Πώς οι άσχημες σκέψεις επηρεάζουν τη ζωή μας

Πόσες φορές έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να κάνει άσχημες σκέψεις για ανθρώπους και άσχημα σενάρια για καταστάσεις; Πόσες φορές έχουμε σκεφτεί άσχημα πράγματα για τον εαυτό μας και περιμένουμε κάποιον άλλο να μας τα αναιρέσει; Αυτό δηλώνει έλλειψη αυτοπεποίθησης.

Η αυτοπεποίθηση μάς βοηθά να βλέπουμε ρεαλιστικά τον εαυτό μας μέσα από τα δικά μας μάτια και χωρίς να περιμένουμε την αυτό-επιβεβαίωση από κάποιον άλλον. 

• • •

Μάς βοηθά να ασκούμε την αυτοκριτική, μας χωρίς να χρειάζεται να «μαστιγώνουμε» τον εαυτό μας αλλά με τη λογική ότι είναι ο μόνος τρόπος για να αντιλαμβανόμαστε όσα συμβαίνουν γύρω μας και την επίδραση που έχουν αυτά σε εμάς.

Φυσικά, με την αυτοκριτική δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να μην τον δικαιολογούμε, λέγοντας ότι «πάντα φταίνε οι άλλοι», αλλά να τον βελτιώνουμε και να τον εξελίσσουμε.

Όταν σκέφτομαι αρνητικά, αισθάνομαι θυμό για μένα ή τους άλλους και δεν αξιοποιώ το μυαλό μου και τις ικανότητές μου για να χειριστώ καταστάσεις και για να λύσω τα προβλήματά μου για μια καλύτερη ζωή.

Η σκέψη είναι το δυνατό μου όπλο για να δημιουργήσω τον κόσμο μου. Είναι θέμα επιλογής, αν θέλω να ζω στο θυμό, στην κακία, τη μιζέρια και στην μοναξιά ή θέλω να νιώθω πλήρης, ικανοποιημένος, καλοπροαίρετος και άξιος να αγαπήσω και να αγαπηθώ.

Μέσα από τις σκέψεις μας φαίνεται πόσο πιστεύουμε στον εαυτό μας και πόσο εστιάζουμε στα δικά μας θέλω και προσδοκίες. Η καθημερινότητά μας είναι ένας διαρκής αγώνας όπου δοκιμάζουμε τις αντοχές, την αυτό-πειθαρχία μας στις δικές μας υποχρεώσεις και τις υποχρεώσεις των αγαπημένων μας. Δοκιμάζεται όμως και η πίστη μας στον εαυτό μας.

Συνεπώς για να βγούμε από το φαύλο κύκλο των αρνητικών σκέψεων που «ρουφάει» την ενέργειά μας:

 

Μπορούμε να εστιάζουμε στα θετικά μιας κατάστασης και στη θετική πλευρά των πραγμάτων

Με αυτό τον τρόπο ανατροφοδοτούμε τον εαυτό μας με δύναμη και αισιοδοξία. Δε μας ενδιαφέρει τι κάνουν οι άλλοι, αλλά πώς εμείς θα φτάσουμε στην εκπλήρωση του στόχου μας. Η ικανοποίηση που θα λάβουμε είναι απερίγραπτη!

 

Όταν εστιάζουμε στα θετικά του χαρακτήρα μας και της προσωπικότητάς μας

Γνωρίζετε τι είστε; Ποιοι είστε; Καιρός να το μάθετε! Μόνο με την γνώση του εαυτού μας μπορούμε να μάθουμε ποιοι είμαστε και τι δυνατότητες έχουμε. Έτσι δε χρειάζεται να υπεργενικεύουμε την αρνητική εικόνα του εαυτού μας, ισχυριζόμενοι πόσο ανίκανοι είμαστε, πόσο άτυχοι και πόσο κακοί είναι οι άλλοι. Αν εγώ βλέπω τον εαυτό μου και τη ζωή μου αρνητικά, γιατί να μου τα αλλάξει κάποιος άλλος;

 

Μπορώ να έχω μια ρεαλιστική αντίληψη της πραγματικότητας αλλά και του εαυτού μου

Δε χρειάζεται να υποτιμώ ή να υπερτιμώ τον εαυτό μου. Μπορώ να τον αποδεχτώ, να αντέξω τα μειονεκτήματά του και τις αδυναμίες του και να αποφασίσω να με βελτιώσω, χωρίς υπερβολικές προσδοκίες αλλά με μικρούς και εφικτούς στόχους. Κανείς δεν είναι τέλειος , εξάλλου η α-τέλειά μας είναι που μας κάνει ανθρώπινους και γοητευτικούς, αρκεί να γνωρίζουμε πως έχουμε την ευθύνη της βελτίωσης του εαυτού μας!

 

Οφείλουμε να αναγνωρίζουμε τα όρια των δυνατότητων μας

Αν δε γνωρίζουμε τι μπορούμε, δεν έχουμε τη δύναμη να βάλουμε όρια και στις απαιτήσεις των άλλων. Οι απαιτήσεις των άλλων πολλές φορές, μάς κάνουν να σκεφτόμαστε πόσο αδικημένοι είμαστε.

 

Αποφεύγουμε να συγκρινόμαστε με άλλους

Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός στη ζωή. Δεν υπάρχουν συνταγές! Κάθε άνθρωπος οφείλει να κάνει τις επιλογές του με τα δικά του θέλω και όνειρα. Η θέληση και η προσπάθεια εξασφαλίζει στον καθέναν αυτό που του αξίζει να πάρει από τη ζωή. 

 

Δοκιμάζουμε νέα πράγματα, αποκτούμε νέες εμπειρίες

Μη μένετε παθητικοί και εγκλωβισμένοι στις αρνητικές σας σκέψεις. Μην εστιάζετε σε τι ΔΕΝ μπορείτε, αλλά σε τι μπορείτε να κάνετε. Αποκτήστε νέες εμπειρίες και δείτε μέσα από αυτές τον εαυτό σας. Θα εκπλαγείτε!

Η σκέψη μας ρυθμίζει τον οργανισμό μας να είναι δραστήριος ή παθητικός και αδρανής. Η απόφαση όμως μπορεί να την αλλάξει. Θετική σκέψη σημαίνει χαρά, ικανοποίηση και ψυχική- πνευματική υγεία.

 

 

Αναδημοσίευση: stories.thriveglobal.gr

Τα αμείλικτα ερωτήματα και οι βαριές ευθύνες για το έγκλημα των Τεμπών

Είναι η βραδιά που ο χρόνος σταμάτησε. Από την 28η Φεβρουαρίου 2023 το πανελλήνιο πενθεί και ζητάει απαντήσεις, όπως και οι συγγενείς των 57 θυμάτων. Οι πολίτες, που ξεχύνονται για να διαδηλώσουν κάθε χρόνο στους δρόμους, όπως θα κάνουν και σήμερα, φωνάζοντας «δικαιοσύνη», βλέπουν τα ερωτήματα να πληθαίνουν και οι ελπίδες για απαντήσεις να λιγοστεύουν, όσο πλησιάζουμε στην 23η Μαρτίου, ημέρα έναρξης της δίκης στη Λάρισα.

Η κυβέρνηση, οι Αρχές, η Δικαιοσύνη και η πλειονότητα των ΜΜΕ δείχνουν να έχουν συμφωνήσει σε μια «συμμαχία της σιωπής», με στόχο να μη μάθουμε ποτέ όλη την αλήθεια για όσα συνέβησαν εκείνη τη νύχτα.

Ακόμα και σήμερα, τρία χρόνια μετά, κανείς δεν έχει πειστεί ότι η αιτία του δυστυχήματος ήταν ένας άχρηστος σταθμάρχης, που διορίστηκε με ρουσφέτι κάποιου πολιτικού, και ελάχιστοι έχουν βρει ως λογική την επιχείρηση που στήθηκε από τις πρώτες ώρες του «εγκλήματος» για την αλλοίωση του χώρου και την καταστροφή πειστηρίων, που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τι έγινε.

• • •

Πολιτικά πρόσωπα βρέθηκαν στο απυρόβλητο, ενώ έλεγαν ψέματα για την ασφάλεια και έδιναν εντολές για μπάζωμα, «μαϊμού» βίντεο βαφτίστηκαν γνήσια, ενώ υποτίθεται ότι είχαν χαθεί, άλλα εξαφανίστηκαν και δεν βρέθηκαν ποτέ, εκρηκτικές ουσίες εντοπίστηκαν απρόσμενα εκεί όπου δεν έπρεπε να είναι, μια πυρόσφαιρα εμφανίστηκε από… λάδια, σε παγκόσμια εφεύρεση κάποιων ανειδίκευτων «επίσημων» πραγματογνωμόνων που δεν είχαν την επάρκεια για να διαπιστώσουν από τι συνέβη η έκρηξη.

Η κοινή γνώμη θα κρίνει όχι μόνο την κυβέρνηση, που συγκαλύπτει ξεκάθαρα τις ευθύνες της, αλλά και τους θεσμούς, τη Δικαιοσύνη, τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, έτσι όπως ευτελίστηκαν με την εξεταστική επιτροπή, αλλά και τη λειτουργία των ΜΜΕ.

Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα. Οι απαντήσεις στα επτά κρίσιμα «γιατί» είναι που αναβαθμίζουν την ποιότητα της δημοκρατίας της ή την υποβαθμίζουν κοροϊδεύοντας τους συγγενείς των θυμάτων και τους οργισμένους πολίτες που ζητούν καθαρές κουβέντες, αλλά έως τώρα εισπράττουν μόνο ψεύτικα λόγια και υποσχέσεις.

Ακόμα και σήμερα, άλλωστε, ο ελληνικός σιδηρόδρομος είναι μια καρμανιόλα που «καταπίνει» τα δισεκατομμύρια ευρώ των φορολογουμένων για να μοιράζονται σε ανίκανους συμβούλους, οργανογράμματα για γέλια και αμφίβολης χρησιμότητας έργα, όταν οι επιβάτες εξακολουθούν να ταλαιπωρούνται ή να κινδυνεύουν σε καθημερινή βάση από βασικές ελλείψεις στις υποδομές και στοιχειώδη ασφάλεια. Κανείς δεν έχει καταλάβει για ποιον λόγο η ελληνική κυβέρνηση, που απειλούσε διά στόματος Μητσοτάκη ότι θα διακόψει τη σύμβαση και θα διώξει τους Ιταλούς, ανανέωσε για 30 χρόνια το «συμβόλαιο» με τη Hellenic Train.

 

Γιατί δεν κινδυνεύει με φυλακή κανένας πολιτικός;

Οι πολιτικές ευθύνες είναι συγκεκριμένες. Εχει αποδειχθεί ότι τα χρήματα των φορολογουμένων, που μοιράζονταν με πολιτικές αποφάσεις προς τον ΟΣΕ και τη Hellenic Train, δεν χρησιμοποιήθηκαν για έναν καλύτερο και πιο ασφαλή σιδηρόδρομο.

Από τις πρώτες ημέρες της τραγωδίας η «δημοκρατία» είχε αποκαλύψει τη σύμβαση της κυβέρνησης να γίνει σκόντο στα μέτρα ασφαλείας από την πλευρά του κράτους και ταυτόχρονα να γλιτώσει από τις συμφωνημένες επενδύσεις η Hellenic Train.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Κώστας Καραμανλής του Αχιλλέα, που παρίστανε ότι έκλαιγε πάνω από τα πτώματα στα Τέμπη, γνώριζαν πολύ καλά ότι ο σιδηρόδρομος δεν ήταν ασφαλής. Ελεγαν, μέσω Γεραπετρίτη τότε, ότι υπήρχε τηλεδιοίκηση, ενώ μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει. Κανείς δεν θα πληρώσει για τα λεφτά που δαπανήθηκαν και τα ψέματα με τα οποία «έβαζαν» τους επιβάτες στα τρένα.

Η ασυλία προστατεύει όλα τα πολιτικά πρόσωπα από τη Δικαιοσύνη και την πραγματική διερεύνηση των πεπραγμένων τους. Τα υπόλοιπα είναι στάχτη στα μάτια του κόσμου. Οπως και οι ευθύνες του Μαξίμου και του Τριαντόπουλου στο μπάζωμα των Τεμπών.

Με αποφάσεις από το δημόσιο ταμείο δόθηκαν εντολές και χρήματα στις μπουλντόζες ώστε να εισβάλουν από την πρώτη στιγμή στον απροστάτευτο χώρο από τη «μιλημένη» Τροχαία, η οποία σκανδαλωδώς παρίστανε την τυφλή, για να αρχίσει η αλλοίωσή του σε μια πρωτοφανή επιχείρηση συγκάλυψης.

 

Γιατί έγινε το μπάζωμα;

Το μπάζωμα είναι δεδομένο και δεν αμφισβητείται. Ακόμα και κάποιοι τελάληδες της κυβέρνησης στα ραδιόφωνα δεν μπορούν να βρουν επιχειρήματα που να ευσταθούν. Το ερώτημα είναι γιατί επιχειρήθηκε το μπάζωμα. Τι εξυπηρετούσε, δηλαδή.

Παραμένει μυστήριο μέχρι και σήμερα για ποιον λόγο βρέθηκαν στον τόπο του «εγκλήματος» υψηλόβαθμοι του Στρατού και της Αεροπορίας. Επίσης, δεν έχει απαντηθεί γιατί εντοπίστηκαν μέσω φωτογραφιών «συνεργεία» που μάζευαν αντικείμενα από τα βαγόνια και από τον γύρω χώρο, δίχως να ανήκουν στον ΟΣΕ, στην Αστυνομία ή στην Πυροσβεστική.

Το άμεσο τσιμέντωμα όλης της περιοχής κατέστρεψε κάθε στοιχείο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί. Ο,τι μεταφέρθηκε από τα συντρίμμια στο «Κουλούρι» έγινε με συνοπτικές διαδικασίες, ελάχιστους ελέγχους και με τους χώρους να είναι αφύλακτοι για μήνες.

Συνένοχη στο μπάζωμα είναι η Τροχαία, που ήταν εκ του νόμου υποχρεωμένη να φυλάσσει τον χώρο.

 

Γιατί εφηύραν δική τους θεωρία οι πραγματογνώμονες;

Οταν ζητήθηκαν από την Εισαγγελία χημικοί μηχανικοί για να διοριστούν ως πραγματογνώμονες, προκειμένου να εντοπιστεί η αιτία της πυρόσφαιρας, η Πυροσβεστική απάντησε -άκουσον άκουσον- ότι δεν υπάρχει τέτοια ειδικότητα.

Ετσι, το πόρισμα, το μοναδικό επίσημο μέχρι σήμερα που, όλως τυχαίως, εξυπηρετεί απόλυτα το κυβερνητικό αφήγημα, συνέταξαν ένας μηχανολόγος μηχανικός (Βασιλάκος) και ένας ηλεκτρολόγος μηχανικός (Μπατζόπουλος), υπάλληλοι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη Θεσσαλία.

Κανένας τους δεν ήταν χημικός μηχανικός, συνεπώς δεν διέθετε την επιστημονική επάρκεια να διαπιστώσει τον λόγο της πυρόσφαιρας. Αποφάνθηκαν, όμως, ότι επρόκειτο για έλαια σιλικόνης, κάτι που ακούστηκε για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά των σιδηροδρόμων. Αλλωστε, κανενός είδους… έλαιο δεν μπορεί να προκαλέσει τέτοια έκρηξη.

Το σενάριο επιστημονικής φαντασίας βαφτίστηκε κρατικό πόρισμα, δίνοντας έτσι το πάτημα σε όλα τα κυβερνητικά πιόνια να χαρακτηρίζουν συνωμοσιολόγους όσους αναζητούσαν άλλες εξηγήσεις με επιστημονική βάση.

 

Γιατί δημιουργήθηκε η πυρόσφαιρα;

Οι ιατροδικαστές θεωρούν ότι τα μισά θύματα απανθρακώθηκαν. Πραγματογνώμονες ισχυρίζονται ότι πολλοί από τους νεκρούς «έφυγαν» εξαιτίας της πυρόσφαιρας.

Μέχρι τώρα ακούστηκαν αρκετά ενδεχόμενα για τα αίτια της πυρόσφαιρας. Για παράνομα φορτία που μετέφερε η εμπορική αμαξοστοιχία, για φιάλες που ήταν σε κάποια βαγόνια, για υλικά που χρησιμοποιούνται στον Στρατό και στην Αεροπορία.

Μέχρι τώρα κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει τον ακριβή λόγο που υπήρξε αυτό το τεράστιο μανιτάρι, που διαπέρασε μέχρι και τις στολές των πυροσβεστών. Στα νοσοκομεία όπου μεταφέρθηκαν οι πυροσβέστες η γνωμάτευση για τα εγκαύματά τους ήταν πως επρόκειτο για «χημικά».

Το Γενικό Χημείο του Κράτους διαπίστωσε την ύπαρξη ξυλολίου κ.ά., ουσιών που είναι εκρηκτικές. Ομως, η επίσημη -και ατεκμηρίωτη- εικασία του ΓΧΚ ήταν πως επρόκειτο από βαφές βαγονιών.

 

Γιατί κρύβουν τα βίντεο;

Από τη φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας δεν εντοπίστηκε ποτέ κανένα βίντεο. Για κάποιον λόγο καταστράφηκαν ή εξαφανίστηκαν, αν και ζητήθηκαν εγκαίρως από τις αρμόδιες Αρχές, παρά τα περί αντιθέτου λεγόμενα το πρώτο διάστημα.

Οι υπεύθυνοι για τα βίντεο θα έπρεπε να έχουν οδηγηθεί άμεσα στη Δικαιοσύνη για απόκρυψη στοιχείων. Το ίδιο και οι Αρχές που δεν έκαναν έγκαιρα τα αιτήματα, στην περίπτωση που όντως δεν έγιναν (κάτι που αμφισβητείται από τα υπάρχοντα στοιχεία), με συνέπεια την καταστροφή τους.

Ξαφνικά, όμως, ύστερα από δύο χρόνια ήρθαν στη δημοσιότητα άλλα βίντεο, τα οποία βαφτίστηκαν γνήσια με συνοπτικές διαδικασίες, με τη διαδρομή της εμπορικής αμαξοστοιχίας.

Τα βίντεο ανακαλύφθηκαν, αν και ήταν χαρακτηρισμένα «σκουπίδια» από την ίδια την εταιρία που τα κατείχε. Και μόνο αυτό καταδεικνύει το φαιδρό του πράγματος. Ομως, για την κυβέρνηση, τη Δικαιοσύνη και τις άλλες Αρχές αυτά τα βίντεο είναι γνήσια αποδεικτικά στοιχεία.

 

Γιατί στήθηκε μηχανισμός αλλοίωσης στοιχείων;

Τις πρώτες μέρες μετά το πολύνεκρο δυστύχημα διοχετεύτηκαν στα ΜΜΕ αλλοιωμένα ηχητικά που δημιουργούσαν λανθασμένες εντυπώσεις στην κοινή γνώμη για τα αίτια της τραγωδίας και τις ευθύνες των εμπλεκομένων, στρέφοντας αλλού τα μάτια των πολιτών αλλά και των εισαγγελικών Αρχών.

Το ίδιο επιχειρήθηκε και με σειρά δημοσιευμάτων και δηλώσεων παραπληροφόρησης, ακόμα και παρουσία «μαϊμού» επιβατών των τρένων, που, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, ήταν στελέχη του ΟΣΕ ή παρατρεχάμενοι της Ν.Δ., προκειμένου να πείσουν ότι δήθεν οι σιδηρόδρομοι λειτουργούν με ασφάλεια.

Κανείς δεν γνωρίζει μέχρι και σήμερα σε τι αποσκοπούσε αυτή η μηχανή fake news και δημιουργίας εντυπώσεων στην κοινή γνώμη το πρώτο διάστημα μετά το δυστύχημα.

 

Γιατί δεν έδιωξαν τη Hellenic Train;

Εχουν περάσει τρία χρόνια από τα Τέμπη και την τραγωδία που έχει στοιχειώσει το πανελλήνιο. Ο τότε CEO των Ιταλών, ο Μαουρίτσιο Καποτόρτο, είπε ψέματα στην εξεταστική και οδηγήθηκε στον εισαγγελέα για ψευδορκία. Τα προβλήματα στα ταξίδια είναι συχνά. Οι επιβάτες ταλαιπωρούνται αλλά και φοβούνται. Πόση στάχτη να ρίχνουν ακόμα οι Ιταλοί και η ελληνική κυβέρνηση στους πολίτες;

Κι όμως, αν και ο Μητσοτάκης είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ότι θα εξεταστεί σοβαρά το ενδεχόμενο να εκδιωχθούν οι Ιταλοί από τον ελληνικό σιδηρόδρομο, τελικά η κυβέρνηση Κυριάκου υπέγραψε νέα 30ετή συμφωνία.

Πρόσφατα έγινε η… πανηγυρική γνωστοποίηση για τον νέο συρμό Coradia Stream, για την προμήθεια των 23 νέων ηλεκτροκίνητων τρένων, που αναμένεται, σύμφωνα με την εταιρία, να ξεκινήσουν να φτάνουν προς τα μέσα του 2027, για την επένδυση άνω των 300 εκατ. ευρώ που ξανά θα κάνει -στα λόγια και πάλι;- η Hellenic.

Δυστυχώς, όμως, όλα αυτά αποδεικνύονται ότι είναι μακριά από την πραγματικότητα όσων εξακολουθούν να ταξιδεύουν με τη Hellenic Train. Στα λόγια, άλλωστε, όλα είναι εύκολα, όπως ήταν και πριν από τα Τέμπη με τα ψέματα των Ιταλών και του Κώστα Αχ. Καραμανλή με εκείνα τα ένοχα «διασφάλιση της ασφάλειας» που θα μνημονεύονται για δεκαετίες ακόμα. Καθημερινά, άλλωστε, οι επιβάτες ταλαιπωρούνται ή και κινδυνεύουν.

Σε πρόσφατο περιστατικό έγινε και το ανήκουστο: «Ακινητοποιήθηκαν δύο αμαξοστοιχίες λόγω βλάβης στο δρομολόγιο Καλάβρυτα – Διακοπτό, ταλαιπωρία για 77 επιβάτες, εστάλη εφεδρική αμαξοστοιχία προς παροχή συνδρομής, αλλά… ακινητοποιήθηκε κι αυτή».

Η αυστηρή παρέμβαση της Μελόνι στον Μητσοτάκη οδήγησε τελικά σε μια νέα συμφωνία με μια εταιρία που τις πρώτες ώρες των Τεμπών ήταν… εξαφανισμένη! Τόσο υπεύθυνη…

 

 

Αναδημοσίευση: dimokratia.gr

Γιατί αδυνατώ να παρακολουθήσω αγώνα μπάσκετ

Παρακολουθούσα μπάσκετ από τη δεκαετία του ’80, μαθητής στο δημοτικό σχολείο του χωριού μου, όταν η ΕΡΤ έβαλε το άθλημα στα σπίτια μας. Με τις υπέροχες περιγραφές του Φίλιππα Συρίγου μάθαμε το άθλημα με τους αγώνες του Ελληνικού πρωταθλήματος που μετέδιδε. Τελειώνοντας οι αγώνες συνεπαρμένοι από τα κατορθώματα του Στηβ Γιατζόγλου του Τάκη Κορωναίου του Μηνά Γκέκου του Μάνθου Κατσουλη, για να μείνω μόνο σε Ολυμπιακό Παναθηναϊκό ΑΕΚ και ΠΑΟΚ, μαθητές ακόμη του Δημοτικού βρίσκαμε μπασκέτες να παίξουμε τους δικούς μας αγώνες.

Μπασκέτες υπήρχαν στο σχολείο ή την παιδική χαρά. Και παίζαμε συνήθως «Μονό 3 x 3» γιατί δεν ήμασταν κάθε φορά πάνω από έξι παιδιά. Και παίζαμε παίζαμε παίζαμε ως να νυχτώσει ή και μετά αν ήταν τέλος τη Άνοιξης ή καλοκαίρι στη παιδική χαρά που άναβαν τα φώτα. Τον χειμώνα πολλές φορές μας διέκοπτε η βροχή αν και θυμάμαι μια φορά που θέλαμε λίγο να φτάσουμε τους πόντους που είχαμε βάλει για λήξη παίζαμε και στη βροχή. Συνήθως καθορίζαμε τη λήξη του ματς στους 100 πόντους, που δεν τους φτάναμε σχεδόν ποτέ. Εκείνη τη μέρα όταν άρχισε να βρέχει (Μεγάλη βδομάδα αν θυμάμαι καλά) το σκορ ήταν κοντά στο 90 – 92. Και συνεχίσαμε στη βροχή ως να φτάσουμε τα 100.

Έτσι αγάπησα το μπάσκετ. Ήρθαν και οι επιτυχίες της Εθνικής του 1987 κυρίως και του 1989 μετά. Αλλά και οι θαυμαστές πορείες του Αρη και του ΠΑΟΚ αρχικά και μετέπειτα Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού και η αγάπη εδραιώθηκε.

Όμως λίγο μετά την αλλαγή της χιλιετίας διάφορα γεγονότα, προσωπικά κυρίως, μ’ έκαναν να μην παρακολουθώ για κάποια «τόσο φανατικά» τα αθλητικά γεγονότα. Τα τελευταία χρόνια λόγω του ότι στη καφετέριας που συχνάζω τα βράδια γεμίζει φιλάθλους, παρακολουθώ αγώνες της Euroleague.

Όσο και να φωνάζουν οι ημιμαθείς σπήκερ της συνδρομητικής τηλεόρασης δεν μπορώ να απολαύσω κανέναν αγώνα. Είχα την αίσθηση ότι ήταν λόγω της περιγραφής τους. Γιατί εγώ έμαθα για παίχτη που «αφήνει την μπάλα στο καλάθι» ή να κάνει αντεπίθεση. Κι όχι να κάνει άλεη ουπ και τρανσίζιον (Δεν είμαι σίγουρος πως χρησιμοποιώ την σωστή αντιστοίχιση).

Δυστυχώς αυτή η ορολογία τείνει να εισέλθει και στις ποδοσφαιρικές περιγραφές. Αλλά αυτό είναι «το θέμα» ενός άλλου κειμένου.

Με τον καιρό κατάλαβα πως ότι δεν μπορώ «να ζήσω το άθλημα»  φταίει ο τρόπος που αγωνίζονται σχεδόν όλες οι ομάδες. Δηλαδή παίζουν το «σύστημα»: σουτάρουμε από τα 6,75 και παίρνουμε το ρημπάουν στις χαμένες προσπάθειες.

Βλέποντας το πρόσφατό ντέρμπυ Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού παρατήρησα πολλά άστοχα τρίποντα κι έφυγα από το καφέ την ώρα που ο Παναθηναϊκος μείωνε την διαφορά παίζοντας πραγματικό μπάσκετ. Γυρνώντας σπίτι κι αφού είδα πως τελικά νίκησε ο Ολυμπιακός. Κι επηρεασμένος από τον αγώνα όσο είχα δει, έψαξα να βρω τα ομαδικά στατιστικά του αγώνα.

Δεν τα βρήκα πουθενά. Και τον πίνακα μου τον έδωσε το Gemini, το Ai της Google. Που επιβεβαίωσε την θεωρία μου του γιατί δεν μπορώ να παρακολουθήσω αγώνα μπάσκετ. Αυτή είναι πως: Δεν παίζουν πια μπάσκετ σ’ αυτό το επίπεδο, μα κάνουν διαγωνισμό τριπόντων.

Και να εξηγήσω πιο καλά το τι εννοώ. Είναι ευστοχίες αυτές των δυο καλύτερων ομάδων της Ελλάδας και μάλιστα διεκδικητών της Euroleague; Ειδικά στα τρίποντα;

Κι εδώ αυτονόητα γεννάτε το ερώτημα. Γιατί αυτόν το πίνακα δεν τον προβάλουν πια στις μεταδόσεις των αγώνων και δεν τον δημοσιεύουν τα site (ίσως και οι εφημερίδες); Μήπως γιατί τα ποσοστά είναι τραγικά;

Όλοι λοιπόν «τυμβωρύχοι και απατεώνες»;

Άρθρο με τον ίδιο τίτλο - υπόδειγμα πολιτικής κριτικής του Παντελή Μπουκάλα στην «Καθημερινή» της Τρίτης 3 Μαρτίου. Με λόγο και επιχειρήματα αποδομεί τον Παύλο Μαρινάκη, υπενθυμίζει ότι η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από λέξεις και τσιτάτα αμφιθέατρων

• • •

Στις παροιμίες δεν υπάρχουν αστερίσκοι με εξαιρέσεις. Αναγκαστικά λοιπόν αποδεχόμαστε ότι το δόγμα «Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή» ισχύει και για δουλειές που τις βαραίνει εκ συστάσεως κάποια απαξία. Να, όπως η δουλειά του εκπροσώπου κόμματος, κυβέρνησης, εταιρείας, αθλητικής ομάδας κ.ά.

Ο ρόλος τον υποχρεώνει να ομολογεί το ένα τρίτο της αλήθειας και να εκχωρεί στο ψεύδος τα δύο τρίτα, να υπερβάλλει ή να υποβαθμίζει κατά βούληση και κατά βολή, να επιτίθεται ενώ οφείλει να απολογείται, να υποδύεται τον προσβεβλημένο ενόσω προσβάλλει ωμά.

Ακόμα και το μοντέλο του εκπροσώπου όμως, και μάλιστα του κυβερνητικού, επιδέχεται «στοχαστικές προσαρμογές», κατά την παιδεία του καθενός, την πείρα, τη συναισθηματική νοημοσύνη του. Διαπιστωμένο αυτό. Στον νυν κυβερνητικό εκπρόσωπο πάντως πολύ δύσκολα θα πιστώναμε μετριοπάθεια και φιλαλήθεια. Φτωχό το οπλοστάσιό του, μόλις μεταφοιτητικό, τον εξωθεί σε μια ρητορική οξύτητα τοξικότερη από την τοξικότητα που υποκριτικά καταγγέλλει.

Η «εργαλειοποίηση» είναι η αγαπημένη του λέξη, όπως και του πρωθυπουργού. Τη χρησιμοποιεί αντί πάσης άλλης λογοδοτικής εξηγήσεως. Σαν πανάκεια και σαν άλλοθι διαρκείας: για τα Τέμπη, τις πλημμύρες, τις πυρκαγιές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, το μεταναστευτικό, τη στάση της Ν.Δ. στο Παλαιστινιακό... Για τα πάντα.

Για το δυστύχημα στη «Βιολάντα» ο κ. Π. Μαρινάκης πήγε ένα βήμα παραπέρα, παρακάτω μάλλον. Εκτός από την «εργαλειοποίηση», ανακάλυψε και «κίνημα τυμβωρύχων και απατεώνων», απαρτιζόμενο από κόμματα και ΜΜΕ. Στην ουσία, με τη σκαιά στρεψόδικη ρητορική του απαιτεί την πάνδημη αυτοφίμωση ή το πανελλήνιο «εύγε». Αξιώνει δηλαδή να υιοθετήσουμε όλοι τον ύμνο του κ. Αδωνη Γεωργιάδη για τη «Βιολάντα», που, με άταφες τις πέντε εργάτριες, έσπευσε να τη δοξάσει σαν «ένα από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια», όπου «έχουν γίνει όλοι οι έλεγχοι».

Αν ο κ. εκπρόσωπος έριχνε στα κυριακάτικα (σημ Garfield: 1 Μαρτίου) πρωτοσέλιδα μια ψύχραιμη ματιά, με αφόρετες τις παρωπίδες, θα διαπίστωνε την εξαιρετικά σπάνια ομοφωνία των εφημερίδων (και των φιλοκυβερνητικών) για την τραγωδία: καταγγελίες που περιφρονήθηκαν, προειδοποιητικά ίχνη που αγνοήθηκαν, έλεγχοι που δεν έγιναν, ατασθαλίες που «νομιμοποιήθηκαν», αποκαλύψεις για εκφοβισμό των εργαζομένων. Ολοι αυτοί «τυμβωρύχοι και απατεώνες»; Μα τότε, τυμβωρύχος είναι και η πειθήνια ΕΡΤ 1, που τα πράγματα την ανάγκασαν να αναφερθεί την Κυριακή στα δελτία της σε «σωρεία παραλείψεων και παραβάσεων»...

Η Κομισιόν ζητά λιτότητα διαρκείας από την Ελλάδα να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους

Λιτότητα διαρκείας συστήνει η Κομισιόν για την Ελλάδα, ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους. Σκληρή λιτότητα συνεπάγεται πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 1,8% του ΑΕΠ της χώρας, ακόμη και στις συνθήκες οικονομικής στασιμότητας που θα επικρατήσουν κατά τη δεκαετία 2027-2036. Για τον λόγο αυτό η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από την Κομισιόν «υψηλού κινδύνου» για τη δημοσιονομική σταθερότητα της Ελλάδας.

• • •

Οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις περιλαμβάνονται σε πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την εξέλιξη του δημόσιου χρέους των κρατών-μελών της ΕΕ σε κοντινό, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα (Debt Sustainability Monitor 2025).

Η Κομισιόν σημειώνει ότι για την τρέχουσα χρονιά, δηλαδή ως τα τέλη του 2026, δεν υπάρχουν προβλήματα ή κίνδυνοι που να συνδέονται με το υψηλό ελληνικό χρέος. Χάρη στη θετική συνδρομή τεσσάρων συντελεστών, δηλαδή της αναβάθμισης της Ελλάδας στην επενδυτική βαθμίδα από τρεις εκ των τεσσάρων αναγνωρισμένων οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης, των χαμηλών ακόμη χρηματοδοτικών αναγκών του ελληνικού κράτους, της τάξης του 9% του ΑΕΠ, των υψηλών ρυθμών, άνω του 2%, ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας χάρη στα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης καθώς και των υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, τονίζει, αναμένεται η σταδιακή αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέος από το 154,2% του ΑΕΠ που έκλεισε το 2024 στο 147,6% το 2025 και το 141,2% του ΑΕΠ το 2026.

 

Αλλάζουν όλα το 2027

Η θετική αυτή συνθήκη όμως αλλάζει δραματικά από το 2027, έτος κατά το οποίο ολοκληρώνονται και οι τελευταίες εκταμιεύσεις κονδυλίων το Ταμείου Ανάκαμψης, οπότε σύμφωνα με τις προβλέψεις της Κομισιόν η ελληνική οικονομία θα εισέλθει σταδιακά σε στασιμότητα, καθώς η ανάπτυξη θα υποχωρήσει στο 1,7% το 2027 και στο 0,7% κατά μέσο όρο από το 2028 και τα επόμενα χρόνια.

Η χώρα θα μπει σε μια δύσκολη για την οικονομία της περίοδο με το δημόσιο χρέος στο 141,2% του ΑΕΠ –στην καλύτερη περίπτωση– δηλαδή όχι απλώς πάνω από την κόκκινη γραμμή του 90% του ΑΕΠ αλλά σε υψηλότερα επίπεδα από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Η επιδίωξη μιας περαιτέρω αποκλιμάκωσής του στο εξής θα αποβεί ένα εξαιρετικά δύσκολο –ενδεχομένως και οριακά αδύνατο να κερδηθεί- στοίχημα. Για τον λόγο αυτό η Κομισιόν κατατάσσει το ελληνικό δημόσιο χρέος μεσοπρόθεσμα –δηλαδή για το διάστημα 2027-2036– στην κατηγορία «Υψηλού Κινδύνου».

Tην περίοδο 2027-2036, κατά την οποία η ελληνική οικονομία θα εμφανίζει στασιμότητα, αναφέρει η ανάλυση της Κομισιόν, οι χρηματοδοτικές ανάγκες του ελληνικού κράτους θα αρχίσουν να αυξάνονται, περνώντας σταδιακά από το 9% το 2027 στο 17% του ΑΕΠ το 2036. Αν και δεν αποκλείεται η Ελλάδα να καταφέρει να συνεχίσει να μειώνει το δημόσιο χρέος της, αυτό θα είναι εφικτό πλέον μόνο με πολύ χαμηλές ταχύτητες. Η Κομισιόν συγκεκριμένα προβλέπει ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων το ελληνικό δημόσιο χρέος μπορεί να συνεχίσει να μειώνεται από το 141,2% του ΑΕΠ το 2026 στο 123,5% του ΑΕΠ το 2036, αλλά μόνο υπό τον όρο ότι η Ελλάδα θα παράγει κάθε χρόνο και για μια ολόκληρη δεκαετία υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα τουλάχιστον 1,8% του ΑΕΠ.

 

Δύσκολος στόχος

Η παραγωγή πρωτογενών πλεονασμάτων της τάξης του 1,8% επί σειρά ετών σε συνθήκες οικονομικής στασιμότητας είναι ωστόσο ένας εξαιρετικά δύσκολος στόχος, καθώς σημαίνει επί της ουσίας αφαίρεση χρήματος από την οικονομία και δημιουργία υφεσιακών τάσεων. Για τον λόγο αυτό άλλωστε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αμφιβάλλει αν είναι εφικτός, τονίζοντας ότι «είναι πολύ φιλόδοξος αν συγκριθεί με τις προηγούμενες δημοσιονομικές επιδόσεις της Ελλάδας».

Αυτά αν όλα πάνε καλά. Αν όμως ένα ή περισσότερα πράγματα πάνε στραβά –δηλαδή αν τα πλεονάσματα που θα καταφέρει να βγάλει η ελληνική κυβέρνηση σε συνθήκες στασιμότητας είναι χαμηλότερα, κοντά στο 1,3% του ΑΕΠ, ή αν αυξηθεί η διαφορά μεταξύ των επιτοκίων και του ρυθμού ανάπτυξης κατά μία ποσοστιαία μονάδα ή αν μεσολαβήσει μια ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική κρίση κι αυξηθούν σημαντικά τα επιτόκια με τα οποία δανείζεται το ελληνικό δημόσιο για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα– το ελληνικό δημόσιο θα παραμείνει καθηλωμένο σχετικά ψηλά, κλείνοντας στο 133,3% του ΑΕΠ το 2036.

Σε κάθε περίπτωση, η Κομισιόν φαίνεται να πιστεύει ότι παρά το μεγάλο μέγεθος του χρέους της η Ελλάδα δεν κινδυνεύει από νέα κρίση και αναφέρει ανάμεσα στους παράγοντες που λειτουργούν προστατευτικά υπέρ της χώρας: τα υψηλά ταμειακά διαθέσιμα, τη μεγάλης διάρκειας λήξη του ελληνικού χρέους σε σχέση με άλλων κρατών-μελών, το ότι μεγαλύτερο μέρος του χρέους κατέχεται από επίσημους δανειστές με χαμηλά επιτόκια και το ότι είναι πλήρως εκφρασμένο σε ευρώ, άρα δεν έχει κανένα συναλλαγματικό κίνδυνο.

 

Τρεις παράγοντες κινδύνου

Η έκθεση της Κομισιόν επισημαίνει τρεις παράγοντες πρόσθετου κινδύνου που μπορεί να αυξήσουν το ελληνικό δημόσιο χρέος μέσα στα επόμενα χρόνια.

1. Τα «κόκκινα» δάνεια που παραμένουν πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο –παρά τον μεγάλο τους όγκο δεν επιβαρύνουν πλέον τις τράπεζες– μπορούν να επιβαρύνουν το δημόσιο χρέος αν καταπέσουν οι κρατικές εγγυήσεις που συνόδευσαν τις τιτλοποιήσεις τους.
2. Οι ενδεχόμενες υποχρεώσεις του δημοσίου που συνδέονται με εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις.
3. Οι ευρωπαϊκές έρευνες για σκάνδαλα, ειδικότερα το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που μπορεί να υποχρεώσουν το ελληνικό δημόσιο να επιστρέψει κονδύλια στην Ευρώπη.

 

 

Αναδημοσίευση: documentonews.gr

Ο αφρικανικός γκρίζος παπαγάλος ή ζακο με την ευφυΐα ενός τρίχρονου παιδιού!

O αφρικανικός γκρίζος παπαγάλος ή ζακό, θεωρείται από τους ειδικούς ως ένα από τα ευφυέστερα πουλιά. Αυτοί οι παπαγάλοι έχουν μια ιδιαίτερα ευγενή συμπεριφορά. Ενώ η τάση και η ικανότητά τους να μιμούνται την ομιλία των ανθρώπων τους έχουν κάνει πολύ δημοφιλή κατοικίδια.

Εξαιτίας αυτού, πολλοί άγριοι παπαγάλοι αιχμαλωτίζονται και πωλούνται στο εμπόριο ζώων. Ο αφρικανικός γκρίζος παπαγάλος βρίσκεται στη σύμβαση CITES – παράρτημα II, που απαγορεύει το εμπόριο αιχμάλωτων άγριων ζώων. Καθώς οι άγριοι πληθυσμοί δεν μπορούν να αντισταθμίσουν τις απώλειες τους από το εμπόριο ζώων.

Ωστόσο, ως κατοικίδια πρέπει να βρίσκονται σε συνεχή απασχόληση με κάποιον άνθρωπο ή με κάποιο παιχνίδι. Διαφορετικά είναι πιθανό να τους προκληθεί άγχος και να αναπτύξουν αυτοκαταστροφική συμπεριφορά.

Ο αφρικανικός γκρίζος παπαγάλος τρώει κυρίως ξηρούς καρπούς, φρούτα, φύλλα και κάποιες φορές σαλιγκάρια.

• • •

Αυστριακοί επιστήμονες υποστήριξαν πως ο αφρικανικός γκρίζος παπαγάλος έχει εξελιγμένη ευφυΐα. Μπορεί σε συγκεκριμένες περιπτώσεις να σκεφτεί και να λειτουργήσει σαν να διαθέτει το μυαλό ενός τρίχρονου παιδιού!

Μπορεί να ανταποκριθεί σε εξωτερικά ερεθίσματα με τον τρόπο που θα το έκανε ένα τρίχρονο παιδί. Αυτό έδειξε η έρευνα των ειδικών που έκαναν τεστ στο συγκεκριμένο είδος παπαγάλου. Με τα αποτελέσματα έμειναν πραγματικά έκπληκτοι, κυρίως από τις νοητικές του ικανότητες.

Η ενδιαφέρουσα έρευνα των επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Βιέννης, βασίστηκε στην ανεύρεση λιχουδιών. Με τη βοήθεια στοιχείων που συνδέονταν με τη θέση τους.

Ο αφρικανικός γκρίζος παπαγάλος όμως είναι ένα πολύ ιδιαίτερο πτηνό, διαφορετικό από τα υπόλοιπα του είδους του. Έτσι, ανακάλυψαν  μια πολύ προχωρημένη μορφή εξυπνάδας.

 

Το πείραμα

Για να διαπιστώσουν και να ελέγξουν τις νοητικές ικανότητες των παπαγάλων τοποθέτησαν σε ένα τραπέζι διάφορα κουτιά. Από τη μία πλευρά τα κουτιά ήταν άδεια και από την άλλη είχαν λιχουδιά. Κουνούσαν τα κουτιά ώστε τα πουλιά ακούγοντας τον ήχο να καταλάβουν  ποια είναι γεμάτα και ποια όχι.

Οι αφρικανικοί γκρίζοι παπαγάλοι που χρησιμοποιήθηκαν για την έρευνα έπρεπε να επιλέξουν το σωστό κουτί. Αυτό έπρεπε να γίνει έχοντας αρχικά κατανοήσει και επεξεργαστεί πως ο ήχος που προέρχεται από ένα κουτί σημαίνει λαχταριστό σνακ. Από την άλλη, πως η έλλειψή ήχου στο κουτί σήμαινε… τίποτα.

Κάθε αφρικανικός γκρίζος παπαγάλος που συμμετείχε, κατάφερε μια νοητική διεργασία που στον άνθρωπο δεν είναι εφικτή μέχρι την ηλικία των τριών ετών.

Όπως εξήγησε ένας από τους ερευνητές, τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι ο αφρικανικός γκρίζος παπαγάλος έχει ιδιαίτερη μορφή αντίληψης. Έτσι ώστε να μπορεί να πραγματοποιεί λογικές σκέψεις για τον κόσμο που τον περιβάλλει. Δεν είναι εκπληκτικό;

Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Proceedings of the Royal Society B». Βασικό συμπέρασμα ήταν πως  αυτοί οι παπαγάλοι έχουν την ικανότητα να αντλούν λογικές και βάσιμες πληροφορίες μέσω της ακοής και της όρασής τους.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές θέλησαν να κάνουν τη ζωή των παπαγάλων πιο… δύσκολη. Έτσι, προχώρησαν σε μια επιπλέον σειρά παρόμοιων πειραμάτων. Χρησιμοποίησαν παραπάνω κινήσεις και ήχους στα κουτιά.

Σ’ ένα από αυτά τα πειράματα η Δρ. Judith Smith μπήκε στη διαδικασία να φορέσει κάτω από τα ρούχα της μικρά ηχεία. Αυτά  αναπαρήγαγαν ήχους την ώρα που κουνούσε ένα άδειο κουτί.

Παρόλα αυτά, οι παπαγάλοι ήταν σε θέση να αντιληφθούν πως ο ήχος δεν προερχόταν από το κουτί που κρατούσε στο χέρι της. Αλλά από το μανίκι της. Καταλαβαίνοντας έτσι πως το κουτί σίγουρα δεν περιείχε λιχουδιά.

Η έρευνα των επιστημόνων της Βιέννης έδειξε με αυτό τον τρόπο ένα πράγμα ξεκάθαρα. Πως οι αφρικανικοί γκρι παπαγάλοι ήταν σε θέση να αντιληφθούν και να επιλέξουν το σωστό, γεμάτο λιχουδιές κουτί.

Ακόμα περισσότερο, να αντιληφθούν και να διακρίνουν τον συσχετισμό μεταξύ κίνησης και ήχου. Συγκεντρώνοντας τα κατάλληλα στοιχεία  και αποκτώντας κρίση βάση αυτών, ώστε να κάνουν τη σωστή επιλογή.

Τελικά, όπως όλα έδειξαν μέσα από την συγκεκριμένη έρευνα, αυτοί οι παπαγάλοι είναι πανέξυπνοι. Εκτός από πανέμορφοι, εντυπωσιακοί και την ικανότητα πολλών ειδών από αυτούς να μιλάνε!

Αναδημοσίευση: designmagazine.gr

Οι «μεγάλες business» και στο νερό ξεκίνησαν με την εξαγορά του 10% της ΕΥΔΑΠ από την ΓΕΚ Τέρνα

Αίσθηση έκανε στην αγορά η στρατηγική κίνηση απόκτησης του 9,7% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ, της μεγαλύτερης εταιρείας ύδρευσης και αποχέτευσης της χώρας, από τον όμιλο ΓΕΚ Τέρνα μέσω δύο πακέτων στο φινάλε της χθεσινής συνεδρίασης.

Ήταν μια κίνηση που αιφνιδίασε την αγορά, ενώ το ποσοστό που απέκτησε ο ελληνικός όμιλος το κατείχε ο Αμερικανός επενδυτής John Paulson.

• • •

Η συναλλαγή έγινε μέσω δύο πακέτων συνολικής αξίας 103,4 εκατ. ευρώ που αφορούσαν 10,34 εκατ. μετοχές της ΕΥΔΑΠ, οι οποίες αντιστοιχούν στο 9,7% του μετοχικού της κεφαλαίου. Πωλητής ήταν ο Αμερικανός επενδυτής John Paulson, ενώ αγοραστής ήταν ο όμιλος ΓΕΚ Τέρνα που «βάζει πόδι» σε μια επιχείρηση που έχει το κορυφαίο project της διαχείρισης του νερού, που είναι ό,τι πιο… hot υπάρχει για τα επόμενα χρόνια.

Μάλιστα, οι μετοχές πέρασαν με σημαντικό premium άνω του +36%, στα 10 ευρώ, ενώ η μετοχή έκλεισε στα 7,31 ευρώ με πτώση 6,88%.

 

Το ειδικό βάρος της κίνησης

Η σημασία της εξέλιξης αποτυπώνεται σε τρία επίπεδα. Το πρώτο επίπεδο είναι ότι αποκτά στρατηγικό έλεγχο σε μια εξαιρετικά κρίσιμη υποδομή, που λόγω της κλιματικής κρίσης, έρχεται με… φόρα στο προσκήνιο και στην πρώτη θέση των προτεραιοτήτων.

Η ύδρευση και αποχέτευση της πρωτεύουσας συνιστούν υποδομή εθνικής σημασίας. Η ενίσχυση της παρουσίας ενός ισχυρού εγχώριου ομίλου στη μετοχική σύνθεση της ΕΥΔΑΠ αναδιαμορφώνει τις ισορροπίες, ενδυναμώνοντας τον ελληνικό επιχειρηματικό ρόλο στον σχεδιασμό και τη μελλοντική ανάπτυξη του κλάδου.

Το δεύτερο επίπεδο είναι ότι η ΓΕΚ Τέρνα βάζει «πόδι» σε ένα ρυθμιζόμενο asset με σταθερές ροές. Η ΕΥΔΑΠ λειτουργεί σε καθεστώς ρυθμιζόμενων εσόδων, γεγονός που προσφέρει προβλεψιμότητα και ανθεκτικότητα στις ταμειακές ροές. Σε ένα περιβάλλον αυξημένης μεταβλητότητας, τα χαρακτηριστικά αυτά αποκτούν ιδιαίτερη αξία για ομίλους που επιδιώκουν μακροπρόθεσμο επενδυτικό ορίζοντα. Πολλώ δε μάλλον, που ήδη έχει αποφασιστεί αύξηση των τιμολογίων στο νερό, ώστε να υπάρξει το ελάχιστο του εξορθολογισμού και να μπορέσουν να υποστηριχτούν οι τεράστιες επενδύσεις που δρομολογεί η ΕΥΔΑΠ.

Το τρίτο επίπεδο είναι η σύνδεση με τον επενδυτικό κύκλο των επόμενων ετών. Ο τομέας του νερού εισέρχεται σε φάση έντονου επενδυτικού κύκλου. Η κλιματική αλλαγή, η λειψυδρία, η ανάγκη εκσυγχρονισμού πεπαλαιωμένων δικτύων και οι αυστηρότερες ευρωπαϊκές περιβαλλοντικές προδιαγραφές δημιουργούν ένα εκτεταμένο pipeline έργων.

 

Ένα ευρύτερο στρατηγικό πλέγμα

Για τον όμιλο ΓΕΚ Τέρνα, η είσοδος στην ΕΥΔΑΠ δεν μοιάζει ούτε ευκαιριακή, ούτε αποσπασματική. Αντιθέτως, εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική διαμόρφωσης χαρτοφυλακίου υποδομών με μακρύ επενδυτικό ορίζοντα, που συνδυάζουν ρυθμιζόμενο και επαναλαμβανόμενο έσοδο, δυνατότητα συμμετοχής σε μεγάλα έργα και έκθεση σε τομείς με διαρθρωτική ζήτηση.

Σε αυτό το πλαίσιο, το νερό εξελίσσεται σε έναν από τους πιο κρίσιμους πυλώνες της επόμενης δεκαετίας. Η πρόσφατη κίνηση σηματοδοτεί ότι η μάχη των μεγάλων ομίλων για στρατηγική θέση σε αυτόν τον κλάδο έχει ήδη ξεκινήσει — και θα ενταθεί όσο τα έργα περνούν από τον σχεδιασμό στην υλοποίηση.

 

Ποια είναι η ΕΥΔΑΠ

Η ΕΥΔΑΠ είναι η μεγαλύτερη εταιρεία στην αγορά νερού στην Ελλάδα, καθώς παρέχει υπηρεσίες ύδρευσης σε 4,4 εκατ. κατοίκους και υπηρεσίες αποχέτευσης σε 3,7 εκατ. κατοίκους. Εξυπηρετεί 69 δήμους της Αττικής, ενώ παρακολουθεί 2.185.000 ρολόγια.

Λειτουργεί και συντηρεί τέσσερις Ταμιευτήρες και ένα τεράστιο εξωτερικό δίκτυο υδραγωγείων μήκους 495 χιλιομέτρων, ενώ διαθέτει τέσσερις Μονάδες Επεξεργασίας Νερού (Μ.Ε.Ν.) με δίκτυο ύδρευσης 14.000 χλμ. και τρία Κέντρα Επεξεργασίας Λυμάτων (Κ.Ε.Λ.) συνδεδεμένα με δίκτυο αποχέτευσης 8.500 χλμ.

Η μέση ημερήσια παροχή νερού είναι 1,1 εκατομμύρια m3, ενώ η μέση ημερήσια επεξεργασία λυμάτων ανέρχεται στα 724.000 m3. Η ΕΥΔΑΠ διαθέτει 53 δεξαμενές συνολικής χωρητικότητας 885.000 μ³, 77 αντλιοστάσια συνολικής εγκατεστημένης ισχύος 30.000 HP, 90.000 βάνες απομόνωσης, 405 ζώνες πίεσης (ανά 30μ. με επιθυμητή πίεση 4 με 5 bar στον μετρητή της παροχής), 107 σημεία τηλεπαρακολούθησης, 1.590 σημεία καταγραφής και τηλεμετάδοσης δεδομένων (SMS και GPRS) και 1.050 σημεία ελέγχου ποιότητας.

Η ΕΥΔΑΠ είναι εισηγμένη στο ελληνικό χρηματιστήριο από τις 28 Ιανουαρίου 2000, διαπραγματεύονται 106,5 εκατ. μετοχές, με τιμή εισαγωγής τα 7,34 ευρώ, ενώ σήμερα αποτιμάται στα 778,5 εκατ. ευρώ.

 

 

Αναδημοσίευση: energymag.gr