Αγροτικά μπλόκα: Φωνή λαού, οργή Θεού

Το «ψυχογράφημα» των αγροτών που βρίσκονται στα μπλόκα όλης της Ελλάδας έκανε σ«Το Παρόν της Κυριακής» της 14 Δεκεμβρίου ο εκδότης του Μάκης Κουρής στο πρωτοσέλιδό του άρθρο με τον ίδιο τίτλο

• • •

Από αυτά που είδαμε την εβδομάδα που πέρασε στα μπλόκα των αγροτών σε όλη τη χώρα καταλάβαμε πόσο ενοχλημένος είναι ο αγροτικός κόσμος για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και συνειδητοποιήσαμε την έκταση της οργής αλλά και της απόγνωσης των πραγματικών αγροτών και κτηνοτρόφων, των αληθινών ξωμάχων, που βλέπουν πως χάνουν το βιος τους, τη ζωή τους, όλα όσα έχτισαν με ιδρώτα και αίμα επί σειρά ετών, επειδή το κράτος προτίμησε να κάνει πλούσιους τους… γιαλαντζί αγρότες, μοιράζοντας σε εκείνους τις επιδοτήσεις και αφήνοντας στη… δίαιτα εκείνους που τις δικαιούνταν, τους κανονικούς αγροτοκτηνοτρόφους.

Δεν ζήλεψαν τη… Φεράρι οι αγρότες που βγήκαν στα μπλόκα, δεν θέλησαν τη μεγάλη ζωή. Διεκδικούν αυτά που τους ανήκουν, αυτά που δικαιούνται, που πρέπει να πάρουν, γι’ αυτό κλείνουν τους δρόμους, αγριεύουν, θυμώνουν, γιατί αισθάνονται ότι αδικούνται, νιώθουν προδομένοι, εξαπατημένοι, διασυρμένοι.

Οι αγρότες, και ειδικά εκείνοι της Κρήτης, βγάζουν χολή, θυμό, παράπονο και οργή εναντίον εκείνων που τους εξαπάτησαν, που τους κορόιδεψαν, που δεν τους σεβάστηκαν. Και βγήκαν στα μπλόκα αποφασισμένοι να πουλήσουν ακριβά το τομάρι τους, να δώσουν στους υπεύθυνους να καταλάβουν πως έκαναν το χειρότερο, όταν αποφάσισαν να τους… πουλήσουν. Βγήκαν αποφασισμένοι να μη γυρίσουν αν δεν δικαιωθούν, αν δεν δώσουν ένα καλό μάθημα σε εκείνους που νόμιζαν ότι μπορούν να τους κοροϊδέψουν.

Τις σκηνές που είδαμε στα λιμάνια του Ηρακλείου και των Χανίων, καθώς και στο Αεροδρόμιο «Νίκος Καζαντζάκης», που έκλεισε για πάνω από τρεις ώρες, δεν τις έχουμε ξαναδεί. Θύμιζαν κάτι από τις προδικτατορικές πορείες των οικοδόμων, που έκαναν τα πεζοδρόμια να τρέμουν, τους αστυνομικούς φοβούνται τους κυβερνώντες να κρύβονται.

Όλα αυτά τα χρόνια πιστεύαμε ότι ο λαός είχε χάσει τη δυναμική του, την έντασή του, την αψάδα του. Πιστεύαμε ότι η αντίδραση είχε ατονήσει, ότι ο λαός ήταν σε κατάσταση ύπνωσης.

Ήρθε, όμως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη και τους ξύπνησε όλους, τους έκανε να φωνάξουν δυνατά, με στεντόρεια φωνή, ότι δεν πάει άλλο. Ότι δεν αντέχουν την αδικία, τον μηδενισμό, την υποβάθμιση.

Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι έδειξαν ότι ο λαός ξυπνάει. Και αυτό είναι το πιο θετικό από την εξέγερση των τελευταίων ημερών. Και, ταυτόχρονα, εκείνο που έκανε την κυβέρνηση να χάσει τον ύπνο της. Γιατί τώρα πια όλα θα αλλάξουν. Όποιος αισθάνεται ότι αδικείται, ότι δεν υπολογίζεται, ότι είναι… ριγμένος θα έχει το παράδειγμα των αγροτών. Θα ξέρει πως τη νίκη τη φέρνει ο αγώνας, ο πραγματικός αγώνας, ο ασυμβίβαστος, ο αδυσώπητος, ο αποφασιστικός. Και θα παλεύει από κάθε μετερίζι για το δίκιο του, για την τιμή του. Δεν θα λογαριάζει ΜΑΤ, δεν θα φοβάται καπνογόνα, θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να νικήσει, γιατί θα ξέρει ότι, αν χάσει, χάνεται, ότι η επιτυχία είναι μονόδρομος.

Αυτό είναι που φοβάται η κυβέρνηση, η κάθε κυβέρνηση. Τον αποφασισμένο διαδηλωτή, τον ορκισμένο αντίπαλό της, τον θυμωμένο πολίτη. Γι’ αυτό έβαλε τα ΜΑΤ να χτυπήσουν αλύπητα τους αγρότες, για να φοβηθούν και να φύγουν.

Δεν τα κατάφερε όμως. Γιατί οι αγρότες πάλεψαν σαν λιοντάρια, έκλεισαν τα λιμάνια, κατέλαβαν τα αεροδρόμια, παρέλυσαν την Κρήτη.

Και η κυβέρνηση άρχισε να ψάχνεται, να προσπαθεί να εκτονώσει την κατάσταση, να αποφορτίσει το κλίμα.

Αυτή ήταν η πρώτη νίκη των αγροτών. Το ότι ξύπνησαν τον κόσμο και έκαναν την κυβέρνηση να αναζητά τρόπους για να υποχωρήσει, χωρίς να φανεί ότι κάνει πίσω.

Φωνή λαού, οργή Θεού λέει η ρήση. Αυτή η οργή είναι που κάνει την κάθε κυβέρνηση να είναι προσεκτική και διαλλακτική. Για να μην την πάρει και τη σηκώσει…