• • •
Πολύς ντόρος γίνεται και συζήτηση για τα επεισόδια στο
Παρίσι και τις άλλες ευρωπαϊκές πόλεις από τις διαδηλώσεις και τους
μπαχαλάκηδες.
Όλη η πολιτική συζήτηση στη χώρα μας περιστρέφεται γύρω από
τα επεισόδια κι όχι από τις αιτίες των διαδηλώσεων. Ως επιζών, ναι επιζών στο
κέντρο της Αθήνας και αυτόπτης μάρτυρας απίστευτων καταστάσεων που θα γέμιζαν
πολλά βιβλία και πολλές θεωρίες συνομωσίας από το 2008 έως και το 2012 μπορώ να
πω μετά βεβαιότητας ότι τίποτα δεν είναι αθώο σε τέτοιου είδους καταστάσεις.
Ένας συνδυασμός διαφόρων ομάδων από απίστευτες προελεύσεις
αναμειγνύονται με παρακρατικούς και μυστικές υπηρεσίες προσπαθώντας να
αμαυρώσουν τις υγιής διαδηλώσεις μια ξεχασμένης και παραμελημένης γενιάς
εργαζομένων, νέων, φοιτητών και μαθητών που κανείς δεν ενδιαφέρεται για αυτούς.
Κανείς δεν ενδιαφέρεται αν θα καταφέρουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους με
αξιοπρέπεια, αν βγάζουν τα βασικά τους έξοδα ή αν θα χαθούν στην ζούγκλα του
καταναλωτισμού και της εκμετάλλευσης ενός συστήματος που σκοτώνει την αθωότητα
με τον πιο βάναυσο τρόπο.
Ασφαλώς δεν συμφωνώ με τα επεισόδια και τα καταδικάζω
απερίφραστα αλλά από την άλλη δεν συμφωνώ ότι είναι και το μείζον ούτε είναι η
καταστροφή του πολιτισμού μας ούτε ότι είναι τα πιο επαίσχυντα φαινόμενα βίας
της κοινωνίας.
Μα τι είναι βία στα αλήθεια;
Βία είναι η σκληρή καθημερινότητα για μια οικογένεια που δεν
τα βγάζει πέρα και οι γονείς πρέπει να κάνουν πολλαπλές δουλειές για να φέρουν
το βασικό εισόδημα στο σπίτι.
Βία είναι όταν δεν έχεις ούτε καν χρήματα για τα κοινόχρηστα
πόσο μάλλον για το δυσθεώρητα γελοίο μεγάλο ενοίκιο.
Βία είναι όταν σε παίρνουν τηλέφωνα οι εισπρακτικές και τα
φαντς ζητώντας με απειλητικό ύφος να τους δώσεις ότι έχεις για να γλυτώσεις την
κατάσχεση των τραπεζικών σου λογαριασμών και να γλιτώσεις τον πλειστηριασμό του
σπιτιού σου.
Βία είναι όταν παίρνεις εξώδικο από τις ίδιες εισπρακτικές με
γκρίζες νομικές συνοπτικές διαδικασίες χώρας ‘’μπανανίας’’ και σε ενημερώνουν
ότι ήδη σου πήραν το σπίτι ή ήδη σου κατίσχυσαν τους λογαριασμούς σου με τα
τελευταία 1500 ευρώ που έχεις για να βγάλεις τις επόμενες εβδομάδες.
Βία είναι να διαλύονται οι σχέσεις των νέων επειδή δεν
μπορούν να ζήσουν μαζί διότι ο ένας είναι αναπληρωτής καθηγητής ή δάσκαλος ή
ένστολος στην μια πόλη και το έτερο ήμισυ σε άλλη πόλη λόγω δουλειάς.
Βία είναι να δέχεσαι ένα πλασματικό μισθό από τον εργοδότη
σου στα χαρτιά και τελικά να εισπράττεις πολύ λιγότερα ή να του γυρνάς και
πίσω μετρητά για μην σε απολύσει.
Βία είναι να σε απολύουν διότι φοβούνται μην μείνεις έγκυος
και κάνεις χρήση των νόμιμων δικαιωμάτων σου αδείας εγκυμοσύνης και χαλάσεις
την πιάτσα.
Βία είναι να βλέπεις γύρω σου εκατοντάδες νέα εστιατόρια και
μπαράκια με τιμές πολυτελείας απλησίαστα για σένα με τον ‘’ελληνικό’’ μισθό και
να αισθάνεσαι ξένος στο ίδιο σου το σπίτι.
Βία είναι να σε γράφουν για παράνομο παρκάρισμα και δίπλα να
παρκάρουν δωρεάν δεκάδες ή εκατοντάδες κρατικά, διπλωματικά ή κυβερνητικά
αυτοκίνητα που έχουν καταλάβει τις περισσότερες από τις θέσεις στάθμευσης σε
κάθε γειτονιά στο κέντρο της Αθήνας και να αισθάνεσαι, παρότι μόνιμος κάτοικος,
ως φιλοξενούμενος στην γειτονιά σου.
Βία είναι να προσπαθούν να σε πείσουν καθημερινά ότι η χώρα
πάει περίφημα και ότι πλέον έχουμε βγει στο ξέφωτο όταν εσύ ακόμα αγκομαχάς με
έξοδα, δάνεια και μηδέν προοπτικές.
Βία είναι να θες να πεις την γνώμη σου για την γενοκτονία
στην Γάζα και να φοβάσαι αντίποινα από πανίσχυρους κύκλους επιχειρηματιών και
ΜΜΕ που θα σου διαλύσουν την καριέρα και τελικά και την ζωή.
Βία είναι γενικά να μην εκφράζεσαι δημόσια για οτιδήποτε και
να διπλοσκέπτεσαι τι ζημιά θα προκαλέσεις στην ζωή σου και όχι να πεις ελεύθερα
κι άδολα την σκέψη σου.
Βία είναι τα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων, ιδιοκτησίας
κάποιου ντόπιου ολιγάρχη, που εστιάζουν σε 1-2 θέματα στην Ελλάδα και ένα ή
κανένα θέμα από την διεθνή δημοσιότητα θεωρώντας ότι είσαι ιθαγενής μπαμπουίνος
και τελικά η σκέψη σου πρέπει να καθοδηγηθεί.
Βία είναι να μην μπορείς να πας διακοπές στην Ελλάδα διότι
είναι τόσο ακριβά τα μεταφορικά έξοδα ιδίως σε νησιά, που αποτελεί πλέον
πολυτέλεια το να πας για 15 μέρες διακοπές σε ένα ελληνικό νησί, ακόμα και σε
αυτά που κάποτε ήταν άγονη γραμμή.
Βία είναι να έχουν αυξηθεί τα πάντα και να συνεχίζουν να
αυξάνονται οι τιμές στο σούπερ μαρκετ περισσότερο κι από την Γερμανία σε μια
χώρα που οι τιμές ελέγχονται από τα καρτέλ και που ο ανταγωνισμός είναι μόνον
στα λόγια και η οικονομία είναι δήθεν φιλελεύθερη αλλά στην ουσία είναι
κρατικοδίαιτη και καρτελοποιημένη.
Βία είναι να βλέπεις όλες τις γειτονικές χώρες να κάνουν
άλματα σε έργα υποδομών σε υπηρεσίες και σε μισθούς και να παραμένεις σε μια
χώρα που ενώ ήταν το 10ο μέλος της Ε.Ε. (1981) σήμερα να αγκομαχά για την θέση
25-27 στους 27! Βία είναι να βλέπεις το σχολείο που αποφοίτησες να αγοράζεται
από funds αν είναι ιδιωτικό για να γίνει μεζονέτες ή αν είναι δημόσιο να
συγχωνεύεται με άλλα τρία για να στοιβαχτούν οι μαθητές όλοι μαζί σε κτήρια και
σε αίθουσες σαν τα κοτόπουλα.
Βία είναι να σου πασάρουν ως πρόοδο την ψηφιοποίηση ενώ την
ίδια στιγμή η γραφειοκρατία κι η πολυνομία αυξάνεται τα δε παράβολα σε
συναλλαγές πολλαπλασιάζονται.
Βία είναι να πληρώνεις προκαταβολικά την εφορία για την
επόμενη χρονιά , μοναδική χώρα στον κόσμο η Ελλάδα και βία είναι να πληρώνεις
φόρους ακόμα και αν δεν έχεις τζίρο (τεκμήρια) γιατί πιθανά κάποιος άλλος να τα
παίρνει μαύρα και να σε παίρνει κι εσένα η μπάλα.
Βία είναι να πληρώνεις αναγκαστικά ασφαλιστικές εισφορές στο
δημόσιο όταν με τα 1/3 αυτών σε μια ιδιωτική ασφαλιστική θα είχες το καλύτερο
ασφαλιστικό πρόγραμμα.
Βία είναι να ασχολούμαστε γενικά με άσχετους ανεπάγγελτους
πολιτικούς που επειδή πέρασαν από κάποιον πολιτικό κομματικό σωλήνα να διοικούν
και να κατέχουν θέσεις εξουσίας όταν στην πραγματική οικονομία δεν θα ήταν ούτε
θυρωροί σε πολυκατοικία. Τέλος βία είναι να προσπαθούν να σε πείσουν ότι γενικά
φταις εσύ για όλα από την στιγμή που γεννήθηκες και κανείς άλλος δεν φταίει.
Ένα σύστημα που προσπαθεί να σε ενοχοποιήσει για να παραμείνει διεφθαρμένο,
διαπλεκόμενο και προβληματικό.
Βία είναι να αλλάζει το εκλογικό σύστημα με βάση τα θέλω του
κόμματος εξουσίας και όλα τελικά να είναι μια κινούμενη άμμος στο πολιτικό
τοπίο αλλά με χαμαιλέοντες πολιτικούς που αλλάζουν κόμματα σαν τα πουκάμισα
φθάνει οι ίδιοι να παραμείνουν μέσα στο σύστημα για να συνεχίσουν τα ρουσφέτια
και την δόλια συναλλαγή με πολίτες κι επιχειρήσεις για ίδιο όφελος.
Βία είναι να ξεχνάμε τις αξίες του έθνους και τις προαιώνιες
πολιτιστικές μας καταβολές , την τεράστια πολιτιστική μας κληρονομιά.
Βία είναι να μην διεκδικούμε το κατοχικό δάνειο, τους
κλεμμένους πολιτιστικούς θησαυρούς από πολέμους και κατοχές όλων των ειδών και
βία είναι να μην μπορούμε να σκεφτούμε ότι πέραν των γλυπτών του Παρθενώνα
(Γεια σου Μελίνα μας) υπάρχουν και πολλά ακόμα τεράστιας αξίας ελληνικά μνημεία
κλεμμένα την ίδια περίπου εποχή όπως τα γλυπτά του Ναού του Επικούρειου
Απόλλωνα, η Αφροδίτη της Μήλου και χιλιάδες ακόμα.
Βία είναι να μην σκεπτόμαστε ότι τελικά η ζωή είναι η
επιδίωξη της ευτυχίας, της δημιουργίας και της αγάπης και όχι της συνεχούς
επιδίωξης πλουτισμού χωρίς τέλος. Αυτά τα ολίγα για αυτούς που πιθανώς να
στεναχωρηθούν αν επειδή ένα μαγαζί επώνυμης φίρμας λεηλατήθηκε. Δεν έχω
απολύτως τίποτε εναντίων των πολυτελών φιρμών και μάλιστα θεωρώ ότι συμβάλουν
στην οικονομία εκμεταλλευόμενα την αφέλεια και ματαιότητα των πελατών τους οι
οποίοι συνήθως είναι και τα κλασσικά θύματα του λούστρου και της επίδειξης,
αλλά στο τέλος τέλος δικαίωμά τους πως θα σπαταλήσουν τα χρήματά τους.
Βία όμως είναι να ξυπνάς ένα πρωί και να πρέπει να δώσεις
την όποια μικρή σου αποταμίευση στο κλασσικό Έλληνα λαμόγιο χειρουργό για μια
επέμβαση αλλιώς μπορεί και να πεθάνεις και να πεις κι ευχαριστώ αν ζήσεις.
Βία είναι στο δημόσιο νοσοκομείο να φέρνεις γάζες, πάνες και
σεντόνια γιατί αυτά πλέον δεν παρέχονται στους πολλούς. Αυτά είναι βία στον
πολίτη της χώρας και πολύ σημαντικότερα από την σπασμένη βιτρίνα μιας φίρμας
πολυτελείας.







