Γιατί το Ιράν βλέπει την Ελλάδα σαν αντίπαλο

Κατά την τηλεφωνική επικοινωνία του το Σάββατο με τον Ιρανό ομόλογό του, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι θεωρεί αδιανόητο η χώρα μας να εκλαμβάνεται ως εχθρός της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, σύμφωνα με ρεπορτάζ στο ΕΡΤnews. Το ανέφερε αυτό με αφορμή το γεγονός ότι πολλά εμπορικά πλοία ελληνικών συμφερόντων είναι ακινητοποιημένα στον Περσικό Κόλπο, καθώς τους απαγορεύεται να εξέλθουν.

• • •

Ο Γιώργος Γεραπετρίτης σημείωσε ότι αναφορικά με αυτό το ζήτημα η Ελλάδα επιδεικνύει «ιδιαίτερη ευαισθησία». Επιπλέον, κάλεσε το Ιράν να εξασφαλίσει την ασφάλεια τόσο των πλοίων, όσο και των πληρωμάτων τους. Χρήζει αναφοράς το γεγονός ότι το Ιράν έχει διατρανώσει πως δεν επιτρέπει τη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ σε πλοία που συνδέονται με τους εχθρούς του, δηλαδή τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους.

Προφανώς, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις συγκαταλέγουν την Ελλάδα στους συμμάχους των δύο επιτιθέμενων κρατών, και, για τον λόγο αυτόν, μπλοκάρουν τη διέλευση των ελληνικών πλοίων. Από τη μεριά του, ο Αμπάς Αραγτσί (φωτο), ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, άφησε αιχμές για την ελληνική στάση στον πόλεμο.

Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, το οποίο ανήκει στους Φρουρούς της Επανάστασης, «ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν υπενθύμισε στην Ελλάδα ότι όλες οι χώρες υποχρεούνται να εμποδίζουν τους επιτιθέμενους από το να χρησιμοποιούν το έδαφος και τους πόρους τους για να σχεδιάζουν, να υποστηρίζουν ή να εκτελούν επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον άλλων χωρών». Επίσης, ο Αραγτσί σημείωσε με νόημα ότι «όλες οι χώρες είναι υποχρεωμένες, σύμφωνα με τις διεθνείς νομικές τους υποχρεώσεις, να καταδικάζουν αυτήν την επιθετικότητα και να απέχουν από οποιαδήποτε σύμπραξη ή συνεργασία με τους επιτιθέμενους».

Τέλος, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών προειδοποίησε για «τα σχέδια των ΗΠΑ και του σιωνιστικού καθεστώτος να διευρύνουν το πεδίο του πολέμου, εξαναγκάζοντας άλλες χώρες να συμπράξουν και να συμμετάσχουν σε στρατιωτική επίθεση, ή να πραγματοποιήσουν επιχειρήσεις προβοκάτσιας (false flag) εναντίον τρίτων χωρών». Ο, δε, τίτλος του σχετικού άρθρου του Tasnim έχει ιδιαιτέρως καυστικό τόνο, αναφέροντας πως «Το Ιράν προειδοποιεί την Ελλάδα να αποφύγει τη συνδρομή στην αμερικανο-ισραηλινή επιθετικότητα». Εν ολίγοις, η Τεχεράνη φαίνεται να κατηγορεί την Αθήνα για μεροληψία κι εμπλοκή στον πόλεμο.

 

Όξυνση με ευθύνη της Αθήνας

Αν κι η Ελλάδα διατηρούσε για περίπου τρεις δεκαετίες πολύ καλές σχέσεις με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, αποτελώντας τον κύριο Ευρωπαίο συνομιλητή της, τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει ουσιαστικά αλλάξει άρδην.

Μια σειρά ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης έχουν ερμηνευθεί από την Τεχεράνη ως εχθρικές. Συγκεκριμένα:

1. Η δημόσια υποστήριξη του Έλληνα πρωθυπουργού της δολοφονίας του Γασέμ Σολεϊμανί από την πρώτη διοίκηση Τραμπ τον Ιανουάριο του 2020.
2. Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αποστείλει συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία τον Σεπτέμβριο του 2021. Μάλιστα, στον τρέχοντα πόλεμο, ο Έλληνας υπουργός Αμύνης επέλεξε να ανακοινώσει δημοσίως και με επίσημο τρόπο ότι η ελληνική συστοιχία κατέρριψε δύο ιρανικούς πυραύλους, για να αναδείξει το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, ιδίως των στελεχών της Πολεμικής Αεροπορίας που χειρίζονται το σύστημα (Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας/ ΕΛΔΥΣΑ), κι, ενδεχομένως, για να διαφημίσει το υπουργικό του έργο.
3. Η κατάσχεση ιρανικού πετρελαίου στο πλοίο Lana, στα ανοικτά της Καρύστου, τον Απρίλιο του 2022, κατόπιν αιτήματος των ΗΠΑ. Ακολούθησαν αντίποινα από τους Φρουρούς της Επανάστασης, οι οποίοι κατέλαβαν (απολύτως αναμενόμενα) στον Περσικό Κόλπο δύο ελληνικά δεξαμενόπλοια. Λίγες ημέρες αργότερα, απόφαση ελληνικού δικαστηρίου ήρε την κατάσχεση του ιρανικού πετρελαίου και του πλοίου, ανοίγοντας τον δρόμο για την εκτόνωση του διπλωματικού επεισοδίου.
4. Οι επαναλαμβανόμενες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις της Ελλάδας με το Ισραήλ, ορισμένες εκ των οποίων παρουσιάστηκαν από ισραηλινά ΜΜΕ ως προσομοιώσεις επίθεσης κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν.
5. Η φερόμενη προσγείωση πολλών ισραηλινών πολιτικών αεροσκαφών σε ελληνικά αεροδρόμια, λίγες μόλις ώρες πριν την έναρξη του “Πολέμου των 12 Ημερών”, προκειμένου να προφυλαχθούν από τα ιρανικά αντίποινα.
6. Η απόφαση της Ελλάδας, τον Σεπτέμβριο 2025, να καταψηφίσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ως μη μόνιμο μέλος, την παράταση άρσης των κυρώσεων που αφορούν το Ιράν.
7. Η καταδίκη από την Ελλάδα των ιρανικών αντιποίνων σε γειτονικές χώρες, χωρίς αντίστοιχη καταδίκη των τρεχουσών αμερικανοϊσραηλινών επιθέσεων εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Ομοίως, η ελληνική κυβέρνηση απέφυγε επιμελώς να καταδικάσει την επίθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν στον “Πόλεμο των 12 Ημερών”.
8.  Ένα πρόσφατο δημοσίευμα της Wall Street Journal που αναφέρει ότι «τις τελευταίες εβδομάδες, αμερικανικά βομβαρδιστικά, drones και πλοία έχουν εφοδιαστεί με καύσιμα, έχουν εξοπλιστεί και έχουν ξεκινήσει επιχειρήσεις μέσω βάσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ελλάδα, λένε αξιωματούχοι».

Αυτή η πληροφορία κάνει ακόμη πιο ξεκάθαρο τον λόγο που ο Αραγτσί προέβη σε έμμεσες κατηγορίες, αν όχι επιπλήξεις, προς τον Έλληνα ομόλογό του. Επίσης, το πρακτορείο ειδήσεων Φαρς, που συνδέεται με τους Φρουρούς της Επανάστασης, ανέφερε σε ανάρτησή του στον επίσημο λογαριασμό του στο “X” ότι «όσον αφορά τις συνθήκες διαβίωσης, επίσης, φαίνεται ότι με την αυξανόμενη ψυχολογική αναστάτωση στο εσωτερικό του [ισραηλινού] καθεστώτος, ως αποτέλεσμα των πληγμάτων από τους ιρανικούς πυραύλους, το ζήτημα του εφοδιασμού με είδη πρώτης ανάγκης έχει μετατραπεί σε πρωταρχική προτεραιότητα. Οι περισσότερες από αυτές τις προμήθειες εισάγονται από δύο χώρες, το Αζερμπαϊτζάν και την Ελλάδα, προς τα κατεχόμενα εδάφη, και, στην πραγματικότητα, η σανίδα σωτηρίας του καθεστώτος είναι συνδεδεμένη με αυτές τις δύο χώρες».

Τέλος, οι προ ημερών δηλώσεις του Έλληνα Αρχηγού ΓΕΕΘΑ στη γερμανική Bild, στην οποίες, μεταξύ άλλων, σημείωσε ότι το Ιράν είναι αναθεωρητική δύναμη κι ότι θα συνιστούσε δυνητικά πυρηνική απειλή, αφού – κατά τη γνώμη του – διακατέχεται από θρησκευτικό φονταμενταλισμό. Επίσης, υποστήριξε ότι η αποκλιμάκωση του πολέμου θα επιτευχθεί μέσω της αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν, συνδέοντας ευθέως το ένα με το άλλο. Τέλος, επισήμανε ότι η Ελλάδα οφείλει να υπερασπιστεί το Ισραήλ και τα αραβικά κράτη. Οι ανωτέρω δηλώσεις έρχονται σε αντίθεση με την επίσημη κυβερνητική θέση, ότι η χώρα δεν εμπλέκεται στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν.

 

Το ιστορικό των σχέσεων Ελλάδας-Ιράν

Προφανώς, η Ελλάδα έχει τις συμμαχίες της κι, ως εκ τούτου, αντιμετωπίζει ορισμένους περιορισμούς. Ωστόσο, αυτό δεν την εμπόδιζε στο παρελθόν να διατηρεί δεσμούς με το Ιράν, λειτουργώντας ως γέφυρα μεταξύ της Δύσης και της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Άλλωστε, τα δύο κράτη είχαν κι έχουν σύμπτωση συμφερόντων σε αρκετούς φακέλους.

Υπενθυμίζεται ότι το Ιράν είναι το κύριο ανάχωμα στις περιφερειακές φιλοδοξίες της Τουρκίας. Μόλις αποχώρησε το Ιράν από τη Συρία, επωφελήθηκε αμέσως η Τουρκία, καλύπτοντας το κενό. Επίσης, όσο το Ιράν βρισκόταν στη Συρία, οι Χριστιανοί είχαν προστασία. Τώρα η χριστιανική κοινότητα βιώνει πογκρόμ.

Στον, δε, νότιο Καύκασο, το Ιράν είναι ο κύριος προστάτης της Αρμενίας απέναντι την επιθετικότητα του Αζερμπαϊτζάν. Έχει διακηρύξει πρακτικά casus belli στο Μπακού να μη διανοηθεί να εισβάλλει στην νότια αρμενική επαρχία Σιουνίκ. Με άλλο λόγια, η Τεχεράνη αντιτίθεται σφόδρα στη διάνοιξη του διαδρόμου Ζανγκεζούρ. Πέρα από τις αυστηρές προειδοποιήσεις, έχει πειθαναγκάσει το Αζερμπαϊτζάν να αποδεχτεί τη δημιουργία μιας εναλλακτικής διαδρομής από το ιρανικό έδαφος, προκειμένου να ματαιώσει τον διάδρομο Ζανγκεζούρ.

Επίσης, η Ισλαμική Δημοκρατία έχει υποστηρίξει τις ελληνικές θέσεις στο Κυπριακό, ακόμη και στον Οργανισμό Ισλαμικής Συνεργασίας, ασκώντας μάλιστα παλαιότερα βέτο σε τουρκικές προσπάθειες να αναβαθμιστεί το status του ψευδοκράτους. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι το Ιράν παρείχε επί πιστώσει πετρέλαιο στις αρχές της ελληνικής κρίσης, όταν καμία από τις “φίλιες” αραβικές πετρελαιοπαραγωγικές χώρες δεν ήταν πρόθυμη να πράξει κάτι ανάλογο. Μάλιστα, συγκεντρώθηκε ένα μεγάλο ελληνικό χρέος εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων προς το Ιράν

Συν τοις άλλοις, το Ιράν αναγνωρίζει μόνο τους διορισθέντες από το ελληνικό κράτος μουφτήδες, κι όχι τους ψευδομουφτήδες, που υποστηρίζει η Τουρκία. Μάλιστα, η Ισλαμική Δημοκρατία λειτουργεί κατά κάποιον τρόπο ως ένας αντίπαλος πόλος θρησκευτικής επιρροής της Τουρκίας στη μουσουλμανική μειονότητα της χώρας μας.

 

Η Ελλάδα επέλεξε στρατόπεδο… 

Όσον αφορά την ενέργεια, η Τεχεράνη είχε σχέδια να κατασκευάσει έναν αγωγό φυσικού αερίου προς τις ακτές της Συρίας, ούτως ώστε από εκεί να μεταφέρεται το φυσικό αέριο διά θαλάσσης με πλοία στην Ελλάδα κι ύστερα στην υπόλοιπη Ευρώπη. Με την κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ αυτό το σχέδιο-όραμα ναυάγησε πλήρως.

Οφείλεται να επισημανθεί ότι η Ελλάδα, η Αρμενία και το Ιράν είχαν συστήσει τη δεκαετία του 1990, έως τις αρχές της δεκαετίας του 2000, μια τριμερή συνεργασία, που ανομολόγητα ήταν μια κίνηση εξισορρόπησης του τότε άξονα Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν-Ισραήλ. Τέλος, η Ισλαμική Δημοκρατία διατηρεί καλές σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και, κυρίως, με την Εκκλησία της Ελλάδος. Επομένως, αν και δεν συμφωνούν σε όλα τα δύο κράτη, η Ισλαμική Δημοκρατία δεν απειλεί θεμελιωδώς ζωτικά ελληνικά συμφέροντα.

Σήμερα, όμως, η Ελλάδα έχει ταυτιστεί απολύτως με μία πλευρά, επιλέγοντας αναφανδόν στρατόπεδο. Μάλιστα, από τον Σεπτέμβριο του 2025 η θέση του Έλληνα πρέσβη στην Τεχεράνη παραμένει κενή, γεγονός που είναι δηλωτικό των ελληνικών προτεραιοτήτων. Ως εκ τούτου, η παλιά παραδοσιακή φιλία δεν μπορεί να θεωρείται πλέον δεδομένη. Δεν δύναται να ενεργοποιηθεί ξανά αιφνιδίως, επειδή το ένα μέρος τη θυμήθηκε ξαφνικά μετά από καιρό, και τη χρειάζεται για μία χρήση, εν προκειμένω για την ασφαλή διέλευση πλοίων. Στις διεθνείς σχέσεις, οι φιλίες απαιτούν αμοιβαιότητα. Επομένως, όταν ένα κράτος αμελεί ή υπονομεύει συστηματικά τις σχέσεις με ένα άλλο, δεν πρέπει να απορεί γιατί το τελευταίο αποφάσισε κάποια στιγμή να φερθεί αναλόγως.

 

 

Αναδημοσίευση: slpress.gr

Καθημερινές συνήθειες που πρέπει να προσέξουμε για να μη φαινόμαστε αγενείς

Στην καθημερινή μας ζωή θεωρούμε συχνά ότι η ευγένεια είναι κάτι αυτονόητο. Ωστόσο, πολλές μικρές συνήθειες που έχουμε υιοθετήσει χωρίς δεύτερη σκέψη μπορεί να δίνουν στους άλλους μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Συμπεριφορές που για εμάς φαίνονται ασήμαντες ή «φυσιολογικές» ενδέχεται να εκλαμβάνονται ως αγενείς ή αδιάφορες, επηρεάζοντας τις σχέσεις και την επικοινωνία μας.

• • •

Γι’ αυτό, είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε πώς οι καθημερινές μας επιλογές επηρεάζουν τους γύρω μας και να καλλιεργούμε μεγαλύτερη επίγνωση και σεβασμό στις κοινωνικές μας αλληλεπιδράσεις.

Βασικοί κανόνες ευγένειας στην καθημερινότητα

Σύμφωνα με άρθρο στο Yahoo η καθυστέρηση, ακόμη και για λίγα λεπτά, μπορεί να εκληφθεί ως έλλειψη σεβασμού προς τον χρόνο των άλλων, ενώ η συνεχής χρήση κινητού σε κοινωνικές περιστάσεις δίνει την εντύπωση αδιαφορίας.

Παράλληλα, η στάση μας απέναντι σε εργαζόμενους εξυπηρέτησης αποτελεί βασικό δείκτη ευγένειας, καθώς η αγενής συμπεριφορά φανερώνει έλλειψη ενσυναίσθησης.

Εξίσου σημαντικό είναι να εκφράζουμε ευγνωμοσύνη, καθώς η απουσία ενός απλού «ευχαριστώ» μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις σχέσεις μας.

Την ίδια στιγμή, η εμφάνιση και ο τρόπος που χαιρετάμε οφείλουν να προσαρμόζονται στο πλαίσιο, ιδιαίτερα σε πιο επίσημες περιστάσεις.

Επίσης χρειάζεται προσοχή και στις προσωπικές ερωτήσεις, καθώς μπορεί εύκολα να θεωρηθούν αδιάκριτες.

Ενοχλητικές συνήθειες σε κοινόχρηστους χώρους

Όπως σημειώνεται στο parade.com υπάρχουν καθημερινές συνήθειες που ενοχλούν έντονα τους γύρω μας όπως :

• το να μιλάμε δυνατά στο τηλέφωνο

• το να βάζουμε μουσική χωρίς ακουστικά

• το να καταναλώνουμε τρόφιμα με έντονη μυρωδιά σε κοινόχρηστους χώρους

Αυτές οι συμπεριφορές θεωρούνται αγενείς, γιατί επιβάλλουμε τον προσωπικό μας χώρο στους άλλους χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.

Μικρές συνήθειες που κάνουν κακή εντύπωση

Το άρθρο του aol.com αναφέρει ότι ακόμη και απλές καθημερινές κινήσεις μπορούν να επηρεάσουν την εικόνα μας όπως :

• το να μιλάμε ενώ τρώμε ή να μασάμε δυνατά

• το να διακόπτουμε συνεχώς τους άλλους

Αν και φαίνονται ασήμαντες, αυτές οι συνήθειες επηρεάζουν το πώς μας αντιλαμβάνονται οι γύρω μας, καθώς σχετίζονται με τον σεβασμό και την αυτογνωσία.

Οι επιπτώσεις της αγένειας στην καθημερινότητα

Η αγένεια δεν είναι απλώς θέμα τρόπων αλλά έχει και πραγματικές συνέπειες. Μελέτες δείχνουν ότι ακόμη και μικρές αγενείς συμπεριφορές μπορούν να:

• επηρεάσουν αρνητικά τη διάθεση των άλλων

• μειώσουν τη συνεργασία

• αλλοιώσουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις

Μάλιστα, έρευνα (homepages) έδειξε ότι η έκθεση σε αγένεια μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά μας για ολόκληρη την ημέρα.

Πόσο συχνή είναι τελικά η αγένεια;

Παρόλο που πολλοί πιστεύουν ότι η αγένεια είναι παντού, τα δεδομένα δείχνουν κάτι πιο σύνθετο. Έρευνα (sciencedaily.com) αναφέρει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν βιώσει αγενή συμπεριφορά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κυριαρχεί σε όλες τις κοινωνικές σχέσεις.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και μικρές πράξεις ευγένειας μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά στην καθημερινότητά μας.

 

 

Αναδημοσίευση: huffingtonpost.gr

Πηγή: parade.com, aol.com, homepages, sciencedaily.com και Yahoo

Νέο ψηφιακό πλαίσιο για τους αγρότες: Έλεγχος ή πίεση στον κλάδο;

Την νέα υποχρέωση των αγροτών που αλλάζει καθημερινότητά του αναδεικνύει η Οικονομολόγος Ευθυμία Γ. Ταμπακιώτη. Που είναι Απόφοιτη Οικονομικού - Τμήμα Λογιστικής & Χρηματοοικονομίας, ΜSc in Sustainable Accounting, Finance and Governance, Esg Consultant in a General Group.

Στη ζωή του αγρότη «εισβάλει» ακόμη πιο πολύ το smartphone. ‘Όχι μόνο  να εκδίδουν παραστατικά ή να ενημερώνουν για τις προμήθειες εφοδίων τους. Αλλά να αποδεικνύουν την παρουσία τους στη δουλειά τους. Λες κι αποδεικνύει κάτι αν είναι το κινητό στο χωράφι.  Κι αυτό αν και θα εφαρμοστεί μέσα στο 2026 δεν έχει έχει επικοινωνηθεί.

Ας δούμε τι γράφει με τον ίδιο τίτλο στο ifarsala.gr η έμπειρη στα αγροτικά θέματα κ Ταμπακιώτη (φωτο).

• • •

Η κυβέρνηση προχωρά σε ριζικές αλλαγές στον τρόπο ελέγχου της αγροτικής δραστηριότητας, με βασικό στόχο όπως υποστηρίζει την αποτροπή ψευδών δηλώσεων στο ΟΣΔΕ και τη διασφάλιση δίκαιης καταβολής ενισχύσεων.

Στο πλαίσιο αυτό, καταργείται η εφαρμογή Agrisnap και δρομολογείται η νέα ψηφιακή εφαρμογή Gov-Agri-Wallet, η οποία αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή από το 2026.

 

Τι αλλάζει για τον αγρότη – Οι βασικές υποχρεώσεις

Με τη νέα εφαρμογή, οι αγρότες καλούνται ουσιαστικά να αποδεικνύουν σε πραγματικό χρόνο την εργασία τους στο χωράφι. Συγκεκριμένα:

• Υποχρεωτική χρήση κινητού τηλεφώνου για καταγραφή της αγροτικής δραστηριότητας
• Πιστοποίηση φυσικής παρουσίας στο αγροτεμάχιο μέσω δορυφορικού εντοπισμού (GNSS)
• Καταγραφή γεωχωρικών δεδομένων και στοιχείων κίνησης της συσκευής
• Ψηφιακή τεκμηρίωση των εργασιών (χωροχρονική σήμανση και κρυπτογράφηση)
• Διασταύρωση στοιχείων με δορυφορικούς χάρτες και το Κτηματολόγιο
• Έλεγχος επιλεξιμότητας των εκτάσεων με χρήση τεχνητής νοημοσύνης

Με απλά λόγια, δεν αρκεί πλέον να καλλιεργείς.
Πρέπει και να το αποδεικνύεις… σε πραγματικό χρόνο.

 

Η πραγματικότητα στο χωράφι: Άλλη εικόνα από αυτή του γραφείου

Είναι εύκολο να νομοθετείς από ένα γραφείο.
Δύσκολο είναι να καταλαβαίνεις τι σημαίνει πραγματικά να είσαι αγρότης.

Ο αγρότης:

• Δεν έχει ωράριο – δουλεύει με βάση τον καιρό, όχι το ρολόι
• Αντιμετωπίζει αντίξοες συνθήκες – ζέστη, κρύο, βροχή, απρόβλεπτα φαινόμενα
• Ζει με αβεβαιότητα – μια καλλιέργεια μπορεί να χαθεί σε λίγες ώρες
• Κάνει θυσίες – σωματικές, οικονομικές και οικογενειακές για να παραχθεί τροφή

Δουλεύει με τη γη.
Με τον καιρό. Με την αγωνία της παραγωγής. Και μέσα σε όλα αυτά, καλείται να λειτουργήσει σαν… ψηφιακός διαχειριστής δεδομένων.

 

Τα πρακτικά προβλήματα που αγνοούνται

Η εμπειρία από προηγούμενα μέτρα δείχνει ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη:

• Το ψηφιακό δελτίο αποστολής ήδη δυσκολεύει πολλούς παραγωγούς
• Η εφαρμογή Agrisnap σε πολλές περιπτώσεις δεν λειτουργούσε λόγω έλλειψης σήματος
• Σε πολλές αγροτικές περιοχές, η σύνδεση στο διαδίκτυο είναι ασταθής ή ανύπαρκτη
• Πολλοί αγρότες δεν έχουν τις απαραίτητες ψηφιακές γνώσεις για τόσο σύνθετες εφαρμογές

Και όμως, αντί να διορθωθούν τα προβλήματα, προστίθενται νέες απαιτήσεις.

 Κίνδυνος για το μέλλον του αγροτικού επαγγέλματος

Η υπερβολική επιβάρυνση με ψηφιακές υποχρεώσεις δεν οδηγεί μόνο σε καλύτερους ελέγχους.
Μπορεί να οδηγήσει σε κάτι πολύ πιο ανησυχητικό:

 Τη σταδιακή εγκατάλειψη του αγροτικού επαγγέλματος

Όταν η δουλειά στο χωράφι γίνεται πιο δύσκολη από τη διαχείριση της γραφειοκρατίας, τότε κάτι δεν πάει σωστά.

 

Ποιον τελικά εξυπηρετούν αυτά τα μέτρα;

Η ανάγκη για έλεγχο είναι δεδομένη.
Κανείς δεν διαφωνεί με τη διαφάνεια.

Όμως άλλο ο έλεγχος
και άλλο η εξάντληση ενός ολόκληρου κλάδου.

Όταν ο αγρότης αισθάνεται ότι:

• παρακολουθείται διαρκώς
• δεν εμπιστεύονται τη δουλειά του
• επιβαρύνεται συνεχώς με νέες υποχρεώσεις

τότε δεν μιλάμε για μεταρρύθμιση.
Μιλάμε για απομάκρυνση από το επάγγελμα.

Το αγροτικό επάγγελμα ήδη δοκιμάζεται.
Κόστος παραγωγής, καιρικές συνθήκες, αβεβαιότητα.

Αν σε αυτά προστεθεί και μια ψηφιακή καθημερινότητα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα του χωραφιού, τότε το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο:

• Λιγότεροι αγρότες
• Εγκατάλειψη της γης
• Υπονόμευση της παραγωγής

Το ζητούμενο: Λύσεις, όχι εξόντωση

Οι αγρότες δεν αρνούνται τον έλεγχο.
Αυτό που ζητούν είναι:

• Ρεαλιστικά μέτρα
• Υποστήριξη και εκπαίδευση
• Εφαρμογές που λειτουργούν στην πράξη, όχι μόνο στη θεωρία

Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν μιλάμε για αριθμούς και δεδομένα.
Μιλάμε για ανθρώπους.

Και η αγροτική παραγωγή δεν αντέχει άλλες αποτυχίες σχεδιασμένες… από απόσταση. Γιατί η αγροτική παραγωγή δεν είναι δεδομένο σύστημα.
Είναι καθημερινός αγώνας.

 

Να σταθούμε δίπλα στον αγρότη

Σε μια εποχή που όλα ψηφιοποιούνται, δεν πρέπει να ξεχνάμε το βασικό:

Ο αγρότης δεν είναι «δεδομένο» σε μια εφαρμογή.

Είναι ο άνθρωπος που κρατά ζωντανή την παραγωγή.

 

 

Αναδημοσίευση: ifarsala.gr

Ποιο Ιράν; Ο Νετανιάχου πρέπει να πειστεί

Είναι πλέον σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, πέρα από το Ιράν, πρέπει να πείσουν το Ισραήλ για την ανάγκη διαπραγματεύσεων θεωρεί ο Μιχάλης Ψύλλος και το εξηγεί σε άρθρο του στη «Ναυτεμπορική» την Παρασκευή 27 Μαρτίου

• • •

«Δολοφόνο» αποκάλεσε τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ο… εκπρόσωπός του Ζιβ Αγμόν, σε μια ιδιωτική συνομιλία, το περιεχόμενο της οποίας διέρρευσε στον Τύπο.

Μετά απ` αυτό ο Ζιβ Αγμόν αναγκάστηκε φυσικά να παραιτηθεί. Το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού, σε ανακοίνωσή του αναφέρει μάλιστα ότι ο Αγμόν αναγνώρισε την αλήθεια των σχολίων που του αποδίδονται, ισχυριζόμενος ότι «είχαν αφαιρεθεί από το πλαίσιό τους».

Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις συνεχίζουν πάντως ακατάπαυστα τις επιθέσεις στο Ιράν, καθώς το Ισραήλ δέχεται καθημερινά, πλήγματα από ιρανικούς πυραύλους.

Τα ξημερώματα το Ισραήλ εξαπέλυσε μάλιστα «εκτεταμένες» αεροπορικές επιδρομές σε στόχους του καθεστώτος στην Τεχεράνη.

Ο Νετανιάχου άλλωστε λέει συνεχώς: «Συνεχίζουμε να χτυπάμε», παρά τις όποιες ανακοινώσεις του προέδρου Τραμπ για διαπραγματεύσεις  με το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει περάσει δεκαετίες προετοιμαζόμενος για αυτή την αντιπαράθεση με το Ιράν και η μακρά πολιτική του καριέρα βασίζεται στην υπόσχεση να υπερασπιστεί το Ισραήλ ενάντια στον Ιρανό εχθρό του. Περιγράφει  μάλιστα τον πόλεμο στο Ιράν ως «μια αποφασιστική εκστρατεία για την ίδια την ύπαρξη του Ισραήλ και μια χρυσή ευκαιρία να αλλάξει η πορεία ολόκληρης της Μέσης Ανατολής».

Στο πλαίσιο αυτό, η στρατηγική του Νετανιάχου είναι να κρατήσει τον Τραμπ «όμηρο» και να τροφοδοτεί τον πόλεμο». Είναι πλέον σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, πέρα από το Ιράν, πρέπει να πείσουν το Ισραήλ για την ανάγκη διαπραγματεύσεων. Οι ατζέντες είναι όμως πολύ διαφορετικές.

Το Ισραήλ έχει επίσης ένα σαφές όραμα: Να καταλάβει το νότιο τμήμα του Λιβάνου ώστε να έχει μια ευρεία ζώνη ασφαλείας.

Το Ισραήλ στοχεύει στην κατάρρευση του θεοκρατικού καθεστώτος στην Τεχεράνη και προωθεί τον κατακερματισμό του Ιράν σε μικρότερα κρατίδια με βάση τις εθνότητες, ώστε να μην αποτελεί πλέον ισχυρή δύναμη στην περιοχή.

 

Το χειρότερο σενάριο

Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό είναι  όμως το χειρότερο σενάριο. Οδηγεί σε αποσταθεροποίηση στην περιοχή, δεν επιλύει το πρόβλημα και καθιστά αδύνατη μια διαπραγματευτική φόρμουλα, κάτι που θα ήταν επίσης εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστεί.

Η κυβέρνηση Τραμπ συνειδητοποιεί ότι υπερέβαλε θεωρώντας εύκολη αυτή την επιχείρηση. Παρά την εξάλειψη της ιρανικής ηγεσίας, το σύστημα εξουσίας έχει αποδειχθεί ανθεκτικό.

Η περαιτέρω εξάλειψη των κορυφαίων αξιωματούχων του καθεστώτος, ειδικά του νέου ηγέτη Μοχάμαντ Γκαλιμπάφ, θα οδηγούσε σε περαιτέρω αδιέξοδο τις διαπραγματεύσεις. Στην εξουσία έχει ανέλθει άλλωστε ο στρατιωτικός μηχανισμός των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.

Οι Αμερικανοί προσπαθούν να ασκήσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πίεση στο Ισραήλ για να τερματίσει τη στοχευμένη πολιτική του για την εξάλειψη κορυφαίων αξιωματούχων: είναι επίσης σαφές στις Ηνωμένες Πολιτείες ότι πλέον έχουν απομείνει πολύ λίγοι συνομιλητές στην Τεχεράνη, που έχουν ακόμα την ικανότητα και τη βούληση να συμμετάσχουν σε διάλογο.

Είναι, λοιπόν, σχεδόν πιο δύσκολο για τους Αμερικανούς να πείσουν τους Ισραηλινούς  να σταματήσουν τον πόλεμο, παρά τους Ιρανούς.

Υπάρχει άνοιξη χωρίς χελιδόνια;

Όταν σωπαίνουν τα χελιδόνια, η άνοιξη χάνει τη φωνή της και ο άνθρωπος αποκαλύπτει τη δική του ευθύνη απέναντι στη φύση

Τα χελιδόνια έχουν ταξιδέψει σχεδόν 10 χιλιάδες χιλιόμετρα. Έχουν διασχίσει την αφιλόξενη Σαχάρα. Έχουν πετάξει πάνω από θάλασσες χωρίς δυνατότητα να ξεκουραστούν, να τραφούν ή να πιουν λίγες σταγόνες νερό. Έχουν αντιμετωπίσει καταιγίδες και ανέμους. Έχουν χάσει συντρόφους κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Κάνουν ένα ταξίδι ζωής, παρότι το επαναλαμβάνουν κάθε χρόνο σε όλη τους τη ζωή. Περνούν όλες αυτές τις δοκιμασίες για έναν και μόνο λόγο: για να βρουν μια φιλόξενη γωνιά όπου θα μπορέσουν να αναπαραχθούν.

Και αυτή τη γωνιά συχνά την αναζητούν στα σπίτια μας. Είναι τα χελιδόνια. Αυτά τα πουλιά που μάθαμε να αποκαλούμε προάγγελους της άνοιξης. Αυτά τα πουλιά που έχουν συνδεθεί με την ελληνική φύση, αλλά σήμερα, εξαιτίας της ανθρώπινης ευθύνης, λιγοστεύουν κάθε χρόνο. Κάποτε ίσως αναρωτηθούμε αν μπορεί να υπάρξει άνοιξη χωρίς αυτά. Αν μπορεί να υπάρξει άνοιξη χωρίς τα χελιδόνια.

• • •

Τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς ο αριθμός των μικρών «προαγγέλων της άνοιξης» μειώνεται αισθητά. Αυτό το αγαπημένο και πολυτραγουδισμένο πουλί, που έχει ταυτιστεί με την ελληνική φύση, σήμερα απειλείται με εξαφάνιση. Ο πληθυσμός των χελιδονιών μειώνεται συνεχώς από χρόνο σε χρόνο, ενώ σε ορισμένες περιοχές έχει ήδη χαθεί το γνώριμο τιτίβισμά τους.

Σύμφωνα με έρευνες, ο πληθυσμός των χελιδονιών σε πολλές χώρες της Ευρώπης έχει μειωθεί έως και κατά 40%. Οι βασικές αιτίες αυτής της ανησυχητικής μείωσης είναι η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, η εκτεταμένη χρήση εντομοκτόνων που στερεί από τα χελιδόνια τη βασική τους τροφή – τα ιπτάμενα έντομα – καθώς και οι συνθήκες στις σύγχρονες πόλεις, που δεν επιτρέπουν εύκολα τη δημιουργία φωλιών.

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν τις χελιδονοφωλιές ενοχλητικές και τα χελιδόνια βάρος που λερώνει και αλλοιώνει την εικόνα των μπαλκονιών τους. Έτσι, καταστρέφουν και γκρεμίζουν φωλιές, παρότι ο νόμος το απαγορεύει και το τιμωρεί. Επιπλέον, η τσιμεντοποίηση των πόλεων στερεί από τα χελιδόνια την πρώτη ύλη για την κατασκευή των φωλιών τους: τη λάσπη.

 

Χελιδόνια, το φυσικό και οικολογικό εντομοκτόνο

Πριν ξεκινήσουν το μεγάλο τους ταξίδι από την Αφρική προς την Ευρώπη, τα χελιδόνια φροντίζουν να τραφούν επαρκώς, αποθηκεύοντας στο μικροσκοπικό τους σώμα ενέργεια που θα τα βοηθήσει να ανταπεξέλθουν στην απαιτητική αυτή διαδρομή. Αν εξαντληθούν και δεν βρουν κάποιο σημείο να ξεκουραστούν, κινδυνεύουν να πέσουν στη θάλασσα και να πνιγούν.

Τα ιπτάμενα έντομα, που αποτελούν τη βασική τροφή των χελιδονιών, συνδέουν άμεσα αυτά τα πουλιά με τον άνθρωπο. Τα χελιδόνια λειτουργούν ως φυσικά εντομοκτόνα. Ένα μόνο χελιδόνι μπορεί να καταναλώσει έως και 850 μύγες και κουνούπια την ημέρα.

Με λίγα λόγια, αν μια οικογένεια φιλοξενήσει μια χελιδονοφωλιά, το ζευγάρι μαζί με τα μικρά του μπορεί να εξοντώσει περισσότερα από 2.000 έντομα ημερησίως. Πιο αποδοτικό και οικολογικό εντομοκτόνο δύσκολα θα βρούμε.

Αντίθετα, η χρήση χημικών εντομοκτόνων στερεί από τα χελιδόνια την απαραίτητη τροφή και διαταράσσει έναν κρίσιμο κύκλο της φύσης.

 

Ας τα κάνουμε να νιώσουν ευπρόσδεκτα

Τα περισσότερα είδη χελιδονιών χτίζουν τις φωλιές τους από πηλό. Συλλέγουν μικρούς σβόλους λάσπης από κοντινά σημεία και τους μεταφέρουν στο σημείο όπου θέλουν να εγκατασταθούν. Για κάθε φωλιά χρειάζονται από 700 έως 1500 σβόλους, ενώ η κατασκευή της διαρκεί από 3 έως 16 ημέρες.

Στις σύγχρονες πόλεις, όμως, τα χελιδόνια δυσκολεύονται να βρουν το απαραίτητο υλικό. Κι ίσως τελικά το ερώτημα να μην είναι αν μπορεί να υπάρξει άνοιξη χωρίς χελιδόνια, αλλά τι είδους άνοιξη θα είναι αυτή. Μια άνοιξη χωρίς ήχο, χωρίς κίνηση, χωρίς εκείνο το διακριτικό τιτίβισμα που για αιώνες σηματοδοτούσε την επιστροφή της ζωής. Μια άνοιξη φτωχότερη, πιο σιωπηλή, πιο ξένη.

Τα χελιδόνια δεν ζητούν πολλά. Λίγη λάσπη, λίγη ανοχή, μια γωνιά να σταθούν. Κι όμως, ακόμη και αυτά τα λίγα φαίνεται πως δυσκολευόμαστε να τα προσφέρουμε. Σε έναν κόσμο που χτίζει αδιάκοπα, που σκεπάζει το χώμα με τσιμέντο και τη φύση με αδιαφορία, τα χελιδόνια γίνονται ο καθρέφτης της δικής μας στάσης απέναντι στη ζωή.

Η παρουσία τους δεν είναι απλώς ένα όμορφο σημάδι της εποχής. Είναι μια υπενθύμιση ισορροπίας. Είναι μια σιωπηλή συμφωνία ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση, που κινδυνεύει να σπάσει. Κι αν σπάσει, δεν θα χαθούν μόνο τα χελιδόνια. Θα χαθεί ένα κομμάτι από αυτό που κάποτε ονομάζαμε άνοιξη.

Αν θέλουμε, λοιπόν, να συνεχίσουμε να τη νιώθουμε όπως την ξέραμε, η ευθύνη είναι δική μας. Να αφήσουμε χώρο. Να προστατεύσουμε. Να συνυπάρξουμε. Γιατί η άνοιξη δεν έρχεται μόνη της. Την φέρνουν μαζί τους τα χελιδόνια. Και αν κάποτε πάψουν να επιστρέφουν, ίσως τότε να καταλάβουμε πως δεν χάθηκαν εκείνα, αλλά εμείς χάσαμε τον δρόμο προς τη φύση.

 

 

Αναδημοσίευση: rosa.gr

Συμφωνία Ευρωπαϊκής 'Ενωσης - Αυστραλίας α λα Mercosur

Ανησυχία για νέες παραχωρήσεις στον αγροτικό τομέα

Χρειάστηκαν οκτώ χρόνια, δεκαπέντε γύροι διαπραγματεύσεων, μία αναστολή των συνομιλιών το 2023 και ένας παγκόσμιος εμπορικός πόλεμος. Και τώρα, συμφωνία.

Σύμφωνα με την COPA-COGECA, οι ρυθμίσεις που συμφώνησε η ΕΕ εντείνουν τις πιέσεις που ήδη υφίστανται οι Ευρωπαίοι αγρότες, ιδίως σε συνδυασμό με προηγούμενες εμπορικές συμφωνίες, όπως η Mercosur

• • •

Η ευρωπαϊκή ομοσπονδία αγροτικών οργανώσεων και συνεταιρισμών, COPA-COGECA, με ανακοίνωσή της, εκφράζει την «έντονη ανησυχία» της για τη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ της ΕΕ και της Αυστραλίας, τονίζοντας ότι οι νέες παραχωρήσεις στον αγροτικό τομέα ενδέχεται να έχουν σοβαρές επιπτώσεις για τους Ευρωπαίους παραγωγούς.

Όπως τονίζει η ομοσπονδία, μετά τη συμφωνία που υπεγράφη στην Καμπέρα από την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τον πρωθυπουργό της Αυστραλίας, η ευρωπαϊκή γεωργία χρησιμοποιείται για ακόμη μία φορά ως «διαπραγματευτικό χαρτί» στο πλαίσιο ευρύτερων εμπορικών και γεωπολιτικών στόχων.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι παραχωρήσεις σε ευαίσθητους αγροτικούς τομείς, όπως το βόειο κρέας (30.600 τόνοι), το αιγοπρόβειο κρέας (25.000 τόνοι), η ζάχαρη (35.000 τόνοι) και το ρύζι (8.500 τόνοι), μέσω δασμολογικών ποσοστώσεων. Σύμφωνα με την COPA-COGECA, οι ρυθμίσεις αυτές εντείνουν τις πιέσεις που ήδη υφίστανται οι Ευρωπαίοι αγρότες, ιδίως σε συνδυασμό με προηγούμενες εμπορικές συμφωνίες, όπως η Mercosur.

 

Αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών που προτείνει η ΕΕ

Η COPA-COGECA επισημαίνει ότι το νέο άνοιγμα της αγοράς πραγματοποιείται σε μια περίοδο αυξημένων προκλήσεων για τον αγροτικό τομέα, όπως το αυξημένο κόστος παραγωγής, οι πληθωριστικές πιέσεις και η αβεβαιότητα λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων. Προειδοποιεί ότι η περαιτέρω φιλελευθεροποίηση του εμπορίου σε ευαίσθητους τομείς ενδέχεται να επιδεινώσει τις υπάρχουσες αδυναμίες και να θέσει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα πολλών οικογενειακών εκμεταλλεύσεων.

Παράλληλα, εκφράζονται αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών διασφάλισης που προτείνει η ΕΕ. Η COPA-COGECA υποστηρίζει ότι οι μηχανισμοί αυτοί δεν παρέχουν επαρκή προστασία σε περίπτωση κρίσης, αλλά λειτουργούν κυρίως ως εργαλείο πολιτικής επικοινωνίας.

Τέλος, η ομοσπονδία τονίζει ότι οι Ευρωπαίοι παραγωγοί παραμένουν προσηλωμένοι στην παραγωγή προϊόντων υψηλής ποιότητας και βιωσιμότητας, σύμφωνα με αυστηρά πρότυπα, και καλεί για πλήρη αξιολόγηση της συμφωνίας μόλις δημοσιοποιηθούν όλες οι λεπτομέρειες, ιδίως όσον αφορά την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και τη διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων.

 

Τι υποστηρίζει η Κομισιόν

Στον αγροδιατροφικό τομέα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστηρίζει ότι η συμφωνία με την Αυστραλία δημιουργεί σημαντικές ευκαιρίες για τους Ευρωπαίους παραγωγούς, καθώς καταργούνται οι δασμοί σε βασικά εξαγώγιμα προϊόντα όπως τα τυριά, το κρασί, τα φρούτα, τα γλυκίσματα και τα μεταποιημένα τρόφιμα, ενισχύοντας την πρόσβασή τους στην αυστραλιανή αγορά.

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με την Κομισιόν, διασφαλίζεται η προστασία των ευαίσθητων αγροτικών τομέων της ΕΕ μέσω αυστηρά περιορισμένων δασμολογικών ποσοστώσεων για εισαγωγές από την Αυστραλία, όπως στο βόειο και αιγοπρόβειο κρέας, τη ζάχαρη, τα γαλακτοκομικά και το ρύζι. Οι ποσοστώσεις αυτές αντιπροσωπεύουν πολύ μικρό ποσοστό της ευρωπαϊκής κατανάλωσης και συνοδεύονται από αυστηρές προϋποθέσεις βιωσιμότητας, όπως αναφέρει.

 

 

Αναδημοσίευση: in.gr

Ο Δημήτριος Νενέκος είχε στα χέρια του τον θηριώδη Ιμπραήμ και τον άφησε να φύγει

Ένα ξεχασμένο γεγονός της Ελληνικής Επανάστασης: Ο Έλληνας Οπλαρχηγός που θα μπορούσε να συλλάβει τον Ιμπραήμ και να δώσει τέλος στην επέλαση των Αιγυπτίων, όχι μόνο δεν το έπραξε, αλλά προστάτευσε τον θηριώδη πασά, που σε λίγους μόνο μήνες βύθισε στο αίμα και τις οιμωγές την προσπάθεια για ανεξαρτησία. Το όνομά του, Δημήτριος Νενέκος.

• • •

Το 1826, είναι η 5η χρονιά από τότε που επαναστάτησαν οι Έλληνες και όπως γράφει ο Φωτάκος στα Απομνημονεύματά του: «Κατ’ εκείνον δε τον χρόνον ενοθεύθει ο πατριωτισμός των Ελλήνων, και κανείς πλέον δεν εφρόντιζε περί της πατρίδος, αλλ’ έκαστος επροσπάθει, και αγωνίζετο πώς να πάρη δια τον εαυτόν του τα περισσότερα». Αυτό ήταν το πλαίσιο του Αγώνα για την Ανεξαρτησία, τότε.

Και ο Φωτάκος είναι ξεκάθαρος: «Τοιουτοτρόπως εχωρίσθησαν εις δύο φατρίας και επικεφαλής της μιας ήτο ο Γεώργιος Κουντουργιώτης έχον βοηθόν και τον Μαυροκορδάτον, επί δε της άλλης ήτο ο Κωλέττης και τρίτη ακόμη ητοιμάζετο να γεννηθεί».
Εμφυλιοπολεμικό κλίμα και «τα ξένα έθνη αληθινά (θα σκέφτηκαν): Εάν μισούνται ανάμεσό τους δεν τους πρέπει ελευθεριά».

 

Έρχεται ο Ιμπραήμ καλπάζοντας...

Τότε είναι που: «έφθασε εις τα παράλια της Μεσσηνίας από την Αίγυπτο, ο Ιμβραήμ πασάς. Ούτως είχε στρατιωτικήν δύναμην πολύν καλώς διοργανωμένην και αξιωματικούς Γάλλους από του ανωτέρου μέχρι του κατωτέρου βαθμού. Είχε προσέτι πολυάριθμον επιτελείον και αυτό συγκροτούμενον από Ευρωπαίους αξιωματικούς, εκ των οποίων οι περισσότεροι ήταν επίσης Γάλλοι· είχε δε και πυροβολικόν και μηχανικόν, των οποίων οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί ήσαν Ευρωπαίοι και ιππικόν είχε τακτικό και άτακτον τους καλουμένους Κιουλεμένιδες. Όλα ταύτα τα μεταφορικά πλοία του αιγυπτιακού στρατού ήσαν υπέρ τα εκατόν και εκτός του στρατού μετέφεραν από την Αίγυπτο και από την Κρήτην και τας τροφάς και τα άλλα εφόδια συντροφευόμενα δι’ ασφαλείαν εκτός των Τουρκικών πολεμικών και από πολεμικά καράβια Αυστριακά και Γαλλικά».

Αυτά γράφει ο Φωτάκος για το στράτευμα του Ιμπραήμ, τον «Μπραΐμη», όπως τον έλεγαν τότε και σκίαζονταν.
Κι ο Μπραΐμης, σάρωσε εύκολα στο πέρασμά του τις εστίες των Επαναστατών, που «κανείς πλέον δεν εφρόντιζε περί της πατρίδος».
Ο Ιμπραήμ πασάς πήρε πίσω την Τριπολιτσά, πάτησε στο Ναβαρίνο, πολέμησε και εξόντωσε στο Μανιάκι τον θρυλικό Παπαφλέσσα και μέσα σε λίγους μήνες, ο αιγύπτιος πασάς είχε πάρει πίσω όσα είχαν κατακτήσει σε τέσσερα χρόνια οι Επαναστάτες!

 

Πουθενά δεν απάντησε τουφέκι!

Γράφει ο Φωτάκος: «Αφού έπεσε το Μεσολόγγι ο Ιμβραήμ πάλιν επέρασε με τα στρατεύματά του εις τας Πάτρας, όπου πρότερον, είχεν αφήσει το ιππικόν υπό την αρχηγία του Δελή Αχμέτ. Εκείθεν δε ένα μέρος πεζών εκ χιλίων πεντακοσίων και πεντακοσίων ιππέων απέστειλε δια της Γαστούνης εις τα Μεσσηνιακά φρούρια, αυτός δε με το επίλοιπον μέρος του στρατεύματος, συγκείμενον εκ χιλιάδων εννέα εξεστράτευσε από τας Πάτρας εις την Τριπολιτσάν».

Και συνεχίζει ο Φωτάκος: «Και ως να φθάσει στα Καλάβρυτα καθ’ οδόν, πουθενά δεν απάντησε τουφέκι, ούτε καμία χωσιά του έκαμαν οι Έλληνες. Μάλιστα δε τότε είχε διαδοθεί η φήμη ότι 40.000 Τούρκοι, αρχηγόν έχοντες τον Κιουταχήν επέρασαν εις την Πελοπόννησο…». Όπως γίνεται αντιληπτό ο Ιμπραήμ ελέγχει ολόκληρο τον Μορία και είναι πλέον θέμα χρόνου το σβήσιμο και της τελευταίας επαναστατικής εστίας. Και τότε…
Τότε εμφανίζεται στην σκηνή της Ελληνικής Επανάστασης ο Δημήτρης Νενέκος. Ποιος ήταν ο Νενέκος;

Ο Δημήτριος Νενέκος, λοιπόν, ήταν οπλαρχηγός αρβανίτης από το χωριό Ζουμπάτα, σήμερα Πηγή, της Αχαΐας. Μέχρι του 1825, ο Νενέκος ήταν από τους πρώτους πολεμιστές της Επανάστασης, ένας από τους γενναιότερους καπεταναίους που πήρε μέρος στην πολιορκία των Πατρών, ενώ πολέμησε πλάι στους Ανδρέα Ζαΐμη και Ανδρέα Λόντο κατά στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου. Το 1822 πήρε μέρος στην εκστρατεία στη Δυτική Στερεά Ελλάδα, υπό τον Κανέλλο Δεληγιάννη. Αργότερα υπήρξε οδηγός του σώματος του Γενναίου Κολοκοτρώνη και πήγε στο Μακρυνόρος της Αιτωλοακαρνανίας, όπου ακολούθησε τον Ανδρέα Ίσκο.

Ο Νενέκος υπαγόταν στρατιωτικά στον προεστό Θάνο Κανακάρη αλλά και στον μετέπειτα πρωθυπουργό της χώρας Μπενιζέλο Ρούφο (Φιλικός, αγωνιστής της Επανάστασης, υπουργός, πρωθυπουργός τρεις φορές και δήμαρχος της Πάτρας). Μαζί με τον Νενέκο οπλαρχηγοί ήταν ο Σπανοκυριάκος και ο Σαγιάς. Ο Νενέκος προκειμένου να γίνει ο πρωτοκαπετάνιος του Ρούφου, όπως λέγεται, τους δολοφόνησε και τους δυο!

Όταν «ανέβηκε» ο Ιμπραήμ από την Αίγυπτο στην Πελοπόννησο - μέσω Κρήτης - για να καταπνίξει την Επανάσταση, προσπάθησε να προσεταιριστεί τους Έλληνες προσφέροντάς τους την εύνοιά του, αλλά και – το κυριότερο – γρόσια…
Και τότε οι χωρικοί της ευρύτερης περιοχής της Αχαΐας άρχισαν να συνάπτουν εμπορικές και φιλικές σχέσεις με τους Τούρκους, με την προϋπόθεση της υποταγής, του προσκυνήματος δηλαδή. Πρωταγωνιστής σε εκείνη την υπόθεση ήταν ο Δημήτρης Νενέκος, τον οποίο καταγγέλει ο Φωτάκος στα Απομνημονεύματά του: «…από τον οποίον ήγοντο και εφέροντο όλοι οι Αρβανίτες των χωριών της Πάτρας».
Να τονίσουμε εδώ ότι ο Φωτάκος (Φώτιος Χρυσανθόπουλος) είναι ο κατ’ εξοχήν κατήγορος του Νενέκου, τον οποίον δολοφόνησε χρόνια μετά το «προσκήνημα» (1828) ο εξάδελφός του Αθανάσιος Σαγιάς, έχοντας γραπτή εντολή από τον Κολοκοτρώνη.

Ο Νενέκος πρόσφερε γην και ύδωρ στον Ιμπραήμ κυρίως διότι θεώρησε ότι η Επανάσταση είχε πλέον αποτύχει. Ασφαλώς το βασικό δέλεαρ ήταν και τα χρήματα! Ο Νενέκος ως επικεφαλής περίπου 2.000 ομοϊδεατών του, «προσκυνημένων» πήρε μέρος στη μάχη του Τσετσεβά έχοντας απέναντί του τους άλλοτε συμπολεμιστές του και αργότερα στις εκστρατείες στο Μέγα Σπήλαιο, την Ηλεία, τη Δίβρη.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έγραφε στα Απομνημονεύματά του για την περίοδο εκείνη: «ποτέ δεν φοβήθηκα όσο εκείνη την εποχή με τα προσκυνοχάρτια του Ιμπραήμ»!
Ο Νενέκος, λοιπόν, είχε κάποτε την ευκαιρία να συλλάβει αιχμάλωτο τον Ιμπραήμ και να δώσει ανάσες στον Μοριά, όμως όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά προστάτευσε τον Αιγύπτιο πασά!

 

Όταν χάθηκε μια μοναδική ευκαιρία...

Το περιστατικό περιγράφεται στα Απομνημονεύματα του Φωτάκου και έχει ως ακολούθως: «Εις δε τον Ιμβραήμ ερχόμενον, ως είπαμεν, από τας Πάτρας εις τα Καλάβρυτα συνέβη το ακόλουθον συμβάν. Όταν έφθασεν εις το χάνι του Βερβαινίκου εκεί επαραδρόμησε, και χωρισθείς από την φρουράν του, επλανάτο εμβάς μέσα εις το πλησίον δάσος. Αφού δε επλανήθη έως ένα διάστημα, εννοήσας την παραδρομήν, επέστρεφε πάλιν οπίσω, και κατά τύχην έπεσεν εις τας χείρας των Τουρκοπροσκυνημένων Ελλήνων, οι οποίοι κατά την διαταγήν του παρηκολούθουν τον στρατόν του ως οπισθοφύλακες. Ο Πασάς ήτο μόνος και ακολούθει αυτόν μόνον ένας Τούρκος τσιμπουκοδότης. Ολόκληρος δε αυτήν την ήμεραν εβάδιζε με τον Νενέκον και εφρουρείτο από τους μισθωτούς Έλληνας. Από δε το χάνι του Βερβαινίκου έως το Λιβάδι της Σάλμενας, όπου εστρατοπέδευσε, το διάστημα είναι οκτώ περίπου ωρών. Καθ' οδόν δε και εις του Δεσπότη την βρύσιν λεγομένην, εκεί εκοιμήθη πολλήν ώραν από κάτω εις ένα δένδρον έως ότου η ζέστα επέρασεν. Έπειτα δε αφού εξύπνησε, οι Έλληνες τού έδωκαν τροφήν και έφαγε, και μετά ταύτα συνώδευσαν αυτόν έως το βράδυ και τον ωδήγησαν ασφαλώς εις το στρατόπεδον».

Και ακολουθεί λεπτομερής περιγραφή από τον Φωτάκο για το τι συνέβη μετά: «Φθάσας δε o Ιμβραήμ εις το στρατόπεδο εθύμωσε και εμάλωσε όλους τους σωματάρχας του. Έπειτα επαίνεσε τον Νενέκον δια την πίστιν του, και παρησία μάλιστα τον εχάϊδευσε με τα χέρια του ενώπιον των επισήμων Τούρκων. Έπειτα δε έγραψε και εσύστησε προς τον Σουλτάνον τον Νενέκον δια την τοιαύτην πίστιν και ευεργεσία προς αυτόν, και ο Σουλτάνος τον ωνόμασε Μπέην και του εχάρισε πολλάς γαίας, και ούτως έκτοτε ο Νενέκος ελέγετο Μπέης από τους Τούρκους. Ο δε Νενέκος τότε ελάμβανεν αιχμάλωτον τον Ιμβραήμ, εάν ήθελε»!

Ο Κολοκοτρώνης γράφει στα δικά του Απομνημονεύματα: «Ο δε Νενέκος εις τας 26 του Μαρτίου επήρε τους Τούρκους και επήγε κι εχάλασε μια οικογένεια Καρυτινή όπου ήτον από παλαιά εις την Πάτραν, εσκλάβωσε τα παιδιά, οι άνδρες εγλύτωσαν μόνον με το κορμί, με το τουφέκι στο χέρι, τους πήρε 6.000 σφαχτά. Εις τας 26, όταν επρωτοπροσκύνησε, είχα διατάξει έναν λεγόμενον Σαγιά να τον σκοτώσει». 

Το όνομα «Νενέκος» έγινε, την εποχή της Επανάστασης, αλλά και μεταγενέστερα, συνώνυμο του προδότη, όπως εκείνο του Εφιάλτη. Ο δολοφόνος του Νενέκου, Αθανάσιος Σαγιάς (οπλαρχηγός από το χωριό Ζουμπάτα), καταδιώχθηκε από κοτζαμπάσηδες και, κυρίως, από τον Μπενιζέλο Ρούφο και βρήκε, κυνηγημένος, άδοξο και τραγικό θάνατο: προσπαθώντας να μπει νύχτα στο φρούριο της Πάτρας αγνόησε τις προτροπές γάλλου στρατιώτη να κάνει πίσω· ο Σαγιάς δεν γνώριζε γαλλικά και ο στρατιώτης τον πυροβόλησε και τον σκότωσε.  

Αυτή είναι η ιστορία του Δημήτρη Νενέκου, που υποχρέωσε τον Κολοκοτρώνη να πει την θρυλική φράση: «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Κι όσο υπάρχει Ελλάδα και Έλληνες και προσκυνημένοι θα υπάρχουν και «Νενέκοι» και ευτυχώς και «Κολοκοτρώνηδες»...

 

Αναδημοσίευση: ethnos.gr