Γιατί δε θα βρεθούν οι δολοφόνοι της Βάγιας Νέστορα

Τα ξημερώματα της Τετάρτης 1 Ιουλίου, άγνωστοι έβαλαν γκαζάκια στα σπίτια τριών, όχι πρωτοκλασάτων, στελεχών της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη.

Στο στόχαστρο βρέθηκαν οι κατοικίες του προέδρου της Διοικούσας Επιτροπής Ν.Δ. Θεσσαλονίκης Ζήση Ιωακείμοβιτς, του πρώην βουλευτή Σάββα Αναστασιάδη και της πολιτεύτριας Αφροδίτης Νέστορα. 

Αποτέλεσμα των επιθέσεων αυτών ήταν ο θάνατος της Βάγιας Νέστορα, μητέρας της πολιτεύτριας της ΝΔ, η οποία είχε διακομιστεί σε πολύ σοβαρή κατάσταση στο νοσοκομείο μετά την επίθεση.

Από τότε οι αστυνομικές αρχές και η αντιτρομοκρατική υπηρεσία «ψάχνουν» να βρουν τους ενόχους των επιθέσεων αυτών.

Παρά τις πολλές επιτυχίες που έχουν οι αρχές αυτές, δυστυχώς πιστεύω πως ΔΕΝ θα τους βρουν. Και μακάρι να κάνω λάθος. Πού όμως στηρίζω την γνώμη μου αυτή;

Στο ότι όλοι «οι στόχοι» των επιθέσεων αυτών, δεν είναι κάποιοια στελέχη της ΝΔ που μόλις ακούσουμε τα ονόματά τους να λέμε: «αυτοί είναι η ΝΔ κι ευθύνονται για ένα – δυο γεγονότα».

Άρα μπορεί να έχουμε την τοξική εκμετάλλευση του γεγονότος από την κυβέρνηση. Με ως κι ανιστόρητες δηλώσεις, που εξυπηρετούν το αφήγημα. Όπως αυτή του κ. Κυρανάκη που συνδέει τον ΕΛΑΣ τον εμφύλιο. Ενώ στον εμφύλιο ήταν ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ).

Κανείς όμως ξέρει γιατί έγιναν αυτές οι επιθέσεις, Οι μόνες σοβαρές δηλώσεις για μένα είναι της κ Κωνσταντοπούλου που μιλάει για προβοκάτσια το οποίο θεωρώ πως είναι σχεδόν απίθανο. Και της κ. Καρυστιανού που λέει ότι είναι «μαφιόζικη ενέργεια.

Γράφω πιο πάνω πως η ΕΛΑΣ, Ελληνική Αστυνομία, έχει πολλές επιτυχίες. ‘Όμως

• Ο δημοσιογράφος Σωκράτης Γκιόλιας δολοφονήθηκε εν ψυχρώ στις 19 Ιουλίου 2010 έξω από το σπίτι του στην Ηλιούπολη. Την ευθύνη για την εκτέλεση ανέλαβε η τρομοκρατική οργάνωση «Σέχτα Επαναστατών».

Σύμφωνα με την προκήρυξη της οργάνωσης, η οποία δημοσιεύθηκε στον Τύπο, οι λόγοι της δολοφονίας ήταν:

Η πολεμική κατά της δημοσιογραφίας: Η οργάνωση κατηγορούσε τον Γκιόλια και το περιβάλλον του ότι υπηρετούσαν το «καθεστώς» των ΜΜΕ, χαρακτηρίζοντας τη δημοσιογραφία ως μέσο χειραγώγησης, κατασκευής ειδήσεων και προπαγάνδας.

Η λειτουργία του «Troktiko»: Ο Γκιόλιας διατηρούσε το δημοφιλές ιστολόγιο Troktiko. Η «Σέχτα Επαναστατών» χρησιμοποίησε το συγκεκριμένο blog ως το κύριο παράδειγμα για την επίθεσή της ενάντια στην «κιτρινωπή» δημοσιογραφία και στην εισβολή στην ιδιωτική ζωή πολιτών και επωνύμων, μέσω της μυστικοπάθειας και της ανωνυμίας.

Από τη βαλλιστική εξέταση της Αστυνομίας διαπιστώθηκε πως τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν στη δολοφονία του είχαν χρησιμοποιηθεί και σε παλαιότερες επιθέσεις της ίδιας οργάνωσης (όπως στη δολοφονία του αστυνομικού Νεκτάριου Σάββα). Οι έρευνες δεν οδήγησαν ποτέ στη σύλληψη των φυσικών αυτουργών και οι δολοφόνοι του Γκόλια είναι ακόμη ελεύθεροι. Ενώ η «Σέχτα Επαναστατών» μετά από αυτό το χτύπημα έπαψε τη δράση της.

• Ο αστυνομικός συντάκτης Γιώργος Καραϊβάζ δολοφονήθηκε στις 9 Απρολίου 2021, έξω από το σπίτι του στον Άλιμο, λόγω της δημοσιογραφικής του ιδιότητας από άτομα που ήθελαν να του «κλείσουν το στόμα».

Οι αρχές και οι διεθνείς οργανισμοί, όπως οι «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα», συνδέουν άμεσα την εκτέλεσή του με τις αποκαλύψεις του για το οργανωμένο έγκλημα.

Οι έρευνες του για την Greek Mafia: Ο Καραϊβάζ έκανε αποκαλυπτικά ρεπορτάζ για τη δράση της εγχώριας μαφίας. Ερευνούσε τις παράνομες δραστηριότητές τους και τις συγκρούσεις για τον έλεγχο της «νύχτας».

Η επικείμενη κατάθεσή του στη Δικαιοσύνη: Σύμφωνα με μαρτυρίες και δικαστικές εκτιμήσεις, ο δημοσιογράφος ήταν έτοιμος να καταθέσει ως μάρτυρας σε μια μεγάλη δίκη για τη δράση του οργανωμένου εγκλήματος. Υπάρχουν αναφορές ότι σκόπευε «να τα πει όλα» και να κατονομάσει ηγετικά στελέχη.

Διασυνδέσεις κακοποιών και αξιωματούχων: Στα ρεπορτάζ του ερευνούσε το πώς κάποιοι επίορκοι αστυνομικοί και κρατικοί λειτουργοί συνεργάζονταν κρυφά με εγκληματικές οργανώσεις. Αυτό έκανε τις πληροφορίες του εξαιρετικά επικίνδυνες για ισχυρά πρόσωπα

Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, αφού απάλλαξε αυτούς που είχαν συλληφθεί για τον φόνο Καραϊβάζ, αποφάνθηκε επίσημα ότι πρόκειται για συμβόλαιο θανάτου που εκτελέστηκε για να σταματήσει η δημοσιογραφική του έρευνα. Ωστόσο, στη δίκη που ολοκληρώθηκε, οι δύο κατηγορούμενοι ως φυσικοί αυτουργοί αθωώθηκαν λόγω αμφιβολιών, με αποτέλεσμα οι ηθικοί αυτουργοί (εκείνοι που έδωσαν την εντολή και πλήρωσαν για τη δολοφονία) να παραμένουν άγνωστοι.

• Ο Βασίλης Καλογήρου ήταν ένας 39χρονος ψυχολόγος η υπόθεση του θανάτου του οποίου στη Λάρισα απασχόλησε έντονα την επικαιρότητα και τις δικαστικές αρχές

‘Ηταν ο 39χρονος γιος της Προϊσταμένης της Εισαγγελίας Εφετών Λάρισας, Σοφίας Καλογήρου-Αποστολάκη, η οποία είχε αναλάβει την δικαστική έρευνα για την υπόθεση του δυστυχήματος των Τεμπών.

Η υπόθεσή του απασχόλησε έντονα την επικαιρότητα λόγω των συνθηκών εξαφάνισης και του θανάτου του:

Εξαφανίστηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2024 από την περιοχή της Λάρισας, όπου βρισκόταν για τις γιορτές των Χριστουγέννων. Η σορός του εντοπίστηκε σ ένα λόφο κοντά στον Τύρναβο. Μετά από πολυήμερες έρευνες των αρχών και της ΕΜΑΚ, στις 17 Φεβρουαρίου 2025. Τα ρούχα και τα προσωπικά του αντικείμενα (γυαλιά) βοήθησαν στην αρχική του ταυτοποίηση.

 Σύμφωνα με το τελικό εισαγγελικό πόρισμα και τις ιατροδικαστικές εκθέσεις, ο 39χρονος ψυχολόγος Βασίλης Καλογήρου δεν δολοφονήθηκε. Ο θάνατός του αποδόθηκε σε παθολογικά αίτια, συγκεκριμένα σε ισχαιμία του μυοκαρδίου, σε συνδυασμό με παράγοντες όπως η υποθερμία.

Παρά το εισαγγελικό πόρισμα, η οικογένειά του υποστήριζε ότι έπεσε θύμα εγκληματικής ενέργειας, ισχυριζόμενη ότι οδηγήθηκε σε θάνατο εξωτερικών παραγόντων.

Το κοινό που έχουν οι τρεις αυτές, ανεξιχνίαστες ακόμη, υποθέσεις είναι πως δεν έχουμε καθαρό το κίνητρο των δολοφονιών. Δεν το ξέρουμε τουλάχιστον.

Έτσι δεν ξέρουμε, «δεν ακούστηκε», κάτι λογικό που να δικαιολογεί τις μαφιόζικες αυτές επιθέσεις στα σπίτια των τοπικών στελεχών της ΝΔ. Και λέω μαφιόζικες, συμφωνώντας σ’ αυτό με την κ Καρυστιανού, γιατί αυτοί που έβαλαν τα γκαζάκια στην οικία της κ Νέστορα, αν ήθελαν μόνο να φοβίσουν δε θα τα έβαζαν κοντά σε αυτοκίνητο να εκραγεί του Ρεζερβουάρ. Όπως πιθανώς έγινε

O ωκεανός των ψεμάτων

Οι ψευδείς ειδήσεις, μετά χρήσεως Τεχνητής ή μη Νοημοσύνης, θα οργιάσουν σε αυτές τις εκλογές, όποτε και αν διεξαχθούν προειδοποιεί ο Μανώλης Κοττάκης. Σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στην «δημοκρατία» την Τετάρτη 1 Ιουλίου

• • •

Παλαιός κοινοβουλευτικός διηγείται την εξής πραγματική ιστορία. Δυο τρεις ώρες πριν από την προσγείωση του αεροσκάφους του Ζισκάρ Ντ’ Εστέν που μετέφερε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στο αεροδρόμιο του Ελληνικού τον Ιούλιο του 1974 ερωτήθηκε ο υπουργός Προπαγάνδας της δικτατορίας Κώστας Ράλλης αν ισχύουν οι φήμες περί της επιστροφής του Εθνάρχη. «Ερχεται», που έγραφε το ιστορικό παράρτημα της «Βραδυνής» του Τζώρτζη Αθανασιάδη, ή «δεν έρχεται»;

Ο Καραμανλής ήταν ήδη εν πτήσει από το Παρίσι προς την Αθήνα. Ο Ράλλης, που προερχόταν από τη γνωστή πολιτική οικογένεια αλλά από το μη δημοκρατικό παρακλάδι της (καμία σχέση με τον ευπατρίδη μετέπειτα πρωθυπουργό Γεώργιο, που έγραψε και βιβλίο για να πάρει αποστάσεις από τον κατοχικό πατέρα του Ιωάννη), έλαβε το πλέον επίσημο ύφος του κόσμου και στεντορεία τη φωνή απάντησε με αγέρωχο ύφος στους δημοσιογράφους: «Δεν υπάρχει κόκκος αληθείας!»

Μερικές ώρες αργότερα το αεροπλάνο του Γάλλου προέδρου τροχοδρομούσε στην πρωτεύουσα. Από τότε καθιερώθηκε στο πολιτικό λεξιλόγιο η φράση «κόκκος αληθείας». Μολονότι ο γλωσσοπλάστης υπουργός Προπαγάνδας έλεγε ψέματα και οι άλλοι την αλήθεια, εντούτοις πολλοί θεωρούν ότι στις μέρες μας θα χρειαστεί να αναφωνήσουμε πολλές φορές τη φράση αυτή που έμεινε στην ιστορία: «Δεν υπάρχει κόκκος αληθείας».

 

Βέβαιος για τον κόσμο

Οι ψευδείς ειδήσεις, μετά χρήσεως Τεχνητής ή μη Νοημοσύνης, θα οργιάσουν σε αυτές τις εκλογές, όποτε και αν διεξαχθούν, για έναν απλό λόγο: Οχι μόνο γιατί η εξουσία σε κάθε της μορφή χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της και έχει ανάγκη τη διαβολή, αλλά γιατί και ένας ολόκληρος κόσμος που αποσταθεροποιείται εύκολα στην πρώτη φήμη είναι ικανός να πιστέψει οτιδήποτε. Αρκεί να μην καταρρεύσει το σύμπαν του. Ειδικώς οι μεγαλύτεροι άνθρωποι.

Μετά βεβαιότητας θεωρώ ότι θα γίνουν στόχος τέτοιων φημών που ήδη διακινούνται ψιθυριστά και εμπιστευτικά ώστε να φωλιάσει και πάλι ο φόβος μέσα τους. Γιατί όμως οι μεγαλύτεροι; Οταν είσαι μεγαλύτερος, είσαι σαφώς εμπειρότερος από εμάς τους νεότερους. Ολο και κάτι, πολλά θεωρούμε, σε έμαθε η ζωή. Δεν κρίνεις την Ελλάδα με τις τετραετίες αλλά με το σύνολο του βίου σου. Οταν είσαι μεγαλύτερος, συμβαίνει όμως και κάτι άλλο: Είσαι βέβαιος για τον κόσμο και πολύ δύσκολα «στρίβεις», αναθεωρείς, αλλάζεις άποψη.

Η ρήση του Νίτσε «γενναιότητα δεν είναι να μένει πιστός στις απόψεις σου, γενναιότητα είναι να αλλάζεις απόψεις» δεν είναι δημοφιλής στους αγαπημένους μας παππούδες, γιαγιάδες κ.λπ. Για εκείνους, το κόμμα τους, μαζί με την πίστη τους, την αγαπημένη ποδοσφαιρική ομάδα τους, τους φίλους τους στο καφενείο, το χόμπι τους, αν είναι χορός, χαρτιά, τάβλι, ψάρεμα, κυνήγι ή εκδρομές, είναι μία από τις σταθερές της ζωής τους και συνακόλουθα της ταυτότητάς τους.

Πώς θα πεις στον εαυτό σου ότι έκανες λάθος, αν πράγματι πηγαίνει κάτι λάθος; Στην πορεία δεν θέλεις να ξέρεις, θέλεις επιχειρήματα να δικαιολογείς ό,τι συμβαίνει στο «σπίτι» σου, δεν θες δικαιολογημένα να έρθουν πίσω οι «κακοί» και κατά κανόνα η αλήθεια σε ενοχλεί. Φτάνεις στο να συγχωρείς στο κόμμα σου αυτά που δεν συγχωρούσες μέχρι χθες στους άλλους, τους «κακούς». Οπότε αν τυχόν ακούσεις κάτι, μία φήμη, που νομίζεις ότι σε «δικαιώνει» και σε κάνει να αναθαρρήσεις ή να έχεις επιχείρημα στο καφενείο, την πιστεύεις αμέσως. Αυτήν τη φάση διανύει προπαρασκευαστικά η χώρα σήμερα.

 

Διάφορα… ωραία

Αυτές τις μέρες συμβαίνουν διάφορα ωραία τέτοια πράγματα που έχουν ως στόχο την προστασία του αλάθητου του ηγέτου και τη διαβολή των άλλων. Ακούσαμε μεταξύ άλλων ότι:

■ ο γραμματέας Στρατηγικού Σχεδιασμού της Ν.Δ. Βασίλης Φεύγας, τον οποίο ξέρω πολλά χρόνια, είναι «βαλτός» επειδή ανακίνησε το θέμα του γάμου και της άρσης της διαγραφής Σαμαρά. Δεν υπάρχει κόκκος αληθείας σε αυτό. Πιο «μητσοτακικό» από τον Βασίλη δύσκολα συναντάς. Και όμως, το σύστημα Μαξίμου διοχέτευσε βίντεο με παλαιότερες άστοχες δηλώσεις του για άλλα θέματα για να τον παρουσιάσει γραφικό και πολιτικά τρελό. Τον δικό του άνθρωπο.

■ Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άφησε τάχα τους Βέλγους να τιμωρήσουν τον Δημήτρη Αβραμόπουλο με το ένταλμα σύλληψης επειδή τάχα σχεδίαζε να μετακινηθεί στο κόμμα Σαμαρά. Ούτε σε αυτό υπάρχει κόκκος αληθείας. Το Μαξίμου είχε διαρρεύσει μέρες πριν την υποψηφιότητα Αβραμόπουλου για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ν.Δ., ενώ ο ίδιος διαφωνούσε με την ίδρυση κόμματος από τον Σαμαρά.

■ Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρόκειται τάχα να συναντηθεί συντόμως με τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Ούτε σε αυτό υπάρχει κόκκος αληθείας με τα σημερινά διαθέσιμα δεδομένα.

■ Η πρέσβης των ΗΠΑ κυρία Γκίλφοϊλ απαίτησε τάχα από τον Αντώνη Σαμαρά κατά την πρόσφατη συνάντησή τους να μην ιδρύσει κόμμα. Ούτε και σε αυτό υπάρχει κόκκος αληθείας. «Δεν φταις εσύ, η φαντασία σου τα φταίει»…

■ Η θυγατέρα του Κώστα Καραμανλή έφερε τάχα μυστικά στη ζωή παιδί και ο πρώην πρωθυπουργός επισκέφτηκε τάχα μυστικά το μαιευτήριο να δει το εγγόνι του. Το ψέμα, του ψέματος, ω ψέμα.

■ Η Γεωργία Σαμαρά έκανε τάχα εγκαίνια επιχείρησης στο Λουτράκι. Ούτε κόκκος αληθείας και εδώ.

Και όμως, όλα τα παραπάνω τα πιστεύουν σοβαροί άνθρωποι, κατά τεκμήριο μεγαλύτεροι, αλλά και νεότεροι, στελέχη της αγοράς και του πολιτισμού, κάποιοι έφτασαν στο γραφείο μου μάλιστα και μου ζητούσαν να τα διασταυρώσω. Επειδή το σπορ θα πάρει διαστάσεις πανδημίας μέσα στην προεκλογική περίοδο… εκπαιδεύω έναν συνάδελφο. Θα τον διαπιστεύσω στον υπουργό Προπαγάνδας των καιρών μας για να τσεκάρει αν τυχόν υπάρχει κάτι που να είναι αληθινό μέσα στον ωκεανό αυτών που θα ακούσουμε. Οταν μάθω, θα σας ενημερώσω σχετικώς. Εως τότε… ωτοασπίδες. Ποιότητα ζωής!

Το «μυστικό των Βεδουίνων»: Γιατί λιγότερα ρούχα το καλοκαίρι σημαίνει… περισσότερη ζέστη

Η επιστήμη πίσω από την καλοκαιρινή ντουλάπα: Πώς τα κατάλληλα υφάσματα, τα μακριά μανίκια και η σωστή επιλογή των χρωμάτων λειτουργούν ως το απόλυτο φυσικό κλιματιστικό.

Η αλλαγή σεζόν στα ρούχα το καλοκαίρι, εξυπηρετεί και μια άλλη διάσταση. Τους θερμούς μήνες, η επιλογή των ρούχων δεν είναι μόνο ζήτημα στυλ, αλλά και μια σοφή κίνηση για να παραμείνουμε δροσεροί και προστατευμένοι από τον ήλιο.

Αν και η πρώτη μας αντίδραση στη ζέστη είναι να φορέσουμε όσο το δυνατόν λιγότερα ρούχα (π.χ. σορτς και τιραντάκια), η επιστήμη και η παράδοση των λαών που ζουν σε ερήμους και πολύ θερμά κλίματα δείχνουν ότι η σωστή κάλυψη είναι πολύ πιο αποτελεσματική.

Ας δούμε αναλυτικά τι πρέπει να προτιμάμε:

• • •

Τα ιδανικά υφάσματα

Όταν επιλέγετε ρούχα, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κοιτάτε στην ετικέτα είναι η σύνθεση. Χρειαζόμαστε υφάσματα που «αναπνέουν», επιτρέπουν στον αέρα να κυκλοφορεί και απομακρύνουν τον ιδρώτα.

• Λινό (Linen): Ο βασιλιάς του καλοκαιριού. Λόγω της χαλαρής ύφανσής του, επιτρέπει στη θερμότητα του σώματος να δραπετεύσει. Το γεγονός ότι τσαλακώνει εύκολα είναι απλώς η απόδειξη της φυσικότητας και της αυθεντικότητάς του.
• Βαμβάκι (Cotton): Κλασικό, απαλό και εξαιρετικά απορροφητικό. Προτιμήστε το ελαφρύ βαμβάκι (όπως το σατέν βαμβάκι ή το φίνο βουάλ) για τις πολύ ζεστές ημέρες.
• Μετάξι (Silk): Ένα φυσικό, πανέμορφο ύφασμα που προσαρμόζεται στη θερμοκρασία του σώματος, διατηρώντας σας δροσερούς.
• Tencel / Modal / Rayon: Πρόκειται για ημι-συνθετικά υφάσματα από φυτικές ίνες (κυτταρίνη ξύλου). Είναι απίστευτα απαλά, «πέφτουν» όμορφα στο σώμα και δίνουν μια αίσθηση δροσιάς σαν μετάξι, ενώ είναι πιο οικονομικά.

Τι να αποφεύγετε: Οτιδήποτε 100% συνθετικό, όπως ο πολυεστέρας (polyester), το νάιλον (nylon) και το ακρυλικό. Αυτά τα υφάσματα παγιδεύουν τη θερμότητα και τον ιδρώτα, δημιουργώντας μια αίσθηση «θερμοκηπίου» στο δέρμα σας.

 

Μακριά ή κοντά ρούχα;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρα: Μακριά, αλλά αέρινα (oversized).

Τα μακριά και φαρδιά ρούχα λειτουργούν σαν ένα φυσικό κλιματιστικό. Δημιουργούν ένα στρώμα αέρα ανάμεσα στο ύφασμα και το δέρμα σας, το οποίο λειτουργεί ως μόνωση ενάντια στη ζέστη του περιβάλλοντος. Παράλληλα, προστατεύουν το δέρμα από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία και το έγκαυμα.

• Για τις γυναίκες: Μακριά καφτάνια, μάξι αέρινα φορέματα, παντελόνες-ζιπ κιλότ και oversized λινά πουκάμισα.
• Για τους άνδρες: Λινά πουκάμισα με γυρισμένα μανίκια (προσφέρουν καλύτερη κυκλοφορία αέρα από ένα στενό t-shirt) και άνετα chinos ή λινά παντελόνια.

 

Η μάχη των χρωμάτων: Σκούρα vs. Ανοιχτά

Εδώ υπάρχει ένας μικρός μύθος και μια επιστημονική αλήθεια.

• Τα ανοιχτά χρώματα (λευκό, μπεζ, παστέλ): Αντανακλούν τη θερμότητα του ήλιου, οπότε αν είστε κάτω από τον ήλιο, σας κρατούν πιο δροσερούς. Ωστόσο, το λευκό χρώμα επιτρέπει σε μεγαλύτερο ποσοστό UV ακτινοβολίας να περάσει και να φτάσει στο δέρμα σας.
• Τα σκούρα χρώματα (μαύρο, ναυτικό μπλε, βαθύ κόκκινο): Απορροφούν τη θερμότητα του ήλιου, αλλά απορροφούν επίσης και τη θερμότητα που εκπέμπει το ίδιο μας το σώμα, ενώ προσφέρουν πολύ υψηλότερη προστασία από τις ακτίνες UV (λειτουργούν σαν καλύτερη ομπρέλα).

Το μυστικό των Βεδουίνων: Οι νομάδες της ερήμου φορούν συχνά μαύρα, αλλά πολύ φαρδιά ρούχα. Η ζέστη που απορροφά το μαύρο ύφασμα δημιουργεί ένα εσωτερικό ρεύμα αέρα (λόγω της χαλαρής γραμμής) που δροσίζει το σώμα.

Υπάρχει χρυσή τομή; Και όμως υπάρχει. Αν πρόκειται να περπατήσετε πολλή ώρα στον ήλιο, επιλέξτε ανοιχτόχρωμα, φαρδιά ρούχα (για να μην «ανάψετε»). Αν θέλετε μέγιστη προστασία από την ακτινοβολία, επιλέξτε ρούχα με πυκνή ύφανση σε πιο έντονα ή σκούρα χρώματα.

 

Κάντε το τεστ του φωτός

Για να δείτε αν ένα ρούχο σας προστατεύει από τον ήλιο, σηκώστε το μπροστά από μια λάμπα. Αν το φως περνάει εύκολα ανάμεσα από τις ίνες και βλέπετε ξεκάθαρα μέσα από αυτό, τότε οι ακτίνες του ήλιου θα το διαπεράσουν εξίσου εύκολα. Προτιμήστε υφάσματα με πυκνή αλλά ελαφριά πλέξη.

 

 

Αναδημοσίευση: in.gr

Στεγαστική κρίση: Στους χειρότερους της Ευρώπης η Ελλάδα - Τί μέτρα προωθεί η Ισπανία

Η στεγαστική κρίση στην Ευρώπη επιδεινώνεται με πόλεις όπως η Μαδρίτη και η Βαρκελώνη να αντιμετωπίζουν αυξήσεις στις τιμές αγοράς και ενοικίασης

• • •

Η στέγαση έχει καταστεί ένα από τα κυριότερα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα στην Ευρώπη, με ιδιαίτερα αξιοσημείωτο αντίκτυπο σε χώρες όπως η Ισπανία και σε πόλεις όπως η Μαδρίτη και η Βαρκελώνη. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, το κόστος στέγασης στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) αποτελεί μη βιώσιμο βάρος για πολλές οικογένειες.

Στις μεγάλες πόλεις του μπλοκ, το 10,6% των νοικοκυριών ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για ενοίκιο, ενώ στις αγροτικές περιοχές το ποσοστό αυτό πέφτει στο 7%. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, πάνω από το 31% των αστικών νοικοκυριών ξεπερνούν αυτό το όριο. Είναι η χώρα με τη χειρότερη κατάσταση. Στο πλαίσιο αυτό, η αύξηση των τιμών, η έλλειψη προσφοράς και η αύξηση των τουριστικών ενοικίων δυσχεραίνουν την πρόσβαση σε αξιοπρεπή στέγαση, ιδίως για τους νέους.

 

Αύξηση των τιμών: Ένα ευρωπαϊκό φαινόμενο με σημαντικό αντίκτυπο στην Ισπανία

Μεταξύ 2015 και 2023, οι τιμές των κατοικιών στην ΕΕ αυξήθηκαν κατά 48% κατά μέσο όρο, με σημαντικές διακυμάνσεις μεταξύ των χωρών. Η Ουγγαρία ηγείται της κατάταξης με αύξηση 173%, ενώ η Φινλανδία κατέγραψε μόλις 5%.

Στην Ισπανία, η αύξηση των τιμών ήταν αξιοσημείωτη. Σύμφωνα με τον Κίκε Βιγιαλόμπος, εκπρόσωπο για τον πολεοδομικό σχεδιασμό και τη στέγαση της Ομοσπονδίας Συλλόγων Γειτονιάς της Μαδρίτης, "μέσα σε ένα μόλις χρόνο οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν κατά 20% όσον αφορά την αγορά και κατά 15,4% όσον αφορά το ενοίκιο". Το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα αισθητό σε μεγάλες πόλεις όπως η Μαδρίτη, η Βαρκελώνη και η Βαλένθια, όπου η δημογραφική πίεση και ο τουρισμός επιδεινώνουν την κατάσταση.

Στο κέντρο της Μαδρίτης "σημειώθηκε αύξηση των ενοικίων κατά 21% μέσα σε ένα χρόνο, με τις τιμές να πέφτουν σπάνια κάτω από τα 2.000 ευρώ το μήνα. Σε δήμους της μητροπολιτικής περιοχής, ζητούνται ενοίκια 1.200 έως 1.500 ευρώ για ακίνητα τριών υπνοδωματίων", προσθέτει ο Βιγιαλόμπος.

Στη Βαρκελώνη, η εικόνα είναι παρόμοια, με την έκρηξη των τουριστικών διαμερισμάτων να αποτελεί βασικό παράγοντα. Σύμφωνα με τη Eurostat, τα ενοίκια στην ΕΕ αυξήθηκαν κατά 18% μεταξύ 2010 και 2022, εν μέρει λόγω της αύξησης των βραχυχρόνιων μισθώσεων, οι οποίες μειώνουν την προσφορά για τους μόνιμους κατοίκους.

 

Οι νέοι πλήττονται περισσότερο

Η πρόσβαση στη στέγαση αποτελεί ιδιαίτερα μεγάλο εμπόδιο για τους νέους Ευρωπαίους, οι οποίοι εγκαταλείπουν το πατρικό σπίτι σε ηλικία 26,3 ετών κατά μέσο όρο. Στην Ισπανία, η ηλικία αυτή ανέρχεται στα 30 έτη, η δεύτερη υψηλότερη στην ΕΕ, πίσω μόνο από την Κροατία (31,8 έτη).

"Η στέγαση εξηγεί το 70% της ανισότητας σε αυτή τη χώρα", λέει ο Βίκτορ Καμίνο,** βουλευτής του PSOE στο Κογκρέσο. "Χιλιάδες νέοι άνθρωποι πληρώνουν έως και το 70% του μισθού τους σε ενοίκιο ή σε αγορά, η οποία είναι ένας λαβύρινθος". Στη Μαδρίτη, το ποσοστό χειραφέτησης των νέων είναι το χαμηλότερο που έχει καταγραφεί ποτέ, με λιγότερο από το 15% να έχει επιτύχει την ανεξαρτησία, σύμφωνα με τον Βιγιαλόμπος.

Η Πάουλα ντε λας Χέρας, βουλευτής του PP στη Συνέλευση της Μαδρίτης και εκπρόσωπος για θέματα στέγασης, αναγνωρίζει τη δυσκολία: "Οι νέοι περνούν δύσκολες στιγμές στην ισπανική οικονομία τα τελευταία δέκα χρόνια".

"Έχουν μικρή δυνατότητα αποταμίευσης, οι μισθοί δεν αυξάνονται". Για την πρόσβαση σε κατοικία απαιτείται ένα αρχικό μαξιλάρι μεταξύ 20.000 και 40.000 ευρώ, το οποίο είναι ανέφικτο για πολλούς.

 

Πολιτικές απαντήσεις: Μεταξύ ρύθμισης και προσφοράς

Η ΕΕ έχει λάβει μέτρα για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης. Το 2021, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ψήφισμα με το οποίο αναγνωρίζει την επαρκή στέγαση ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα.

Τον Ιούλιο του 2024, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ανακοίνωσε ότι η στέγαση θα αποτελέσει προτεραιότητα, με τη δημιουργία ειδικού επιτρόπου για τον τομέα αυτό. Τον Δεκέμβριο του 2024, συστάθηκε ειδική επιτροπή για να προτείνει λύσεις εντός ενός έτους.

 

Στην Ισπανία, οι πολιτικές θέσεις αποκλίνουν

Η κεντρική κυβέρνηση, με επικεφαλής το PSOE, έχει δεσμευτεί για τον νόμο περί στέγασης, ο οποίος περιλαμβάνει μέτρα όπως τα ανώτατα όρια ενοικίων σε περιοχές με προβλήματα. "Στην Καταλονία, τα ενοίκια έχουν μειωθεί από 3% σε 5%", λέει ο Καμίνο, ο οποίος επικρίνει κοινότητες όπως η Μαδρίτη που δεν τον εφαρμόζουν: "Εδώ οι τιμές έχουν αυξηθεί κατά 14%.

Από την πλευρά του, η ντε λας Χέρας υπερασπίζεται τη στρατηγική της Κοινότητας της Μαδρίτης: "Εμείς δεν εφαρμόζουμε τις πιεσμένες ζώνες. Στη Βαρκελώνη υπήρξε μια ελάχιστη πτώση των ενοικίων, αλλά τώρα βρίσκονται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα". Η κυβέρνηση της Μαδρίτης προωθεί το Περιφερειακό Σύμφωνο Στέγασης, με πρωτοβουλίες όπως το σχέδιο Vive, το οποίο έχει ήδη παραδώσει 3.300 κατοικίες, και το πρόγραμμα My First Home, το οποίο προσφέρει εγγυήσεις στους νέους.

Από την κοινωνία των πολιτών, ο Βιγιαλόμπος ζητά ένα δημόσιο στεγαστικό απόθεμα που να φτάνει το 9% του συνόλου, σε σύγκριση με το σημερινό 1% στη Μαδρίτη. "Πρέπει να επενδύσουμε μεταξύ 2% και 3% του ΑΕΠ", λέει, υποστηρίζοντας επίσης τη φορολόγηση των κενών κατοικιών και την απαγόρευση των εξώσεων χωρίς εναλλακτικές λύσεις στέγασης. "Η λύση για τη στέγαση είναι ένα πολύπλευρο πρόβλημα", τονίζει, επιμένοντας στην ανάγκη να συνδυαστούν η ρύθμιση, η κατασκευή και η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.

 

Μια κοινή πρόκληση

Η στεγαστική κρίση υπερβαίνει τα σύνορα. Σε πρωτεύουσες όπως το Ταλίν (Εσθονία) και η Βουδαπέστη (Ουγγαρία), οι τιμές έχουν επίσης εκτοξευθεί, αντανακλώντας ένα διαρθρωτικό πρόβλημα στην ΕΕ .

Ενώ τα ευρωπαϊκά και εθνικά θεσμικά όργανα αναζητούν απαντήσεις, εκατομμύρια πολίτες, ιδίως νέοι, αντιμετωπίζουν ένα αβέβαιο μέλλον υπό το βάρος μιας ανεξέλεγκτης αγοράς κατοικίας. Σύμφωνα με τα λόγια του Καμίνο, "δεν μπορούμε να επιτρέψουμε μια κοινωνία διαιρεμένη μεταξύ πλούσιων πολυκατοικούντων και φτωχών ενοικιαστών". Η λύση, συμφωνούν όλοι, απαιτεί πολιτική βούληση και συντονισμένη δράση.

 

 

Αναδημοσίευση: gr.euronews.com

Συμπεριφορές ανθρώπων που φαίνονται ευγενικοί, αλλά κρύβουν κακία μέσα τους

Όλοι έχουμε γνωρίσει ανθρώπους που δείχνουν ευγενικοί, ζεστοί και πρόθυμοι να βοηθήσουν — όμως κάτι, βαθιά μέσα μας, μας λέει ότι κάτι δεν πάει καλά.

Οι ψυχολόγοι αποκαλούν αυτό το φαινόμενο «συγκαλυμμένη εχθρότητα»: όταν κάποιος κρύβει τις πραγματικές του προθέσεις πίσω από κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν φωνάζουν, δεν προσβάλλουν και δεν δείχνουν ευθέως κακία, αλλά χειραγωγούν με πιο ήσυχους, υπολογισμένους τρόπους. Το χαμόγελο και η καλοσύνη τους είναι, συχνά, απλώς μια μάσκα.

Παρακάτω, σημάδια που δείχνουν πότε η «ευγένεια» κάποιου είναι απλώς επιφανειακή:

• • •

Χρησιμοποιούν την καλοσύνη σαν όπλο

Οι «ψευδοευγενικοί» άνθρωποι κάνουν καλές πράξεις, αλλά όχι από ανιδιοτέλεια.

Προσφέρουν βοήθεια, δώρα ή κομπλιμέντα για να δημιουργήσουν χρέος.

Αν δεν ανταποδώσεις με τον τρόπο που περιμένουν, θα σου θυμίσουν όλα όσα έκαναν για σένα — με υπονοούμενα περί «αχαριστίας».

 

Δίνουν κομπλιμέντα που υπονομεύουν

Τα λόγια τους μοιάζουν κολακευτικά, αλλά υποσκάπτουν διακριτικά την αυτοπεποίθησή σου.

Φράσεις όπως «Φαίνεσαι υπέροχη σήμερα — πολύ καλύτερα από συνήθως» ή «Δεν περίμενα να τα καταφέρεις τόσο καλά» κρύβουν μια δόση δηλητηρίου κάτω από τη γοητεία τους.

 

Κουτσομπολεύουν με πρόσχημα την ανησυχία

Μπορεί να λένε ότι «μοιράζονται κάτι επειδή ανησυχούν», αλλά στην πραγματικότητα διαδίδουν πληροφορίες για να ελέγχουν αφηγήσεις και να φαίνονται «ενημερωμένοι».

Αυτή η ψεύτικη συμπόνια τους δίνει ισχύ και τους κρατά στο κέντρο της προσοχής.

 

Είναι γλυκοί δημόσια, ψυχροί ιδιωτικά

Μπροστά σε κόσμο, χαμογελούν και δείχνουν φιλικοί· πίσω από κλειστές πόρτες, όμως, γίνονται σκληροί, ειρωνικοί ή απαξιωτικοί.

Η συμπεριφορά τους δεν έχει να κάνει με το πώς νιώθουν για σένα — αλλά με το πώς θέλουν να φαίνονται στους άλλους.

 

Ζητούν «συγγνώμη» χωρίς να ζητούν

«Λυπάμαι που ένιωσες έτσι» — μια φράση που δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη.

Αυτό το είδος «μη απολογίας» χρησιμοποιείται για να διατηρήσουν την εικόνα του ευγενικού ανθρώπου, ενώ στην ουσία σου ρίχνουν το φταίξιμο για τη δική τους συμπεριφορά.

 

Κρίνουν με το πρόσχημα της φροντίδας

«Στο λέω γιατί σε νοιάζομαι» ή «Απλώς θέλω να σε βοηθήσω να βελτιωθείς» — και μετά ακολουθεί μια καταιγίδα κριτικής.

Η χρήσιμη συμβουλή γίνεται εργαλείο ελέγχου και ανωτερότητας.

Οι γνήσιες συμβουλές σε ενδυναμώνουν, οι χειριστικές σε πληγώνουν ενώ υποτίθεται πως σε «προστατεύουν».

 

 Συμπέρασμα

Η ευγένεια είναι πολύτιμη — αλλά μόνο όταν είναι αληθινή.
Η ψεύτικη καλοσύνη φθείρει και μπερδεύει, γιατί φορά τη μάσκα της συμπόνιας για να κρύψει την ανάγκη για έλεγχο.
Αν νιώθεις συχνά «μικρότερος» κοντά σε κάποιον που δείχνει υπερβολικά καλός, άκου το ένστικτό σου — πιθανότατα δεν κάνει λάθος.

 

 

Αναδημοσίευση: ourlife.gr

Ποια φρούτα ενυδατώνουν περισσότερο

Πέρα από το νερό, ορισμένα φρούτα μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην ενυδάτωση του οργανισμού, ειδικά κατά τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες

• • •

πως ήδη γνωρίζουμε, η σωστή ενυδάτωση είναι απαραίτητη για την καλή υγεία. Καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους συνιστάται η κατανάλωση περίπου 1 έως 1,5 λίτρου νερού ημερησίως. Σε περιόδους έντονης ζέστης, οι ανάγκες αυξάνονται ακόμη περισσότερο.

Αν και τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει το νερό, τα φρέσκα φρούτα αποτελούν εξαιρετικό σύμμαχο, καθώς περιέχουν μεγάλες ποσότητες νερού, ενώ παράλληλα προσφέρουν φυτικές ίνες, βιταμίνες και αντιοξειδωτικά.

Η κατανάλωση ολόκληρων φρούτων θεωρείται προτιμότερη από τους χυμούς, καθώς διατηρούνται οι φυτικές ίνες που προσφέρουν μεγαλύτερο κορεσμό και καλύτερη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα. Ωστόσο, οι φυσικοί χυμοί, τα smoothies και τα smoothie bowls παραμένουν δροσιστικές και θρεπτικές επιλογές, αρκεί να παρασκευάζονται χωρίς πρόσθετη ζάχαρη.

 

Τα πιο ενυδατικά φρούτα

Καρπούζι: Με περιεκτικότητα σε νερό που φτάνει το 92%, το καρπούζι είναι ίσως το πιο δροσιστικό φρούτο του καλοκαιριού. Παράλληλα, περιέχει αντιοξειδωτικά που συμβάλλουν στην προστασία των κυττάρων και στην απομάκρυνση των τοξινών.

Φράουλα: Οι φράουλες αποτελούνται κατά περίπου 91% από νερό. Επιπλέον, είναι πλούσιες σε βιταμίνη C και φυτικές ίνες.

Πεπόνι: Ανάλογα με την ποικιλία του, το πεπόνι περιέχει 90% έως 92% νερό. Παράλληλα, αποτελεί εξαιρετική πηγή βιταμινών Α και C, καθώς και καλίου.

Ντομάτα: Παρότι συνήθως θεωρείται λαχανικό, η ντομάτα είναι στην πραγματικότητα φρούτο. Περίπου το 95% του βάρους της αποτελείται από νερό, γεγονός που την καθιστά εξαιρετικά ενυδατική.

Λεμόνι: Το λεμόνι περιέχει περίπου 88% νερό. Αν και δεν βρίσκεται στην κορυφή της λίστας, καταναλώνεται συχνά σε νερό ή δροσιστικά ροφήματα, συμβάλλοντας έτσι στην ενυδάτωση,

Γκρέιπφρουτ: Με περιεκτικότητα σε νερό που αγγίζει το 89,8%, το γκρέιπφρουτ θεωρείται ιδιαίτερα ενυδατικό. Παράλληλα, είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, συμβάλλοντας στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στη διατήρηση υγιούς επιδερμίδας.

Παπάγια: Η παπάγια αποτελείται κατά περίπου 88% από νερό. Οι φυτικές της ίνες βοηθούν την πέψη και προσφέρουν αίσθημα κορεσμού, ενώ περιέχει σημαντικές ποσότητες βιταμίνης C και καλίου.

Ροδάκινο: Τα ροδάκινα είναι ζουμερά και γλυκά φρούτα που αποτελούνται κατά περίπου 89% από νερό, συμβάλλοντας σημαντικά στην ενυδάτωση.

Καραμπόλα (Star Fruit): Η καραμπόλα, γνωστή και ως «αστερόφρουτο», περιέχει από 91% έως 94% νερό. Ωστόσο, περιέχει επίσης υψηλές ποσότητες οξαλικού οξέος, γι’ αυτό άτομα με προβλήματα στα νεφρά θα πρέπει να είναι προσεκτικά στην κατανάλωσή της.

Συμπέρασμα:  Αν θέλετε να παραμείνετε καλά ενυδατωμένοι το καλοκαίρι, προτιμήστε φρούτα με υψηλή περιεκτικότητα σε νερό όπως καρπούζι, πεπόνι, φράουλες και ντομάτες, χωρίς φυσικά να παραμελείτε την καθημερινή κατανάλωση νερού.

 

 

Αναδημοσίευση: womenonly.skai.gr

Πόσο επηρέασαν την ζωή του μέσου Έλληνα τα capital controls τον Ιούλιο του 2015

Στις 28 Ιουνίου 2015, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ανακοίνωσε τραπεζική αργία και την επιβολή capital controls, στην κορύφωση της διαπραγμάτευσης με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και λίγες ημέρες πριν από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου.

Οι τράπεζες παρέμειναν κλειστές από τη Δευτέρα 29 Ιουνίου, ενώ οι πολίτες μπορούσαν να κάνουν ανάληψη έως 60 ευρώ την ημέρα από τα ΑΤΜ. Παράλληλα, επιβλήθηκαν περιορισμοί στις μεταφορές κεφαλαίων προς το εξωτερικό, με στόχο να ανακοπεί η μαζική εκροή καταθέσεων και να προστατευθεί η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος.

Η απόφαση ήρθε μετά την αδυναμία συμφωνίας με τους δανειστές για την ολοκλήρωση του τότε προγράμματος στήριξης και ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν αύξησε περαιτέρω τον έκτακτο μηχανισμό ρευστότητας προς τις ελληνικές τράπεζες. Η κυβέρνηση παρουσίασε το μέτρο ως αναγκαία άμυνα απέναντι στον κίνδυνο ανεξέλεγκτης φυγής καταθέσεων.

Για εκατομμύρια πολίτες, η εικόνα των ουρών έξω από τα ΑΤΜ, η αγωνία για διαθέσιμα μετρητά και οι δυσκολίες στις πληρωμές έγιναν η πιο άμεση εμπειρία εκείνης της περιόδου. Οι τράπεζες άνοιξαν ξανά στις 20 Ιουλίου 2015, όμως οι περιορισμοί στις συναλλαγές παρέμειναν, με σταδιακές χαλαρώσεις, έως την πλήρη άρση τους την 1η Σεπτεμβρίου 2019.

Τα capital controls έμειναν ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα της ελληνικής κρίσης χρέους και επηράσαν ιδιαίτερα την ψυχολογία των πολιτών.

Έτσι περιγράφετε το γεγονός στα περισσότερα ΜΜΕ.

Αλλά ας δούμε πως το έζησα εγώ,

Με το που ανακοινώθηκε το απόγευμα της Κυριακής 28 Ιουνίου, όπως όλοι οι Έλληνες, τρόμαξα. «Θα μείνω χωρίς λεφτά στην τσέπη».

Κι έβγαλα το πρώτο 60αρι το βράδυ της ίδιας ημέρα. Που ήδη υπήρχε μεγάλη ουρά έξω από την συστημική τράπεζα που υπάρχει ΑΤΜ

Η ουρά υπήρχε και την επόμενη το πρωί που ξαναέβγαλα 60€. Κάπου εκεί συνειδητοποίησα πως αν έβγαζα 60€ την ημέρα θα είχα 420€ το Σάββατο (για να κάνω τα καθημερινά - προσωπικά μου έξοδα, που σπάνια θα είναι 50€ κι ακόμη πιο σπάνια παραπάνω),

Και αφού σκέφτηκα πως μπορώ «να ψωνίζω» και με κάρτα, (πιστωτική ή χρωστική) δεν ξαναπήγα να πάρω 60αρι, ως να φτάσουν σχεδόν στο τέλος τα χρήματά μου.

Είδα πως μάλλον κάπως έτσι άρχισαν να σκέφτονται κι άλλοι γιατί ο κόσμος που περίμενε στο ΑΤΜ συνεχώς και μειωνόταν. Εδώ πρέπει να προσθέσω πως τραπεζικές κινήσεις μπορούσε να κάνεις εκτός μέσω της κάρτας στο ΑΤΜ ή μέσω WEB banging

Έτσι η κανονικότητα επανήλθε, για τους τίμιους, παρά τα capital control.

Τα επόμενα χρόνια, όπως και χθες, πολλοί μιλάνε στο διαδίκτυο για «το κακό που τους έκανε ο τότε ΣΥΡΙΖΑ. Μιλάμε για τον ΣΥΡΙΖΑ που ήταν ακόμη πλήρης. Ήταν και η Ζωή Κωνσταντοπύλου και ο Γιάνης Βαρουφάκης και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ακόμη.

Να δεχτώ πως ίσως να μη μπόρεσαν να πάρουν κάποιοι χρήματα το απόγευμα της Κυριακής, έστω  και της Δευτέρας. Αλλά για τον απλό κόσμο δεν υπήρξε πρόβλημα. Πόσοι χρειάζονται, ακόμη και με τη σημερινή ακρίβεια, 1800€ τον μήνα μετρητά; Αν υπήρχαν στους λογαριασμούς. Που σίγουρα υπήρχαν σε περισσότερους από σήμερα

Ούτε για τους περισσότερους επιχειρηματίες, μια που μπορούσαν να κάνουν τις συναλλαγές τους ηλεκτρονικά. Αρκεί να ήταν εντός Ελλάδας και φυσικά νόμιμες.

Διακινούνται όμως, δηλαδή πως «μας δυσκόλεψε το capital control». Και δεν ξέρω πως πρέπει να χαρακτηρίσω κάποιους, που πιστεύουν αμάσητα ότι ακούνε. Και δεν έχουν μνήμη να δούνε αν αυτά που τους λένε είναι πραγματικά γεγονότα. Ούτε προσπαθούν να θυμηθούν το τι έζησαν.

 

 

Πηγή: newsbeast.gr