Αντιδράσεις της Πολωνίας για την απόφαση Ζελένσκι να τιμήσει συνεργάτες των Ναζί

Η Πολωνία αντιδρά στην απόφαση Ζελένσκι να δώσει σε ουκρανική μονάδα το όνομα του UPA, οργάνωσης που η Βαρσοβία συνδέει με τις σφαγές της Βολυνίας.

• • •

Οι πολωνικές αρχές εξέφρασαν σήμερα την έντονη διαμαρτυρία τους για την απόφαση του ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι να αποδώσει σε στρατιωτική μονάδα το όνομα εθνικιστικής οργάνωσης του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, την οποία η Βαρσοβία θεωρεί υπεύθυνη για τον θάνατο περισσότερων από 100.000 Πολωνών.

«Αγανακτισμένος», ο εθνικιστής πολωνός πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι πρότεινε να αφαιρεθεί από τον ουκρανό ομόλογό του η ανώτατη πολωνική διάκριση, το παράσημο του Τάγματος του Λευκού Αετού, με το οποίο έχει τιμηθεί.

Ο φιλοευρωπαίος πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ, αν και επέκρινε τόσο τον πολωνό όσο και τον ουκρανό πρόεδρο, καταδίκασε την επιλογή του Βολοντίμιρ Ζελένσκι χαρακτηρίζοντάς την «ανησυχητική».

«Περιμένω από τους δύο προέδρους να καταφέρουν να αρθούν πάνω απ' αυτή την ιστορία και να επιχειρήσουν να οικοδομήσουν μια πολωνοουκρανική συνεργασία, δύσκολη αλλά απαραίτητη», δήλωσε ο Τουσκ.

 

Η ιστορική διάσταση της απόφασης Ζελένσκι

Το κέντρο επιχειρήσεων των ουκρανικών δυνάμεων ειδικών αποστολών ονομάστηκε αυτή την εβδομάδα από τον πρόεδρο Ζελένσκι προς τιμήν των «Ηρώων του UPA».

 Ο UPA, δηλαδή ο Ουκρανικός Ανταρτικός Στρατός, αποτέλεσε τον στρατιωτικό βραχίονα ενός αυτονομιστικού κινήματος που αντιστάθηκε στη σοβιετική κυριαρχία και συνεργάστηκε με τις ναζιστικές δυνάμεις.

Σύμφωνα με τον Ντόναλντ Τουσκ, αυτή η απόφαση «τραυματίζει την ιστορική ευαισθησία» της Πολωνίας και επαναφέρει σε επικίνδυνο επίπεδο τις ιστορικές ερμηνείες, αν και αναγνώρισε ότι «κάθε έθνος έχει δικαίωμα στις δικές του ερμηνείες».

 

Οι σφαγές της Βολυνίας και η ιστορική μνήμη

Η Πολωνία, στενός σύμμαχος της Ουκρανίας από την έναρξη της ρωσικής εισβολής, επιμένει στην ανάγκη αναγνώρισης από το Κίεβο της ευθύνης για τις σφαγές της Βολυνίας (1943-1945), κατά τις οποίες ουκρανοί εθνικιστές δολοφόνησαν χιλιάδες Πολωνούς. Το ζήτημα αυτό παραμένει βαθιά πληγή στις σχέσεις των δύο χωρών.

Την ίδια στιγμή, η ουκρανική κυβέρνηση, ενώ συνεχίζει να μάχεται κατά της ρωσικής εισβολής, προωθεί πρόγραμμα δημιουργίας ενός «πάνθεου ηρώων» με στόχο την ενίσχυση της εθνικής ενότητας. Ωστόσο, η πρωτοβουλία αυτή ενδέχεται να αποκρύψει σκοτεινές πτυχές της ιστορικής κληρονομιάς της χώρας.

Στο πλαίσιο αυτό, το Κίεβο επαναπάτρισε και ενταφίασε εκ νέου τα λείψανα του Αντρίι Μελνίκ, αρχηγού της Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών (OUN), μέλη της οποίας είχαν πολεμήσει στις τάξεις των ναζιστικών SS και συμμετάσχει σε εκτοπισμούς και σφαγές εβραίων και πολωνών πολιτών στη Βολυνία κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.

 

 

Αναδημοσίευση: businessdaily.gr

To νέο κόμμα Τσίπρα ΕΛΑΣ και το «μηντιακό κατεστημένο»

Έγινε και η προγραμματισμένη εκδήλωση του Αλέξη Τσίπρα την Τρίτη 26 Μαΐου στην πλατεία Θησείου. Στην οποία σε μια άρτια προγραμματισμένη εκδήλωση παρουσίασε το νέο του κόμμα. Την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ).

Εμένα με σε μ’ ενθουσίασε η επιλογή του ονόματος. Ο κ, Τσίπρας μπορεί να ήθελε να το συνδυάσει τo με το από πού παρέρχεται ιδεολογικά. Δηλαδή τον ΕΛΑΣ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός), που πολέμησε τους ΝΑΖΙ κατά την Γερμανική κατοχή. Όμως ο «δεξιοί» το τραβάνε πολύ παρακάτω. Θυμίζουν ότι ο ΕΛΑΣ ήταν και στον εμφύλιο. Άσε που στο όνομα του κόμματος υπάρχει και η λέξη «αριστερά» οπότε ένας «δεξιός» θα δυσκολευτεί να το ακολουθήσει.

Φυσικά το «ΕΛΑΣ» θυμίζει κι Ελληνική Αστυνομία. Οπότε για αποφυγή συγχύσεως θα λέμε Κόμμα του Τσίπρα και Αστυνομία και πουθενά το/η ΕΛΑΣ

Να μείνουμε λίγο παραπάνω στο όνομα. Πρώτα θέλω να παρατηρήσω πως τα επιτυχημένα αρκτικόλεξα δεν τα δίνει δεν προέρχονται από τις ηγεσίες του κόμματος. Έχω ακούσει ας πούμε πως στη περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρέας Παπανδρέου έγραψε ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ και οι δημοσιογράφοι σιγά σιγά έκαναν το αρκτικόλεξο. 

Αλλά θα μείνω και στο Αριστερό. Αν ήθελε να κάνει Αριστερό κόμμα ο κ Τσίπρας γιατί δεν έμεινε στον ΣΥΡΙΖΑ; Και να απαλλαγεί από αυτούς στο κόμμα, που τον έβαζαν προσκόμματα. Έτσι θα μπορούσε να υπερασπιστεί πιο καλά τα πεπραγμένα του, αν θεωρεί πως έκανε κάποιες θετικές ενέργειες.

Ας πούμε πανηγυρίζει που μας έβγαλε από τα μνημόνια, όσο μας έβγαλε. Αλλά δε βλέπω να υπερασπίζετε τον λεγόμενο «Νόμο Κατρούγκαλου» κι αφήνει την κυβέρνηση και τους πρώην ΣΥΡΙΖΑιους νυν γενίτσαρους να μη βρίσκουν τίποτε θετικό. Αλλά να ζητάει συγνώμη για την δημοπρασία τηλεοπτικών συχνοτήτων (που έτσι δικαιώνει τον Μητσοτάκη που δεν πήρε ούτε ένα € τα εφτά αυτά χρόνια. Ζητάει συγνώμη ακόμη για το πώς χειρίστηκε την υπόθεση Novartis, που σαμποταρίστηκε από τον Άρειο Πάγο. Ενώ άφησε ξεκρέμαστη την κ Τουλουπάκη.

Έτσι έκανε ακόμη ένα Αριστερό κόμμα. Ενώ εμείς περιμέναμε ένα Σοσιαλιστικό, όπως και του ΣΟ του ΠΑΣΟΚ, ή έστω Σοσιαλδημοκρατικό

Δεν περίμενα να κάνει στην παρουσίαση του κόμματος κριτική για τα λάθη του όπως

• Η προκήρυξη εκλογών αμέσως μετά την ήττα του στις ευρωεκλογές του 2019, πριν κάνει παροχές με τα χρήματα που του εξασφάλισε ο Τσακαλώτος στο μαξιλάρι των 37 δις €. 

• Η «μη αντιπολίτευση» κατά τη πρώτη θητεία Μητσοτάκη. Παρά την τραγική για τον τους πολίτες, διαχείριση της πανδημίας, και το κουκούλωμα της υπόθεσης του εγκλήματος των Τεμπών λίγους μήνες πριν τις εκλογές. Μόνο ο κ. Πολάκης έκανε αντιπολίτευση την περίοδο αυτή, ενώ ο κ Αρβανίτης «έτρεξε μαζί με την κ Καρυστιανού» μετά τις εκλογές του ΄23 για τα Τέμπη

• Η παραίτησή του από αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ το 2023, που όχι μόνο άφησε την κυβέρνηση χωρίς αντιπολίτευση, αλλά διέλυσε κι άλλο τον ΣΥΡΙΖΑ. Αφού τότε δημιουργήθικε η «Νέα Αριστερά» (αμέσως μετά την εκλογή Κασσελάκη, γιατί δεν ήταν αριστερός όσο τουλάχιστον έπρεπε). Ενώ μετά ο κ Κασσελάκης έκανε το «Κίνημα Δημοκρατίας» που έγινε «Δημοκράτες - Προοδευτικό Κέντρο».

• Αλλά και το ελάχιστο κοινοβουλευτικό του έργο από τον Ιούλιο του ’23 ως τη μέρα πουα παραιτήθηκε και από βουλευτής. Αφήνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ μια ακόμη έδρα λιγότερο αφού ο κ Δρίτσας πήγε αμέσως στη ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.

Όμως αυτά πλέον τα κουβαλά ο ίδιος και τα μετέφερε στο ΕΛΑΣ

Αυτό που βλέπω είναι ότι το ΕΛΑΣ προβάλλεται από τα ΜΜΕ. Αλλά και από τις δημοκοπικές εταιρίες που του δείχνουν στη θέση. Ενώ ακριβώς το αντίθετο έκαναν με το ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν ο Τσίπρας. Αυτό «μου μυρίζει» συμβιβασμό.

Μακάρι εδώ να κάνω λάθος ή να έγινε αυτός ο συμβιβασμός να τον αφήσουν «να κάνει πράγματα» υπέρ των πιο αδυνάμων όταν αναλάβει πάλι την Εξουσία.

Αντί για fuel pass, μήπως να μειώναμε ΕΦΚ και ΦΠΑ;

Η μείωση των φόρων είναι η μόνη λύση για να έρθουν επενδύσεις, να δημιουργηθεί παραγωγή, να πέσει ο πληθωρισμός προτείνει ο Δημήτρης Γ. Παπαδοκωστόπουλος. Και το αναλύει σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στη «Ναυτεμπορίκή» την Τρίτη 26 Μαϊου.

• • •

Έρχονται καινούργια fuel pass, καθώς φτάνουμε στον Ιού νιο και τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά, με τη συμφωνία των εμπολέμων να μετατίθεται από μέρα σε μέρα, αλλά και τις απειλές συνέχισης των βομβαρδισμών να διανθίζουν ενδιαμέσως τις διαπραγματεύσεις.

Υπάρχει ακόμα μια εφεδρεία 200 εκατ., λένε στην κυβέρνηση, που μπορούν να διατεθούν για να μειωθεί η πίεση… ή τουλάχιστον έτσι θέλουν να πιστεύουν. Με τη βενζίνη να έχει περάσει τα 2 ευρώ, τα επιδόματα μάλλον σταγόνα στον ωκεανό είναι και η δράση τους είναι περισσότερο ψυχολογικού χαρακτήρα. Και στο πετρέλαιο, όσο και να επιδοτείται η αντλία, οι μεταφορές από μόνες τους επιβαρύνουν σοβαρά την τελική τιμή των προϊόντων.

Η πραγματική λύση θα ήταν να μειωθούν οι δύο φόροι που επιβάλλονται. Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης (από τους υψηλότερους μεταξύ των χωρών της Ε.Ε.) και ο ΦΠΑ που είναι 24%. Το έκαναν παλαιότερα, όταν ξεκινούσε η κρίση, η Ισπανία και η Ιταλία αρχικά και κατόπιν και άλλες χώρες της Ευρώπης. Στην Ισπανία σήμερα η βενζίνη είναι αισθητά κάτω από τα 2 ευρώ, που σημαίνει ότι η εφαρμογή του μέτρου απέδωσε.

Εμείς στην Ελλάδα τρέμουμε για τα έσοδα που θα χάσουμε, καθώς με ΦΠΑ 24% στην τιμή που πουλάει το βενζινάδικο αυτά αυξάνονται όσο αυξάνεται η αρχική τιμή που αγοράζει το διυλιστήριο και πάει λέγοντας. Η απώλεια εσόδων που φοβάται ότι θα έχει η κυβέρνηση θα μπορούσε να αντισταθμιστεί από την αύξηση της κατανάλωσης που τώρα μειώνεται εκ των πραγμάτων.

Αυτή η εμμονή με τη διατήρηση των υψηλών φορολογικών συντελεστών και μας πάει πίσω ως οικονομία και δεν διευκολύνει τις επενδύσεις που θέλουμε να προσελκύσουμε. Υποτίθεται ότι θέλουμε παραγωγή, βιομηχανία, τεχνολογία, αγροτική οικονομία, εκτός από τουρισμό… Πώς θα τα κάνουμε αυτά, με ΦΠΑ στο 24% και ΕΝΦΙΑ που από φόρος έκτακτος το 2011 έγινε μόνιμος αφού άλλαξε όνομα;

Όπως θυμόμαστε, το 2019 αυτή η κυβέρνηση που είναι «φιλελεύθερη» είχε υποσχεθεί να μειώσει τον μεγάλο συντελεστή του ΦΠΑ στο 22% από το 24%, αλλά και να μειώσει τον ΕΝΦΙΑ κατά 34%. Στον ΦΠΑ το 24% διατηρήθηκε, ενώ στον ΕΝΦΙΑ η μείωση ήταν μόνο 10%, καθώς υπήρξε αύξηση των αντικειμενικών αξιών.

Στο πρώτο τρίμηνο του 2026, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε κατά 2 δισ. και διαμορφώθηκε στα 7 δισ., γεγονός που σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη μείωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, αλλά και αύξηση του εξωτερικού μας χρέους που έχει ξεπεράσει τα 590 δισ…

Η μείωση των φόρων είναι η μόνη λύση για να έρθουν επενδύσεις, να δημιουργηθεί παραγωγή, να πέσει ο πληθωρισμός και να έχει και το κράτος έσοδα χωρίς να φθάνουν οι πολίτες στο μη περαιτέρω και να χρειάζονται επιδόματα και άλλες ελεημοσύνες.

Θα χάσουν τις ἐπιδοτήσεις οι αγρότες για να «πέσουν στα μαλακά» οι βουλευτές;

Στην Κομμισσιόν παραπέμπει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία την Ελλάδα κατηγορουμένη για το Κράτος Δικαίου εξ αιτίας της τροπολογίας Φλωρίδη, ζητώντας να τεθεί ζήτημα αιρεσιμότητος για ΕΣΠΑ, Ταμείο Ανακάμψεως καί αγροτικές ενισχύσεις

Να δούμε το ενδιαφέρων κείμενο της «Εστίας» της Δευτέρας 25 Μαΐου, (γι' αυτό και το πολυτονικό). Που «χτυπάει καμπάνες», τόσο στη κυβέρνηση να διορθώσει τον νόμο για τον οποίο διαματύραται η Ευρωπαϊκή Ένωση. ‘Οσο και οι αγρότες να πιέσουν για να το κάνει,

• • •

Τόν μηχανισμό αἱρεσιμότητος ἐζήτησε ἀπό τήν Κομμισσιόν νά ἐνεργοποιήσει εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία ἐξ αἰτίας τῆς τροπολογίας Φλωρίδη γιά εἰδικές διαδικασίες τῆς ἐκδικάσεως ὑποθέσεων βουλευτῶν. Πρόκειται γιά τόν ἰδιαιτέρως αὐστηρό μηχανισμό τῆς ΕΕ πού ὀνομάζεται καί αἱρεσιμότης Κράτους Δικαίου. Προβλέπει ὅτι ἄν μιά χώρα-μέλος παραβιάζει θέματα πού ἅπτονται τοῦ Κράτους Δικαίου καί ἔτσι ἐπηρεάζονται κονδύλια τοῦ εὐρωπαϊκοῦ προϋπολογισμοῦ, θά μπορεῖ νά παγώνει τήν ἐκταμίευση κονδυλίων, ἀκόμη καί νά τά ἀναστέλλει ἐπ’ ἀόριστον.

Αὐτό σημαίνει ὅτι ἄν γίνει δεκτή ἡ πρότασις τῆς Εὐρωπαίας Εἰσαγγελέως, θά παγώσει κάθε εὐρωπαϊκή χρηματοδότησις πρός τήν Ἑλλάδα. Ἡ χώρα μας δέν θά εἰσπράττει οὔτε ἐπιδοτήσεις οὔτε ΕΣΠΑ οὔτε ἀναπτυξιακά προγράμματα. Μεγάλοι ἀδικημένοι γιά μιάν ἀκόμη φορά οἱ ἔντιμοι Ἕλληνες ἀγρότες. Αὐτοί πού ἔμειναν ἐκτός, λόγῳ τοῦ σκανδάλου τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ, γιά νά εἰσπράττουν τίς ἐπιδοτήσεις οἱ εὐνοούμενοι τῶν διωκομένων βουλευτῶν, καί οἱ ὁποῖοι κινδυνεύουν νά συνεχίσουν νά μήν λαμβάνουν τίς ἐπιδοτήσεις πού δικαιοῦνται στήν περίπτωση κατά τήν ὁποία ἡ Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή «παγώσει» τίς χρηματοδοτήσεις πρός τήν Ἑλλάδα.

Γιά τό ζήτημα αὐτό ἡ κ. Λάουρα Κοβέσι ἀπέστειλε ἐπιστολή πρός τήν Κομμισσιόν ἐπισημαίνοντας πώς οἱ πρόσφατες νομοθετικές τροποποιήσεις καί ἀποφάσεις (δηλαδή ἡ τροπολογία Φλωρίδη γιά τήν ὁλοκλήρωση τῶν δικαστικῶν ὑποθέσεων κατά βουλευτῶν ἐντός τριμήνου) ἔχουν δυσμενῆ ἐπίδραση στήν ἀνεξάρτητη καί ἀποτελεσματική λειτουργία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας (EPPO) στήν Ἑλλάδα.

Συμφώνως πρός τήν σχετική ἀνακοίνωση, ἡ ἐσπευσμένη τροποποίησις τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας, μέ τήν ὁποία θεσπίζεται εἰδική διαδικασία γιά κακουργήματα πού διαπράττονται ἀπό μέλη τοῦ Κοινοβουλίου, ἔχει ἀρνητική ἐπίδραση στήν ἱκανότητα τῆς EPPO νά διερευνᾶ καί νά διώκει ἀποτελεσματικῶς ἀδικήματα πού ἐμπίπτουν στήν ἁρμοδιότητά της στήν Ἑλλάδα.

Ἀκόμα, ἡ πρόσφατη ἄρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου νά ἀναγνωρίσει τήν πλήρη ἰσχύ τῆς ἀποφάσεως πού ἔλαβε τό Σῶμα τῆς EPPO στίς 12 Νοεμβρίου 2025 γιά τήν ἀνανέωση τῆς θητείας τριῶν Εὐρωπαίων ἐντεταλμένων εἰσαγγελέων γιά πέντε ἔτη ἔχει ἀρνητική ἐπίδραση στήν ἀνεξαρτησία τῆς EPPO στήν Ἑλλάδα. Ἡ Εὐρωπαία Εἰσαγγελεύς ἐνημέρωσε τήν Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή σχετικῶς μέ αὐτές τίς ἐξελίξεις, οἱ ὁποῖες ἐγείρουν σοβαρές ἀμφιβολίες ὡς πρός τήν συμμόρφωση τῶν ἑλληνικῶν Ἀρχῶν μέ τήν ὑποχρέωση εἰλικρινοῦς συνεργασίας βάσει τοῦ Ἄρθρου 4 παράγραφος 3 τῆς ΣΕΕ.

Τήν ἰδιαίτερη ἀνησυχία καί δυσαρέσκειά της γιά τήν τροπολογία πού κατετέθη τό βράδυ τῆς Δευτέρας, ἡ ὁποία προβλέπει τήν ἐπιτάχυνση τῆς ἐκδικάσεως ποινικῶν ὑποθέσεων πού ἀφοροῦν σέ βουλευτές, ἐκφράζει ἐξ ἄλλου σέ ἐπιστολή της στόν ὑπουργό Δικαιοσύνης Γιῶργο Φλωρίδη ἡ κ. Κοβέσι, θεωρῶντας ὅτι ἐπιχειρεῖται ὁ ἀποκλεισμός τῶν ἐντεταλμένων Εὐρωπαίων εἰσαγγελέων. Ἡ διάταξις προβλέπει πώς, σέ ποινικές ὑποθέσεις πού ἀφοροῦν σέ βουλευτές, «γιά τά κακουργήματα, ἡ ἀνάκριση διεξάγεται ὑποχρεωτικά, κατά παρέκκλιση κάθε ἄλλης γενικῆς ἤ εἰδικῆς διάταξης, ἀπό εἰδικό ἐφέτη ἀνακριτή».

Ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία ἐπισημαίνουν πώς ἡ προτεινομένη διάταξις εἶναι σαφῶς ἀσυμβίβαστη μέ τόν κανονισμό γιά τήν λειτουργία της, δεδομένου ὅτι δέν ἐξαιρεῖ ἀπό τήν ἐφαρμογή του τίς ὑποθέσεις πού ἐμπίπτουν στήν ἁρμοδιότητά της. Ἡ διάταξις εἶναι ἐπίσης ἀσυμβίβαστη καί μέ τήν ἑλληνική νομοθεσία, ἡ ὁποία προβλέπει ὅτι οἱ ἐντεταλμένοι Εὐρωπαῖοι εἰσαγγελεῖς ἀσκοῦν ὅλες τίς ἐξουσίες ἑνός ἀνακριτοῦ, μέ ἐξαίρεση τήν διεξαγωγή τῆς ἐξετάσεως τοῦ κατηγορουμένου καί τήν λήψη ἀποφάσεων σχετικῶς μέ τά περιοριστικά μέτρα καί τήν προσωρινή κράτηση.

Θεωροῦν ὅτι ἡ διάταξις ἀγνοεῖ πλήρως τίς ἐξουσίες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας καί τῶν ἐξουσιοδοτημένων εἰσαγγελέων της πού τούς ἔχουν ἀνατεθεῖ βάσει τοῦ Δικαίου τῆς ΕΕ, δεδομένου ὅτι ἀναθέτει τήν κύρια ἔρευνα γιά κακουργήματα πού διαπράττονται ἀπό μέλη τοῦ Κοινοβουλίου σέ ἐθνικό ἀνακριτή. Αὐτό δημιουργεῖ περαιτέρω διαφοροποίηση στήν μεταχείριση μιᾶς συγκεκριμένης κατηγορίας πολιτῶν πού ἐρευνῶνται γιά ἀδικήματα, κάτι πού δέν ἐπιτρέπεται βάσει τοῦ ἐφαρμοστέου Δικαίου τῆς Ἑνώσεως.

Ἀκόμη, ἰδιαίτερες ἀνησυχίες ἐκφράζει ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία καί γιά τό πολύ αὐστηρό χρονικό ὅριο γιά τήν ὁλοκλήρωση τῆς κυρίας ἐρεύνης τῶν κακουργημάτων. Νομικοί κύκλοι ἀναφέρουν πώς τό ἀσφυκτικό χρονικό ὅριο θά μποροῦσε νά περιορίσει σημαντικά τήν δυνατότητα ἀποτελεσματικῆς διερευνήσεως τῶν ἀδικημάτων σέ ὑποθέσεις πού εἶναι συχνά πολύπλοκες.

Ἐπί πλέον, ἰδιαιτέρως μεγάλη εἶναι ἡ δυσαρέσκεια καί γιά τό γεγονός ὅτι τό νομοσχέδιο γιά ἕνα τόσο θεμελιῶδες ζήτημα εἰσάγεται λίγες ὧρες πρίν ἀπό τήν ψήφισή του καί ἐξαλείφει ἔτσι κάθε πιθανότητα σοβαρῆς συζητήσεως ἐπί τοῦ θέματος, ἐνῷ εἰσάγει ἕνα ἀδικαιολόγητο στοιχεῖο ἐπείγοντος χαρακτῆρος. Ἀπό τήν πλευρά της, ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται πώς «ἡ διάταξη δέν ἀλλάζει στό παραμικρό τόν ρόλο τῶν εἰσαγγελέων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας». «Ὁ ρόλος τοῦ εἰδικοῦ ἐφέτη ἀνακριτῆ εἶναι ἀκριβῶς αὐτός πού προβλέπεται στή νομοθεσία γιά τόν ἀνακριτή στή νομοθεσία περί Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας», ἀναφέρουν κυβερνητικές πηγές.

 

Αναδημοσίευση: estianews.gr

Όταν Ολλανδός άποικος «αγόρασε το Μανχάταν» για ...24 δολάρια

Στις 24 Μαίου 1626, ο Ολλανδός άποικος, Πίτερ Μίνουιτ, «αγοράζει» από τους Ιθαγενείς το νησί του Μανχάταν. Ως αντάλλαγμα προσφέρει αντικείμενα αξίας...24ων δολαρίων.

Το 1624, η Ολλανδική εταιρία «Dutch West India Company» ίδρυσε στο νότιο τμήμα του νησιού το Νέο Άμστερνταμ. ως ένα σταθμό εμπορικών συναλλαγών

• • •

Ο Πίτερ Μίνουιτ ήρθε δύο χρόνια αργότερα και μια απο τις πρώτες ενέργειες του, ως νέος κυβερνήτης, ήταν να «αγοράσει» το νησί.
Η έννοια «ιδιοκτησία» (και η λέξη) ήταν εντελώς άγνωστη στους Ιθαγενείς, που είχαν κοινή και προσωρινή κατοχή στην γή, αφού κινούνταν διαρκώς για να βρουν τροφή, δημιουργώντας καταυλισμούς.
Έτσι, σε αντίθεση με τους «πολιτισμένους» αποικιοκράτες, θεωρούσαν πως η γη, το νερό, τα δάση κ.α ανήκουν σε όλους και δεν μπορούσαν να καταλάβουν την λέξη «ιδιοκτησία».
Για αυτό και στην πραγματικότητα δεν υπήρξε «εμπορική συμφωνία». Οι Ιθαγενείς πιθανότατα δέχτηκαν τα «δώρα» των αποικιοκρατών γιατί νόμιζαν ότι αυτοί ήθελαν να χρησιμοποιήσουν την γη περιστασιακά για τις βασικές ανάγκες τους, όπως έκαναν οι ίδιοι. Δεν μπορούσαν ούτε να καταλάβουν, ούτε να φανταστούν κάποια άλλη χρήση.
Μετά απο λίγο θα παρακολουθούσαν, έκπληκτοι, τους Ευρωπαίους, να φτιάχνουν φράχτες και φρούρια, να βάζουν ένοπλους φρουρούς, φόρους και διόδια και να αλληλοσκοτώνονται (η να βάζουν άλλους να σκοτωθούν) για δικαιώματα ιδιοκτησίας.
Οι «συμφωνίες» συνεχίστηκαν (μετα τους Ολλανδούς αποικιοκράτες, ήρθαν οι Άγγλοι κ.α), μαζί με την εξόντωση των Ιθαγενών.
Από τα πρώτα χρόνια της «ανακάλυψης» της Αμερικής, μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, εξοντώθηκαν περισσότεροι από 100.000.000 Ιθαγενείς.
Είναι το μεγαλύτερο ολοκαύτωμα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

 

Αναδημοσίευση: press-gr.com

Στο 95% τα λάθη των καμερών τεχνητής νοημοσύνης στους δρόμους της Αττικής

«Μέχρι και το 90%-95% των παραβάσεων στους δρόμους που έχει καταγράψει αρχικά το σύστημα καμερών με χρήση τεχνητής νοημοσύνης είναι προβληματικό, λάθος και υπάρχουν αστοχίες. Παρουσιάζει ευαισθησία στην παραβίαση του κόκκινου ακόμη και για λίγα εκατοστά, ενώ δεν συνυπολογίζει τις τυχόν ρυθμίσεις από τους τροχονόμους. Επιπλέον για να βρει την υπερβολική ταχύτητα μετρά χρόνους διέλευσης από τις έξυπνες κάμερες και καταγράφει – χωρίς νομοθετικό υπόβαθρο – αμφισβητήσιμους μέσους όρους ταχύτητας.

• • •

Σημαντικά λάθη γίνονται και με τη χρήση ζώνης όπου μία μαύρη μπλούζα, η αντανάκλαση του φωτός, ένα πέτο ή ένα κασκόλ που μπορεί να καλύπτει τη ζώνη οδηγεί σε εσφαλμένες καταγραφές και διαπιστώσεις. Εχει υπάρξει περίπτωση το σύστημα να έχει αυτόματα καταγράψει ότι ο συνοδηγός οχήματος δεν φορούσε ζώνη και από την έρευνά μας που ακολούθησε να προκύπτει ότι στο όχημα δεν υπήρχε καν συνεπιβάτης! Ακόμη έχει διαπιστωθεί ότι το κινητό που είδε η τεχνητή νοημοσύνη να κρατά ο οδηγός ήταν τελικά συσκευή ατμίσματος ή και η ύποπτη κίνηση απάντησης σε κλήση δεν ήταν παρά ξύσιμο του κεφαλιού!

Οι υπηρεσίες Τροχαίας διαθέτουν πλέον ομάδες αστυνομικών, ώστε να επανεξετάζουν τα βίντεο και τις φωτογραφίες με τις καταγραφόμενες παραβάσεις από τις εν λειτουργία κάμερες, προτού σταλούν τα σχετικά ειδοποιητήρια, και εκείνοι εντοπίζουν σωρεία αποκλίσεων απ’ όσα προσδιορίζει η Τεχνητή Νοημοσύνη. Ομως προφανώς αυτό δεν θα μπορεί να συμβαίνει όταν υπάρξει πλήρης εφαρμογή του συστήματος επιτήρησης με εκατοντάδες καμερες, καθώς τότε θα πρέπει να ελέγχονται καθημερινά χιλιάδες τέτοιες φωτογραφικές καταγραφές και να απατείται εξαιρετικά μεγάλο προσωπικό είτε στο φιλτράρισμά τους, είτε στις απαντήσεις επί των ενστάσεων των πολιτών που θα αναλύουν κι εκείνοι το σχετικό οπτικό υλικό που τους αφορά».

Σε αυτές τις χαρακτηριστικές επισημάνσεις προχώρησαν μιλώντας στα «ΝΕΑ» υψηλόβαθμα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. σε σχέση με τη λειτουργία του συστήματος οκτώ καμερών για αυτόματο εντοπισμό και ανάλυση παραβάσεων που έχει ξεκινήσει από τις 26 Ιανουαρίου 2026, με σχετική πρόβλεψη μέχρι τον Ιούνιο να βρίσκονται σε λειτουργία 388 «ευφυείς» κάμερες σε όλη την Αττική, οι οποίες με το σύστημα ηλεκτρονικής εποπτείας έχουν τη δυνατότητα άμεσης ανίχνευσης παραβίασης σηματοδότη, υπερβολικής ταχύτητας, μη χρήσης ζώνης και κράνους και χρήσης κινητού τηλεφώνου κατά την οδήγηση.

Ωστόσο, όπως επισημαίνουν στελέχη των αρμόδιων αστυνομικών υπηρεσιών, σε σειρά περιπτώσεων αυτές οι καταγραφές είναι «από ασαφείς έως αμφισβητήσιμες, ενώ δεν λαμβάνουν υπόψη πολλές παραμέτρους, όπως φέρ’ ειπείν την ταυτόχρονη παρουσία στο σημείο τροχονόμων που έχουν αναλάβει τη ρύθμιση της κυκλοφορίας κ.λπ.».

 

Τα κωλύματα και οι αντιφάσεις

Οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί. Σε υπηρεσία της Τροχαίας στην Αττική από τις περίπου 13.000 κλήσεις με παραβάσεις που κατέγραψαν οι «κάμερες ΑΙ» (περίοδος αποστολής από αρχές Απριλίου μέχρι μέσα Μαΐου) κατέστη εφικτό να ελεγχθούν οι 5.500.

Και από αυτές σωστές διαπίστωσαν οι αστυνομικοί ότι ήταν μόνο οι 400! Περίπου 3.800 απορρίφθηκαν γιατί αυτές αφορούσαν «υπερβολική ταχύτητα» με τον υπολογισμό της… μέσης ταχύτητας που δεν υποστηρίζεται νομοθετικά.

Οι υπόλοιπες 1.300 κλήσεις που αφορούσαν χρήση κινητού, μη χρήση ζώνης κ.λπ. θεωρήθηκαν εσφαλμένες αφού η ανάλυση από τους αστυνομικούς του οπτικού υλικού «διέψευδε» τις αναλύσεις των καμερών υψηλής τεχνολογίας και υπήρχε παρανόηση λόγω των ρούχων των οδηγών, των άσχετων κινήσεων που κάνουν ή της παρουσίας/χρήσης αντικειμένων που «παραπλανούν» το λογισμικό των καμερών.

Προβλήματα υπάρχουν και με τις κλήσεις για παραβάσεις σε αυτοκίνητα εταιρειών leasing όπως στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν δεδομένα ηλεκτρονικής επικοινωνίας με ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών, ενώ δεν υπάρχει ακόμη ψηφιακή αφαίρεση διπλωμάτων.  Με πιθανό αποτέλεσμα τη συρροή πολιτών στα αστυνομικά τμήματα για την παράδοσή τους, ενώ και οι χιλιάδες νέες κλήσεις που παράγει αυτό το αυτόματο σύστημα θα πρέπει να επιδίδονται από τους αστυνομικούς κατ’ οίκον κ.λπ.

Ακόμη θα υπάρξει ένας νέος κύκλος ενστάσεων των πολιτών με αναλύσεις του οπτικού υλικού και την τυχόν «ερμηνεία» του, με τις αρμόδιες Αρχές να επισημαίνουν από την πλευρά τους ότι η πλήρης λειτουργία του Ενιαίου Ηλεκτρονικού Συστήματος Καταγραφής και Διαχείρισης Παραβάσεων αποτελεί βασικό στόχο των επόμενων μηνών. Αυτή τη στιγμή έχει συσταθεί μία επιτροπή συναρμόδιων υπουργείων για την παραμετροποίηση όλων αυτών των ζητημάτων και για να υπάρξουν νομοθετικές ρυθμίσεις, με άγνωστο όμως χρονικό ορίζοντα.

Με το ζήτημα όμως της επαλήθευσης των δεδομένων των έξυπνων καμερών να είναι ζωτικής σημασίας.

 

 

Αναδημοσίευση: tanea.gr

Γιατί η πυρηνική επιλογή είναι λάθος για την Ελλάδα

Ομάδα μικρών αρθρωτών πυρηνικών αντιδραστήρων smr
(φωτογραφία αρχείου)

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στη 2η Σύνοδο για την πυρηνική ενέργεια στο Παρίσι τον περασμένο Μάρτιο, έχει τοποθετηθεί θετικά υπέρ της διερεύνησης του ρόλου της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα της Ελλάδας. Αναγνωρίζοντάς την ως βασικό πυλώνα για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης, η κυβέρνηση εξετάζει συγκεκριμένα τις τεχνολογίες των μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων (SMRs)

Οι καθηγητές Μανώλης Πλειώνης και Βανέσσα Κατσαρδή γράφουν γιατί η ενεργειακή ασφάλεια της Ελλάδας δεν θα επιτευχθεί με την πυρηνική τεχνολογία.

• • •

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι μικροί αρθρωτοί πυρηνικοί αντιδραστήρες (SMRs) προβάλλονται από ορισμένους και πρόσφατα από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό της χώρας, ως πιθανή και καινοτόμα λύση για την ενίσχυση της ενεργειακής ανεξαρτησίας της χώρας. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια επικίνδυνη αυταπάτη που απλώς μετατοπίζει την εξάρτηση.

Από το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο περνάμε στο εμπλουτισμένο ουράνιο, στις διεθνείς αλυσίδες εφοδιασμού και στις λίγες χώρες που ελέγχουν την τεχνολογία. Με άλλα λόγια, αντί να λύσουμε το πρόβλημα απλώς αλλάζουμε φορέα εξάρτησης. Σε έναν κόσμο γεωπολιτικών εντάσεων, όπου οι βεβαιότητες καταρρέουν καθημερινά, αυτό φυσικά δεν αποτελεί στρατηγική ενεργειακής ασφάλειας, αλλά επιπλέον ρίσκο.

Ένας άλλος μύθος είναι ότι οι SMRs είναι φθηνοί και ώριμοι τεχνολογικά. Παρά τη ρητορική της πυρηνικής βιομηχανίας, παραμένουν ακριβοί, με αβέβαιο κόστος, μεγάλα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης και χωρίς εμπειρία λειτουργίας, καθότι σήμερα λειτουργούν μόνο δύο: ένας ειδικού σκοπού, πλωτός ρωσικός SMR σχεδιασμένος για να καλύπτει τις ανάγκες απομακρυσμένων περιοχών της αρκτικής και ένας εμπορικός κινέζικος. Δεν είναι τυχαίο ότι στη πιο ώριμη αγορά διεθνώς, αυτή των ΗΠΑ, έχουν ακυρωθεί έργα κατασκευής SMRs, όπως το NuScale στη Γιούτα, που εθεωρείτο το πιο ώριμο έργο αλλά ακυρώθηκε το 2023 λόγω εκτίναξης του κόστους.

Το δε επιχείρημα ότι αποτελούν «γρήγορη» απάντηση στην ενεργειακή ανασφάλεια που δημιουργούν οι εν εξελίξει γεωπολιτικές κρίσεις καταρρέει καθώς ακόμη και τα πιο αισιόδοξα σενάρια μιλούν για 10 έως 15 χρόνια μέχρι να λειτουργήσει μια μονάδα, ακόμα και σε χώρες με εμπειρία στη πυρηνική ενέργεια. Ταυτόχρονα, εξακολουθεί να είναι από τις ακριβότερες μορφές παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αν ληφθούν υπόψη όλα τα κόστη, όπως κατασκευή, ασφάλεια, καύσιμο, αποθήκευση αποβλήτων, αποξήλωση. Την ίδια στιγμή όμως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έχουν ήδη κερδίσει τη μάχη του κόστους.

Η ηλιακή και η αιολική ενέργεια είναι φθηνότερες, ταχύτερες στην ανάπτυξη και τεχνολογικά ώριμες. Αν δε συνυπολογιστούν οι εξαιρετικές δυνατότητες των υπεράκτιων αιολικών πάρκων, που ακόμα δεν έχουν αξιοποιηθεί στην χώρα μας (θα δημοσιευθεί σχετική ενδελεχής μελέτη του ΙΝΑΤ), γίνεται αντιληπτό ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται να «πειραματιστεί» με μια ακριβή και αβέβαιη τεχνολογία, όταν διαθέτει από τα καλύτερα ηλιακά και αιολικά δυναμικά στην Ευρώπη. Ο στόχος της ενεργειακής ανεξαρτησίας επιβάλλει να στραφούμε στις καθαρές μορφές ενέργειες που διαθέτουμε, όχι σε επικίνδυνες τεχνολογίες που μας καθιστούν και πάλι εξαρτημένους καθώς απαιτούν εισαγόμενο καύσιμο αλλά δημιουργούν και άλυτα προβλήματα αποβλήτων.

Kρίσιμο ζήτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο το κόστος, αλλά η ίδια η φύση της τεχνολογίας. Η σημερινή πυρηνική τεχνολογία, που βασίζεται στη σχάση πυρήνων, είναι εγγενώς επικίνδυνη. Η ιστορία το έχει αποδείξει επανειλημμένα, από το Τσερνόμπιλ έως τη Φουκουσίμα, τα «απίθανα» σενάρια συμβαίνουν και τότε έχουν καταστροφικές και μακροχρόνιες συνέπειες για την ανθρωπότητα και το περιβάλλον. Στην Ελλάδα, μια χώρα με έντονη σεισμικότητα, την μεγαλύτερη στην Ευρώπη και μια από τις υψηλότερες παγκοσμίως, αλλά όντας και hot-spot της Κλιματικής Αλλαγής, με αναμενόμενη αύξηση της συχνότητας και της έντασης των φυσικών καταστροφών, η ιδέα εγκατάστασης πυρηνικών μονάδων SMRs (που βέβαια για να είναι αποδοτικοί στην ενίσχυση της ενεργειακής επάρκειας μια χώρας, πρέπει να τοποθετούνται σε σμήνη με άγνωστους ακόμα όρους ασφάλειας- όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η διεθνής βιβλιογραφία) αγγίζει τα όρια της πολιτικής ανευθυνότητας. Δεν πρόκειται για ιδεολογική διαφωνία, αλλά για στοιχειώδη ανάγνωση της γεωγραφίας και της φυσικής πραγματικότητας.

Πέραν τούτου, παραμένει άλυτο και το ζήτημα των πυρηνικών αποβλήτων, ένα πρόβλημα που οι SMRs ενδέχεται να επιδεινώσουν. Διεθνείς μελέτες δείχνουν ότι μπορούν να παράγουν μεγαλύτερες ποσότητες ραδιενεργών αποβλήτων ανά μονάδα παραγόμενης ενέργειας σε σύγκριση με τους συμβατικούς αντιδραστήρες. Και το κρίσιμο ερώτημα είναι πού και πώς θα αποθηκευτούν αυτά τα απόβλητα με ασφάλεια για χιλιάδες χρόνια, που είναι ο χρόνος ημιζωής ορισμένων εκ των πυρηνικών αποβλήτων; Η μακροχρόνια αντοχή των ίδιων των υλικών αποθήκευσης δεν είναι εγγυημένη, γεγονός που αναδεικνύει τον ορατό κίνδυνο μελλοντικών διαρροών. Καμία χώρα στον κόσμο που ήδη αξιοποιεί την πυρηνική ενέργεια δεν έχει δώσει πειστικές και οριστικές απαντήσεις σε αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα.

Μια ακόμη πτυχή, που δείχνει και ιδιαίτερη ανευθυνότητα από μεριάς του Πρωθυπουργού, είναι η θεσμική διάσταση του ζητήματος. Η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια εμφανίστηκε αιφνιδιαστικά, χωρίς να υπάρχει στον επίσημο ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας. Το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα δεν περιλαμβάνει την πυρηνική ενέργεια, επενδύοντας στις ανανεώσιμες πηγές, την αποθήκευση και το πράσινο υδρογόνο. Η ξαφνική συζήτηση για πιθανή αξιοποίηση των SMRs δημιουργεί αβεβαιότητα, σύγχυση και υπονομεύει την εμπιστοσύνη των επενδυτών, που έχουν στηρίξει τη στρατηγική τους στο επίσημο Εθνικό Σχέδιο.

Εν κατακλείδι, η ενεργειακή ασφάλεια της Ελλάδας δεν θα επιτευχθεί με την πυρηνική τεχνολογία που είναι υψηλού κόστους και κινδύνου, αλλά με την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας, του μεγάλου ηλιακού και αιολικού δυναμικού της. Με σοβαρές επενδύσεις στην αποθήκευση ενέργειας και τα σύγχρονα δίκτυα αλλά και στο ανεκμετάλλευτο ακόμα δυναμικό των υπεράκτιων ΑΠΕ, η χώρα μπορεί να αποκτήσει ένα αποκεντρωμένο, ανθεκτικό και πραγματικά ανεξάρτητο ενεργειακό σύστημα. Σε μια εποχή που απαιτείται ταχύτητα προσαρμογής, ασφάλεια και μείωση του κόστους ενέργειας, η επιλογή των πυρηνικών είναι επικίνδυνη, οικονομικά ασύμφορη, περιβαλλοντικά επιβλαβής ενώ ενισχύει τη γεωπολιτική ευαλωτότητα της χώρας.

……….….…….…….……….….…….…….…......

* Ο Μανώλης Πλειώνης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής ΑΠΘ, Μέλος Επιστημονικής Επιτροπής του Ινστιτούτου Τσίπρα, Τέως Πρόεδρος Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών , Τέως Πρόεδρος του Τομεακού Επιστημονικού Συμβουλίου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Βιώσιμης Κινητικότητας του ΕΣΕΤΕΚ.

Η Βανέσσα Κατσαρδή είναι επίκουρη καθηγήτρια του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών, Παν/μιο Θεσσαλίας, Μέλος Επιστημονικής Επιτροπής του Ινστιτούτου Τσίπρα. 

 

Αναδημοσίευση: news247.gr