Η πολιτική μας ζωή

Ενα ενδιαφέρον άρθρο του Αντώνη Καρκαγιάννη από την «Καθημερινή» του Σαββάτου πριν τις Εκλογές. Όσο για το χθεσινό μάλλον, γιατί δεν είμαι και τόσο προγραμματισμένος, θα το «ανεβάσω» αύριο. Το συγκεκριμένο κείμενο έχει ως εξής:

Συμμαχίες

Συχνά γράφεται και λέγεται ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει κουλτούρα πολιτικών συμμαχιών. Πράγματι, δεν υπάρχει ούτε κουλτούρα ούτε πρακτική εμπειρία. Αν δεν κάνω λάθος η μόνη περίοδος που επιχειρήθηκε να κυβερνηθεί η χώρα με πολιτικές συμμαχίες κομμάτων του Κέντρου ήταν αμέσως μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο και τις εκλογές του 1950, τις τελευταίες που διενεργήθηκαν με το σύστημα της απλής αναλογικής. Εκ των υστέρων εκείνες οι κυβερνήσεις αξιολογούνται αρκετά θετικές σε δύο κυρίως τομείς: σε μια πρώτη προσπάθεια οικονομικής ανόρθωσης και στην αποκατάσταση κάποιας ηρεμίας έπειτα από τις αγριότητες και τον διχασμό του πολέμου. Επειδή ακριβώς αυτά τα δύο σημεία υπήρξαν κρίσιμα και προκαλούσαν πολιτική αναταραχή οι συμμαχικές εκείνες κυβερνήσεις αποδείχθηκαν θνησιγενείς ή βραχύβιες. Το πείραμα δεν επαναλήφθηκε...
Εν τούτοις, σήμερα, που βλέπουμε τα γεγονότα του παρελθόντος με κάποια νηφαλιότητα, θα μπορούσαμε να ανιχνεύσουμε υπόγειες και αφανείς κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες πίσω από την κυβέρνηση του Παπάγου (1952) και προπαντός πίσω από τις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή (1955-1963). Ο Παπάγος, νικητής των εκλογών του 1952 με το εντυπωσιακό 52%, προσέφερε ισχυρή συνεκτική ύλη, την αναμφισβήτητη δύναμή του. Μονόπλευρη, μονολιθική και ενίοτε άγρια, αλλά δύναμη γύρω από την οποία από πίστη, από ανάγκη ή από φόβο, συσπειρώθηκε η μεγάλη πλειοψηφία του έθνους. Με έναν και μοναδικό σκοπό: να ξαναστήσει το σπίτι του που είχε καεί και γκρεμισθεί.
Το ίδιο «λαϊκό μέτωπο» για την ανόρθωση, παρά τον διχασμό και τις διώξεις, άτυπο και αφανές αλλά πραγματικό, στήριξε την οκταετή διακυβέρνηση Καραμανλή και ήταν αυτό που ουσιαστικά χάρισε μοναδική σταθερότητα. Ο Κ. Καραμανλής και το περιβάλλον του δεν απέφυγαν άλλα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα, για να διαμορφώνουν πλειοψηφίες. Διέθεταν όμως την πιο συμπαγή και συνεκτική μάζα ψηφοφόρων.
Στα μεταπολιτευτικά χρόνια, σε μεγάλο μάστορα κοινωνικών συμμαχιών αναδείχθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Με τη Διακήρυξη της 3ης Σεπτεμβρίου όρισε με ακρίβεια το σημείο, το κέντρο της νέας κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας. Πολιτικά και κομματικά ήταν το σημείο επαφής (αλλά και τριβής) μεταξύ της παραδοσιακής Αριστεράς και του Κέντρου, όπως διαμορφώθηκε τη δεκαετία του ’60 και την περίοδο της Δικτατορίας. Μεγαλύτερη όμως σημασία είχε η κοινωνική συμμαχία των «μη προνομιούχων» εσωτερικά αντιφατική, αλλά αχανής. Ηταν τόσο ευρεία αυτή η συμμαχία ώστε, για μεγάλο διάστημα, έδωσε στον Ανδρέα Παπανδρέου τη δυνατότητα να καπηλεύεται τα συνθήματα της Αριστεράς και να της αποσπά οπαδούς, αλλά την κομματική Αριστερά να την κρατάει, ενίοτε περιφρονητικά, στη γωνία.
Κάπως έτσι φαίνεται ότι διαμορφώθηκε η πολιτική δεξαμενή της κεντροαριστεράς και απέναντι στην κεντροδεξιά εξακολουθεί να είναι ο άλλος πόλος της κομματικής αντιπαράθεσης.

Ο κόσμος δεν επηρεάζεται πολύ

Παρατηρώντας ξανά τα αποτελέσματα χθες (Τρίτη) συνειδητοποίησα πως ο κόσμος δεν επηρεάζεται πολύ ευτυχώς από τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικού Επηρεασμού).
Στην ιστοσελίδα του υπουργείου είδα συγκριτικά στοιχεία των 2 τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων. Επικεντρώθηκα στον αριθμό ψήφων κι όχι στα ποσοστά. Έτσι κάνω συνήθως όταν έχω στοιχεία μια που τα ποσοστά επηρεάζονται από την αποχή τι είδα;
Για το ΠΑΣΟΚ
Λάρισα:77,559 (την Κυριακή),72,504 (Το 2007) διαφορά 5055
Μαγνησία: 52,033, 49,139 διαφορά 2894
Τρίκαλα: 50,159, 45,468 διαφορά 4691
Καρδίτσα: 44,537, 41,106 διαφορά 3431
Αντίστοιχοι αριθμοί είναι σ’ όλη Ελλάδα
Για τη ΝΔ έχουμε (μια που πιάσαμε την Θεσσαλία ας τη δούμε εκεί
Λάρισα: 68,747 (την Κυριακή), 85,576 (Το 2007) διαφορά -16829
Μαγνησία: 45,801, 58,501 διαφορά -12700
Τρίκαλα: 41,815, 52,892 διαφορά -11077
Καρδίτσα: 41,004, 52,209 διαφορά -11205
Την ίδια αντιστοιχία έχουμε παντου.
Η πτώση δηλαδή της ΝΔ δηλαδή είναι πολλαπλάσια από την άνοδο του ΠΑΣΟΚ.
Αυτό τη σημαίνει; Ότι τον λαό μας κάτι τον πείραξε και δεν αγάπησε ξαφνικά το ΠΑΣΟΚ όπως θέλαν οι τηλεπαπαρολόγοι.
Τον πείραξε η πολιτική; (οικονομική και κοινωνική); Τον πείραξαν τα σκάνδαλα; Τον πείραξαν τα λίγα έργα που γίνονται;
Κατά τη γνώμη μου τον πείραξε το ότι ο κ. Καραμανλής δεν «έπαιρνε κεφάλια» σε αποκαλύψεις σκανδάλων (Μόνο εκεί βλέπω πως κάναν αποτελεσματικά δουλειά τα ΜΜΕ)
Έπρεπε να πει λοιπόν (όπως μαθαίνω έκανε ο θείος του Κωνσταντίνος Καραμανλής μια που δε το θυμάμαι σε τέτοιες περιπτώσεις).
- Έλα εδώ κ Παυλίδη που μας κουνάς το δάχτυλο. Παρατήσου αν δε θες να σε ξαποστείλω
Κι εδώ είναι το στοίχημα του Γιώργου Παπανδρέου. Αν εμφανιστούν τέτοια φαινόμενα, που αναπόφευκτα θα υπάρξουν, να φερθεί όπως ο χαρισματικός πατέρας του Ανδρέας Παπανδρέου. Να τους κατεβάσει δηλαδή απ’ το τρένο.

Η ιδέα του Ανδρέα και η πράξη του πρωθυπουργού μας

Αρχικά να ζητήσω συγγνώμη απο τον σκιτσογράφο κ. Ανδρέα Πετρουλάκη που παίζω με το όνομά του. Και το λέω αυτό γιατί όταν ο Σημίτης ήταν στα φόρτε του, εκσυγχρονιστής δημοσιογράφος του «Κήρυκα» είχε γράψει στον τίτλο του άρθρου του, «Μας τα ‘λεγε ο Ανδρέας».
Διαβάζοντάς το είδα των εννοούσε τον κ. Ανδριανόπουλο. Όταν τον συνάντησα διαμαρτυρίθηκα για την ιεροσυλία,
Ζητάω προκαταβολικά συγγνώμη γιατί δεν ξέρω πως θα το πάρει ο ίδιος ο κ. Πετρουλάκης αν μου κάνει την τιμή και πέσει η ματιά του στο σχόλιό μου.
Το σκίτσο λοιπόν που έχω σήμερα το δημοσίευσε στην «Καθημερινή» τη περασμένη Παρασκευής.

Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου όπως όλοι γνωρίζουμε έκανε την κ. Κατσέλη το ενιαίο πλέον υπουργείο Οικονομίας και Ναυτιλίας κι όχι Οικονομίας και Αιγαίου όπως λέει ο Ανδρέας.
Ανδρέας Πετρουλάκης βεβαίως.

Τα αποτελέσματα των εκλογών και προσδοκίες από τον κ. Γιώργο Παπανδρέου

Λόγω των εκλογών δεν έγραψα χθες.
Είχαμε λοιπόν τα αποτελέσματα. Τα βρήκα και καλά και κακά.
Το ότι νίκησε το ΠΑΣΟΚ. Μάλλον ο τρόπος που νίκησε είναι καλό.
Δεν πήρε κανένα φοβερό ποσοστό. Απά η ΝΔ έπεσε πολύ. Δίκαια ή άδικα θα δούμε εν καιρώ
Το κακό είναι ότι 2 χρόνια τα συγκεκριμένα συγκροτήματα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικού Επηρεασμού) τον σιγοντάριζαν απροκάλιπτα.
Μέχρι το σημείο να μην έχουμε πια δελτία ειδήσεων και μόνο κάποιους Τηλεπαπαρολόγους να λένε τα δικά τους
Μάλιστα ο ΔΟΛ και το MEGA τον είχαν πολεμήσει στην προηγούμενη ήττα του.
Καλό είναι που ο κ. Μαγκούφης εκλέχτηκε και άρα τον δικαίωσαν που κατέδειξε νωρίς νωρίς τον «πολιτικό νανισμό» του Σημίτη.
Και αυτό είναι που ανεβάζουν την εκτίμηση μου τους Τρικαλινούς πολίτες
Δε μ’ άρεσε που εκλέχτηκαν (εσχάτοι βεβαίως) τα ορφανά του Σημίτη σε Λάρισα.
Άντε Γιώργο, δυνατά να αλλάξεις τα πράγματα και να φανείς αντάξιος γιος του πατέρα σου κι εγγονός του παππού σου.
Δείξε ότι είσαι άξιο τέκνο της Αχαϊας που έβγαλε σπουδαίους πολιτικούς (και τον κ. Στεφανόπουλο πέρα από τους στενούς συγγενείς σου). Και άφησε τα λαμόγια που ακονίζουν τα μαχαιροπίρουνα να φάνε πεινασμένους

Η Θεσσαλία δείχνει πιο είναι το Νέο ΠΑΣΟΚ

Έφτασε η μεγάλη, έτσι θέλουν να την λέμε οι πολιτικοί μας μια που είναι η μέρα που μας επιτρέπουν να αποφασίσουμε: κατά τον γκρεμό ή το ρέμα, μέρα. Αύριο ανοίγουν στις 7 οι κάλπες και ψηφίζουμε.
Βάζω οπως κάθε Σάββατο το άρθρο από την «Καθημερινή». Αυτή τη φορά του κ. Πάσου Μανδραβέλη. Με αφορμή δηλώσεις του κ. Ζαγοριανού να μαυρίσουν, οι ΝεοΔημοκράτες, όσους του πίκραναν.
Με την ευκαιρία κάτι τέτοιο γίνετε και στο ΠΑΣΟΚ στη Λάρισα και στα Τρίκαλα.
Στη Λάρισα πρώτα έμεινε ένας και μόνο βουλευτής που ήταν και επί κυριαρχίας του και μάλιστα ήταν και υφυπουργός υγείας. ΄
Στα Τρίκαλα η κ. Μερεντίτη η κ Σούλα Μερεντίτη που αντίπαλοι της λέγαν το 2004 «ψηφίζω Σούλα για μια θεσούλα.
Εκεί είναι και π κ. Χρήστος Μαγκούφης. Που εσείς νωρίς νωρίς ο μέγεθος Σημίτη. «πολιτικό νάνο» τον χαρακτήρισε και είχε απόλυτο δίκιο.
Και τώρα το άρθρο του κ. Πάσχου Μανδραβέλη υπό τον τίτλο
Ο λογαριασμός για τα «μπαρμπούνια»
Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini. gr
Προ ημερών ο κ. Στάμος Ζούλας δημοσίευσε σε τούτη εδώ την εφημερίδα μια διασκεδαστική παραβολή, που είχε να κάνει με τα ψηφοδέλτια και τα χαλασμένα μπαρμπούνια. «Σε ολιγοήμερες διακοπές ο κ. Βαγγέλης Μεϊμαράκης», έγραψε ο κ. Ζούλας, «ζήτησε στο μικρό ταβερνάκι του νησιού μια μερίδα τηγανητά μπαρμπούνια. Μόλις όμως του τα έφερε ο σερβιτόρος διαπίστωσε ότι το πιάτο μύριζε αφόρητα. Φώναξε τον καταστηματάρχη, προφανώς για να διαμαρτυρηθεί, αλλά αυτός του απάντησε ως εξής: “Ξέρετε τα μπαρμπούνια μας είναι γενικώς φρέσκα. Ομως στο τελάρο ξεπέφτουν και μερικά χαλασμένα. Διαλέξτε στο πιάτο σας όσα είναι καλά και πετάξτε ένα-δύο που μυρίζουν”. Δεν θα επεκταθώ στην αντίδραση του κ. Μεϊμαράκη, διότι το περιστατικό δεν συνέβη. Συμβαίνει, όμως, κάτι το παρεμφερές. Να είμαστε, τρόπον τινά, όλοι εμείς οι αποσβολωμένοι πελάτες και ο κ. Μεϊμαράκης ο “καινοτόμος” καταστηματάρχης... Ο υπουργός Αμύνης έχει τη γνώμη ότι στα ψηφοδέλτια δικαιούνται να συμπεριληφθούν οι πάντες και ότι την υποχρέωση για την αναγκαία “διαλογή” έχουν μόνον οι ψηφοφόροι, μέσω του σταυρού προτιμήσεως (!)» («Καθημερινή» 15.8.2009).
Αναδημοσιεύσαμε αυτήν την παραβολή όχι μόνο γιατί είναι εύστοχ, αλλά μπας και την διαβάσει και ο διάδοχος του κ. Μεϊμαράκη στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, ο νυν γραμματέας κ. Λευτέρης Ζαγορίτης ο όποίος χθες ζήτησε πάλι από τους ψηφοφόρους να πάρουν το πιάτο από τον καταστηματάρχη και να ξεδιαλέξουν μόνοι τους τα βρώμικα μπαρμπούνια. Οπως είπε σε ραδιοφωνικό σταθμό, οι ψηφοφόροι πρέπει να μαυρίσουν όλους εκείνους η συμπεριφορά των οποίων ενόχλησε την παράταξη.
Σωστά, αλλά κατ’ αρχήν πρέπει να σημειώσουμε ότι αυτό είναι μια τσάμπα έκκληση. Υπάρχουν πολλοί συνεπείς ψηφοφόροι της δεξιάς παράταξης, οι οποίοι πληγώθηκαν από τις συμπεριφορές των αξιωματούχων του κόμματός τους, μπορεί να χλευάστηκαν χωρίς να φταίνε στο καφενείο γι’ αυτές τις συμπεριφορές των στελεχών, οργίστηκαν με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά στο τέλος -έστω με βαριά καρδιά- θα ρίξουν στην κάλπη το γαλάζιο ψηφοδέλτιο. Είναι δεδομένο ότι αυτοί -είτε το ζητήσει ο κ. Μεϊμαράκης είτε κάνει την έκκληση ο κ. Ζαγορίτης- θα κάνουν την κάθαρση. Θα αποκλείσουν τους χειρότερους...
Με δεδομένο ότι οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας θα κάνουν τη δουλειά τους, το ερώτημα είναι αν οι αξιωματούχοι του κόμματος έκαναν τη δική τους. Εδώ υπάρχει μια μετάθεση ευθύνης. Δουλειά των ψηφοφόρων είναι να διαλέγουν από ένα ψηφοδέλτιο καλών τους καλύτερους. Δουλειά των κομματικών μηχανισμών -και φυσικά των στελεχών που τους απαρτίζουν- είναι να αποκλείουν τους χειρότερους. Και για να επιστρέψουμε στην παραβολή του κ. Ζούλα, είναι δουλειά του καταστηματάρχη να πετάει τα ψάρια που μυρίζουν και από τα καλά που θα αφήσει οι πελάτες θα πάνε στην κουζίνα να διαλέξουν τα καλύτερα. Ετσι λειτουργεί η αγορά -γιατί αλλιώς έρχεται το υγειονομικό και σφραγίζει το μαγαζί-, έτσι πρέπει να λειτουργούν και τα κόμματα, διότι αλλιώς έρχονται εκλογές και μαζί τους η συντριβή.
Αυτό οι ψηφοφόροι τη Νέας Δημοκρατίας θα πρέπει να το γνωρίζουν για να ξέρουν πού θα στείλουν την επομένη των εκλογών τον λογαριασμό, για τα μπαρμπούνια...

Και για όποιον δεν κατάλαβε την Kυριακή έχουμε εκλογές ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕ ΝΙΚΗΣΕ ΑΚΟΜΗ

Τελειώνει αισίως η προεκλογική περίοδος και την Κυριακή πάμε στις κάλπες.
Τι συμπέρασμα που έβγαλα τον μήνα αυτό του «προεκλογικού πυρετού»; Ευτυχώς δεν ήταν τόσο υψηλός όσο σ’ άλλες εκλογές.
Τα ΜΜΕ κυρίως τα ηλεκτρονικά κάνουν ότι θέλουν Βγάλαν νικητή το ΠΑΣΟΚ μια βδομάδα πριν ανοίξουν οι κάλπες, μην πω απ τη στιγμή που προκήρυξε ο πρωθυπουργός μας εκλογές.
Ούτε το, MEGA κυρίως, ούτε οι εφημερίδες που είναι συνεταιρισμένες σ’ αυτό είδαν ήττα του κ. Παπανδρέου στα ντιμπέιτ.
Κανείς δεν είδε ότι είναι χοντράδες τα θα δώσουμε που λένε οι του ΠΑΣΟΚ.
Εγώ βλέπω σαν τώρα τον κ. Παπαδρέου να λέει «Δυστυχώς η κατάσταση που μας έφερε η ΝΔ είναι χειρότερη απ’ αυτή που περιμέναμε, γι αυτό αντι για αυξήσεις ΠΑΡΤΕ ΝΕΟΥΝ ΦΟΡΟΥΣ». Και τις εφημερίδες αυτές να έχουν πρωτοσέλιδο σε στενωπό μας βάζει ο Καραμανλής .
Δεν βλέπουν τον κ. Καραμανλή να προσπαθεί να είναι ειλικρινής και να μην υπόσχεται τίποτε. Και φυσικά δεν βλέπουν, όπως ποτέ δεν έβλεπαν, την κ. Παπαρήγα να φωνάζει πως «και οι δυο ενδιαφέρονται για το μεγάλο κεφάλαιο» και πως «κανείς δεν βάζει χέρι στις Τράπεζες που εξακολουθούν να έχουν υπερκέρδη εν μέσω κρίσης»
Έχω την αίσθηση πως αν νικήσει το ΠΑΣΟΚ (ναι δεν έγιναν ακόμη εκλογές) θα αποδειχθεί ότι ο λαός είναι υποχείριο των ΜΜΕ. Και αφού κάναν το πείραμα φουσκώνοντας τον Σύριζα τον Γενάρη κατατρομοκράτησαν τον κόσμο με την γρίπη έβγαλαν πάλι τους ανθρώπους με τους οποίους κάναν μια χαρά τις δουλειές τους.

Τι συμβαίνει;

Πήγα να αγοράσω χθες εφημερίδα και γυρνώντας σπίτι μου είδα ένα μεγάλο αυτοκίνητο να προσπαθεί με πολύ κόπο να περάσει ανάμεσα από τα τραπεζοκαθίσματα της Πατρόκλου.
Όταν έφτασα δίπλα του είδα ότι ήταν του γνωστού «τύπου» που πουλάει πάγο κι εφοδιάζει διάφορα καφέ. (Άκουσον άκουσον αγοράζουν πάγο οι «πόντιοι» λες και είναι ακριβή μια παγομηχανή).
Δεν το είχα ξαναδεί. Φαίνεται πως οι ιδιοκτήτες καφετεριών της Λάρισας στο μόνο που σκέφτονται λογικά, είναι να ανεβάζουν την τιμή των προϊόντων ή να ρίχνουν την ποιότητα τους να βγάλουν κανένα σεντ παραπάνω.
Είχε λοιπόν ο εν λόγω γάτος ένα «παπάκι» στην αρχή. Μετά αγροτικό που έναλε ένα ψυγείο πάνω. Τώρα, μια που τώρα το είδα αφού δεν το ψάχνω φυσικά, πιο μεγάλο αυτοκίνητο. Σε λίγο τι θα κάνει θα αγοράσει επικαθίμενο που γίνονται διεθνής μεταφορές; Πόντιος είναι κι αυτός και θέλει να ενοχλεί τον κόσμο;
Αυτό που το φτωχό μου μυαλό σκέφτεται είναι ότι μπορούσε να πάρει 2-3 «παπάκια» και με μερικούς πιτσιρικάδες να διαμείνει τον πάγο στους άμυαλους.
Αλλά μήπως είναι λίγο τσιγκούνης και δεν θέλει να δίνει ελάχιστα ευρώ στον άνθρωπο που θα διανέμει τον πάγο;
Για ακόμη μια φορά θα δώσω μομφή στην Αστυνομία. Δημοτική ή δημόσια.. Πως επιτρέπουν τέτοια αυτοκίνητα να μένουν στους πεζόδρομους όλες τις ώρες. Και μάλιστα όχι να πάνε σε παρκιγκ, αλλά για να «κονομήσει»