Συγχαρητήρια στον Απόστολο Καλογιάννη για την ευρεία του νίκη - «ο Θεός βοηθός» για τον εμπορικό κόσμο της Λάρισας

Διεξήχθησαν χθες οι επαναληπτικές (2^ος γύρος) των δημοτικών εκλογών. Δυστυχώς τα αποτελέσματα δεν ήταν όπως τα περίμενα. Ο νυν κι επόμενος δήμαρχος Απόστολος Καλογιάννης είχε μια θριαμβευτική νίκη κατά της Ρένας Καραλαριώτου. Ο κ. Καλογιάννης έλαβε 32.260 ψήφους ή 57,42% έναντι 23.925 ή 43,58 %.

Δε θέλω να πω τίποτε για τους πολίτες της Λάρισας, που επανεξέλεξαν τον κ. Καλογιάννη. Εγώ προσωπικά δεν είδα το «έργο» που εκτίμησαν οι Λαρισαίοι. Και δεν ζω σε κάποιο χωριό που τα «κέρδισε» σχεδόν όλα η κ. Καραλαριώτου. Ο κ Καλογιάννης «πήρε» την Κοιλάδα την Ραχούλα και την Γιάννουλη που είναι ουσιαστικά Λάρισα.

Ζω στο κέντρο της πόλης και απορώ τι είδαν οι συμπολίτες μου. Και ειδικά ο εμπορικός κόσμος της πόλης. Που ταλαιπωρείται από τους διαλυμένους πεζόδρομους, και απειλείται από τον αποκλεισμό από τους πελάτες. Μακάρι, για τους έμπορους να κάνω λάθος στο τελευταίο. Αλλά γιατί όσο συνεχίζονται τα έργα όλο και πιο πολύ νιώθω να δικαιώνομαι;

Πολύ φοβάμαι πως η νίκη αυτή του κ. Καλογιάννη είναι «η ταφόπλακα» τόσο για τον εμπορικό κόσμο, όσο και για τους ιδιοκτήτες των καταστημάτων στο κέντρο της Λάρισας. Φυσικά ημέρα που είναι δε θα γράψω για περίεργες συμπτώσεις με τα εμπορικά κέντρα έξω από την πόλη, για ατέλειες στα δημοτικά έργα, για ακριβά πάρκιγκ που πρέπει να πληρώνουν οι επισκέπτες της πόλης κλπ. Αυτά έχουμε τέσσερα χρόνια μπροστά μας να τα λέμε.

Θέλω να τονίσω πως ευτυχώς, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τους Ανεξάρτητους Έλληνες τότε, καθιέρωσε την απλή αναλογική στις δημοτικές εκλογές. Έτσι στην δεύτερη αυτή θητεία του ο κ. Καλογιάννης όχι μόνο δε θα είναι ανεξέλεγκτος, και «κάποια στραβά» πράγματα δε θα μπορέσει να τα «περάσει από το δημοτικό συμβούλιο».

Γιατί θα είναι επικεφαλής της πλειοψηφίας και θα έχει 21 δημοτικούς συμβούλους. Η επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης κ Καραλαριώτου θα έχει 20 δημοτικούς συμβούλους. Ενώ ο κ Κρίκης 3 ο κ Γούλας 2 όπως και ο κ. Γαμβρούλας, ενώ δημοτικός σύμβουλος εκλέγεται και ο κ Βαϊούλης..

Βέβαια δεν ξέρω πως θα λειτουργεί το Δημοτικό συμβούλιο. Αν μπορεί να υπάρξει ανατροπή του δημάρχου, από κάποιον άλλο δημοτικό σύμβουλο. Και για να προλάβω τις σκέψεις σας φυσικά ΔΕΝ θέλω ανατροπή του κ. Καλογιάννη από κανέναν Δημοτικό σύμβουλο. Γιατί αυτό σημαίνει ένδειξη διαπλοκής (πώς έλεγε ο ίδιος ο κ. Καλογιάννης το 2014 πριν γινεί δήμαρχος; ότι είναι ένδειξη διαπλοκής οι απ’ ευθείας αναθέσεις δημοτικών έργων; ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ)

Αρκεί λοιπόν να υπάρχει ένα «τίμιο και αξιόλογο» Δημοτικό συμβούλιο. Κι έχει «όλα τα εχέγγυα» να διαρθρωθούν πολλά πράγματα στην πόλη μας.

Αφού δώσω ακόμη μια φορά τα συγχαρητήριά μου στον κ Καλογιάννη ευχόμενος να έχει μια επιτυχημένη δεύτερη θητεία και να πραγματοποιήσει το σύνθημά του «Θα ενώσω τους Λαρισαίους, λες και κάποιος τους δίχαζε. Θα γράψω μια προσωπική μικρή ιστορία:

Αρχές της δεκαετίας του ’80 με τους γονείς μου και τους θείους μου που χωρούσαν στο αυτοκίνητο πήγαμε λόγω της πρωτομαγιάς μια αρκετά μακρινή εκδρομή. Στην Παναγία Σουμελά.

Χαρούμενοι κι ακούγοντας μουσική ταξιδεύαμε στις πεδιάδες της Δυτικής Μακεδονίας. Κατά το μεσημέρι αποκαμωμένοι από τη ζέστη και τον ήλιο, τότε τα αυτοκίνητα δεν είχαν κλιματισμό, ψάχναμε στον δρόμο μας μέρος να φάμε αυτά που είχαν ετοιμάσει οι νοικοκυρές από το σπίτι.

Εκεί που προχωρούσαμε ξαφνικά βλέπουμε από μακριά ένα δασάκι. Εκεί θα σταματήσουμε σκεφτήκαμε όλοι, και όλο και περισσότερο κάναμε όνειρα όσο πλησιάζαμε.

Όταν φτάσαμε αρκετά κοντά ώστε να διακρίνουμε τα δέντρα που ήταν κυπαρίσσια συνειδητοποιήσαμε πως ήταν νεκροταφείο. Αφού «φτύσαμε τον κόρφο μας» και κάναμε τι σταυρό μας, απομακρυνθήκαμε και σταματήσαμε κάπου αλλού, που δε θυμάμαι ακριβώς για το πικ νικ μας. Ούτε τα δέντρα του άλσους, που νομίσαμε αρχικά πως ήταν, θέλαμε ούτε τη δροσιά τους. Αλλά αυτό το στιγμιότυπο το θυμάμαι χαρακτηριστικά.

Αυτό πρέπει να αποφύγει ο κ. Καλογιάννης. Μια που πολύ ωραίο είναι το κέντρο. Με παρτέρια γεμάτα λουλουδάκια. Αλλά τί να το κάνεις αν είναι άδειο από κόσμο κι επιχειρήσεις;

Πάντως μετά τη χθεσινή μεγαλειώδη νίκη του Δημάρχου, ΚΑΝΕΙΣ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΕΤΑΙ, για ό,τι και να συμβεί. Ότι και να ψήφισε ο καθένας, μια και οι εκλογές τέλειωσαν. Μας τα έλεγε η Ρένα σε όλη τη προεκλογική περίοδο. Η Λάρισα προτίμησε Καλογιάννη. Σε τέσσερα χρόνια πάλι μπορεί, αν θελήσει, να τον αλλάξει.

Πηγή: eleftheria.gr και ekloges.thessaly.gov.gr

 

Θέλουν να κρυφτούν, αλλά η χαρά δεν τους αφήνει

Την συμπεριφορά στελεχών της ΝΔ, κι όχι μόνο σχολίασε εύστοχα ο Τάσος Παππάς σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στην «εφημερίδα των συντακτών» την Πέμπτη 30 Μαΐου

* * *

Το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει ο κ. Μητσοτάκης στα στελέχη και τα μέλη του κόμματός του είναι σαφές: δεν πρέπει να τρομάξουμε τους ψηφοφόρους που εγκατέλειψαν τα κόμματά τους και τιμώρησαν τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρέπει να φοβίσουμε τους επαμφοτερίζοντες, δεν πρέπει να ξυπνήσουμε από τον πεσιμιστικό λήθαργο τους αριστερούς που προτίμησαν τον καναπέ από την κάλπη.

Οπότε, λούφα και παραλλαγή: λίγα λόγια για το πρόγραμμά μας, τα απολύτως απαραίτητα, όσο γίνεται εξωραϊσμένα· όχι φανατισμούς και εξαλλοσύνες, όχι ρεβανσιστικές διαθέσεις, όχι απειλές για το τι περιμένει τους αντιπάλους μας αν κερδίσουμε τις εκλογές και σχηματίσουμε κυβέρνηση. Και έδωσε ο ίδιος ένα δείγμα γραφής: διέγραψε ακαριαίως και αναπολόγητο το στέλεχος του κόμματος που ανέβασε κατάπτυστο σχόλιο για την τέως ευρωβουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Κούνεβα.

Ακόμη και ο συνήθως εριστικός και με εμφυλιοπολεμική ρητορική Αδωνης Γεωργιάδης έφτασε στο σημείο να πει καλά λόγια για τον Τσίπρα και για το ταλέντο του στις κάλπες! Ωστόσο, δεν είναι εύκολο να μαζευτεί ένα κόμμα το οποίο επί τέσσερα χρόνια εκπαιδεύεται συστηματικά από την ηγεσία, τα στελέχη και τα στρατευμένα μέσα ενημέρωσης, να μισεί με πάθος τον αντίπαλο, να δυσφημεί οτιδήποτε του φαίνεται αριστερό, να χαίρεται με τις αποτυχίες της χώρας, να λυπάται με τις θετικές επιδόσεις της οικονομίας, να διαστρεβλώνει ό,τι δεν κολλάει στο αφήγημά του και να συκοφαντεί όσους διαφωνούν.

Αν ήταν κομμουνιστικό κόμμα νέου τύπου θα μπορούσε η ηγεσία να επιβάλει τις θέσεις της και να εμπεδώσει κλίμα πειθαρχίας. Η Νέα Δημοκρατία είναι, όμως, ένα χύμα αστικό κόμμα όπου η ακροδεξιά και ο νεοφιλελευθερισμός (σε αγαστή συνεργασία) έχουν πάρει το πάνω χέρι, δίνουν τον τόνο, διαμορφώνουν τη γραμμή και βάζουν τις προτεραιότητες. Οι δύο αυτές τάσεις πιστεύουν ότι η νίκη στις ευρωεκλογές με μεγάλη διαφορά σημαίνει ότι η παράταξη έχει την ιδεολογική ηγεμονία. Εφόσον, λοιπόν, εκτιμούν ότι είναι καβάλα στο άλογο, δεν έχουν κανένα λόγο να μασκαρέψουν τις απόψεις τους.

Η συνήθως ωμή στον λόγο της Μιράντα Ξαφά δήλωσε ότι «θα το χωνέψουν αργά ή γρήγορα ότι ο ελληνικός λαός απέρριψε την ταξική πολιτική της αναδιανομής εισοδήματος που οδηγεί στη μιζέρια για όλους». Τι μας λέει η ηγερία του νεοφιλελευθερισμού;

Οι πολιτικές αναδιανομής του εισοδήματος είναι ταξικές γιατί παράγουν μιζέρια. Αλήθεια, υπάρχουν πολιτικές που δεν είναι ταξικές; Υπάρχουν πολιτικές από τις οποίες ωφελούνται όλοι και μάλιστα το ίδιο; Καθόλου πρωτότυπο. Κάτι ανάλογο είχε πει τη δεκαετία του ’70 ο υπουργός Εργασίας της Δεξιάς Λάσκαρης. Μόνο που αυτός είχε καταργήσει και τις τάξεις. Η κ. Ξαφά ποια γνώμη έχει; Υπάρχουν τάξεις ή όλοι είμαστε αδέρφια χωρίς κοινωνικές διαφορές και εισοδηματικές ανισότητες;

Την ίδια ώρα ο κ. Βρούτσης, υπουργός Εργασίας κι αυτός σε κυβέρνηση της Δεξιάς, χαρακτήρισε το πρόγραμμα του κόμματός του και νεοφιλελεύθερο και λαϊκό. Ταυτοχρόνως; Ναι. Οφείλω όμως να επισημάνω ότι ο κ. Βρούτσης είναι θαρραλέος πολιτικός. Είπε με παρρησία ότι οι 120 δόσεις υπονομεύουν την ελληνική οικονομία. Βαρύ; Ασήκωτο.

Ωστόσο, υπάρχει ένα τόσο δα προβληματάκι: ξέχασε ο κ. Βρούτσης να μας εξηγήσει γιατί το κόμμα του ψήφισε τις 120 δόσεις στη Βουλή προ ολίγων ημερών. Είναι η Ν.Δ. συνεργός στο έγκλημα της υπονόμευσης της οικονομίας; Λέτε να τον διαγράψει ο κ. Μητσοτάκης; Αστεία ερώτηση. Τα ίδια πιστεύει και αυτός. Απλώς στη Βουλή υποδύθηκαν τους κοινωνικά ευαίσθητους

.

Ανάγωγα

Εκτός από τη Νέα Δημοκρατία και τα δεξιά (δηλωμένα και αδήλωτα) μέσα ενημέρωσης, χάρηκε με το εκλογικό αποτέλεσμα και ο αμερικανικός επενδυτικός οίκος Goldman Sachs. Τον θυμάστε; Μας είχε βοηθήσει, με το αζημίωτο φυσικά, να μπούμε στο ευρώ, κάνοντας τέτοια ταχυδακτυλουργικά κόλπα που θα τα ζήλευε και ο Χουντίνι. Σε έκθεσή του αναφέρει ότι με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας «εξαφανίζεται το ρίσκο υψηλότερου κόστους εργασίας, μείωσης στην ευελιξία της αγοράς εργασίας και επιδείνωσης της ανταγωνιστικότητας μισθών».

Το πιάσατε το υπονοούμενο; Τι υπονοούμενο, δηλαδή, οι άνθρωποι το λένε καθαρά: καθήλωση μισθών και ευέλικτη αγορά εργασίας, τόσο ευέλικτη που θα πέσουμε κάτω από τη ζάλη.