Δρυός πεσούσης...

Είναι ο τίτλος τού άρθρου του Aντώνη Kαρκαγιάννη στη χθεσινή Καθημερινή. Μια άποψη που συμφωνούν όλοι άσχετα αν τον ψήφισαν ή δεν τον ψηφίσαμε στις 4 του Οκτώβρη. Θεωρώ υποχρέωση μου να το δημοσιεύσω ακριβώς για του λόγους που εξηγεί ο κ. Αντώνης στην πρώτη παράγραφο.
Ολες αυτές τις μέρες αισθάνομαι την ανάγκη και την υποχρέωση να εκφράσω σεβασμό και συμπάθεια στον υπό παραίτηση πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Κώστα Καραμανλή. Οχι γιατί έχει κάποια σημασία, καμιά απολύτως. Ως πολίτης αισθάνομαι την ανάγκη και την υποχρέωση και μια και η τύχη το έφερε να συμπληρώνω κάθε μέρα αυτή τη στήλη, μου επιτρέπεται να εκφρασθώ δημόσια.
Νομίζω ότι δεν είμαι ο μόνος που αισθάνεται έτσι, αλλά και πολλοί άλλοι, πολιτικοί οπαδοί και αντίπαλοι του Κώστα Καραμανλή. Είναι πρώτα οι ορατές και αδιόρατες εκφράσεις και χειρονομίες, τα ρητά και τα άρρητα του πολιτικού κόσμου στο σύνολο, ο σιωπηλός σεβασμός στο πέρασμά του, όπως μερικές στιγμές συμβαίνει όταν το πλήθος παραμερίζει και ανοίγει δρόμο για να περάσει ο ένας που αποχωρεί. Να μαρτυρούν άραγε όλα αυτά κάποια ελαφρά έστω, αλλαγή στα πολιτικά μας ήθη και έθιμα; Ας το ελπίσουμε γιατί μας το οφείλουν. Το οφείλουν κυρίως στο δημοκρατικό αντιπροσωπευτικό πολίτευμά μας, σαν μια έμπρακτη αναγνώριση ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος ζωής και ανανέωσης από την εναλλαγή της αποδοκιμασίας και επιδοκιμασίας από τον λαό. Είναι το έσχατο όριο του πολιτεύματός μας. Δεν πρόκειται ούτε για ήττα ούτε για νίκη. Απλώς είναι η ζωή που συνεχίζεται και ανανεώνεται.
Μερικοί αναφέρονται στον «πολιτικό πολιτισμό». Είναι κάτι περισσότερο, είναι η ουσία της δημοκρατίας όταν σεβόμαστε τον «άλλο», τον «διαφορετικό» σε οποιαδήποτε θέση και αν βρίσκεται. Πιστεύω ότι τα αισθήματα σεβασμού και συναντίληψης προς τον «ηττηθέντα» ηγέτη συμμερίζεται και ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός, ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Και το δείχνει.
Ελειψαν, ευτυχώς, οι πολλές και συνήθως εκ του πονηρού θρηνώδεις και υποκριτικές κραυγές για την «καμένη γη» που παρέλαβαν. Ο λαός καταδίκασε πολιτικά τη Ν.Δ. και έδωσε την εντολή στο ΠΑΣΟΚ, και σημασία πλέον έχει πώς θα χειριστεί αυτήν την εντολή με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και όχι στο παρελθόν. Από το παρελθόν, το δικό του και των άλλων θα αντλήσει μαθήματα, αλλά θα κριθεί από πράξεις του μέλλοντος.
Ο Κώστας Καραμανλής αποδείχθηκε άξιος του σεβασμού μας. Με πολιτική ευθύτητα ανέλαβε τις ευθύνες του και δεν προσπάθησε να τις επιρρίψει σε άλλους. Και με αξιοπρέπεια αποχωρεί. Αφοσιωμένοι συνεργάτες του μέχρι χθες, υμνητές και κόλακες τον κατηγορούν τώρα, φανερά και κρυφά, για μύρια όσα. Χωρίς ποτέ να αναφέρονται στη δική τους πολιτεία και συμπεριφορά. Αλλοι με την επιπολαιότητά τους, άλλοι με αδεξιότητα και άλλοι με προκλήσεις ή απλώς απολαμβάνοντας νωχελικά τα αγαθά της εξουσίας ύψωσαν σιγά σιγά τα τείχη γύρω του, αυτόν τον ασφυκτικό κλοιό που ακύρωνε κάθε προσπάθεια να κυβερνηθεί η χώρα. Τώρα τον κατηγορούν και για όσα οι ίδιοι έπραξαν ή δεν έπραξαν.

Θα επανέλθει στη ρώτα του Τρίτου δρόμου;

Επεισόδια έγιναν χθες έξω από το υπουργείο εργασίας, μεταξύ εργατών της νυπηγοεπισκευαστικής και αστυνομίας.
Φωτιές σε κάδους και χημικά. Βλέποντας μάλιστα τα πρωτοσέλιδα των «φιλοκυβερνητικών» πλέον εφημερίδων η είδηση είναι υποβαθμισμένη. Μαλιστα στην Ελευθεροτυπία δεν υπάρχει καθόλου, Ούτε στο Βήμα.
Κοιτώντας τις εφημερίδες σήμερα το πρωί είδα στον «Ελεύθερο» σχετικά με τα γεγονότα στα Εξαρχία. «Δεν υπάρχουν λέει απροσπέλαστες περιοχές για την αστυνομία». Δεν το είδα αλλού. Σωστή και η δήλωση.
Αν την έκανε όμως κάποιος Νεοδημοκράτης θα γινόταν χαμός.
Άρχισε πάλι η ιδιότυπη ασυλία Δεν είναι πλέον μυγιάγγιχτοι οι δημοσιογράφοι των συνεταίρων. Ας ελπίσουμε όσο υπάρχει, κυβερνά δηλαδή το ΠΑΣΟΚ να διορθωθούν μερικά πράγματα με τους μετανάστες και τους αυτοαποκαλούμενους αναρχικούς, που ουσιαστικά δεν είναι.
Να μη χρεώσω, όπως είναι φυσικό και το κάνω πολλές φορές αυτό σε οπάδικο ως προς το ΠΑΣΟΚ αίσθημα. Που είναι αλήθεια πως το κάνουν πολλές φορές. Οπως ακριβώς στην περίπτωση αυτή οι αθλητικές οπαδικές εφημερίδες. Μία φαση δεν είναι για όλες φάουλ.
Στην πολιτική είναι οι μνήμες που έχουμε. Στις μνήμες του Έλληνα η Νέα Δημοκρατία είναι ταυτισμένη με την «Δεξιά» και μας βγαίνουν τα αντιδεξιά αντανακλαστικά. Ενώ επί ΠΑΣΟΚ για τα ίδια πράγματα όχι.
Δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι από την άνοδο του κ. Κώστα Καραμανλή και του Σημίτη πήγε λίιιιιγο πιο αριστερά η ΝΔ και πιο δεξιά το ΠΑΣΟΚ ώστε να έρθουν πιο κοντά.
Ελπίζω τωρα με τον Γιώργο, όπως δείχνουν οι πρώτες του κινήσεις να επανέλθει το ΠΑΣΟΚ στη ρώτα του.
Στου ΤΡΙΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. Αυτού του δρόμο που χάραξε ο πατέρας του Γιώργου.
Ο ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Η δημοκρατικότητα του ΣυΡιΖα

Είχαμε χθες την ορκωμοσία των βουλευτών μας που εκλέχτηκαν στις 4 του Οκτώβρη.
Όλα πήγαν κανονικά. Όλα; Όχι. Ως συνήθως τα κόμματα της αριστεράς αρνήθηκαν τον θρησκευτικό όρκο. Με μια διαφορά. Το ΚΚΕ έμεινε στην αίθουσα την ώρα που ήταν εκεί η ιεραρχία ενώ ο ΣυΡιΖα αποχώρησε.
Το ΚΚΕ από το 1974 σταθερά δεν το δέχεται. Κι επειδή υπάρχει μια γνησιότητα σ’ αυτή την απόφαση παραμένουν οι βουλευτές στις θέσεις τους. Απλά δεν συμμετέχουν, αν και υπάρχουν και κάποιοι που συμμετέχουν, όπως η Λιάνα Κανελή, διαφωνούντος με τη στάση αυτή του κόμματος.
Ο ΣυΡιΖα τώρα επέλεξε τώρα, παλαιοημερολογίτικα (καθυστερημένα δηλαδή μια που οι παλιοημερολογίτες πάνε 15 μέρες πίσω) τελείως αποφάσισαν να ταχτούν υπέρ του πολιτικού όρκου. Έστειλαν μάλιστα επιστολή στο προεδρείο της Βουλής και μάλιστα του απάντησε ο κ. Σιούτας (επειδή δεν είχε οριστεί το νέο προεδρείο). Ως εδώ όλα καλά. Μπορεί να συμφωνείς ή διαφωνείς αλλά οι απόψεις είναι σεβαστές. Όμως, εδώ να δεις δημοκρατικότητα ε;. Αποχώρησαν όσο ήταν οι ιεράρχες στην αίθουσα. Γι’ αυτό μάλιστα η κ. Ηρώ Διώτη δεν τους συνόδευσε, όπως τους συνοδεύουν οι νεότεροι βουλευτές.
Εδώ δε μπορεί κάποιος να αρνηθεί την απόφαση του κόμματος
Γιατί κ. Τσίπα εσύ που κόβεσαι για τα δικαιώματα των μεταναστών; Εμείς οι χριστιανοί που βρίσκονται στο κόμμα σας δεν έχουν δικαίωμα να ορκιστούνε;
Και κατηγορείς για δικτατορικό το ΚΚΕ. Μάλλον πιο δικτατορικός χώρος ειναι ο δικός σας, και κόβεσαι μόνο γι’ αυτούς που προβάλουν τα τηλεοπτικά κανάλια. ΑΙΣΧΟΣ!!!

Ο Γιώργος φαίνεται πως έχει καλές προθέσεις αλλά γιατί δεν φτάνουν

Μόλις πριν λίγο τελείωσε η ομιλία του κ. Γιώργου Παπανδρέου στην Κοινοβουλευτική ομάδα. Ήταν πολύ καλή.
Βέβαια θετικές είναι και οι ως τώρα αποφάσεις. Για τις αγροτικές, συντάξεις, για τους εκπαιδευτικούς, για τους αστυνομικούς, και τα υπουργικά αυτοκίνητα.
Ετσι και τώρα μίλησε θετικά για πολλά πράγματα. Άρα θέλει να κάνει πράγματα. Όμως υπάρχουν νόμοι. Και να θυμηθούμε τον Γιώργο Σουρή «ένα νόμος χεριαζόμαστε περί εφαρμογής των νόμων».
Άλλωστε καλές προθέσεις είχε και ο κ. Κώστας Καραμανλής που μιλούσε για επανίδρυση του κράτους που τον κυνηγήσαν μεν ανελέητα τα γνωστά ΜΜΕ προδόθηκε όμως και απο δικούς του ανθρώπους που «χώσαν», έτσι ξεδιάντροπα, το χέρι στο μέλι της Εξουσίας.
Όπως προδόθηκε και ο Ανδρέας Παπανδρέου από πολλούς έμπιστους. Που μερικούς δεν μπορούσε να τους διώξει. Θυμίζω ξανά την απόλυση από το υπουργείο Βιομηχανίας του Σιμήτη στην Συνέντευξη τύπου στη ΔΕΘ του ’95.
Βέβαια ο Ανδρέας έκανε κι ένα σοβαρό λάθος. Έδωσε πολλή δημοκρατία στους Ελληνες και δεν μπορούσαν να τη διαχειριστούν. Υπόσχομαι να αναφερθώ άλλη στιγμή αναλυτικά σ’ αυτή την άποψή μου.
Κανείς άλλος (αν εξαιρέσουμε τον Κων/νο Καραμανλή που κάι προθέσεις είχε και δημιούργησε, μια ποτ ξεκίνησε από το μηδέν) δεν είχε προθέσεις.
Μάλλον θα εξαιρέσουμε ακόμη τους υπηρεσιακούς, τον Γιώργο Ράλλη που είχε λίγο χρόνο τον Τζανή Τζανετάκη που έγινε πρωθυπουργός για να βάλει φυλακή τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Ξενοφόντα Ζολώτα που βγήκε πρωθυπουργός να βγάλει πρωθυπουργό τον (φτου, φτου) Μητσοτάκη.
Ο Μητσοτάκης και ο Σημίτης απλά δεν είχαν ούτε προθέσεις.

Βγάζουν πρόεδρο της ΝΔ την Ντορα

Βρήκαν τώρα θέμα. Τα εσωκομματικά της ΝΔ. Όπως θα έβρισκαν και το χαν κάνει το 2007 με τα του ΠΑΣΟΚ.
Σπρώχνουν όσο δεν παίρνει την κ. Μπακογιάννη που μάλλον τελικά θα εκλεγεί. Αλλά έχουμε συζητήσεις επί συζητήσεων για το από που θα πρέπει να γίνει γ εκλογή της ΝΔ. Από έκτακτο συνέδριο; Με συνοπτικές διαδικασίες; Αυτό δεν το βλέπει κανείς θετικό. Όλοι οι «σχολιαστές» είναι υπέρ της απ’ ευθείας εκλογή από την βάση. Βλέπεις πρέπει να «ενημερώσουν» τον κόσμο για το πόσο καλή είναι η κ. Ντόρα να λένε μετά για λαϊκό όρισμα.
Να πούμε και του στραβού το δίκιο, τόσο ο Αντώνης Σαμαράς όσο και η Δημήτρης Αβραμόπουλος ήταν για «ένα φεγγάρι» αντίπαλοι αφού είχαν κάνει δικό τους κόμμα. Βέβαια αν θυμάμαι καλά (για τον κ. Αβραμόπουλο έχω αμφιβολίες) τους ςίχαν διώξει οι τότε αρχηγοί.
Ο ποιό αγνός απ’ όλους αυτούς κι όταν λέω αγνός εννοώ χωρίς υστερονουλίες, φαίνεται ο νομάρχης Θεσσαλονίκης κ. Πάνος Ψωμιάδης. Αυτός βλέπεις κάνει ότι του ‘ρθει στο μυαλό του. Ντύνεται Ζορό, προσπαθεί να σηκώσει χαρταετό και άλλα τέτοια. Να ‘μαι ειλικρινής πλέον είμαι πλέον υποστηρικτής του στην διαδοχή του κ. Καραμανλή.
Οπότε επειδή ο πρωινές εκπομπές δε θα ασχολούνται με τίποτε άλλο. Η Ελεονώρα Μελέτη ως να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα κέρδισε ένα τηλεθεατή. Και μου λείπει η Ελεονώρα απ’ την εποχή του «πρωινού καφέ». Τωρα αντί της Πόπης Τσαπανίδου δεν ξέρω θα ψάξω.

Ένα κάλο «γλείψιμο» για τον Μπάρακ

Στον Μπάρακ Ομπάμα λέει το βραβείο νόμπελ ειρήνης. Μετά από ούτε ενός χρόνου θητεία.
Γιατί; Σταμάτησε του πολέμους; Έβαλε το «χέρι του» να σταματήσουν να υπάρχουν διάφορες τοπικές διαφορές; Όχι. Τότε; Γιατί;
Γιατί έδωσε ελπίδα λέει στον κόσμο. Σωστό αλλά νόμπελ ειρήνης γιατί;
Νόμπελ ελπίδας ναι. Νόμπελ αισιοδοξίας ναι.
Τέτοια ελληνικά νόμπελ πρέπει να δωθούν και στον Γιώργο Παπανδρέου, άσχετα αν διαψευστούμε απ’ τα σκουλήκια και τις οχιές που έχει γύρω του. Μήπως έχει γύρω του τέτοια ερπετά και ο Ομπάμα; Κι αν έχει; (που σίγουρα έχει, γιατί ο δυνατός τα τραβάει σκουλήκια και κάθε είδους φίδια) γιατί νόμπελ ειρήνης από τώρα;
Μα για να τον «γλείψουμε» λίγο. Γιατί αυτοί οι έγχρωμοι θέλουν καλόπιασμα μια που είναι σαν τις συμπαθείς αγελάδες.
Δεν ξέρουν την δύναμη τους. Και οι κτηνοτρόφοι μας τις καθησυχάζουν συνέχεια να μην καταλάβουν πόσο δυνατές είναι και επαναστατήσουν. Ώστε να μπορούν να τις αρμέγουν όσο θέλουν. Κάτι τέτοιο κάνουν και οι ακαδημαϊκοί τε τον κ. Ομπάμα να μην επαναστατήσουν οι ομόφυλοι του.
Βλέπεις δεν μπορέσαν να σταματήσουν έγκαιρα την εκλογή του.
Ετσι δεν βαριέσαι ενα νόμπελ είναι ας το πάρει ο ηλιοκαμένος (κατά τον κ. Σίλβιο Μπερλουσκόνι)

Περί κ. Ελενης (και της κ. Πόπης)

Λόγω υποχρεώσεων δεν είχα σχόλιο μου την Παρασκευή, γι’ αυτό βάζω κάτι παλιό αλλά αδημοσίευτο.
Η κ. Διαμαντικού πρόσφατα στα Νέα, «τα βάζει» με την κ. Ελένη Μενεγάκη για τις ενδυματολογικές επιλογές της.

Ή δεν έχει δει καθόλου την Ελένη, που δεν φαντάζομαι να έχει συμβεί. Ή όπως λέει μεταξύ άλλων, στο yupi.gr o Θοδωρής Γεωργακόπουλος: “Τι δουλειά ακριβώς είναι ο «τηλεκριτικός»; Κάποιος που κάθεται και βλέπει τηλεόραση όλη μέρα και γράφει τις εντυπώσεις του; Ναι, η αντίρρησή μου δεν έχει να κάνει ακριβώς με το θέμα μας, δεν είναι καν αντίρρηση per se, είναι παρατήρηση. Ένας τηλεκριτικός σαν την Πόπη Διαμαντάκου αυτή τη δουλειά κάνει: Βλέπει τηλεόραση. Ελληνική τηλεόραση. Την ώρα που εμείς είμαστε σε δουλειές και βόλτες μιλώντας με κανονικούς ανθρώπους, ή την ώρα που κατεβάζουμε ξένες σειρές και χαζεύουμε στο Τwitter, η Πόπη Διαμαντάκου βλέπει «Κους Κους», «Λάκης ο Γλυκούλης» και «Love Bites». Σκέψου το αυτό. Βάλ' το στην εξίσωση. Τι παραστάσεις έχει ένας τέτοιος άνθρωπος; Τι αντιλήψεις για την αισθητική, την ηθική και το χιούμορ μπορείς να αποκτήσεις αν βλέπεις κάθε μέρα όλη μέρα ελληνική τηλεόραση; Οπότε ναι, αυτή είναι μια εξήγηση για την έκρηξη της κυρίας Διαμαντάκου. Ποιος ξέρει πόσο υποφέρει αυτή η ψυχή.” Αν είναι έτσι (με το συμπάθιο κ. Πόπη) έχουν καεί τα εγκεφαλικά της κύτταρα.
Γιατί αν πω τις κακίες που σκέφτικα μόλις το είδα, όπως και οι πιο πολλοί Έλληνες, θα γίνω πρόστιχος και δεν το θέλω.
Πάντα έτσι δεν ντυνόταν η κ Ελένη μόλις ένιωθε την καυτή ανάσα κάποιου πίσω της (στα νούμερα της AGB); Τώρα θα αρχίσει να λέει και για τις απορίες της. Λες και δεν ξέρουμε ότι είναι τετραπέρατη. Αλλά αρέσει και αυτό.
Η φωτογραφία της κ. Ελένης είναι μόνο λίγο πιο κάτω απ’ το πρόσωπο, για επίτηδες. Ευτυχώς δεν έχει ντεκολτέ το φόρεμά της και πειράξει καμμία κ. Πόπη. Όσο για τα μαλλιά όλοι λέμε πως δεν υπάρχουν πρόστιχες καταστάσει και λόγια ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΤΙΧΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.