Το Ιράν βγαίνει ενισχυμένο από τη σύγκρουση με τις ΗΠΑ

Τον απολογισμό του πολέμου των ΗΠΑ κατά του Ιράν, κάνει η Μαρία Δεναξά σε άρθρο της με τον ίδιο τίτλο στη «δημοκρατία» την Τετάρτη 20 Μαϊου

• • •

Ο πόλεμος που υποτίθεται ότι θα λύγιζε την Τεχεράνη έχει μετατραπεί σε παγίδα για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ

Ο πόλεμος κατά του Ιράν, που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, έχει πάρει μια τροπή που οι εμπνευστές του προφανώς δεν είχαν προβλέψει: Οχι μόνο η Τεχεράνη δεν έχει υποκύψει, αλλά βγαίνει από τη σύγκρουση με ενισχυμένο στρατηγικό κεφάλαιο στα μάτια πολλών περιφερειακών παραγόντων, παρά τις επαναλαμβανόμενες απειλές του σχεδόν γραφικού, αν όχι επικίνδυνου πια, Ντόναλντ Τραμπ.

Η αρχική λογική της αμερικανοϊσραηλινής συμμαχίας βασιζόταν σε ένα κλασικό στοίχημα: Μια αρκετά βίαιη επίδειξη ισχύος, ώστε να προκαλέσει γρήγορη συνθηκολόγηση και παράδοση του εχθρού. Ομως η στρατηγική «σοκ και δέος», κληρονομιά των δογμάτων χρήσης της πολεμικής αεροπορικής ισχύος, προϋποθέτει ότι η στρατιωτική υπεροχή μεταφράζεται σε πολιτικό πλεονέκτημα.

Ωστόσο, το Ιράν διέψευσε αυτό το σενάριο. Η Τεχεράνη, διατηρώντας την εσωτερική συνοχή της χώρας, παρά τις καταστροφικές επιδρομές, συμπεριλαμβανομένων της δολοφονίας του ανώτατου ηγέτη και της επίθεσης σε σχολείο θηλέων στο Μινάμπ, που προκάλεσε τον θάνατο περίπου 200 μικρών παιδιών, απέδειξε μια ανθεκτικότητα που ακύρωσε αρκετά τους αρχικούς στρατιωτικούς υπολογισμούς των επιτιθεμένων.

Η ιρανική απόφαση να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ αποτέλεσε την κρισιμότερη στιγμή της σύγκρουσης. Αυτή η πράξη, που ανήκει στην αμυντική λογική αλλά με μαζικές επιθετικές επιπτώσεις, προκαλεί τεράστια οικονομική αναταραχή παγκοσμίως, επηρεάζοντας πρωτίστως τις χώρες που εξαρτώνται από τις ενεργειακές και αγροτικές αλυσίδες εφοδιασμού του Κόλπου.

Δεν πρόκειται για στρατιωτική νίκη με την κλασική έννοια: Το Ιράν δεν κατέστρεψε τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνατότητες, αλλά απέδειξε ότι η ισχύς ενός κράτους δεν μετριέται αποκλειστικά και μόνο από το υπερσύγχρονο οπλοστάσιό του. Η συγκεκριμένη ικανότητα να επιβάλει ένα ευρύ και διάχυτο οικονομικό κόστος σε ολόκληρο το διεθνές σύστημα, συμπεριλαμβανομένων και χωρών που δεν ήταν εμπόλεμες, αναδεικνύει μια πραγματικότητα που συχνά υποτιμάται από τα δυτικά στρατηγεία: σε έναν βαθιά διασυνδεδεμένο κόσμο ο πόλεμος που περιορίζεται γεωγραφικά δεν παραμένει ποτέ πραγματικά τοπικός.

Οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού καθιστούν τα Στενά, τα θαλάσσια περάσματα και τις εμπορικές οδούς ευάλωτα σημεία για όλους. Στρατηγικής σημασίας τοποθεσίες όπως είναι το Ορμούζ μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μοχλοί διαπραγμάτευσης. Από αμερικανικής πλευράς η πολιτική διαχείριση της σύγκρουσης από την κυβέρνηση Τραμπ πρόσθεσε ακόμη ένα επίπεδο σύγχυσης. Οι αρχικές θριαμβευτικές δηλώσεις διαψεύστηκαν γρήγορα από την πραγματικότητα στη Μέση Ανατολή, δίνοντας τη θέση τους σε μια αλλοπρόσαλλη ρητορική με τον Αμερικανό πρόεδρο άλλα να λέει και άλλα να κάνει. Οταν ιρανικές επιδρομές έπληξαν αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή και, στη συνέχεια, οι Ιρανοί έκλεισαν τα Στενά, η απάντηση της Ουάσινγκτον ήταν μεταξύ απειλών και προσπάθειας απεμπλοκής.

«Εντελώς απαράδεκτη» ήταν η απάντηση του Τραμπ στην ιρανική διπλωματική πρόταση για διαρκή τερματισμό του πολέμου. Μια πρόταση που απέρριψε ως «σκουπίδι», χωρίς να διατυπώσει καμία αντιπρόταση. Αυτή η συμπεριφορά, ανεξάρτητα από την κριτική που μπορεί να της γίνει, αποκαλύπτει μια πραγματική ένταση στους κόλπους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, που ακροβατεί ανάμεσα στη λογική της ηγεμονικής ισχύος, η οποία απαιτεί να μη φαίνεται ποτέ ότι υποχωρεί και στην πραγματικότητα των περιορισμών που επιβάλλει ένας αντίπαλος που αρνείται να αποδεχθεί το σενάριο της γρήγορης ήττας. Πρόκειται για ένα στρατηγικό αδιέξοδο και όχι για θρίαμβο.

Διαφορετικοί στόχοι

Οπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, είναι σημαντικό να ξεχωρίσουμε τα αμερικανικά συμφέροντα από τα ισραηλινά, καθώς ταυτίζονται μόνο μέχρις ενός σημείου. Η Ουάσινγκτον επιδιώκει την εξουδετέρωση των ιρανικών πυρηνικών δυνατοτήτων και την αποδυνάμωση της περιφερειακής επιρροής της Τεχεράνης. Το Τελ Αβίβ, αντίθετα, επιδιώκει ευρύτερους στόχους: αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη, πλήρη εγκατάλειψη του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος και διακοπή των δεσμών μεταξύ του Ιράν και των φιλοπαλαιστινιακών ισλαμικών κινημάτων της περιοχής. Αυτοί οι στόχοι δεν είναι μόνο

φιλόδοξοι, είναι και δομικά πιο δύσκολο να επιτευχθούν μόνο μέσω της στρατιωτικής ισχύος. Η απόκλιση των στόχων αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την αξιολόγηση των πιθανών εξελίξεων. Το Ισραήλ, που από τις 7 Οκτωβρίου του 2023 έχει ισοπεδώσει τη Γάζα, έχει επεκτείνει τους εποικισμούς στη Δυτική Οχθη, έχει εισβάλει στον νότιο Λίβανο και έχει επιτεθεί στο Ιράν, ακολουθεί τη δική του λογική, που δεν συμβαδίζει απαραίτητα με πολιτικά «θέλω» των ΗΠΑ.

Το αν είναι πιθανός ένας νέος κύκλος αντιπαράθεσης με το Ιράν εξαρτάται εν μέρει από αυτή τη δυναμική: το Τελ Αβίβ μπορεί να έχει συμφέρον να επαναλάβει μια επίθεση που μια διστακτική αμερικανική κυβέρνηση δεν επιθυμεί απαραίτητα να υποστηρίξει ξανά. Για το Ιράν, το γεγονός ότι εξήλθε από τη σύγκρουση χωρίς να καταρρεύσει συνιστά από μόνο του ένα πραγματικό στρατηγικό κέρδος. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Τεχεράνη βγήκε αλώβητη και το τέλος του πολέμου δεν έχει γραφτεί ακόμη. Οι αναφερόμενες ανθρώπινες και υλικές καταστροφές είναι τεράστιες, όμως η θεωρία της γρήγορης νίκης μέσω των αεροπορικών βομβαρδισμών απέτυχε.

Πρόκειται για μήνυμα προς όλους τους περιφερειακούς παράγοντες σχετικά με την ικανότητα αντίστασης ενός κράτους που εδώ και δεκαετίες αντιμετωπίζει σκληρές οικονομικές κυρώσεις και επαναλαμβανόμενες στρατιωτικές πιέσεις. Το ζήτημα που παραμένει είναι αυτό της σταθερότητας. Μπορεί να υπάρξει ένα αξιόπιστο διπλωματικό πλαίσιο στην περιοχή όσο το πυρηνικό ζήτημα δεν αντιμετωπίζεται ισότιμα, δηλαδή χωρίς να συμπεριλαμβάνει όλα τα υπάρχοντα οπλοστάσια και όχι μόνο εκείνα των κρατών που χαρακτηρίζονται αντίπαλοι;

Η πρόταση για μια ζώνη χωρίς πυρηνικά στη Μέση Ανατολή, υπό τον ελεγκτικό μηχανισμό της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας, επανέρχεται συχνά σε ακαδημαϊκούς και διπλωματικούς κύκλους. Προσκρούει, όμως, πάντα στην άρνηση του Ισραήλ να υποβάλει το δικό του πρόγραμμα σε οποιαδήποτε μορφή πολυμερούς ελέγχου, κάτι που, από ρεαλιστική άποψη, δημιουργεί άνισους όρους, οι οποίοι υπονομεύουν κάθε μακροπρόθεσμη αρχιτεκτονική περιφερειακής ασφάλειας.

Εκείνο που τουλάχιστον απέδειξε ο πόλεμος κατά του Ιράν είναι ότι η συμβατική στρατιωτική υπεροχή δεν αρκεί πλέον για να εγγυηθεί επιθυμητά αποτελέσματα σε συγκρούσεις όπου ο αντίπαλος διαθέτει παγκόσμιους οικονομικούς μοχλούς πίεσης και βούληση αντίστασης, που τα δυτικά στρατηγεία είχαν προφανώς υποτιμήσει.

Τι είναι η «παγίδα του Θουκυδίδη» που ανέφερε ο Σι στον Τραμπ κατά τη συνάντησή τους

Ο πρόεδρος της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, υποδέχθηκε την Τετάρτη 13 Μαϊου στο Πεκίνο τον Αμερικανό ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ, στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψής του.

Στην εναρκτήρια ομιλία του, ο Σι σημείωσε ότι «όλος ο κόσμος παρακολουθεί τη συνάντησή μας. Αυτή τη στιγμή, μια μεταμόρφωση που δεν έχει ξαναγίνει εδώ και έναν αιώνα επιταχύνεται σε ολόκληρο τον πλανήτη, ενώ η διεθνής κατάσταση είναι ρευστή και ταραχώδης».

«Ο κόσμος βρίσκεται σε ένα νέο σταυροδρόμι. Μπορούν η Κίνα και οι ΗΠΑ να ξεπεράσουν την παγίδα του Θουκυδίδη και να δημιουργήσουν ένα νέο πρότυπο σχέσεων; Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε από κοινού τις παγκόσμιες προκλήσεις και να προσφέρουμε περισσότερη σταθερότητα στον κόσμο; Μπορούμε, προς το συμφέρον του κόσμου μας, των δύο λαών μας και του μέλλοντος της ανθρωπότητας, να χτίσουμε ένα πιο λαμπρό μέλλον για τις διμερείς σχέσεις μας;», διερωτήθηκε στη συνέχεια

«Αυτά είναι τα ερωτήματα που είναι ζωτικής σημασίας για την ιστορία, για τον κόσμο και για τους λαούς. Είναι τα ερωτήματα της εποχής μας στα οποία εσείς και εγώ πρέπει να απαντήσουμε ως ηγέτες μεγάλων χωρών», πρόσθεσε.

Τι είναι όμως η «παγίδα του Θουκυδίδη»;

• • •

Η «παγίδα του Θουκυδίδη» είναι ένας όρος που έγινε ευρέως γνωστός από τον Αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Γκράχαμ Τ. Άλισον για να περιγράψει μια εμφανή τάση προς τον πόλεμο, όταν μια ανερχόμενη δύναμη απειλεί να εκτοπίσει μια υπάρχουσα μεγάλη δύναμη από τη θέση της περιφερειακής ή διεθνούς ηγεμονίας.

Ο όρος γνώρισε τεράστια δημοτικότητα το 2015 και εφαρμόζεται κυρίως στην ανάλυση των σχέσεων μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών.

Η έκφραση αποδίδεται στον αρχαίο Αθηναίο ιστορικό και στρατηγό Θουκυδίδη και επινοήθηκε από τον Αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Γκράχαμ Τ. Άλισον γύρω στο 2011.

Βασιζόμενος σε μια παρατήρηση του Θουκυδίδη στο έργο του «Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου», ότι «ήταν η άνοδος της Αθήνας και ο φόβος που αυτή ενέπνεε στη Σπάρτη που έκαναν τον πόλεμο αναπόφευκτο», ο Άλισον χρησιμοποίησε τον όρο για να περιγράψει μια τάση προς τον πόλεμο όταν μια ανερχόμενη δύναμη (όπως η Αθήνα) αμφισβητεί το καθεστώς μιας κυρίαρχης δύναμης (όπως η Σπάρτη).

Ο Άλισον ανέπτυξε αυτό το θέμα εκτενέστερα στο βιβλίο του του 2017 με τίτλο «Προορισμένοι για τον πόλεμο», στο οποίο υποστήριξε ότι «η Κίνα και οι ΗΠΑ βρίσκονται επί του παρόντος σε πορεία σύγκρουσης που οδηγεί στον πόλεμο».

Αν και ο Άλισον υποστηρίζει στο «Προορισμένοι για τον πόλεμο» ότι ο πόλεμος μεταξύ μιας «κυρίαρχης δύναμης» και μιας «ανερχόμενης δύναμης» δεν είναι αναπόφευκτος, ο πόλεμος μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να αποφευχθεί και απαιτεί εκτεταμένη και εντατική διπλωματική προσοχή και προσπάθεια στην περίπτωση μιας «παγίδας του Θουκυδίδη».

 

Πώς μεταφράζεται στις Αμερικανοκινεζικές σχέσεις

Ο Κινέζος ηγέτης και γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας Σι Τζινπίνγκ αναφέρθηκε στον όρο, προειδοποιώντας ότι «πρέπει όλοι να συνεργαστούμε για να αποφύγουμε την παγίδα του Θουκυδίδη». Ο όρος απέκτησε περαιτέρω επιρροή το 2018 ως αποτέλεσμα της αύξησης των εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, μετά την επιβολή δασμών από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σε σχεδόν το ήμισυ των εξαγωγών της Κίνας προς τις ΗΠΑ, γεγονός που οδήγησε σε εμπορικό πόλεμο.

Δυτικοί μελετητές έχουν επισημάνει ότι υπάρχουν μια σειρά από ζητήματα στα οποία οι δύο χώρες διαφωνούν και τα οποία αυξάνουν την πιθανότητα οι δύο δυνάμεις να πέσουν στην παγίδα του Θουκυδίδη, συμπεριλαμβανομένης της συνεχιζόμενης de facto ανεξαρτησίας της Ταϊβάν που υποστηρίζεται από τις δυτικές χώρες, της ψηφιακής αστυνόμευσης της Κίνας και της χρήσης της στον κυβερνοχώρο, των διαφορετικών πολιτικών απέναντι στη Βόρεια Κορέα, της αυξημένης ναυτικής παρουσίας της Κίνας στον Ειρηνικό και των διεκδικήσεών της στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, καθώς και των ζητημάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Σινγιάνγκ, το Θιβέτ και το Χονγκ Κονγκ.

Ορισμένοι επισημαίνουν επίσης την εδραίωση της εξουσίας από τον Σι Τζινπίνγκ, την πεποίθηση ότι υπάρχουν ασυμβίβαστες διαφορές στις αξίες, καθώς και το εμπορικό έλλειμμα ως περαιτέρω ενδείξεις ότι οι χώρες ενδέχεται να ολισθαίνουν στην παγίδα του Θουκυδίδη.

 

 

Αναδημοσίευση: cnn.gr

Πελαργόνι: Το φυτό που διώχνει τα κουνούπια, μυρίζει υπέροχα και ομορφαίνει το μπαλκόνι σας

Υπάρχει ένα φυτό που όχι μόνο κρατά μακριά τα κουνούπια, αλλά προσθέτει και άρωμα και ομορφιά στο μπαλκόνι ή τον κήπο σας. Είναι εύκολο στη φροντίδα, ανθεκτικό στη ζέστη και χαρίζει μια ευχάριστη μυρωδιά κάθε φορά που περνάτε από δίπλα του. Ποιο είναι;

• • •

Είναι γνωστό ότι οι πτητικές ενώσεις των φυτών όπως τα τερπένια και τα σεσκιτερπένια παρεμποδίζουν την ανίχνευση των ανθρώπινων μυρωδιών από τα κουνούπια και διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην απωθητική τους δράση.

Υπάρχει, λοιπόν, μια φυσική, αισθητική και αποτελεσματική λύση για το μπαλκόνι ή την αυλή σας που οι περισσότεροι την κρίνουν ως την καλύτερη. Αυτό το ανεπιτήδευτο φυτό, που ανθίζει γενναιόδωρα και έχει έντονο άρωμα, είναι γεμάτο πλεονεκτήματα. Και το καλό νέο είναι πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να το φυτέψετε.

Συχνά συγχέεται με το γεράνι, αλλά το πελαργόνιο διαφέρει σε πολλά σημεία. Τα φύλλα του είναι πιο αρωματικά, τα άνθη του πιο λεπτεπίλεπτα και η ικανότητά του να απωθεί τα έντομα, ιδίως τα κουνούπια, πολύ πιο ισχυρή. Ορισμένες ποικιλίες, όπως το Πελαργόνιο, καλλιεργούνται ειδικά γι’ αυτό τον σκοπό.

Αυτό το λεμονώδες άρωμα, που γίνεται αισθητό μόλις αγγίξετε τα φύλλα, δεν είναι καθόλου ευχάριστο για τα κουνούπια. Τα κουνούπια είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στις οσμές και φυσικά αποφεύγουν περιοχές όπου υπάρχει αυτό το φυτό. Έτσι, αποτελεί έναν εξαιρετικό τρόπο για να απολαύσετε τα καλοκαιρινά βράδια σας σε εξωτερικούς χώρους, χωρίς χημικά.

Αλλά το Πελαργόνιο δεν κάνει μόνο αυτό. Ομορφαίνει τον χώρο με τα ζωηρά του χρώματα, ροζ, λιλά, κόκκινο, λευκό και με το συχνά διακοσμητικό, δαντελωτό του φύλλωμα. Ένα πραγματικό πανηγύρι για τα μάτια και ένα άρωμα που αρωματίζει τις νύχτες από τις πρώτες ακτίνες της άνοιξης.

Το πελαργόνιο είναι φυτό που αγαπά τη ζέστη. Φοβάται τις χαμηλές θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν και δεν αντέχει τον παγετό. Γι’ αυτό και η ιδανική στιγμή για φύτευση είναι νωρίς την άνοιξη, μόλις περάσουν οι παγωνιές. Τον Μάρτιο-Απρίλιο, όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει και το φως γίνεται πιο γενναιόδωρο, δημιουργούνται οι τέλειες συνθήκες για να ριζώσει καλά και να αναπτυχθεί γρήγορα με τα πρώτα του άνθη.

Σε περίπτωση που δεν έχετε τη δυνατότητα να το φυτέψετε, μπορείτε πάντα να το προμηθευτείτε.

 

Πού και πώς να τοποθετήσετε το πελαργόνιο σας;

Τα πελαργόνια είναι εξαιρετικά εύκολα στην καλλιέργεια. Ευδοκιμούν στον ήλιο ή σε ημισκιερά μέρη και προσαρμόζονται εξίσου καλά σε γλάστρες ή στο έδαφος. Σε ένα μπαλκόνι, μια καλά προσανατολισμένη ζαρντινιέρα είναι ιδανική. Στον κήπο, μπορούν να τοποθετηθούν κατά μήκος ενός μονοπατιού ή να διακοσμήσουν ένα παρτέρι.

Επιλέξτε ένα ελαφρύ, καλά στραγγιζόμενο και πλούσιο έδαφος, ιδανικά εμπλουτισμένο με λίγη κομπόστα. Το πότισμα πρέπει να είναι τακτικό αλλά μέτριο: καλύτερα να αφήνετε το χώμα να στεγνώσει ελαφρώς μεταξύ των ποτισμάτων παρά να το πλημμυρίζετε. Προσοχή, η υπερβολική υγρασία μπορεί να προκαλέσει σάπισμα των ριζών.

Οι ποικιλίες με αρωματικά φύλλα συνιστώνται ιδιαίτερα για μέγιστη αποτελεσματικότητα κατά των κουνουπιών. Κάποιες έχουν φύλλα που θυμίζουν λεμόνι, μέντα ή ακόμη και τριαντάφυλλο. Μην διστάσετε να τις τοποθετήσετε κοντά σε σημεία όπου κάθεστε, όπως τραπέζια ή αιώρες: εκεί που συνηθίζουν να έρχονται τα κουνούπια, το πελαργόνιο θα λειτουργεί ως αρωματικός φρουρός.

Μπορείτε επίσης να διατηρήσετε τα πελαργόνια από τη μία χρονιά στην άλλη. Το φθινόπωρο, πριν τις πρώτες παγωνιές, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να βάλετε τις γλάστρες σε προστατευμένο χώρο.

 

Ένας πολύτιμος σύμμαχος για έναν οικολογικά υπεύθυνο κήπο

Επιλέγοντας το πελαργόνιο, κάνετε κάτι απλό αλλά αποτελεσματικό για την άνεσή σας… και για το περιβάλλον. Περιορίζοντας τη χρήση χημικών απωθητικών, προστατεύετε τόσο την υγεία σας όσο και τη βιοποικιλότητα της περιοχής σας. Το πελαργόνιο απωθεί τα κουνούπια, αλλά προσελκύει επικονιαστές όπως οι μέλισσες και οι πεταλούδες, που τρέφονται από τα άνθη του.

Έτσι, πρόκειται για μια φυσική, διακοσμητική, αρωματική και χρήσιμη λύση που είναι προσιτή σε όλους. Ακόμη και οι αρχάριοι στον κήπο μπορούν να το υιοθετήσουν χωρίς φόβο. Μια απλή, καλά εκτεθειμένη ζαρντινιέρα μπορεί να αρκεί για να δημιουργήσετε ένα πραγματικό φυτικό φράγμα κατά των κουνουπιών.

 

 

Αναδημοσίευση: oloygeia.gr

Πατήσατε τα 50; Αυτά τα τρόφιμα κάνουν θαύματα - Bάλτε τα στο τραπέζι σας

Η διατροφή είναι σημαντική καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. Από τα 50 και μετά, όμως, τα τρόφιμα που επιλέγουμε να καταναλώσουμε καθημερινά αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα για την υγείας μας. Αν είστε επιρρεπείς στις ατασθαλίες, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι τα 50 είναι η κατάλληλη ηλικία να εξετάσετε πιο προσεκτικά τις διατροφικές σας συνήθειες, κάνοντας επιλογές με γνώμονα την υγεία σας.

Σύμφωνα με την διατροφολόγο Christine Rosenbloom, οι ενεργειακές ανάγκες τείνουν να μειώνονται από αυτή τη φάση ζωής κι έπειτα, που σημαίνει ότι οι θερμίδες πρέπει να καταναλώνονται με μεγαλύτερη σύνεση. «Υπάρχει μικρότερο περιθώριο να πίνουμε μια κανάτα μαργαρίτες ή να τρώμε ένα μπολ πατατάκια», εξηγεί.

Ταυτόχρονα, το σώμα υφίσταται αλλαγές: Τα οστά εξασθενούν σταδιακά, η λειτουργία του εντέρου επιβραδύνεται και η μυϊκή μάζα μειώνεται. Γι΄αυτό, μεσήλικες και ηλικιωμένοι πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη έμφαση σε τροφές πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά, υπογραμμίζει η Marie Bernard του NIH. «Οι άνθρωποι πρέπει να φροντίζουν να καταναλώνουν άφθονα φρούτα και λαχανικά, να τρώνε άπαχο κρέας και να αποφεύγουν τα κορεσμένα λίπη και την υπερβολική ζάχαρη», σημειώνει. Μια ισορροπημένη διατροφή μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων και να συμβάλει στην πρόληψη ασθενειών, όπως ο διαβήτης και ο καρκίνος.

• • •

Υγιεινή διατροφή σημαίνει συνδυασμός τροφίμων, υπογραμμίζει ο Joseph Gonzales, διαιτολόγος στη Mayo Clinic. «Για ένα θεαματικό μουσικό κομμάτι, χρειάζεται μια ολόκληρη συμφωνική ορχήστρα», λέει χαρακτηριστικά.

Ποια τρόφιμα μπορούν να κάνουν μικρά «θαύματα» στην υγεία μετά τα 50; Ανακαλύψτε τα:

 

Μούρα

Πλούσια σε φυτικές ίνες, βιταμίνη C και αντιοξειδωτικά φλαβονοειδή με αντιφλεγμονώδη δράση, τα μούρα υποστηρίζουν την πέψη, τον έλεγχο του βάρους και την πρόληψη διαβήτη, καρδιακών παθήσεων και καρκίνου. Τα αντιοξειδωτικά τους συνδέονται με καλύτερη κινητική λειτουργία και βραχυπρόθεσμη μνήμη. Μελέτη του Πανεπιστημίου Tufts (2020) σε 2.800 άτομα άνω των 50 έδειξε ότι όσοι κατανάλωναν λιγότερα φλαβονοειδή αντιμετώπιζαν 2-4 φορές υψηλότερο κίνδυνο άνοιας. Επιπλέον, έρευνα του King’s College London (2022) έδειξε ότι 100 γρ. μούρα ημερησίως μπορεί να μειώσουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, ενώ μελέτη του UC Davis δείχνει ότι μικρή ποσότητα αποξηραμένων μούρων γκότζι ίσως προστατεύει από εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. 

Τα άγρια μύρτιλα, σύμφωνα με την Alicia Arbaje (Johns Hopkins), περιέχουν 3-4 φορές περισσότερα αντιοξειδωτικά. Οι άνδρες άνω των 50 ετών χρειάζονται 30 γρ. φυτικών ινών ημερησίως, ενώ οι γυναίκες περίπου 21 γραμμάρια.

 

Σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά

Kale, ρόκα, μπρόκολο και σπανάκι παρέχουν ασβέστιο και θρεπτικά συστατικά που υποστηρίζουν τα οστά, την καρδιά και τους μύες. Αυστραλιανή μελέτη (Journal of Nutrition, 2021) έδειξε ότι όσοι κατανάλωναν καθημερινά ένα φλιτζάνι φυλλώδη λαχανικά, πλούσια σε νιτρικά άλατα, είχαν 11% πιο δυνατά κάτω άκρα. Δανική μελέτη 23 ετών σε 50.000 άτομα έδειξε 12-26% χαμηλότερο κίνδυνο καρδιοπάθειας, ενώ έρευνα στο Neurology υποστηρίζει ότι τα αντιοξειδωτικά αυτών των λαχανικών συνδέονται με μειωμένο κίνδυνο άνοιας.

 

Θαλασσινά

Σολομός, τόνος, μπακαλιάρος και πέστροφα παρέχουν άπαχη πρωτεΐνη, απαραίτητη για τη διατήρηση της μυϊκής μάζας. Οι ειδικοί συνιστούν 150-180 γρ. πρωτεΐνης ημερησίως, καθώς ο οργανισμός των ηλικιωμένων τη χρησιμοποιεί λιγότερο αποτελεσματικά. Τα ψάρια είναι επίσης πλούσια σε βιταμίνη Β12 και ωμέγα-3 λιπαρά. Η κατανάλωση 2-3 μερίδων την εβδομάδα έχει συνδεθεί με 17% χαμηλότερη θνησιμότητα από σοβαρές χρόνιες παθήσεις.

 

Ξηροί καρποί και σπόροι

Προσφέρουν πρωτεΐνη, φυτικές ίνες και υγιή λιπαρά. Μια μερίδα 30 γρ. αντιστοιχεί περίπου σε 24 αμύγδαλα, 18 κάσιους, 35 φιστίκια ή 15 πεκάν. Καρύδια, λιναρόσπορος και σπόροι τσία παρέχουν ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που υποστηρίζουν την υγεία του εγκεφάλου. Μελέτη του Πανεπιστημίου Μίσιγκαν (2021) εκτίμησε ότι μια μερίδα ξηρών καρπών μπορεί να προσθέσει 26 λεπτά υγιούς ζωής, ενώ ένα χοτ ντογκ να αφαιρέσει 36.

 

Τυρί cottage

Πλούσιο σε πρωτεΐνη ορού γάλακτος, υποστηρίζει τη μυϊκή σύνθεση. Παρέχει επίσης ασβέστιο και βιταμίνη D, απαραίτητα καθώς μετά τα 35 μειώνεται η οστική πυκνότητα. Έχει επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε φώσφορο και μαγνήσιο, που συμβάλλουν επίσης στην υγεία των οστών.

 

Όσπρια

Πλούσια σε φυτικές ίνες, πρωτεΐνη και μέταλλα (σίδηρο, κάλιο, μαγνήσιο), τα όσπρια βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης. Τα ρεβίθια και το χούμους αποτελούν καλές, θρεπτικές επιλογές.

 

Αβοκάντο

Πλούσιο σε υγιή λιπαρά και φυτικές ίνες, αυτό το εξωτικό φρούτο υποστηρίζει την καρδιά. Μελέτη 30 ετών του Χάρβαρντ (2022) σε 110.000 άτομα έδειξε ότι η κατανάλωση δύο μερίδων την εβδομάδα συνδέεται με χαμηλότερο καρδιαγγειακό κίνδυνο.

 

Νερό

Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, το αίσθημα δίψας μειώνεται. Η σωστή ενυδάτωση είναι κρίσιμη, ιδιαίτερα σε συνθήκες ζέστης ή έντονης σωματικής δραστηριότητας, καθώς βοηθά τη λειτουργία του εντέρου και αποτρέπει την περιττή πρόσληψη τροφής, σαν αποτέλεσμα σύγχυσης της δίψας με την πείνα.

 

Μια ισορροπημένη προσέγγιση για υγιή γήρανση

Κανένα τρόφιμο από μόνο του δεν εγγυάται τέλεια υγεία, αλλά μια ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, άπαχες πρωτεΐνες και υγιεινά λίπη μπορεί να βοηθήσει στην υποστήριξη των μεταβαλλόμενων αναγκών του σώματος μετά την ηλικία των 50 ετών.

Εστιάζοντας σε επιλογές πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά, μεσήλικες και ηλικιωμένοι μπορούν να βελτιώσουν την υγεία της καρδιάς, να διατηρήσουν τη δύναμη των μυών και των οστών και να υποστηρίξουν τη λειτουργία του εγκεφάλου μέχρι τα βαθιά γεράματα.

 

 

Αναδημοσίευση: ygeiamou.gr

Στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας η Ελλάδα για κονδύλια για το μεταναστευτικό

Στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας βρίσκεται ο τρόπος με τον οποίο η Ελλάδα αξιοποίησε κοινοτικά κονδύλια για δομές μεταναστών την περίοδο 2020-2021, όπως έγινε γνωστό τη Δευτέρα 18 Μαϊου.

• • •

Ειδικότερα, σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico που επικαλείται δύο Έλληνες αξιωματούχους με γνώση της υπόθεσης. Η έρευνα επικεντρώνεται σε δύο κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας που ανεγέρθηκαν εν μέσω της πανδημίας του Covid, με συνολικό κόστος που αγγίζει τα 11,3 εκατ. ευρώ, ενώ οι σχετικές συμβάσεις ανατέθηκαν σε ιδιωτικές εταιρείες χωρίς δημόσιο διαγωνισμό και αποτιμώνται περίπου 15 φορές υψηλότερα από συγκρίσιμα έργα. Οι δύο εγκαταστάσεις που ερευνώνται βρίσκονται στη Μαλακάσα, βόρεια της Αθήνας, και στη Σιντική, στην ευρύτερη περιοχή των Σερρών.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αρνήθηκε να σχολιάσει την εξέλιξη όταν προσεγγίστηκε από το Politico, στον απόηχο και σχετικού δημοσιεύματος από την «Καθημερινή». Εκπρόσωπος του οργανισμού δήλωσε ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «δεν σχολιάζει εκκρεμείς έρευνες» προκειμένου να μην τίθεται σε κίνδυνο η διαδικασία και το αποτέλεσμά τους, προσθέτοντας ότι όποτε είναι εφικτή κάποια ανακοίνωση, αυτή γίνεται με πρωτοβουλία της Εισαγγελίας.

Υπενθυμίζεται ότι τα νησιά του Αιγαίου αποτέλεσαν το βασικό σημείο εισόδου μεταναστών από τη Μέση Ανατολή το 2015, στην κορύφωση της προσφυγικής κρίσης στην Ευρώπη. Έως το 2019, την κατασκευή των δομών στην Ελλάδα αναλάμβανε ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) ενώ, στη συνέχεια, η εποπτεία πέρασε στην ελληνική κυβέρνηση. Οι συμβάσεις που τώρα ερευνώνται, συγκαταλέγονται στις πρώτες που υλοποιήθηκαν υπό το νέο καθεστώς διαχείρισης.

 

Τα ερωτηματικά για τις απευθείας αναθέσεις

Επισημαίνεται ότι το ζήτημα των δύο απευθείας αναθέσεων είχε απασχολήσει τα κόμματα της αντιπολίτευσης ήδη από το 2020. Τότε, η κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε επικαλεστεί τις αυξημένες μεταναστευτικές ροές και την πίεση για ταχεία ολοκλήρωση και παράδοση των δομών ως αιτιολογία της επιλογής. Ωστόσο, τα επίσημα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες δείχνουν ότι το 2020 οι αφίξεις μεταναστών στην Ελλάδα μειώθηκαν δραματικά στις 15.696, από 74.649 το προηγούμενο έτος.

«Το έργο ελέγχθηκε τότε τόσο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και από το Ελεγκτικό Συνέδριο και έλαβε θετική έκθεση», ανέφερε ανώτερο στέλεχος της διοίκησης του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου για την περίοδο 2020. Πέρα από το υψηλό κόστος, η αντιπολίτευση είχε εστιάσει και στο γεγονός ότι διευθυντής της Τεχνικής Υπηρεσίας του Υπουργείου, η οποία είχε την ευθύνη και των δύο κατασκευών, είχε τοποθετηθεί στέλεχος της Ν.Δ.. Ο – τότε – υπουργός Μετανάστευσης, Νότης Μηταράκης, είχε υπερασπιστεί τον διορισμό κατά τη σχετική συζήτηση στη Βουλή το 2020, υποστηρίζοντας ότι η τεχνική υπηρεσία λειτουργούσε εκείνη την εποχή μέσω ΜΚΟ, οι οποίες διαχειρίζονταν το 82% των κοινοτικών κονδυλίων για τη μετανάστευση.

Η πρώτη σύμβαση που ερευνά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αφορά στην επέκταση της υπάρχουσας δομής στη Μαλακάσα, η οποία κατασκευάστηκε με σκοπό να φιλοξενήσει 1.500 μετανάστες που θα μεταφέρονταν από τα νησιά. Μάλιστα, η σύμβαση ανατέθηκε τον Απρίλιο του 2020 σε εταιρεία με έδρα την Αθήνα, χωρίς προηγούμενο διαγωνισμό. Ενώ η αρχική συμφωνία για τη βασική συντήρηση της εγκατάστασης ανερχόταν στα 4,3 εκατ. ευρώ, το έργο τελικά παραδόθηκε ύστερα από τουλάχιστον πέντε παρατάσεις και μία συμπληρωματική σύμβαση ύψους 1,7 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ερευνά και τη σύμβαση για το κέντρο στη βόρεια Ελλάδα, η οποία ανατέθηκε τον Ιούλιο του 2020 σε τεχνική εταιρεία με έδρα την Καβάλα, με αρχικό κόστος 3,6 εκατ. ευρώ. Με παρόμοιο τρόπο, και αυτό το έργο έλαβε τουλάχιστον τρεις παρατάσεις μέχρι την ολοκλήρωσή του, με επιπλέον δαπάνη 1,7 εκατ. ευρώ.

 

Το έγγραφο-«κλειδί» για τις δομές μεταναστών

Η κατασκευή των δύο δομών αναφέρεται και σε εσωτερικό έγγραφο διεθνούς οργανισμού με αρμοδιότητα στη μετανάστευση και έδρα στην Ελλάδα, το οποίο επικαλείται η «Καθημερινή».

Ειδικότερα, το εν λόγω έγγραφο σημειώνει ότι το κόστος και των δύο κέντρων ήταν δυσανάλογα υψηλό σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο έργο που έχει χρηματοδοτηθεί από τη Γενική Διεύθυνση Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων της Κομισιόν στην Ελλάδα. «Η Ε.Ε. έχει χρηματοδοτήσει παρόμοιες δράσεις που ολοκληρώθηκαν στο ίδιο χρονικό πλαίσιο (ή και σε μικρότερο) με ποσό 15 φορές χαμηλότερο από αυτό που κατέβαλε το ελληνικό Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου», αναφέρει το έγγραφο. Ακόμα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του οργανισμού, για άλλες εγκαταστάσεις με παρόμοια χαρακτηριστικά η ίδια κυβέρνηση είχε δαπανήσει μόλις 270 ευρώ ανά ωφελούμενο, έναντι 23.900 ευρώ στη Μαλακάσα.

Η συντηρητική κυβέρνηση της Ν.Δ. βρίσκεται υπό αυξανόμενη πίεση, καθώς αρκετά στελέχη της φέρεται να εμπλέκονται σε έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που αφορούν στην κατάχρηση κοινοτικών πόρων. Αρκετοί υπουργοί παραιτήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι, αλλά και τον Απρίλιο, για τη φερόμενη εμπλοκή τους στο μεγάλο σκάνδαλο επιδοτήσεων στον αγροτικό τομέα.

 

 

Αναδημοσίευση: ieidiseis.gr

Πηγή: politico.eu και ekathimerini.com

Ο ιδρυτής των Wikileaks Τζούλιαν Ασάνζ: Προειδοποιεί…

Ψάχνοντας να βρω «τι θα γράψω σημερα» βρήκα στο X το παρακάτω tweet (λέω ακόμη τις αναστήσεις στο X έτσι:

Προφητεία Τζούλιαν Ασάνζ: ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ Προειδοποίηση για την Ανθρωπότητα. Τα ψηφιακά αρχεία τους επιτρέπουν να σβήσουν την ιστορία με ένα κλικ. Το επόμενο: "Η σελίδα δεν βρέθηκε." Το επόμενο: "δεν συνέβη ποτέ." Μην εμπιστεύεστε το cloud. Παραφράζοντας τον Όργουελ, ο Ασάνζ εξηγεί ότι αυτός που ελέγχει τους σημερινούς διακομιστές του διαδικτύου ελέγχει το πνευματικό αρχείο της ανθρωπότητας. Μας προειδοποιεί ότι οι δυτικές κυβερνήσεις, οι μεγάλες εταιρείες και ορισμένα πλούσια άτομα είναι όλο και πιο ικανά και όλο και πιο αποφασισμένα να αφαιρούν μόνιμα υλικό από το ιστορικό αρχείο χρησιμοποιώντας εκλεπτυσμένες μεθόδου

Είναι από το αγγλόφωνο, μάλλον Ισπανικό με έδρα τη Βαλένθια, διαδυκτυακό περιοδικό «The Islanter Magazine – Since 1997».

Φυσικά το «επόμενο βήμα» ήταν να ψάξω να βρω Ελληνική δημοσίευση με τη συγκεκριμένη «προφητεία» Ξέροντας πως Ο Τζούλιαν Πολ Ασάνζ (αγγλικά: Julian Paul Assange, 3 Ιουλίου 1971) είναι Αυστραλός ακτιβιστής που δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο. Είναι ο ιδρυτής της πλατφόρμας Wikileaks, την οποία δημιούργησε το 2006.

Ο Ασάνζ παρέμενε από το 2010 εώς το 2024 κρατούμενος σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, περιμένοντας τα περισσότερα χρόνια την αγγλική δικαιοσύνη να αποφανθεί αν θα τον εκδώσει στις Η.Π.Α. για να δικαστεί.

 Στις 26 Ιουνίου 2024, ομολόγησε την ενοχή του στις κατηγορίες εναντίον του για παραβίαση του νόμου περί κατασκοπείας και αφέθηκε ελεύθερος από δικαστήριο των Η.Π.Α

Δεν βρήκα όμως τίποτε στην «εξερεύνηση μου στο διαδίκτυο. Μόνο το Gemini, το AI της google, που απαντά θες δε θες σε κάθε search όταν έψαξα για:

Τα ψηφιακά αρχεία τους επιτρέπουν να σβήσουν την ιστορία με ένα κλικ. Το επόμενο: "Η σελίδα δεν βρέθηκε." Μου απάντησε:

Αυτή η φράση αποτυπώνει ανάγλυφα την ευαλωτότητα της ψηφιακής μας μνήμης. Σε αντίθεση με το παρελθόν όπου η καταστροφή δεδομένων απαιτούσε φυσική επέμβαση, σήμερα η διαγραφή μιας πληροφορίας από τους servers μιας εταιρείας ή μιας πλατφόρμας είναι ακαριαία, αφήνοντας πίσω της μόνο το κενό του "404 Not Found".

Αυτή η ευκολία δημιουργεί ένα διπλό παράδοξο στη σύγχρονη εποχή:

· Η Ψευδαίσθηση της Μονιμότητας: Ενώ πιστεύουμε ότι «ό,τι μπαίνει στο Internet μένει για πάντα», η διακριτική διαγραφή περιεχομένου, η λογοκρισία ή η παύση λειτουργίας ιστοσελίδων μπορούν να εξαφανίσουν ολόκληρα κομμάτια της διαδικτυακής ιστορίας εν κρυπτώ.

· Η Μάχη για τη Διατήρηση: Απέναντι σε αυτό το φαινόμενο, οργανισμοί όπως το Internet Archive δίνουν καθημερινά μάχη για να διαφυλάξουν αντίγραφα ιστοσελίδων μέσα από το Wayback Machine, ώστε να αποτρέψουν τη σκόπιμη ή τυχαία εξαφάνιση της πληροφορίας.

Ενώ όταν έβαλα ολόκληρη τη πρώτη πρόταση,  ουσιαστικά παράγραφο, Προφητεία Τζούλιαν Ασάνζ: ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ Προειδοποίηση για την Ανθρωπότητα. Τα ψηφιακά αρχεία τους επιτρέπουν να σβήσουν την ιστορία με ένα κλικ Μου απάντησε:

Η προειδοποίηση του Τζούλιαν Ασάνζ αφορά την ψηφιακή δυστοπία όπου η κεντρική διαχείριση των δεδομένων επιτρέπει την άμεση λογοκρισία και την ολοκληρωτική διαγραφή της ιστορικής μνήμης.

Ο ιδρυτής των WikiLeaks έχει τονίσει επανειλημμένα ότι το διαδίκτυο, από εργαλείο απελευθέρωσης, μετατρέπεται σε έναν παγκόσμιο μηχανισμό επιτήρησης και ελέγχου.

Οι Βασικοί Άξονες της Προειδοποίησης

· Ψηφιακός Ολοκληρωτισμός: Η συγκέντρωση των δεδομένων σε ελάχιστες πλατφόρμες διευκολύνει τον έλεγχο της πληροφορίας.

· Εξαφάνιση της Ιστορίας: Τα ψηφιακά αρχεία μπορούν να τροποποιηθούν ή να σβήσουν αναδρομικά χωρίς να αφήσουν ίχνη.

· Το Σφάλμα "404" ως Όπλο: Η ένδειξη «Η σελίδα δεν βρέθηκε» μετατρέπεται σε εργαλείο εξαφάνισης άβολης πολιτικής αλήθειας.

· Μόνιμη Επιτήρηση: Κάθε ψηφιακή μας αλληλεπίδραση καταγράφεται, κατηγοριοποιείται και αποθηκεύεται από κράτη και εταιρείες.

Πώς Υλοποιείται ο Κίνδυνος Σήμερα

· Κεντρικοί Διακομιστές: Το ίντερνετ δεν είναι πια αποκεντρωμένο, αλλά βασίζεται σε λίγους τεχνολογικούς κολοσσούς (Big Tech).

· Αλγοριθμική Λογοκρισία: Συστήματα τεχνητής νοημοσύνης υποβαθμίζουν ή διαγράφουν περιεχόμενο σε δευτερόλεπτα.

· Σιωπηλή Τροποποίηση: Ειδησεογραφικά άρθρα και ιστορικά ντοκουμέντα αλλάζουν online χωρίς καμία προειδοποίηση προς τον αναγνώστη.

Αν θέλετε, μπορούμε να συζητήσουμε περαιτέρω το θέμα. Ενημερώστε με αν σας ενδιαφέρει να δούμε:

· Συγκεκριμένα αποσπάσματα από βιβλία του Ασάνζ (όπως το "Cypherpunks").

· Τρόπους ψηφιακής αυτοάμυνας και αποκεντρωμένης αποθήκευσης αρχείων.

· Ιστορικά παραδείγματα ψηφιακής λογοκρισίας που έχουν καταγραφεί πρόσφατα.

‘Όλα αυτά τα βρίσκω σαν ένα καλό κίνητρο για προβληματισμό.

ΓΙΑ ΟΛΌΥΣ ΜΑΣ. 

Που έχουμε καταργήσει τα βιβλία, τις εφημερίδες, τα περιοδικά, τα CD, τα DVD κλπ, Αλλά με κάποια άλλη αφορμή «Θα ξαναασχοληθώ» με το ενδιαφέρων αυτό θέμα.

  

  

Πηγή: x.com - el.wikipedia.org - https://theislander.online/ - google.com - Και δεύτερο ψάξιμο στο google.com

H «ταυτότητα» του εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα

Η «ταξική» σύνθεση του επιτελείου Τσίπρα αποπνέει ελιτισμό: ξεχωρίζουν οι επιστήμονες, αλλά λείπουν οι συνδικαλιστές, οι συνεταιριστές, οι αυτοδιοικητικοί και οι εκπρόσωποι των μη προνομιούχων υποστηρίζει ο Γιώργος Λακόπουλος. Και το περιγράφει σε άρθρο του στο ieidiseis την Δευτέρα 11 Μαΐου σε άρθρο του με τίτλο Αλέξης Τσίπρας: Ταυτότητα

• • •

Πέντε δικηγόροι, τέσσερις  πανεπιστημιακοί, τρεις επιχειρηματίες, τρεις από το θέατρο,  δυο μηχανικοί, τρεις οικονομολόγοι, ένας γιατρός, ένας φαρμακοποιός, ένας δημοσιογράφος, μία χημικός…

Είναι η επαγγελματική γεωγραφία της «νέας φρουράς» του Αλέξη Τσίπρα, όπως την παρουσίασε η «Καθημερινή».

Προστίθεται το «επιστημονικό Συμβούλιο» του αυτοαναφορικού «Ινστιτούτου Τσίπρα» και η «ομάδα Σιακαντάρη» που εκπόνησε το ανούσιο «Μανιφέστο».

Δίπλα του η «ομάδα των οκτώ» για την οργανωτική δουλειά, με επικεφαλής δικηγόρο, πρώην γενικό γραμματέα, για τον οποίο από υποκλαπείσα συνομιλία προέκυπτε ότι, επί ΣΥΡΙΖΑ, μιλούσε σε υπήκοο άλλης χώρας: για τον Πρωθυπουργό, μια εισαγγελέα, έναν υπουργό και μια εκκρεμή δικαστική υπόθεση.

Όλοι «οι άνθρωποι του προέδρου» μαζί με τους «πολιτικούς» που αναμένονται από τον  παλαιό ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν αυτό που ο Νίκος Κοτζιάς ονόμασε «χώρο Τσίπρα».

Θα εμφανιστεί κάποια στιγμή ως πολιτικός φορέας, με επιδίωξη κοινοβουλευτικής επικράτησης.

Ειρήσθω ένα παρόδω, που θα έλεγαν οι παλαιοί καθαρευουσιάνοι, παρά τις διακηρύξεις για διαφάνεια και ανοικτή πολιτική σχέση με την κοινωνία, η προετοιμασία ολοκληρώνεται στο ημίφως και τα τελικά χαρακτηριστικά του θα προκύψουν εξ αποκαλύψεως.

Προς το παρόν «ειδικοί» υπάρχουν. Λαό δεν βλέπουμε – στις συγκεντρώσεις Τσίπρα. Η  σύνθεση των «επιτελείων» υποδηλώνει ότι το παλαιό κατ’ εξοχήν σύνθημα της Αριστεράς, «εργάτες, αγρότες και φοιτητές» δεν φτάνει στη λεωφόρο Αμαλίας.

Με αυτό το -πολιτικό;- προσωπικό, αν θυμίζει κάτι το «κόμμα Τσίπρα» είναι το παλαιό «ΚΚΕ εσωτερικού», στο οποίο κυριαρχούσαν οι διανοούμενοι. Στο «πιάνο και γαλλικά» που τους καταλόγιζε τότε η υπόλοιπη Αριστερά, προστίθενται τώρα οι τεχνοκράτες. Λαϊκό κόμμα δεν το λες.

Η «ταξική» σύνθεση του επιτελείου Τσίπρα αποπνέει ελιτισμό: ξεχωρίζουν οι επιστήμονες, αλλά λείπουν οι συνδικαλιστές, οι συνεταιριστές, οι αυτοδιοικητικοί και οι εκπρόσωποι των μη προνομιούχων.

Ενσωματώνει στον πυρήνα του νέου κόμματος τον «αφρό» της κοινωνίας, αλλά δεν ενδιαφέρεται -ή δεν μπορεί να προσελκύσει- για τη στελέχωσή του, εργάτες, υπάλληλους, ανθρώπους της υπαίθρου, νεολαίους και συνταξιούχους. Αυτοί προορίζονται για ψηφοφόροι, ή για απλά μέλη του κόμματος.

Αν τελικά θα έχει μέλη, ή θα καθιερώσει νέα μορφή κόμματος: ένα στρώμα «ιθυνόντων», υποψήφιοι βουλευτές, και ηγεσία που δεν θα εκλέγεται από κανένα σώμα. Θα προκύπτει  ως προϋπόθεση ύπαρξης του φορέα.

Σ’ αυτή την περίπτωση, επειδή πολιτική δεν είναι εργαστηριακή διαδικασία, θα έχει εκ γενετής πρόβλημα: την αντιπροσωπευτικότητα, ως βασική προϋπόθεση πλειοψηφικής δυναμικής.

Το κόμμα, δεν είναι τεχνικό κατασκεύασμα γραφείου, αλλά ανώτερη μορφή οργάνωσης του λαού. Και για να πέτυχει πρέπει να ικανοποιεί έναν βασικό κανόνα: η πολιτική ασκείται δια του λόγου.

Ο Τσίπρας το γνωρίζει, καθώς το σημαντικότερο προσόν του είναι η ευχέρειά του να αυτοσκηνοθετείται. Συνεπώς όσοι μετέχουν στην ευρύτερη ηγετική ομάδα του κόμματος, πρέπει να στέκονται με επάρκεια στον δημόσιο χώρο, σε συνθήκες αντιπαράθεσης με άλλους.

Η κομματική δράση δεν είναι σεμινάριο, αλλά σύγκρουση στην οποία όσοι μετέχουν προσέρχονται με τον προσωπικό εξοπλισμό τους: τον λόγο, τα επιχειρήματα, την ικανότητα  «ολικής» αντίκρουσης του αντίπαλου και τη σκηνική παρουσία τους.

Μια χαρά βιογραφικά έχει η νέα «φρουρά του Τσίπρα». Αλλά για να γίνει αποδεκτή ως δύναμη αλλαγής, χρειάζεται προγενέστερη τριβή με συμμετοχή σε κινήματα, εμπειρία σε λαϊκούς αγώνες και πολύ περισσότερο, αν μιλάμε για Αριστερά, ταξική ταυτότητα.

Αλλιώς, θα συνεχίσουν να γεννάνε και τα κοκόρια του Μητσοτάκη…