Ο ιδρυτής των Wikileaks Τζούλιαν Ασάνζ: Προειδοποιεί…

Ψάχνοντας να βρω «τι θα γράψω σημερα» βρήκα στο X το παρακάτω tweet (λέω ακόμη τις αναστήσεις στο X έτσι:

Προφητεία Τζούλιαν Ασάνζ: ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ Προειδοποίηση για την Ανθρωπότητα. Τα ψηφιακά αρχεία τους επιτρέπουν να σβήσουν την ιστορία με ένα κλικ. Το επόμενο: "Η σελίδα δεν βρέθηκε." Το επόμενο: "δεν συνέβη ποτέ." Μην εμπιστεύεστε το cloud. Παραφράζοντας τον Όργουελ, ο Ασάνζ εξηγεί ότι αυτός που ελέγχει τους σημερινούς διακομιστές του διαδικτύου ελέγχει το πνευματικό αρχείο της ανθρωπότητας. Μας προειδοποιεί ότι οι δυτικές κυβερνήσεις, οι μεγάλες εταιρείες και ορισμένα πλούσια άτομα είναι όλο και πιο ικανά και όλο και πιο αποφασισμένα να αφαιρούν μόνιμα υλικό από το ιστορικό αρχείο χρησιμοποιώντας εκλεπτυσμένες μεθόδου

Είναι από το αγγλόφωνο, μάλλον Ισπανικό με έδρα τη Βαλένθια, διαδυκτυακό περιοδικό «The Islanter Magazine – Since 1997».

Φυσικά το «επόμενο βήμα» ήταν να ψάξω να βρω Ελληνική δημοσίευση με τη συγκεκριμένη «προφητεία» Ξέροντας πως Ο Τζούλιαν Πολ Ασάνζ (αγγλικά: Julian Paul Assange, 3 Ιουλίου 1971) είναι Αυστραλός ακτιβιστής που δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο. Είναι ο ιδρυτής της πλατφόρμας Wikileaks, την οποία δημιούργησε το 2006.

Ο Ασάνζ παρέμενε από το 2010 εώς το 2024 κρατούμενος σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, περιμένοντας τα περισσότερα χρόνια την αγγλική δικαιοσύνη να αποφανθεί αν θα τον εκδώσει στις Η.Π.Α. για να δικαστεί.

 Στις 26 Ιουνίου 2024, ομολόγησε την ενοχή του στις κατηγορίες εναντίον του για παραβίαση του νόμου περί κατασκοπείας και αφέθηκε ελεύθερος από δικαστήριο των Η.Π.Α

Δεν βρήκα όμως τίποτε στην «εξερεύνηση μου στο διαδίκτυο. Μόνο το Gemini, το AI της google, που απαντά θες δε θες σε κάθε search όταν έψαξα για:

Τα ψηφιακά αρχεία τους επιτρέπουν να σβήσουν την ιστορία με ένα κλικ. Το επόμενο: "Η σελίδα δεν βρέθηκε." Μου απάντησε:

Αυτή η φράση αποτυπώνει ανάγλυφα την ευαλωτότητα της ψηφιακής μας μνήμης. Σε αντίθεση με το παρελθόν όπου η καταστροφή δεδομένων απαιτούσε φυσική επέμβαση, σήμερα η διαγραφή μιας πληροφορίας από τους servers μιας εταιρείας ή μιας πλατφόρμας είναι ακαριαία, αφήνοντας πίσω της μόνο το κενό του "404 Not Found".

Αυτή η ευκολία δημιουργεί ένα διπλό παράδοξο στη σύγχρονη εποχή:

· Η Ψευδαίσθηση της Μονιμότητας: Ενώ πιστεύουμε ότι «ό,τι μπαίνει στο Internet μένει για πάντα», η διακριτική διαγραφή περιεχομένου, η λογοκρισία ή η παύση λειτουργίας ιστοσελίδων μπορούν να εξαφανίσουν ολόκληρα κομμάτια της διαδικτυακής ιστορίας εν κρυπτώ.

· Η Μάχη για τη Διατήρηση: Απέναντι σε αυτό το φαινόμενο, οργανισμοί όπως το Internet Archive δίνουν καθημερινά μάχη για να διαφυλάξουν αντίγραφα ιστοσελίδων μέσα από το Wayback Machine, ώστε να αποτρέψουν τη σκόπιμη ή τυχαία εξαφάνιση της πληροφορίας.

Ενώ όταν έβαλα ολόκληρη τη πρώτη πρόταση,  ουσιαστικά παράγραφο, Προφητεία Τζούλιαν Ασάνζ: ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ Προειδοποίηση για την Ανθρωπότητα. Τα ψηφιακά αρχεία τους επιτρέπουν να σβήσουν την ιστορία με ένα κλικ Μου απάντησε:

Η προειδοποίηση του Τζούλιαν Ασάνζ αφορά την ψηφιακή δυστοπία όπου η κεντρική διαχείριση των δεδομένων επιτρέπει την άμεση λογοκρισία και την ολοκληρωτική διαγραφή της ιστορικής μνήμης.

Ο ιδρυτής των WikiLeaks έχει τονίσει επανειλημμένα ότι το διαδίκτυο, από εργαλείο απελευθέρωσης, μετατρέπεται σε έναν παγκόσμιο μηχανισμό επιτήρησης και ελέγχου.

Οι Βασικοί Άξονες της Προειδοποίησης

· Ψηφιακός Ολοκληρωτισμός: Η συγκέντρωση των δεδομένων σε ελάχιστες πλατφόρμες διευκολύνει τον έλεγχο της πληροφορίας.

· Εξαφάνιση της Ιστορίας: Τα ψηφιακά αρχεία μπορούν να τροποποιηθούν ή να σβήσουν αναδρομικά χωρίς να αφήσουν ίχνη.

· Το Σφάλμα "404" ως Όπλο: Η ένδειξη «Η σελίδα δεν βρέθηκε» μετατρέπεται σε εργαλείο εξαφάνισης άβολης πολιτικής αλήθειας.

· Μόνιμη Επιτήρηση: Κάθε ψηφιακή μας αλληλεπίδραση καταγράφεται, κατηγοριοποιείται και αποθηκεύεται από κράτη και εταιρείες.

Πώς Υλοποιείται ο Κίνδυνος Σήμερα

· Κεντρικοί Διακομιστές: Το ίντερνετ δεν είναι πια αποκεντρωμένο, αλλά βασίζεται σε λίγους τεχνολογικούς κολοσσούς (Big Tech).

· Αλγοριθμική Λογοκρισία: Συστήματα τεχνητής νοημοσύνης υποβαθμίζουν ή διαγράφουν περιεχόμενο σε δευτερόλεπτα.

· Σιωπηλή Τροποποίηση: Ειδησεογραφικά άρθρα και ιστορικά ντοκουμέντα αλλάζουν online χωρίς καμία προειδοποίηση προς τον αναγνώστη.

Αν θέλετε, μπορούμε να συζητήσουμε περαιτέρω το θέμα. Ενημερώστε με αν σας ενδιαφέρει να δούμε:

· Συγκεκριμένα αποσπάσματα από βιβλία του Ασάνζ (όπως το "Cypherpunks").

· Τρόπους ψηφιακής αυτοάμυνας και αποκεντρωμένης αποθήκευσης αρχείων.

· Ιστορικά παραδείγματα ψηφιακής λογοκρισίας που έχουν καταγραφεί πρόσφατα.

‘Όλα αυτά τα βρίσκω σαν ένα καλό κίνητρο για προβληματισμό.

ΓΙΑ ΟΛΌΥΣ ΜΑΣ. 

Που έχουμε καταργήσει τα βιβλία, τις εφημερίδες, τα περιοδικά, τα CD, τα DVD κλπ, Αλλά με κάποια άλλη αφορμή «Θα ξαναασχοληθώ» με το ενδιαφέρων αυτό θέμα.

  

  

Πηγή: x.com - el.wikipedia.org - https://theislander.online/ - google.com - Και δεύτερο ψάξιμο στο google.com

H «ταυτότητα» του εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα

Η «ταξική» σύνθεση του επιτελείου Τσίπρα αποπνέει ελιτισμό: ξεχωρίζουν οι επιστήμονες, αλλά λείπουν οι συνδικαλιστές, οι συνεταιριστές, οι αυτοδιοικητικοί και οι εκπρόσωποι των μη προνομιούχων υποστηρίζει ο Γιώργος Λακόπουλος. Και το περιγράφει σε άρθρο του στο ieidiseis την Δευτέρα 11 Μαΐου σε άρθρο του με τίτλο Αλέξης Τσίπρας: Ταυτότητα

• • •

Πέντε δικηγόροι, τέσσερις  πανεπιστημιακοί, τρεις επιχειρηματίες, τρεις από το θέατρο,  δυο μηχανικοί, τρεις οικονομολόγοι, ένας γιατρός, ένας φαρμακοποιός, ένας δημοσιογράφος, μία χημικός…

Είναι η επαγγελματική γεωγραφία της «νέας φρουράς» του Αλέξη Τσίπρα, όπως την παρουσίασε η «Καθημερινή».

Προστίθεται το «επιστημονικό Συμβούλιο» του αυτοαναφορικού «Ινστιτούτου Τσίπρα» και η «ομάδα Σιακαντάρη» που εκπόνησε το ανούσιο «Μανιφέστο».

Δίπλα του η «ομάδα των οκτώ» για την οργανωτική δουλειά, με επικεφαλής δικηγόρο, πρώην γενικό γραμματέα, για τον οποίο από υποκλαπείσα συνομιλία προέκυπτε ότι, επί ΣΥΡΙΖΑ, μιλούσε σε υπήκοο άλλης χώρας: για τον Πρωθυπουργό, μια εισαγγελέα, έναν υπουργό και μια εκκρεμή δικαστική υπόθεση.

Όλοι «οι άνθρωποι του προέδρου» μαζί με τους «πολιτικούς» που αναμένονται από τον  παλαιό ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν αυτό που ο Νίκος Κοτζιάς ονόμασε «χώρο Τσίπρα».

Θα εμφανιστεί κάποια στιγμή ως πολιτικός φορέας, με επιδίωξη κοινοβουλευτικής επικράτησης.

Ειρήσθω ένα παρόδω, που θα έλεγαν οι παλαιοί καθαρευουσιάνοι, παρά τις διακηρύξεις για διαφάνεια και ανοικτή πολιτική σχέση με την κοινωνία, η προετοιμασία ολοκληρώνεται στο ημίφως και τα τελικά χαρακτηριστικά του θα προκύψουν εξ αποκαλύψεως.

Προς το παρόν «ειδικοί» υπάρχουν. Λαό δεν βλέπουμε – στις συγκεντρώσεις Τσίπρα. Η  σύνθεση των «επιτελείων» υποδηλώνει ότι το παλαιό κατ’ εξοχήν σύνθημα της Αριστεράς, «εργάτες, αγρότες και φοιτητές» δεν φτάνει στη λεωφόρο Αμαλίας.

Με αυτό το -πολιτικό;- προσωπικό, αν θυμίζει κάτι το «κόμμα Τσίπρα» είναι το παλαιό «ΚΚΕ εσωτερικού», στο οποίο κυριαρχούσαν οι διανοούμενοι. Στο «πιάνο και γαλλικά» που τους καταλόγιζε τότε η υπόλοιπη Αριστερά, προστίθενται τώρα οι τεχνοκράτες. Λαϊκό κόμμα δεν το λες.

Η «ταξική» σύνθεση του επιτελείου Τσίπρα αποπνέει ελιτισμό: ξεχωρίζουν οι επιστήμονες, αλλά λείπουν οι συνδικαλιστές, οι συνεταιριστές, οι αυτοδιοικητικοί και οι εκπρόσωποι των μη προνομιούχων.

Ενσωματώνει στον πυρήνα του νέου κόμματος τον «αφρό» της κοινωνίας, αλλά δεν ενδιαφέρεται -ή δεν μπορεί να προσελκύσει- για τη στελέχωσή του, εργάτες, υπάλληλους, ανθρώπους της υπαίθρου, νεολαίους και συνταξιούχους. Αυτοί προορίζονται για ψηφοφόροι, ή για απλά μέλη του κόμματος.

Αν τελικά θα έχει μέλη, ή θα καθιερώσει νέα μορφή κόμματος: ένα στρώμα «ιθυνόντων», υποψήφιοι βουλευτές, και ηγεσία που δεν θα εκλέγεται από κανένα σώμα. Θα προκύπτει  ως προϋπόθεση ύπαρξης του φορέα.

Σ’ αυτή την περίπτωση, επειδή πολιτική δεν είναι εργαστηριακή διαδικασία, θα έχει εκ γενετής πρόβλημα: την αντιπροσωπευτικότητα, ως βασική προϋπόθεση πλειοψηφικής δυναμικής.

Το κόμμα, δεν είναι τεχνικό κατασκεύασμα γραφείου, αλλά ανώτερη μορφή οργάνωσης του λαού. Και για να πέτυχει πρέπει να ικανοποιεί έναν βασικό κανόνα: η πολιτική ασκείται δια του λόγου.

Ο Τσίπρας το γνωρίζει, καθώς το σημαντικότερο προσόν του είναι η ευχέρειά του να αυτοσκηνοθετείται. Συνεπώς όσοι μετέχουν στην ευρύτερη ηγετική ομάδα του κόμματος, πρέπει να στέκονται με επάρκεια στον δημόσιο χώρο, σε συνθήκες αντιπαράθεσης με άλλους.

Η κομματική δράση δεν είναι σεμινάριο, αλλά σύγκρουση στην οποία όσοι μετέχουν προσέρχονται με τον προσωπικό εξοπλισμό τους: τον λόγο, τα επιχειρήματα, την ικανότητα  «ολικής» αντίκρουσης του αντίπαλου και τη σκηνική παρουσία τους.

Μια χαρά βιογραφικά έχει η νέα «φρουρά του Τσίπρα». Αλλά για να γίνει αποδεκτή ως δύναμη αλλαγής, χρειάζεται προγενέστερη τριβή με συμμετοχή σε κινήματα, εμπειρία σε λαϊκούς αγώνες και πολύ περισσότερο, αν μιλάμε για Αριστερά, ταξική ταυτότητα.

Αλλιώς, θα συνεχίσουν να γεννάνε και τα κοκόρια του Μητσοτάκη…

Eurostat: Ελλάδα και Βουλγαρία μαζί στον πάτο της αγοραστικής δύναμης

Στο 68% της μέσης αγοραστικής δύναμης στην Ευρώπη κατατάσσεται η Ελλάδα σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία που εξέδωσε η Eurostat, μία επίδοση που πλέον μας κατατάσσει στην τελευταία θέση της Ευρώπης με «συγκάτοικο» την Βουλγαρία που έχει ακριβώς το ίδιο ποσοστό με εμάς στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

Δηλαδή μέσα σε έναν χρόνο από την προτελευταία θέση (είχαμε 69%) κατορθώσαμε να πιάσουμε «πάτο» σε έναν ακόμα ευρωπαϊκό δείκτη ο οποίος μάλιστα είναι από αυτούς που «πονάνε» περισσότερο καθώς έχουν να κάνουν με το άμεσο βιοτικό επίπεδο των πολιτών.

• • •

Και το χειρότερο είναι ότι αφού η Ελλάδα έχει πτωτική τάση το πιθανότερο είναι ότι η επόμενη καταμέτρηση θα μας βρει μόνους (κι έρημους) στην τελευταία θέση με τη Βουλγαρία να είναι πλέον από πάνω μας καθώς αυτή ανέβηκε από το 66% πέρυσι στο 68% φέτος δείχνοντας ανοδικές τάσεις

Πρόκειται αναμφίβολα για μία πολύ δύσκολη «κατάκτηση» αν αναλογιστεί κανείς ότι στα μέσα της δεκαετίας του 2000 (πριν από την κρίση φυσικά) βρισκόμασταν στο…98% του μέσου ευρωπαϊκού ΑΕΠ.

Επίσης το 2019 και παρά το γεγονός ότι τότε η χώρα είχε μόλις αρχίσει να ανακάμπτει από τις διαδοχικές κρίσεις είμασταν τρίτοι από το τέλος κάτι που δείχνει ότι το πορτοφόλι των Ελλήνων «ματώνει» κάθε χρόνο και περισσότερο παρά το γεγονός ότι το ΑΕΠ αυξάνεται και η ανεργία μειώνεται.

Είναι δηλαδή κάτι παραπάνω από προφανές ότι για την εξέλιξη αυτή βασική υπαίτιος δεν είναι άλλη από την ακρίβεια που στην Ελλάδα γιγαντώνεται με ρυθμούς πολύ .εγαλύτερους από τον άλλων χωρών.

Η εικόνα γίνεται ακόμα πιο μελανή αν δούμε πού βρίσκονται χώρες της άμεσης γειτονιάς μας που στο παρελθόν τις υποτιμούσαμε χαρακτηρίζοντας τες μέχρι και…υπανάπτυκτες.

Έτσι η Κροατία (που το 2019 βρισκόταν κάτω από την Ελλάδα!) και η Ρουμανία κινούνται πλέον στο 78% του μέσου όρου της ΕΕ δηλαδή 10 μονάδες πάνω από εμάς, η Σλοβενία στο 91 και η Κύπρος στο 98, πολύ κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η σύγκριση με χώρες που μέχρι πριν 6-7 χρόνια ήταν στα ίδια επίπεδα ή και κάτω από εμάς είναι ενδεικτική της τραγικής επίδοσης της Ελλάδας στον τομέα της αγοραστικής δύναμης. Αυτές συγκλίνουν με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και η Ελλάδα αποκλίνει συνεχώς και το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτό συμβαίνει με τη δημοσιονομική κατάσταση και τους βασικούς οικονομικούς δείκτες να βελτιώνονται.

 

Το εισόδημα τελειώνει στις 18 του μήνα

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που με βάση τα ευρήματα της ετήσιας έρευνάς του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων (ΙΜΕ) της ΓΣΕΒΕΕ, που αναφέρεται στο εισόδημα και τις δαπάνες διαβίωσης των νοικοκυριών οι οικονομικές δυσκολίες δεν περιορίζονται πλέον στα χαμηλά εισοδήματα, αλλά επεκτείνονται και στα μεσαία στρώματα, καθώς οι πληθωριστικές πιέσεις λειτουργούν σωρευτικά και εξαντλούν τις αντοχές των νοικοκυριών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία η επάρκεια του εισοδήματος στην Ελλάδα καταγράφει με έξι στα δέκα νοικοκυριά να δηλώνουν ότι το μηνιαίο τους εισόδημα δεν φτάνει έως το τέλος του μήνα και να επαρκεί, κατά μέσο όρο, μόλις για 18 ημέρες.

Πάνω από τα μισά νοικοκυριά αναγκάζονται να κάνουν περικοπές ακόμη και για βασικές ανάγκες, ενώ η αδυναμία αποταμίευσης είναι σχεδόν καθολική. Η ακρίβεια σε τρόφιμα, ενέργεια και καύσιμα συνεχίζει να συμπιέζει το διαθέσιμο εισόδημα, οδηγώντας σε περιορισμό δαπανών για ψυχαγωγία και ένδυση.

Παράλληλα, οι ανισότητες παραμένουν έντονες, με τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα και τα μονοπρόσωπα νοικοκυριά να αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες, ενώ η απαισιοδοξία για το μέλλον ενισχύεται.

Σε αυτό το πλαίσιο, αξιολογούνται ως ανεπαρκή τα υφιστάμενα μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας και προτάσσονται λύσεις δομικού χαρακτήρα, όπως η αύξηση των μισθών, οι φορολογικές ελαφρύνσεις και ο έλεγχος των τιμών, που ενισχύουν ουσιαστικά το εισόδημα και την οικονομική ασφάλεια των νοικοκυριών.

 

 

Αναδημοσίευση: newsbomb.gr

Το «πάρτι στον ΟΠΕΚΕΠΕ» συνεχίζεται: Καταγγελίες για οικογενειακές κομπίνες με βόδια στα Φάρσαλα

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου και τις δικογραφίες της κ Κοβέσι, «εντάχθηκε» στην ΑΑΔΕ (Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων). Μετά την καταγγελία για την απάτη – μαμούθ με τον 71χρονο και τα εικονικά τιμολόγια που αναδημοσίευσα στις 30 Απριλίου μια ακόμη υπόθεση αποκαλύπτει bankingnews.gr΄

Αφορά τέσσερις συγγενικές οικογένειες στην περιοχή των Φαρσάλων που δηλώνουν πάνω από 2700 βόδια και καταγγέλλεται ότι δεν έχουν ούτε τα μισά. Οι ενδείξεις για γύρω γύρω όλοι και το αίσχος με την κατανομή των βοσκοτόπων

Ας δούμε τι γράφει σχετικά ο Νίκος Καρούτζος:

• • •

Μια απίστευτη καταγγελία για δηλώσεις ψεύτικων ζώων από συγγενικά πρόσωπα σε περιοχή των Φαρσάλων έχει προωθηθεί στην ΑΑΔΕ, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Η υπόθεση που δείχνει οικογενειακή αφορά 4 συγγενικές οικογένειες που εισπράττουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όχι μόνο για τα ζώα που δηλώνουν αλλά και τις πρακτικές που επίσης δηλώνουν ότι ακολουθούν και αφορούν σε οικολογικά σχήματα και Βιολογική Γεωργία.

Το ΚΥΔ και η εμπλοκή

Το ενδιαφέρον είναι ότι οι δύο από τις τέσσερις οικογένειες χρησιμοποιούν μεγάλο ΚΥΔ της Λάρισας το φαίνεται να έχει σοβαρή εμπλοκή με τα οικολογικά σχήματα υπό την έννοια της χρήσης επαναλαμβανόμενων ίδιων παραστατικών για διαφορετικούς αγρότες.
Γιατί φαίνεται ότι χωρίς την προμήθεια εικονικών παραστατικών, π.χ. Ζωοτροφών δεν μπορούν να στηριχθεί τόσο μεγάλος αριθμός ζώων.. Είναι ζήτημα... οικολογίας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει καταφέρει να συγκεντρώσεις μέχρι στιγμής το ΒΝ, στην πρώτη οικογένεια δηλώνονται γύρω στα 270 βοοειδή, στη δεύτερη (σύζυγοι και γιός) δηλώνονται περί τα 1.350 βοοειδή, η Τρίτη οικογένεια είναι μονοπρόσωπη και δηλώνει περί τα 400 αιγοπρόβατα και 30 έως 40 βοοειδή και η τέταρτη οικογένεια (πατέρας και γιός δηλώνουν περί τα 1100 βοοειδή.
To σύνολο των ζώων που δηλώνονται ξεπερνά τα 3100 εκ των οποίων πάνω από 2700 είναι βοοειδή.

Διαφημίζονται κιόλας

Κάποιοι εξ αυτών μάλιστα διαφημίζουν τις δραστηριότητες τους στην κτηνοτροφία και στο Facebook.
Αν κάποιος παρατηρήσει την εξέλιξη του αριθμού των ζώων διαπιστώνει σε κάποιες περιπτώσεις σημαντικές αυξήσεις αριθμού και σε κάποιες άλλες σημαντικές μειώσεις, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για το αν εφαρμόζεται το σύστημα γύρω γύρω όλη για να δυσχεραίνεται ο έλεγχος.
Κατά τις πληροφορίες μας, πάντως, υποτίθεται ότι έχει γίνει έλεγχος από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και δεν βρήκαν τίποτα.
Είναι όμως προφανές ότι αυτό δεν αποτελεί είδηση ότι τα βαριά πυροβολικά δεν ήταν καθόλου αποτελεσματικά στην καλύτερη περίπτωση και δεν μπορούν να γίνουν, έστω και αν ο κ. Πιτσιλής μπορεί να έχει τέτοια προσδοκίες.

Διπλάσια και τριπλάσια ζώα από τα πραγματικά

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, η πρώτη οικογένεια δηλώνει διπλάσιο αριθμό ζώων, η δεύτερη τριπλάσιο, ο τρίτος διπλάσια αιγοπρόβατα ενώ δεν έχει κανένα βοοειδές και η τέταρτη τριπλάσιο αριθμό.
Μελετώντας τα στοιχεία που έχουν περιέλθει στην κατοχή μας διαπιστώνουμε ότι δηλώνουν τεράστιες εκτάσεις βόσκησης που δηλώνονται ως ενοικιαζόμενες και σχεδόν καθόλου ιδιόκτητα βοσκοτόπια.
Μόνο που οι ενοικιαζόμενες εκτάσεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά από την κατανομή βοσσκότοπων μέσω της τεχνικής λύσης.
Και το ερώτημα είναι που προαγματικά σταβλίζονται και βόσκουν κοντά στα 3000 βόδια.
Η έρευνα συνεχίζεται καθώς και το 2025 που υποτίθεται ότι ενισχύθηκε το πλαίσιο ελέγχου τα ποσά που έχουν λάβει οι αναφερόμενες τέσσερις οικογένειες είναι πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

 

 

Αναδημοσίευση: bankingnews.gr

Η μαζική αποστολή email πεθαίνει

 Γιατί η επικοινωνία όπως την ξέραμε αλλάζει

Η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να γίνει η «ταφόπλακα» του email, μιας μορφής επικοινωνίας που χρησιμοποιείται όλο και λιγότερο, αφού οι νέοι την απορρίπτουν, θεωρώντας την απομεινάρι του παρελθόντος.

• • •

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι λαμβάνουν καθημερινά έναν καταιγισμό από emails στο inbox τους. Στη συντριπτική πλειοψηφία τους, ωστόσο, αυτά τα emails δεν τους ενδιαφέρουν καθόλου.

Ο λόγος; Μια ανάλυση από την εταιρεία φιλοξενίας ιστοσελίδων και domain Hostinger αποκαλύπτει ότι το 87% των emails που αποστέλλονται σε όλο τον κόσμο έχουν γραφτεί από αυτοματοποιημένα συστήματα και όχι από ανθρώπους.

Για αυτό και μόνο το 44% των emails που αποστέλλονται περνούν τους ελέγχους ασφαλείας των παραληπτών (anti-spam και antivirus) και φτάνουν τελικά στο inbox τους.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η αποτελεσματικότητα των emails μειώνεται. «Αυτό που για χρόνια ήταν ένα εργαλείο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων έχει γίνει μια ψηφιακή υποδομή που κυριαρχείται από τον αυτοματισμό», κατέληξαν οι συγγραφείς της μελέτης, αφότου επεξεργάστηκαν ένα δισεκατομμύριο ανώνυμα emails που στάλθηκαν τον Ιανουάριο του 2026.

«Υπάρχει κάτι που αλλάζει εντελώς τα δεδομένα: Το email έχει πάψει να είναι ένα ανοιχτό κανάλι και έχει γίνει ένα οικοσύστημα που φιλτράρεται σε μεγάλο βαθμό από αλγόριθμους εμπιστοσύνης», εξηγεί μιλώντας στην El Pais ο Walter Guido, περιφερειακός διευθυντής της Hostinger  για την Ισπανία. «Το γεγονός ότι πάνω από τα μισά emails δεν φτάνουν καν στα εισερχόμενα δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι μια δομική αλλαγή».

Πραγματικά, τα περισσότερα emails που κυκλοφορούν σήμερα είναι ειδοποιήσεις, προωθητικές ενέργειες, alerts και μηνύματα που δημιουργούνται από επιχειρηματικές πλατφόρμες, κοινωνικά δίκτυα, εργαλεία λογισμικού ή συστήματα μάρκετινγκ. Με άλλα λόγια, δεν είναι πολύ ελκυστικά.

Ενώ η γενετική τεχνητή νοημοσύνη βοηθά κάπως ώστε τα emails να γίνουν πιο εξατομικευμένα, οι χρήστες μπορούν εύκολα να καταλάβουν με μια ματιά αν αυτό που βλέπουν είναι ένα email-«προκάτ» και αν ναι, τείνουν να το απορρίπτουν ή να το αγνοούν.

Όμως, δεν φταίει μόνο η τεχνητή νοημοσύνη για τον επαπειλούμενο «θάνατο» του email. Ένα email το οποίο έχει γραφτεί από άνθρωπο, αλλά έχει αποσταλεί μαζικά σε μια μεγάλη λίστα παραληπτών, χωρίς τη δική τους συναίνεση, δεν μπορεί παρά να έχει την ίδια τύχη.

Σε όλα αυτά, υπάρχει και μια πολιτισμική συνιστώσα. Οι νεότερες γενιές θεωρούν το email ένα ξεπερασμένο και αναποτελεσματικό κανάλι επικοινωνίας. Ακόμα και για θέματα που σχετίζονται με την εργασία, προτιμούν να χρησιμοποιούν συστήματα άμεσων μηνυμάτων που συνδέονται με το επαγγελματικό περιβάλλον, όπως το Slack. Στην προσωπική τους ζωή, είτε το αγνοούν είτε περιορίζουν τη χρήση του στο ελάχιστο, όπως για παράδειγμα για να λάβουν κωδικούς κατά το άνοιγμα λογαριασμών σε πλατφόρμες.

Όπως εξηγεί ο Guido, αυτή η δομική αλλαγή έχει τουλάχιστον δύο συνέπειες. Πρώτον, η μαζική αποστολή emails ως εργαλείο μάρκετινγκ, όπως είχε σχεδιαστεί πριν από χρόνια, είναι πρακτικά ξεπερασμένη. «Όχι επειδή έχει σταματήσει να λειτουργεί με δημιουργικούς όρους, αλλά επειδή είναι όλο και πιο δύσκολο να ξεπεράσει κανείς τα φίλτρα του inbox», εξηγεί. Η μάχη δεν ξεκινά με το περιεχόμενο, αλλά με την ίδια την παράδοση του μηνύματος.

Και δεύτερον, η εμπιστοσύνη έχει γίνει ο κύριος δείκτης. «Παλιότερα, μετρούσαμε πόσοι άνοιξαν το email ή πόσοι αγόρασαν το προϊόν που διαφήμιζε. Τώρα, ο πρωταρχικός στόχος είναι πολύ πιο βασικός και πιο απαιτητικός: Να θεωρείται κανείς νόμιμος αποστολέας». Η φήμη του αποστολέα – δηλαδή, το αν το σύστημα αναγνωρίζει τον αποστολέα ως αξιόπιστο ή όχι – εξηγεί ένα πολύ υψηλό ποσοστό (34%, σύμφωνα με τη μελέτη) των email που μπλοκάρονται πριν φτάσουν στα εισερχόμενα, καθώς το σύστημα υποψιάζεται ότι μπορεί να πρόκειται για phishing (κλοπή ευαίσθητων πληροφοριών μέσω τεχνικών που μιμούνται νόμιμες οντότητες), άλλους τύπους κακόβουλου λογισμικού ή bots.

Το πιο σημαντικό πράγμα για να διαβαστεί ένα email από τον παραλήπτη του είναι, επομένως, να περάσει τα αυτόματα φίλτρα της υπηρεσίας email. Εάν ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο, τίθενται σε εφαρμογή άλλοι παράγοντες που μπορούν να τραβήξουν την προσοχή του χρήστη, όπως η γραμμή θέματος του email. «Εκεί γίνονται συχνά λάθη, όπως η υπερβολική επιθετικότητα, η επινοητικότητα ή η εντελώς παραπλανητική συμπεριφορά. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι κάποιοι θα ανοίξουν περιστασιακά αυτά τα emails, αλλά μακροπρόθεσμα διαβρώνει την εμπιστοσύνη», υποστηρίζει ο Guido.

Έπειτα, υπάρχει το ζήτημα της εξατομίκευσης. «Το να απευθύνεται κάποιος στον παραλήπτη με το όνομά του (στην περίπτωση μαζικών emails) δεν είναι εξατομίκευση, είναι αυτοματοποίηση με μια αισθητική πινελιά. Οι χρήστες εντοπίζουν γρήγορα πότε υπάρχει γνήσια προσπάθεια πίσω από αυτήν και πότε όχι», λέει το στέλεχος της Hostinger. Τέλος, υπάρχει η συχνότητα: «Είναι σημαντικό να μην συγχέουμε την ορατότητα με τον κορεσμό», επισημαίνει ο Guido.

 

 

Αναδημοσίευση: moneyreview.gr

Κατέρρευσε η φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση στη Ρουμανία

Τι σηματοδοτεί για τη Ρουμανία η υπερψήφιση της πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης του Ίλιε Μπολοζάν (φωτο), που προκάλεσε την κατάρρευση της;

Η -διόλου εύκολη- απάντηση καθορίζει και καθορίζεται από τον ρόλο της χώρας στην Ευρώπη.

• • •

Ο κυβερνητικός συνασπισμός του οποίου ηγείτο ο Μπολοζάν κατέρρευσε την Τρίτη (05/05) έπειτα από πρόταση που κατέθεσε του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD), κι η οποία είχε τη στήριξη του ακροδεξιού κόμματος Συμμαχία για την Ένωση των Ρουμάνων (AUR), του μικρότερου εθνικιστικού κόμματος S.O.S. Romania κι ανεξάρτητων βουλευτών.

Συνολικά «ναι» στην απομάκρυνση της κυβέρνησης είπαν 281 βουλευτές και γερουσιαστές, 48 περισσότεροι από τους 233 που απαιτούνταν. «Όχι ψήφισαν οι βουλευτές και γερουσιαστές των δύο μεεγαλύτερων κομμάτων της συμπολίτευσης, το Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα (PNL) και η Ένωση Σώστε τη Ρουμανία (USR). Η Δημοκρατική Ένωση Ούγγρων της Ρουμανίας (UDMR/RMDSZ) κόμμα που που εκπροσωπεί την ουγγρική μειονότητα στη Ρουμανία και αποτελεί τον τρίτο κυβερνητικό εταίρο επέλεξε την αποχή. Επρόκειτο πάντως για προδιαγεγραμμένη εξέλιξη, καθώς το PSD, που διαθέτει και τον μεγαλύτερο αριθμό εκλεγμένων αντιπροσώπων και στα δύο σώματα, είχε εγκαταλείψει την κυβέρνηση, στην οποία συμμετείχε έως τις 20 Απριλίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μπολοζάν θα εκτελεί χρέη υπηρεσιακού πρωθυπουργού μέχρι την ανάδειξη νέου κυβερνητικού σχήματος.

Βασική αιτία για το «διαζύγιο» των πρώην εταίρων ήταν τα μέτρα λιτότητας που εισηγήθηκε ο Μπολοζάν, στην προσπάθειά του να περιορίσει το δημοσιονομικό έλλειμμα, το οποίο στο τελευταίο τέταρτο του 2025 έφτασε το δυσθεώρητο 7,9% του ΑΕΠ, ποσοστό υπερδιπλάσιο του ανώτατου ορίου του 3% που προβλέπεται ως ανώτατο όριο για τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Μεταξύ άλλων το πακέτο μέτρων περιλάμβανε πάγωμα μισθών και συντάξεων στον δημόσιο τομέα, ιδιωτικοποιήσεις κρατικών επιχειρήσεων (ειδικά στον τομέα της ενέργειας) και αύξηση του ΦΠΑ. Το πακέτο των μέτρων εκτός από τη σταδιακή σταθεροποίηση της χώρας θα «ξεκλείδωνε» ευρωπαϊκά κονδύλια ύψους 11 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Όμως οι άμεσες επιπτώσεις που θα είχαν τα μέτρα σε κοινωνικό επίπεδο καθιστούσαν το πολιτικό κόστος απαγορευτικό για το PSD, το οποίο αποχώρησε από το κυβερνητικό σχήμα καταγγέλοντας «δημοσιονομικά εγκλήματα». «Οι παρατηρητές έχουν δηλώσει ότι η κυβερνητική κρίση πυροδοτήθηκε όταν ο Μπολοζάν άρχισε να επιδιώκει μεταρρυθμίσεις που τον έβαλαν σε τροχιά σύγκρουσης με τους Σοσιαλδημοκράτες», τονίζει ο ανταποκριτής του Guardian στο Βουκουρέστι, Αντρέι Ποποβίτσιου, περιγράφοντας τα αίτια της ενδοκυβερνητικής ρήξης.

 

Φόβητρο

Υπενθυμίζεται πως ο προαναφερθείς συνασπισμός σχηματίστηκε τον Ιούνιο του 2025 με σκοπό να περιορίσει την άνοδο του AUR, το οποίο στις βουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2024 αναδείχθηκε δεύτερο κόμμα,  συγκεντρώνοντας το 18% των ψήφων.

Προηγήθηκε η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου να ακυρώσει το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου 2024 λόγω υποψίας ρωσικής παρέμβασης υπέρ του εθνικιστή Καλίν Γκεοργκέσκου, ο οποίος αναδείχθηκε πρώτος.

Τελικά οι προεδρικές εκλογές απαναλήφθηκαν, οδηγώντας στην επικράτηση του φιλοευρωπαϊστή Νικούσορ Νταν έναντι του αρχηγού του AUR, Τζόρτζε Σιμιόν. Όμως το αποτέλεσμα κατέγραψε εικόνα διχασμού, αφού το 46,40% που συγκέντρωσε ο Σιμιόν, δημιούργησε μια δεξαμενή ψήφων πολύ μεγαλύτερη από την αρχική βάση του κόμματος.

Σήμερα, η εικόνα διάλυσης που αποπνέει το κυβερνητικό σχήμα και κατ’ επέκταση το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα δημιουργεί φόβους σχετικά με την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Το πρόγραμμα του AUR δεν περιλαμβάνει ρητά την αποχώρηση από τη  Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά αμφισβητεί βασικές πτυχές της σημερινής ευρωπαϊκής πολιτικής, καθώς τάσσεται κατά της παροχής στρατιωτικής βοήθειας στηνεπανειλημμένα Ουκρανία και αντιτίθεται ανοικτά στα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Παράλληλα, δεν κρύβει τις μεγαλοιδεατικές προθέσεις του, που περιλαμβάνουν ένωση της Ρουμανίας με τη Μολδαβία και ολοκληρωτική ενσωμάτωση της περιοχής της Μπουκοβίνα -που σήμερα μοιράζεται ανάμεσα σε Ουκρανία και Ρουμανία- στο ρουμανικό κράτος.

Σε αυτό το πλαίσιο, δηλώσεις σαν αυτές του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Μάνφρεντ Βέμπερ, ότι «οι πολιτικές εξελίξεις στη Ρουμανία προκαλούν σοβαρές ανησυχίες» αντανακλούν τους φόβους των Βρυξελλών. «Όσα συμβαίνουν στη Ρουμανία δημιουργούν συζητήσεις για το πόσο πιθανόν είναι να υπάρξει επανάληψη του φαινομένου Όρμπαν» ανέφερε προ ημερών άρθρο της δεξαμενής σκέψης Atlantic Council, αναλύοντας διαφορές και ομοιότητες. «Ο Σιμιόν έχει αναφερθεί επανηλειμμένα στον Όρμπαν ως μοντέλο διακυβέρνησης και βάση σύγκρισης. Ακόμα κι αν τέτοιες αναφορές είναι εν μέρει ρητορικές, υποδεικνύουν έναν πιθανό προσανατολισμό προς μια πιο προσανατολισμένη στην εθνική κυριαρχία προσέγγιση εντός του πλαισίου της ΕΕ. Ο κίνδυνος, επομένως, δεν είναι μια άμεση ρήξη με την ΕΕ, αλλά μια σταδιακή στροφή προς ενός είδους επιλεκτική συνεργασία» τονίζεται στο άρθρο.

 

Η επόμενη μέρα

Το ερώτημα της επόμενης μέρας αφορά το αν θα σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας με βάση τα εναπομείναντα κόμματα του κυβερνητικού μπλοκ ή αν η χώρα θα οδηγηθεί σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές, τις πρώτες μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, το 1989.

Σε διάγγελμά προς τον ρουμανικό λαό λίγες ώρες μετά την πτώση της κυβέρνησης ο Νταν απέκλεισε το δεύτερο σενάριο, δηλώνοντας πως «θα υπάρξει σύντομα νέα κυβέρνηση». Όμως, σε έκτακτες συσκέψεις που ακολούθησαν οι ηγεσίες των PNL και USR απέκλεισαν κάθε σχήμα που θα περιλαμβάνει τους Σοσιαλδημοκράτες, με τον ηγέτη μάλιστα του USR, Ντόμινικ Φριτζ, να τονίζει ότι προτιμά την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες ή τον σχηματισμό κυβέρνησης μειοψηφίας.

Ο ρόλος του Νταν θεωρείται κομβικός, αφού καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην παραμονή των δύο κομμάτων στην κυβέρνηση και την προσέγγιση με τους Σοσιαλδημοκράτες. Ο ίδιος δέχεται «πυρά» για τη στάση του προς την απερχόμενη κυβέρνηση, με ορισμένα στελέχη της να τον κατηγορούν για έλλειψη ουσιαστικής στήριξης ή και συνέργεια με την αντιπολίτευση. «Κάποιοι ισχυρίζονται ανοικτά ότι ο Νταν συνεργάστηκε με το PSD, ώστε να διευκολύνει την απομάκρυνση του Μπολοζάν και να δρομολογήσει την ανάδειξη ενός πρωθυπουργού λιγότερο διχαστικού εντός του συνασπισμού» εκτιμά ο Ποποβίτσιου.

Στο ίδιο πνεύμα, ρεπορτάζ του ρουμανικού ιστότοπου Romania Journal, αναφέρει ότι μια μερίδα βουλευτών του PNL βλέπουν θετικά την παραμονή του κόμματος στην εξουσία: «Πηγές αναφέρουν ότι οι απόψεις εντός του κόμματος παραμένουν διχασμένες. Παρά την τρέχουσα ψηφοφορία στη συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου, τα περισσότερα μέλη θα προτιμούσαν να συνεχίσουν να κυβερνούν, ακόμη και αν αυτό σημαίνει επανέναρξη των διαπραγματεύσεων με το PSD».

Το «κλειδί» σε μια αποκλιμάκωση της κρίσης ίσως βρίσκεται μάλιστα στην ύφεση του μεταρρυθμιστικού οίστρου. «Εάν ο Νταν καταφέρει να ενώσει τον συνασπισμό με έναν πιο ουδέτερο πρωθυπουργό, αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως έμμεσο μήνυμα ώστε μία νέα κυβέρνηση να αποφύγει τις μεταρρυθμίσεις σε αυτούς τους τομείς», γράφει ο Ποποβίτσιου, απηχώντας εκτιμήσεις αναλυτών ότι ένα πιο ουδέτερο πρόσωπο ενδεχομένως να δημιουργήσει πιέσεις στην πλειοψηφούσα Κεντροαριστερά ώστε να συνεργαστεί.

 

 

Αναδημοσίευση: tovima.gr

Προς ίδρυση δυο ίσως και τρία Νέα Κόμματα - Ε ΚΑΙ;

Τον «τρέχοντα μήνα» τα ΜΜΕ περιμένουν την ίδρυση τριών νέων κομμάτων που θα κάνουν, όπως λένε, την διαφορά στις επερχόμενες Βουλευτικές εκλογές. Όποτε αυτές γίνουν. Λέω για τα ΜΜΕ γιατί τον κόσμο ποσώς τον ενδιαφέρει.

Οι έχοντες δημόσιο λόγο κυρίως στην τηλεόραση μιλάνε για:

• Κόμμα Αντώνη Σαμαρά. Ο κ. Σαμαράς έχει ιδρύσει ξανά κόμμα στις 30 Ιουνίου 1993. Την «Πολιτική Ανοιξη¨που συμμετείχε στις Βουλευτικές εκλογές της 10^ης Οκτωβρίου 1993  που πήρε 3336.460 ψήφους ή 2,88 % και της 22ας Σεπτεμβρίου 1993 (Στις πρώτες που βγήκε ο Σημίτης) κι έλαβε 199.463 ψήφους ή 2,94 %. Ακόμη συμμετείχε στις Ευρωεκλογες της 12^ης Ιουνίου 1994 και πήρε 564.778 ψήφους ή 8,65% και της 13^ης Ιουνίου 1999 με 146.512 ή 2,28%.

Από εκεί και πέρα ο κ Σαμαράς στηρίζει τη ΝΔ. Μέχρι που τον διέγραψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον Νοέμβριο του 2024.

Τώρα γιατί μιλούν για «ίδρυση κόμματος Σαμαρά» κι όχι για επανεργοποίση της «Πολιτικής Άνοιξης» είναι πολύ παράξενο.

Πάντως στη συγκεκριμένη περίπτωση ξέρουμε «τι θα πρεσβεύει» η Νέα Πολιτική Ανοιξη». Κάτι σαν την παλιά αλλά επκαιροποιημένη. Αρκεί να ανακοινωθεί

• Κόμμα Μαρίας Καρυστιανού. Μιλάμε για την τραγική μητέρα της Μάρθης, που ήταν πρόεδρος του «Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών 2023». Μια γυναίκα που αντιμετώπισε την αναλγησία του κράτους, και την κοροϊδία της δικαστικής εξουσίας. Επένδυσε τις ελπίδες για δικαίωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά κι εκεί προδόθηκε.

Αποφάσισε να κάνει ένα κόμμα να αντιμετωπίσει «αυτά τα θηρία».  Δεν ξέρουμε όμως τίποτε γι’ αυτό το κόμμα. Ούτε συνεργάτες ούτε τις ιδέες του.

Σε κάποιες δηλώσεις που έκανε, μίλησε με την αφέλεια του πρωτάρη στην πολιτική. Είπε πως «ως παιδίατρος ξέρω πως το έμβρυο είναι ζωντανός οργανισμός» και πως δεν είναι 100% σύμφωνη με τις αμβλώσεις. Πήραν αυτή την δήλωση και μια άλλη για μετανάστες, Που μιλούσε για «εισβολή μεταναστών και την έκαναν απλά «εισβολείς».

Την κατατάξαν λοιπόν στην ακροδεξιά. Ως να ανακοινώσει το κόμμα της και παρουσιάσει το μανιφέστο της εγώ δεν κατάσω πουθενά το κόμμα αυτό.

• Και το κόμμα Αλέξη Τσίπρα. Του ανθρώπου που παραιτήθηκε από πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μόλις έχασε για δεύτερη φορά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη το 2023. Που όταν ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έκανε μια light αντιπολίτευση, αφήνοντας την χώρα στο έλεος της χειρότερης κυβέρνησης (με καταφανέστατα σημάδια διαφθοράς) από ίδρυσης του Ελληνικού κράτους, όπως έγραψα στις 8 Δεκεμβρίου 2025, στο κείμενο που έγραφα για την παρουσίαση του βιβλίου του.

Στο ίδιο σημείωμα έγραφα και μερικά από τα τραγικά λάθη του. της περιόδου διακυβέρνησης του τόπου από τον ίδιο.

‘Όπως: Μόλις έχασε τις ευρωεκλογές του 2019 βιάστηκε να παραιτηθεί από πρωθυπουργός προκηρύσσοντας εκλογές. Αφού είχε χρονικό διάστημα 3 – 4 μηνών να κυβερνήσει εκτός μνημονίων όπως μας ανακοίνωσε από την Ιθάκη στις 21 Αυγούστου 2018.

- Τον Ιούλιο του 2016 ψήφισε εκλογικό νόμο τη απλή αναλογική κάτι που σιγούρευε πως το πρώτο κόμμα δε θα είχε την πλειοψηφία να σχηματίσει κυβέρνηση.

- Επέτρεψε τον διορισμό ως προέδρου της ΕΡΤ τον Νοέμβριο του 2018 τον Γιάννη Δρόσου που μετέτρεψε  την δημόσια ραδιοτηλεόραση σε ΝεοΔημοκρατικό μαγαζάκι.

- Επέμενε - παρακαλούσε θα έλεγα - κατά την προεκλογική περίοδο του 2019 για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ όταν αυτό, καλώς ή κακώς, το αρνούνταν.

Κι ακόμη: Δεν επιχείρησε να «εξωθήσει δε παραίτηση» από τη θέση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, τον Στουρνάρα, και τον άφησε να σαμποτάρει το έργο της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Σημειώνω πως πιστεύω πως ο κ Βαρουφάκης πρόσφερε στη, μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ  μέγιστή υπηρεσία. Που η τελευταία πράξη ως υπουργός Οικονομικών δεν ανανέωσε την θητεία του διοικητή της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου. Αν και η επόμενη πράξη του κ Βαρουφάκη ήταν να φύγει από τον ΣΤΡΙΖΑ.

- Δεν καθάρισε τον ΣΥΡΙΖΑ από «τα βαρίδια». Από ανθρώπους που φοβόταν να κυβερνήσουν μην τους πει κανείς πως προδίδουν την αριστερά ή από ανθρώπους που «έδειχναν ικανοποίηση» όταν εκτελούσαν εντολές της τρόικας.

Αυτό θα μπορούσε να το κάνει και την περίοδο 2019 – 23. Κάνοντας παράλληλα πιο σκληρή αντιπολίτευση.

Και δεν έφταναν όλα αυτά παραιτήθηκε από πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνιο του 2023 και αφού διαλύθηκε ουσιαστικά το κόμμα παραιτήθηκε ΚΑΙ από βουλευτής. Τώρα θέλει να κάνει κάτι καινούριο. Γιατί όλα αυτά δεν τα έκανε στον ΣΥΡΙΖΑ; Θα αντιδούσαν; Ας τους απομάκρυνς αυτούς που θ’ αντιδρούσαν

Εν κατακλείδι όλα αυτά τα βρίσκω ανάξια λόγου και ίσως να μην έπρεπε ν’ ασχοληθώ καθόλου.

Γιατί το πρόβλημα στην χώρα δεν είναι πως δεν ππάρχει αντιπολίτευση. Είναι που λόγω της κυριαρχίας της κυβέρνησης στα ΜΜΕ, συνέπεια του «μπουκώματός τους με €», δεν ακούγετε καμμιά άλλη φωνή. Αν εξαιρέσομε τα 15λεπτα και πολύ λέω των πρωινών ενημερωτικών εκπομπών.

Τώρα πως θα απαλλαγεί η χώρα από τον Μητσοτάκη;

Μόνο «αν πάρει ανάποδες» ο λαός, όπως έκανε το καλοκαίρι του 2015. Τότε που στο δημοψήφισμα ενώ όλα τα ΜΜΕ μας έλεγαν «να μένουμε Ευρώπη» και το ΟΧΙ είναι και «¨Όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο €» ο λαός «έδωσε σ αυτό το ΟΧΙ» 61,31 %. Την ώρα που ακόμη και με τα Exit poll έβγαζαν πως θα «έχουμε ντέρμπυ»

 

  

 Πηγή: Δικό μου blog  και el.wikipedia.org