Το έκανε ο Μαρινάκης: Λίνεν τέλος και ο Βαλβέδε ξανά στον Πειραιά

Το έκανε τελικά ο κ. Μαρινάκης. Στην πρώτη γκέλα, και μεγάλη δυστυχώς, έδιξε τον κ. Λίνεν από τον Ολυμπιακό.
Είχε την ατυχία ο Γερμανός τεχνικός να έρθει στον Ολυμπιακό ένα χρόνο μετά από την κατάλληλη γι αυτόν εποχή. Αν ερχόταν πέρυσι κατά την άποψή μου και καλά θα πήγαινε η ομάδα και θα έπαιρνε το πρωτάθλημα χωρίς να χρειαστούν οι πειραματισμοί τύπου Ζίκο και Μπάντοβιτς
Ήρθε γιατί έπρεπε να έρθει νωρίς νωρίς προπονητής και για να πικάρει ο κ. Κόκαλης τον κ. Βαλβέδε και Μαρινάκη που ήθελε τον Ισπανό.
Το κυριότερο είναι γιατί η ομάδα ήθελε προπονητή μια που ήταν τόσο αποτυχημένη η περυσινή χρονιά που ξεκινίνησαν στην Ευρώπη οι υποχρεώσεις στις 15 Ιουλίου.
Έκανε και ο κ. Λίνεν τα λάθη του βεβαίως. Αυτά έχουν να κάνουν με την επιμονή του σε ορισμένους ποδοσφαιριστές (Χάλεμπας και Ντιόγκο) κυρίως στον αγώνα του Ισραήλ που κόστισε. ΟΒέβαια από τη στιγμή που δεν τον ήθελε ο κ. Μαρίνας οι εφημερίδες που πρόσκειντο στον Ολυμπιακό ήταν επιφυλακτικές ως αρνητικές.
Ο κ. Μαρινάκης ήθελε τον Βαλβέδε κυρίως γιατί ήταν ο τελευταίος επιτυχιμένος προπονητής κι έγινε το όνομά του σύνθημα στο στόμα των οπαδών την τραγική περυσινή χρονιά. Κατά βάθος φαντάζομαι ήθελε τον κ, Λεμονή όπως όλοι μας, αλλά δεν τον αγγίζουμε όσο κάνει θαυμάσια δουλειά στην Ομόνοια Λευκωσίας,
Τώρα ο κ. Βαλβέδε έχει καλό πέρασμα απ’ τον Ολυμπιακό. Βρήκε την ομάδα έτοιμη από τον κ. Τάκη, έφερε 2 -3 ποδοσφαιριστές έδιωξε μερικούς (πλήρωσε και πληρώνει ο Ολυμπιακός την απομάκρυνση του Μιχάλη Σηφάκη), κι έπαιξε Θαυμάσιο ποδόσφαιρο.
Μπορεί να πήρε νταμπλ άλλα θα ‘πρεπε να ‘χει την τύχη του Λίνεν μια που αποκλείστηκε από το Champions league τέλος Αυγούστου (δεν έδινε επίσημους αγώνες δηλαδή μέσα στο κατακαλόκαιρο) από την Ανόρθωση Αμμοχώστου.
Φέτος θα δείξει λοιπόν το τι αξίζει, και πόσο θα βάλει, όπως λέγεται νέα παιδιά, Και κανέναν Ελληνα ε;
Ελπίζω να τα πάει καλά η ομάδα και να μη απολυθεί πριν την παρέλαση της 28ης του Οκτώβρη ή πριν μπει το 2011 όπως ελπίζουν ορισμένοι φίλοι άλλων ομάδων και μερικοί του Ολυμπιακού που θεωρούν χαμένη ακόμη μία χρονιά.

Το καλοκαίρι της μεγάλης ζύμωσης

Στην «Καθημερινή» της περασμένης Τετάρτης 4/8 ο κ. Νίκος Κωντσαντάρας περιγράφει σε πρωτοσέλιδο άρθρο του, με τον ίδιο τίτλο, πολύ καλά το τι ζούμε αυτό το καλοκαίρι.
Αυτό το πρώτο καλοκαίρι της μεγάλης κρίσης, λίγους μήνες πριν από τις τοπικές εκλογές που θα διεξαχθούν με βάση τον νέο διοικητικό χάρτη της χώρας, μας προσφέρεται μια ιστορική ευκαιρία. Το τοπίο είναι καινούργιο και άγνωστο και μαζί με την αβεβαιότητα μας προκαλεί να απαλλαγούμε από αγκυλώσεις του πελατειακού συστήματος ώστε να αλλάξουν πολλά που θεωρούσαμε δεδομένα.
Οι εκλογές και η ζύμωση που ήδη προκαλούν αποτελούν πολύτιμη ευκαιρία για να απελευθερωθούμε από την τυφλή προσήλωση στα κόμματα και να επιστρέψουμε στις ρίζες της πολιτικής, δηλαδή στην κοινωνία και στα προβλήματα του πολίτη. Σήμερα, η κοινωνία μας είναι πιο έτοιμη από ποτέ να πάρει την τύχη στα χέρια της, να μην περιμένει λύσεις από «το κέντρο», από το κόμμα, από ρουσφέτια και άλλες συναλλαγές. Οι πολίτες έχουν πονέσει από τα μέτρα λιτότητας, από την ταπείνωση της οικονομικής κηδεμονίας, από την έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Ο πόνος φέρνει οργή και την απαίτηση για λύσεις: γνωρίζουμε ότι όποιος ολιγωρεί στην εκπλήρωση των καθηκόντων του, όποιος φοροδιαφεύγει, όποιος τα «καταφέρνει» εις βάρος της κοινωνίας κλέβει από την τσέπη μας, υπονομεύει τις συντάξεις μας, τις παροχές υγείας, την εκπαίδευση των παιδιών μας.
Ισως γι’ αυτούς τους λόγους, περισσότεροι πολίτες δείχνουν έτοιμοι να ψηφίσουν με μόνο κριτήριο τους ικανότερους υποψηφίους. Ασφαλώς οι περισσότεροι και πιο προβεβλημένοι υποψήφιοι θα υποστηρίζονται από κόμματα. Αλλά θα εκλεγούν όταν πείσουν ότι είναι οι καλύτεροι και όχι μόνον επειδή τους πρότεινε το κόμμα τους. Πιο σημαντικό είναι ότι οι νέες, κάπως «άγνωστες» εκλογικές περιφέρειες και η καχυποψία για τα κόμματα θα επιτρέψουν σε νέους ανθρώπους να δοκιμαστούν στην πολιτική, πιστεύοντας ότι έσπασε το μονοπώλιο της κομματικής μετριότητας, ότι ίσως σήμερα η συμμετοχή τους έχει νόημα, ότι η προσπάθεια θα αποφέρει καρπούς.
Από πηγή φαυλότητας, σπατάλης και διαπλοκής η Tοπική Aυτοδιοίκηση μπορεί να γίνει πηγή αναγέννησης της πολιτικής και της χρηστής διαχείρισης του πλούτου της χώρας μας. Αυτά συζητάει –αυτό ζητάει– ο κόσμος σήμερα.

Να δώσουμε την Σύρο για Ρωσική Βάση

Το Μάρτη του 1987 είχε βγει ακόμη μια φορά το Πίρι Ρέις στο Αιγαίο. Ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου αμέσως έστειλε στην Σόφια τον υπουργό Εξωτερικών κ. Κάρολο Παπούλια, σημερινό πρόεδρο της Δημοκρατίας, για συνεννόηση με την κυβέρνηση του Τεοντόρ Ζίφκοφ, όπως αφέθηκε να φανεί, για συνεννόηση το τί θα κάνουν οι φίλοι μας οι Βούλγαροι αν χτυπήσουμε τους «συμμάχους μας» τους Τούρκους.
Τότε οι Τούρκοι πέρνωντας προφανώς εντολές από τα κοινά μας αφεντικά, έδωσαν εντολή στο Πίρι Ρέις να επιστρέψει στην Κων/πολη.
Γιατί τα θυμήθηκα τώρα αυτά; Η χθεσινή «Αυριανή» Πέμπτη 5/8 γράφει πως οι Ρώσοι μας δίνουν 100 δισ. Ευρώ Να φτιάξουν στρατιωτική βάση στην Σύρο. Με τον υπότιτλο να το δώσουμε..
Πόσα χρωστούν και πληρώνουμε; 300 δισ. ευρώ; Φυσικά.να τους τα δώσουμε. Και στην Κίνα μια ακόμη βάση. Αν και οι κινέζοι θέλουν λιμάνια, να προωθούν τα προϊόντα τους.
Βέβαια αν ήταν ο Ανδρέας θα έκανε το άλλό.
Πρώτα πήγαινε στην Μόσχα για διαπραγματεύσεις, με τον Πούτιν μάλλον θα του εξηγούσε γιατί δεν μπορεί να δώσει βάση εκτός αν.
Μετά θα πήγαινε στην Ουάσιγκτον και στη Νέα Υόρκη έδρες του ΝΑΤΟ του ΔΝΤ και των δανειστών μας.
Πόσα δίνεται κύριοι θα έλεγε στους Νατοϊκούς για Σούδα, Άραξο και Άκτιο; Τίποτε;
Βρείτε τα λοιπόν με του κυρίους εδώ κι εγώ δεν χρωστώ τίποτε, οπότε απελευθερώνω και τον λαό μου απ’ τη κατοχή τους. Η Ρωσία μας δίνει 200 για μία βάση κι ελπίζω να δώσουν άλλα τόσα οι Κινέζοι για δυο τρία λιμάνια.
Θα θέλατε τις «αρκούδες» στην Μεσόγειο και τους «κιτρινιάριδες» στην Ευρώπη;
Σκεφτείτε το.
Αλλά ό,τι και ν’ αποφασίσετ μαζεύετε τα κύριοι ΔΝΤδες.
Μα πού είναι οι πολιτικοί με την διορατικότητα, πυγμή και αποφασιστικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου. Όχι μόνο στην Ελλάδα έχουμε έλειψη πολιτικών κατώτερους των περιστάσεων, αλλά και όλη η Ευρώπη.

Υπ. Υγείας: Μια νέα επετηρίδα γεννιέται και τα μικρά λάθη στην αίτηση το ΑΣΕΠ

Νοσηλεύτρια φίλη μου έκανε τον Φλεβάρη αίτηση στην προκήρυξη 7Κ/2009. Τα προσωρινά αποτελέσματα βγήκαν πρόσφατα.
Εν τω μεταξύ το διάστημα αυτό αποφάσισαν πως ο διαγωνισμός αυτός θα είναι η βάση που θα γίνονται όλοι οι διαγωνισμοί στο υπουργείο Υγείας, γράψαν εφημερίδες, και ο πίνακας θα ανανεώνετε κάθε Οκτώβρη. Πανηγύριζε μ’ αυτή την απόφαση. Και να μη περάσω τώρα σου λέει ως τον Οκτώβρη που θα ανανεωθεί μπορεί να με καλέσουν κάπου στην Ελλάδα.
Της ήρθε λοιπόν μήνυμα στο κινητό της πως «απορρίφθηκε η αίτηση μια που δεν ήταν συμπληρωμένος ο κωδικός 06».
«Τι ήταν αυτός ο κωδικός;» την ρώτησα.
«Για άδεια ασκήσεως επαγγέλματος μου» απάντησε.
«Και δεν είχες;» «Φυσικά και έχω μάλιστα επισύναψα φωτοτυπία του εγγράφου, αλλά το δηλώνει στην αίτηση ρητά πως αν γίνει λάθος στους κωδικούς επειδή γίνεται ηλεκτρονική επεξεργασία θεωρείται αυτό σωστό κι όχι οτιδήποτε άλλο»
Τρελάθηκα. Μα γιατί αυτό; Γιατί να μη μπορεί να γίνει διόρθωση της αίτησης, με το αζημίωτο (με παράβολο φυσικά), όταν ανακαλύπτεται μια τόσο σοβαρή παράλειψη. Υπήρχε περίπτωση κάποιος που δεν έχει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος να κάνει την αίτηση και να μη γράψει πως την έχει πάρει, άσχετα αν περιμένει να την πάρει, όταν ξέρει θα απορριφθεί;
Θα μπορούσαν κάλλιστα το μήνυμα να την ενημερώνει: «απορρίφθηκε η αίτηση μια που δεν ήταν συμπληρωμένος ο κωδικός 06» όπως τώρα αλλά να ακολουθεί «αν εξακολουθεί να επιθυμείτε να συμμετέχετε στον διαγωνισμό εσωκλείοντας ένα παράβολο των τόσων ευρώ στείλτε μας μια υπεύθυνη δήλωση που να λέει ξέχασα να συμπληρώσω τον κωδικό αυτό».
Το πρόβλημα όμως για την φίλη μου είναι ποιο μεγάλο.
Αφού απορρίφθηκε από τον διαγωνισμό αυτό είναι «εκτός συστήματος» για ένα χρόνο. Και την επόμενη αίτηση θα μπορέσει να την κάνει του χρόνου.
Μα δεν μπορώ να καταλάβω. Τί έχουμε εδώ; Δημιουργία μιας νέας επετηρίδας διάρκειας, ενός χρόνου ανάλογη μ’ αυτήν που είχε το υπουργείο Παιδείας;
Κι εγώ που θα έχω αποκτήσει τα τυπικά προσόντα τον Μάρτη; Γιατί να περιμένω ως τον Οκτώβρη να ενταχθώ στην ιδιότυπη αυτή επετηρίδα;
Κι αν κάνω, όπως η φίλη μου λάθος; Αφού δεν μπορώ να το διορθώσω γιατί να είμαι ένα χρόνο εκτός; Δεν γίνετε να χάσω μόνο την συγκεκριμένη προκήρυξη και να ξανακάνω αίτηση;
Έστω με αυξημένο κόστος. Μια που οι κυβερνώντες σε κάθε ευκαιρία μας λένε πως «Στόχος είναι τα λεφτά». Ως άλλες Τζούλιες

Τόσο ίδιοι με τρομερό μίσος

Παίζει σήμερα στην Τούμπα ο ΠΑΟΚ κόντρα στον Άγιαξ. Έχει πλεονέκτημα στο να περάσει στα play off του Champions league. Ως φίλος του Ολυμπιακού, όπως όλοι οι οπαδοί της ομάδας του Πειραιά μέσα τους, τους εύχομαι καλή επιτυχία.
Είμαστε τόσο ίδιοι όσοι αγαπάμε τις δυο αυτές ομάδες που όσοι έχουν μελετήσει την συμπεριφορά και των δυο τους λένε τους ΠΑΟΚτζήδες «Γάβρο του Βορρά». Αυτό τους εκνευρίζει βεβαίως.
Εγώ θα συμφωνήσω και θα εξηγήσω τα στοιχεία που με κάνει να πιστεύω πως είναι έτσι.
Πρώτον και κυριότερο προέρχονται και οι δυο από μεγάλα λιμάνια. Της Νοτίου (και της Ελλάδας) οι μεν, του Βορρά (και των Βαλανιών) οι δε.
Η δύναμή τους είναι η μαχητικότητα. Είναι αλήθεια πως τόσο έξω από την Τούμπα όσο και στου Καραϊσκάκη δεν πλησιάζεις εύκολα με οπαδικές πεποιθήσεις άλλης ομάδας, για διακριτικά δεν κάνω λόγο.
Βέβαια όταν δεν υπάρχει αγώνας εκεί κι επισκεφτείς τον χώρο, στου Καραϊσκάκη υπάρχει εμπορικό κέντρο, θα αγαπήσεις την αντίστοιχη ομάδα.
Όταν συζητάνε φίλαθλοι μεταξύ τους τόσο οι οπαδοί του Ολυμπιακού όσο και του ΠΑΟΚ το πρώτο που λένε είναι «Θα τους νικήσουμε με την δύναμη» σ.σ. άλλη λέξη σεξουαλικού περιεχομένου χρησιμοποιούν άλλα «Νίκη με δύναμη» εννοούν.
Οι Παναθηναϊκοί βάζουν μπροστά το μέγεθος της ομάδας και οικονομικού υπονοόντας και οι ΑΕΚτζήδες ως κατατρεγμένοι κλαψιάριδες και αδύναμοι μοιρολάτρες, λένε θα προσπαθήσουμε να νικήσουμε.
Να πω σαν ομοιότητα ότι και οι δυο ομάδες είναι οι πολυνίκες των Αθηνών και της Β.Ελλάδας,
Και μία ομοιότητα με τους ΑΕΚτζήδες. Η κακομυριά. Αλλά αυτό είναι ίδιον της πόλης και φταίει πολύ το Αθηνοκεντρικό κράτος.
Για τους φίλους οπαδούς του ΠΑΟΚ που παρεξηγούντε με το γάβρος του Βορρά μπορούν να λένε τους Ολυμπιακούς «ΠΑΟΚια του νότου»

Φταίει ...κι ο Χατζηπετρής

Για να χαλαρώσουμε θα πω σκέφτομαι σε στιγμές χαλάρωσης πονώντας το καφεδάκι μου, όσο μπορώ ανέμελος, σε κεντρικά café της πόλης.
Έχω παρατηρήσεις τις γυναίκες, διαφόρων ηλικιών να φορούν ο παντελόνια στον κασόνα του καλοκαιριού. Κι όχι μόνο παντελόνι αλλά και πουκάμισο κλειστό ως το πρότελευταιο κουμπί.
Επειδή μ’ αρέσει το γυναικείο κάλος, όπως σ’ όλους τους original Έλληνες πιστεύω, όσο και αν φαίνεται αυτό ρατσιστικό, δεν μ’ αρέσει το θέαμα. Αναρωτιέμαι κιόλας: Γιατί δεν εκμεταλλεύονται τις προσταγές της μόδας για να ζουν καλύτερα; Ξέρετε κυρίες μου πόσοι άντρες θα κυκλοφορούσαμε με κορτάκια αν τα επέτρεπαν οι κανόνες τις ευπρεπούς ανδρικής ενδυμασίας; Που να θεωρούνταν και κάποια σορτς επίσημη ένδυση. Και μάλιστα συνοδευόμενο όχι με γραβάτα αλλά με φανελάκι
Σας θεωρώ τυχερές που στον κασόνα του καλοκαιριού μπορείτε να ντύνεστε έτσι όπως σας λυπάμαι που με μισό μέτρο χιόνι βγαίνετε με τα αβυσσαλέα ντεκολτέ και τις κοντές φούστες. Το χειμώνα μ’ αρέσει το παντελόνι στην γυναίκα. Το καλοκαίρι με κάνει και σκάω.
Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή που άρχισα να πίνω απογευματινό καφεδάκι στο καφενείο που βλέπω συχνά ποδόσφαιρο και δουλεύει φίλος μου.
Συχνάζουν εκεί κι επαγγελματίες δυστυχώς, άνθρωποι που κατάγονται από συγκεκριμένη ορεινή περιοχή.
Το τι σχόλιο γίνεται όταν περνά καμιά ομορφούλα και τσαχπινούλα δεν λέγεται. Όχι, ευτυχώς γιατί δεν θα ξαναπήγαινα, απευθυνόμενη στην ίδια, αλλά μεταξύ τους. Κι όχι δυνατά, πάλι δε θα ξαναπατούσα το πόδι μου, δυνατά αλλά με προφυλάξεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα όταν ήρθε να βρει έναν απο τους επαγγελματίες που συχνάζουν εκεί κοπέλα έτοιμη για έξοδο. Έμειναν όλοι «κάγγελο».
Μόλις έφυγε ανακοίνωσε περιφανές δήθεν, η κόρη μου ήταν. Το πόσο ντράπηκαν αλλά φωναχτά τον κολάκεψαν δεν μπορώ να σας πω. Αλλά και το πόσο ντράπηκε η κοπέλα ακούγοντας το σούσουρο που γινόταν γύρω της. Δε αντέχομαι να ξαναρθει να βρει τον πατέρα της.
Οπότε κατάλαβα τι συμβαίνει. Δε θα πρέπει να τα βάζω με τις γυναίκες αλλά με τους διάφορους ορεσίβιους χωριάτες, όπου και να μένουν που τις δημιουργούν τέτοια συναισθήματα.
Κι αυτό που θα ‘θελα να τις πω όπως και την εν λόγω κοπελιά
Κυρίες μου και κοπέλες μου έκανα λάθος. Εκτός της ομορφιάς σας ντύνεστε πολύ ωραία αλλά μη σας στεναχωρούν τέτοιες «αντρικές» συμπεροφορές

Το άνοιγμα του επαγγέλματος στα βυτιοφόρα

Λύθηκε, προσωρινά μάλλον, η απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών Δημοσίας Χρήσεων. Προσωρινά μάλλον. Και η πλάκα είναι ότι συμφωνούν στην απελευθέρωση και οι δυο πλευρές εκεί που διαφωνούν είναι στον τρόπο.
Βέβαια οι εκάστοτε κυβερνώντες χρόνια τώρα είχαν το αίτημα των ιδιοκτητών βενζινάδικων να τους δώσουν το δικαίωμα να μπουν να μεταφέρουν καύσιμα. Θα μου πείτε μερικά μεγάλα έχουν.
Ναι η ελληνική πονηριά έκανε την δουλειά της. Γράφουμε το πρατήριο στην γυναίκα μας κι εμείς μια χαρά μπορούμε να κάνουμε τους αυτοκινητιστές με μια άδεια που θα χρυσοπληρώσομε.
Γιατί λοιπόν δεν τ’ ανοίγαν έτσι το επάγγελμα αυτό; Αφου είχαν την λύση στο χέρι τους; Κι ανάλογα να ανοίξουν και τ’ άλλα επαγγέλματα;
Σκέφτηκαν προφανώς τα μικρά βενζινάδικα.. Μα εδώ άνετα θα μπορούσε να δημιουργηθεί συνεταιρισμός (Αν είσαι βρομόστομος τις κακές λέξεις τις έχεις πρώτες όπως εγώ. Άκου συνεταιρισμός) να δίνει ένα βυτίο σε πολλά πρατήρια.
Τάρα τ’ ανοίγουν με σκοπό όπως φαντάζομαι οι εταιρίες καυσίμων να κάνουνε μεταφορές καυσίμων.
Μα αν έκαναν τα πρατήρια γιατί να μη κάνουν οι εταιρίες καυσίμων; Μα οι πρατηριούχοι θα έκαναν την μεταφορά καυσίμων πηγαίνοντας σ’ έναν προορισμό μόνο (και σε πιο πολλούς σε περίπτωση συνεταιρισμού) και δε θα μπορούσαν να λένε έχουμε τόσα μεταφορικά.
Μια που τα μεταφορικά θα έβγαιναν αντικειμενικά από τα΄βιβλία έσοδων εξόδων του πρατηρίου. Όπως η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ κλπ