Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Η υπόθεση Τσαβδαρίδη δεν έχει μόνο πολιτική διάσταση - Έχει και ηθική

Η δημοσιογράφος, σεναριογράφος, συγγραφέας και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ 'Ελενα Ακρίτα σχολίασε σε ανάρτησή της στο Facebook το Παρασκευή 13 Νοεμβρίου την υπόθεση Τσαβδαρίδη.

Η υπόθεση Τσαβδαρίδη θυμίζω πως αφορά εικονική συμμετοχή της κόρης του σε ομάδα χάντμπολ με στόχο την εξασφάλιση μοριοδότησης για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσω των Πανελλαδικών Εξετάσεων

Το πρώτο σχόλιο της κ Ακρίτα το έκανα τίτλο, που μετά γράφει:

• • •

• Τι μαθαίνεις στο παιδί σου όταν του εξασφαλίζεις προνόμια από την πίσω πόρτα; Ότι οι κανόνες ισχύουν μόνο για όσους δεν έχουν έναν ισχυρό μπαμπά να τους παρακάμψει;

Ότι η αξιοκρατία είναι για τα κορόιδα;

• Εμείς δηλαδή τί είμαστε, οι μ@λάκες της υπόθεσης; Εμείς που μεγαλώσαμε τα παιδιά μας μαθαίνοντάς τους να αγωνίζονται, να σέβονται τον κόπο των άλλων, να μη χρησιμοποιούν πλάγιους δρόμους και γνωριμίες, τι είμαστε;

• Όχι. Δεν είμαστε ούτε ηλίθιοι ούτε αφελείς.

• Είμαστε οι γονείς που διδάξαμε ότι η εντιμότητα δεν είναι μειονέκτημα, η αξιοπρέπεια δεν είναι κρετινισμός, η δικαιοσύνη δεν είναι μόνο για τους «άλλους».

• Γιατί καλός γονιός δεν είναι αυτός που ανοίγει στο παιδί του όλες τις πόρτες με αθέμιτα μέσα. Είναι αυτός που τού μαθαίνει να τις ανοίγει μόνο του. Με το κεφάλι ψηλά.

• Και αυτή είναι μια κληρονομιά πολύ σημαντικότερη από οποιαδήποτε μόρια.

Και κάτι ακόμη.

Η κόρη του κ. Τσαβδαρίδη, σύμφωνα με όσα αναφέρονται, είναι 17 ετών. Σε αυτή την ηλικία ένας νέος άνθρωπος μπορεί ασφαλώς να διακρίνει το σωστό από το λάθος. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει στόχος δημόσιου διασυρμού. Δεν γνωρίζουμε τον δικό της ρόλο στην υπόθεση. Ωστόσο, όταν ένας γονιός επιλέγει τις πλάγιες οδούς αντί για την εντιμότητα, τι ακριβώς διδάσκει στο παιδί του;

 

 

Αναδημοσίευση: facebook.com

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Μίλτος Πασχαλίδης: Λίγες ώρες πριν μπει το τανκ στο Πολυτεχνείο …

Μία ανάρτηση με αφορμή τηνεπέτειο του Πολυτεχνείου, έκανε ο τραγουδοποιός Μίλτος Πασχαλίδης, ο οποίος αφηγήθηκε την ιστορία του δεξιού, πατέρα του, την ημέρα εκείνη του Νοέμβρη.

Εξομολογήθηκε πως ο πατέρας του, ντύθηκε με την στολή του έφεδρου αξιωματικού για παραπλάνηση και πετούσε από τα κάγκελα του προαυλίου του Πολυτεχνείου γάζες, ασπιρίνες και ιώδιο.

• • •

Στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook το 2023, ο Μίλτος Πασχαλίδης έγραψε πως ο φαρμακοποιός πατέρας του, δεξιός στις πεποιθήσεις, λίγες ώρες πριν μπουν τα τανκ στο Πολυτεχνείο, το απόγευμα της 16ης Νοεμβρίου του 1973, κατέβηκε και βοήθησε τους φοιτητές, παρέχοντάς τους φάρμακα και ιατρική περίθαλψη.

Εξομολογήθηκε πως ο πατέρας του, ντύθηκε με την στολή του έφεδρου αξιωματικού για παραπλάνηση και πετούσε από τα κάγκελα του προαυλίου του Πολυτεχνείου γάζες, ασπιρίνες και ιώδιο.

 Η ανάρτηση του Μίλτου Πασχαλίδη στις 16 Νοεμβρίου 2023

«Ο μπαμπάς μου ήταν φαρμακοποιός. Επίσης ήταν δεξιός. Έδινε μεγαλύτερη σημασία στο πρώτο. Απόγευμα 16 Νοεμβρίου του '73 μπήκε στο σπίτι έξαλλος και φώναξε στη μάνα μου: οι αλήτες κατεβάσανε τα τανκς, θα βαρέσουν τα παιδιά. Θα τους πάω φάρμακα. Η μάνα μου ήταν αριστερή. Του είπε : να πας αλλά να προσέχεις γιατί έχουμε παιδί. Και εκείνος της είπε : κι αυτά τα παιδιά έχουνε μανάδες. Φόρεσε την στολή του έφεδρου αξιωματικού για παραπλάνηση και κατέβηκε στο Πολυτεχνείο. Πέταξε στους φοιτητές γάζες, ασπιρίνες και ιώδιο από τα κάγκελα της Στουρνάρη. Γύρισε σπίτι κλαμένος. Δε ξέρω αν ήταν από τα δακρυγόνα ή κάτι άλλο. 

Ήμουν τεσσεράμιση χρονών. Και πάντα αυτό το βράδυ ο μπαμπάς μου ανοίγει τις φτερούγες του και γίνεται ένας άγγελος»



Αναδημοσίευση: lifo.gr

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Μια καλή εμφάνιση και νίκη σήμερα «θα διαγράψει το 0 – 7» που «θόλωσε» την καλή εικόνα Εθνικής

Η Παρασκευή 13 Νοεμβρίου «έφερε ατυχία» στην Εθνική Ελλάδος. Αγωνιζόταν για τη σχετικά νεοσύστατη διοργάνωση του National League. Στη διοργάνωση αυτή οι Εθνικές ομάδες είναι χωρισμένες σε 5 group δυναμικότητας. Κι έχασε 7 – 0 από την Εθνική Ολλανδίας

Με προπονητή τον Σέρβο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, που ανέλαβε τις τύχες της Εθνικής Ελλάδας τον Αύγουστο του 2024. Που μετά από μια συναρπαστική πορεία στην ίδια διοργάνωση, κατάφερε ανέλπιστα να «φέρει την ομάδα» στην ελίτ της Ευρώπης. Ένα κατόρθωμα που απαρτιζόταν κι από ιστορικές νίκες. Αυτή με 2 -1 κατά της Αγγλίας στο Γουέμπλεϊ και το 3 0 0 μέσα στη Γλασκώβη με τη Σκωτία .

Η παρουσία της Ελλάδας σ’ αυτή την κατηγορία «έφερε αντιπάλους» φέτος την Γερμανία και την Ολλανδία. Μαζί με την υποδεέστερη σε σχέση με τα δυο αυτά θηρία, Σερβία.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο υπήρξαν οι νίκες της Εθνικής στο Βελιγράδι κατά της Σερβίας και στο Άουγκσμπουργκ κατά της Γερμανίας. ‘Ύστερα «ήρθαν» οι ισοπαλίες με Γερμανία και Ολλανδία στη Θεσσαλονίκη.

Μετά απ’ όλα αυτά όλοι οι Έλληνες περιμέναμε ως και νίκη κατά των Ολλανδών την περασμένη Παρασκευή 13 Νοεμβρίου. Αλλά όπως έγραψα στην αρχή του κειμένου «ήρθε η συντριβή».

Από εκεί και πέρα «είδαμε» στα social media να «γράφονται τέρατα» κατά του κ Γιοβάνοβιτς. Φαίνεται ότι οι Έλληνες φίλαθλοι να έχουν ξεχάσει όλα αυτά. Και « να ζητούν την κεφαλή του επί πίνακι». Δυστυχώς έτσι είναι ΚΑΙ οι φίλαθλοι, όπως ο λαός (δε θέλω να γράψω όχλος) παντού. Χίλια καλά να κάνεις στο άσχημο θα ξεχαστούν.

Άρχισαν να γράφουν «γιατί δεν έπαιξε αυτός» ή «γιατί ήρθε ο άλλος στην ομάδα». Δεν γράφω ονόματα γιατί εκτός ότι όλοι τα ξέρετε δεν έχουν σημασία. Δεν έφταιξε αυτό για την συντριβή. Που είναι η τρίτη μεγαλύτερη ήττα μετά το 11 – 1 από την Ουγγαρία στις 25 Μαρτίου 1938 και το 8 – 1 από τη Ρουμανία στις 25 Μαΐου 1930. Αλλά τώρα δεν έβαλε ούτε το «γκολ της τιμής».  

Και το λέω αυτό γιατί δεν μπορούμε οι φίλαθλοι εκ των υστέρων κι εκ του ασφαλούς να κάνουμε κριτική σ’ έναν επαγγελματία προπονητή και μάλιστα αυτού του επιπέδου. 

Η ομάδα πράγματι έπαιξε άθλια. Αλλά είχε και την ατυχία να χάνει με 2 – 0 στο 12’, 3 - 0 στο 18’ , 4 – 0 στο 33 και 5 – 0 στο ημιχρονο. Κι ακόμη να ακυρωθεί, άδικα κατά την προσωπική μου άποψη, το γκολ του Ιωαννίδη στο 24’. Γιατί η μπάλα που πραγματικά χτύπησε στο χέρι του Έλληνα επιθετικού δεν πήγε κατ’ ευθείαν σ’ αυτό. Αλλά μετά από πρόσκρουση της μπάλας στο σώμα του. Και κάτι τέτοια «χέρια» ΔΕΝ σφυρίζονται 

Αν «μετρούσε το γκολ» τότε το σκορ θα γινόταν 3 – 1. Και θα είχαμε άλλο παιχνίδι.

Νομίζω πως αυτό που συνετέλεσε πιο πολύ γι αυτό το αποτέλεσμα είναι το κλίμα ευφορίας που επικρατούσε παντού πριν τον αγώνα. Και απ’ ότι αποδείχτηκε και στην ομάδα. Που φαινόταν πόσο χαλαρά αντιμετωπίστηκε το ματς από την αρχή. Απ’ όλους αντιμετωπίστηκε χαλαρά. 

Κι αυτή η «σφαλιάρα» που ήταν τόσο δυνατή μάλιστα, ελπίζω να τους συνεφέρει όλους. Και να καταλάβουν όλοι πως μπορεί να είμαστε μαζί με τα μεγαθήρια δεν είμαστε μεγαθήριο.

Και με μια καλή εμφάνιση σήμερα στο Βόλο και πολύ περισσότερο με νίκη ή και πρόκριση θα κάνει να ξεχαστεί αυτή του Άμστερνταμ.

ΚΑΛΗ    ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΣΤΗΝ

ΕΘΝΙΚΗ    ΕΛΛΑΔΑΣ

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

Ύβρις και περιφρόνηση της πραγματικής λαϊκής βούλησης δεν υπάρχει μόνο στην Αμερική…

Καλό είναι να εντοπίζουμε γιατί έχασε ο Τραμπ. Αρκεί να μην εθελοτυφλούμε απέναντι στο ότι για τους ίδιους λόγους θα χάσει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Επισημαίνει ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στο in.gr τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου.

• • •

Ένα από τα καλά στοιχεία του ελληνικού Τύπου είναι ότι εξακολουθεί να προσφέρει καλή κάλυψη και ανάλυση των διεθνών εξελίξεων. Στα «έξω πάμε καλά», τουλάχιστον σε γενικές γραμμές. Ομολογουμένως η κάλυψη των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών ήταν ολοκληρωμένη, αντικειμενική και η ανάλυση εύστοχη.

Μπορούσε κανείς να δει εμπεριστατωμένες αναλύσεις και ορθές τοποθετήσεις για τους λόγους της μεγάλης πολιτικής ήττας του Προέδρου Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές: την αλαζονεία και την ύβρι της πεποίθησης ότι το εκλογικό σώμα θα τον ακολουθούσε σε κάθε επιλογή, ακόμη και όταν αυτή ήταν η αθέτηση κομβικών προεκλογικών υποσχέσεων όπως η έξοδος από τους «αιώνιους πολέμους» και η αποφυγή νέων εμπλοκών· τις επιπτώσεις μιας έκρηξης του κόστους ζωής που σε μεγάλο βαθμό επιδεινώθηκε ακριβώς επειδή ο Τραμπ αθέτησε την υπόσχεσή του να μην εμπλέξει τις ΗΠΑ σε έναν ακόμη πόλεμο στην ευρύτερη Μέση Ανατολή· την περιφρόνηση των πραγματικών κοινωνικών προβλημάτων και την έμφαση σε πρακτικές που τελικά δημιουργούσαν συσπειρώσεις στην αντίθετη κατεύθυνση, όπως για παράδειγμα έγινε με τις στρατιωτικού τύπου αντιμεταναστευτικές επιχειρήσεις της ICE· τις αλλοπρόσαλλες επιλογές σε σχέση με το διεθνές εμπόριο που τελικά κατέληγαν να υπονομεύουν αντί να υπηρετούν το δόγμα «Πρώτα η Αμερική».

Ωστόσο, είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι οι ίδιοι που μπορεί να κάνουν ορθές διαπιστώσεις για τον Τραμπ και το πώς κατάφερε να εξαντλήσει το πολιτικό του κεφάλαιο και να βρεθεί σε αυτή τη δεινή θέση, έχουν μια επίμονη απροθυμία -παρά τις οφθαλμοφανείς ομοιότητες- να εξάγουν ανάλογα συμπεράσματα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον τρόπο που έχει φτάσει, είτε θέλει να το παραδεχτεί είτε όχι, στο τέλος μιας πολιτικής διαδρομής ακριβώς εξαιτίας των δικών του επιλογών.

Τι άλλο, για παράδειγμα, από αλαζονεία είναι η επιμονή του να θεωρεί ότι όλα πάνε καλά στην οικονομία την ώρα που η χώρα αντιμετωπίζει μια έκρηξη ακρίβειας που διαρκώς επιδεινώνεται και φέρνει τα νοικοκυριά σε διαρκώς πιο δύσκολη θέση; Είναι ή δεν είναι μια διαρκής θεσμική ύβρις ο τρόπος με τον οποίο θεωρεί ότι η κυβέρνηση του, παρότι μία από τις πιο βεβαρυμμένες με σκάνδαλα και ανοιχτές ποινικές υποθέσεις της πρόσφατης ιστορίας, είναι στην πραγματικότητα άμεμπτη, κυρίως επειδή μπορεί να εξασφαλίζει ασυλία μέσα από την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία; Αποτελεί ή δεν αποτελεί αθέτηση της δέσμευσης για επιστροφή στην υποτιθέμενη «κανονικότητα» η διαρκής προσπάθεια χειραγώγησης των θεσμών και η υπονόμευση του κράτους δικαίου; Έρχεται ή δεν έρχεται σε σύγκρουση με τη λαϊκή βούληση η περιφρόνηση της ανάγκης να στηριχτούν η δημόσια παιδεία και υγεία και η διαρκής πριμοδότηση ιδιωτικών επιχειρήσεων, συχνά με όρους διασπάθισης ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων;

Γεγονός που επίσης προκαλεί έκπληξη -και ταυτόχρονα αποκαλύπτει προθέσεις και όχι μόνο- είναι και το ότι οι ίδιοι που σπεύδουν να αναλύσουν ότι σε μεγάλο βαθμό η συντριβή του Τραμπ στις εκλογές ήταν και αποτέλεσμα της ύπαρξης σοβαρών υποψηφίων από τη μεριά των Δημοκρατικών που εξέφραζαν πιο αριστερές – για τα αμερικανικά δεδομένα προφανώς – ιδέες και προτάσεις, την ίδια ώρα επιμένουν ότι οποιαδήποτε πολιτική λύση για τη δική μας χώρα θα πρέπει να προέρχεται αυστηρά το «Κέντρο», δηλαδή η συνέχιση πολιτικών που αποδείχθηκαν οικονομικά αναποτελεσματικές και κοινωνικά καταστροφικές.

Η απόσταση ανάμεσα στην Αμερική και την Ελλάδα είναι πολύ μεγάλη και τα πολιτικά συστήματα είναι διαφορετικά. Όμως, αυτό που συνέβη στην Αμερική είναι προϊόν μιας γενικότερης τάσης που συναντάμε παγκοσμίως.

Οι κοινωνίες έχουν κουραστεί από τη διαρκή διάψευση προεκλογικών υποσχέσεων, την εκτίναξη του κόστους ζωής, την υπονόμευση των υποδομών και των μηχανισμών κοινωνικής προστασίας, την άμεση ή έμμεση συμμετοχή σε πολέμους για τους οποίους ποτέ δεν ρωτήθηκε η ίδια η κοινωνία, την περιφρόνηση της δημοκρατίας και της λαϊκής βούλησης από κυβερνήτες που θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς ποτέ να λογοδοτούν.

Αυτό είναι που γεννά ισχυρά αιτήματα πολιτικής αλλαγής, με την έννοια όχι απλώς της εναλλαγής διαχειριστών της ίδιας πολιτικής, αλλά της εφαρμογής πολιτικών που να αναλογούν στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες για αξιοπρεπή εργασία, αμοιβή και στέγη, για δημόσια αποτελεσματικά συστήματα υγείας και παιδείας, για πραγματική ασφάλεια (και όχι απλώς αστυνομική καταστολή) και για έναν κόσμο πιο ειρηνικό, με συγκρούσεις που επιλύονται με διπλωματικές λύσεις αντί για τη σημερινή διαχείριση της αποσταθεροποίησης και της έντασης.

Η χώρα μας δεν είναι έξω από αυτή την τάση που βλέπουμε σε διάφορες περιοχές και σημεία του πλανήτη και που, επιμένω, είναι ελπιδοφόρα, αρκεί να δημιουργηθούν γερά αναχώματα ώστε να μην επιτραπεί στην Άκρα Δεξιά ή τον νεοφασισμό να κερδίσουν την εκπροσώπηση της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Γιατί και στη χώρα μας το μήνυμα που βγαίνει από παντού, από τις δημοσκοπήσεις έως τις καθημερινές συζητήσεις δεν είναι ούτε το «Μητσοτάκης ή χάος», ούτε προφανώς ότι μόνο η Νέα Δημοκρατία (άντε και μερικοί «πρόθυμοι» από άλλα κόμματα) μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα και όλοι οι άλλοι μόνον να την καταστρέψουν μπορούν. Το μήνυμα είναι ότι και για τη διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έρχεται η ώρα της νέμεσης που θα ανοίξει το δρόμο για μια νέα συνθήκη στον τόπο.

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Επιστήμονες προσομοίωσαν πώς θα ήταν η Γη αν δεν είχε υπάρξει ποτέ ζωή

Πώς θα έμοιαζε σήμερα η Γη αν δεν είχε εμφανιστεί ποτέ ζωή; Θα εξακολουθούσε να διαθέτει ωκεανούς και κατάλληλες θερμοκρασίες ή θα είχε μετατραπεί σε έναν αφιλόξενο πλανήτη; Μια νέα επιστημονική μελέτη επιχειρεί να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα, προσομοιώνοντας την εξέλιξη μιας Γης χωρίς κανέναν ζωντανό οργανισμό επί δισεκατομμύρια χρόνια.

• • •

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό The Planetary Science Journal, υποδεικνύουν ότι ο πλανήτης μας θα μπορούσε να παραμείνει κατοικήσιμος ακόμη και χωρίς την παρουσία ζωής, αμφισβητώντας ορισμένες παραδοχές σχετικά με τον ρόλο των οργανισμών στη διατήρηση των κατάλληλων περιβαλλοντικών συνθηκών.Η μελέτη εξετάζει μια θεμελιώδη επιστημονική υπόθεση: κατά πόσο η ίδια η ζωή είναι απαραίτητη για να παραμείνει ένας πλανήτης κατοικήσιμος σε βάθος δισεκατομμυρίων ετών, αναφέρει το Science Alert.

 

Μια προσομοίωση για την υπόθεση της Γαίας

Σύμφωνα με την υπόθεση της Γαίας, οι ζωντανοί οργανισμοί αλληλεπιδρούν με το φυσικό περιβάλλον της Γης, συμβάλλοντας στη διατήρηση συνθηκών που ευνοούν την επιβίωσή τους. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν μηχανισμό πλανητικής αυτορρύθμισης, στον οποίο η ζωή συμμετέχει ενεργά στη σταθεροποίηση του περιβάλλοντος.

Για να εξετάσουν αυτή την ιδέα, οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα σύνθετο υπολογιστικό μοντέλο της Γης, αφαιρώντας κάθε μορφή ζωής αλλά διατηρώντας τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της.

Στην προσομοίωση συμπεριλήφθηκαν ο πυρήνας, ο μανδύας, ο φλοιός, η ατμόσφαιρα, οι ωκεανοί και η ηλιακή ακτινοβολία. Οι ερευνητές παρακολούθησαν 19 βασικές πλανητικές παραμέτρους, μεταξύ των οποίων η ροή θερμότητας, η χημική σύσταση των ωκεανών και οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια.

Το μοντέλο κάλυψε συνολικά πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, ξεκινώντας περίπου από την περίοδο σχηματισμού της Γης και φτάνοντας έως 500 εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον.

 

Ένας πλανήτης χωρίς οξυγόνο

Το εντυπωσιακότερο εύρημα ήταν ότι η απουσία ζωής δεν άλλαξε δραματικά τη μακροχρόνια εξέλιξη του πλανήτη. Η σημαντικότερη διαφορά αφορούσε την ατμόσφαιρα, η οποία, χωρίς φωτοσύνθεση, δεν θα διέθετε το οξυγόνο που υπάρχει σήμερα.

Ωστόσο, το ατμοσφαιρικό οξυγόνο δεν αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την κατοικησιμότητα ενός πλανήτη με αστρονομικούς όρους. Το βασικό κριτήριο είναι η δυνατότητα διατήρησης υγρού νερού στην επιφάνειά του, και η υποθετική Γη της προσομοίωσης διατήρησε ποσότητες νερού συγκρίσιμες με τις σημερινές και θερμοκρασίες κατάλληλες για την ύπαρξη υγρού νερού επί τουλάχιστον 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

«Αποδεικνύουμε ότι ένας πλανήτης παρόμοιος με τη Γη μπορεί να διατηρήσει θερμοκρασίες επιφάνειας κατάλληλες για ζωή κατά τη διάρκεια 4,5 δισεκατομμυρίων ετών εξέλιξης (και περισσότερο) αποκλειστικά μέσω αβιοτικών διεργασιών, χωρίς να απαιτούνται βιολογικές ανατροφοδοτήσεις για τη ρύθμιση του κλίματος», σημειώνουν οι ερευνητές.

Ο φυσικός κύκλος ανθρακικών και πυριτικών πετρωμάτων, που καθοδηγείται από την αλληλεπίδραση μεταξύ διάβρωσης των πετρωμάτων, ηφαιστειακών εκπομπών και χημείας των ωκεανών μπορούσε να ρυθμίζει τις συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα και τη θερμοκρασία, παρά το γεγονός ότι η φωτεινότητα του Ήλιου αυξήθηκε περίπου κατά 30% σε 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

 

Τι σημαίνει για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής

Τα ευρήματα έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη μελέτη των εξωπλανητών, καθώς το μοντέλο μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να διακρίνουν πλανήτες που φιλοξενούν ζωή από άλλους που παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά χωρίς να διαθέτουν ζωντανούς οργανισμούς.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι τα αποτελέσματα δεν καταρρίπτουν την υπόθεση της Γαίας, καθώς η ζωή ενδέχεται πράγματι να ενισχύει τη σταθερότητα του κλίματος. Αναγνωρίζουν επίσης περιορισμούς στο μοντέλο, ιδιαίτερα όσον αφορά την τεκτονική των πλακών και την ατμοσφαιρική χημεία.

Το βασικό συμπέρασμα, πάντως, είναι ότι η ζωή και η κατοικησιμότητα ενός πλανήτη δεν είναι απαραίτητα αλληλένδετες. Ένας βραχώδης κόσμος μπορεί να διατηρεί συνθήκες κατάλληλες για ζωή επί δισεκατομμύρια χρόνια, ακόμη και αν αυτή δεν εμφανιστεί ποτέ.


 

Αναδημοσίευση: cnn.gr

Πηγή: sciencealert.com

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

Καρδιακή ανακοπή: Δύο συμπτώματα που προειδοποιούν 24 ώρες νωρίτερα

Ίσως η καρδιακή ανακοπή να μην είναι τόσο αιφνίδια, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε προσφάτως στο The Lancet Digital Health, η οποία διατείνεται ότι ένας στους δύο που υπέστη την ξαφνική διακοπή της καρδιακής λειτουργίας είχε ένα τουλάχιστον προειδοποιητικό σύμπτωμα 24 ώρες πριν το συμβάν, διαφορετικό μεταξύ των δύο φύλων.

• • •

Ο Δρ Sumeet Chugh, πρόεδρος στην έρευνα Καρδιακής Ηλεκτροφυσιολογίας και ιατρικός διευθυντής του Κέντρου Καρδιακού Ρυθμού στο Τμήμα Καρδιολογίας του Ινστιτούτου Smidt Heart (Νοσοκομείο Cedars-Sinai, Λος Άντζελες), επισημαίνει πως ο έγκαιρος εντοπισμός προειδοποιητικών συμπτωμάτων μπορεί να σώσει ζωές, δεδομένου ότι η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων που υφίστανται καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου πεθαίνουν μέσα σε λίγα λεπτά.

Κάθε χρόνο, 450.000 Αμερικανοί πεθαίνουν από καρδιακή ανακοπή, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος των ΗΠΑ. Στην Ευρώπη, ένα περιστατικό σημειώνεται κάθε 45 δευτερόλεπτα. Στην Ελλάδα, οι θάνατοι από εξωνοσοκομειακή ανακοπή καρδιάς ετησίως αγγίζουν σχεδόν τις 80.000, ενώ στην Αττική, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, συμβαίνουν καθημερινά 7-18 ανακοπές κατά προσέγγιση, με μία στις πέντε σε δημόσιους χώρους και από αυτές, το 50-85% οφείλονται σε απινιδώσιμους ρυθμούς (δηλ. αντιμετωπίζονται με ηλεκτρικό shock).

 

Τα συμπτώματα σε άνδρες και γυναίκες

Μέσα από στοιχεία δύο μελετών στις πόλεις Βεντούρα (Καλιφόρνια) και Πόρτλαντ (Όρεγκον) των ΗΠΑ σχετικά με περιστατικά καρδιακής ανακοπής και άτομα που αναζήτησαν επείγουσα ιατρική φροντίδα αλλά δεν υπέστησαν το συμβάν, οι ερευνητές συνέκριναν τα συμπτώματα και διαπίστωσαν ότι το 50% των ατόμων που υπέστησαν αιφνίδια καρδιακή ανακοπή παρουσίασαν τουλάχιστον ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα την προηγούμενη ημέρα, πόνο στο στήθος για τους άνδρες και δύσπνοια για τις γυναίκες.

Η έρευνα παρουσίασε ακόμη ειδικά συμπτώματα σε μικρότερες ομάδες ανδρών και γυναικών όπως αυξημένους παλμούς, εκδηλώσεις που προσιδίαζαν σε επιληπτικές κρίσεις και συμπτώματα παρόμοια με της γρίπης.

Ο Δρ Chugh τόνισε ότι τα δύο βασικά συμπτώματα δεν συνεπάγονται απαραιτήτως μια επικείμενη ανακοπή, χρειάζεται όμως προσοχή όταν συνυπάρχουν υπέρταση, διαβήτης ή υποκείμενη καρδιακής νόσος, προσθέτοντας ότι έξυπνες εφαρμογές ή ρολόγια (wearables) στο μέλλον θα μπορούν να προσδιορίσουν καλύτερα τα άτομα με αυξημένο κίνδυνο αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής.

Σε κάθε περίπτωση, οι ερευνητές αναφέρουν ότι θωρακικός πόνος που είναι πρωτοφανής και σχετίζεται με δύσπνοια, αίσθημα αυξημένων παλμών, ζάλη, τάσεις λιποθυμίας, εφίδρωση ή ναυτία, αποτελεί ένδειξη για άμεση ιατρική βοήθεια.

 

 

Αναδημοσίευση: ygeiamou.gr

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

Όταν τρώμε, δε σηκώνουμε ποτέ το κεφάλι

Το Σάββατο 7 Νοεμβρίου δημοσίευσε στο Χ, ο χρήστης με το ψευδόνυμο Μπουμπης, σειρά τεσσάρων αναρτήσεων «Την περίφημη αλληγορία του James Emman Kwegyir Aggrey «Ο Αετός που δεν ήθελε να πετάξει» (The Eagle that Would Not Fly);

Ο Dr. James Emman Kwegyir Aggrey (18 Οκτωβρίου 1875 – 30 Ιουλίου 1927), γνωστός και ως «Aggrey της Αφρικής», ήταν ένας από τους σημαντικότερους Γκανέζους διανοούμενους, ιεραποστόλους και πρωτοπόρους της αφρικανικής εκπαίδευσης του 20ού αιώνα. Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του Παναφρικανισμού και της φυλετικής αρμονίας, αφήνοντας ανεξίτηλο σημάδι στα εκπαιδευτικά συστήματα της δυτικής Αφρικής

Πέθανε ξαφνικά από μηνιγγίτιδα στη Νέα Υόρκη το 1927, σε ηλικία 51 ετών, έχοντας προλάβει να θέσει τα θεμέλια για τη σύγχρονη αφρικανική εκπαίδευση.

Στο παρακάτω κείμενο έβαλα το τίτιλο το Dr James. Ενώ σε όλο το κείμενο ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από το σχόλιο της χρήστη του Χ Άννα

• • •

Ο Αετός που δεν ήθελε να πετάξει

Κάποτε ένας αγρότης βρήκε έναν μικρό αετό και τον πήρε στο κοτέτσι. Εκείνος έμαθε να τρώει και να ζει σαν κοτόπουλο. Μια μέρα ένας περαστικός φυσιοδίφης του λέει:

-Γιατί έχεις τον αετό στο κοτέτσι;

-Δεν είναι αετός, είναι κοτόπουλο. Τον έχω χρόνια στο κοτέτσι. Λες να μην ξέρω;

-Και όμως είναι αετός, μπορεί να πετάξει.

Τέλος πάντων συμφώνησαν να δοκιμάσουν ποιος έχει δίκιο. Τον πήρε λοιπόν ο φυσιοδίφης στα χέρια και τον σήκωσε ψηλά. Ο αγρότης πέταξε λίγο φαγητό στα κοτόπουλα και ο αετός αμέσως πήδησε κάτω να πάει να φάει μαζί τους.

-Είδες; Είναι κοτόπουλο, είχα δίκιο.

-Όχι ακόμη, θα δοκιμάσω και αύριο.

-Τον χρόνο σου θα χάσεις.

Κάθε μέρα λοιπόν πήγαινε, σήκωνε τον αετό ψηλά και εκείνος πηδούσε κάτω να φάει με τις κότες.

Όλοι οι αγρότες είχαν πάρει τον φυσιοδίφη στο ψιλό, τον νόμιζαν τρελό.

Μέχρι που μια μέρα κάτι άλλαξε. Ο αετός ήταν έτοιμος να πηδήξει πάλι κάτω και να φάει με τις κότες αλλά ξαφνικά σήκωσε το κεφάλι και κοίταξε τον ήλιο.

Έβγαλε μια άγρια κραυγή, άνοιξε τα φτερά και χάθηκε στον ουρανό. Δεν τον ξανάδαν ποτέ στο κοτέτσι.

James Emman Kwegyir Aggrey

 

 

Αναδημοσίευση: x.com

Πηγή: google.com/search