Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Μια καλή εμφάνιση και νίκη σήμερα «θα διαγράψει το 0 – 7» που «θόλωσε» την καλή εικόνα Εθνικής

Η Παρασκευή 13 Νοεμβρίου «έφερε ατυχία» στην Εθνική Ελλάδος. Αγωνιζόταν για τη σχετικά νεοσύστατη διοργάνωση του National League. Στη διοργάνωση αυτή οι Εθνικές ομάδες είναι χωρισμένες σε 5 group δυναμικότητας. Κι έχασε 7 – 0 από την Εθνική Ολλανδίας

Με προπονητή τον Σέρβο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, που ανέλαβε τις τύχες της Εθνικής Ελλάδας τον Αύγουστο του 2024. Που μετά από μια συναρπαστική πορεία στην ίδια διοργάνωση, κατάφερε ανέλπιστα να «φέρει την ομάδα» στην ελίτ της Ευρώπης. Ένα κατόρθωμα που απαρτιζόταν κι από ιστορικές νίκες. Αυτή με 2 -1 κατά της Αγγλίας στο Γουέμπλεϊ και το 3 0 0 μέσα στη Γλασκώβη με τη Σκωτία .

Η παρουσία της Ελλάδας σ’ αυτή την κατηγορία «έφερε αντιπάλους» φέτος την Γερμανία και την Ολλανδία. Μαζί με την υποδεέστερη σε σχέση με τα δυο αυτά θηρία, Σερβία.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο υπήρξαν οι νίκες της Εθνικής στο Βελιγράδι κατά της Σερβίας και στο Άουγκσμπουργκ κατά της Γερμανίας. ‘Ύστερα «ήρθαν» οι ισοπαλίες με Γερμανία και Ολλανδία στη Θεσσαλονίκη.

Μετά απ’ όλα αυτά όλοι οι Έλληνες περιμέναμε ως και νίκη κατά των Ολλανδών την περασμένη Παρασκευή 13 Νοεμβρίου. Αλλά όπως έγραψα στην αρχή του κειμένου «ήρθε η συντριβή».

Από εκεί και πέρα «είδαμε» στα social media να «γράφονται τέρατα» κατά του κ Γιοβάνοβιτς. Φαίνεται ότι οι Έλληνες φίλαθλοι να έχουν ξεχάσει όλα αυτά. Και « να ζητούν την κεφαλή του επί πίνακι». Δυστυχώς έτσι είναι ΚΑΙ οι φίλαθλοι, όπως ο λαός (δε θέλω να γράψω όχλος) παντού. Χίλια καλά να κάνεις στο άσχημο θα ξεχαστούν.

Άρχισαν να γράφουν «γιατί δεν έπαιξε αυτός» ή «γιατί ήρθε ο άλλος στην ομάδα». Δεν γράφω ονόματα γιατί εκτός ότι όλοι τα ξέρετε δεν έχουν σημασία. Δεν έφταιξε αυτό για την συντριβή. Που είναι η τρίτη μεγαλύτερη ήττα μετά το 11 – 1 από την Ουγγαρία στις 25 Μαρτίου 1938 και το 8 – 1 από τη Ρουμανία στις 25 Μαΐου 1930. Αλλά τώρα δεν έβαλε ούτε το «γκολ της τιμής».  

Και το λέω αυτό γιατί δεν μπορούμε οι φίλαθλοι εκ των υστέρων κι εκ του ασφαλούς να κάνουμε κριτική σ’ έναν επαγγελματία προπονητή και μάλιστα αυτού του επιπέδου. 

Η ομάδα πράγματι έπαιξε άθλια. Αλλά είχε και την ατυχία να χάνει με 2 – 0 στο 12’, 3 - 0 στο 18’ , 4 – 0 στο 33 και 5 – 0 στο ημιχρονο. Κι ακόμη να ακυρωθεί, άδικα κατά την προσωπική μου άποψη, το γκολ του Ιωαννίδη στο 24’. Γιατί η μπάλα που πραγματικά χτύπησε στο χέρι του Έλληνα επιθετικού δεν πήγε κατ’ ευθείαν σ’ αυτό. Αλλά μετά από πρόσκρουση της μπάλας στο σώμα του. Και κάτι τέτοια «χέρια» ΔΕΝ σφυρίζονται 

Αν «μετρούσε το γκολ» τότε το σκορ θα γινόταν 3 – 1. Και θα είχαμε άλλο παιχνίδι.

Νομίζω πως αυτό που συνετέλεσε πιο πολύ γι αυτό το αποτέλεσμα είναι το κλίμα ευφορίας που επικρατούσε παντού πριν τον αγώνα. Και απ’ ότι αποδείχτηκε και στην ομάδα. Που φαινόταν πόσο χαλαρά αντιμετωπίστηκε το ματς από την αρχή. Απ’ όλους αντιμετωπίστηκε χαλαρά. 

Κι αυτή η «σφαλιάρα» που ήταν τόσο δυνατή μάλιστα, ελπίζω να τους συνεφέρει όλους. Και να καταλάβουν όλοι πως μπορεί να είμαστε μαζί με τα μεγαθήρια δεν είμαστε μεγαθήριο.

Και με μια καλή εμφάνιση σήμερα στο Βόλο και πολύ περισσότερο με νίκη ή και πρόκριση θα κάνει να ξεχαστεί αυτή του Άμστερνταμ.

ΚΑΛΗ    ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΣΤΗΝ

ΕΘΝΙΚΗ    ΕΛΛΑΔΑΣ

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

Ύβρις και περιφρόνηση της πραγματικής λαϊκής βούλησης δεν υπάρχει μόνο στην Αμερική…

Καλό είναι να εντοπίζουμε γιατί έχασε ο Τραμπ. Αρκεί να μην εθελοτυφλούμε απέναντι στο ότι για τους ίδιους λόγους θα χάσει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Επισημαίνει ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στο in.gr τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου.

• • •

Ένα από τα καλά στοιχεία του ελληνικού Τύπου είναι ότι εξακολουθεί να προσφέρει καλή κάλυψη και ανάλυση των διεθνών εξελίξεων. Στα «έξω πάμε καλά», τουλάχιστον σε γενικές γραμμές. Ομολογουμένως η κάλυψη των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών ήταν ολοκληρωμένη, αντικειμενική και η ανάλυση εύστοχη.

Μπορούσε κανείς να δει εμπεριστατωμένες αναλύσεις και ορθές τοποθετήσεις για τους λόγους της μεγάλης πολιτικής ήττας του Προέδρου Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές: την αλαζονεία και την ύβρι της πεποίθησης ότι το εκλογικό σώμα θα τον ακολουθούσε σε κάθε επιλογή, ακόμη και όταν αυτή ήταν η αθέτηση κομβικών προεκλογικών υποσχέσεων όπως η έξοδος από τους «αιώνιους πολέμους» και η αποφυγή νέων εμπλοκών· τις επιπτώσεις μιας έκρηξης του κόστους ζωής που σε μεγάλο βαθμό επιδεινώθηκε ακριβώς επειδή ο Τραμπ αθέτησε την υπόσχεσή του να μην εμπλέξει τις ΗΠΑ σε έναν ακόμη πόλεμο στην ευρύτερη Μέση Ανατολή· την περιφρόνηση των πραγματικών κοινωνικών προβλημάτων και την έμφαση σε πρακτικές που τελικά δημιουργούσαν συσπειρώσεις στην αντίθετη κατεύθυνση, όπως για παράδειγμα έγινε με τις στρατιωτικού τύπου αντιμεταναστευτικές επιχειρήσεις της ICE· τις αλλοπρόσαλλες επιλογές σε σχέση με το διεθνές εμπόριο που τελικά κατέληγαν να υπονομεύουν αντί να υπηρετούν το δόγμα «Πρώτα η Αμερική».

Ωστόσο, είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι οι ίδιοι που μπορεί να κάνουν ορθές διαπιστώσεις για τον Τραμπ και το πώς κατάφερε να εξαντλήσει το πολιτικό του κεφάλαιο και να βρεθεί σε αυτή τη δεινή θέση, έχουν μια επίμονη απροθυμία -παρά τις οφθαλμοφανείς ομοιότητες- να εξάγουν ανάλογα συμπεράσματα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον τρόπο που έχει φτάσει, είτε θέλει να το παραδεχτεί είτε όχι, στο τέλος μιας πολιτικής διαδρομής ακριβώς εξαιτίας των δικών του επιλογών.

Τι άλλο, για παράδειγμα, από αλαζονεία είναι η επιμονή του να θεωρεί ότι όλα πάνε καλά στην οικονομία την ώρα που η χώρα αντιμετωπίζει μια έκρηξη ακρίβειας που διαρκώς επιδεινώνεται και φέρνει τα νοικοκυριά σε διαρκώς πιο δύσκολη θέση; Είναι ή δεν είναι μια διαρκής θεσμική ύβρις ο τρόπος με τον οποίο θεωρεί ότι η κυβέρνηση του, παρότι μία από τις πιο βεβαρυμμένες με σκάνδαλα και ανοιχτές ποινικές υποθέσεις της πρόσφατης ιστορίας, είναι στην πραγματικότητα άμεμπτη, κυρίως επειδή μπορεί να εξασφαλίζει ασυλία μέσα από την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία; Αποτελεί ή δεν αποτελεί αθέτηση της δέσμευσης για επιστροφή στην υποτιθέμενη «κανονικότητα» η διαρκής προσπάθεια χειραγώγησης των θεσμών και η υπονόμευση του κράτους δικαίου; Έρχεται ή δεν έρχεται σε σύγκρουση με τη λαϊκή βούληση η περιφρόνηση της ανάγκης να στηριχτούν η δημόσια παιδεία και υγεία και η διαρκής πριμοδότηση ιδιωτικών επιχειρήσεων, συχνά με όρους διασπάθισης ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων;

Γεγονός που επίσης προκαλεί έκπληξη -και ταυτόχρονα αποκαλύπτει προθέσεις και όχι μόνο- είναι και το ότι οι ίδιοι που σπεύδουν να αναλύσουν ότι σε μεγάλο βαθμό η συντριβή του Τραμπ στις εκλογές ήταν και αποτέλεσμα της ύπαρξης σοβαρών υποψηφίων από τη μεριά των Δημοκρατικών που εξέφραζαν πιο αριστερές – για τα αμερικανικά δεδομένα προφανώς – ιδέες και προτάσεις, την ίδια ώρα επιμένουν ότι οποιαδήποτε πολιτική λύση για τη δική μας χώρα θα πρέπει να προέρχεται αυστηρά το «Κέντρο», δηλαδή η συνέχιση πολιτικών που αποδείχθηκαν οικονομικά αναποτελεσματικές και κοινωνικά καταστροφικές.

Η απόσταση ανάμεσα στην Αμερική και την Ελλάδα είναι πολύ μεγάλη και τα πολιτικά συστήματα είναι διαφορετικά. Όμως, αυτό που συνέβη στην Αμερική είναι προϊόν μιας γενικότερης τάσης που συναντάμε παγκοσμίως.

Οι κοινωνίες έχουν κουραστεί από τη διαρκή διάψευση προεκλογικών υποσχέσεων, την εκτίναξη του κόστους ζωής, την υπονόμευση των υποδομών και των μηχανισμών κοινωνικής προστασίας, την άμεση ή έμμεση συμμετοχή σε πολέμους για τους οποίους ποτέ δεν ρωτήθηκε η ίδια η κοινωνία, την περιφρόνηση της δημοκρατίας και της λαϊκής βούλησης από κυβερνήτες που θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς ποτέ να λογοδοτούν.

Αυτό είναι που γεννά ισχυρά αιτήματα πολιτικής αλλαγής, με την έννοια όχι απλώς της εναλλαγής διαχειριστών της ίδιας πολιτικής, αλλά της εφαρμογής πολιτικών που να αναλογούν στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες για αξιοπρεπή εργασία, αμοιβή και στέγη, για δημόσια αποτελεσματικά συστήματα υγείας και παιδείας, για πραγματική ασφάλεια (και όχι απλώς αστυνομική καταστολή) και για έναν κόσμο πιο ειρηνικό, με συγκρούσεις που επιλύονται με διπλωματικές λύσεις αντί για τη σημερινή διαχείριση της αποσταθεροποίησης και της έντασης.

Η χώρα μας δεν είναι έξω από αυτή την τάση που βλέπουμε σε διάφορες περιοχές και σημεία του πλανήτη και που, επιμένω, είναι ελπιδοφόρα, αρκεί να δημιουργηθούν γερά αναχώματα ώστε να μην επιτραπεί στην Άκρα Δεξιά ή τον νεοφασισμό να κερδίσουν την εκπροσώπηση της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Γιατί και στη χώρα μας το μήνυμα που βγαίνει από παντού, από τις δημοσκοπήσεις έως τις καθημερινές συζητήσεις δεν είναι ούτε το «Μητσοτάκης ή χάος», ούτε προφανώς ότι μόνο η Νέα Δημοκρατία (άντε και μερικοί «πρόθυμοι» από άλλα κόμματα) μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα και όλοι οι άλλοι μόνον να την καταστρέψουν μπορούν. Το μήνυμα είναι ότι και για τη διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έρχεται η ώρα της νέμεσης που θα ανοίξει το δρόμο για μια νέα συνθήκη στον τόπο.

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Επιστήμονες προσομοίωσαν πώς θα ήταν η Γη αν δεν είχε υπάρξει ποτέ ζωή

Πώς θα έμοιαζε σήμερα η Γη αν δεν είχε εμφανιστεί ποτέ ζωή; Θα εξακολουθούσε να διαθέτει ωκεανούς και κατάλληλες θερμοκρασίες ή θα είχε μετατραπεί σε έναν αφιλόξενο πλανήτη; Μια νέα επιστημονική μελέτη επιχειρεί να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα, προσομοιώνοντας την εξέλιξη μιας Γης χωρίς κανέναν ζωντανό οργανισμό επί δισεκατομμύρια χρόνια.

• • •

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό The Planetary Science Journal, υποδεικνύουν ότι ο πλανήτης μας θα μπορούσε να παραμείνει κατοικήσιμος ακόμη και χωρίς την παρουσία ζωής, αμφισβητώντας ορισμένες παραδοχές σχετικά με τον ρόλο των οργανισμών στη διατήρηση των κατάλληλων περιβαλλοντικών συνθηκών.Η μελέτη εξετάζει μια θεμελιώδη επιστημονική υπόθεση: κατά πόσο η ίδια η ζωή είναι απαραίτητη για να παραμείνει ένας πλανήτης κατοικήσιμος σε βάθος δισεκατομμυρίων ετών, αναφέρει το Science Alert.

 

Μια προσομοίωση για την υπόθεση της Γαίας

Σύμφωνα με την υπόθεση της Γαίας, οι ζωντανοί οργανισμοί αλληλεπιδρούν με το φυσικό περιβάλλον της Γης, συμβάλλοντας στη διατήρηση συνθηκών που ευνοούν την επιβίωσή τους. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν μηχανισμό πλανητικής αυτορρύθμισης, στον οποίο η ζωή συμμετέχει ενεργά στη σταθεροποίηση του περιβάλλοντος.

Για να εξετάσουν αυτή την ιδέα, οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα σύνθετο υπολογιστικό μοντέλο της Γης, αφαιρώντας κάθε μορφή ζωής αλλά διατηρώντας τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της.

Στην προσομοίωση συμπεριλήφθηκαν ο πυρήνας, ο μανδύας, ο φλοιός, η ατμόσφαιρα, οι ωκεανοί και η ηλιακή ακτινοβολία. Οι ερευνητές παρακολούθησαν 19 βασικές πλανητικές παραμέτρους, μεταξύ των οποίων η ροή θερμότητας, η χημική σύσταση των ωκεανών και οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια.

Το μοντέλο κάλυψε συνολικά πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, ξεκινώντας περίπου από την περίοδο σχηματισμού της Γης και φτάνοντας έως 500 εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον.

 

Ένας πλανήτης χωρίς οξυγόνο

Το εντυπωσιακότερο εύρημα ήταν ότι η απουσία ζωής δεν άλλαξε δραματικά τη μακροχρόνια εξέλιξη του πλανήτη. Η σημαντικότερη διαφορά αφορούσε την ατμόσφαιρα, η οποία, χωρίς φωτοσύνθεση, δεν θα διέθετε το οξυγόνο που υπάρχει σήμερα.

Ωστόσο, το ατμοσφαιρικό οξυγόνο δεν αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την κατοικησιμότητα ενός πλανήτη με αστρονομικούς όρους. Το βασικό κριτήριο είναι η δυνατότητα διατήρησης υγρού νερού στην επιφάνειά του, και η υποθετική Γη της προσομοίωσης διατήρησε ποσότητες νερού συγκρίσιμες με τις σημερινές και θερμοκρασίες κατάλληλες για την ύπαρξη υγρού νερού επί τουλάχιστον 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

«Αποδεικνύουμε ότι ένας πλανήτης παρόμοιος με τη Γη μπορεί να διατηρήσει θερμοκρασίες επιφάνειας κατάλληλες για ζωή κατά τη διάρκεια 4,5 δισεκατομμυρίων ετών εξέλιξης (και περισσότερο) αποκλειστικά μέσω αβιοτικών διεργασιών, χωρίς να απαιτούνται βιολογικές ανατροφοδοτήσεις για τη ρύθμιση του κλίματος», σημειώνουν οι ερευνητές.

Ο φυσικός κύκλος ανθρακικών και πυριτικών πετρωμάτων, που καθοδηγείται από την αλληλεπίδραση μεταξύ διάβρωσης των πετρωμάτων, ηφαιστειακών εκπομπών και χημείας των ωκεανών μπορούσε να ρυθμίζει τις συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα και τη θερμοκρασία, παρά το γεγονός ότι η φωτεινότητα του Ήλιου αυξήθηκε περίπου κατά 30% σε 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

 

Τι σημαίνει για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής

Τα ευρήματα έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη μελέτη των εξωπλανητών, καθώς το μοντέλο μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να διακρίνουν πλανήτες που φιλοξενούν ζωή από άλλους που παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά χωρίς να διαθέτουν ζωντανούς οργανισμούς.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι τα αποτελέσματα δεν καταρρίπτουν την υπόθεση της Γαίας, καθώς η ζωή ενδέχεται πράγματι να ενισχύει τη σταθερότητα του κλίματος. Αναγνωρίζουν επίσης περιορισμούς στο μοντέλο, ιδιαίτερα όσον αφορά την τεκτονική των πλακών και την ατμοσφαιρική χημεία.

Το βασικό συμπέρασμα, πάντως, είναι ότι η ζωή και η κατοικησιμότητα ενός πλανήτη δεν είναι απαραίτητα αλληλένδετες. Ένας βραχώδης κόσμος μπορεί να διατηρεί συνθήκες κατάλληλες για ζωή επί δισεκατομμύρια χρόνια, ακόμη και αν αυτή δεν εμφανιστεί ποτέ.


 

Αναδημοσίευση: cnn.gr

Πηγή: sciencealert.com

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

Καρδιακή ανακοπή: Δύο συμπτώματα που προειδοποιούν 24 ώρες νωρίτερα

Ίσως η καρδιακή ανακοπή να μην είναι τόσο αιφνίδια, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε προσφάτως στο The Lancet Digital Health, η οποία διατείνεται ότι ένας στους δύο που υπέστη την ξαφνική διακοπή της καρδιακής λειτουργίας είχε ένα τουλάχιστον προειδοποιητικό σύμπτωμα 24 ώρες πριν το συμβάν, διαφορετικό μεταξύ των δύο φύλων.

• • •

Ο Δρ Sumeet Chugh, πρόεδρος στην έρευνα Καρδιακής Ηλεκτροφυσιολογίας και ιατρικός διευθυντής του Κέντρου Καρδιακού Ρυθμού στο Τμήμα Καρδιολογίας του Ινστιτούτου Smidt Heart (Νοσοκομείο Cedars-Sinai, Λος Άντζελες), επισημαίνει πως ο έγκαιρος εντοπισμός προειδοποιητικών συμπτωμάτων μπορεί να σώσει ζωές, δεδομένου ότι η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων που υφίστανται καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου πεθαίνουν μέσα σε λίγα λεπτά.

Κάθε χρόνο, 450.000 Αμερικανοί πεθαίνουν από καρδιακή ανακοπή, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος των ΗΠΑ. Στην Ευρώπη, ένα περιστατικό σημειώνεται κάθε 45 δευτερόλεπτα. Στην Ελλάδα, οι θάνατοι από εξωνοσοκομειακή ανακοπή καρδιάς ετησίως αγγίζουν σχεδόν τις 80.000, ενώ στην Αττική, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, συμβαίνουν καθημερινά 7-18 ανακοπές κατά προσέγγιση, με μία στις πέντε σε δημόσιους χώρους και από αυτές, το 50-85% οφείλονται σε απινιδώσιμους ρυθμούς (δηλ. αντιμετωπίζονται με ηλεκτρικό shock).

 

Τα συμπτώματα σε άνδρες και γυναίκες

Μέσα από στοιχεία δύο μελετών στις πόλεις Βεντούρα (Καλιφόρνια) και Πόρτλαντ (Όρεγκον) των ΗΠΑ σχετικά με περιστατικά καρδιακής ανακοπής και άτομα που αναζήτησαν επείγουσα ιατρική φροντίδα αλλά δεν υπέστησαν το συμβάν, οι ερευνητές συνέκριναν τα συμπτώματα και διαπίστωσαν ότι το 50% των ατόμων που υπέστησαν αιφνίδια καρδιακή ανακοπή παρουσίασαν τουλάχιστον ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα την προηγούμενη ημέρα, πόνο στο στήθος για τους άνδρες και δύσπνοια για τις γυναίκες.

Η έρευνα παρουσίασε ακόμη ειδικά συμπτώματα σε μικρότερες ομάδες ανδρών και γυναικών όπως αυξημένους παλμούς, εκδηλώσεις που προσιδίαζαν σε επιληπτικές κρίσεις και συμπτώματα παρόμοια με της γρίπης.

Ο Δρ Chugh τόνισε ότι τα δύο βασικά συμπτώματα δεν συνεπάγονται απαραιτήτως μια επικείμενη ανακοπή, χρειάζεται όμως προσοχή όταν συνυπάρχουν υπέρταση, διαβήτης ή υποκείμενη καρδιακής νόσος, προσθέτοντας ότι έξυπνες εφαρμογές ή ρολόγια (wearables) στο μέλλον θα μπορούν να προσδιορίσουν καλύτερα τα άτομα με αυξημένο κίνδυνο αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής.

Σε κάθε περίπτωση, οι ερευνητές αναφέρουν ότι θωρακικός πόνος που είναι πρωτοφανής και σχετίζεται με δύσπνοια, αίσθημα αυξημένων παλμών, ζάλη, τάσεις λιποθυμίας, εφίδρωση ή ναυτία, αποτελεί ένδειξη για άμεση ιατρική βοήθεια.

 

 

Αναδημοσίευση: ygeiamou.gr

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

Όταν τρώμε, δε σηκώνουμε ποτέ το κεφάλι

Το Σάββατο 7 Νοεμβρίου δημοσίευσε στο Χ, ο χρήστης με το ψευδόνυμο Μπουμπης, σειρά τεσσάρων αναρτήσεων «Την περίφημη αλληγορία του James Emman Kwegyir Aggrey «Ο Αετός που δεν ήθελε να πετάξει» (The Eagle that Would Not Fly);

Ο Dr. James Emman Kwegyir Aggrey (18 Οκτωβρίου 1875 – 30 Ιουλίου 1927), γνωστός και ως «Aggrey της Αφρικής», ήταν ένας από τους σημαντικότερους Γκανέζους διανοούμενους, ιεραποστόλους και πρωτοπόρους της αφρικανικής εκπαίδευσης του 20ού αιώνα. Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του Παναφρικανισμού και της φυλετικής αρμονίας, αφήνοντας ανεξίτηλο σημάδι στα εκπαιδευτικά συστήματα της δυτικής Αφρικής

Πέθανε ξαφνικά από μηνιγγίτιδα στη Νέα Υόρκη το 1927, σε ηλικία 51 ετών, έχοντας προλάβει να θέσει τα θεμέλια για τη σύγχρονη αφρικανική εκπαίδευση.

Στο παρακάτω κείμενο έβαλα το τίτιλο το Dr James. Ενώ σε όλο το κείμενο ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από το σχόλιο της χρήστη του Χ Άννα

• • •

Ο Αετός που δεν ήθελε να πετάξει

Κάποτε ένας αγρότης βρήκε έναν μικρό αετό και τον πήρε στο κοτέτσι. Εκείνος έμαθε να τρώει και να ζει σαν κοτόπουλο. Μια μέρα ένας περαστικός φυσιοδίφης του λέει:

-Γιατί έχεις τον αετό στο κοτέτσι;

-Δεν είναι αετός, είναι κοτόπουλο. Τον έχω χρόνια στο κοτέτσι. Λες να μην ξέρω;

-Και όμως είναι αετός, μπορεί να πετάξει.

Τέλος πάντων συμφώνησαν να δοκιμάσουν ποιος έχει δίκιο. Τον πήρε λοιπόν ο φυσιοδίφης στα χέρια και τον σήκωσε ψηλά. Ο αγρότης πέταξε λίγο φαγητό στα κοτόπουλα και ο αετός αμέσως πήδησε κάτω να πάει να φάει μαζί τους.

-Είδες; Είναι κοτόπουλο, είχα δίκιο.

-Όχι ακόμη, θα δοκιμάσω και αύριο.

-Τον χρόνο σου θα χάσεις.

Κάθε μέρα λοιπόν πήγαινε, σήκωνε τον αετό ψηλά και εκείνος πηδούσε κάτω να φάει με τις κότες.

Όλοι οι αγρότες είχαν πάρει τον φυσιοδίφη στο ψιλό, τον νόμιζαν τρελό.

Μέχρι που μια μέρα κάτι άλλαξε. Ο αετός ήταν έτοιμος να πηδήξει πάλι κάτω και να φάει με τις κότες αλλά ξαφνικά σήκωσε το κεφάλι και κοίταξε τον ήλιο.

Έβγαλε μια άγρια κραυγή, άνοιξε τα φτερά και χάθηκε στον ουρανό. Δεν τον ξανάδαν ποτέ στο κοτέτσι.

James Emman Kwegyir Aggrey

 

 

Αναδημοσίευση: x.com

Πηγή: google.com/search

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026

Η πετρελαϊκή κρίση του 1979 που άλλαξε την παγκόσμια οικονομία

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο πλανήτης βρέθηκε αντιμέτωπος με μια πρωτοφανή ενεργειακή δίνη, γνωστή ως η δεύτερη πετρελαϊκή κρίση. Σε αντίθεση με το σοκ του 1973, η αιτία δεν ήταν ένας εξωτερικός πόλεμος, αλλά οι εκρηκτικές εσωτερικές εξελίξεις στο Ιράν. Η Ιρανική Επανάσταση προκάλεσε την κατάρρευση της εγχώριας παραγωγής, πυροδοτώντας ένα κύμα πανικού στις διεθνείς αγορές. Αν και η συνολική μείωση της παγκόσμιας προσφοράς δεν ξεπέρασε το 4%, ο φόβος για το μέλλον οδήγησε σε διπλασιασμό των τιμών μέσα σε μόλις 12 μήνες, με το βαρέλι να αγγίζει το ιστορικό υψηλό των 39,50 δολαρίων.

• • •

Η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά το 1980 με το ξέσπασμα του πολέμου Ιράν-Ιράκ, καθώς δύο από τους μεγαλύτερους παραγωγούς του κόσμου τέθηκαν ουσιαστικά εκτός μάχης. Η αγορά αναγκάστηκε σε βίαιη αναδιοργάνωση. Η Σοβιετική Ένωση αναδείχθηκε στον κορυφαίο παραγωγό παγκοσμίως, ενώ νέες πηγές άντλησης στη Βόρεια Θάλασσα και την Αλάσκα άρχισαν να τροφοδοτούν τη Δύση, μειώνοντας σταδιακά την απόλυτη εξάρτηση από τον ΟΠΕΚ.

 

Η Πτώση του Σάχη και η Άνοδος του Χομεϊνί

Το Ιράν, λόγω της στρατηγικής του θέσης στα Στενά του Ορμούζ, αποτελούσε πάντα το βαρόμετρο της ενέργειας. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Σάχης Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί ακολούθησε μια έντονα φιλοδυτική πορεία, προωθώντας τον εκσυγχρονισμό μέσω της «Λευκής Επανάστασης». Ωστόσο, η αυταρχική διακυβέρνηση, η δράση της μυστικής αστυνομίας SAVAK και η οικονομική ανισότητα συσσώρευσαν οργή στον πληθυσμό.

Οι κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και η χειραφέτηση των γυναικών προκάλεσαν την αντίδραση των συντηρητικών θρησκευτικών κύκλων. Ο Αγιατολάχ Χομεϊνί, από την εξορία, αναδείχθηκε σε σύμβολο της αντίστασης. Η επιστροφή του στην Τεχεράνη τον Ιανουάριο του 1979 σηματοδότησε την ίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας και τη διακοπή των εξαγωγών πετρελαίου, κλονίζοντας συθέμελα τη διεθνή οικονομική ισορροπία.

 

Η Ελλάδα στην «Καταιγίδα»: Δελτίο στα Καύσιμα και Μονά-Ζυγά

Η Ελλάδα, εξαρτημένη κατά 70% από το πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου, δέχθηκε ισχυρό πλήγμα. Η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, προκειμένου να διασφαλίσει την επάρκεια και να τιθασεύσει τον πληθωρισμό, επέβαλε μια σειρά από αυστηρά περιοριστικά μέτρα που άλλαξαν την καθημερινότητα των πολιτών. Θεσπίστηκε προσωρινό δελτίο καυσίμων με όριο τα 100 λίτρα τον μήνα ανά όχημα, ενώ καθιερώθηκε η εκ περιτροπής κυκλοφορία των ΙΧ βάσει του λήγοντος αριθμού της πινακίδας τους, τα γνωστά «μονά-ζυγά».

Παράλληλα, το όριο ταχύτητας στις εθνικές οδούς περιορίστηκε στα 90 χλμ/ώρα για την εξοικονόμηση πόρων. Η κρίση χτύπησε σκληρά και την Ολυμπιακή Αεροπορία, η οποία είδε τα κόστη των καυσίμων να εκτοξεύονται, οδηγώντας σε ακυρώσεις πτήσεων και μεγάλα ελλείμματα. Αν και τα μέτρα αυτά απέτρεψαν τα χειρότερα, ο πληθωρισμός και η ανεργία αυξήθηκαν σημαντικά, επηρεάζοντας τη δραστηριότητα των ελληνικών τεχνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

 

Η Μεταβολή στον Παγκόσμιο Χάρτη και η Στροφή στην Οικονομία

Σε διεθνές επίπεδο, η κρίση του 1979 ανάγκασε τις βιομηχανικές χώρες να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις. Στράφηκαν μαζικά προς το φυσικό αέριο, τον άνθρακα και την πυρηνική ενέργεια, ενώ στις ΗΠΑ ο Πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ προώθησε αυστηρά μέτρα εξοικονόμησης. Η ομηρία των Αμερικανών διπλωματών στην Τεχεράνη οδήγησε σε πλήρες εμπάργκο στο ιρανικό πετρέλαιο, ενισχύοντας την ανάγκη για ενεργειακή αυτονομία.

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες επιπτώσεις της κρίσης σημειώθηκε στην αυτοκινητοβιομηχανία. Τα μεγάλα και ενεργοβόρα αμερικανικά αυτοκίνητα έχασαν την αίγλη τους, καθώς το κόστος μετακίνησης έγινε δυσβάσταχτο. Την ευκαιρία αυτή εκμεταλλεύτηκαν οι Ιάπωνες κατασκευαστές, οι οποίοι κατέκλυσαν την αγορά με μικρά, τεχνολογικά εξελιγμένα και οικονομικά οχήματα. Έτσι, το πετρελαϊκό σοκ του 1979 δεν άλλαξε μόνο τις τιμές, αλλά αναδιαμόρφωσε τις καταναλωτικές συνήθειες και τις στρατηγικές ενέργειας για τις επόμενες δεκαετίες.

 

 

Αναδημοσίευση: e-didaskalia.blogspot.com

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

Πόσο σημαντικές ήταν οι ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ για την Ελλάδα;

Την Τρίτη 3 Νοεμβρίου είχαμε της ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.  Ανανεώθηκαν τα νομοθετικά σώματα της χώρας, καθώς και πολλές τοπικές διοικήσεις.

• Εξελέγησαν και τα 435 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Επειδή η θητεία των βουλευτών διαρκεί δύο χρόνια, όλες οι έδρες τίθενται προς εκλογή κάθε δύο έτη

• Εξελέγησαν περίπου το ένα τρίτο των μελών της Γερουσίας, δηλαδή 35 από τις 100 έδρες (οι γερουσιαστές υπηρετούν εξαετείς θητείες)

• Και τέλος σε Πολιτειακό και Τοπικό Επίπεδο, εξελέγησαν κυβερνήτες σε 39 πολιτείες, τοπικοί αξιωματούχοι (όπως γενικοί εισαγγελείς και δήμαρχοι).

Οι εκλογές αυτές θεωρούνται παραδοσιακά ως ένα άτυπο δημοψήφισμα για το έργο του Προέδρου κατά τα δύο πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής του. Γιατί αν το κόμμα του εν ενεργεία Προέδρου χάσει την πλειοψηφία στη Βουλή ή τη Γερουσία, γίνεται εξαιρετικά δύσκολο για εκείνον να περάσει νέους νόμους, προϋπολογισμούς ή να εγκρίνει διορισμούς κρίσιμων προσώπων.

Έτσι συνέβη με τον πρόεδρο Ντόναλτ Τραμπ, που έχασε την πλειοψηφία και στη Βουλή και στη Γερουσία.

Στην Ελλάδα τα τηλεοπτικά δίκτυα, όπως και οι εφημερίδες, αφιέρωσαν αρκετό χρόνο και χώρο για να καλύψουν αυτές τις εκλογές. Είχες την αίσθηση πως γινόταν εκλογές στην Ελλάδα. Και να «οι ειδικοί» να αναλύουν το τι μπορεί να γίνει τώρα που ο Τραμπ έχασε. Και να οι πανηγυρισμοί που νίκησαν δημοκρατικοί και συνετρίβησαν οι ρατσιστικές και οπισθοδρομικές ιδέες των Ρεπουμπλικάνων.

Όπως είδαμε πιο πάνω οι εκλογές αυτές ήταν πράγματι σημαντικές, αλλά για τις ΗΠΑ. Την εξωτερική πολιτική που μας ενδιαφέρει ως Ελλάδα, θα την ασκεί πάλι ανεπηρέαστος ο Πρόεδρος. Πάντως δεν νομίζω να έχει ζημιωθεί η Ελλάδα από την ως τώρα πολιτική του Ντόναλτ Τραμπ και κατά τη δεύτερη αυτή θητεία του.

Αν εξαιρέσουμε ίσως την προσπάθεια της κυβέρνησης να τον προσεγγίσει, σε συνδυασμό με το να μη δυσαρεστήσει τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Αυτούς δηλαδή που ο πρόεδρος των ΗΠΑ αγνοεί επιδεικτικά. Με αποτέλεσμα ο πρόεδρος των ΗΠΑ να αγνοεί επιδεικτικά τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Έτσι ο έτσι αυτός φαίνεται να πρωτοστατεί στο να δίνει οπλισμό και χρήματα στην Ουκρανία δυσαρεστώντας την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Αλλά και στη συμμαχία με το Ισραήλ, πιο καλά τον Νετανιάχου που μάλλον «μετρά μέρες» στον πρωθυπουργικό θώκο, δυσαρεστώντας κάποιους Ευρωπαίους. Αλλά και τους Άραβες που ειδικά μετά τις πολιτικές κινήσεις του Ανδρέα Παπαδρέου «είχαμε έρθει πολύ κοντά».

Αυτή ήταν μία ακόμη δυνατή συμμαχία που «χάλασε» ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μετά από αυτή με τους Ρώσους. Ευτυχώς ο Ελληνικός λαός σε κάθε ευκαιρία εκφράζει τη συμπάθια του και στους δυο αυτούς λαούς. Της Ρωσίας και της Παλαιστίνης. Ελπίζοντας  να διορθωθούν οι σχέσεις μας μόλις «τελειώσει η παρούσα κυβέρνηση». Κάτι που νιώθω όμως πως είναι αρκετά δύσκολο.

Γι’ αυτό ήταν περιττή η επιμονή των Ελληνικών ΜΜΕ στη τόσο αναλυτική παρουσίαση των εκλογών αυτών. Και μάλλον ήταν ακόμη μια προσπάθειά τους να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο. Μια που ενώ συμβαίνουν τόσα στην Ελλάδα ασχολούνται με τα εσωτερικά προβλήματα μιας άλλης χώρας, Ας είναι και μιας υπερδύναμης