Οι τιμές στο πετρέλαιο και ηλεκτρικό, μας γυρίζουν στον χειμώνα του ‘42

Η φτώχια και η ανέχεια στην Ελλάδα φαίνεται την τελευταία βδομάδα πολύ περισσότερο. Βλέπεις ο χειμώνας δείχνει πλέον «τα δόντια του». Ο θεός της Ελλάδας όσο και να θέλει δεν μπορεί να φέρει το καλοκαίρι, που είναι πιο εύκολος οικονονικά, στον χειμώνα, αλλά μάλλον κάνει ό,τι μπορεί γιατί ακούω στα δελτία καιρού πως οι γείτονές μας και οι Ευρωπαίοι έχουν ήδη χιονιά
Έτσι με το που μπήκε ο χειμώνας τα φτωχά σπίτια άρχισαν να ντουμανιάζουν από τα μαγκάλια και να λαμπαδιάζουν από τα κεριά. Έτσι και οι τηλεοράσεις αρχίσαν να ανακαλύπτουν πως υπάρχουν σπίτια χωρίς πετρέλαιο και χωρίς ηλεκτρισμό. Λένε πως 450.000 νοικοκυριά βρίσκονται στο σκοτάδι. Έδειξε το τι κάναν με την εξίσωση του πετρελαίου θέρμανσης με κίνησης (προς τα πάνω βεβαίως). ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Και τον δολοφονούν από πέρυσι ήδη.
Ποιος όμως θα πληρώσει για τον φόνο των φοιτητών στη Λάρισα; Ποιος θα πληρώσει για τον θάνατο της 13χρονης Σάρας στη Θεσσαλονίκη; Κανείς; Πάντως κάι μου λέει πως ρο επώνυμο του ένοχου αρχίζει από «Σ».
Κι ερχόμαστε στις διακοπές του ρεύματος. Φτωχικό σπίτι στο Κορδελιό λαμπάδιασε αφού ζούσαν χωρίς ρεύμα. Αν και υπάρχει κοινωνικό τιμολόγιο είτε δεν μπορούν να πληρώσουν είτε δεν εντάσσονται καν. Μην ξεχνάμε πως μιλάμε για μια κρατική ΔΕΗ που μας «χρεώνει» στο λογαριασμό (μαζί μ’ όλους τους φόρους) έξοδα για κοινωνική συμπαράσταση. Κι επειδή είναι Δημόσια επιχείρηση πιστεύω πως πάνε (πηγαίναν πριν την χρωκοπία μας τουλάχιστον) εκεί που πρέπει.
Αν ιδιοτικοποιηθεί θα κάνει κοινωνική πολιτική ο κάθε Μυτιλιναίος που θα του τη χαρίσουν; Ή θα πληρώνει το χρεοκοπημένο μας κράτος ή η τοπική αυτοδιοίκηση που την οδηγούν σε χρεοκοπία; Είδαμε τι γίνεται και στα αστικά της Θεσσαλονίκης που το κράτος χρωστά στον ΟΑΣΘ δεκάδες εκατομμύρια και στον ΟΣΕ, που επίσης χρωστά λεφτά το κράτος, και φαίνεται ασύμφορος οικονομικά. Με στόχο να τον χαρίσουν.
Ξαναζούμε λοιπόν τον κατοχικό χειμώνα του 1942 μέσα το 2013.

Σωσίβιο για τους υπόλογους

Το πόσο σωστή πληροφορική έχουμε (και τη συγκρίνει μ’ αυτή την εποχή της Χούντας) σχολίασε την περασμένη Κυριακή 1/12 στην «Καθημερινή» σε άρθρο του (με τον ίδιο τίτλο) ο κ. Χρήστος Γιανναράς

* * *

Υπάρχουν νηφάλιες φωνές, στην έντυπη τουλάχιστον δημοσιογραφία. Προειδοποιούν τους επαγγελματίες της εξουσίας για τον «θυελλώδη θυμό» που διακατέχει την ελλαδική κοινωνία. Για το όρια αντοχής και ανοχής των πολιτών (της συντριπτικής πλειονότητας) που έχουν εξαντληθεί. Bεβαιώνουν οι έντιμοι δημοσιογράφοι ότι η αστική τάξη, ραχοκοκαλιά της κοινωνικής συνοχής και της λειτουργίας του κράτους, είναι σε παραλυτική εξουθένωση – έχει καταρρεύσει κυριολεκτικά. Tο παραγωγικό δυναμικό της χώρας μοιάζει εκμηδενισμένο, δεν υπάρχει ούτε κουράγιο ούτε ελπίδα για ανάκαμψη.
Kραυγάζει απεγνωσμένα η ευσυνείδητη δημοσιογραφία ότι είναι αδύνατο στον πολίτη να εμπιστευθεί και να ελπίσει σε μια κυβέρνηση που εκδίδει, μέσα σε ένα χρόνο, 695 εγκυκλίους ερμηνευτικές των φορολογικών της αποφάσεων. H κατάρρευση της χώρας γενικεύεται, αλλά η κυβέρνηση θριαμβολογεί ότι στα νούμερα προκύπτει «πρωτογενές πλεόνασμα». Tα δύο κόμματα των υπόδικων φυσικών αυτουργών του κακουργηματικού υπερδανεισμού δεν διανοούνται επιστράτευση των αρίστων, υπερκομματική διαχείριση της κρίσης – αποδέσμευση από τις μικρονοϊκές και ανήθικες σκοπιμότητες επανεκλογής τους. H κυβέρνηση εξακολουθεί να υπηρετεί με τη σύνθεσή της τον πιο ξεδιάντροπο νεποτισμό και το ξέπλυμα «μαύρων υπηρεσιών» στο εσωκομματικό αλισβερίσι για την αρχηγία.
Oι τίμιες φωνές της έντυπης δημοσιογραφίας κομίζουν πειστήρια της εφιαλτικής τραγικότητας: Πόσο μειώθηκε η παραγωγή, πόσο η λαϊκή κατανάλωση, πόσο οι εξαγωγές, πόσο τα δάνεια των τραπεζών, πόσο δραματικά έχει εκλείψει η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, πόσο παγιωμένη εμφανίζεται η ανελπιστία. Kυρίως: πόσο τρομακτικό είναι το κενό πίστης στη δημοκρατία, στην κοινωνική συνοχή, σε οποιαδήποτε ποιότητα ζωής έξω από τον πρωτογονισμό της κατανάλωσης.
Eξαλείφθηκαν οι ελπίδες να ξαναβρούμε την πρότερη καταναλωτική μας ευδαιμονία και δεν υπάρχει άλλη κοινωνική στόχευση που να δικαιολογεί τη συνύπαρξή μας, την ιστορική συνέχεια της συλλογικής μας παρουσίας. Aυτό πρακτικά σημαίνει: O αριθμός των ολοκληρωτικά απελπισμένων έχει αυξηθεί καταιγιστικά. Oι άνθρωποι που ζουν στο σκοτάδι και στην παγωνιά επειδή δεν έχουν να πληρώσουν τη ΔEH, είναι ικανοί για όλα. Oσοι περιμένουν να βγει το σπίτι τους στον πλειστηριασμό επειδή η δόση για την εξόφλησή του ξεπερνάει το μηνιάτικο, είναι έτοιμοι και να σκοτωθούν – η απανθρωπία του ληστρικού ξεσπιτωμού δεν αντέχεται. Oι ηλικιωμένες ευπρόσωπες αστές που σταματούν στον δρόμο τούς περαστικούς ζητώντας έστω και ένα ευρώ, έχουν στο βλέμμα τους πίκρα που ξαφνιάζει. Oι ντόπιοι και γνώριμοι που ψάχνουν στους κάδους των σκουπιδιών για αποφάγια, δεν έχουν πια ψυχισμό για αισθήματα άλλα από το μίσος.
Aυξάνεται με δυναμική χιονοστιβάδας ο αριθμός των πολιτών που νιώθουν ότι δεν χάνουν τίποτα αν η χώρα βυθιστεί στο χάος της διαρπαγής και της αιματοχυσίας. Mας χωρίζουν από τη λογική της ζούγκλας (τη λογική του: «ο θάνατός σου ζωή μου») τα ελάχιστα δευτερόλεπτα που απέχει η έκρηξη από την «τυχαία» αφορμή της. Kαι οι κυβερνητικοί πυγμαίοι είναι αδύνατο να ανοίξουν το στόμα τους για κάτι άλλο από το να καυχηθούν αραδιάζοντας διαπραγματευτικές «επιτυχίες». Mοιάζει απίστευτο, κυριολεκτικά παρανοϊκό, αλλά, ναι, περιμένοντας την έκρηξη της βίας και διαρπαγής, αυτοί συνεχίζουν να διορίζουν στο Δημόσιο την εκλογική τους πελατεία! Tο αμείλικτο χιούμορ της πολιτικής γελοιογραφίας συμβολοποιεί «προσλήψεις καλαματιανών αστροναυτών» για ενδεχόμενο «διαστημικό σταθμό Kαλαμάτας»!
Mπορεί τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων να είναι εξαγορασμένα από τη δικομματική κυβερνητική, μέχρι ναυτίας, προπαγάνδα –ούτε επί χούντας δεν ήταν τόσο μονοδρομημένη η «πληροφόρηση». Στην έντυπη όμως δημοσιογραφία, τσακίζουν κόκαλα οι σκιτσογράφοι, ξεγυμνώνουν αδυσώπητα την κυβερνητική ανικανότητα οι έντιμοι δημοσιογράφοι. Σύμπτωμα υγείας του συνόλου, δεινά δοκιμαζόμενου λαού, είναι και η οριστική πια καθήλωση του πράσινου ΠAΣOK στο 4% της προτίμησης των ψηφοφόρων. Eίναι προφανέστατο λογικά, αλλά και εμπειρικά-κοινωνικά κατάδηλο, ότι ανάλογο ποσοστό θα συγκέντρωνε και το γαλάζιο ΠAΣOK, αν η παρουσία του ΣYPIZA δεν λειτουργούσε για το συλλογικό αισθητήριο σαν απειλή.
O ΣYPIZA είναι το σωσίβιο της συγκυβέρνησης γαλάζιου και πράσινου ΠAΣOK – των κομμάτων που οδήγησαν τον Eλληνισμό στο πιο ταπεινωτικό και ντροπιαστικό φινάλε της παρουσίας του στη σκηνή της Iστορίας. Kόμματα που ιδρύθηκαν για να εξυπηρετήσουν, αποκλειστικά και μόνο, τον ναρκισσισμό ή την ηδονοθηρία των ιδρυτών τους. Για να αποκαλυφθεί δραματικά η πολιτική τους γύμνια, ολετήρια η ξιπασιά του ιστορικο-υλιστικού τους μηδενισμού, στις μέρες και στα έργα των διαδόχων τους. Oι δίδυμες ομοιοτυπίες: Mητσοτάκης - Σημίτης, Kωστάκης - Γιωργάκης και σήμερα Σαμαράς - Bενιζέλος σαρκώνουν την παρακμιακή κατιούσα μιας μεταπρατικής πολιτικής ριζικά ανυποψίαστης για τις πραγματικές ανάγκες και τις ουσιαστικές δυνατότητες αυτού του λαού, της χώρας, της ιστορίας του. Nα είσαι γεννημένος στη γλώσσα των Eλλήνων, στον «τρόπο» των Eλλήνων, και να πιθηκίζεις τον ιστορικο-υλιστικό μηδενισμό από ξιπασιά ή αγραμματοσύνη, δεν είναι απλώς αυτοκτονικό, είναι και γελοίο.
Aν δεν υπήρχε ο ΣYPIZA, θα είχε ακολουθήσει και το γαλάζιο ΠAΣOK, νομοτελειακά, την εκφυλιστική αποσύνθεση των Πρασίνων. O ΣYPIZA αναδείχθηκε πρώτη κομματική δύναμη, όχι βέβαια για την ανύπαρκτη πολιτική του πρόταση, όχι για το δραματικό του υστέρημα σε πολιτικό προσωπικό (προσωπικό ικανό να υπουργήσει τις τεράστιες κοινωνικές ανάγκες), όχι για την επιπολαιότητα και διγλωσσία της ρητορικής του. Aναδείχθηκε πρώτο κόμμα μόνο για τη δυνατότητα που σαρκώνει η χαοτική συγκρότησή του και ο (κενός αλλά) αντικονφορμιστικός λόγος του: Ψηφίζοντας ΣYPIZA οι πολίτες μετασχημάτιζαν σε απειλή την οργή τους για το σημερινό, αναξιόπιστο και αμοραλιστικό, κυβερνητικό σχήμα. Δεν ψηφίζεται για την πολιτική του αντιπρόταση ο ΣYPIZA – αφού πια μόνο αντιγράφει συμπεριφορές, πρακτικές και τη λογική του συστημικού παλαιοκομματισμού. Λειτουργεί όμως σαν χαοτικό φόβητρο, επομένως μετασχηματίζει κάθε ψήφο που του δίνεται σε χαστούκι για το σύστημα.
Aν μιλούσε ο ΣYPIZA τη γλώσσα των κοινωνικών προτεραιοτήτων και όχι της συνδικαλιστικής ιδιοτέλειας και φαυλότητας. Aν κόμιζε δουλεμένη με μόχθο πρόταση για κοινωνικό κράτος, ανυποχώρητη αξιοκρατία και έλεγχο της ποιότητας. Aν είχε τη θυσιαστική ετοιμότητα για ένα πατριωτικό EAM: να λειτουργήσει και πάλι γεύση πατρίδας για τους Eλληνες. Θα γινόταν καταλύτης ριζικής αλλαγής του πολιτικού συστήματος.
Προτιμάει όμως να αυτοκτονεί παρέα με τους πρασινογάλαζους σπιθαμιαίους ιδιοτελείς.

Θα συμμετέχει η Ελλάδα στο Μουντιάλ; που η κλήρωση των ομίλων γίνεται σήμερα

Σήμερα (6/12) γίνεται στο Κόστα Ντα Σαουίπε της Βραζιλίας, στις 6 το απόγευμα η κλήρωση για το Μουντιάλ του καλοκαιριού στο Ρίο της Βραζιλίας. Είναι το δεύτερο συνεχόμενο Μουντιάλ που συμμετέχει η εθνική Ελλάδας, μετά απ’ αυτό της Νοτίου Αφρικής, και το τρίτο της ιστορίας της μετά το απίθανο ταξίδι αναψυχής στις ΗΠΑ επί Αλκέτα  Παναγούλια που κατάληξε στο απίθανο 4-4-2. Στα μακρινά πέτρινα προ Ρεχάγκελ χρόνια, το 1994.
Την τελευταία βδομάδα του Νοέμβρη κυκλοφόρησε η είδηση της οικειοθελούς μας αποχώρησης μας σε διάφορα blog. Βέβαια τα blog έφεραν την πρωταπριλιά τέσσερις μήνες νωρίτερα, αλλά έτσι πως είναι «σερβιρισμένη», και τα Στουρνάρια που μας κυβερνούν είναι πιστευτή.
Αξίζει λοιπόν να την δούμε.

* * *

Μπορεί οι διεθνείς του Φερνάντο Σάντος με μπροστάρη τον Κώστα Μήτρογλου να πήραν πανηγυρικά την πρόκριση επί των Ρουμάνων για το Μουντιάλ στη Βραζιλία, δεν είναι, όμως, διόλου σίγουρο ότι θα κάνουν τελικά το ταξίδι στο Ρίο.

Λίγο μετά τη λήξη του αγώνα στο Βουκουρέστι, υψηλόβαθμο στέλεχος της τρόικα επικοινώνησε με τον Γιάννη Στουρνάρα και του ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα πρέπει να παραιτηθεί από τη συμμετοχή στο παγκόσμιο κύπελλο.

Εξήγησε στον υπουργό ότι η Ελλάδα δεν έχει να καλύπτει το κόστος για ένα τέτοιο ταξίδι σε εποχές που γίνεται προσπάθεια να μαζέψει τους τόκους να πληρώσει τους δανειστές της. Ο Γιάννης Στουρνάρας αντιπρότεινε να πάνε στη Βραζιλία μόνο 4 παίκτες και ο προπονητής αλλά οι τροϊκανοί ήταν ανυποχώρητοι.

"Δεν είναι μόνο τα λεφτά", εξήγησαν στον υπουργό Οικονομικών, "είναι και ότι δε θέλουμε σε καμία περίπτωση να πάρουν χαρά οι Έλληνες, να νιώσουν για κάτι υπερήφανοι και να πάρουν τα μυαλά τους αέρα".

Ο Στουρνάρας επικοινώνησε αμέσως με τον πρωθυπουργό και του μετέφερε την εντολή, ουσιαστικά, των δανειστών.

Ο Σαμαράς έμεινε εμβρόντητος και έξαλλος ούρλιαξε: "Ξεχάστε το, κουφάλες. Η Ελλάδα ΘΑ πάει στη Βραζιλία και ας λένε ότι θέλουν οι τροϊκανοί". Ο Γιώργος Σαμαράς όλα αυτά. Γιατί ο Αντώνης συμφώνησε αμέσως και είπε ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να προκαλέσουμε τριγμούς στη σχέση μας με τους εταίρους μας.

"Χειρίζομαι την υπόθεση προσωπικά και κάνω ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να μπορέσει η Ελλάδα να πάει στο μουντιάλ αλλά, πιστέψτε με, ακόμη κι αν χρειαστεί να αποκλειστούμε δε θα είναι παρά μία από τις τελευταίες θυσίες στο δρόμο για την ανάκαμψη και την ευημερία" ήταν η τοποθέτηση του πρωθυπουργού στην Ανατροπή (και πέναλτι) του Γιάννη Πρετεντέρη.

"Και για όσους πιτσιρικάδες μπορεί να στεναχωριούνται, να τους πω ότι του χρόνου θα δώσουμε και δωρεάν λεπτά ομιλίας για να μιλάνε με όοοοοοοολη την παρέα" τόνισε ο κύριος Σαμαράς που στην παρατήρηση του Πρετεντέρη "αφού το τάξατε, πρέπει να το κάνετε" απάντησε με χαμόγελο: "Για να το λέω, το έχω ψάξει. Free 2 Go"!

O Eυάγγελος Βενιζέλος τόνισε ότι είναι μία από τις τελευταίες θυσίες που θα χρειαστεί να κάνουμε ως έθνος ενώ συμπλήρωσε ότι δεν πρόκειται για οριζόντιο αποκλεισμό. "Είναι ένα διαρθωτικό μέτρο και όχι οριζόντια περικοπή. Τους προτείναμε ισοδύναμα μέτρα και ισοτονικά αναψυκτικά, ξέρετε όμως τι ακατάδεκτοι που είναι. Για κάποια ματς το καλοκαίρι να πάνε στράφι οι κόποι τόσων ετών;"

"ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΟΥΜΕ ΟΧΙ Ο ΤΟΜΣΕΝ" έγραψε στο twitter του ο Άδωνις Γεωργιάδης ενώ ο Φαήλος Κρανιδιώτης σε ανάρτηση στο facebook σχολίασε πως "αριστεροί λακέδες και φρικιά του περιθωρίου θέλουν να πάμε στη Βραζιλία. Κομπλεξικοί υπάνθρωποι που έχουμε γραμμένους στα δυο μας τα .... Ξυδάκι, Σάντος, Πορτογάλε κομμουνιστή".

Κάπου εκεί εμφανίστηκε ο Μήτρογλου. Πήρε την πάσα του Καραγκούνη, σούταρε με δύναμη και έσπασε τις ρημάδες τις τηλεοράσεις. Η προπαγάνδα δεν είχε δίαυλο να μπει στο σαλόνι του αποχαυνωμένου και κουρασμένου Ελληνα.

Και οι ψυχάρες του (πιο Έλληνα από πολλούς Ελληνες) Φερνάντο Σάντος ετοιμάζουν βαλίτσες για Μπραζίλ!

Γιατί η Ελλαδάρα θα πάει στο Μουντιάλ. Και είναι ήδη επιτυχημένη, ό,τι κι αν κάνει το καλοκαίρι στα γήπεδα της χώρας της σάμπας.

Διότι έστειλε μήνυμα: οι Ελληνες ΜΠΟΡΟΥΜΕ!



Αναδημοσίευση http://amaniakos.blogspot.gr/2013/11/blog-post_3671.html

Συμπτώσεις: Είναι όντως τυχαίες τελικά;

Κάποιες από αυτές συμβαίνουν σε ατομικό επίπεδο και λίγη σημασία έχουν για τον ρου της ιστορίας, άλλες κάνουν εντύπωση εξαιτίας της επαναληψιμότητας τους ή ακόμα και της προφητικότητας που τις χαρακτηρίζει. Τέλος υπάρχουν και κάποιες που κατάφεραν να καθορίσουν και να αλλάξουν την πορεία του κόσμου.
Τι τελικά ορίζουμε ως σύμπτωση;
Από τι επηρεάζονται και πως αλληλεπιδρούν με τα δεδομένα της ζωής;
Είναι όντως τυχαίες και ποιος ο ρόλος του πεπρωμένου και της ελεύθερης βούλησης μέσα σε αυτό το σκηνικό;
Αλήθεια, τι σκέφτεστε όταν ακούτε την λέξη σύμπτωση; Κατά πάσα πιθανότητα, φέρνετε στην σκέψη σας ένα τυχαίο περιστατικό, σημαντικό ή αμελητέο, που αφού συνέβη, άλλαξε την λογική σειρά των γεγονότων όπως αυτά θα συνέβαιναν, καθώς και ότι –το πιο σημαντικό- δεν μπορείτε να εξηγήσετε, να αιτιολογήσετε ή να βασίσετε το γεγονός ότι συνέβη με κανέναν λογικό ή προφανή τρόπο. Ποιος λοιπόν κινεί τα νήματα και κάνει τις συμπτώσεις να συμβαίνουν; Υπάρχει αιτιατή σχέση που να συνδέει τις συμπτώσεις με τις προσωπικές μας επιλογές και την ελεύθερη βούληση; Μήπως οι αρχαίοι Ελληνες που είχαν τόσες διαφορετικές λέξεις για να δηλώσουν το «γραφτό» είχαν δίκιο; Είναι η μοίρα, το πεπρωμένο ή η τύχη, παντοδύναμα απέναντι στον άνθρωπο; Εχουμε την θέση της μαριονέτας σε ένα κουκλοθέατρο που τις κλωστές μας κινεί και ορίζει η ειμαρμένη; Ας προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τα ζητήματα αυτά.

Η επιστημονική ανάλυση της σύμπτωσης
Τα τυχαία περιστατικά μπορούν να καταγραφούν, κατά περίπτωση να εξηγηθούν και να αναλυθεί η σημασία τους. Δυστυχώς όμως δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο μιας εμπεριστατωμένης στατιστικής μελέτης ή μιας εργαστηριακής έρευνας ακριβώς γιατί ως τυχαία, οι συνθήκες της δημιουργίας τους δεν μπορούν να αναπαραχθούν. Το γεγονός αυτό έχει συμβάλει στην περιθωριοποίηση του ζητήματος των συμπτώσεων από μεγάλη μερίδα της επιστημονικής κοινότητας που –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- έχει προτιμήσει να στρέψει το κεφάλι από την άλλη πλευρά, υποβαθμίζοντας την σημασία τους, την καθολικότητα τους, το εύρος και την συχνότητα που παρατηρούνται.
Φωτεινές εξαιρέσεις επιστημόνων που έκαναν προσπάθειες να επεξηγήσουν την ύπαρξη των συμπτώσεων αποτέλεσαν ο γιατρός και ψυχολόγος Carl Gustav Jung, ο συγγραφέας Arthur Koestler, ο βιολόγος Paul Kammerer, ο καθηγητής Χρήστος Μαρκόπουλος –με σπουδές παιδαγωγικής, ψυχολογίας, Χημείας, Πυρηνικής Χημείας και έναν μεγάλο αριθμό δημοσιευμένων ερευνών αλλά και πιο πρόσφατα οι συγγραφείς Martin Plimmer και Brian King. Οι τελευταίοι έγραψαν πριν μερικά χρόνια ένα βιβλίο με τίτλο «Πίσω από τις συμπτώσεις», στο οποίο επιχειρούν να εντοπίσουν και να καταδείξουν τα μαθηματικά μοντέλα στα οποία βασίζονται οι συμπτώσεις. Οι συγγραφείς κινήθηκαν με βάση την υπόθεση πως τίποτα δεν είναι τυχαίο, αλλά όλα εξηγούνται από φυσικούς νόμους τους οποίους απλά ακόμα δεν έχουμε ανακαλύψει.
Ο Paul Kammerer, στο βιβλίο του «Ο νόμος των σειρών», έχει ασχοληθεί περισσότερο με την τυπολογία των συμπτώσεων ανάλογα με την ισχύ τους, την επαναληψιμότητα τους και τα κοινά τους χαρακτηριστικά, με βάση περιστατικά που κατέγραψε ο ίδιος μέσα σε μια περίοδο 20 ετών. Με τον διαχωρισμό αυτόν, καταδεικνύει πως όλες οι συμπτώσεις στις οποίες αναφέρεται υπακούν σε έναν νόμο των σειρών. Στην συνέχεια επιχειρεί να αποδείξει πως ο νόμος αυτός διέπει το σύμπαν, την φύση και συνολικά την ζωή, ενώ προτείνει πως εκτός από τις αρχές της αιτιότητας υπάρχει και η αρχή της μη-αιτιότητας η οποία τείνει να ομαδοποιεί φαινόμενα και γεγονότα στον χώρο και τον χρόνο.
Ο Carl Jung, έχοντας δείξει από νεαρή ηλικία την ροπή του προς τον πνευματισμό και την παραψυχολογία αλλά και όντας γοητευμένος από κάθε είδους παραδοξότητες -συνεπώς και τις συμπτώσεις-, δημοσιεύει το 1952 σε συνεργασία με τον βιολόγο Βόλφγκανγκ Πάουλι την «Ερμηνεία της Φύσης και της Ψυχής». Το κομμάτι στο οποίο εργάστηκε ο Jung είχε τον τίτλο «Συγχρονικότητα, μια μη αιτιακή συνεκτική αρχή» και αφορούσε, όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, τις συμπτώσεις. Σε αυτό, επηρεασμένος καταφανώς από τις πεποιθήσεις του για την ύπαρξη «συλλογικού ασυνείδητου» και τα «αρχέτυπα» που το διαμορφώνουν, καθώς και την πεποίθηση που έτρεφε ότι συνείδηση και ύλη έχουν την δυνατότητα να αλληλεπιδρούν, ο πατέρας της αναλυτικής ψυχολογίας πρότεινε πως δύο φαινόμενα μπορούν να μην συνδέονται αιτιοκρατικά μεταξύ τους, όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να υπάρχει εννοιολογική σύνδεση αναμεταξύ τους.
Ετσι επιχείρησε να δώσει εξήγηση στην ύπαρξη των συμπτώσεων εισηγούμενος τη θεωρία πως αυτά τα μη-αιτιοκρατικά συνδεδεμένα γεγονότα μπορούν να παρουσιάζουν ομοιότητες στην ουσία, το νόημα και τις συνέπειες τους. Μέσα στον κυκεώνα των αναλύσεων της ορολογίας, όμως, ο Jung φαίνεται πως έχασε τον αρχικό του στόχο, να συνδέσει δηλαδή τα αρχέτυπα και το συλλογικό ασυνείδητο με την δημιουργία και πρόκληση των συμπτώσεων, κάτι που επεσήμανε αργότερα, το 1972, ο Arthur Koestler στο βιβλίο του «Οι ρίζες της σύμπτωσης». Ο Βρετανός συγγραφέας χαρακτηρίζει ασαφή και σε κάποιο βαθμό αφελή την τοποθέτηση του Jung και επιχειρεί μια εισαγωγή σε θεωρίες της παραψυχολογίας, όπως η αντίληψη μέσω αισθήσεων και η ψυχοκίνηση, μπερδεύοντας τες με έννοιες κβαντομηχανικής όπως την συμπεριφορά των νετρίνων και την αλληλεπίδραση τους με τον χρόνο. Ολα αυτά βέβαια ο Koestler τα θέτει υπό την ομπρέλα της έννοιας της «Συγχρονικότητας» του Jung.
Ο Χρήστος Μαρκόπουλος από την άλλη, σε μια ιδιαίτερα εμπεριστατωμένη προσπάθεια ανάλυσης του φαινομένου, επιχειρεί μέσα από το βιβλίο του «Τύχη και τάξη: Η κυριαρχία των πρώτων» να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στην τυχαιότητα και την αιτιοκρατία μέσω της πρότασης πως η τυχαιότητα της προέλευσης της ζωής μπορεί να αποδειχθεί μέσα από την αλληλουχία των συστατικών των βιολογικών μορίων. Αυτό που υποστηρίζει, δηλαδή, είναι πως η τυχαιότητα που διακρίνει τους συσχετισμούς και τις αλληλουχίες σε ένα μαθηματικό παίγνιο τύχης, συναντάται αυτούσια στο σύμπαν και την διαδικασία γέννησης της ίδιας της ζωής. Αποτελεί την μήτρα που γεννάει την διαφορετικότητα των γονιδίων τα οποία δίνουν εν τέλει την μεγάλη ποικιλία των έμβιων όντων. Μέσα από την διαδικασία των αλλεπάλληλων αλληλουχιών εμφανίζεται ο «Νόμος της Κυριαρχίας των Πρώτων», όπως τον ονομάζει ο Μαρκόπουλος, εννοώντας πως αυτό που τυχαία θα εμφανιστεί πρώτο, είτε σε ένα τυχερό παιχνίδι, είτε σε ένα βιολογικό σύστημα, έχει περισσότερες πιθανότητες να εμφανιστεί στην συνέχεια.
Αυτό είναι ένα αξίωμα που αν μη τι άλλο μπορεί να στηριχτεί στατιστικά, με παράδειγμα το «κορώνα-γράμματα» και την πλευρά που θα εμφανιστεί την πρώτη φορά να έχει περισσότερες πιθανότητες να εμφανιστεί και στην συνέχεια, τους λήγοντες αριθμούς του λαχείου, με αυτούς που θα κληρωθούν σε μια κλήρωση να εμφανίζονται συχνότερα στην συνέχεια, αλλά και τα αμινοξέα που πρώτα θα εμφανιστούν κατά τον σχηματισμό μιας πρωτεΐνης και θα καθορίσουν τα βασικά χαρακτηριστικά της, να τείνουν να εμφανίζονται συχνότερα στην σύσταση άλλων, νέων πρωτεϊνών. Ο Μαρκόπουλος λοιπόν, επιτυγχάνοντας σε μεγαλύτερο βαθμό από τους υπόλοιπους να συνδέσει το συμπτωματικό με το αιτιακό, διαπιστώνοντας πειραματικά την αλήθεια της κυριαρχίας των πρώτων, πρότεινε μέσα από το βιβλίο του πως με την ενδελεχή και λεπτομερή εξέταση των «τυχαιοτήτων» του παρελθόντος μπορούμε να προβλέψουμε τις «τυχαιότητες» του μέλλοντος. Ενα σημαντικό βήμα για την εξήγηση των συμπτώσεων που όμως ακόμα και αυτό δεν αποκαλύπτει ολοκληρωτικά την φόρμουλα λειτουργίας τους.

Προφητικά μυθιστορήματα
Ο χαρακτηρισμός «προφητική» στο ουσιαστικό «σύμπτωση», μπορεί να φαίνεται υπερβολικός με μια πρώτη σκέψη. Ομως τα παραδείγματα τέτοιων συμπτωματικών γεγονότων μάλλον θα καταφέρουν να αμβλύνουν τις τυχόν αντιθέσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το μυθιστόρημα του Morgan Robertson με τίτλο «Futility» (ματαιοπονία) που εκδόθηκε το 1898. Θέμα του μυθιστορήματος, ένα υπερπολυτελές κρουαζιερόπλοιο που λέγεται «Titan» και στο παρθενικό του ταξίδι συγκρούεται με παγόβουνο, βυθίζεται –ενώ σε προηγούμενες σελίδες έχει χαρακτηριστεί αβύθιστο- και χιλιάδες άνθρωποι χάνουν την ζωή τους.
Η ιστορία μάλλον σας φαίνεται οικεία και φυσικά είναι τέτοια, αφού ακριβώς έτσι έγιναν τα πράγματα με ένα άλλο υπερπολυτελές κρουαζιερόπλοιο που υπήρξε πραγματικά, τον Τιτανικό. Το παράδοξο με την συγκεκριμένη σύμπτωση είναι πως το κείμενο του Robertson προηγήθηκε της πραγματικής τραγωδίας κατά 13 χρόνια. Και αν ορθολογικά υποθέσουμε πως το μεγαλείο του πλοίου του μυθιστορήματος αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους δημιουργούς του Τιτανικού, θα ήταν τουλάχιστον άρρωστο να επιχειρήσουμε μια σύνδεση ανάμεσα στις δύο τραγωδίες. Και αν ακόμα αντιμετωπίσουμε το ζήτημα αποδίδοντας το γεγονός της τραγικής βύθισης στην μοίρα, σίγουρα δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο για τις πολλές, μικρότερης σημασίας, λεπτομέρειες που είναι κοινές ανάμεσα στον μύθο και την πραγματικότητα. Πραγματικό και φανταστικό ναυάγιο έγιναν τον μήνα Απρίλιο, 3.000 επιβάτες και 24 σωστικές λέμβοι υπήρχαν στο «Titan», 2.207 και 20 λέμβοι στον Τιτανικό, ενώ χιλιάδες ψυχές χάθηκαν και στα δύο.
Μια ακόμα σατανική και προφητική σύμπτωση, έχει να κάνει με την τραγωδία που σημάδεψε τις ΗΠΑ την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Ο συγγραφέας από το Εκουαδόρ, Joseph Borja, έγραψε το 1981 ένα βιβλίο –με ύφος απομνημονευμάτων- με τίτλο «Ετσι υποφέρει η Λατινική Αμερική», το δημοσίευσε το 1983 και το εξώφυλλο κοσμούσε μια εικόνα των Δίδυμων Πύργων, την στιγμή που ο ένας φλέγεται και κόβεται κυριολεκτικά στην μέση. Η εικόνα αυτή παρουσίασε εκπληκτική ομοιότητα με αυτήν που μεταδόθηκε από έντυπα και τηλεοπτικά δίκτυα σε όλο τον κόσμο κατά την καταστροφή του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου 18 χρόνια αργότερα. Στην προκειμένη περίπτωση, βέβαια, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε με επιφύλαξη πως μια εικόνα με τόσο έντονη δυναμική θα μπορούσε να έχει έστω και υποσυνείδητα επηρεάσει μια τρομοκρατική οργάνωση που αναζητά έναν τρόπο με έντονη και βαθειά σημειολογία για να επιτύχει το σκοπό της. Οι πιθανότητες βέβαια να είναι συνέβη κάτι τέτοιο, είναι μάλλον εξαιρετικά μικρές, καθώς το βιβλίο του Borja, δεν είχε προκαλέσει τόσο μεγάλη αίσθηση, ούτε είχε μεγάλη απήχηση όταν κυκλοφόρησε.

Βίοι (και φόνοι) παράλληλοι
Μια σειρά σατανικών συμπτώσεων έχει συνδέσει τις ζωές και τον θάνατο δύο προέδρων των Ηνωμένων Πολιτειών, αποτελώντας μάλιστα μια από τις πιο διαδεδομένες περιπτώσεις συμπτωσιολογίας διαχρονικά. Ο Abraham Lincoln και ο John F. Kennedy έγιναν οι πρωταγωνιστές μιας ιστορίας με κοινές συμπτώσεις, που κάνουν και τον πλέον δύσπιστο ορθολογιστή να αποδέχεται πως πρέπει να υπάρχει τάξη μέσα στο φαινομενικό χάος, μαθηματικοί αλγόριθμοι μέσα στην παραδοξότητα του σύμπαντος, ειμαρμένη και πεπρωμένο που θα πληρώσουν τους σκοπούς τους ανεξάρτητα από την προσωπική βούληση του ατόμου που παίρνει την θέση του αντικειμένου, αφήνοντας την μοίρα να γίνει το υποκείμενο.
Μερικές από τις μοιραίες και πραγματικά ανεξήγητες συμπτώσεις ανάμεσα στους δύο χαρισματικούς προέδρους είναι οι εξής: Ο Lincoln εκλέχτηκε γερουσιαστής στο Κογκρέσο το 1846, ενώ ο Kennedy ακριβώς έναν αιώνα μετά, το 1946. Μετά από πολιτική σταδιοδρομία 14 ετών, ο πρώτος εκλέχτηκε για το ύπατο αξίωμα το 1860 και ο δεύτερος το 1960. Αμφότεροι δολοφονήθηκαν Παρασκευή, με μια σφαίρα στο κεφάλι, παρουσία των συζύγων τους. Κατά μια ακόμα σατανική σύμπτωση, η γραμματέας του Kennedy λεγόταν Lincoln, ενώ του Lincoln λεγόταν Kennedy. Και οι δύο κυρίες είχαν άσχημο προαίσθημα για τις ημέρες που έγιναν οι δολοφονίες, ενώ έχει γραφτεί πως και οι δύο είχαν επιχειρήσει να αποτρέψουν τους προέδρους να πάνε εκείνη την ημέρα στα μέρη που έμελε να δολοφονηθούν. Σε ότι αφορά το συγκεκριμένο, αξίζει να αναφέρουμε πως ο πρόεδρος Lincoln έπεσε νεκρός στο θέατρο Kennedy, ενώ ο J.F.K. πυροβολήθηκε ενώ βρισκόταν σε αυτοκίνητο μάρκας Lincoln.
Οι δολοφόνοι συνελλήφθηκαν και διαπιστώθηκε ότι ήταν και οι δύο Νότιοι, με ονόματα αποτελούμενα από τρεις λέξεις. Ο John Wilkes Booth, δολοφόνος του Lincoln γεννήθηκε το 1839, ενώ ο Lee Harvey Oswald που φέρεται να δολοφόνησε τον Kennedy ακριβώς μετά από 100 χρόνια. Τηρώντας την σειρά των συμπτώσεων, και οι δύο δράστες δολοφονήθηκαν πριν την δίκη τους.
Διάδοχοι των δύο προέδρων μετά τις δολοφονίες, ανέλαβαν στην πρώτη περίπτωση ο Andrew Johnson, γεννημένος το 1808 και στην δεύτερη ο Lyndon Johnson, γεννημένος το 1908. Και οι δύο Johnson ήταν Νότιοι.
Και επειδή οι συμπτωσιολόγοι δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη, μια ακόμα κοινή πτυχή είναι πως μια εβδομάδα πριν την δολοφονία ο Lincoln βρισκόταν στην πόλη Μονρό του Μέρυλαντ, ενώ ο Kennedy περνούσε χρόνο με την ερωμένη του Marilyn Monroe.

Προφητικές, δολοφονικές, μυστηριώδεις και ανεξήγητες!
Με την ανάλυση των συμπτώσεων να πέφτει πολλές φορές στο κενό, στην περίπτωση που δεν καταλήγει σε αδιέξοδο, μακράν πιο εύγλωττα μοιάζουν τα αμέτρητα περιστατικά καταγεγραμμένων συμπτώσεων που άλλοτε προκάλεσαν απορία και έκπληξη και άλλοτε σόκαραν με την προφητικότητα τους. Γεγονότα πολύ συχνά εξωφρενικά, που φαίνεται να «κοροϊδεύουν» τον Νόμο των Πιθανοτήτων, αφού ως σύμπτωση ορίζεται κάτι που έχει ελάχιστες έως μηδαμινές πιθανότητες να συμβεί και όμως όχι απλά συμβαίνει αλλά σε κάποιες σατανικές περιπτώσεις, επαναλαμβάνονται.
Ο κ. Δημήτρης Χορόσκελης, κοινωνιολόγος και συγγραφέας, πατώντας πάνω στην επαναληψιμότητα των συμπτώσεων, αναφέρει στο βιβλίο του «Η τρομερή ανάγκη» (εκδ. Δίον) πως «…οποιοδήποτε ασυνήθιστο γεγονός επαναλαμβάνεται δεν μπορεί να αποτελεί σύμπτωση, αλλά σύμπτωμα μιας αόρατης και ακατανόητης για τον άνθρωπο κατάστασης».

Προδιαγεγραμμένες ζωές;
Μετά την παράθεση τόσων παραδειγμάτων, αλλά και την ανάλυση πολλών ακόμα που δεν παρατέθηκαν, με πόση βεβαιότητα θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως κάποια πράγματα δεν είναι «γραφτό» να γίνουν; Πως γίνεται τόση μαεστρία σε φαινομενικά ασύνδετα γεγονότα να είναι ενορχηστρωμένη από την Τύχη; Μήπως οι αρνητές της αιτιοκρατίας που διέπει τις συμπτώσεις έχουν βολικά δώσει τον χαρακτηρισμό «τυχαίο» σε όσα αδυνατούν να εξηγήσουν;… Τυχαία ή όχι, κάποια στιγμή θα πάρουμε απαντήσεις!

Αναδημοσίευση http://www.4news.gr/%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%80%CF%84%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%8C%CE%BD%CF%84%CF%89%CF%82-%CF%84%CF%85%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BA

Αντάλλαξε ομόλογα αξίας 6,6 δισ. ευρώ η Πορτογαλία

Η Πορτογαλία αντάλλαξε την Τρίτη 3 Δεκεμβρίου ομόλογα συνολικής αξίας 6,6 δισεκ. ευρώ, τα οποία θα έπρεπε να αποπληρώσει μέσα στα επόμενα δύο χρόνια με ομόλογα πιο μακροπρόθεσμης διάρκειας σήμερα, μειώνοντας τα ποσά που θα χρειαστεί να καταβάλει βραχυπρόθεσμα, ώστε να διευκολυνθεί η έξοδός της από τη δανειακή συμφωνία με τη διεθνή τρόικα των πιστωτών (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ).
Η ανταλλαγή αυτή θεωρείται ότι ανοίγει το δρόμο προκειμένου η Λισαβόνα να εκδώσει νέα ομόλογα στις αρχές του 2014, φέρνοντας τη χώρα πιο κοντά στο στόχο της επιστροφής της στις αγορές δανεισμού καθώς η κυβέρνηση προβλέπει την έξοδό της από το πρόγραμμα στήριξης, ύψους 78 δισεκ. ευρώ, που είχε συνάψει πριν από τρία χρόνια.
«Αυτή (η ανταλλαγή) είναι μια ένδειξη εμπιστοσύνης από μέρους των επενδυτών. Με αυτήν διακρατούν χρέος η ωρίμανση του οποίου θα συμβεί το 2017 και το 2018, δηλαδή πολύ πέραν της ολοκλήρωσης της διάσωσης της τρόικας», σχολίασε ο Φιλίπε Σίλβα, στέλεχος της Banco Carregosa στο Πόρτο. «Αυτό είναι ένα καλό βήμα ώστε η Πορτογαλία να προχωρήσει στην έκδοση ενός ομολόγου στις αρχές του 2014», πρόσθεσε ο ίδιος.
Ο Ζοάο Μορέιρα Ράτο, επικεφαλής του ταμείου διαχείρισης του πορτογαλικού δημόσιου χρέους IGCP, δήλωσε ότι υπήρξε έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον για τους τίτλους με προθεσμία αποπληρωμής το 2017 και το 2018.
«Η πώληση ξεπέρασε τις προσδοκίες μας και μας επιτρέπει να προετοιμάσουμε το πρόγραμμα αναχρηματοδότησής μας για το 2014 με μεγαλύτερη ελευθερία και ευελιξία», επισήμανε ο Ράτο σε δηλώσεις του στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters.
Οι αποδόσεις των πορτογαλικών ομολόγων σημείωσαν πτώση μετά τη σημερινή ανταλλαγή. Η απόδοση των πενταετών πορτογαλικών ομολόγων μειώθηκε 19 μονάδες βάσεις, στο 4,92%, ενώ των δεκαετών κατά 10 μονάδες βάσης, στο 5,9%.
«Έχω εκπλαγεί θετικά», σχολίασε ο Νταβίντ Σνάουτς, ειδικός για θέματα χρέους στην Commerzbank της Νέας Υόρκης, αναφερόμενος στο μέγεθος της ανταλλαγής. «Είναι μια μεγάλη επιτυχία όσον αφορά στην αντιμετώπιση των επικείμενων πληρωμών και εξασφαλίζει χρόνο για να αφεθούν οι μεταρρυθμίσεις να καρποφορήσουν», πρόσθεσε.
Η υπηρεσία διαχείρισης του χρέους της Πορτογαλίας ανέφερε ότι προχώρησε στην επαναγορά κρατικών τίτλων αξίας 837 εκατ. ευρώ με επιτόκιο 4,375% που έληγαν τον Ιούνιο του 2014, κρατικών ομολόγων αξίας 1,639 δισεκ. ευρώ με επιτόκιο 3,6% που έληγαν τον Οκτώβριο του 2014 και κρατικών ομολόγων 4,164 δισεκ. ευρώ με επιτόκιο 3,35% που έληγαν τον Οκτώβριο του 2015.
Αυτά αντικαταστάθηκαν με ομόλογα αξίας 2,676 δισεκ. δολαρίων με απόδοση 4,35%, τα οποία «ωριμάζουν» τον Οκτώβριο του 2017 και ομόλογα αξίας 3,966 δισεκ. ευρώ με απόδοση 4,45% που λήγουν τον Ιούνιο του 2018. Είναι η δεύτερη ανταλλαγή κρατικών τίτλων στην οποία προβαίνει η κυβέρνηση της Πορτογαλίας μετά τη σύναψη του μνημονίου δανεισμού της, το Μάιο του 2011.
Η ανταλλαγή αυτή δίνει στην πορτογαλική κυβέρνηση αρκετά περιθώρια ελιγμών. Πλέον πρέπει να αποπληρώσει ομόλογα αξίας 5 δισεκ. ευρώ που λήγουν τον Ιούνιο και 6,2 δισεκ. ευρώ που λήγουν τον Οκτώβριο. Ο προϋπολογισμός του 2014 προβλέπει την έκδοση ομολόγων αξίας 10,5 δισεκ. ευρώ εντός του νέου έτους.
Εξάλλου η συντηρητική πορτογαλική κυβέρνηση, κάνοντας επίσης λόγο περί ανάκτησης της εμπιστοσύνης των επενδυτών, ανακοίνωσε σήμερα ότι υπολογίζει πως πρόκειται να συγκεντρώσει 580 εκατ. ευρώ από την ιδιωτικοποίηση των πορτογαλικών ταχυδρομείων (CTT).
«Με την ανταλλαγή ομολόγων και την πώληση της CTT, έχουμε πράγματι την επιστροφή της εμπιστοσύνης», δήλωσε ο υφυπουργός Οικονομικών Μανουέλ Ροδρίγκες στους δημοσιογράφους.

Αναδημοσίευση http://www.defencenet.gr/defence/item/%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BE%CE%B5-%CE%BF%CE%BC%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B1-%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B1%CF%82-66-%CE%B4%CE%B9%CF%83-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E

Οι σήραγγες των Τεμπών το ακριβότερο έργο της Ευρώπης

Ένα ακόμη σκάνδαλο για την Ελλάδα της κρίσης. Ένα ακόμη Δωράκι στους μεγαλοεργολάβους, λέγε με Μπόμπολα, που θα μείνει χωρίς κανείς να εισαγγελέας να το ψάξει. Να τη χαιρόμαστε την Ελλάδα των νταβατζήδων, που εξαφάνισαν τον πρωθυπουργό που τους ονομάτισε.

* * *

Το ακριβότερο κατασκευαστικό έργο της Ευρώπης είναι ελληνικό και συγκεκριμένα πρόκειται για τις σήραγγες των Τεμπών, ενώ στη λίστα ακολουθεί ο αυτοκινητόδρομος Α - 41 στη Γαλλία.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Υποδομών, «τσιμπημένες» εμφανίζονται οι τιμές για τα έργα και στους άλλους τρεις αυτοκινητόδρομους.

Οι συγκρίσεις γίνονται με βάση στοιχεία από την Εγνατία Οδό και τον σχεδόν έτοιμο αυτοκινητόδρομο Κορίνθου - Τρίπολης - Καλαμάτας, αλλά και με ανάλογα έργα σε χώρες της ΕΕ, όπως η Γαλλία και η Γερμανία.

Για το τμήμα Μαλιακός-Κλειδί το μέσο κατασκευαστικό κόστος διαμορφώνεται σε 32 εκατομμύρια ευρώ ανά χιλιόμετρο. Το έργο αφορά στο νέο κομμάτι των 24 χιλιομέτρων με το οποίο παρακάμπτονται τα στενά των Τεμπών και περιλαμβάνει πεδινά τμήματα και τις τρεις δίδυμες σήραγγες με μήκος 2 χιλιομέτρων, 2,7 χιλιομέτρων και 6 χιλιομέτρων ανά ρεύμα κυκλοφορίας. Μάλιστα, η τελευταία σήραγγα αναμένεται να είναι η μεγαλύτερη των Βαλκανίων. Το δεύτερο ακριβότερο έργο βρίσκεται στον αυτοκινητόδρομο Α - 41 στη Γαλλία, με σήραγγες μεγάλου μήκους και κόστος 30 εκατομμυρίων το χιλιόμετρο.

Πιο αποκαλυπτική είναι η σύγκριση με τα αντίστοιχα μεγέθη της Εγνατίας Οδού, που κατασκευάστηκε ως κλασικό δημόσιο έργο. Σύμφωνα με την «Εφημερίδα των Συντακτών» στον οδικό άξονα των 670 χιλιομέτρων λειτουργούν 73 δίδυμες σήραγγες, με συνολικό μήκος 50 χιλιομέτρων για κάθε ρεύμα κυκλοφορίας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η σήραγγα του Δρίσκου, με μήκος 4,5 χιλιομέτρων που θα έχει τα πρωτεία ως το 2015.Το κατασκευαστικό κόστος μόνο για τις σήραγγες κυμαίνεται από 8 έως 30 εκατομμύρια το χιλιόμετρο με βάση τα επίσημα στοιχεία.

Το ίδιο το υπουργείο Υποδομών αποδέχεται ότι το μέσο κόστος της Εγνατίας Οδού ποικίλει από 4,1 έως 15,4 εκατομμύρια ευρώ ανά χιλιόμετρο ανάλογα με την περιοχή (ανατολικό, κεντρικό και δυτικό τμήμα).

Στους άλλους τρεις αυτοκινητόδρομους το μέσο κόστος κυμαίνεται από 6,6 έως 7,2 εκατομμύρια ευρώ ανά χιλιόμετρο, όταν σε ανάλογα έργα στη Γαλλία και τη Γερμανία διαμορφώνεται από 5,9 έως 8 εκατομμύρια το χιλιόμετρο. Είναι ενδεικτικό ότι ο αυτοκινητόδρομος Κόρινθος - Τρίπολη - Καλαμάτα, που υλοποιήθηκε με το σύστημα της συγχρηματοδότησης και δεν αντιμετώπισε ανάλογα προβλήματα μεγάλων καθυστερήσεων και δανεισμού, έχει μέσο κόστος 6,4 εκατομμυρίων ευρώ ανά χιλιόμετρο.

Αναδημοσίευση http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2013/12/blog-post_3365.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+blogspot/hyMBI+%28tromaktiko%29

Βραβευθέντες μεν, στη διαθεσιμότητα δε

Η είδηση που αναδημοσιεύω δείχνει ουσιαστικά το πως έγιναν οι διαθεσιμότητες στον εκπαιδευτικό τομέα, Πώς; Είμαι διχόγνωμος. Με στόχο να διαλυθεί η παιδεία ή τυχαία; Μπορεί να έχει ο καθένας την άποψή του, αν και τώρα που το σκέφτομαι μάλλον το δεύτερο είναι μια που και να διαλύσεις κάτι χρειάζεται ικανότητα κι αυτοί είναι ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΝΙΚΑΝΟΙ!!!!

* * *

Εκπαιδευτικοί που βρίσκονται μετά από χρόνια διδασκαλίας εκτός σχολικών αιθουσών λόγω της διαθεσιμότητας βραβεύτηκαν στα πλαίσια του θεσμού «Αριστείας» για τις καλές πρακτικές και τις καινοτόμες δράσεις τους στην εκπαίδευση.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στις 29/11 στο Υπουργείο Παιδείας μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής εκπαιδευτικών ΔΕ που βρίσκονται στη διαθεσιμότητα έδωσαν το παρόν μέσα και έξω από τον χώρο της εκδήλωσης.

Μάλιστα ένας από τους βραβευθέντες εκπαιδευτικούς για το έτος 2012 ο κ. Σακατζής της ειδικότητας ΠΕ 18.10 (νοσηλευτικής) από το 1ο ΕΠΑΛ Τυρνάβου ανέβηκε στο βήμα κρατώντας στο ένα του χέρι το βραβείο του Υπουργού κ. Αρβανιτόπουλου και στο άλλο χέρι το έγγραφο με το οποίο τίθεται στη διαθεσιμότητα.

Ο εν λόγω εκπαιδευτικός έδειξε στο κοινό τα δυο έγγραφα και δήλωσε από το βήμα ότι οι καθηγητές έχουν κατασυκοφαντηθεί από τον πολιτικό κόσμο ενώ τα τηλεοπτικά κανάλια δεν έχουν παρουσιάσει τις θέσεις τους. Ο εκπαιδευτικός χειροκροτήθηκε και τη στιγμή που ανέβηκε στο βήμα συνάδελφοί του άνοιξαν πανό δηλώνοντας την αντίθεσή τους στο μέτρο της διαθεσιμότητας.

Ο κ. Σακατζής είχε αναδειχθεί 27ος το 2012 λαμβάνοντας μέρος στον θεσμό Αριστείας με την έργο «Φοβού τους ξένους» του 1ου ΕΠΑΛ Τυρνάβου στο οποίο είχε γράψει το σενάριο. Φυσικά ο κ. Σακατζής δεν ήταν ο μόνος εκπαιδευτικός που βρίσκεται στη διαθεσιμότητα και όμως βραβεύτηκε καθώς υπήρχαν και άλλοι εκπαιδευτικοί των ΕΠΑΛ που διακρίθηκαν για το έργο τους όμως βρίσκονται εκτός σχολικών αιθουσών.

Η Συντονιστική Επιτροπή Εκπαιδευτικών ΔΕ εξέδωσε δελτίο τύπου για το όλο γεγονός στο οποίο τονίζουν ότι εκπαιδευτικοί που βρίσκονται στη διαθεσιμότητα έδωσαν αποστομωτική απάντηση στις συκοφαντίες και τα ψεύδη του Υπουργείου Παιδείας ενώ παράλληλα καταγγέλλουν τον εμπαιγμό του Υπουργού Παιδείας ο οποίος διατείνεται ότι έχει τακτοποιήσει 1.300 εκπαιδευτικούς. Επίσης στο κείμενό τους αναφέρεται ότι τόσο ο βραβευμένος κ .Σακατζής όσο και οι κ Κοστιφάκης (Πρόεδρος ΟΛΜΕ) και κ. Κικάκης (Συντονιστική επιτροπή) στις ομιλίες που έκαναν κατήγγειλαν και κατέρριψαν τους ισχυρισμούς του του Υπουργού Παιδείας για δήθεν αναδιάρθρωση της Τεχνικής Εκπαίδευσης, αποκάλυψαν ότι η δική διαθεσιμότητα σχετίζεται με την ιδιωτικοποίηση της Παιδείας και το βίαιο σπρώξιμο των μαθητών στα ιδιωτικά ΙΕΚ.

Οι εκπαιδευτικοί μέσα από την πίεση και τη διαμαρτυρία τους πέτυχαν να καθοριστεί ραντεβού με τον Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλου στις 5 Δεκεμβρίου.

Η Συντονιστική Επιτροπή μέσα από το δελτίο τύπου της ζητά:

- ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΛΑΔΩΝ ΣΕ ΔΙΑΔΕΣΙΜΟΤΗΤΑ, ΣΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

- ΜΙΑ ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ

- ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΕΜΠΑΙΖΕΙ

- ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ

- ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ

- ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥΣ, ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΠΑΛ

Βίντεο από την εκδήλωση όπου στο 2ο λεπτό ο κ. Σακατζής ανεβαίνει στο βήμα για να καταγγείλει το Υπουργείο Παιδείας:.

Αναδημοσίευση http://www.newsbeast.gr/greece/ekpaideusi/arthro/615329/vraveuthedes-men-sti-diathesimotita-de/