Επιστήμονες προσομοίωσαν πώς θα ήταν η Γη αν δεν είχε υπάρξει ποτέ ζωή

Πώς θα έμοιαζε σήμερα η Γη αν δεν είχε εμφανιστεί ποτέ ζωή; Θα εξακολουθούσε να διαθέτει ωκεανούς και κατάλληλες θερμοκρασίες ή θα είχε μετατραπεί σε έναν αφιλόξενο πλανήτη; Μια νέα επιστημονική μελέτη επιχειρεί να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα, προσομοιώνοντας την εξέλιξη μιας Γης χωρίς κανέναν ζωντανό οργανισμό επί δισεκατομμύρια χρόνια.

• • •

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό The Planetary Science Journal, υποδεικνύουν ότι ο πλανήτης μας θα μπορούσε να παραμείνει κατοικήσιμος ακόμη και χωρίς την παρουσία ζωής, αμφισβητώντας ορισμένες παραδοχές σχετικά με τον ρόλο των οργανισμών στη διατήρηση των κατάλληλων περιβαλλοντικών συνθηκών.Η μελέτη εξετάζει μια θεμελιώδη επιστημονική υπόθεση: κατά πόσο η ίδια η ζωή είναι απαραίτητη για να παραμείνει ένας πλανήτης κατοικήσιμος σε βάθος δισεκατομμυρίων ετών, αναφέρει το Science Alert.

 

Μια προσομοίωση για την υπόθεση της Γαίας

Σύμφωνα με την υπόθεση της Γαίας, οι ζωντανοί οργανισμοί αλληλεπιδρούν με το φυσικό περιβάλλον της Γης, συμβάλλοντας στη διατήρηση συνθηκών που ευνοούν την επιβίωσή τους. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν μηχανισμό πλανητικής αυτορρύθμισης, στον οποίο η ζωή συμμετέχει ενεργά στη σταθεροποίηση του περιβάλλοντος.

Για να εξετάσουν αυτή την ιδέα, οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα σύνθετο υπολογιστικό μοντέλο της Γης, αφαιρώντας κάθε μορφή ζωής αλλά διατηρώντας τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της.

Στην προσομοίωση συμπεριλήφθηκαν ο πυρήνας, ο μανδύας, ο φλοιός, η ατμόσφαιρα, οι ωκεανοί και η ηλιακή ακτινοβολία. Οι ερευνητές παρακολούθησαν 19 βασικές πλανητικές παραμέτρους, μεταξύ των οποίων η ροή θερμότητας, η χημική σύσταση των ωκεανών και οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια.

Το μοντέλο κάλυψε συνολικά πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, ξεκινώντας περίπου από την περίοδο σχηματισμού της Γης και φτάνοντας έως 500 εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον.

 

Ένας πλανήτης χωρίς οξυγόνο

Το εντυπωσιακότερο εύρημα ήταν ότι η απουσία ζωής δεν άλλαξε δραματικά τη μακροχρόνια εξέλιξη του πλανήτη. Η σημαντικότερη διαφορά αφορούσε την ατμόσφαιρα, η οποία, χωρίς φωτοσύνθεση, δεν θα διέθετε το οξυγόνο που υπάρχει σήμερα.

Ωστόσο, το ατμοσφαιρικό οξυγόνο δεν αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την κατοικησιμότητα ενός πλανήτη με αστρονομικούς όρους. Το βασικό κριτήριο είναι η δυνατότητα διατήρησης υγρού νερού στην επιφάνειά του, και η υποθετική Γη της προσομοίωσης διατήρησε ποσότητες νερού συγκρίσιμες με τις σημερινές και θερμοκρασίες κατάλληλες για την ύπαρξη υγρού νερού επί τουλάχιστον 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

«Αποδεικνύουμε ότι ένας πλανήτης παρόμοιος με τη Γη μπορεί να διατηρήσει θερμοκρασίες επιφάνειας κατάλληλες για ζωή κατά τη διάρκεια 4,5 δισεκατομμυρίων ετών εξέλιξης (και περισσότερο) αποκλειστικά μέσω αβιοτικών διεργασιών, χωρίς να απαιτούνται βιολογικές ανατροφοδοτήσεις για τη ρύθμιση του κλίματος», σημειώνουν οι ερευνητές.

Ο φυσικός κύκλος ανθρακικών και πυριτικών πετρωμάτων, που καθοδηγείται από την αλληλεπίδραση μεταξύ διάβρωσης των πετρωμάτων, ηφαιστειακών εκπομπών και χημείας των ωκεανών μπορούσε να ρυθμίζει τις συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα και τη θερμοκρασία, παρά το γεγονός ότι η φωτεινότητα του Ήλιου αυξήθηκε περίπου κατά 30% σε 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

 

Τι σημαίνει για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής

Τα ευρήματα έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη μελέτη των εξωπλανητών, καθώς το μοντέλο μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να διακρίνουν πλανήτες που φιλοξενούν ζωή από άλλους που παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά χωρίς να διαθέτουν ζωντανούς οργανισμούς.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι τα αποτελέσματα δεν καταρρίπτουν την υπόθεση της Γαίας, καθώς η ζωή ενδέχεται πράγματι να ενισχύει τη σταθερότητα του κλίματος. Αναγνωρίζουν επίσης περιορισμούς στο μοντέλο, ιδιαίτερα όσον αφορά την τεκτονική των πλακών και την ατμοσφαιρική χημεία.

Το βασικό συμπέρασμα, πάντως, είναι ότι η ζωή και η κατοικησιμότητα ενός πλανήτη δεν είναι απαραίτητα αλληλένδετες. Ένας βραχώδης κόσμος μπορεί να διατηρεί συνθήκες κατάλληλες για ζωή επί δισεκατομμύρια χρόνια, ακόμη και αν αυτή δεν εμφανιστεί ποτέ.

 

Αναδημοσίευση: cnn.gr

Πηγή: sciencealert.com

Καρδιακή ανακοπή: Δύο συμπτώματα που προειδοποιούν 24 ώρες νωρίτερα

Ίσως η καρδιακή ανακοπή να μην είναι τόσο αιφνίδια, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε προσφάτως στο The Lancet Digital Health, η οποία διατείνεται ότι ένας στους δύο που υπέστη την ξαφνική διακοπή της καρδιακής λειτουργίας είχε ένα τουλάχιστον προειδοποιητικό σύμπτωμα 24 ώρες πριν το συμβάν, διαφορετικό μεταξύ των δύο φύλων.

• • •

Ο Δρ Sumeet Chugh, πρόεδρος στην έρευνα Καρδιακής Ηλεκτροφυσιολογίας και ιατρικός διευθυντής του Κέντρου Καρδιακού Ρυθμού στο Τμήμα Καρδιολογίας του Ινστιτούτου Smidt Heart (Νοσοκομείο Cedars-Sinai, Λος Άντζελες), επισημαίνει πως ο έγκαιρος εντοπισμός προειδοποιητικών συμπτωμάτων μπορεί να σώσει ζωές, δεδομένου ότι η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων που υφίστανται καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου πεθαίνουν μέσα σε λίγα λεπτά.

Κάθε χρόνο, 450.000 Αμερικανοί πεθαίνουν από καρδιακή ανακοπή, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος των ΗΠΑ. Στην Ευρώπη, ένα περιστατικό σημειώνεται κάθε 45 δευτερόλεπτα. Στην Ελλάδα, οι θάνατοι από εξωνοσοκομειακή ανακοπή καρδιάς ετησίως αγγίζουν σχεδόν τις 80.000, ενώ στην Αττική, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, συμβαίνουν καθημερινά 7-18 ανακοπές κατά προσέγγιση, με μία στις πέντε σε δημόσιους χώρους και από αυτές, το 50-85% οφείλονται σε απινιδώσιμους ρυθμούς (δηλ. αντιμετωπίζονται με ηλεκτρικό shock).

 

Τα συμπτώματα σε άνδρες και γυναίκες

Μέσα από στοιχεία δύο μελετών στις πόλεις Βεντούρα (Καλιφόρνια) και Πόρτλαντ (Όρεγκον) των ΗΠΑ σχετικά με περιστατικά καρδιακής ανακοπής και άτομα που αναζήτησαν επείγουσα ιατρική φροντίδα αλλά δεν υπέστησαν το συμβάν, οι ερευνητές συνέκριναν τα συμπτώματα και διαπίστωσαν ότι το 50% των ατόμων που υπέστησαν αιφνίδια καρδιακή ανακοπή παρουσίασαν τουλάχιστον ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα την προηγούμενη ημέρα, πόνο στο στήθος για τους άνδρες και δύσπνοια για τις γυναίκες.

Η έρευνα παρουσίασε ακόμη ειδικά συμπτώματα σε μικρότερες ομάδες ανδρών και γυναικών όπως αυξημένους παλμούς, εκδηλώσεις που προσιδίαζαν σε επιληπτικές κρίσεις και συμπτώματα παρόμοια με της γρίπης.

Ο Δρ Chugh τόνισε ότι τα δύο βασικά συμπτώματα δεν συνεπάγονται απαραιτήτως μια επικείμενη ανακοπή, χρειάζεται όμως προσοχή όταν συνυπάρχουν υπέρταση, διαβήτης ή υποκείμενη καρδιακής νόσος, προσθέτοντας ότι έξυπνες εφαρμογές ή ρολόγια (wearables) στο μέλλον θα μπορούν να προσδιορίσουν καλύτερα τα άτομα με αυξημένο κίνδυνο αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής.

Σε κάθε περίπτωση, οι ερευνητές αναφέρουν ότι θωρακικός πόνος που είναι πρωτοφανής και σχετίζεται με δύσπνοια, αίσθημα αυξημένων παλμών, ζάλη, τάσεις λιποθυμίας, εφίδρωση ή ναυτία, αποτελεί ένδειξη για άμεση ιατρική βοήθεια.

 

 

Αναδημοσίευση: ygeiamou.gr

Όταν τρώμε, δε σηκώνουμε ποτέ το κεφάλι

Το Σάββατο 7 Νοεμβρίου δημοσίευσε στο Χ, ο χρήστης με το ψευδόνυμο Μπουμπης, σειρά τεσσάρων αναρτήσεων «Την περίφημη αλληγορία του James Emman Kwegyir Aggrey «Ο Αετός που δεν ήθελε να πετάξει» (The Eagle that Would Not Fly);

Ο Dr. James Emman Kwegyir Aggrey (18 Οκτωβρίου 1875 – 30 Ιουλίου 1927), γνωστός και ως «Aggrey της Αφρικής», ήταν ένας από τους σημαντικότερους Γκανέζους διανοούμενους, ιεραποστόλους και πρωτοπόρους της αφρικανικής εκπαίδευσης του 20ού αιώνα. Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του Παναφρικανισμού και της φυλετικής αρμονίας, αφήνοντας ανεξίτηλο σημάδι στα εκπαιδευτικά συστήματα της δυτικής Αφρικής

Πέθανε ξαφνικά από μηνιγγίτιδα στη Νέα Υόρκη το 1927, σε ηλικία 51 ετών, έχοντας προλάβει να θέσει τα θεμέλια για τη σύγχρονη αφρικανική εκπαίδευση.

Στο παρακάτω κείμενο έβαλα το τίτιλο το Dr James. Ενώ σε όλο το κείμενο ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από το σχόλιο της χρήστη του Χ Άννα

• • •

Ο Αετός που δεν ήθελε να πετάξει

Κάποτε ένας αγρότης βρήκε έναν μικρό αετό και τον πήρε στο κοτέτσι. Εκείνος έμαθε να τρώει και να ζει σαν κοτόπουλο. Μια μέρα ένας περαστικός φυσιοδίφης του λέει:

-Γιατί έχεις τον αετό στο κοτέτσι;

-Δεν είναι αετός, είναι κοτόπουλο. Τον έχω χρόνια στο κοτέτσι. Λες να μην ξέρω;

-Και όμως είναι αετός, μπορεί να πετάξει.

Τέλος πάντων συμφώνησαν να δοκιμάσουν ποιος έχει δίκιο. Τον πήρε λοιπόν ο φυσιοδίφης στα χέρια και τον σήκωσε ψηλά. Ο αγρότης πέταξε λίγο φαγητό στα κοτόπουλα και ο αετός αμέσως πήδησε κάτω να πάει να φάει μαζί τους.

-Είδες; Είναι κοτόπουλο, είχα δίκιο.

-Όχι ακόμη, θα δοκιμάσω και αύριο.

-Τον χρόνο σου θα χάσεις.

Κάθε μέρα λοιπόν πήγαινε, σήκωνε τον αετό ψηλά και εκείνος πηδούσε κάτω να φάει με τις κότες.

Όλοι οι αγρότες είχαν πάρει τον φυσιοδίφη στο ψιλό, τον νόμιζαν τρελό.

Μέχρι που μια μέρα κάτι άλλαξε. Ο αετός ήταν έτοιμος να πηδήξει πάλι κάτω και να φάει με τις κότες αλλά ξαφνικά σήκωσε το κεφάλι και κοίταξε τον ήλιο.

Έβγαλε μια άγρια κραυγή, άνοιξε τα φτερά και χάθηκε στον ουρανό. Δεν τον ξανάδαν ποτέ στο κοτέτσι.

James Emman Kwegyir Aggrey

 

 

Αναδημοσίευση: x.com

Πηγή: google.com/search

Η πετρελαϊκή κρίση του 1979 που άλλαξε την παγκόσμια οικονομία

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο πλανήτης βρέθηκε αντιμέτωπος με μια πρωτοφανή ενεργειακή δίνη, γνωστή ως η δεύτερη πετρελαϊκή κρίση. Σε αντίθεση με το σοκ του 1973, η αιτία δεν ήταν ένας εξωτερικός πόλεμος, αλλά οι εκρηκτικές εσωτερικές εξελίξεις στο Ιράν. Η Ιρανική Επανάσταση προκάλεσε την κατάρρευση της εγχώριας παραγωγής, πυροδοτώντας ένα κύμα πανικού στις διεθνείς αγορές. Αν και η συνολική μείωση της παγκόσμιας προσφοράς δεν ξεπέρασε το 4%, ο φόβος για το μέλλον οδήγησε σε διπλασιασμό των τιμών μέσα σε μόλις 12 μήνες, με το βαρέλι να αγγίζει το ιστορικό υψηλό των 39,50 δολαρίων.

• • •

Η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά το 1980 με το ξέσπασμα του πολέμου Ιράν-Ιράκ, καθώς δύο από τους μεγαλύτερους παραγωγούς του κόσμου τέθηκαν ουσιαστικά εκτός μάχης. Η αγορά αναγκάστηκε σε βίαιη αναδιοργάνωση. Η Σοβιετική Ένωση αναδείχθηκε στον κορυφαίο παραγωγό παγκοσμίως, ενώ νέες πηγές άντλησης στη Βόρεια Θάλασσα και την Αλάσκα άρχισαν να τροφοδοτούν τη Δύση, μειώνοντας σταδιακά την απόλυτη εξάρτηση από τον ΟΠΕΚ.

 

Η Πτώση του Σάχη και η Άνοδος του Χομεϊνί

Το Ιράν, λόγω της στρατηγικής του θέσης στα Στενά του Ορμούζ, αποτελούσε πάντα το βαρόμετρο της ενέργειας. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Σάχης Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί ακολούθησε μια έντονα φιλοδυτική πορεία, προωθώντας τον εκσυγχρονισμό μέσω της «Λευκής Επανάστασης». Ωστόσο, η αυταρχική διακυβέρνηση, η δράση της μυστικής αστυνομίας SAVAK και η οικονομική ανισότητα συσσώρευσαν οργή στον πληθυσμό.

Οι κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και η χειραφέτηση των γυναικών προκάλεσαν την αντίδραση των συντηρητικών θρησκευτικών κύκλων. Ο Αγιατολάχ Χομεϊνί, από την εξορία, αναδείχθηκε σε σύμβολο της αντίστασης. Η επιστροφή του στην Τεχεράνη τον Ιανουάριο του 1979 σηματοδότησε την ίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας και τη διακοπή των εξαγωγών πετρελαίου, κλονίζοντας συθέμελα τη διεθνή οικονομική ισορροπία.

 

Η Ελλάδα στην «Καταιγίδα»: Δελτίο στα Καύσιμα και Μονά-Ζυγά

Η Ελλάδα, εξαρτημένη κατά 70% από το πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου, δέχθηκε ισχυρό πλήγμα. Η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, προκειμένου να διασφαλίσει την επάρκεια και να τιθασεύσει τον πληθωρισμό, επέβαλε μια σειρά από αυστηρά περιοριστικά μέτρα που άλλαξαν την καθημερινότητα των πολιτών. Θεσπίστηκε προσωρινό δελτίο καυσίμων με όριο τα 100 λίτρα τον μήνα ανά όχημα, ενώ καθιερώθηκε η εκ περιτροπής κυκλοφορία των ΙΧ βάσει του λήγοντος αριθμού της πινακίδας τους, τα γνωστά «μονά-ζυγά».

Παράλληλα, το όριο ταχύτητας στις εθνικές οδούς περιορίστηκε στα 90 χλμ/ώρα για την εξοικονόμηση πόρων. Η κρίση χτύπησε σκληρά και την Ολυμπιακή Αεροπορία, η οποία είδε τα κόστη των καυσίμων να εκτοξεύονται, οδηγώντας σε ακυρώσεις πτήσεων και μεγάλα ελλείμματα. Αν και τα μέτρα αυτά απέτρεψαν τα χειρότερα, ο πληθωρισμός και η ανεργία αυξήθηκαν σημαντικά, επηρεάζοντας τη δραστηριότητα των ελληνικών τεχνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

 

Η Μεταβολή στον Παγκόσμιο Χάρτη και η Στροφή στην Οικονομία

Σε διεθνές επίπεδο, η κρίση του 1979 ανάγκασε τις βιομηχανικές χώρες να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις. Στράφηκαν μαζικά προς το φυσικό αέριο, τον άνθρακα και την πυρηνική ενέργεια, ενώ στις ΗΠΑ ο Πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ προώθησε αυστηρά μέτρα εξοικονόμησης. Η ομηρία των Αμερικανών διπλωματών στην Τεχεράνη οδήγησε σε πλήρες εμπάργκο στο ιρανικό πετρέλαιο, ενισχύοντας την ανάγκη για ενεργειακή αυτονομία.

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες επιπτώσεις της κρίσης σημειώθηκε στην αυτοκινητοβιομηχανία. Τα μεγάλα και ενεργοβόρα αμερικανικά αυτοκίνητα έχασαν την αίγλη τους, καθώς το κόστος μετακίνησης έγινε δυσβάσταχτο. Την ευκαιρία αυτή εκμεταλλεύτηκαν οι Ιάπωνες κατασκευαστές, οι οποίοι κατέκλυσαν την αγορά με μικρά, τεχνολογικά εξελιγμένα και οικονομικά οχήματα. Έτσι, το πετρελαϊκό σοκ του 1979 δεν άλλαξε μόνο τις τιμές, αλλά αναδιαμόρφωσε τις καταναλωτικές συνήθειες και τις στρατηγικές ενέργειας για τις επόμενες δεκαετίες.

 

 

Αναδημοσίευση: e-didaskalia.blogspot.com

Πόσο σημαντικές ήταν οι ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ για την Ελλάδα;

Την Τρίτη 3 Νοεμβρίου είχαμε της ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.  Ανανεώθηκαν τα νομοθετικά σώματα της χώρας, καθώς και πολλές τοπικές διοικήσεις.

• Εξελέγησαν και τα 435 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Επειδή η θητεία των βουλευτών διαρκεί δύο χρόνια, όλες οι έδρες τίθενται προς εκλογή κάθε δύο έτη

• Εξελέγησαν περίπου το ένα τρίτο των μελών της Γερουσίας, δηλαδή 35 από τις 100 έδρες (οι γερουσιαστές υπηρετούν εξαετείς θητείες)

• Και τέλος σε Πολιτειακό και Τοπικό Επίπεδο, εξελέγησαν κυβερνήτες σε 39 πολιτείες, τοπικοί αξιωματούχοι (όπως γενικοί εισαγγελείς και δήμαρχοι).

Οι εκλογές αυτές θεωρούνται παραδοσιακά ως ένα άτυπο δημοψήφισμα για το έργο του Προέδρου κατά τα δύο πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής του. Γιατί αν το κόμμα του εν ενεργεία Προέδρου χάσει την πλειοψηφία στη Βουλή ή τη Γερουσία, γίνεται εξαιρετικά δύσκολο για εκείνον να περάσει νέους νόμους, προϋπολογισμούς ή να εγκρίνει διορισμούς κρίσιμων προσώπων.

Έτσι συνέβη με τον πρόεδρο Ντόναλτ Τραμπ, που έχασε την πλειοψηφία και στη Βουλή και στη Γερουσία.

Στην Ελλάδα τα τηλεοπτικά δίκτυα, όπως και οι εφημερίδες, αφιέρωσαν αρκετό χρόνο και χώρο για να καλύψουν αυτές τις εκλογές. Είχες την αίσθηση πως γινόταν εκλογές στην Ελλάδα. Και να «οι ειδικοί» να αναλύουν το τι μπορεί να γίνει τώρα που ο Τραμπ έχασε. Και να οι πανηγυρισμοί που νίκησαν δημοκρατικοί και συνετρίβησαν οι ρατσιστικές και οπισθοδρομικές ιδέες των Ρεπουμπλικάνων.

Όπως είδαμε πιο πάνω οι εκλογές αυτές ήταν πράγματι σημαντικές, αλλά για τις ΗΠΑ. Την εξωτερική πολιτική που μας ενδιαφέρει ως Ελλάδα, θα την ασκεί πάλι ανεπηρέαστος ο Πρόεδρος. Πάντως δεν νομίζω να έχει ζημιωθεί η Ελλάδα από την ως τώρα πολιτική του Ντόναλτ Τραμπ και κατά τη δεύτερη αυτή θητεία του.

Αν εξαιρέσουμε ίσως την προσπάθεια της κυβέρνησης να τον προσεγγίσει, σε συνδυασμό με το να μη δυσαρεστήσει τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Αυτούς δηλαδή που ο πρόεδρος των ΗΠΑ αγνοεί επιδεικτικά. Με αποτέλεσμα ο πρόεδρος των ΗΠΑ να αγνοεί επιδεικτικά τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Έτσι ο έτσι αυτός φαίνεται να πρωτοστατεί στο να δίνει οπλισμό και χρήματα στην Ουκρανία δυσαρεστώντας την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Αλλά και στη συμμαχία με το Ισραήλ, πιο καλά τον Νετανιάχου που μάλλον «μετρά μέρες» στον πρωθυπουργικό θώκο, δυσαρεστώντας κάποιους Ευρωπαίους. Αλλά και τους Άραβες που ειδικά μετά τις πολιτικές κινήσεις του Ανδρέα Παπαδρέου «είχαμε έρθει πολύ κοντά».

Αυτή ήταν μία ακόμη δυνατή συμμαχία που «χάλασε» ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μετά από αυτή με τους Ρώσους. Ευτυχώς ο Ελληνικός λαός σε κάθε ευκαιρία εκφράζει τη συμπάθια του και στους δυο αυτούς λαούς. Της Ρωσίας και της Παλαιστίνης. Ελπίζοντας  να διορθωθούν οι σχέσεις μας μόλις «τελειώσει η παρούσα κυβέρνηση». Κάτι που νιώθω όμως πως είναι αρκετά δύσκολο.

Γι’ αυτό ήταν περιττή η επιμονή των Ελληνικών ΜΜΕ στη τόσο αναλυτική παρουσίαση των εκλογών αυτών. Και μάλλον ήταν ακόμη μια προσπάθειά τους να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο. Μια που ενώ συμβαίνουν τόσα στην Ελλάδα ασχολούνται με τα εσωτερικά προβλήματα μιας άλλης χώρας, Ας είναι και μιας υπερδύναμης

Ο Κυριάκος, το 25% και το πολιτικό… AIDS

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αντιλαμβάνεται ότι όσο περισσότερο μένει γαντζωμένος στην καρέκλα τόσο επιβαρύνει την κατάσταση και δυσκολεύει τους όρους και τις προϋποθέσεις για μια αξιοπρεπή απόδραση παρατηρεί ο Γιώργος Χαρβαλιάς σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στη «δημοκρατία» την Κυριακή 1 Νοεμβρίου

• • •

Ο Kυριάκος πάσχει από πολιτικό… ΑΙDS, μου έλεγε τις προάλλες ιστορικό στέλεχος της παράταξης με μεγάλη εμπειρία στις εσωκομματικές ζυμώσεις. Προς στιγμήν μπερδεύτηκα. «Τι εννοείτε; Οτι σε λίγο δεν θα τον πλησιάζουν ούτε οι δικοί του;» είπα. «Οχι» αποκρίθηκε.

«Οι πραιτοριανοί εκεί θα είναι για κάποιο καιρό. Άλλωστε, αυτοί ειδικεύονται στην τελευταία μαχαιριά, τη θανατηφόρο. Εγώ αναφέρομαι στην καθαρά ιατρική έννοια του όρου και την παραβολική αναγωγή της. Την αναλογία στην πολιτική, δηλαδή, όταν μιλάμε για τη δημόσια εικόνα ενός προσώπου.

Όπως γνωρίζεις, το AIDS, που ευτυχώς στις μέρες μας θεραπεύεται πλήρως, γκρεμίζει το ανοσοποιητικό σύστημα. Ένα απλό κρυωματάκι, που άλλοτε θα το περνούσες στο πόδι, μπορεί να σε στείλει στην Εντατική. Ετσι και στην πολιτική, αγαπητέ μου. Όταν βρίσκεσαι σε πολιτική ανοσοκαταστολή, μία γρατσουνιά κινδυνεύει να εξελιχθεί σε γάγγραινα, σε σηψαιμία. Αυτό έχει πάθει ο Κυριάκος, που μέχρι σήμερα βγήκε αλώβητος από πολλές επικίνδυνες καταστάσεις. Αντιλαμβάνεσαι, λοιπόν, ότι το προσδόκιμο της πολιτικής του ζωής είναι απρόβλεπτο. Γι’ αυτό πιθανότατα, λίγο πριν από τις εκλογές ή αμέσως μετά, θα αποσυρθεί οικειοθελώς».

Ομολογώ ότι βρήκα την παραβολή περί ανοσοκαταστολής εύστοχη. Διαφώνησα, όμως, ως προς την τελευταία πρόβλεψη. Ο Μητσοτάκης δεν έχει καμία πρόθεση να αποχωρήσει «οικειοθελώς». Ούτε που του περνάει από το μυαλό. Ακριβώς επειδή, όπως ο Μακρόν, δεν έχει καμία επίγνωση της κατάστασης. Και δεν αντιλαμβάνεται ότι όσο περισσότερο μένει γαντζωμένος στην καρέκλα τόσο επιβαρύνει την κατάσταση και δυσκολεύει τους όρους και τις προϋποθέσεις για μια αξιοπρεπή απόδραση.

Τούτων δοθέντων προκαλεί μεγάλη εντύπωση η πρόσφατη αναφορά από τον ίδιο στον εκλογικό πήχη του 25% ως καταλύτη γεγονότων, πιθανότατα και αποφάσεων. Βεβαίως, η αναφορά ήταν αμφίσημη. Δεν είπε ο άνθρωπος ότι θα παραιτηθεί, αυτό έλειπε. Όμως, κάτω από το όριο εκλογικής επίδοσης, η αρνητική κριτική, ανεπίτρεπτη μέχρι σήμερα για έναν ηγέτη τέτοιου διαμετρήματος, καθίσταται «εύλογη», αν και όχι απαραίτητα καλοδεχούμενη.

Παραλίγο να μέναμε με την απορία, αλλά την κρίσιμη διευκρίνιση έδωσε η πρωθυπουργική αδελφή, που σε δική της συνέντευξη, προ ημερών, είπε ότι αν η Νέα Δημοκρατία στις επερχόμενες εκλογές πέσει κάτω από 25%, ο Κυριάκος θα παραιτηθεί. Προσοχή, για να αποφευχθούν οι παρεξηγήσεις. Η Ντόρα δεν έχει καμία πρόθεση να υπονομεύσει τον Κυριάκο αμφισβητώντας την κυριαρχία του στον δρόμο προς μια κρίσιμη αναμέτρηση που μοιάζει με αγώνα επιβίωσης για ολόκληρη τη φαμίλια. Ακριβώς γιατί στη φαμίλια τα μέλη μπορεί να έχουν διαφορετικές ατζέντες, ως προς τα θέματα βιοπορισμού, αλλά μπροστά στην προοπτική νομής της εξουσίας ενώνονται σαν μια γροθιά. Και βγαίνουν μπροστά ακόμη κι αν φάνε τη σφαίρα.

Η Ντόρα, λοιπόν, δεν υπονομεύει τον Κυριάκο. Νιαουρίζει στα κανάλια και παζαρεύει ενδοοικογενειακά, εκ του ασφαλούς, για τον εαυτό της, κυρίως όμως για το «μη απολύτου αρτιότητος», όπως θα έλεγε ο μεγάλος Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, πρωτότοκο τέκνο της. Το 25% συνεπώς δεν το ξεφούρνισε για να δυσκολέψει τον αδελφό της, αλλά για να θέσει ένα όριο συναγερμού σε όλους που σιτίζονται αδρά από τα «γαλάζια» ταμεία (που γεμίζουν με χρήματα του Ελληνα φορολογουμένου), αλλά και στους αθεράπευτα αφελείς που πιστεύουν ότι αν πέσει ο Κυριάκος θα αφανιστεί όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά ολάκερος ο πλανήτης!

 

Δεύτερες εκλογές

Έχω ξαναγράψει ότι ο επιτελικός σχεδιασμός του Μεγάρου Μαξίμου επικεντρώνεται στις δεύτερες εκλογές. Τις «επαναληπτικές», στις οποίες οδηγούμαστε νομοτελειακά, εκτός κι αν στις πρώτες η Νέα Δημοκρατία υποστεί εκλογική καθίζηση τεκτονικών προδιαγραφών. Πέσει, δηλαδή, κάτω από το ψυχολογικό αλλά και ουσιαστικό όριο του 25%, που, ως γνωστόν, ενεργοποιεί το εκλογικό bonus για το πρώτο κόμμα με άμεσο «δώρο» 20 εδρών κι από κει και πέρα μία έδρα για κάθε μισή μονάδα.

Κάποιοι, λοιπόν, έχουν πείσει τη φαμίλια ότι ο Κυριάκος έχει στο τσεπάκι του το 25%. Σεισμός, λιμός, καταποντισμός, Σαμαράς μαινόμενος να προκύψει, η σημερινή μεταλλαγμένη Ν.Δ. δεν πέφτει πιο κάτω. Εχει το ένα τέταρτο του εκλογικού σώματος βάση «μπετόν-αρμέ». Κύριος οίδε πώς και γιατί. αλλά στο Μέγαρο Μαξίμου αυτό πιστεύουν. Τους το είπε ο Γκρίνμπεργκ, τους το έβγαλε ο καημένος ο Λιβάνιος με το μπακαλοτέφτερο, ο εξωγήινος του Υμηττού, θα σας γελάσω. Αλλά κοιμούνται ήσυχοι και ξυπνούν με το μυαλό στον επαναληπτικό γύρο, όπου θα ρίξουν τα σκληρά διλήμματα (έρχεται ο Τσίπρας, έρχεται ο Πούτιν, κλείνουν οι τράπεζες κ.λπ.), ελπίζοντας να επαναπατρίσουν ψηφοφόρους.

Όλα καλά στον συλλογισμό, αλλά προσωπικά αυτό το σιγουράκι του 25% εγώ δεν το βλέπω. Βάση μπετόν-αρμέ όχι του 25% αλλά του 40% είχε και ο Βούτσιτς, όταν όμως η προσέλευση στην κάλπη αυξήθηκε κατά 15 ποσοστιαίες μονάδες, έχασε πανηγυρικά. Αν αυτό συμβεί -που θα συμβεί- στις ερχόμενες «πρώτες» εκλογές, όταν θα σπεύσουν να ψηφίσουν όλοι όσοι θέλουν να… ξεκαπνίσουν μαυρίζοντας το σημερινό καθεστώς, μαύρο φίδι που τον έφαγε τον Κυριάκο. Οποιαδήποτε αύξηση της συμμετοχής θα είναι σε συντριπτικό ποσοστό «τιμωρητικού χαρακτήρα» κι αυτό το ομολογούν σήμερα όλοι οι δημοσκόποι. Αν η προσέλευση αυξηθεί κατά δέκα έστω μονάδες και ο Σαμαράς γράψει μια αξιοπρεπή επίδοση, όπως όλα δείχνουν, η Νέα Δημοκρατία δεν θα γράψει μπροστά «2» στην εκλογική της επίδοση. Με απλή αριθμητική δεν βγαίνουν τα νούμερα.

Αν, λοιπόν, το βράδυ των εκλογών δείτε πολύ αυξημένη συμμετοχή, Σαμαρά και Βελόπουλο πάνω από 7%, αλλά τον Κυριάκο να κρατά το οχυρό του… 25%, να ξέρετε ότι άλλο θα έχει συμβεί. Ένα θαύμα, ας πούμε, ισάξιο και εφάμιλλο με αυτά του Μωυσή στην Παλαιά Διαθήκη.

Τα απίστευτα ψυχικά αλλά και σωματικά οφέλη που κρύβονται πίσω από την αγάπη για τη γάτα μας

Όλοι εμείς οι γατόφιλοι πιθανότατα δεν χρειαζόνται την επιστήμη για να δικαιολογήσουν την αγάπη για τις γάτες. Παρ’ όλα αυτά, οι επιστήμονες μελέτησαν τη σχέση του ανθρώπου με τις γάτες και διαπίστωσαν ότι, παρότι οι αγαπημένοι μας φίλοι μπορεί να μην είναι πάντα καλοί με τα έπιπλά μας, συμβάλλουν σημαντικά στη σωματική και ψυχική μας υγεία.

• • •

Οι γάτες βελτιώνουν την ευεξία μας, προσφέροντάς μας συντροφικότητα και μειώνοντας το αίσθημα μοναξιάς, ενώ μας χαρίζουν και γέλιο με τις παιχνιδιάρικες αντιδράσεις τους, είτε παίζουν με catnip είτε πηδούν πάνω σε ένα καινούργιο παιχνίδι. Δεν είναι τυχαίο ότι τα βίντεο με γάτες κυριαρχούν στο διαδίκτυο.

Η αλληλεπίδραση με τις γάτες επηρεάζει θετικά τον εγκέφαλό μας, βελτιώνει τη διάθεση και ενεργοποιεί περιοχές όπως ο προμετωπιαίος φλοιός και ο κάτω μετωπιαίος έλικας, ενισχύοντας τη σωματική και ψυχική μας υγεία.

Η επαφή με τα ζώα έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα επίπεδα κορτιζόλης (της ορμόνης του στρες) και κατεβάζει την αρτηριακή πίεση.

Σε μια παλαιότερη μελέτη, όσοι είχαν γάτα δήλωσαν ότι βίωναν λιγότερα αρνητικά συναισθήματα και λιγότερη απομόνωση σε σύγκριση με όσους δεν είχαν κατοικίδιο. Μάλιστα, οι εργένηδες με γάτα ήταν συχνά πιο χαρούμενοι από εκείνους που είχαν και σύντροφο και γάτα.

Όπως και οι σκύλοι, έτσι και οι γάτες είναι ειλικρινείς, πιστές και δεν μας κρίνουν, ανεξάρτητα από την εμφάνισή μας ή τις δυσκολίες που περνάμε. Αυτό μας βοηθά να νιώθουμε συνδεδεμένοι με ένα άλλο ζωντανό ον με έναν τρόπο που ίσως μας κάνει να αισθανόμαστε πιο ασφαλείς απ’ ό,τι με ορισμένους ανθρώπους.

 

Μείωση του στρες

Σε μια παλαιότερη μελέτη, ερευνητές επισκέφθηκαν 120 παντρεμένα ζευγάρια στα σπίτια τους για να παρατηρήσουν πώς αντιδρούσαν σε αγχωτικές καταστάσεις και αν οι γάτες βοηθούσαν.
Οι συμμετέχοντες, συνδεδεμένοι με μετρητές καρδιακού ρυθμού και πίεσης, έπρεπε να κάνουν δύσκολες ασκήσεις: μαθηματικά προβλήματα ή να βυθίσουν το χέρι τους σε ένα μπολ με πάγο. Κάποιοι κάθονταν μόνοι, άλλοι με το κατοικίδιό τους, άλλοι με τον/την σύζυγο και κάποιοι με τους δύο.

Πριν από τις δοκιμασίες, οι ιδιοκτήτες γατών είχαν χαμηλότερο καρδιακό ρυθμό και πίεση από όσους δεν είχαν ζώο. Κατά τη διάρκεια, ένιωθαν περισσότερο ότι αντιμετώπιζαν μια πρόκληση παρά απειλή, είχαν χαμηλότερα επίπεδα στρες, έκαναν λιγότερα λάθη και παρουσίαζαν καλύτερη αντοχή.
Οι γατόφιλοι που είχαν τη γάτα τους παρούσα ήταν οι πιο ήρεμοι, έκαναν τα λιγότερα λάθη και ανάρρωναν πιο γρήγορα.

 

Στις κοινωνικές μας σχέσεις

Οι γάτες και εμείς φροντίζουμε ο ένας τον άλλο (ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να πιστεύουμε). Αυτή η διαπροσωπική σχέση μεταξύ ειδών μπορεί να ενισχύσει και τις δικές μας ανθρώπινες σχέσεις. Για τους γατόφιλους, οι γάτες τους αποτελούν μέρος του κοινωνικού τος δικτύου και όταν κάποιο άλλο ον τους κάνει να νιώθουν καλά, αυτό ενισχύει την καλοσύνη και τη γενναιοδωρία απέναντι στους άλλους.

Έρευνες δείχνουν ότι όσοι έχουν μόνο γάτες είναι πιο ανοιχτοί, δημιουργικοί και περίεργοι να ανακαλύψουν. Μπορεί, όμως, να είναι πιο εσωστρεφείς και αυτάρκεις, κάτι το οποίο δεν είναι απαραίτητα αρνητικό.

Η συντροφιά μιας γάτας μπορεί επίσης να βοηθήσει όσους έχουν κοινωνικό άγχος, προσφέροντας ρουτίνα και συναισθηματική στήριξη.

Οι γάτες μπορεί να γουργουρίζουν για να δείξουν πείνα, τρυφερότητα ή ακόμη και στρες.

 

Τα οφέλη για την υγεία

Το να βγαίνουμε έξω κάνει καλό στην υγεία μας, και όλο και περισσότεροι από εμάς βγάζουμε τις γάτες μας με σαμαράκι και λουράκι για ασφαλείς βόλτες. Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο οι γάτες βελτιώνουν την υγεία μας είναι το γουργούρισμα, ο αγαπημένος ήχος κάθε γατόφιλου. Όταν οι γάτες γουργουρίζουν, παράγουν έναν σταθερό παλμό μεταξύ 25 και 150 Hz.

Οι γάτες μπορεί να γουργουρίζουν για να δείξουν πείνα, τρυφερότητα ή ακόμη και στρες. Αν και πολλές μελέτες είναι συσχετιστικές και η περισσότερη έρευνα για τα κατοικίδια εστιάζει στους σκύλους, τα μέχρι τώρα επιστημονικά ευρήματα δεν μας εκπλήσσουν καθόλου: αυτές οι χαριτωμένες αγκαλιές κάνουν καλό στην υγεία μας.

Σε γενικές γραμμές, οι γάτες μάς προσφέρουν συντροφικότητα, μειώνουν τη μοναξιά και το άγχος, βελτιώνουν τη διάθεσή μας και ακόμη και την καρδιαγγειακή μας υγεία, μεταξύ πολλών άλλων οφελών.

 

Αναδημοσίευση: huffingtonpost.gr

Πηγή: healthline.com