Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο 6 Ιουνίου 2026

Γιατί η ΝΔ προηγείται ενώ όλοι βρίζουν;

Το πρώτο κόμμα στις εκλογές δεν εκφράζει την πλειοψηφία της κοινωνίας, αντιπροσωπεύει το κομμάτι που εκδήλωσε το υψηλότερο ποσοστό συσπείρωσης. Έτσι δικαιολογεί την πρωτοκαθεδρία σε όλες τις δημοσκοπήσεις ο Κώστας Γιαννακίδης σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στο news247.γρ τη Δευτέρα 1 Ιουνίου.

• • •

Λίγο πριν τις εκλογές του 2023 στελέχη του Μαξίμου πήραν από το κτίριο κάτι κούτες με ογκώδεις φακέλους. Και επειδή υπήρξε και φωτογραφικό στιγμιότυπο, χρησιμοποιήθηκε στα social media ως το πρώτο σημάδι για την επερχόμενη πολιτική αλλαγή. «Τα μαζεύουν και φεύγουν», έγραψε προβεβλημένος παράγοντας του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν τον πήραν στην πλάκα. Η κυβέρνηση είχε ήδη στην καμπούρα της την τραγωδία των Τεμπών και το σκάνδαλο των υποκλοπών. Το σύνθημα, με τον Μητσοτάκη που συνουσιάζεται παθητικά, έλαβε διαστάσεις σλόγκαν στα κοινωνικά δίκτυα. Και έγινε viral η φωτογραφία, από drone, με τους ακτιβιστές που το σχημάτισαν χρησιμοποιώντας τα κορμιά τους.

Γνωρίζουμε όλοι τη συνέχεια. Ούτε ο Μητσοτάκης δεν πίστευε στα μάτια του όταν είδε τα exit poll. Και ο Τσίπρας άρχισε να μαζεύει τα προσωπικά του αντικείμενα από την Κουμουνδούρου. Τι ήταν αυτό που έδωσε στη Νέα Δημοκρατία το 41% του 2023; Οι αναλύσεις ήταν σαφείς. Το ελληνικό εκλογικό σώμα χορηγεί, συνήθως, δύο ευκαιρίες. Και ο Μητσοτάκης υπερείχε, σύμφωνα με τις μετρήσεις, σε όλα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά έναντι του Τσίπρα. Και το κυριότερο: η αντιπολίτευση δεν προέβαλε μία πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Ερχόμαστε στο παρόν. Στην αρχή μίας μακράς προεκλογικής περιόδου. Η γούνα της κυβέρνησης έχει περισσότερα ράμματα. Προστέθηκε ο ΟΠΕΚΕΠΕ, η απροκάλυπτη εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης, φαινόμενα έπαρσης και αλαζονείας. Και το κυριότερο: η ζωή έγινε πιο ακριβή, πιο δύσκολη, για το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Υπάρχουν και άλλα θέματα, όπως η διαχείριση των δημοσίων συμβάσεων και η διάθεση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, αλλά αυτά απασχολούν ελάχιστα ως καθόλου το εκλογικό ακροατήριο.

Εδώ, λοιπόν, εγείρονται δύο ερωτήματα. Πού αποδίδεται η δημοσκοπική αντοχή της κυβέρνησης; Και για ποιο λόγο, μετά από επτά χρόνια, δεν έχει εμφανιστεί ένας αξιόπιστος και ισχυρός εναλλακτικός πόλος διακυβέρνησης;

Ας δούμε το πρώτο ερώτημα, θέτοντας και ένα συμπληρωματικό. «Ολος ο κόσμος βρίζει, αλλά η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται πρώτη στην πρόθεση ψήφου. Πώς γίνεται αυτό;». Είναι απλή αριθμητική που προκύπτει από τους συσχετισμούς στην κοινωνία. Υπάρχει μία κοινωνία τριών ταχυτήτων. Στην πρώτη ταχύτητα βρίσκονται εκείνοι που είδαν, για διάφορους λόγους, τα οικονομικά τους να βελτιώνονται. Είναι το κομμάτι της κοινωνίας που μπορεί και κάνει διακοπές, ταξιδεύει, γεμίζει τα μαγαζιά. Στη δεύτερη ταχύτητα είναι εκείνοι που βγάζουν το μήνα με το ζόρι. Και στην τρίτη εκείνη που σκέφτονται τι φαγητό θα βάλουν στο τραπέζι. Η πρώτη ταχύτητα προάγει ως κύρια επιλογή τη σταθερότητα και τη διατήρηση της κατεστημένης κατάστασης. Και εκφράζεται, συμπαγώς, από τη Νέα Δημοκρατία. Ολοι οι υπόλοιποι είναι σαφώς περισσότεροι. Αλλά η εκλογική τους έκφραση είναι κατακερματισμένη. Λίγο ως πολύ αυτό συμβαίνει πάντα. Το πρώτο κόμμα στις εκλογές δεν εκφράζει την πλειοψηφία της κοινωνίας. Αντιπροσωπεύει το κομμάτι που εκδήλωσε το υψηλότερο ποσοστό συσπείρωσης. Σήμερα, λοιπόν, η πρώτη ταχύτητα της κοινωνίας συσπειρώνεται γύρω από τη Νέα Δημοκρατία καθώς δεν πείθεται από καμία άλλη πρόταση όσον αφορά την ευημερία της και τη σταθερότητα της χώρας. Για να το θέσω πιο απλοϊκά: οι βολεμένοι έχουν μία επιλογή. Οι υπόλοιποι έχουν περισσότερες.

Το δεύτερο ερώτημα επιχειρεί να μάθει για ποιο λόγο δεν έχει εμφανιστεί ένας αξιόπιστος εναλλακτικός πόλος διακυβέρνησης. Ασφαλώς και είναι θέμα προσώπων. Η πολιτική έχει γίνει περισσότερο προσωποκεντρική από ποτέ. Εξαρτάται και από την άρθρωση πολιτικού λόγου. Για να κερδίσεις εκλογές πρέπει να αφαιμάξεις δυνάμεις από το πρώτο κόμμα. Και, εν προκειμένω, οφείλεις να είσαι πειστικός προς το κεντρώο ακροατήριο. Η αντιπολίτευση επένδυσε περισσότερο στην οργή και στη διαμαρτυρία και λιγότερο, πολύ λιγότερο, σχεδόν καθόλου, στις προγραμματικές προτάσεις. Οταν όμως επενδύεις στην οργή και στη διαμαρτυρία, μπορεί να εκφράζεις την κοινωνική πλειοψηφία, αλλά να υστερείς στην εκλογική.

Πριν από λίγες μέρες ένα κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ο Παναγιώτης Δουδωνής κατηγόρησε την κυβέρνηση για «αβάντα» προς τον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο και επιλέγει ως αντίπαλο. Το ίδιο μουρμουρίζουν και άλλα στελέχη του κόμματος. Πρώην στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα, με τον οποίο δεν διατηρεί πλέον σχέσεις,  έλεγε ότι ακόμα και το ντοκιμαντέρ του Σκάι για τη διαπραγμάτευση του 2015 εντάσσεται σε μία υπόγεια προσπάθεια ενίσχυσης του πρώην πρωθυπουργού γιατί θα δημιουργήσει πολωτικές συζητήσεις.

Θέλει, στα αλήθεια, η κυβέρνηση τον Τσίπρα ως αντίπαλο; Λογικά ναι. Οχι μόνο επειδή ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον έχει νικήσει όσες φορές αναμετρήθηκαν. Αλλά επειδή ο Τσίπρας θα διεγείρει φοβικά σύνδρομα στα οποία θα επενδύσει η Νέα Δημοκρατία για να συσπειρώσει το κοινό της «πρώτης ταχύτητας» και να ανησυχήσει τους κεντρώους. Και για αυτό ο Ανδρουλάκης θα πρέπει να πολεμηθεί ως εναλλακτική καταφυγή. Να λοιδορηθεί και να απαξιωθεί. Και όσο ο Τσίπρας χρησιμοποιεί το παρωχημένο λεξιλόγιο των ‘80ς, για θάλασσες, ταξίδια και αγώνες, τόσο θα χρησιμοποιείται ως σκιάχτρο. Βέβαια ο Τσίπρας έχει πάντα την ευκαιρία της αλίευσης από τη μεγάλη δεξαμενή της οργής. Ομως εκεί πια κάνουν κουμάντο (ακρο)δεξιά αφεντικά. Ωστόσο ο Τσίπρας είναι αυτός που έχει τον χρόνο με το μέρος του. Αρκεί να πετύχει τη δεύτερη θέση και να στείλει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση ως μπαλαντέρ. Μετά θα πρέπει να σταθεί κάτω από το δέντρο και να περιμένει το φρούτο να πέσει.

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026

Τα οικονομικά στοιχεία που δεν πρέπει να αποκαλύπτουμε ποτέ στην τεχνητή νοημοσύνη

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει πλέον καθιερωθεί στην καθημερινότητά μας, προσφέροντας πολύτιμα εργαλεία όταν χρησιμοποιείται σωστά. Ωστόσο, η αλόγιστη χρήση της, ιδίως σε θέματα οικονομικού ή προσωπικού χαρακτήρα, μπορεί να εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους. Ποια είναι, λοιπόν, τα στοιχεία που δεν πρέπει ποτέ να αποκαλύπτουμε σε ένα chatbot;

• • •

Σύμφωνα με τη Washington Post και έρευνα της Cisco, το 29% των χρηστών παγκοσμίως έχει εισαγάγει ευαίσθητες πληροφορίες – ακόμη και οικονομικά ή ιατρικά δεδομένα – σε chatbots, παρότι το 84% εκφράζει ανησυχία για πιθανή διαρροή τους.

Παράλληλα, μελέτη του Πανεπιστημίου Στάνφορντ που εξέτασε τις πολιτικές απορρήτου εταιρειών όπως Amazon, Google, Meta, Microsoft και OpenAI, αποκάλυψε ότι όλες αξιοποιούν τις συνομιλίες των χρηστών για την εκπαίδευση των μοντέλων τους. Ορισμένες, μάλιστα, διατηρούν τα δεδομένα επ’ αόριστον, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο απρόβλεπτης χρήσης τους.

Την ίδια στιγμή, η χρήση τεχνητής νοημοσύνης για παροχή οικονομικών συμβουλών αυξάνεται ραγδαία. Σύμφωνα με την TD Bank, το ποσοστό των Αμερικανών που στρέφονται στην AI για οικονομικές αποφάσεις εκτοξεύτηκε από 10% σε 55% μέσα σε έναν χρόνο, φτάνοντας το 77% στη Γενιά Ζ και το 72% στους millennials.

 

Πληροφορίες που δεν πρέπει να δίνουμε ποτέ σε chatbot

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, υπάρχουν πέντε κατηγορίες δεδομένων που δεν πρέπει να κοινοποιούμε σε συστήματα τεχνητής νοημοσύνης.

– Ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, αριθμός ταυτότητας ή κοινωνικής ασφάλισης. Αυτά τα στοιχεία δεν πρέπει να εμφανίζονται σε καμία συνομιλία. Ακόμα κι αν ζητηθούν για λόγους ταυτοποίησης, η ασφάλειά τους δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη.

– Πληροφορίες για το επάγγελμα ή τον χώρο εργασίας. Τέτοιες λεπτομέρειες μπορούν να αξιοποιηθούν σε επιθέσεις phishing, όπου οι δράστες εκμεταλλεύονται πραγματικά δεδομένα για να εξαπατήσουν τα θύματά τους. Οι ερωτήσεις προς την AI πρέπει να είναι γενικές, χωρίς να αποκαλύπτουν στοιχεία ταυτότητας.

– Ακριβή ποσά χρεών. Οι απατεώνες μπορούν να συνδυάσουν τέτοιες πληροφορίες με άλλες διαρροές για να εξαπατήσουν τους πολίτες. Αν χρειάζεται να ζητήσουμε βοήθεια, καλό είναι να χρησιμοποιούμε ενδεικτικά ποσά και να αποφεύγουμε λεπτομέρειες.

– Αναλυτικά έξοδα. Ακόμη και μικρές αναφορές σε αγορές ή ποσά μπορούν να αξιοποιηθούν από επιτήδειους για να αποκτήσουν πρόσβαση σε προσωπικά δεδομένα ή τραπεζικούς λογαριασμούς.

– Έγγραφα με προσωπικά στοιχεία. Δεν πρέπει να ανεβάζουμε φορολογικές δηλώσεις, αποδείξεις ή αρχεία που περιέχουν αναγνωριστικά δεδομένα, ακόμη κι αν έχουμε διαγράψει ορισμένες πληροφορίες. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, «ό,τι δεν θα δίναμε σε έναν άγνωστο, δεν πρέπει να το δίνουμε ούτε στην τεχνητή νοημοσύνη».

 

Το παράδοξο της ιδιωτικότητας

Επιστημονική έρευνα καταγράφει το λεγόμενο «παράδοξο της ιδιωτικότητας»: παρότι οι χρήστες ανησυχούν για την ασφάλεια των προσωπικών τους δεδομένων, συνεχίζουν να τα κοινοποιούν σε εφαρμογές AI. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Online Information Review (OIR) από το Πανεπιστήμιο Τόνγκτζι στη Σαγκάη, δείχνει ότι τα chatbots δημιουργούν ψευδαίσθηση ανθρώπινης επικοινωνίας, οδηγώντας τους χρήστες να αισθάνονται μεγαλύτερη εμπιστοσύνη απ’ ό,τι θα έπρεπε.

Η έρευνα, που ανέλυσε τη συμπεριφορά 480 χρηστών, καταλήγει ότι τόσο οι λογικοί όσο και οι συναισθηματικοί παράγοντες επηρεάζουν τις αποφάσεις σχετικά με το απόρρητο. Όπως σημειώνεται, «οι συναισθηματικοί παράγοντες καθοδηγούν τις αποφάσεις περί απορρήτου, με τους χρήστες να είναι πιο πιθανό να αποκαλύψουν προσωπικές πληροφορίες με βάση θετικές εμπειρίες και ενασχόληση με το ChatGPT».

 

Πώς να χρησιμοποιούμε με ασφάλεια την τεχνητή νοημοσύνη

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο, εφόσον χρησιμοποιείται υπεύθυνα. Μπορούμε να τη ρωτήσουμε για γενικά θέματα, όπως τα όρια εισφορών σε συνταξιοδοτικά προγράμματα ή τρόπους αποπληρωμής χρεών, χωρίς να αποκαλύπτουμε προσωπικά δεδομένα.

Επιπλέον, είναι σημαντικό να ελέγχουμε τις ρυθμίσεις απορρήτου, να απενεργοποιούμε τη μνήμη ή να επιλέγουμε εκδόσεις που δεν χρησιμοποιούν τις συνομιλίες για εκπαίδευση του μοντέλου. Όσο λιγότερα δεδομένα μοιραζόμαστε, τόσο πιο ασφαλείς παραμένουμε στον ψηφιακό κόσμο.

 

 

Αναδημοσίευση: tanea.gr

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2026

Νέοι μεγάλοι κίνδυνοι απειλούν τις συστημικές τράπεζες

Σήμα κινδύνου για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην Ελλάδα εκπέμπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αναδεικνύοντας μια κρυφή «νάρκη» στους ισολογισμούς των τραπεζών: Ενώ εξυγίαναν τους ισολογισμούς τους από τα «κόκκινα» δάνεια του παρελθόντος, οι ελληνικές τράπεζες εγκλωβίζονται τώρα σε ένα νέο, σοβαρό κίνδυνο συγκέντρωσης (concentration risk).

Το πρόβλημα είναι ότι έχουν δανείσει υπέρογκα ποσά – που ξεπερνούν τα βασικά τους κεφάλαια – σε μια «ελίτ» 10 μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

• • •

Η εικόνα που παρουσιάζεται στην τελευταία έκθεση του Ταμείου για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην Ελλάδα, όπου πρέπει να σημειωθεί ότι οι τράπεζες εμφανίζονται ισχυρές και περνούν με άνεση το stress test του ΔΝΤ, σκιαγραφεί μια πιστωτική αγορά «δύο ταχυτήτων» και φέρνει στην επιφάνεια έναν έντονο συστημικό κίνδυνο.

Η τύχη των τεσσάρων συστημικών τραπεζών συνδέεται πλέον άρρηκτα με την πορεία ελάχιστων εταιρειών.

 

Πιστωτική επέκταση δύο ταχυτήτων

Η ελληνική οικονομία βιώνει σήμερα τις συνέπειες της παρατεταμένης απομόχλευσης που διήρκεσε πάνω από μία δεκαετία. Σύμφωνα με το ΔΝΤ,

  • Ο λόγος των πιστώσεων προς το ΑΕΠ παραμένει πολύ κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, γεγονός που θα μπορούσε να περιορίσει τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της χώρας.
  • Αν και μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2025 καταγράφηκε ετήσια πιστωτική επέκταση της τάξεως του 11%, ο ονομαστικός όγκος των δανείων παραμένει πολύ κάτω από την κορυφή της προ κρίσης περιόδου. Αυτή η ανάκαμψη οδηγείται σχεδόν αποκλειστικά από τον εταιρικό τομέα.
  • Αντίθετα, η πιστωτική επέκταση στα νοικοκυριά παραμένει υποτονική. Ειδικά τα στεγαστικά δάνεια κινούνται σε ρηχά νερά, τόσο λόγω της περιορισμένης ζήτησης όσο και λόγω της κληρονομιάς των παλαιών Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων.

 

Υπερσυγκέντρωση: Το 200% των κεφαλαίων σε λίγους ομίλους

Η ανάλυση του ΔΝΤ καταδεικνύει ένα ακραίο φαινόμενο συγκέντρωσης ρίσκου. Τα χρήματα που έχουν δοθεί ως μεγάλα δάνεια υπερβαίνουν κατά πολύ την κεφαλαιακή αντοχή των τραπεζικών ιδρυμάτων.

Ειδικότερα, τα μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα των συστημικών τραπεζών αγγίζουν συνολικά το 200% των Βασικών Ιδίων Κεφαλαίων (Tier 1 Capital) σε ακαθάριστο επίπεδο.

Ακόμα και αν υπολογισθούν τα Μέτρα Μείωσης Πιστωτικού Κινδύνου (CRM) —όπως προβλέψεις, εξασφαλίσεις (collateral), εγγυήσεις ή πιστωτικά παράγωγα— η καθαρή έκθεση παραμένει στο ιλιγγιώδες 122,3% των βασικών κεφαλαίων. Αυτό σημαίνει ότι ο κίνδυνος υπερβαίνει το σύνολο των υψηλής ποιότητας κεφαλαίων των τραπεζών.

Ενδεικτικό είναι ότι, μέχρι τον Ιούνιο του 2025, μόνο οι 10 μεγαλύτερες εταιρικές εκθέσεις αντιπροσώπευαν το 122% των κεφαλαίων Tier 1 (ή το 10% του συνολικού ενεργητικού των τραπεζών).

Τα δάνεια αυτά δεν διαχέονται σε πολλούς κλάδους. Κατευθύνονται στους τομείς των χρηματοοικονομικών, της κοινής ωφέλειας (ενέργεια/νερό), της μεταποίησης/βιομηχανίας και δευτερευόντως των μεταφορών και των κατασκευών.

Σχεδόν το 100% αυτών των ανοιγμάτων αφορά επιχειρήσεις με έδρα την Ελλάδα, εγκλωβίζοντας τις τράπεζες στον εγχώριο μακροοικονομικό κύκλο, χωρίς γεωγραφική διασπορά.

 

Συστημική απειλή τα κοινά ανοίγματα

Το πιο ανησυχητικό εύρημα, ωστόσο, δεν είναι απλώς το πόσα δανείζουν οι τράπεζες, αλλά και το γεγονός ότι όλες ακολουθούν την ίδια συμπεριφορά στην πιστωτική τους πολιτική. Η έκθεση υπογραμμίζει τον «συσχετισμένο χαρακτήρα» αυτών των δανείων, εντοπίζοντας έλλειψη διαφοροποίησης που εγκυμονεί κινδύνους φερεγγυότητας.

 Οι 4 συστημικές τράπεζες δανείζουν τους ίδιους ακριβώς μεγάλους παίκτες. Τα κοινά ανοίγματα στους 10 μεγαλύτερους Μη Χρηματοοικονομικούς Ομίλους (NFCs) σε όλο το τραπεζικό σύστημα ανέρχονται στο 121,6% των κεφαλαίων Tier 1 (ακαθάριστα) και στο 81% (μετά από μέτρα CRM)

Το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι αν ένα εξωτερικό σοκ (π.χ. ο πόλεμος, η ενεργειακή κρίση ή διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα) προκαλέσει ταυτόχρονη οικονομική δυσχέρεια σε περισσότερες από μία από αυτές τις εταιρείες, θα πυροδοτηθεί μια άνευ προηγουμένου πίεση. Μια χρεοκοπία ενός κοινού μεγάλου δανειολήπτη δεν θα πλήξει απλώς μία τράπεζα, αλλά θα επιφέρει ταυτόχρονες, σημαντικές ζημιές και στις τέσσερις συστημικές τράπεζες της χώρας.

 

 

Αναδημοσίευση: eretikos.gr

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026

Σε ποια θερμοκρασία πρέπει να λειτουργεί το ψυγείο το καλοκαίρι

Οι ειδικοί συμφωνούν ότι η κατάλληλη θερμοκρασία για τη σωστή ψύξη είναι μεταξύ 1°C και 4°C. Μέσα σε αυτό το εύρος, καθυστερεί η ανάπτυξη μικροβίων χωρίς να παγώνουν τα τρόφιμα. Η βέλτιστη ρύθμιση θεωρείται στους 3°C, καθώς διασφαλίζει τόσο τη διατήρηση των τροφίμων όσο και μια καλή ενεργειακή απόδοση.

• • •

Γιατί η θερμοκρασία έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία το καλοκαίρι;
Κατά τους ζεστούς μήνες, το ψυγείο επιβαρύνεται περισσότερο. Η συχνότερη χρήση, με άνοιγμα και κλείσιμο της πόρτας, σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες του περιβάλλοντος, μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της ψύξης. 

Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο αλλοίωσης, ακόμα και μέσα σε λίγες ώρες.

 

Πρακτικές συμβουλές για σωστή λειτουργία το καλοκαίρι:

Μην το παραφορτώνετε: Τα τρόφιμα χρειάζονται χώρο ώστε να κυκλοφορεί ο ψυχρός αέρας ομοιόμορφα σε όλα τα ράφια.

Αφήστε το φαγητό να κρυώσει: Μην τοποθετείτε φαγητά απευθείας από την κατσαρόλα στο ψυγείο. Η θερμότητα επιβαρύνει το μηχάνημα και ανεβάζει τη θερμοκρασία στο εσωτερικό του.

Αποφύγετε τα συχνά ανοίγματα: Κάθε φορά που ανοίγει η πόρτα, μπαίνει ζεστός αέρας και διαταράσσεται η εσωτερική ψύξη.

Ελέγξτε τα λάστιχα στεγανοποίησης: Αν δεν εφαρμόζουν καλά, το ψυγείο χάνει ψυχρό αέρα, καταναλώνει περισσότερη ενέργεια και δεν ψύχει σωστά.

Τοποθετήστε ένα θερμόμετρο ψυγείου: Είναι ένας οικονομικός τρόπος για να παρακολουθείτε με ακρίβεια τη θερμοκρασία και να προλαμβάνετε προβλήματα.

 

Η θερμοκρασία δεν είναι λεπτομέρεια είναι προϋπόθεση ασφαλείας

Η σωστή ρύθμιση του ψυγείου δεν αφορά μόνο την οικονομία ή την απόδοση της συσκευής. Είναι κρίσιμος παράγοντας για τη διατήρηση της ποιότητας, της ασφάλειας και της θρεπτικής αξίας των τροφίμων μας. Ειδικά το καλοκαίρι, όταν οι μικροοργανισμοί αναπτύσσονται γρήγορα, η σταθερή και χαμηλή ψύξη είναι το κλειδί για ένα ασφαλές νοικοκυριό.

 

 

Αναδημοσίευση: alfavita.gr

Τρίτη 2 Ιουνίου 2026

Αντιδράσεις της Πολωνίας για την απόφαση Ζελένσκι να τιμήσει συνεργάτες των Ναζί

Η Πολωνία αντιδρά στην απόφαση Ζελένσκι να δώσει σε ουκρανική μονάδα το όνομα του UPA, οργάνωσης που η Βαρσοβία συνδέει με τις σφαγές της Βολυνίας.

• • •

Οι πολωνικές αρχές εξέφρασαν σήμερα την έντονη διαμαρτυρία τους για την απόφαση του ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι να αποδώσει σε στρατιωτική μονάδα το όνομα εθνικιστικής οργάνωσης του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, την οποία η Βαρσοβία θεωρεί υπεύθυνη για τον θάνατο περισσότερων από 100.000 Πολωνών.

«Αγανακτισμένος», ο εθνικιστής πολωνός πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι πρότεινε να αφαιρεθεί από τον ουκρανό ομόλογό του η ανώτατη πολωνική διάκριση, το παράσημο του Τάγματος του Λευκού Αετού, με το οποίο έχει τιμηθεί.

Ο φιλοευρωπαίος πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ, αν και επέκρινε τόσο τον πολωνό όσο και τον ουκρανό πρόεδρο, καταδίκασε την επιλογή του Βολοντίμιρ Ζελένσκι χαρακτηρίζοντάς την «ανησυχητική».

«Περιμένω από τους δύο προέδρους να καταφέρουν να αρθούν πάνω απ' αυτή την ιστορία και να επιχειρήσουν να οικοδομήσουν μια πολωνοουκρανική συνεργασία, δύσκολη αλλά απαραίτητη», δήλωσε ο Τουσκ.

 

Η ιστορική διάσταση της απόφασης Ζελένσκι

Το κέντρο επιχειρήσεων των ουκρανικών δυνάμεων ειδικών αποστολών ονομάστηκε αυτή την εβδομάδα από τον πρόεδρο Ζελένσκι προς τιμήν των «Ηρώων του UPA».

 Ο UPA, δηλαδή ο Ουκρανικός Ανταρτικός Στρατός, αποτέλεσε τον στρατιωτικό βραχίονα ενός αυτονομιστικού κινήματος που αντιστάθηκε στη σοβιετική κυριαρχία και συνεργάστηκε με τις ναζιστικές δυνάμεις.

Σύμφωνα με τον Ντόναλντ Τουσκ, αυτή η απόφαση «τραυματίζει την ιστορική ευαισθησία» της Πολωνίας και επαναφέρει σε επικίνδυνο επίπεδο τις ιστορικές ερμηνείες, αν και αναγνώρισε ότι «κάθε έθνος έχει δικαίωμα στις δικές του ερμηνείες».

 

Οι σφαγές της Βολυνίας και η ιστορική μνήμη

Η Πολωνία, στενός σύμμαχος της Ουκρανίας από την έναρξη της ρωσικής εισβολής, επιμένει στην ανάγκη αναγνώρισης από το Κίεβο της ευθύνης για τις σφαγές της Βολυνίας (1943-1945), κατά τις οποίες ουκρανοί εθνικιστές δολοφόνησαν χιλιάδες Πολωνούς. Το ζήτημα αυτό παραμένει βαθιά πληγή στις σχέσεις των δύο χωρών.

Την ίδια στιγμή, η ουκρανική κυβέρνηση, ενώ συνεχίζει να μάχεται κατά της ρωσικής εισβολής, προωθεί πρόγραμμα δημιουργίας ενός «πάνθεου ηρώων» με στόχο την ενίσχυση της εθνικής ενότητας. Ωστόσο, η πρωτοβουλία αυτή ενδέχεται να αποκρύψει σκοτεινές πτυχές της ιστορικής κληρονομιάς της χώρας.

Στο πλαίσιο αυτό, το Κίεβο επαναπάτρισε και ενταφίασε εκ νέου τα λείψανα του Αντρίι Μελνίκ, αρχηγού της Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών (OUN), μέλη της οποίας είχαν πολεμήσει στις τάξεις των ναζιστικών SS και συμμετάσχει σε εκτοπισμούς και σφαγές εβραίων και πολωνών πολιτών στη Βολυνία κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.

 

 

Αναδημοσίευση: businessdaily.gr

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026

To νέο κόμμα Τσίπρα ΕΛΑΣ και το «μηντιακό κατεστημένο»

Έγινε και η προγραμματισμένη εκδήλωση του Αλέξη Τσίπρα την Τρίτη 26 Μαΐου στην πλατεία Θησείου. Στην οποία σε μια άρτια προγραμματισμένη εκδήλωση παρουσίασε το νέο του κόμμα. Την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ).

Εμένα με σε μ’ ενθουσίασε η επιλογή του ονόματος. Ο κ, Τσίπρας μπορεί να ήθελε να το συνδυάσει τo με το από πού παρέρχεται ιδεολογικά. Δηλαδή τον ΕΛΑΣ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός), που πολέμησε τους ΝΑΖΙ κατά την Γερμανική κατοχή. Όμως ο «δεξιοί» το τραβάνε πολύ παρακάτω. Θυμίζουν ότι ο ΕΛΑΣ ήταν και στον εμφύλιο. Άσε που στο όνομα του κόμματος υπάρχει και η λέξη «αριστερά» οπότε ένας «δεξιός» θα δυσκολευτεί να το ακολουθήσει.

Φυσικά το «ΕΛΑΣ» θυμίζει κι Ελληνική Αστυνομία. Οπότε για αποφυγή συγχύσεως θα λέμε Κόμμα του Τσίπρα και Αστυνομία και πουθενά το/η ΕΛΑΣ

Να μείνουμε λίγο παραπάνω στο όνομα. Πρώτα θέλω να παρατηρήσω πως τα επιτυχημένα αρκτικόλεξα δεν τα δίνει δεν προέρχονται από τις ηγεσίες του κόμματος. Έχω ακούσει ας πούμε πως στη περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρέας Παπανδρέου έγραψε ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ και οι δημοσιογράφοι σιγά σιγά έκαναν το αρκτικόλεξο. 

Αλλά θα μείνω και στο Αριστερό. Αν ήθελε να κάνει Αριστερό κόμμα ο κ Τσίπρας γιατί δεν έμεινε στον ΣΥΡΙΖΑ; Και να απαλλαγεί από αυτούς στο κόμμα, που τον έβαζαν προσκόμματα. Έτσι θα μπορούσε να υπερασπιστεί πιο καλά τα πεπραγμένα του, αν θεωρεί πως έκανε κάποιες θετικές ενέργειες.

Ας πούμε πανηγυρίζει που μας έβγαλε από τα μνημόνια, όσο μας έβγαλε. Αλλά δε βλέπω να υπερασπίζετε τον λεγόμενο «Νόμο Κατρούγκαλου» κι αφήνει την κυβέρνηση και τους πρώην ΣΥΡΙΖΑιους νυν γενίτσαρους να μη βρίσκουν τίποτε θετικό. Αλλά να ζητάει συγνώμη για την δημοπρασία τηλεοπτικών συχνοτήτων (που έτσι δικαιώνει τον Μητσοτάκη που δεν πήρε ούτε ένα € τα εφτά αυτά χρόνια. Ζητάει συγνώμη ακόμη για το πώς χειρίστηκε την υπόθεση Novartis, που σαμποταρίστηκε από τον Άρειο Πάγο. Ενώ άφησε ξεκρέμαστη την κ Τουλουπάκη.

Έτσι έκανε ακόμη ένα Αριστερό κόμμα. Ενώ εμείς περιμέναμε ένα Σοσιαλιστικό, όπως και του ΣΟ του ΠΑΣΟΚ, ή έστω Σοσιαλδημοκρατικό

Δεν περίμενα να κάνει στην παρουσίαση του κόμματος κριτική για τα λάθη του όπως

• Η προκήρυξη εκλογών αμέσως μετά την ήττα του στις ευρωεκλογές του 2019, πριν κάνει παροχές με τα χρήματα που του εξασφάλισε ο Τσακαλώτος στο μαξιλάρι των 37 δις €. 

• Η «μη αντιπολίτευση» κατά τη πρώτη θητεία Μητσοτάκη. Παρά την τραγική για τον τους πολίτες, διαχείριση της πανδημίας, και το κουκούλωμα της υπόθεσης του εγκλήματος των Τεμπών λίγους μήνες πριν τις εκλογές. Μόνο ο κ. Πολάκης έκανε αντιπολίτευση την περίοδο αυτή, ενώ ο κ Αρβανίτης «έτρεξε μαζί με την κ Καρυστιανού» μετά τις εκλογές του ΄23 για τα Τέμπη

• Η παραίτησή του από αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ το 2023, που όχι μόνο άφησε την κυβέρνηση χωρίς αντιπολίτευση, αλλά διέλυσε κι άλλο τον ΣΥΡΙΖΑ. Αφού τότε δημιουργήθικε η «Νέα Αριστερά» (αμέσως μετά την εκλογή Κασσελάκη, γιατί δεν ήταν αριστερός όσο τουλάχιστον έπρεπε). Ενώ μετά ο κ Κασσελάκης έκανε το «Κίνημα Δημοκρατίας» που έγινε «Δημοκράτες - Προοδευτικό Κέντρο».

• Αλλά και το ελάχιστο κοινοβουλευτικό του έργο από τον Ιούλιο του ’23 ως τη μέρα πουα παραιτήθηκε και από βουλευτής. Αφήνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ μια ακόμη έδρα λιγότερο αφού ο κ Δρίτσας πήγε αμέσως στη ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.

Όμως αυτά πλέον τα κουβαλά ο ίδιος και τα μετέφερε στο ΕΛΑΣ

Αυτό που βλέπω είναι ότι το ΕΛΑΣ προβάλλεται από τα ΜΜΕ. Αλλά και από τις δημοκοπικές εταιρίες που του δείχνουν στη θέση. Ενώ ακριβώς το αντίθετο έκαναν με το ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν ο Τσίπρας. Αυτό «μου μυρίζει» συμβιβασμό.

Μακάρι εδώ να κάνω λάθος ή να έγινε αυτός ο συμβιβασμός να τον αφήσουν «να κάνει πράγματα» υπέρ των πιο αδυνάμων όταν αναλάβει πάλι την Εξουσία.

Σάββατο 30 Μαΐου 2026

Αντί για fuel pass, μήπως να μειώναμε ΕΦΚ και ΦΠΑ;

Η μείωση των φόρων είναι η μόνη λύση για να έρθουν επενδύσεις, να δημιουργηθεί παραγωγή, να πέσει ο πληθωρισμός προτείνει ο Δημήτρης Γ. Παπαδοκωστόπουλος. Και το αναλύει σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στη «Ναυτεμπορίκή» την Τρίτη 26 Μαϊου.

• • •

Έρχονται καινούργια fuel pass, καθώς φτάνουμε στον Ιού νιο και τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά, με τη συμφωνία των εμπολέμων να μετατίθεται από μέρα σε μέρα, αλλά και τις απειλές συνέχισης των βομβαρδισμών να διανθίζουν ενδιαμέσως τις διαπραγματεύσεις.

Υπάρχει ακόμα μια εφεδρεία 200 εκατ., λένε στην κυβέρνηση, που μπορούν να διατεθούν για να μειωθεί η πίεση… ή τουλάχιστον έτσι θέλουν να πιστεύουν. Με τη βενζίνη να έχει περάσει τα 2 ευρώ, τα επιδόματα μάλλον σταγόνα στον ωκεανό είναι και η δράση τους είναι περισσότερο ψυχολογικού χαρακτήρα. Και στο πετρέλαιο, όσο και να επιδοτείται η αντλία, οι μεταφορές από μόνες τους επιβαρύνουν σοβαρά την τελική τιμή των προϊόντων.

Η πραγματική λύση θα ήταν να μειωθούν οι δύο φόροι που επιβάλλονται. Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης (από τους υψηλότερους μεταξύ των χωρών της Ε.Ε.) και ο ΦΠΑ που είναι 24%. Το έκαναν παλαιότερα, όταν ξεκινούσε η κρίση, η Ισπανία και η Ιταλία αρχικά και κατόπιν και άλλες χώρες της Ευρώπης. Στην Ισπανία σήμερα η βενζίνη είναι αισθητά κάτω από τα 2 ευρώ, που σημαίνει ότι η εφαρμογή του μέτρου απέδωσε.

Εμείς στην Ελλάδα τρέμουμε για τα έσοδα που θα χάσουμε, καθώς με ΦΠΑ 24% στην τιμή που πουλάει το βενζινάδικο αυτά αυξάνονται όσο αυξάνεται η αρχική τιμή που αγοράζει το διυλιστήριο και πάει λέγοντας. Η απώλεια εσόδων που φοβάται ότι θα έχει η κυβέρνηση θα μπορούσε να αντισταθμιστεί από την αύξηση της κατανάλωσης που τώρα μειώνεται εκ των πραγμάτων.

Αυτή η εμμονή με τη διατήρηση των υψηλών φορολογικών συντελεστών και μας πάει πίσω ως οικονομία και δεν διευκολύνει τις επενδύσεις που θέλουμε να προσελκύσουμε. Υποτίθεται ότι θέλουμε παραγωγή, βιομηχανία, τεχνολογία, αγροτική οικονομία, εκτός από τουρισμό… Πώς θα τα κάνουμε αυτά, με ΦΠΑ στο 24% και ΕΝΦΙΑ που από φόρος έκτακτος το 2011 έγινε μόνιμος αφού άλλαξε όνομα;

Όπως θυμόμαστε, το 2019 αυτή η κυβέρνηση που είναι «φιλελεύθερη» είχε υποσχεθεί να μειώσει τον μεγάλο συντελεστή του ΦΠΑ στο 22% από το 24%, αλλά και να μειώσει τον ΕΝΦΙΑ κατά 34%. Στον ΦΠΑ το 24% διατηρήθηκε, ενώ στον ΕΝΦΙΑ η μείωση ήταν μόνο 10%, καθώς υπήρξε αύξηση των αντικειμενικών αξιών.

Στο πρώτο τρίμηνο του 2026, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε κατά 2 δισ. και διαμορφώθηκε στα 7 δισ., γεγονός που σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη μείωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, αλλά και αύξηση του εξωτερικού μας χρέους που έχει ξεπεράσει τα 590 δισ…

Η μείωση των φόρων είναι η μόνη λύση για να έρθουν επενδύσεις, να δημιουργηθεί παραγωγή, να πέσει ο πληθωρισμός και να έχει και το κράτος έσοδα χωρίς να φθάνουν οι πολίτες στο μη περαιτέρω και να χρειάζονται επιδόματα και άλλες ελεημοσύνες.