Θα του το δώσουν.

Σχεδόν όλες οι «ανεξάρτητες», εκτός απ’ αυτές των μεγάλων συγκροτημάτων, τονίζουν ότι ο Παναθηναϊκός «πάει για τίτλο».
Τι λέτε; Εδώ και τόσο καιρό έχει αποσπαστεί μαζί με τον Ολυμπιακό από όλους τους υπόλοιπους.
Μάλλον θέλουν να πουν ότι θα του τον δώσουν. Και γιατί;
Τα λάθη στην επιλογή ποδοσφαιριστών από του κ.κ. Βαλβέδε και Κετσπάγια δεν τον κράτησαν πίσω. Ηρθαν και τραυματισμοί που έχουν οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού και πάλι ήταν μπροστά.
Οι διαιτητές έκαναν καλά τη δουλειά τους και κράτησαν ψηλά του Αθηναίους με νύχια και με δόντια, Το Σάββατο έκαναν κάλά τη δουλειά τους στερώντας από τον Ολυμπιακό την πρώτη θέση.
Ακυρώνοντας καθαρό γκολ του μοναδικού επιθετικού των ερυθρολεύκων. Ο πράσινοι κέρδισαν με χίλια ζόρια αλλά δίκαια τον Λεβαδιακό, που δεν έχει καμιά σχέση με την αξιόλογη περυσινή ομάδα.
Σου λένε οι «ανεξάρτητες» αν δεν το πάρει και φέτος πότε θα το πάρει; Θα βγει αληθινή η δημοσιογράφος της ΝΕΤ και της «Αθλητικής Κυριακής Αννούλα η Καραμανλή που ειπε: «Οταν ο Πατέρας, όνομα του προέδρου του ΠΑΟ, γίνει παππούς»;

Ποιοι άραγε;

Εύλογη η απορία του Πασχου Μανδραβελη στην χθεσινή (Παρασκευή 6/11 ) Καθημερινή, που την έκανε τίτλο του άρθρου του:
Ποιος διαβάζει σ’ αυτόν τον τόπο;
Ενα χιλιοειπωμένο μαράζι αυτής της στήλης είναι ότι τα στελέχη της δεξιάς δεν διαβάζουν. Ούτε εφημερίδα. Ετσι κανοναρχεί ιδεολογικά τον τόπο η έξαλλη αριστερά, κι αυτό δεν είναι καν το χειρότερο. Μερικές φορές αυτά τα στελέχη της δεξιάς αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση με καταστροφικά αποτελέσματα για τον τόπο. Μη γνωρίζοντας τι σημαίνει δεξιά και τι ποιεί η αριστερά, τσαλαβουτούν ανάμεσα σε αριστερισμούς και ακροδεξιά δόγματα καταστρέφοντας τους λίγους βλαστούς αστικής δημοκρατίας και λειτουργικού κράτους που είχαν κατορθώσει να βγουν. Το χιλιοειπωμένο αυτό μαράζι είχε ως δεδομένο ότι οι αριστεροί διαβάζουν. Ας μην το θεωρούμε πλέον δεδομένο. Αν, για παράδειγμα, οι «χρήσιμοι παριστάμενοι» του Φλοράλ διάβαζαν το βιβλίο στην παρουσίαση του οποίου βρίσκονταν, δεν θα έκαναν αυτού του τύπου τον τσαμπουκά με τα όργανα της τάξης. Θα θυμούνταν ότι ο Χριστόφορος Κάσδαγλης (στο εξαιρετικό βιβλίο «Η αριστερά και ο κακός λύκος», εκδ. Οξύ) σαρκάζει ότι «είναι γνωστό σε κάθε αριστερό ότι το αυθόρμητο κίνημα πολιτικοποιείται μονάχα όταν σπάει τον κλοιό των δυνάμεων καταστολής, οξύνοντας τους τόνους αντιπαράθεσης». Θα διάβαζαν (για να θυμηθούν) ότι «η ηγεσία του ΚΚΕ Εσωτερικού, παρά τα κουσούρια της, είχε στην εποχή της αντιληφθεί δύο - τρία πράγματα που ο Τσε ίσως και να τα υποτίμησε. Το μαρξιστικό-λενινιστικό υπόδειγμα υπέθετε ότι οι κρίσεις ενδυναμώνουν την αριστερά και της προσφέρουν επιχειρήματα, μέλη κι ευκαιρίες. Αλλά η σύγχρονη ιστορία, κατά κανόνα το διαψεύδει... Οι γέρικες αλεπούδες το είχαν αντιληφθεί αυτό, εξ ου απέβλεπαν στη διαμόρφωση ενός ομαλού κοινοβουλευτικού βίου, όσο ξενέρωτο κι αν ηχούσε αυτό στα αμφιθέατρα και τα πηγαδάκια»
Τέλος, και ο κ. Αλέξης Τσίπρας πρέπει να διαβάσει το πολύ καλό κεφάλαιο με τους δύο συνδικαλιστές αριστερούς που συναντώνται στο ντελικατέσεν. Ή έστω, αφού δεν έχει χρόνο, ας ρίξει μια ματιά στο συμπέρασμα: «Δεν χρειάζεται εικονική καταστροφολογία ο αριστερός πολίτης για να κινητοποιηθεί. Αν πέσει σ’ αυτή την παγίδα, τότε γίνεται εύκολα βορά της κάθε ρητορείας, που μπορεί πλέον να μην είναι καθόλου αριστερή – αρκεί να είναι καταστροφολογική».
Αν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε διαβάσει το βιβλίο πριν από την εκδήλωση, δεν θα μιλούσε περί Λωρίδας της Γάζας μετά την εκδήλωση. Διότι, αν υπάρχουν καταστάσεις Γάζας, τότε ορθώς τα «παιδάκια με τα μαύρα» μπαίνουν σε λογικές ιντιφάντα και πετούν πέτρες και μολότοφ στους κατακτητές. Ετσι, όπως λέει και ο κ. Κάσδαγλης, «η αριστερά πέφτει στην παγίδα και γίνεται βορά κάθε καταστροφολογικής ρητορείας». Η αριστερά οφείλει να ανακαλύψει εκ νέου το άριστο μέτρο. Το ότι υπάρχει αστυνομική αυθαιρεσία στους δρόμους και αστυνομική βία έναντι των μεταναστών το γνωρίζουμε όλοι. Τα κόμματα (όχι μόνο της αντιπολίτευσης) πρέπει να επισημαίνουν το πρόβλημα, να στηλιτεύουν την αυθαιρεσία, αλλά δεν θα το λύσουν μόνα τους στο δρόμο. Πολιτική σημαίνει η εκλογίκευση της κρατικής λειτουργίας, διά πολιτικών μέσων, όχι διά του τσαμπουκά στα όργανα του κράτους.
Το χιλιοειπωμένο μαράζι, όμως, μεγαλώνει. Αν σταμάτησαν να διαβάζουν και οι αριστεροί, ποιος διαβάζει σ’ αυτόν τον τόπο;
Η απάντηση είναι απλή. ΚΑΝΕΙΣ.
Ούτε Κυριακάτικες εφημερίδες που δεν έχουν DVD, για ημερήσιες δεν το συζητώ.

Η Άρτεμις, της Αρτέμιδος

Καθυστερημένα το γράφω λόγω υποχρεώσεων, που μ’ «έδιωξαν από τον υπολογιστή μου.
Το Σάββατο τελευταίο του Οκτώβρη, τυχαία είδα την εκδίκηση των ξανθιών.
Ένα τηλεπαιχνίδι που στηρίζετε στην βλακεία, που κυκλοφορεί για την εξυπνάδα των ξανθιών γυναικών.
Δεν το είδα από την αρχή και δεν ξέρω τους κανόνες. Πάντως ίσως επειδή ήταν προχωρημένες οι ερωτήσεις, έδειχναν να απαντάνε. Όπως είναι φυσικό να κάνουν και κάποια λάθη.
Σε μια ερώτηση άρχισα να αμφιβάλω για την εξυπνάδα της, μη ξανθιάς παίχτριας. Έδωσε να απαντήσει σε κάτι που έχει σχέση με την μόδα σε κομμώτρια που αυτή είναι η δουλεία της. Ανέκδοτο για ξανθιές αυτό που έκανε.
Επίσης τέτοιο ανέκδοτο είναι και το πως χρησιμοποιούσε το όνομα της παίχτριας, ο επίσης μη ξανθός, παρουσιαστής κ. Λιάγκας.
Άρτεμη την λέγαν. Άρτεμις είπε.
Και όλο της Άρτεμις και της Άρτεμις έλεγε.
Να πω τον κ. Λάγκα που λέει πως είναι δημοσιογράφος ότι το Άρτεμις δεν είναι άκλιτο. Ούτε ξενικό που, ίσως, νομίζει
Είναι η Άρτεμις της Αρτέμιδος. Γι’ αυτό έφτασε εκεί η δημοσιογραφία. «Το παίζει» δημοσιογράφος ο κάθε ανίδεος.
Και θυμήθηκα την απάντηση του κ. Καρατζαφέρη όταν στις εκλογές του 2007 είχε βάλει υποψήφια βουλευτή την κ Εφη Σαρρή «Μα την Εφη Σαρρή;» τον ρώτησε δημοσιογράφος, «Μα τί λέτε τώρα είναι υποψήφιος ο Γιώργος Λιάγκας».
Ναι ήταν στη Λάρισα με το ΠΑΣΟΚ. Άλλη υπέροχη κίνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου. Ευτυχώς πήγε άπατος και ευτυχώς δεν ήταν υποψήφιος στις εκλογές του περασμένου μήνα

Αρθρο

Ενδιαφερων άρθρο του Σταύρου Λυγερού απο την χθεσινή Καθημερινή
Ο νέος κύκλος του αίματος
Η αιματηρή επίθεση εναντίον του Αστυνομικού Τμήματος της Αγίας Παρασκευής επιβεβαίωσε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι οι ορίζουσες του τρομοκρατικού φαινομένου έχουν αλλάξει. Η «17 Νοέμβρη» ήταν μία κλειστή και σχεδόν επαγγελματική οργάνωση με ιδεολογικοπολιτικές αναφορές και με κάποιους κώδικες συμπεριφοράς. Οι σημερινές τρομοκρατικές ομάδες επιχειρούν να στήσουν ένα «αντάρτικο πόλης», που παραπέμπει περισσότερο στο διάσπαρτο ένοπλο κίνημα της Αυτονομίας στην Ιταλία του ’70. Εχουν διαφορετική ρητορική και διαφορετικό τρόπο δράσης. Οι επιθέσεις τους είναι πολύ πιο συχνές, έχουν ποικιλία και είναι σε μεγάλο βαθμό «τυφλές».
Οταν το εξεγερσιακό κύμα του περασμένου Δεκεμβρίου υποχώρησε, η φαντασίωση μιας δυναμικής συνέχειας τροφοδότησε τη δεξαμενή απ’ όπου αντλεί ο χώρος των «κουκουλοφόρων», δίνοντας ώθηση στις επιδρομικές επιχειρήσεις. Το κλίμα που έχει διαμορφωθεί ωθεί τα πιο ακραία στοιχεία αυτού του χώρου στην ένοπλη δράση. Είναι πολύ πιθανόν να δημιουργηθούν διάσπαρτες ένοπλες ομάδες, οι οποίες θα λειτουργούν σχεδόν στοιχειακά, ενίοτε στο όριο μεταξύ πολιτικού και ποινικού. Ο ερασιτεχνισμός τέτοιων ομάδων θα τις καταστήσει σχετικά ευάλωτες, αλλά και πολύ περισσότερο απρόβλεπτες.
Η «νέα τρομοκρατία» δεν έχει τις όποιες ιδεολογικές αναστολές είχε η παραδοσιακή «αριστερή τρομοκρατία» αναφορικά με το είδος των στόχων και τον κίνδυνο πρόκλησης «παράπλευρων» απωλειών. Είναι μάλλον μηδενιστική, στόχος της είναι να σκοτώσει, αδιαφορώντας για το πώς την βλέπει η κοινή γνώμη. Γι’ αυτό και ο νέος κύκλος επιθέσεων πιθανότατα θα είναι πιο αιματηρός από τον προηγούμενο.
Η τελευταία επίθεση επιβεβαιώνει την προτίμηση σε αστυνομικούς στόχους. Η παραδοσιακή «αριστερή τρομοκρατία» πάντα αντιπαθούσε την αστυνομία, αλλά δεν τη θεωρούσε ποτέ κύριο στόχο. Αντιλαμβανόταν ότι η αστυνομία είναι κατασταλτικός μηχανισμός στα χέρια της εξουσίας κι όχι η αιτία των προβλημάτων. Αντιλαμβανόταν, επίσης, ότι οι εξουσιαστικές ελίτ βολεύονται όταν οι ίδιες μένουν εκτός πλάνου. Το αίμα που χύθηκε στην Αγία Παρασκευή παροξύνει το κλίμα προσωπικής ανασφάλειας των αστυνομικών. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την ελλιπή εκπαίδευση, αυξάνει κατακόρυφα τις πιθανότητες να προκύψουν προσεχώς επικίνδυνες παρενέργειες.

Το κύπελλο στην συμπρωτεύουσα (;)

Θεσμός των εκπλήξεων το κύπελλο στο ποδόσφαιρο. Και φέτος αποδείχτηκε πολύ «τρανά» είχαμε έξι ομάδες της Α’ Εθνικής έξω. Δηλαδή:
Πανσερραϊκός - Ολυμπιακός 3-1
Πιερικός - Εργοτέλης 4-2 (στα πέναλτυ)
Καλλιθέα - Πανθρακικός 1-0
Ολυμπιακός Βόλου - Λάρισα 2-1
Θρασύβουλος - ΑΕΚ 1-0
Τρίκαλα - Ηρακλής 1-0
Αν βάλουμε και το ΟΦΗ - ΠΑΟΚ 0-1, πέντε ομάδες που έχουν αναδειχθεί κυπελλούχοι Ελλάδος έχουν αποκλεισθεί.
Βλέπω λοιπόν το κύπελλο φέτος να πηγαίνει στη, Θεσσαλονίκη μια που εκεί είναι πια οι πιο καλές ομάδες που μετέχουν στον θεσμό.
Πέρα από τον ΠΑΟΚ και τον Άρη που παίζουν καλό ποδόσφαιρο, ίσως μόνο η Καβάλα θα μπορούσε να σταθεί ισάξια αν την αφήσουν. Όσο για τον Παναθηναϊκό, σύμφωνα με τις εμφανίσεις που κάνει, όσο και να σπρώξουν δεν νομίζω να μπορέσει να φτάσει καν στον ημιτελικό

Για το «σπρώξιμο» του Παναθηναϊκού και το λάθος του Πανσεραϊκού

Την περασμένη Κυριακή οι φίλαθλοι σ’ όλη την Ελλάδα γίναμε μάρτυρες ενός ακόμη σπρωξίματος στον Παναθηναϊκό. Κι ενώ το σκορ ήταν 1 – 1 ο διαιτητής του αγώνα το «έκανε πάλι το θαύμα του».
Και χέρι του Βλάνταν Ιβιτς ανακάλυψε που ίσως να έκανε λάθος μια που μιλάμε πως η μπάλα βρήκε στον ώμο και λίγο προς το κεφάλι. Ισως λόγω του άγχους και να μή κάνει το λάθος και το βρίζουν οι οπαδοί και την άλλη μέρα οι οπαδικές τουλάχιστον εφημερίδες το άφησε.
Η άλλη; Η ανατροπή του Κουτσιανικούλη από το (νομίζω) Σαριέγκι; Το έπνιξε το πέναλτι όταν σε κάθε τούμπα του ποδοσφαιριστή που είναι πιο πολύ στο έδαφος παρά στα πόδια, Καραγκούη τα έδωσε όλα φάουλ και δεν το έδειξε μια «κίτρινη κάρτα» που όφειλε, όπως οφείλουν όλοι οι διαιτητές των αγώνων που παίζει, να μη το ξανακάνει,
Αυτό που μ’ ανησύχησε ότι τη Δευτέρα οι μόνοι που τα έγραψαν αυτά είναι οι φιλοολυμπιακές εφημερίδες και οι Θεσσαλονικιώτικες. Για όλους τους άλλους έγιναν εντάξει τα πράγματα. Άρα ο διαιτητής είχε ψήγματα δίκιου. Δεν σφυρίζουμε κατά της μεγάλη (τρόπος του λέγειν γιατί πια είναι μεγάλη ομάδα σήμερα ο Παναθηναϊκός ή ο ΠΑΟΚ θέλει συζήτηση.)
Αλλά κάποτε φωνάζατε για «κόκκινη παράγκα» και μάλλον είχα δίκιο τώρα που πάει να δημιουργηθεί «πράσινη παράγκα» γιατί τα καταπίνετε; Ο Παναθηναϊκός δηλαδή κύριοι αξίζει εκεί που βρίσκετε σύμφωνα με την απόδοσή του;
* Προχθές στον αγώνα κυπέλλου Σερρών – Ολυμπιακού η γηπεδούχος ομάδα έκανε το λάθος για 3-4 λεπτά να παίξει με εφτά ξένους παίχτες ενώ έπρεπε να βάλει έξι. Προς τιμή της η ομάδα του Πειραιά δεν έκανε ένσταση και να κερδίσει στα «χαρτια».
Ίσως επειδή σπρώχνουν όσο δεν παίρνει τον Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα και να μην έχει τόσους αγώνες.
Αυτό που απορώ είναι γιατί η ΕΠΟ επιτρέπει παραπάνω από έξι ξένους παίχτες σε ομάδες της Β’ εθνικής; Και τι λογική είναι αυτή να μην παίζουν συγχρόνως;

Γίνονται πράγματα που έπρεπε να γίνουν από το 1994;

Αλλάζουν λέει όλα σε σχέση με τις προσλήψεις στο δημόσιο. Ρουσφέτι τέλος λένε «Τα Νεα» μα κύριοι δεν καταργήθηκε ουσιαστικά το ρουσφέτι το 1994 με τον νόμο Πεπονή; Με την καθιέρωση που ΑΣΕΠ; Ναι υπήρχε λέει όμως η προϋπηρεσία που αποκτιόνταν μέσω Stage ή συμβάσεων και τώρα είναι εκτός μορίων η προϋπηρεσία.
Δηλαδή πάλι τα παιδιά θα την πληρώσουν.
Οι συμβάσεις και τα stage λέει είναι εκτός ΑΣΕΠ. Ναι βέβαια είναι εκτός ΑΣΕΠ, γιατί είναι τα παράθυρα για να παρακαμφθεί. Βλέπετε είχαμε την ατυχία να ψηφιστεί ο συγκεκριμένος νόμος το 1994. Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν στα τελευταία του και μετά το (Φλεβάρης 1996) αναλαμβάνει ο Τάπερμαν, αθάνατη και αξέχαστη Μαλβίνα. Και το ΑΣΕΠ έγινε δικαιολογία για να μη βοηθηθούν τα «πράσινα παιδιά».
Όμως έβαζα αβέρτα σε stage και συμβασιούχους, να αποκτήσουν μόρια. Τέτοιους ξέρω πολλούς. Λίγους ξέρω όμως που να πέρασαν στην μονιμότητα. Βλέπεις οι προκηρύξεις μετά δημοσιευόταν σε εφημερίδες και οι ημερομηνίες των αιτήσεων ήταν στο τέλος της χρονιάς. Περίοδος γιορτών και πολλών αργιών ώστε να μη την «πάρει χαμπάρι» αυτός που είχε μόρια ή και να μπερδευτεί με τις ημερομηνίες.
Το 2004 ήρθε η Νέα Δημοκρατία κι έβαλε και συνέντευξη που έπρεπε να δίνουν τα παιδιά. Φώναζε, η τότε, αντιπολίτευση. «Με την συνέντευξη μπορεί να αλλοιωθούν τα μόρια λόγω σπουδών ή εμπορίας.»
Σωστά είναι ηθικό όμως αυτό γιατί έβαζαν κι αυτοί τους δικούς τους. Τους πριμοδοτούσαν με Stage και συμβάσεις κι αν περνούσε κανείς που δεν έπρεπε, όπως έλεγε η τότε αντιπολίτευση, του κόβαν στην συνέντευξη.
Γιατί πιο ηθικό; Μα για να μπεις έπρεπε να είσαι Νεοδημοκράτης. Οι επί Ταπερμαν κυβερνώντες δεν έπερναν ΠΑΣΟΚους, μόνο ΠΑΣΟΚους τουλάχιστον. Θεός τους ήταν το χρήμα. Έχει σημασία αν ήταν πράσινος, μπλε ή κόκκινος αυτός που τα δίνει; Οι ΠΑΣΟΚοι ακούγαν βέβαια «Δεν μπορώ να κάνω τίποτε λόγω νόμου Πεπονή» όσο για stage ή σύμβαση; «Μη βιάζεσαι κάτι θα κάνω» Βλέπεις θα έπρεπε να πηγαίνει, ο απατεώνας κατά τον Πάγκαλο συχνά στον πολιτικό.