Ποιοι βγάλαν την χθεσινή απόφαση;

Σύνοδος κορυφής χθες στις Βρυξέλες (έκτακτη για το Ελληνικό χρέος).
Ευχαριστημένοι οι Ευρωλιγούρηδες και προβληματισμένοι οι σκεπτικιστές.
Λένε οι σκεπτικιστές πως υποθήκευσαν την Ελλάδα και την σκλαβώσαν για 30χρονια.
Όμως αυτές είναι εντυπώσεις και Θα το δούμε σιγά σιγά. Άλλωστε δεν είμαστε, ως Έλληνες, και πολύ ευχαριστημένοι από τις διασώσεις μας, πάντα, από τις ΗΠΑ ή την Ευρώπη
Αυτό που μ’ έκανε αισιόδοξο για την ώρα είναι πως λέγαν πως για να αποφύγουμε την «επιλεκτική χρεοκοπία» θα φορολογήσουν τις τράπεζες.
Μου φάνηκε λογική η ιδέα ως την στιγμή που άκουσα πως βρίσκονται κι εκπρόσωπο τους στις Βρυξελες.
Μα είναι δυνατόν να δεχθούν φορολογία; Να δεχθεί το αρνί να γιορτάσει το Πάσχα.
Και πραγματικά βγήκα αληθινός. Δεν βάλαν κανέναν φόρο στις τράπεζες.
Κι ακούγοντας στα γρήγορα (όπως όλοι ακούσαμε όλοι μας ως τώρα
Έτσι μου δημιουργήθηκε το ερώτημα του τίτλου.
Ποιοι βγάλαν την απόφαση; Οι Ευρωπαίοι ηγέτες ή οι τράπεζες; (που χάνουν βέβαια λεφτά αλλά ελάχιστα)
Μήπως είναι το πρόβλημα της Ευρώπης αυτό; Ότι οι ηγέτες της υπηρετεί τον κεφάλαιο κι όχι τους λαούς τους. Τώρα αν είναι ανίκανοι ή πουλημένοι, καμιά σημασία δεν έχει

Η σειρά των ιδιοκτητών ταξί

Πέρυσι τέτοια εποχή είχαμε τα φορτηγά φέτος τα ταξί. Αντιδρούν κι αυτοί με το αλόγιστο άνοιγμα του επαγγέλματος και μάλλον έχουν δίκιο.
Βέβαια γιατί «έσκισε» ο κ. Ραγκούσης την συμφωνία των ιδιοκτητών ταξί με τον κ. Ρέπα είναι άλλο θέμα. Βέβαια υπάρχει η φημολογούμενη κόντρα των δύο (νυν και πρώην υπουργού.
Υπάρχει και μια άλλη απορία μου.
Γιατί αμφότεροι ενώ ήξεραν πως θα υπάρχουν αντιδράσεις των ιδιοκτητών (φορτηγών και ταξί πέρυσι και φέτος αντίστοιχα) «ανοίγουν» όπως «ανοίγουν» τα επαγγέλματα τέτοια εποχή; Μήπως γιατί είναι εποχή που ο τουρισμός είναι στο φουλ και οι κινητοποιήσεις (δίκαιες ή άδικες δεν εξετάζω) θα βλάψει επαγγελματικές ομάδες οι οποίες φυσικά θα αντιδράσουν;
Μήπως η κυβέρνηση εκτός απο την καταστροφή του αγροτικού τομέα (αυτό είναι έργο της κυβέρνησης Σημίτη) της ναυτιλίας, με την κατάργηση του υπουργείου εμπορικής ναυτιλίας ήρθε η σειρά του Τουρισμού;
Το σίγουρο είναι ότι προσβλέπουν στον «κοινωνικό αυτοματισμό» για να τους καθησυχάσουν.
‘Όμως για την ώρα ο λαός αντιδρά θετικά. Στην ηπειρωτική Ελλάδα συμπαραστεκόμαστε στους ταξιτζίδες παρ’ όλο που μας ενοχλούν (με τους αποκλεισμούς δρόμων)
Στην τουριστική Ελλάδα, κυρίως τη Κρήτη που πλήττονται πιο πολύ με τον αποκλεισμό των λιμανιών και αεροδρομίων, οι αντιδράσεις δεν είναι, ακόμη τουλάχιστον, τόσο μεγάλη.
Μάλλον κατάλαβαν ΟΛΟΙ πως έρχεται η σειρά τους.. Κι αν περάσει το σημερινό χτύπημα (οι ιδιοκτήτες ταξι τώρα) πολύ σύντομα θα περάσουμε στους επόμενους.

Ο πίνακας στο γραφείο του πρωθυπουργού

Το Σαββατοκύριακό «έπαιζε ψηλά» στα δελτία ειδήσεων ο θαυμασμός την κ. Κλίντον για τον πίνακα που είχε στο γραφείο του ο κ. Παπανδρέου.
Επειδή μου φάνηκε μόνο ενα μπλε πλαίσιο έψαξα να τον βρω στο Internet, αφού έμαθα πως είναι ο πίνακας «ατέρμονο τοπίο – Δελφοί» του Ελληηνοαμερικάνου μοντέρνου ζωγράφου Θόδωρου Στάμου.
Έψαξα και τον βρήκα είναι ο πίνακας που βάζω στο κείμενο (που οριοθετείται δεν καταλαβαίνω αλλά στην εφημερίδα που τον είδε ήταν ΜΟΝΟ το μπλε).
Τώρα εμένα τον άσχετο μου θύμισε την σκηνή στην πολυπροβλημένη απο τον ΑΝΤ1 σειρά «Κωνσταντίνου και Ελένης» που ο αδικοχαμένος Χρήστος Μακρής ως ξάδερφος του πρωταγωνιστή ζωγράφιζε καμβάδες σε διάφορα χρώματα που αναφαίνονταν (στη φαντασία του διάφορα πράγματα). Βέβαια τα έβλεπε και η φιλότεχνος γειτονοπούλα.
Πάντως για τον συγκεκριμένο πίνακα διάβασα πολύ καλές κριτικές αλλά δηλώνω άσχετος περι της ζωγραφικής.
Άσχετος και ανημέρωτος είναι κι ο κ. Βελοπούλας του Λαος που είπε στην Βουλή στις 3/910 πως κατέβηκε ο πίνακας του Θεόδωρου Βρυζάκη «Η Ελλάς Ευγνωμονούσα» και μπήκε μια «μπλέ επικάλυψη»
Άσχετος είναι φαίνεται κι ό κ. Παπανδρέου γιατί είπε στην κ. Κλίντον πως είναι το γαλάζιο του Αιγαίου.
Όπως ο ίδιος, έδειξε πως είναι άσχετος με την πολιτική.
Εξηγώ τι εννοώ.
Αν ήταν ο πατέρας του (πιστεύω κι οποιοσδήποτε πολιτικός, σχετικός με την τέχνη της πολιτικής) κι ο σκηνογράφος κ. Γιάννης Μεντζικώφ του πρότεινε αυτό τον πίνακα θα του έλεγε να βάλει μια όμορφη Θαλασσογραφία (να κυριαρχεί το μπλε, μια που ο άνθρωπος απ’ ότι κατάλαβα μ’ ένα μπλε εκεί πάνω ήθελε το γραφείο), μια που «αυτοί που θα δουν το γραφείο του θα είναι άσχετοι με την τέχνη».
Κι έτσι θέλω τους πολιτικούς μας. Να συμβουλεύεται του ειδικούς αλλά να βάζει την δική του πινελιά, να διορθώνει τις, κατ’ αυτόν, ατέλειες.

Και είστε ακόμη εδώ; ΓΙΑΤΙ;

Βλέποντας τα πρωτοσέλιδα της περασμένης Κυριακής (17-7) είδα κι αυτό της Real news που είχε σαν πρώτο θέμα την απειλή που κ. Λοβέρδου: «Προσέξτε θα φύγουμε».
Τονίζοντας να μη τους αποδοκιμάζουμε τόσο, πως κάνουν πολλά κλπ.
Δεν ξέρω γιατί (ίσως επειδή μ’ αρέσουν οι παραλληλισμοί) σκέφτηκα μια ποδοσφαιρική ομάδα που βρίσκεται στο χείλος του υποβιβασμού.
Μια ομάδα που βρέθηκε εκεί καθαρά από ευθύνη των παικτών της.
Τη μια ο τερματοφύλακας έφαγε χαζόγκολ
Την άλλη ο ένας μπακ (και σε άλλη φάση ο άλλος) «τρώει» ντρίπλα κοροϊδιστικη και βγαίνει ασίστ «πάρε βάλε»
Σ’ άλλη στιγμή κεντρικός αμυντικός δε φτάνει για λίγο τη μπάλα, αλλά δεν ήταν πολύ ψηλά
Ο αμυντικός χαφ σε κάποιο παιχνιδι θέλοντας να γυρίσει τη μπάλα στον τερματοφύλακα την έδωσε σε αντίπαλο και σ’ ένα παιχνίδι ενώ ήταν στο 85’ 0 – 0 το σεντερ φορ έχασε γκολ σε κενή εστία από το ένα μέτρο. Πρόκειται περί κατορθώματος δηλαδή.
Και λιγο πριν το τέλος του πρωταθλήματος να βγαίνει ο αμυντικός χαφ και να λέει «Να μη μας αποδοκιμάζουν οι οπαδοί μας γιατί στις μεταγραφές θα φύγουμε»
Έτσι λοιπόν ένιωσα. Σαν τον οπαδό αυτής της ομάδας.
Μήπως σας θέλουμε; (λέω στον κ. Λοβέρδο) να φύγετε. Όλη η Ελλάδα θέλει να πάτε στον αγύριστο,
Εξ’ ου και το σύνθημα των αγανακτισμένων.
«Μια μέρα όπως στην Αργεντινή, Να δούμε στο ελικόπτερο ποιος θα πρωτοπεί»

Οι συμμορίες της Λάρισας κι ένα γιατί

Συνέβησαν τόσα στη μια βδομάδα που ελειψα, αλλά με κατι τοπικό θα ασχοληθώ.
Από την Παρασκευή 7//7 «τρέχει» μια ιστορία με συμμορίες που συνέλαβε η αστυνομία. Συμμορίες με ναρκωτικά και σωματεμπορία.
47 άτομα λέει. Και πολλοί γνωστοί κι ένας δημοσιογράφος.
Ονόματα ακούστηκαν πολλά δημοσιογράφος ένας που απ’ ότι λέγετε απολύθηκε.
Ούτε ονόματα έδωσε η αστυνομία ούτε τίποτε.
Το μόνο που λένε είναι τρανταχτά ονόματα. Φτάσαμε την τελευταία βδομάδα στην καυτή, απ’ τη ζέστη, Λάρισα να σκεφτόμαστε.
«Ο Τάδε δεν είναι εδώ νάναι διακοπές ή να ναο μπλεγμένος κι αυτός;»
Ο δημοσιογράφος το όνομα του οποιου ακούγεται είναι το πιο καλό παιδί που γνώρισα στον συγκεκριμένο χώρο. Και ή έμπλεξε γι, αυτό το λόγο ή τον μπλέξαν για κάποιους άλλους λόγους. Παντως κι αυτός είναι χαμένος από τα στέκια.
Μετά τόσες μέρες ενώ δεν γράφτηκε κανένα όνομα, ούτε στο Internet, σήμερα η Free Press «Κοσμος» αναφέρει τον κ. Μανόλη Κρητικόπουλο. Που όσο γνωστό όνομα και να ναι δεν είναι από τα πρώτα ονόματα της πόλης.
Αλήθεια η αστυνομία γιατί τα κρατάει μετρά τόσο καιρό; Γιατί ενώ απολογήθηκαν κανονικά στο δικαστικό μέγαρο, τις μέρες αυτές οι καφετέριες που είναι εκεί γύρω έκαναν χρυσές δουλειές, και μερικοί προφυλακίσθηκαν τα κρατάνε ακόμη; Ουτε καν αρχικά να ξέρουμε αφου δεν υπάρχει ο ΑΒ ο Αχιλλέας δεν είναι μέσα.
Ιδωμεν

Mini ξεκούραση, 18 Ιούλη ξανά

Θα λείψω για μια βδομάδα και το καθημερινό μας ραντεβού δεν θα γίνεται για μια βδομάδα. Φυσικά μετά ο Αύγουστος (που είναι παχιές οι μύγες όπως λέει ο λαός) είναι παραδοσιακά μήνας ξεκούρασης για μένα.

Ειλικρινής ομιλία πρωθυπουργού

Ο κ. Σεραφείμ Κωνσταντινίδης (serkon@otenet.gr) την περασμένη Τρίτη (5/7) ΔΕΝ έγραψε πολιτικό διήγημα στη θέση του άρθρου στην «Καθημερινή». Μπορεί το κείμενο του, που βάζω με τον δικό του τίτλο, να μοιάζει αλλά είναι η πραγματικότητα. Η λύση του μυστηρίου που προκαλείται με την ανάγνωσή του, βρίσκεται στο τέλος.

* * *

Με έκπληξη και κομμένη ανάσα, οι ακροατές του κρατικού ραδιοφώνου παρακολουθούσαν μια, διαφορετική από τις συνηθισμένες, ομιλία του πρωθυπουργού. Μιλώντας σε στελέχη του κυβερνητικού κόμματος, ο Σοσιαλιστής πρωθυπουργός αναφερόταν στα οικονομικά προβλήματα που είχαν οδηγήσει στο πρόγραμμα λιτότητας που επέβαλε το ΔΝΤ:
«Αν είμαι έντιμος μαζί σας, πρέπει να πω ότι είμαι γεμάτος αμφιβολίες. Πίσω από την αυτοπεποίθηση που φαίνεται, κρύβονται μαρτύριο και ψυχική οδύνη. Γνωρίζω με σιγουριά ότι δε είναι τέλεια όλα όσα κάνουμε. Σε μια σειρά από θέματα, όχι μόνον δεν έχω την παραμικρή ιδέα ποιο είναι το έκτο βήμα που απαιτείται, αλλά δεν ξέρω ούτε καν το τρίτο. Γνωρίζω τα πρώτα δύο.
Δεν υπάρχει τρόπος να προβλέψει κανείς τις επιπτώσεις κάθε απόφασης που έχουμε πάρει. Δεν έχουμε τη δυνατότητα αυτή. Κάναμε ό,τι ήταν δυνατόν να γίνει το τελευταίο διάστημα. Τον τελευταίο μήνα, άρχισα να βάζω τις φωνές ίσως και τρεις φορές τη μέρα, καθώς δεν μπορώ να χειριστώ το άγχος των διαπραγματεύσεων, που απαιτούν πολιτικές διευθετήσεις.
Δεν υπάρχουν πολλές επιλογές. Δεν υπάρχουν, γιατί τα κάναμε θάλασσα. Οχι λίγο, πολύ, και υπάρχει εξήγηση γι’ αυτό. Προφανώς είπαμε ψέματα τα ενάμισι-δυο χρόνια που πέρασαν. Είναι ξεκάθαρο ότι όσα λέγαμε δεν ήταν η αλήθεια. Λέγαμε ψέματα πρωί-βράδυ.
Είχαμε υπερβεί τις δυνατότητες της χώρας και δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε νωρίτερα ότι μια κοινή κυβέρνηση Σοσιαλιστών και Φιλελευθέρων ήταν εφικτή. Και στο μεταξύ, δεν κάναμε πραγματικά τίποτα, για χρόνια. Τίποτα. Είμαι βέβαιος ότι δεν μπορείτε να αναφέρετε κανένα σημαντικό κυβερνητικό μέτρο για το οποίο είμαστε περήφανοι εκτός από το γεγονός ότι καταφέραμε στο τέλος να αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας.
Φυσικά, η δουλειά της κυβέρνησης δεν γίνεται με ηρεμία και νηφαλιότητα. Γίνεται με προχειρότητα και βιασύνη γιατί δεν μπορούσαμε να προετοιμαστούμε νωρίτερα προκειμένου να μην αποκαλυφθεί η πραγματικότητα και τώρα είμαστε υποχρεωμένοι να κινηθούμε απελπισμένοι, σχεδόν στα όρια…
Είναι φανταστικό να είσαι στην πολιτική. Είναι φανταστικό να διοικείς τη χώρα. Τους μήνες που πέρασαν άντεξα, επειδή με ενέπνεε κάτι σημαντικό. Η επιστροφή της χώρας στην πίστη της Αριστεράς, στην πεποίθηση ότι μπορεί να πετύχει, μπορεί να νικήσει. Στην πραγματικότητα, όμως, υποκρινόμαστε ότι κυβερνούμε...».
Η ομιλία έγινε τον Μάιο του 2006 από τον τότε πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Φέρεντς Γκιουρτσάνι, ο οποίος στην αιχμή της οικονομικής κρίσης ομολόγησε ότι είπε ψέματα για την κατάσταση της οικονομίας για να κερδίσει τις εκλογές. Ο Γκιουρτσάνι νόμιζε ότι μιλούσε σε κλειστή συγκέντρωση στελεχών, η ομιλία όμως είχε μαγνητοφωνηθεί από το κρατικό ραδιόφωνο και μεταδόθηκε τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Η μετάδοση της ομιλίας είχε ως αποτέλεσμα εκτεταμένα επεισόδια στη Βουδαπέστη, με αίτημα την παραίτηση της κυβέρνησης, και 150 τραυματίες. Η κυβέρνηση δεν παραιτήθηκε.