 ευρώ
• Αναβάθμιση θέσης καταστήματος για εταιρεία εντομοπαγίδων, Στερεά Ελλάδα: 104.827 ευρώ
• Αναβάθμιση καταστήματος ταπετσαρίας επίπλων, Ηπειρος: 97.826 ευρώ
• Αναβάθμιση καταστήματος σουπερμάρκετ, Κέρκυρα: 95.787 ευρώ
• Αναβάθμιση καταστήματος πωλήσεων πλακιδίων, Αττική: 94.757 ευρώ
• Αναβάθμιση εταιρείας προϊόντων Sleep, Στερεά Ελλάδα: 92.751 ευρώ
• Αναβάθμιση παγωτοπωλείου, Αττική: 85.144 ευρώ
• Επέκταση εργοστασίου παραγωγής πλαστικών, Χίος: 64.053 ευρώ
• Αγορά παραδοσιακών φορεσιών, Περιφέρεια Β. Αιγαίου, Λήμνος: 49.711 ευρώ
• Επέκταση γηπέδων τένις, Καβάλα, Παγγαίο, Νέο Πέραμα: 45.119 ευρώ
• Δημιουργία γραφείου λογοθεραπείας, Χίος: 52.559 ευρώ
• Δημιουργία λούνα παρκ, Σαμοθράκη: 63.900 ευρώ
• Αγορά εξοπλισμού για κέντρο αισθητικής, Αττική: 37.200 ευρώ
• Αναβάθμιση κομμωτηρίου, Καβάλα: 24.340 ευρώ
• Δημιουργία κρεοπωλείου, Καβάλα: 21.054 ευρώ
• Εκσυγχρονισμός πρατηρίου καυσίμων, Ευρώτας: 23.637 ευρώ

 

 

Αναδημοσίευση: efsyn.gr

Ετοιμάζει κάτι ο Νίκος Καρβέλας;

Είναι τρελό αυτό που συμβαίνει με τα Ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Ακόμη δεν ξεφούσκωσε αρκετά η υπόθεση με τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, έχουμε την υπόθεη με τη διαμάχη της Άννας Βίσση με το Νίκο Καρβέλα.

Μια υπόθεση που δεν την παρακολουθώ πολύ. Γιατί αν και θεωρώ τον κ. Καρβέλα από τους σπουδαίους Έλληνες «δημιουργούς σουξέ», πολλές φορές αδικεί τον εαυτό του με την συμπεριφορά του. Βέβαια πετυχαίνει σχεδόν πάντα να «γίνεται θέμα» στις συζητήσεις των απλών ανθρώπων αλλά και στις τηλεοπτικές εκπομπές. Κι αυτό γιατί είμαι σίγουρος έχει καταλάβει «τι θέλουν να αναδεικνύουν τα Μέσα» και το πόσο επηρεάζεται η κοινή γνώμη από αυτά.

Ο Νίκος Καρβέλας έχει μια μακρόχρονη συνεργασία του με την Άννα Βίσση με την οποία παντρεύτηκαν, έκαναν την Σοφία και έχουν πάρει πια διαζύγιο. Έχει κάνει όμως κι άλλες συνεργασίες με μεγάλα ονόματα της Ελληνικής μουσικής σκηνής. Όπως με τον Σάκη Ρουβά, τη Ρίτα Σακελλαρίου, τον Τόλη Βοσκόπουλο, την Κατερίνα Στανίση, την Έφη Σαρρή, το Λευτέρη Πανταζή, τον Πασχάλη Τερζή, την Λίτσα Διαμάντη. Και είναι δημιουργός πολλών τραγουδιών των παραπάνω ερμηνευτών που έρχονται στο μυαλό μας όταν ακούμε το όνομά τους.

Τα τελευταία, πολλά, χρόνια δεν έχουμε στην Ελλάδα, μουσική βιομηχανία που εκμεταλλεύτηκε δικαίως ο κ Καρβέλας όσο υπήρχε. Όπως εκμεταλλεύτηκε και τη λεγόμενη trash tv, γράφοντας χιουμοριστικά τραγούδια για τους καλεσμένους στην τηλεόραση της συντρόφου του Αννίτας Πάνια. Ανθρώπους που φαινόταν πως γελοιοποιεί η κ Πάνια, αλλά ουσιαστικά ήταν μια «μπίζνα» της trash tv που εκμεταλλευόταν την «ανθρωποφαγία» του τηλεοπτικού κοινού που έβλεπε την εκπομπή αυτή.

Τώρα πια δεν έχουμε ούτε trash tv, οπότε ούτε εκεί μπορεί να δίνει τραγούδια ο πανέξυπνος και παμπόνηρος τραγουδοποιός.

Πιστεύω πως βρήκε αφορμή την, ακόμη μία, μεγάλη συναυλία που έκανε στο ΟΑΚΑ, για να γιορτάσει τον μισό της αιώνα στο τραγούδι, η αγαπημένη του Μούσα - μητέρα της κόρης του και πρώην σύζυγός του, να δημιουργήσει θόρυβο γύρω από το όνομά του. Για ακόμη μια φορά πιστεύω, με λάθος τρόπο.

Ποιος ξέρει όμως τι μας ετοιμάζει ο Νίκος Καρβέλας και τι θα δούμε σύντομα από αυτόν. Και θέλει να είναι στην επικαιρότητα – αυτός και η βασική ερμηνεύτρια των τραγουδιών του - και μάλιστα πολύ ψηλά. Περιμένω λοιπόν κάτι εμπορικά μεγάλο από τον Νίκο Καρβέλα στην μουσική. Ίσως και σε συνεργασία του με την Άννα Βίσση.

Και σύντομα

Μπούμεραγκ η Ασπίδα του Αχιλλέα;

Γιατί δεν έπρεπε να γίνει προμήθεια από την Ελλάδα της «Ασπίδας του Αχιλλέα» επιχειρηματολογεί ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος σε άρθρο του στο militaire.gr την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου.

• • •

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε περιχαρής την υπογραφή του συμβολαίου με το Ισραήλ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» υποστηρίζοντας ότι θα κάνει περίπου άτρωτη την Ελλάδα σε τρία χρόνια. Στο άρθρο που ακολουθεί θα επιχειρήσουμε να δείξουμε ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα», όχι μόνο δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες της ελληνικής εθνικής άμυνας, αλλά και συνιστά μεγάλο, στρατηγικού χαρακτήρα κίνδυνο για την Ελλάδα (και την Κύπρο).

Γνωρίζω ότι αυτή η θέση θα σας φανεί ίσως ακραία ή και παράδοξη, σας παρακαλώ όμως να διαβάσετε το άρθρο μέχρι το τέλος, προτού διαμορφώσετε τη δική σας γνώμη, είτε σύμφωνη, είτε αντίθετη με τη δική μου.

Πολύ φοβάμαι ότι δεν είμαι ακραίος εγώ, ακραία και παράδοξα είναι όσα συμβαίνουν επί ήδη μακρό διάστημα στη χώρα μας και διεθνώς, όπως ξέρει και ο τελευταίος ‘Ελληνας πολίτης.

Η αναγγελία της αγοράς της Ασπίδας προκάλεσε όπως θα περίμενε κανείς έναν ορυμαγδό προπαγανδιστικών, διαφημιστικών δημοσιευμάτων από τα συστημικά μέσα. Προκάλεσε όμως και μεγάλο ενθουσιασμό σε ένα πολυάριθμο γκρουπ υποτιθέμενων γεωπολιτικών αναλυτών, πρώην διπλωματών, απόστρατων κάθε είδους, πανεπιστημιακών και δημοσιογράφων που, εδώ και καιρό, επικρίνουν την κυβέρνηση για ενδοτισμό, την καλούν να κάνει πόλεμο με την Τουρκία αύριο το πρωί, να απελευθερώσει την Κύπρο και να ανακηρύξει άμεσα τα 12 μίλια στο Αιγαίο αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Άμα τη αναγγελία της Ασπίδας όλη αυτή η ομάδα «νεοεθνικοφρόνων φίλων του Ισραήλ», έσπευσε να χαιρετίσει την απόκτησή της και, μη συγκρατώντας τον ενθουσιασμό της, ζήτησε να κάνουμε από τώρα πόλεμο κατά της Τουρκίας και να απελευθερώσουμε τα κατεχόμενα, εφαρμόζοντας το τυχοδιωκτικό και ασυνάρτητο δόγμα του «προληπτικού πλήγματος» ή «προληπτικού πολέμου».

Ήταν μάλιστα τόσος ο ενθουσιασμός τους που ξέχασαν ότι θα γίνουμε «άτρωτοι» σε τρία χρόνια!  Θέλουν να τα κάνουμε αυτά, ει δυνατόν εντός του τρέχοντος μηνός ή έτους. Βιάζονται να κατατροπώσουν την Τουρκία (όπως βιαζόταν και ο Ζελένσκι να κατατροπώσει τη Ρωσία).

Λίγα ξέρουμε προς το παρόν για την «Ασπίδα». Αλλά και αυτά που ξέρουμε είναι αρκετά για να ανησυχούμε πάρα πολύ.

Να πω προκαταβολικά ότι μου έκανε εντύπωση και η επιλογή του ονόματος και μου έκανε γιατί γνωρίζουμε ότι τα σύμβολα παίζουν σπουδαίο ρόλο στη διεθνή πολιτική. ‘Όταν ο τότε Υπουργός Άμυνας Γεράσιμος Αρσένης επισκέφθηκε πρώτη φορά το Ισραήλ, οι φίλοι μας κανόνισαν την επίσκεψη να συμπέσει με τη γιορτή της Χανούκα, δηλαδή τον συνεχιζόμενο μετά από δύο χιλιάδες χρόνια πανηγυρισμό της νίκης των Μακκαβαίων επαναστατών κατά των Ελλήνων. Φυσικά κανείς στο Πεντάγωνο δεν σκέφτηκε να ορίσει μια άλλη ημερομηνία. Δεν ήξεραν καν τη χώρα με την οποία συναλλάσσονταν. Ο κ. Νετανιάχου και σήμερα, στις ομιλίες προς τον λαό του, αναφέρεται συχνά, προς παραδειγματισμό στους Μακκαβαίους, όπως και σε άλλα σημεία της Βίβλου.

Ωραίο και αρχαιοπρεπές το όνομα «Ασπίδα του Αχιλλέα». Μόνο ένα προβληματάκι έχει. Η φοβερή αυτή Ασπίδα δεν προστάτευσε δυστυχώς τον Αχιλλέα ο οποίος σκοτώθηκε παρά το ότι τη χρησιμοποιούσε. Διερωτώμαι κι εγώ με τη σειρά μου, νομίζω όχι άδικα, ποιος στο καλό είχε την έμπνευση και ποιος πήρε την απόφαση να ονομάσει έτσι αυτό το σύστημα.

Ας δούμε τώρα μερικά μόνο από τα προβλήματα της «Ασπίδας» αυτής προτού περάσουμε στο πιο σπουδαίο.

1.Θα κοστίσει τα μαλλιοκέφαλά μας. Λένε 3.5 δις αρχικά και 6 συνολικά. Είπαμε να υπερασπιστούμε τη χώρα μας, όχι να την καταστρέψουμε οικονομικά και κοινωνικά.

Αυτά τα χρήματα θα λείψουν από το κοινωνικό και άλλο εισόδημα, από το ΕΣΥ, από τα σχολεία μας, ακόμα και από άλλες επείγουσες και τρέχουσες ανάγκες. Να υπερασπιστούμε την Ελλάδα, όχι όμως μια Ελλάδα χωρίς Έλληνες, όπως θα καταντήσει με τις ασκούμενες πολιτικές, αλλά και τις κολοσσιαίες στρατιωτικές δαπάνες.

Είναι άλλωστε δυνατόν μια διαλυόμενη με όλους τους δυνατούς τρόπους χώρα να νικήσει σε πόλεμο;

Κι αν κάποιος πει μα την αγοράζουμε για να αμυνθούμε και να αποτρέψουμε τον πόλεμο, επιφυλασσόμεθα να του εξηγήσουμε σε άλλο άρθρο γιατί αυτό το σύστημα κινδυνεύει να φέρει πιο κοντά, όχι να αποτρέψει τον πόλεμο.

2. Αν κρίνουμε από τις επιδόσεις του ίδιου του Ισραήλ, που είχε μάλιστα τη συνδρομή των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ, η ισραηλινή «Ασπίδα», με το όνομα «Σιδηρούς Θόλος», απεδείχθη ελαφρώς τρύπια. Δεν μπόρεσε να αποτρέψει μεγάλο αριθμό από επιθέσεις του Ιράν, των Χούθις, ή και της Χεζμπολά ακόμα κατά του Ισραήλ. Βεβαίως οι Ισραηλινοί προπαγανδιστές υποστηρίζουν ότι ήταν σχετικά αποτελεσματικό (τι θα έλεγαν άλλωστε;), η πραγματικότητα όμως τους διαψεύδει, παρά τη συστηματική προσπάθεια των Ισραηλινών και των δυτικών ΜΜΕ να αποκρύψουν τη σημασία των πληγμάτων που δέχθηκε το Ισραήλ, και παρά το ότι οι Ιρανοί απέφυγαν, λόγω της βαθμωτής στρατηγικής που ανέπτυξαν, να πλήξουν στόχους όπως το πυρηνικό κέντρο Demona, προσπαθώντας ίσως να αποτρέψουν και χρήση πυρηνικών από το Ισραήλ ή/και τις ΗΠΑ. Ακόμα και οι Ισραηλινοί όμως αναγνώρισαν ότι το σύστημα είναι οικονομικά ασύμφορο, αφού κάθε πύραυλος-αναχαιτιστής (Tamir) κοστίζει από 40.000 έως 50.000 δολάρια, τη στιγμή που οι ρουκέτες των αντιπάλων κοστίζουν ελάχιστες εκατοντάδες δολάρια. Η χρηματοδότησή του βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε αμερικανικά κονδύλια. Αν και το σύστημα είναι εξελιγμένο, πολύ μαζικές ταυτόχρονες επιθέσεις (κορεσμός) ή παρατεταμένοι πόλεμοι έχουν οδηγήσει σε ανησυχίες για τα αποθέματα των βλημάτων.

3. Το σύστημα αυτό εξαρτά στο διηνεκές όλες τις ελληνικές δυνάμεις από το Ισραήλ, την πιο απρόβλεπτη χώρα του κόσμου, που δεν έχει κανένα πρόβλημα να αλλάζει συμμαχίες κατά το δοκούν, να μην τηρεί συμφωνίες και να τα βάζει, αν χρειάζεται, ακόμα και με τους στενότερους συμμάχους του, όπως τις ΗΠΑ, των οποίων βύθισε χωρίς συνέπειες το αντιτορπιλικό Liberty. ‘Όχι μόνο το βύθισαν, αλλά βομβάρδισαν επίσης  τις σωσίβιες λέμβους και τις κεραίες του πλοίου, ώστε να μην υπάρξει SOS, να πεθάνουν όλοι οι ναύτες και αξιωματικοί και να παραμείνει αδιευκρίνιστο το περιστατικό που συγκάλυψε τελικά τότε ο Πρόεδρος Τζόνσον. Υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός σχετικών αναφορών στο διαδίκτυο, όπως για παράδειγμα στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Ελληνοαμερικανού Καθηγητή James Petras, συμβούλου του Ανδρέα Παπανδρέου και ιδρυτή του Κέντρου Μεσογειακών Μελετών

4. Στην ιστορία του από τα αρχαία χρόνια ουδέποτε το Ισραήλ διακρίθηκε για φιλική στάση προς τον ελληνισμό. Υπήρξε για δεκαετίες ο βασικός σύμμαχος της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο και μπορεί να ξαναγίνει μετά τον Ερντογάν ή αν αλλάξει πολιτική ο Ερντογάν. Τι θα γίνουμε τότε εμείς; Σάντουϊτς μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, όπως η Συρία; Αναφερθήκαμε σε μια τέτοια πιθανότητα ήδη από το 2012, γράφοντας ότι «οι Έλληνες κινδυνεύουν να διαμελιστούν γεωοικονομικά ανάμεσα στη Γερμανία και τις Αγορές, και γεωπολιτικά ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία».

5. Δεν είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας (και της Κύπρου) να ταυτίζεται με ένα κράτος που διαπράττει γενοκτονία που έχει προκαλέσει παγκόσμια αγανάκτηση, πολύ περισσότερο να εμφανίζεται ως εργαλείο του Ισραήλ, όπως ήδη έχει αρχίσει να γίνεται διεθνώς. Ο κ. Νετανιάχου κατάφερε το ακατόρθωτο στην τελευταία Γενική Συνέλευση. Να σηκωθούν να φύγουν από την αίθουσα οι ηγέτες και εκπρόσωποι σχεδόν των μισών κρατών του κόσμου. Η ταύτιση με αυτό το κράτος και την ηγεσία του, πολύ περισσότερο οι κοινές ασκήσεις και η στρατιωτική συνεργασία με αυτή τη χώρα πλήττουν καίρια το ηθικό και πολιτικο-διπλωματικό κύρος της Ελλάδας και της Κύπρου, την «ήπια ισχύ» τους. Χάρη στην παγκόσμια ακτινοβολία της Κύπρου έγινε δυνατή η έκδοση των ευνοϊκών ψηφισμάτων του ΟΗΕ, το 1964, το 1974 και το 1983, όπως και η απόφαση του αμερικανικού Κογκρέσσου να επιβάλλει εμπάργκο όπλων στην Τουρκία.

6. Ο ελληνικός λαός είναι βαθύτατα διχασμένος σε αυτό το ζήτημα. Σε μια δημοσκόπηση πάνω από το 60%, παρά την καταιγιστική προπαγάνδα υπέρ της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ, την αποδοκιμάζει. Σε μια άλλη μόνο το 51% επιδοκιμάζει την απόκτηση της Ασπίδας του Αχιλλέα, παρόλο που δεν έχει γίνει σπουδαία δημόσια συζήτηση για το θέμα και, κατά πάσα πιθανότητα, αγνοεί τα περισσότερα από τα στοιχεία που αναφέραμε πιο πάνω.

Για να ασκήσεις όμως αποτελεσματική εξωτερική πολιτική, ακόμα περισσότερο άμυνα και αντιμετώπιση απειλών, κι ακόμα περισσότερο για να πας σε πόλεμο, αν ό μη γένοιτο χρειαστεί, πρέπει να έχεις τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού ενωμένη πίσω σου σαν σιδερένια γροθιά, όχι να πηγαίνεις κόντρα στις αντιλήψεις του και να τον διχάζεις.

7. Κανείς δεν μπορεί, μετά την ήττα Αμερικανών και Ισραηλινών στο Ιράν, να πει ποιο θα είναι το μέλλον του Ισραήλ και του όλου άξονα ΗΠΑ – Ισραήλ, που λέει ότι είναι του «Καλού», αλλά μάλλον συμπεριφέρεται ως «Άξονας του Κακού». Είναι λογικό για μια μικρή χώρα, σε ένα εκρηκτικό περιβάλλον γεωπολιτικών αναταράξεων, που δεν μας επιτρέπει πρόβλεψη ούτε μηνός, να βάζει με φανατισμό και χωρίς την παραμικρή επιφύλαξη όλα τα αυγά της σε ένα καλάθι και να καθίσταται αντικειμενικά, με όλα αυτά τα συστήματα τις βάσεις, τα ξένα στρατεύματα και τα εργοστάσια που προμηθεύουν το Ισραήλ, δυνητικός στόχος.

‘Η να το πούμε με δύο απλά λόγια. ‘Εχουμε κανένα συμφέρον, στην κατάσταση μάλιστα που βρισκόμαστε, να μπλεκόμαστε όλο και περισσότερο στην πολεμική αναμέτρηση που απλώνεται τώρα σε όλη τη Δυτική Ασία; Τι άλλο από καταστροφή μπορούμε να περιμένουμε από μια τέτοια ανάμειξη.

Αρμοδιότεροι ημών στρατιωτικοί έχουν αναλύσει εξάλλου άλλα μεγάλα τεχνικά προβλήματα, όπως π.χ. ο Υποπτέραρχος (Ι) ε.α. Δημήτρης Παντελάτος

Για όλους τους λόγους που αναφέραμε η απόκτηση της «Ασπίδας του Αχιλλέα» πιστεύουμε ότι είναι ένα βαρύ, στρατηγικού χαρακτήρα λάθος της Αθήνας.