Γιατί ξυπνάμε κουρασμένοι

Το ζήτημα του ύπνου είναι πολύ σημαντικό στην καθημερινότητά μας και πολλές φορές νιώθουμε κουρασμένοι, ακόμη κι αν έχουμε κοιμηθεί αρκετές ώρες. Ο κακός ή διακοπτόμενος ύπνος μπορεί, όμως, να επηρεάσει αρνητικά τόσο την υγεία, όσο και τη διάθεση μας. Και σαν γονείς ξέρουμε πόσο εκνευριστικό είναι να μην μπορείς να απολαύσεις λίγες ώρες ύπνου, όταν οι ημέρες σου είναι τόσο έντονες και απαιτητικές.

Υπάρχουν κάποιες κακές συνήθειες που κάνουμε, χωρίς να δίνουμε ιδιαίτερη σημασία, οι οποίες αμβλύνουν το πρόβλημα, με αποτέλεσμα να νιώθουμε και κουρασμένοι και εκνευρισμένοι.

* * *

Πηγαίνετε για ύπνο διαφορετικές ώρες κάθε μέρα

Όταν δεν έχουμε σταθερό πρόγραμμα στον ύπνο και κοιμόμαστε διαφορετικές ώρες κάθε νύχτα, τότε το βιολογικό ρολόι του σώματος απορρυθμίζεται, με αποτέλεσμα να ξυπνάμε κουρασμένοι. Ο ψυχολόγος Michael Breus, που ασχολείται με θέματα ύπνου, προτείνει στους ασθενείς του να ορίσουν μια συγκεκριμένη ώρα το βράδυ, που θα  ξαπλώνουν. Αφού το κάνουν, τους προτρέπει να βάλουν ένα χρονόμετρο 60 λεπτά νωρίτερα από την προγραμματισμένη ώρα ύπνου, και να χρησιμοποιήσουν αυτόν το χρόνο ακολουθώντας μια συγκεκριμένη ρουτίνα: τα πρώτα 20 λεπτά για να τελειώνουν διάφορες  δουλειές, τα επόμενα 20 για να ασχοληθούν με την υγιεινή του σώματος και τα τελευταία 20 για να κάνουν κάτι που τους χαλαρώνει, όπως για παράδειγμα να διαβάσουν ένα βιβλίο. Μόλις τελειώσει ο χρόνος, τότε πέφτουν για ύπνο, κλείνοντας όλα τα φώτα.

Αφήνουμε ανοιχτή την τηλεόραση για να κοιμηθούμε

Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη που κάνουμε πριν κοιμηθούμε, είναι να αφήνουμε ανοιχτή την τηλεόραση στο υπνοδωμάτιο, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο, θα μας πάρει ο ύπνος πιο εύκολα. Στην πραγματικότητα, όμως, ξυπνάμε κουρασμένοι και υπολειτουργούμε. Ο φωτισμός σε συνδυασμό με τον ήχο διεγείρει τον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να μένουμε ξύπνιοι περισσότερο από ότι υπολογίζουμε.

Χαζεύουμε στο κινητό πριν κοιμηθούμε

Το ίδιο συμβαίνει και με το κινητό τηλέφωνο, όταν ξαπλώνουμε και το έχουμε δίπλα μας, γιατί ο μπλε φωτισμός μπερδεύει τον εγκέφαλο και σταματάει την παραγωγή μελατονίνης, που ρυθμίζει ύπνο και την αφύπνιση, δηλαδή τους λεγόμενους κιρκαδιανούς ρυθμούς .Όταν το δωμάτιο είναι σκοτεινό, η μελατονίνη είναι πιο εύκολο να παραχθεί και έτσι μπορούμε να κοιμηθούμε χωρίς μεγάλη προσπάθεια.

Πίνουμε αλκοόλ λίγο πριν τον ύπνο

Το αλκοόλ μπορεί να φέρνει ζαλάδα ή αίσθηση νύστας, όμως, μειώνει το βαθύ στάδιο του ύπνου REM και αυξάνει τον ύπνο ΝREM, όπου και ο παραμικρός θόρυβος είναι αρκετός για να σας ξυπνήσει. Η έλλειψη του REM μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες τόσο στο σώμα, όσο και στον εγκέφαλο. Επιπλέον, πίνοντας αλκοόλ, αυξάνετε τις πιθανότητες της αφυδάτωσης ενώ είναι πολύ πιθανό να ξυπνήσετε αρκετές φορές μέσα στη νύχτα για να επισκεφτείτε την τουαλέτα.

Καταναλώνουμε πολλή καφεΐνη

Ο καφές, το τσάι και τα αναψυκτικά έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε καφεΐνη, γεγονός που αυξάνει την εγρήγορσή σας και νιώθετε ότι μας κρατάει «στην... τσίτα». Συχνά χρειάζεται να περάσουν γύρω στα 20 λεπτά για να φανεί η επίδρασή τους.

Προσπαθούμε να κοιμηθούμε με… το ζόρι

Αν έχουμε ξαπλώσει και δεν μας έχει πάρει ο ύπνος μέσα στα επόμενα 30-45 λεπτά, τότε καλό είναι να σηκωθούμε από το κρεβάτι να κάνουμε κάτι χαλαρωτικό, όπως για παράδειγμα ένα ντουζ. Με το να επιβάλλει κανείς στον εαυτό τους να κοιμηθεί, το μόνο που καταφέρνει είναι να νιώθει εκνευρισμό και δυσφορία, με αποτέλεσμα να μην ξεκουράζετε ουσιαστικά.

Μπορεί να υπάρχει διαταραχή στον ύπνο που δεν την γνωρίζουμε

Υπάρχει περίπτωση να έχετε κάποια διαταραχή ύπνου, όπως είναι η υπνική άπνοια και να μην το γνωρίζουμε. Αυτό σημαίνει ότι γίνεται διακοπή της ροής του αέρα στις αεροφόρες οδούς, με αποτέλεσμα να κόβεται η αναπνοή. Το συνηθέστερο σύμπτωμα είναι το ροχαλητό που σε συνδυασμό με τις άπνοιες, προκαλεί μικροαφυπνίσεις, με αποτέλεσμα ο ύπνος να διακόπτεται. Αν ανησυχείτε ότι πάσχετε από τη συγκεκριμένη διαταραχή, τότε θα πρέπει να επισκεφτείτε κάποιον ειδικό και να κάνετε εξετάσεις σε εξειδικευμένα εργαστήρια ύπνου

Αναδημοσίευση: mama365.gr

Η ιστορία των Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας

Μιλάμε για την Σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει τον Βόλο με την Καλαμπάκα. Και την συνδέει διασχύζονταςόλη την Νοτιοδυτική Θεσσαλία. Περνά από χωριά των Φαρσάλων, κι από τον Σταυρό που είναι ο Σταθμός Παλαιοφάρσαλα της Σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών – Θεσσαλονίκης.  Και φτάνει στην Καλαμπάκα κάτω από τους βράχους των Μετεώρων αφού κάνει στάση τόσο στην Καρδίτσα όσο και στα Τρίκαλα.
Η φωτογραφία του Σιδηροδρομικού σταθμού της Καλαμπάκας, που αναδημοσιεύω, πρέπει να είναι των τελευταίων χρόνων μια που εκεί τερματίζει το τραίνο Βόλου - Λάρισας - Καλαμπάκας που υπάρχει και σήμερα.
Είναι το τραίνο, που εμείς που το προλάβαμε, πηγαίναμε «για μπανάκι στον Βόλο» στις πρώτες μας βόλτες με φίλους. Το εισιτήριο αν δεν με απατά η μνήμη μου πρέπει να είχε από Φάρσαλα ως τον Βόλο τότε, 50 δραχμές. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως με τρεις καλούς φίλους κάναμε μπανάκι στον Άναυρο την Κυριακή 23 του Ιούνη 1985, επόμενη της κατάκτησης του κυπέλλου Ελλάδας από την ΑΕΛ.
Ας δούμε την ιστορία της Σιδηροδρομικής αυτής γραμμής όπως την γράφει ο ιστορικός και μέλος του Μουσειακού Σιδηρόδρομου Θεσσαλίας Παναγιώτης Γιαννούλας

* * *

Όλα ξεκινούν με ένα γεγονός μεγίστης σημασίας για το τότε Ελληνικό Βασίλειο. Το Νοέμβριο του 1881, η Ελληνική επικράτεια θα μεγαλώσει, καθώς σε αυτή θα προστεθεί η σημερινή Θεσσαλία. Τα σύνορα με το Οθωμανικό κράτος βρίσκονται πια βορείως της Λάρισας, στο ύψος του χωριού Παπαπούλι. Τι νέα δεδομένα φέρνει η Θεσσαλία, λοιπόν;

Ο Θεσσαλικός κάμπος, αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί κυριότατη πηγή γεωργικών προϊόντων, όπως σιτηρά, βαμβάκι, καπνά. Η ύπαρξή του, σε συνδυασμό με τις μεγάλου μεγέθους τοπικές αγορές σε πόλεις και οικισμούς, όπως ο Βόλος, η Λάρισα, οι Σοφάδες, η Καρδίτσα, τα Τρίκαλα και η Καλαμπάκα, καθώς και τη βιομηχανική δραστηριότητα που συγκεντρώνει ο Βόλος, με το λιμένα του, δημιουργούν ανάγκες.

Ο εθνικής σημασίας κάμπος και τα οικιστικά και βιομηχανικά κέντρα του χρειάζονται πια ένα μέσον αξιόπιστο, φθηνό και αποτελεσματικό για τη μεταφορά ανθρώπων και αγαθών. Την απάντηση θα δώσει, φυσικά, ο σιδηρόδρομος.

Να πως γεννήθηκε η γραμμή που πασχίζουμε να κρατήσουμε, όσο γίνεται, ζωντανή, η μια εκ των δύο γραμμών των Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας, η γραμμή Βόλου – Καλαμπάκας, καθώς και ποιοι ήταν οι σημαντικοί «σταθμοί» στην υπεραιωνόβια πορεία της.

Η γραμμή γεννιέται, επί πρωθυπουργίας του πατέρα των σιδηροδρόμων και μεγάλου εκσυγχρονιστή, Χαριλάου Τρικούπη

Η γραμμή γεννιέται, επί πρωθυπουργίας του πατέρα των σιδηροδρόμων και μεγάλου εκσυγχρονιστή, Χαριλάου Τρικούπη. Εκείνος είναι που συνάπτει τη σύμβαση για την κατασκευή της γραμμής από το Βελεστίνο ως την Καλαμπάκα, συνδέοντας την τελευταία με το Βόλο, μέσω της υπό κατασκευής, τότε, γραμμής Βόλου – Λάρισας. Με το νόμο ΑΜΗ’/22.6.1882 οι εργασίες κατασκευής ξεκινούν, με πρωταγωνιστές τον μεγαλοτραπεζίτη Θεόδωρο Μαυρογορδάτο και υπεύθυνο μηχανικό σχεδιασμού τον Ιταλό Ευαρίστο Ντε Κίρικο, πατέρα του γνωστού ζωγράφου Τζόρτζιο Ντε Κίρικο.

Η κατασκευή προχωρά γοργά, κυρίως λόγω της ευκολίας που παρουσιάζουν τα πεδινά εδάφη από όπου αυτή περνά. Επιλέγεται το εύρος γραμμής του ενός μέτρου, λόγω του μειωμένου του κόστους σε σχέση με το διεθνές εύρος (1,435 μ.), ενώ τα πεδινά εδάφη που η γραμμή διασχίζει δεν απαιτούν σημαντικά και κοστοβόρα τεχνικά έργα, παρά μόνον τις εννιά γέφυρες που κατασκευάστηκαν, ώστε να υπερβεί η γραμμή τα Θεσσαλικά ποτάμια.

Σημαντικότερες σε μέγεθος και από πλευράς αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος είναι η μεταλλική γέφυρα του Δροσερού, που περνά πάνω από τον ποταμό Πηνειό, η γέφυρα του Ληθαίου, κοντά στην Καλαμπάκα και η γέφυρα του ποταμού Ενιπέα.

Έτσι, στις 16 Ιουνίου 1886, η γραμμή φτάνει στην Καλαμπάκα, τον τερματικό της σταθμό και τίθεται υπό τη διαχείριση της ανώνυμης εταιρείας «Εταιρεία Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας’’, που είχε ιδρυθεί το 1882 και διαχειριζόταν και τη γραμμή Βόλου – Λάρισας.

Στον πρώτο χρόνο λειτουργίας της, διεξάγονται δύο ζεύγη δρομολογίων την ημέρα, με διάρκεια ταξιδιού έξι ώρες και τριάντα λεπτά. Μαζί με τη γρήγορη και αποτελεσματική μεταφορά επιβατών, προσφερόταν μεταφορά αγαθών κατ’οίκον από και προς το λιμάνι του Βόλου, από και προς Λάρισα, Καρδίτσα και Τρίκαλα.

Επιπροσθέτως, μετά το 1900, ο σιδηρόδρομος ανέλαβε και τη διεκπεραίωση της αλληλογραφίας των Θεσσαλικών πόλεων και χωριών, επιταχύνοντας την και καθιστώντας την αξιόπιστη. Οι σταθμοί διέθεταν ταχυδρομικά γραφεία, όπου πωλούνταν και γραμματόσημα.

Στο δεύτερο μόλις έτος της ζωής της, η γραμμή απέδειξε με άλλον έναν τρόπο τη χρησιμότητα και το σπουδαίο της ρόλο στη Θεσσαλία. Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών του Ελληνοτουρκικού πολέμου, την άνοιξη του 1897, ο σιδηρόδρομος μετέφερε πολυάριθμα στρατεύματα, τόσο ενδοθεσσαλικά, όσο και προς τα σύνορα, στενά συνεργαζόμενος με τον Ελληνικό Στρατό.

Οι επιβατάμαξες και οι φορτάμαξες δε, φιλοξένησαν και μετέφεραν τους νεκρούς και τραυματίες του πολέμου, όπως και εφόδια απαραίτητα για τον Ερυθρό Σταυρό. Επίσης, με πρωτοβουλία των Σ.Θ., οι πρόσφυγες του πολέμου φιλοξενούνταν και σιτίζονταν στους σταθμούς του δικτύου.

Χάρη στο σιδηρόδρομο, όλα αυτά γίνονταν πολύ γρήγορα, σε μεγάλη κλίμακα και με πολύ μεγαλύτερη αξιοπιστία εν συγκρίσει με το φτωχό οδικό δίκτυο και τα υποζύγια.

Είναι η πρώτη μα όχι η τελευταία φορά που οι Θεσσαλικοί σιδηρόδρομοι θα παλέψουν για να ανασυγκροτηθούν από την καταστροφή που μοίρασε ο πόλεμος. Η κατάσταση αρχίζει να επανέρχεται σε καλά επίπεδα, όταν το δίκτυο περιέρχεται και πάλι σε Ελληνικά χέρια, τον Ιούλιο του 1897 και με την απελευθέρωση του Βόλου, στις 25 Μαρτίου του 1898.

Επόμενος σταθμός μας, το 1908. Εκείνη τη χρονιά, ολοκληρώνεται ο άξονας κανονικού εύρους από την Αθήνα ως τη Λάρισα, συνδέοντας τις δύο πόλεις απ’ευθείας. Το γεγονός αυτό επηρεάζει αρνητικά την κίνηση του Θεσσαλικού δικτύου, ως ένα βαθμό. Από εδώ και μέχρι το τέλος της ζωής των Σ.Θ., το δίκτυο δεν θα ζήσει πια ποτέ ξανά το μεγαλείο των πρώτων δεκαετιών του. Θα υποστεί ξανά εκτεταμένες καταστροφές σε υποδομή και τροχαίο υλικό κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά θα αναγεννηθεί για άλλη μια φορά, συνεχίζοντας να προσφέρει, έστω και με μειωμένο πια ρυθμό.

Η δεκαετία του 1960 θα είναι καθοριστική για το μέλλον των Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας

Η δεκαετία του 1960 θα είναι καθοριστική για το μέλλον των Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας. Το 1955 γίνεται η συγχώνευσή τους με τους ΣΕΚ (Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους). Ακολούθως, το 1960, η μετρικού εύρους γραμμή Λαρίσης – Βόλου αντικαθίσταται από γραμμή κανονικού εύρους. Έτσι, το πάλαι ποτέ δίκτυο των Σ.Θ. περιορίζεται πια στη γραμμή Βόλου – Καλαμπάκας. Τα χρόνια ζωής που απομένουν στη γραμμή είναι δύσκολα…

Ο έντονος οδικός ανταγωνισμός από τους αναπτυσσόμενους εθνικούς δρόμους, η άνοδος του ιδιόκτητου αυτοκινήτου, σε συνδυασμό με τις γηρασμένες υποδομές της γραμμής φέρνουν μιαν αναπόφευκτη μείωση του επιβατικού κοινού, ενώ και η εμπορική δραστηριότητα περνάει πια σε άλλα χέρια. Η τελευταία σημαντική αναβάθμιση, μια σύντομη αναλαμπή πριν το τέλος θα λέγαμε, γίνεται με την κυκλοφορία στο δίκτυο των νέων σύγχρονων αυτοκινηταμαξών ΜΑΝ 1/ΕΝ, από το 1990 και ύστερα.

Ο επιθανάτιος ρόγχος της ιστορικής γραμμής, ακούγεται το 1998

Ο επιθανάτιος ρόγχος της ιστορικής γραμμής, ακούγεται το 1998, οπότε και η γραμμή παύει οριστικά τη λειτουργία της ως μετρική. Όπως και στη ζωή, όμως, όταν κάτι πεθαίνει κάτι άλλο γεννιέται. Η γραμμή τίθεται υπό αναστολή κυκλοφορίας και παραδίδει, το 2001, τα σκήπτρα στη νέα, κανονικού εύρους γραμμή Παλαιοφαρσάλου – Καλαμπάκας, που συνδέει απ’ευθείας τη δυτική Θεσσαλία με την Αθήνα.

Κάθε τέλος μιαν αρχή, λένε σοφά… έτσι κι εδώ. Η ιστορία και η πολύπλευρη προσφορά των Θεσσαλικών σιδηροδρόμων δεν ξεχάστηκαν. Μία ομάδα εθελοντών, προσπαθεί σκληρά να συντηρήσει και να κρατήσει ανοιχτό το τμήμα της γραμμής των πάλαι Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων μεταξύ Βελεστίνου – Παλαιοφάρσαλου. Είναι κομμάτι του παρελθόντος και της ιστορίας. Και όποιος δεν γνωρίζει το παρελθόν είναι καταδικασμένος να το επαναλάβει…

Περισσότερες πληροφορίες για τον Μουσειακό Σιδηρόδρομο Θεσσαλίας, μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα: https://thessalyrailways.gr

Αναδημοσίευση: artviews.gr

Ὅταν ἡ σεμνοτυφία ὑπερβαίνει κάθε ὅριο

Την αντιμετώπιση που είχε η γραμματέας του κ. Μπόλαρη, Θωμαρίτα Καλδάρα (που κατόπιν αυτού παραιτήθηκε αλλά ο ο κ Μπόλαρης, προς τιμήν του, δεν έκανε δεκτή την παραίτηση) κατακρίνει με άρθρο του, με τον ίδιο τίτλο, στην «Εστία» της Πέμπτης 4 Απριλίου ο Δημήτρης Καπράνος. Αφήνω το κείμενο σε πολυτονικό σύστημα που χρησιμοποιεί η ιστορική εφημερίδα

* * *

Τώρα, νά μέ συμπαθᾶτε, ἀλλά αὐτή ἡ ἱστορία μέ τήν «πέρσοναλ τρέινερ» τοῦ ὑφυπουργοῦ Μπόλαρη, ἡ ὁποία εἶχε προσληφθεῖ στό ὑπουργεῖο ὡς συμβασιοῦχος (ἔκτακτη), ἐγγίζει τά ὅρια τῆς φυλετικῆς διακρίσεως.

Παραιτήθηκε ἡ κυρία αὐτή ἀπό τήν θέση της, ἐπειδή δημοσιεύθηκαν φωτογραφίες της μέ «κορμάκι» καί μέ «σορτσάκι». Δηλαδή τί θά περίμενε κανείς νά φορᾶ σέ μιά φωτογράφισή της μιά γυμνάστρια; Μπούργκα; Κελεμπία; Ταγιεράκι μάξι;

Δηλαδή μιά γυναίκα ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἀπασχόλησή της τήν γυμναστική καί ἀπό κοντά ἔχει καί τήν ἀδυναμία νά προβάλει τήν ἐπαγγελματική της δραστηριότητα ἀπό τά μέσα «κοινωνικῆς δικτυώσεως», γιατί δέν μπορεῖ νά φωτογραφηθεῖ μέ «κορμάκι», μέ «φορμάκι», μέ «σορτσάκι» καί «μακό»;

Μεταξύ μας καί πάλι, ἄν ὁ ὑφυπουργός εἶχε προσλάβει ὡς σύμβουλο ἕναν ἄνδρα, ὁ ὁποῖος ἀρέσκεται στό body building καί ποζάριζε στά «σόσιαλ» μέ τό μαγιό, θά μιλοῦσε κανείς; Ἄν ποζάριζε κάνοντας «ποντίκια» μέ σορτσάκι καί μακό ποιόν θά ἐνοχλοῦσε; Δηλαδή γιατί ἐνόχλησε ἡ κυρία «προσωπική γυμνάστρια»;

Θά σᾶς πῶ ἐγώ γιατί ἔγινε ὅλη αὐτή ἡ φασαρία. Ἐπειδή στήν Ἑλλάδα εἴμαστε ἀκόμη πίσω σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στά θέματα σωστῆς ἰσότητος τῶν φύλων. Ἐπειδή στήν Ἑλλάδα οἱ περισσότεροι ἄνδρες βλέπουν ἀκόμη τήν γυναίκα ὡς «διακόσμηση» –γιά νά μήν γράψω κάτι ἀκόμη χειρότερο.

Μιά χαρά κοπέλα εἶναι ἡ γυμνάστρια τήν ὁποία προσέλαβε (ὅπως τόσοι καί τόσοι ὑπουργοί προσλαμβάνουν) ὡς μετακλητή ὑπάλληλο ὁ κ. Μπόλαρης, ἀλλά αὐτό τό «μιά χαρά», ἕνα ὄμορφο σῶμα, ἕνα καλλίγραμμο θηλυκό, μιά ὄμορφη γυναίκα, πού «μοστράρει» τήν εἰκόνα της καί μάλιστα ἐνδεδυμένη ἐλαφρῶς, εἶναι «μπάνικο πρᾶμα», εἶναι «κόμματος», εἶναι «γκόμενα», εἶναι τόσα καί τόσα, ἐκτός ἀπό τό αὐτονόητο, ἤτοι «μιά ὄμορφη, καλοβαλμένη γυναίκα»!

Ἔλα, ὅμως, πού στήν Ἑλλάδα εἴμαστε (δηλαδή εἶναι πολλοί) ἀκόμη στήν ἐποχή πού μᾶς ἔλεγε ὁ ἀρχισυντάκτης «Ρέ σύ, βάλε καί λίγο μποῦτι στή σελίδα»! Ναί, ἔτσι ἔλεγαν. «Μποῦτι», λές καί μιλοῦσαν γιά κοτόπουλο ἤ ἀρνάκι γάλακτος. Ἄσε πού στά περιοδικά «ποικίλης ὕλης» ἔπρεπε νά πετᾶς ἀνά τρεῖς-τέσσερεις σελίδες καί ἕνα «μισόγυμνο» κορίτσι, κομμένο ἀπό κάποιο ξένο περιοδικό, ὥστε νά τραβᾶς τά μάτια τῶν στερημένων –τότε– ἀρσενικῶν.

Ὄχι, δέν εἶμαι «πολιτικαλκορεκτίλας», ἀλλά δέν μπορῶ καί τήν ὑποκρισία. Ὅπως σέ κάτι ταινίες, πού βλέπουν οἱ γυναῖκες τοῦ χωριοῦ τήν κούκλα πρωτευουσιάνα νά περπατάει στήν πλατεῖα, νά πέφτουν στό ἔδαφος τά σαγόνια τῶν ἀρσενικῶν, καί ἐκεῖνες νά ἀποροῦν. «Μά, τί τῆς βρίσκουν;»

Φυσικά, δέν περιμένω νά βγοῦν καί νά ὑπερασπισθοῦν τήν – ἤδη παραιτηθεῖσα – γυμνάστρια οἱ κυρίες ἐκεῖνες τῆς «Γενικῆς Γραμματείας Ἰσότητας». Ἐκεῖνες παρεμβαίνουν ὅταν θίγεται κάποια κυρία τοῦ «δικοῦ τους» χώρου. Ἡ γυμνάστρια εἶχε προσληφθεῖ ἀπό τόν κ. Μπόλαρη, ὅστις εἶναι «πασόκος», ὁπότε «ἄς μήν μποῦμε στήν μέση»…

Εἰλικρινῶς, λυπᾶμαι γιά τήν παραίτηση τῆς κυρίας. Καί οὐδέν ἔχω εἰς βάρος τῆς ἑτέρας μετακλητῆς, ἡ ὁποία ἔτυχε νά εἶναι καί πρώην «Στάρ Ἑλλάς». Ἀμάν, πιά, μέ τήν δῆθεν σεμνοτυφία. Ἐκτός καί ἄν ζηλέψαμε τήν ἠθική τοῦ σουλτάνου τοῦ Μπρουνέι! Ἐξακολουθήσατε, κ. Μπόλαρη…