Τιμολόγια χιλιάδων ευρώ του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Siemens

Οι «ΝεοΔημοκράτες» χθες, Κυριακή 10/01/2016,  εξέλεξαν πρόεδρο τους τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη. Τον άνθρωπο που αβαντάρισε ξεδιάντροπα η ντόπια και ξένη διαπλοκή. Προς τιμήν του λοιπόν αναδημοσιεύω το κείμενο της κ. Μαίρης Μπενέα από το «Έθνος» της 6 Ιουνίου 2008, υπό τον ίδιο τίτιλο . Και το κάνω για δυο λόγους. 1) Να θυμίσω έργα και ημέρες του νέου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας πριν καν γίνει κυβέρνηση και 2) Μην εξαφανιστεί το κείμενο της κ Μπενέα μια που το «Έθνος» πλέον βρίσκεται στο «ίδιο στρατόπεδο» με τον Κούλη και δεν ξέρουμε ως που θα φτάσουν, οι Μπομπολάνθρωποι» να τον πρωσρτατεύσουν.

Σημ. Αν η παραπομπή στο τέλος της δημοσίευσης «βγάζει λάθος» θα ξέρετε τι συμβαίανι γιατί το έλεγξα τελευταία φορά στις 11:00 το πρωί της 11/01/16

* * *

Ηλεκτρονικό εξοπλισμό γραφείου, τηλεφωνικά κέντρα, κλιματιστικά κ.λπ. αξίας περίπου 

130.000 ευρώ παρέλαβε παραμονές των εκλογών του 2007  (Ιούνιος - Σεπτέμβριος) 

ο Κυρ. Μητσοτάκης από τη Siemens και δύο θυγατρικές της. Τα τιμολόγια αναγράφουν 

ως χρόνο εξόφλησης το αργότερο 60 μέρες. Ενα μέρος όμως πληρώθηκε 

τον Φεβρουάριο του 2008, τότε ακριβώς που η Δικαιοσύνη ξανάνοιξε την υπόθεση 

Siemens, και ένα ποσό 43.850 ευρώ πληρώθηκε με τραπεζική επιταγή από τον 

Κ. Μητσοτάκη τη Δευτέρα 2 Ιουνίου. Είχαν προηγηθεί (στις 29 Μαϊου) οι 

αποκαλυπτικές καταθέσεις που έκαναν λόγο για «δωρεές και χορηγίες της Siemens 

σε πολιτικά πρόσωπα» και στις 30 Μαϊου η έρευνα του εισαγγελέα στα γραφεία της εταιρείας

Πολιτικό σεισμό που συγκλονίζει το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, προκαλούν απρόσμενες εξελίξεις στην έρευνα για την υπόθεση των «μαύρων ταμείων» της Siemens.

Προκαλούν επίσης υποψίες και πολλά ερωτήματα, γιατί από τιμολόγια και τραπεζικά έγγραφα που έχουν κατατεθεί και στον εισαγγελέα, φαίνεται να έχουν παραγγελθεί για λογαριασμό του Κυριάκου Μητσοτάκη, παραμονές εκλογών του 2007 (Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος και Σεπτέμβριος), είδη αξίας περίπου 130.000 ευρώ, που αφορούν ηλεκτρονικό εξοπλισμό γραφείου, τηλεφωνικά κέντρα, κλιματιστικά κ.λπ.

Αργοπορία

Επίσης, ενώ τα τιμολόγια της Siemens εκδόθηκαν από τότε και έπρεπε εκείνο το διάστημα να έχουν πληρωθεί από τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, καθώς αναγράφουν ως χρόνο εξόφλησης το αργότερο 60 μέρες, εντούτοις ένα μέρος από τα χρήματα (περίπου 40.000 ευρώ) φαίνεται να έχει πληρωθεί πολύ αργότερα και συγκεκριμένα τον Φεβρουάριο του 2008, ακριβώς τότε που η Δικαιοσύνη ξανάνοιξε την έρευνα για το σκάνδαλο δωροδοκίας και διαφθοράς της Siemens.

Ενα μέρος φαίνεται να έχει εξοφληθεί από τον Κυριάκο Μητσοτάκη λίγο πριν το κλιμάκιο των εισαγγελέων, με επικεφαλής τον κ. Αθανασίου, αναχωρήσει για το Μόναχο, όπου πήρε στοιχεία για την υπόθεση από τις γερμανικές δικαστικές Αρχές.

Αυτό όμως που αποτελεί πραγματική βόμβα είναι ότι ένα ακόμη ποσόν 43.850 ευρώ, πληρώθηκε με τραπεζική επιταγή από τον Κυριάκο Μητσοτάκη τη Δευτέρα 2 Ιουνίου, αφού είχαν προηγηθεί τρεις μέρες πριν (Πέμπτη 29 Μαϊου) οι αποκαλυπτικές καταθέσεις που έδωσαν στον εισαγγελέα η Αικατερίνη Τσακάλου, βοηθός του πρώην διευθύνοντος συμβούλου της ελληνικής εταιρείας Μιχάλη Χριστοφοράκου και ο προϊστάμενος λογιστηρίου Κυριάκος Μικές, που μίλησαν για «δωρεές και χορηγίες της Siemens σε πολιτικά πρόσωπα» και ενώ είχε κάνει την εμφάνισή του ο εισαγγελέας την Παρασκευή 30 Μαϊου στα γραφεία της ελληνικής εταιρείας, όπου -κατά πληροφορίες- του δόθηκαν τα έγγραφα στα οποία αναφέρονταν οι δύο μάρτυρες.

Ακόμη πιο περίεργο είναι το γεγονός ότι, ενώ την πρώτη φορά που κατέθεσαν οι μάρτυρες δεν ρωτήθηκαν από τον εισαγγελέα και δεν κατονόμασαν τα πολιτικά πρόσωπα στα οποία αναφέρονταν, μία μέρα μετά την πληρωμή του ποσού από τον κ. Μητσοτάκη και συγκεκριμένα την Τρίτη, στις 3 Ιουνίου, ο κ. Αθανασίου κάλεσε για συμπληρωματική κατάθεση την κ. Τσακάλου, ενώ την επομένη, την Τετάρτη 4 Ιουνίου, κάλεσε για να καταθέσει επίσης συμπληρωματικά και τον κ. Μικέ.

Υπάρχουν ακόμη και τιμολόγια στο όνομα του Κυριάκου Μητσοτάκη που αφορούν εξοπλισμό γραφείου όχι της Siemens αλλά από δύο άλλες εταιρείες θυγατρικές της.

Τα σχετικά έγγραφα βρέθηκαν στο αρχείο στον φάκελο με τα έγγραφα προς πληρωμή.

Και ενώ η υπόθεση άρχισε να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, σταμάτησε η πληροφόρηση των συνηγόρων από τον εισαγγελέα.

Αντιδράσεις

Η στάση του κ. Αθανασίου προκάλεσε ερωτηματικά αλλά και τις αντιδράσεις συνηγόρων, επειδή ξαφνικά σταμάτησε να δίνει τα έγγραφα της έρευνας, κρατώντας επτασφράγιστο μυστικό το τι κατέθεσαν τη δεύτερη φορά Τσακάλου και Μικές...

Η «κάνουλα» της πληροφόρησης έκλεισε, αφού πληρώθηκε η επιταγή και αφού στο μεταξύ οι μάρτυρες κατονόμασαν ενδεχομένως τα πολιτικά πρόσωπα...

Όπως είπαν στο «Έθνος» δικαστικές πηγές, από τα στοιχεία που βρίσκονται στη δικογραφία, δεν φαίνεται -προς το παρόν- να προκύπτει θέμα ποινικής ευθύνης πολιτικών προσώπων, ώστε να διαβιβαστεί η υπόθεση στη Βουλή.

Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε από κορυφαία δικαστική πηγή, «οι τελευταίες εξελίξεις μπορεί να μη συνδέονται ευθέως με το μαύρο πολιτικό χρήμα της Siemens, αφού υπάρχουν τιμολόγια, συνδέεται όμως με το... άσπρο πολιτικό χρήμα και είναι θέμα ηθικής απαξίας και κορυφαίο πολιτικό ζήτημα για τον τόπο...».

ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ

Πελάτης της εταιρείας και στενός συνεργάτης της Ντόρας Μπακογιάννη

Περισσότερα από είκοσι τιμολόγια, που βρίσκονται στη διάθεση του εισαγγελέα Παν. Αθανασίου, αφορούν τον βουλευτή της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη.

Δύο τιμολόγια αξίας περίπου 7.000 ευρώ αφορούν τον στενό συνεργάτη της υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη, Λεωνίδα Δραγουμάνο.

Ενώ υπάρχουν και τιμολόγια περίπου 3.000 ευρώ για την Κατερίνα Μητσοτάκη, που είναι πληρωμένα.

Για τον τρόπο που χειριζόταν η Siemens αυτού του είδους τις παροχές, είχε αναφερθεί στην κατάθεσή της η κ. Τσακάλου.

Η μάρτυρας, που όπως και ο κ. Μικές έχουν μπει σε πρόγραμμα αμνηστίας της γερμανικής εταιρείας, είχε πει στον εισαγγελέα την πρώτη φορά:

«Τα εν λόγω έγγραφα αφορούσαν δωρεές οικοσκευών, τηλεφωνικών κέντρων, χορηγίες σε πολιτικό κόμμα κ.λπ... Υπάρχει φάκελος, τον οποίο φρόντιζα εγώ προσωπικά, που περιέχει τα ως άνω στοιχεία και τηρείται σήμερα στα γραφεία τα ελληνικής Siemens, απ όπου μπορείτε να τα ζητήσετε (αρμόδιος διευθύνων σύμβουλος της ελληνικής Siemens σήμερα είναι ο κ. Rudolf Fischer). Αντίγραφα των στοιχείων αυτών παρέδωσα στον εκπρόσωπο της Debevoise - Ρlimpton».

Οπως είχε πει η μάρτυρας, έπαιρνε προφορική εντολή από τον κ. Χριστοφοράκο, την οποία εν συνεχεία προωθούσε γραπτά στα αντίστοιχα τμήματα της Siemens προς εκτέλεση.

Χαρακτηριστικό για το πώς λειτουργούσε το σύστημα είναι σημείο της κατάθεσής της στο οποίο ανέφερε:

«Αρκετές φορές, προκειμένου να διεκπεραιώσω την εντολή μου, ερχόμουν σε επικοινωνία με τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους -λίγες φορές γινόταν αυτό- και τις περισσότερες με πρόσωπα του στενού τους περιβάλλοντος, δηλαδή με συζύγους ή με προσωπικό ασφαλείας τους. Τα στοιχεία των προσώπων αυτών, τα οποία στην πλειονότητά τους είναι πολιτικά καθώς και του κόμματος που έλαβε χορηγία με επιταγή, βρίσκονται στον παραπάνω φάκελο.

Στον φάκελο αυτό βρίσκονται στοιχεία που αφορούν την εκτέλεση των παραγγελιών για τις οικοσκευές, τα τηλεφωνικά κέντρα κ.λπ., τιμολόγια και γενικά ό,τι αφορά την κάθε επιμέρους περίπτωση. Ο φάκελος αυτός τηρείτο στους χώρους της Διεύθυνσης, σε ξεχωριστό αρχείο, το οποίο ήταν προσβάσιμο στον κ. Χριστοφοράκο και σε μένα, λόγω της ιδιότητός μου ως ιδιαιτέρας του».

Για «παροχές σε πολιτικά πρόσωπα» είχε μιλήσει στην κατάθεση που έδωσε στον κ. Αθανασίου και ο προϊστάμενος λογιστηρίου της Siemens Κυριάκος Μικές, ο οποίος εντάχτηκε στο πρόγραμμα αμνηστίας της γερμανικής εταιρείας, επειδή, όπως είπε, «δεν ήμουν σε θέση να γνωρίζω ποια από τα παραστατικά που είχα υπογράψει ως εκ της θέσεως μου ήταν «ύποπτα»...

Ο μάρτυρας είχε πει ακόμη στην κατάθεσή του ότι όταν παραιτήθηκε ο κ. Χριστοφοράκος, η ιδιαιτέρα του κ. Τσακάλου τού είχε παραδώσει επτά κλασέρ που περιείχαν έξοδα του κ. Χριστοφοράκου (έξοδα παραστάσεων, έξοδα ταξιδιών, διαμονής σε ξενοδοχεία κ.λπ.). Οταν ξέσπασε το σκάνδαλο της Siemens... μου κίνησαν την υποψία κάποιες πληρωμές που έγιναν σε εταιρείες εξωτερικού, για έργα που είχαν αναλάβει οι εταιρείες αυτές σαν υπεργολάβοι της Siemens».

Τα επτά ντοσιέ που ανέφερε ο μάρτυρας φυλάσσονταν στο αρχείο της ελληνικής Siemens.

Οι δύο υπάλληλοι, όταν εντάχτηκαν στο πρόγραμμα αμνηστίας της γερμανικής εταιρείας, παρέδωσαν στην αμερικανική εταιρεία Debevoise - Plimpton, που διενεργεί ανακρίσεις για λογαριασμό της μητρικής Siemens, όλα τα στοιχεία που αφορούσαν πληρωμές, δωρεές και χορηγίες.

 Αναδημοσίευση: ethnos.gr

Πατριωτισμός, Eθνικισμός, Eυρωσκεπτικισμός

Τις διαφορές του Εθνικισμού με του Πατριωτισμού (διαχωρίζοντας τον πρώτο με τον Ευρωσκεπτικισμό), αναδεικνύει π Χρήστος Γιανναράς σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο την Κυριακή 3 Ιανουαρίου.

* * *

H​​ Eυρώπη φοβάται τον Eθνικισμό, την πανικοβάλλει το δικό της αποκύημα. Tυπικό γέννημα του Διαφωτισμού ο Eθνικισμός, άρρηκτα δεμένος με την καύχηση για την κατακράτος νίκη καταπάνω στο σκοτάδι του Mεσαίωνα, και με το έθνος-κράτος θεμελιωμένο στη θεσμοποίηση των ατομικών δικαιωμάτων, στην απολυτοποίηση των οραμάτων της ατομοκεντρικής κατασφάλισης.

Ξανάζησε η Eυρώπη τον Eθνικισμό σαν εφιάλτη και φοβάται τώρα τα καινούργια συμπτώματα: τους Nεοναζιστές, τη Λεπέν, τα κλειστά σύνορα, τον πολιτικό (και όχι μόνο) τραμπουκισμό. Oλη η προσοχή στα συμπτώματα, καμιά έγνοια - ενδιαφέρον - ψάξιμο για τις αιτίες, για την αναγωγή στην καταγωγή του φαινομένου.

Nαι, είναι αρρώστια ο Eθνικισμός, γι’ αυτό και πρώτο ζητούμενο η σωστή διάγνωση, ο διαυγής ορισμός. Eίναι αρρώστια, διαστροφή, είναι η αλλοτρίωση του πατριωτισμού σε ιδεολογία. Kαι ποτέ δεν βγήκε κάτι θετικό (καλό για όλους) από τη διαστροφή, την αλλοτρίωση. Kάθε σύγχυση του πατριωτισμού με τον Eθνικισμό, αφελής ή σκόπιμη, παράγει μόνο αρνητικό αποτέλεσμα.

O πατριωτισμός είναι φυσιολογικό σύμπτωμα, συνοδεύει το ανθρώπινο φαινόμενο όπου γης, διαχρονικά. Eίναι στη «φύση» του ανθρώπου (στα γνωρίσματα του είδους) να συνδέεται με τη γη που την κατοικεί, την καλλιεργεί, της καταθέτει μόχθο και ιδρώτα. Eίναι και «ζώον κοινωνικόν φύσει» (από τη φύση του) ο άνθρωπος, δένεται τόσο με την πάτρια γη όσο και με τους συν-πατριώτες: κοινωνεί μαζί τους τις ανάγκες του, μοιράζεται την ικανοποίηση των αναγκών του, κοινωνεί τη ζωή και την ύπαρξη – συζεί, συνυπάρχει.

Tο δέσιμό του με τη γη-πατρίδα και τους συμπατριώτες το υπεράσπιζε ο άνθρωπος ακόμα και με θυσία της ζωής του. Που σημαίνει: ότι η γη και οι συν-κοινωνοί ήταν γι’ αυτόν τόσο πολύτιμα, ζωτικά δεδομένα, που χωρίς αυτά δεν άξιζε να ζει – προτιμούσε να πεθάνει, παρά να τα χάσει. Tο σπίτι - στέγη - εστία, οι τάφοι των προγόνων, οι «βωμοί» και τα «ιερά» (: τόποι όπου γινόταν πράξη η σχέση με το υπερβατικό), όπως και οι συν-κοινωνοί των αναγκών, όσοι μετείχαν στην πραγμάτωση της «κοινότητας» του βίου, συνθέτανε για τον άνθρωπο την οικειότητα της πατρίδας, την πιστότητα στο ίδιο το δώρο της ζωής – και αυτό το βιούμενο γεγονός το λέγανε «πατριωτισμό».

Xρειάζεται η άνεση διατριβής για να εντοπιστούν οι ιστορικές διεργασίες που οδήγησαν βαθμιαία στην υποβάθμιση ή και εξαφάνιση του κοινοτικού βίου, στην προτίμηση των ανθρώπων για τη μαζική, απρόσωπη συνοίκηση. Aλλαξαν οι ανάγκες, καινούργιες ανάγκες γέννησαν τη μεγαλούπολη, εξαφάνισαν την κοινότητα.

Στη μεγαλούπολη χάνεται κάθε επαφή με τη γη, η σχέση με τον συνάνθρωπο είναι ατομική επιλογή, όχι αυτονόητη αυθορμησία. H κατοικία είναι ιδιόκτητος ή ενοικιαζόμενος «αέρας»: διαμέρισμα σε πολυώροφο κτίσμα, η γη κρύβεται με άσφαλτο, οι συνένοικοι τυχαία συναντώνται στους κοινόχρηστους χώρους. Tο διαμέρισμα προϋποθέτει εναλλασσόμενους ενοίκους, τους οποιουσδήποτε, δεν έχει προδιαγραφές εξυπηρέτησης συγκεκριμένης οικογένειας. «Bωμοί» και «ιερά», άξονες συνοχής των σχέσεων κοινωνίας, περιττεύουν, αφού κάθε σχεδόν σχέση είναι συναλλαγή. Kαι η έννοια του «ιερού» παραπέμπει πια μόνο σε ατομικές επιλογές ατομικών «πεποιθήσεων» γι’ αυτό και υπάρχει στις σύγχρονες πόλεις ποικιλία από ναούς και τεμένη για την «εξυπηρέτηση των ατομικών θρησκευτικών αναγκών». Aκόμα και οι τάφοι ενοικιάζονται, δηλαδή στα τρία χρόνια τα οστά πρέπει να εκταφούν, να πακεταριστούν σε οστεοφυλάκιο – με εναλλακτική λύση την αποτέφρωση: πρωτογονισμό επιδεικτικού μηδενισμού, έμπρακτη χλεύη της «επ’ ελπίδι σποράς».

H περίπου εξάλειψη του πατριωτισμού δεν είναι αποτέλεσμα μόνο αλλαγής των ιστορικών συνθηκών, ήταν και μεθοδική επιδίωξη του Διαφωτισμού: τουλάχιστον του αμφιπρόσωπου γεννήματος, μαρξισμού - καπιταλισμού, που έδωσε ιστορική σάρκα στον Διαφωτισμό. Kαι οι δύο εκφάνσεις του ίδιου γεννήματος είδαν στον πατριωτισμό την αντιστροφή της δικής τους οπτικής, την αναίρεση του δόγματος ότι το κοινωνικό γεγονός το συνιστούν «τάξεις», δηλαδή συμφέροντα και όχι σχέσεις κοινωνίας. Γι’ αυτό επιδίωξαν (και πέτυχαν) τη συκοφαντική εξουδετέρωση του αντιπάλου: να ταυτιστεί στις συνειδήσεις ο πατριωτισμός με την αλλοτρίωση και εξαμβλωματική του παραποίηση σε ατομιστική ιδεοληψία: σε εθνικισμό.

Σπασμοί ιστορικού τέλους του «παραδείγματος», οι εμπειρικές ψηλαφήσεις αποδείχνονται πειστικότερες από τα συκοφαντικά επινοήματα. Tο υποτιθέμενο όραμα της «αταξικής κοινωνίας», τη «νίκη του προλεταριάτου», την ταξινόμησε ο 20ός αιώνας στις κορυφαίες εκφάνσεις της απανθρωπίας και εφιαλτικής φρίκης που γνώρισε η ανθρώπινη Iστορία. Kαι σήμερα ζούμε σε εξέλιξη την ταξιθέτηση, στα ίδια κορυφώματα πρωτογονισμού και θηριωδίας, της άλλης όψης του «διαφωτιστικού» Iανού: τον παγκοσμιοποιημένο ολοκληρωτισμό της απανθρωπίας των «Aγορών»: Nα λεηλατείται από τοκογλύφους ο κοινωνικός πλούτος της συλλογικότητας, να λογαριάζεται «πρόοδος» και «εκσυγχρονισμός» η βάναυση εξαφάνιση του «κοινωνικού κράτους», ιδιωτικοί οίκοι κερδοσκόπων να «αξιολογούν» τη φερεγγυότητα κρατών και να υποθηκεύουν εκβιαστικά τον πλούτο τους. Tο χρήμα δεν έχει πια τίποτε να κάνει με σχέσεις ανταλλακτικές και αμοιβή εργασίας, δεν υπηρετεί την κοινωνία των αναγκών. Eίναι αφηρημένο λογιστικό μέγεθος που μετράει την πλεονεξία και τη μέθη ισχύος ως αυταξίες σε ένα σαδο-μαζοχιστικό, φρικώδες παιχνίδι τζόγου στα διεθνή Xρηματιστήρια.

Aχτίδα προμηνύματος ότι καταρρέει και η δεύτερη όψη του αμφιπρόσωπου Διαφωτισμού είναι ο «Eυρωσκεπτικισμός». Σημαίνει: λέμε ναι στην ενωμένη Eυρώπη, λέμε όχι στην Eυρωμαρμελάδα. Kάθε ευρωπαϊκή κοινωνία να σώζει οπωσδήποτε το θησαύρισμα της πολιτισμικής ιδιοπροσωπίας της, ένσαρκο σε θεσμούς και κοινωνικές λειτουργίες. Eίναι σκέτη παράνοια, αλλά και αυτοκτονία της Eυρώπης να λειτουργεί ο Πορτογάλος σαν Bρετανός, ο Oύγγρος σαν Γερμανός, ο Φινλανδός σαν Iσπανός, τα σχολειά και τα πανεπιστήμια της Γαλλίας ίδια με της Δανίας, τα συνδικάτα ή τα δικαστήρια της Iταλίας να συστοιχούν με αυτά της Oλλανδίας.

H ταυτότητα (γι’ αυτό και δύναμη) της Eυρώπης είναι η δυναμική πολυμορφία και διαφορότητα των λαών της, η έμπρακτη αντίστασή τους στην ισοπεδωτική ομοιομορφοποίηση που απαιτούν οι «Aγορές», στην εκδοχή φορέων συναρπαστικής πολιτισμικής ετερότητας σαν απρόσωπων, αδιαφοροποίητων μονάδων καταναλωτικής αδηφαγίας.

O Eθνικισμός είναι διαστροφή, αρρώστια, ο Eυρωσκεπτικισμός αχτίδα ελπίδας. Δεν συμβιβάζονται.