Γιατί δεν λένε ονόματα;

Σε ζάπιγκ έπεσα στην πρωινή εκπομπή του κ. Οικονομέα στο Mega. Ανέφερε όπως και ο κ. Καμπούρικης πως ξέρουν πολιτικούς που τα φέρνουν δύσκολα πέρα οικονομικά.
Και τι δεν είπαν.
Για πολιτικούς που δεν μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους εύκολα. Για πολιτικούς, τεως υπουργους που έβλεπαν δίπλα τους να «κλέβουν» και δεν πήραν φράγκο.
Αν είπε τίποτε στον, τότε, πρωθυπουργό δεν είπαν.
Αλλά γιατί δεν λένε κάποιο όνομα τίμιου; Για να τους φωνάζουν όλους κλέφτες;
Μήπως τους βολεύει αυτό;
Δεν λέω να πουν ποιος ειναι τίμιος και ποια η σημερινή του οικονομική κατάσταση.
Αυτό θα το βλέπουμε μόνοι μας. Βλέπουμε οτί είναι το πιο καλό επάγγελμα.
Όλοι τους φτωχοί μένουν και μια τετραετία φτάνει να φτιαχτούν. Φτάνει; Ολοι μας έχουμε τέτοια παραδείγματα από τους γνωστούς μας. Οχι τους υπουργούς αυτή είναι εξέρεση. Ένας χρόνος τι λέω ένας μήνας φτάνει να να «φταχτεί»
Ας μας πει λοιπόν ο κ. Οικονομέας ποιον νοούσε ή ο κ. «ναι είδε το dvd η Ολγα» Καμπουράκης

* * *

Σε λάθος αγώνα έβαλα χθες την παρένθεση. Οπότε ένα στα δύο ή μήπως κανένα;

Ελληνικό ποδόσφαιρο: Προς μια νέα ερυθρόλευκη δεκαετία (τούλάχιστον )

Φέτος στο πρωτάθλημα του ποδοσφάιρου της Α εθνικής είχαμε την επικράτηση του Παναθηναϊκού μετά από πέντε ερυθρόλευκα χρόνια. Όπως και το 2004 μετά απο επτά κατακτήσεις του Ολυμπιακού.
Θα περίμενε κανείς ο Παναθηναϊκός να έχει πάρει τα πάνω του. Ειδικά μετά από τόσο χάλια χρονιά των κυρίως αντιπάλων τους που ούτε σαν δεύτεροι για το champion league μπορέσαν να τερματίσουν. Αντ’ αυτού (αν και προηγούταν στην ειδική βαθμολογία) τερμάτησαν τελευταίοι με συνέπεια να είναι αναγκασμένοι να ξεκινήσουν νωρίς νωρίς την προετοιμασία μια που ο πρώτος ευρωπαϊκός αγώνας είναι στις 15 του Ιούνη (ευτυχώς) στην Αλβανία με την Μπέσα (ποια ειν’ αυτή;) Όμως οι μέτοχοι του πολτμετοχικού Παναθηναϊκού σκοτώνονται για την καρέκλα και (πιστεύω) για την μοιρασιά των χρημάτων της Ευρώπης.
Αυτό δεν συμβαίνει πάντα όταν πρέπει ν’ αποφασίσουν πολλοί; Ειδικά στην Ελλάδα αντί να καθίσουμε να βρούμε την λύση του προβλήματος τρωγόμαστε σαν τα κοκκόρια.
Αντίθετα ο κ. Κόκαλης έκανε θαυμάσια κίνηση παραχωρήσει την ιδιοκτησία στον κ. Βαγγέλη Μερινάκη.
Εφοπλιστής, Πειραιώτης και το βασικότερο νεότατος για πρόεδρος (μόλις 43) οπαδός του Ολυμπιακού από τα γενοφάσκια του.
Έκανε και κάποιες κινήσεις κλίνοντας συμφωνία με τον κ. Λίνεν. Εναν τεχνικό που τον γνωρίσαμε στον Πανιώνιο. Και παρουσίασε θαυμάσια δουλειά.
Και στην Ευρώπη έβγαλε την ομάδα και (κυριώς Ελληνες) νέους ποδοσφαιριστές ανέδειξε.
Ο κ. Μαρινάκης κράτησε τον κ. Κόκαλη πρόεδρο της ομάδας να υπάρξει ομαλά η διαδοχή μια που είναι ο πλέον πετυχημένος πρόεδρος ΠΑΕ. Ετσι έκανε και ο κ. Κόκαλης (όχι με τους κ.κ Κοσκωτά ή Σαλιαρέλη που εκτός από αποτυχιμένοι ήταν στην φυλακή) αλλά με τον πρόεδρο των τίτλων (τους τέσσερις πρώτους επαγγελματικούς όταν ξεκινούσε ο επαγγελματισμός στην Ελλάδα κ Σταύρο Νταϊφα)
Τις πρώτες κινήσεις της νέας διοίκησης τις κρίνω απολύτως θετικές.
Και τον μεχρι πρότινος πρώτο προπονητή Ζόραν Μπάντοβιτς, που δεν έχει κάνει καν το «αγροτικό του» όπως λέμε, κράτησε για να υπάρξει κι εδώ ομαλή η διαδοχή. Αλλά κι επειδή έδειξε καλά δείγματα και ως πρώτος δυο φορές που ανέλαβε φέτος.
Και μεταγραφές κάνει, έπιασαν καποιοι λιμάνι αλλά (όπως κάθε καλοκαίρι) και νέα ομόματα ακούγονται και πιστεύω θα γίνουν μεταγραφές.
Το κυριώτερο είναι ότι σε θέσεις που έχουν να κάνουν με αγωνιστικά και τεχνικά θέματα έρχονται παλίοι ποδοσφαιριστές οι οποίοι είναι γνωστοί για τις ικανότητες τους.
Γενικός αρχηγός ανέλαβε ο κ. Τάσος Μητρόπουλος, που το προσονύμιό του «Ράμπο» δεν του βγήκε τυχαία.
Τεχνικός διευθυντής ο κ, Ντάρκο Κοβάσεβιτς γνώστης του Γιουγκοσλαβικού και Ισπανικού χώρου στο Ποδόσφαιρο. Και κυρίως με κύρος που το απέκτησε στα γήπεδα. Πάντα φώναζα για το λάθος της απομάκρυνσης του Ίλια Ίβιτς (μαζί με του Τάκη Λεμονή) αλλά τώρα ήρθε πιστεύω καλύτερος
Κρίνοντας καλές τις πρώτες κινήσεις του κ. Μαρινάκη όπως και μερικές απο τις τελευταίες του κ. Κόκαλη πιστεύω πως η χρονιά 2010 – 11 είναι η πρώτη μιας νέας ερυθρόλευκης δεκαετίας. Αρκεί μη γίνει καμιά «στραβή» με του Αλβανούς και δώσει κανείς μια κλωτσιά (Μαρινάκης ή Κόκαλης) και τα διαλύσει όλα (απολύοντας τον Λίνεν)

* * *

Η απόλυτη επιτυχία χθες στις προβλέψεις για το Μουντιάλ Να δούμε σήμερα που έχουμε
Παραγουάη – Ιαπωνία 1
Ισπανία – Ποτογαλία 1 (πιθανό βλέπω το Χ αλλά τελικά έστω στη παράταση ή πέναλτυ να περάσουν οι Ισπανοί)

Γιατί είμαι με την Αργεντινή

Χαλαρά να ξεκινήσουμε ακόμη μια δύσκολη βδομάδα. Στο Μουντιάλ που διεξάγετε αυτή την εποχή συνηθίζουμε οι φίλαθλοι, ανέκαθεν, να θέλουμε να νικήσει κάποια ομάδα για αδιανόητους λόγους. Εγώ επειδή μ’ αρέσει το ελεύθερο ποδόσφαιρο συμπαθώ την Βραζιλία και κάποιες φορές και την Ολλανδία όταν παίζει αυτό που λένε total football. Εποχές Κρόιφ, απ’ότι διαβάζω, και εποχές Γκούλιτ και Φαν μπάστεν όπως τις απόλαυσα
Κατά καιρούς στην ομάδα των συμπαθιών μπαίνουν κι άλλες χώρες που αποδίδουν υπέροχα. ΕΣΣΔ, Δανία, Καμερούν κα
Φέτος μ’ έχει κερδίσει η Αργεντινή. Βασικά λόγω του τεχνικού ηγέτη της ρου Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα.
Έχει βάλει την ομάδα να παίζει ουσιαστικά χωρίς άμυνα. Επίθεση, επίθεση, επίθεση,
Η ομορφιά του ποδοσφαίρου δηλαδή. Αλλα μ’ έναν αρχικό τρόπο αφού δεν προσέχει καθόλου τα μετόπισθεν.
Με τον Μαραντόνα είμαι και για τις πολιτικές του θέσεις, Τον έχει «περσόνα νον γκράτα» ο παγκόσμιος δικτάτορας οι ΗΠΑ.
Πήγε στην Κούβα να αποτοξινοθεί και μάλλον τα κατάφερε.
Λέει σε δηλώσεις του πως οι νίκες είναι «Δικές του, του Τσε και του λαού της Αργεντινης» Ναι του Τσε που χτύπησες τατουάζ Ντιέγκο αλλά του Φιντελ (Κάστρο) που σε βοήθησε ν’ αποτοξινωθείς;
Τέλος σαν συμπαράσταση στη χώρα που υποδέχτηκε το 1991 τους δυνάστες του ΔΝΤ και τους είπε όχι πρόσφατα

* * *

Πρώτη μέρα και δεύτερη μέρα των νοκ άουτ αγώνων και οι επιτυχίες μου αντιστράφηκαν τρεις επιτυχίες μια αποτυχία αν βάλουμε και άτυπα την παράταση; τέσσερις
Σήμερα έχουμε
Ολλανδία – Σλοβακία 1
Βραζιλία – Χιλή 1

Κυβέρνηση «μαθητευόμενων μάγων» που Δεν αποφασίζουν (οι κυβερνώντες), απλώς διατάζουν

Την περασμένη Τρίτη 22/06 στην «Καθημερινή» το άρθρο τουκ. Παντελή Μπουκάλα είχε τίτλο το δεύτερο συνθετικό του τίτλου που βάζω (μετά το που γι’ αυτό και το Δ κεφαλαίο και χωρις την παρένθεση ε;) και συμφωνώ τόσο με τις απόψεις του όσο και με τον τίτλο. Οπότε αποφάσισα να το βάλω όπως συνηθίζω κάθε Σάββατο.
Χθες όμως Παρασκευή είδα το άρθρο του κ. Στάυρου Λυγερού πάλι στην «Καθημερινή». Με τίτλο το πρώτο συνθετικό της δημοσίευσης μου, πρίν το που.. Συμφωνώ τόσο και μαζί του που δεν μπόρεσα να μη το βάλω και αυτό

Δεν αποφασίζουν, απλώς διατάζουν

Του Παντελη Μπουκάλα
Στην Ισπανία οι κυβερνώντες επέβαλαν με βασιλικά διατάγματα τα σκληρά μέτρα τους. Στην Αγγλία την ανάγκη της λιτότητας την κήρυξε, στο τελετουργικό που έχει κληροδοτήσει η εκεί παράδοση, η βασίλισσα, για τη μεγαλειότητα της οποίας, προφανώς, όσα διάβαζε ήταν άδεια από οποιοδήποτε απτό νόημα. Για τον ηγεμόνα Μπερλουσκόνι και τον αυτοκρατορικών φαντασιώσεων Σαρκοζί δεν τίθεται πρόβλημα: η αγωνία τους αφορά αποκλειστικά τις συνέπειες των εξαγγελιών τους στη δημοτικότητά τους, άρα και τα νέα επικοινωνιακά τεχνάσματα που οφείλουν να επινοήσουν.
Εμείς όμως εδώ, και μολονότι ορισμένοι κακεντρεχείς επιμένουν πως η δημοκρατία μας τείνει να εκφυλιστεί σε ονομαστικώς κληρονομική, ούτε βασιλιά ή βασίλισσα διαθέτουμε ούτε καβαλιέρε ή κατά φαντασίαν αυτοκράτορα. Εμείς είμαστε η χώρα της «ανοιχτής διακυβέρνησης» (και δη της ηλεκτρονικής, για την οποία συστήσαμε ολόκληρο υπουργείο, προς αποθέωση της νεωτερικότητας του φαίνεσθαι). Είμαστε η χώρα του «κοινωνικού διαλόγου», αφού παρέχουμε στους αδύναμους «εταίρους» το δικαίωμα να συμφωνήσουν ή κατά 99% με τις προτάσεις μας ή κατά 100%.
Είμαστε η γενέτειρα των «ανοιχτών στον λαό υπουργικών συμβουλίων», οι κοπιώδεις εργασίες των οποίων λήγουν μόλις αποσυρθούν οι κάμερες που καλούνται για να καταγράψουν τον πρωθυπουργικό μονόλογο και τα υποτακτικά υπουργικά χαμόγελα. Και είμαστε βέβαια η κοιτίδα της «άμεσης δημοκρατίας» (αμεσοδημοκρατικά δεν έλαβε το δακτυλίδι ο κ. Γ. Παπανδρέου τω καιρώ εκείνω;) και ο παράδεισος της αξιοκρατίας• δεν μας πήρε ένα εξάμηνο ο ενδελεχής έλεγχος των διαδικτυακών βιογραφικών ώσπου να πιστοποιήσουμε ότι οι καλύτεροι για γενικοί γραμματείς υπουργείων είναι όσοι και πρέπει και συμφέρει να είναι οι καλύτεροι, δηλαδή οι δικοί μας;
Οπότε; Οπότε ούτε με βασιλικά διατάγματα ή διαγγέλματα κυβερνούμε ούτε την απεχθή φόρμουλα «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» ενστερνιζόμαστε, για τον απλό λόγο ότι δεν αποφασίζουμε εμείς. Αλλοι αποφασίζουν, οι συντάκτες του μνημονίου, οι επιτηρητές μας.
Το αποσαφήνισε άλλωστε στη Βουλή η κυβέρνηση, όταν ψηφιζόταν το εν λόγω παρασύνταγμα. Το αποσαφήνισε εκ νέου όταν έσπευσε να νομιμοποιήσει τη μέθοδο των «υπουργικών αποφάσεων» (λόγω του «επείγοντος χαρακτήρα» των πραγμάτων...), διά των οποίων ο κ. Λοβέρδος δικαιούται να ρυθμίζει τη μοίρα μας ερήμην της Βουλής και κατόπιν να περιφέρεται στα κανάλια για να ανακουφίζεται αυτοψυχαναλυόμενος δημοσίως. Και το ξεκαθάρισε τελεσίδικα με το προεδρικό διάταγμα για τα εργασιακά, με το οποίο ανατρέπεται βιαιότατα η κοινωνική δομή. Αλλά πού το πρόβλημα; Οι διαμαρτυρόμενοι μπορούν πάντοτε να στέλνουν τις ενστάσεις τους στο open government.pasok.gr. Θα ληφθούν σοβαρά υπόψη.

Κυβέρνηση «μαθητευόμενων μάγων»

Του Σταυρου Λυγερου
Η πιο σοβαρή κουβέντα του πρωθυπουργού είναι ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε πειραματόζωο. Απέφυγε επιμελώς, όμως, να μιλήσει και για το είδος του συντελούμενου πειράματος και για τον δικό του ρόλο. Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ευθύνεται για τη δημοσιονομική βόμβα που κληρονόμησε, αλλά έχει καταλυτικές ευθύνες για τον τρόπο που τη διαχειρίσθηκε, προκαλώντας την έκρηξή της με τις γνωστές συνέπειες.
Λογικά, η κρίση έπρεπε να λειτουργήσει σαν καταλύτης για την αντικατάσταση του ανορθολογικού, κλεπτοκρατικού και σπάταλου μοντέλου ανάπτυξης από ένα υγιές και παραγωγικό. Αντ’ αυτού, χρησιμοποιείται ως ευκαιρία για τον βίαιο μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας - κοινωνίας, σύμφωνα με τις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες. Το Μνημόνιο περιέχει επιβεβλημένες διατάξεις, αλλά συνολικά λειτουργεί σαν προκρούστια κλίνη. Γι’ αυτό και εγκλωβίζει την οικονομία σε ανατροφοδοτούμενη ύφεση. Ακόμα κι αν η αποδοχή του συγκεκριμένου Μνημονίου ήταν ο μόνος τρόπος για να κρατήσει η Ελλάδα το κεφάλι έξω από το νερό, δεν συνεπάγεται ότι το Μνημόνιο συνιστά πράγματι αποτελεσματική θεραπεία.
Τα «αιματηρά» μέτρα δεν είναι καθαρτήριο. Το πραγματικό δίλημμα είναι παραγωγικά ή αντιπαραγωγικά μέτρα και όχι σκληρότερα ή ηπιότερα. Η ανάταξη της οικονομίας απαιτεί δέσμες στοχευμένων εξυγιαντικών και αναπτυξιακών παρεμβάσεων. Η Ελλάδα έχει περιέλθει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Για να υπάρξει διέξοδος χρειάζονται νέα πολιτικά εργαλεία, νέες ευφάνταστες προσεγγίσεις και αποτελεσματικές πρακτικές. Εξυπνες και ρεαλιστικές προτάσεις παραμένουν στα συρτάρια. Η κρίση διευκολύνει την εφαρμογή τους. Λειτουργεί σαν καταλύτης, αλλάζοντας συμπεριφορές και νοοτροπίες στο επίπεδο της κοινωνίας. Καθιστά εφικτό ό,τι μέχρι πρότινος ήταν σχεδόν ανέφικτο.
Αντί, όμως, η κυβέρνηση Παπανδρέου να εφαρμόζει παραλλήλως ένα τέτοιο δικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, έχει αφεθεί στον αυτόματο πιλότο του Μνημονίου. Ο λόγος είναι ότι έχει βολευθεί πολιτικά με τη συνταγή του ΔΝΤ και της Ευρωζώνης. Λειτουργώντας ως εντολοδόχος της «τρόικας», κρύβει την ανικανότητά της να αντιμετωπίσει δραστικά την κρίση. Το ελληνικό πρόβλημα είναι πρωτίστως πολιτικό και δευτερευόντως οικονομικό. Με κυβέρνηση που θυμίζει κάτι μεταξύ «παιδικής χαράς» και «μαθητευόμενων μάγων», η περιορισμένη, αλλά υπαρκτή δυνατότητα να αποφύγουμε τον γκρεμό τείνει να ακυρωθεί.

* * *

Αυριο δεν βάζω κείμενο οπότε πάλι προβλέψεις σε τέσσερις αγώνες του Μουντιάλ (Σταθερά μια στις τέσσερις οι επιτυχίες μου)
Σήμερα λοιπόν έχουμε
Ουρουγουάη – Νότια Κορέα 1
ΗΠΑ – Γκάνα 2
Και αύριο
Αργεντινή – Μεξικό 1
Αγγλία – Γερμανία 2

Πως θα εξαλειφθεί η τρομοκρατία

Ένα δέμα με βόμβα άνοιξε χθες ο άτυχος .... αστυνομικός υπεύθυνος ασφαλείας του κ. Χρυσοχοϊδη
Του στείλαν του υπουργού δέμα με βόμβα που έσκασε μόλις προσπάθησε να το ανοίξει. Ο Χρυσοχοϊδης σώθηκε. Θα ξαναπεί πάλι στην τηλεόραση πως εξάρθρωσε την τρομοκρατία. Δε μας λέει καλύτερα 6 νούμερα μπας και πιάσουμε το ΛΟΤΤΟ γιατί έτσι εξάρθρωσε την τρομοκρατία. Εσκασε η βόμβα στα χέρια του Ξηρού.
Τον ξανάβαλε ο κ Παπανδρέου ως επιτυχιμένο. Και αυτός τι έκανε;
Να μη γίνουν τα επεισόδια στην Αθήνα όπως έγιναν το 2008, μάζεψε τους αναρχικούς, προληπτικά.
Πριν λίγο ο εγκληματολόγος κ. Τσαγκρής είπε στην εκπομπή της κ Τσαπανίδου, Σκάι τώρα, τα πράγματα με το όνομα τους.
Η τρομοκρατία δεν είναι στην Ελλάδα η 17 Νοέμβρη και ο ΕΛΑ. Δεν είναι οι ομάδες που ζουν τώρα. Χιλιάδες νέοι βρίσκονται για στρατολογική. Αφού δεν βλέπουν προοπτική.
Συμφώνησε η κ. Πόπη, συμφωνώ κι εγώ όπως συμφωνείται όλοι πιστεύω.
Τρομοκράτες δεν είμαστε όταν γιουχάρουμε του πολιτικούς μας και τους κλείνουμε στην τουαλέτα επί μισάωρο, Τρομοκράτες δεν είμαστε όταν εκδιώκουμε του βουλευτές οπό κάποια εκδήλωση;
Απλά δεν έχουμε όπλα. Και να είστε σίγουροι πως αν επιτρεπόταν η οπλοφορία όλο και κάποιος θα σήκωνε το πιστόλι.
Δεν τολμούν να παρευρεθούν ούτε σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Τόσοι είναι οι τρομοκράτες που πυροβολούν με τα λόγια.
Με άλλα λόγια η τρομοκρατία θα εξαλειφθεί αν αλλάξουν οι πολιτικές. Οχι μόνο οι τωρινές που μας γυρνούν στον μεσαίωνα αυτοί που βγήκαν λέγοντας: «λεφτά υπάρχουν». Αλλά και η πριν των Λαμόγιων και απατεώνων

* * *

Σήμερα τελευταία μέρα των ομίλων στο Μουντιάλ (Και πάλι μία στις τέσσερις οι επιτυχίες μου)
Β.Κορέα –Ακτή Ελεφαντοστού 2
Πορτογαλία – Βραζιλία 2
Ελβετία – Ονδούρα 1
Χιλή – Ισπανία Χ

Ξεκινά η απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων. Πονηρές σκέψεις που κάνω

Μήνες το ακούω πως θα γίνει. Επιτέλους σήμερα άκουσα τη διαδικασία και την σιγουριά πως θα γίνει. Ποιό; Η απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων.
Φαίνεται αδιανόητο αλλά ναι το κράτος μας δεν ήξερε ποιους πληρώνει.
Με τις προσλήψεις δεκαετιών, ρουσφετολογικές τις ποιο πολλές φορές, και τος μετατάξεις φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο.
Προσπάθησε ο Σημίτης να βάλει τάξη με το ΑΣΕΠ, να γίνονται ποιο δίκαια οι προσλήψεις, αλλά το μόνο που κατάφερε είναι ναι δώσει άλλοθι στους μη έχοντες την δύναμη να διορίσουν (από τιμιότητα ή ανικανότητα να έχουν πρόσβαση σ’ αυτό το σάπιο κύκλωμα) και σ’ αυτούς που ήθελαν να αποφύγουν «κολλητσίδες» που δεν έδιναν την μίζα που έπρεπε. Είναι γνωστό φυσικά η σχέση της εποχής Σημίτη με τη μίζα και το φακελάκι. Βέβαια στα απλά και μικρά (και τα δυο μαζί) αρκούσε «το μιλητό» και «η γνωριμία»
Η απορία η δική μου γιατί δεν μαζεύουν απ’ όλες τις υπηρεσίες τις μισθολογικές καταστάσεις; Ενεργές και ανενεργές.
Το λογικό είναι πως, αφού βάσει αυτών έχουμε την μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων, να βγει κι ο αριθμός τους όπως και τα λεφτά που ξοδεύονται γι’ αυτές.
Το μυαλό μου πάει κάπου στο πολύ απίθανο, θέλω να πιστεύω.
Μήπως οι μισθολογικές καταστάσεις έχουν μέσα και νεκρούς και τα χρήματα αυτά πηγαίνουν στην τσέπη επιτήδειων;
Έχει συμβεί πολλές φορές στα ασφαλιστικά ταμεία και οι κληρονόμοι μπλέκουν στην γραφειοκρατία ώστε να κόψουν την σύνταξη του μακαρίτη. Οπότε βγαίνουν στην τηλεόραση που λύνει όλα τα προβλήματα, ελάχιστοι όμως φαντάζομαι καρπώνονται την σύνταξη του παππού ως να δουν από μόνοι του το λάθος. Βέβαια όταν το καταλάβουν δεν κάνουν καμία κίνηση (να επιστραφούν τα αδίκως καταβληθέντα) μια που ευθύνεται η αβλεψία του υπαλλήλου.
Αντίστοιχα δε θα υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι που πέθαναν αιφνιδίως ή σκοτώθηκε σε ατύχημα και ο μισθός του συνεχίζει να πάει στην υπηρεσία;
Κι αυτό αν συμβεί; Γίνεται εφ’ όρου ζωής; Θα υπάρχει κάποιος που θα πει «δεν μπορεί ο κύριος Ταδόπουλος είναι 100 ετών στην δείνα υπηρεσία»;
Είδομεν

* * *

Σήμερα έχουμε και προτείνω (Σταθερά μία στις τέσσερις οι επιτυχίες μου)
Σλοβακία – Ιταλία Χ
Παραγουάη – Ν. Ζηλανδία 1
Δανία – Ιαπωνία 1
Καμερούν – Ολλανδία 2

Μουντιάλ τέλος για την Ελλάδα: Ο απολογισμός

Τελείωσε το Μουντιάλ για την Ελλάδα και μάλλον τέλειωσε και η θητεία του Οτο Ρεχάγκελ στο τιμόνι της. Αυτό βέβαια θέλω να το δω, αν θα έχει καμιά πρόταση από άλλη ομάδα (Χώρα ή σύλλογο) Μια που είναι νεότατος σύμφωνα με τους κυβερνώντες μας μόλις 72 ετων!!!! Και δεν πρέπει να συνταξιοδοτηθεί.
Τώρα να δούμε τι κάναμε στην δεύτερη απόπειρα να εισέλθουμε στην ελίτ του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Το σίγουρο είναι πως δεν διασυρθήκαμε όπως το 1994 στις ΗΠΑ. Αυτό έγινε μόνο στον πρώτο αγώνα με την Νότια Κορέα.
Βέβαια υπήρχε ο τραυματισμός του Μόρα. Που μας ζαλίσαν θα παίξει δε θα παίξει. Και τελικά δεν έπαιξε.
Αλλά δεν έπαιξε και στον επόμενο νικηφόρο αγώνα με την Νιγηρία.
Μπήκαμε μέσα στον αγώνα με την Νότια Κορέα με το «τουπέ» της μεγάλης ομάδας. Ποιοι είναι αυτοί οι Νοτιοκορεάτες. Αυτοί είναι κοντοί και πρέπει να τους προσέχουμε μόνο με την μπάλα κάτω.
Να όμως που στο πρώτο φάουλ από δεξιά έγινε σέντρα πήδηξαν τρία «πρώτα ύψη» και του τη πήρε τη μπάλα ο κίτρινος νάνος με το πόδι και σκόραρε στο 10’
Βέβαια, το λάθος του προπονητή μας, έβαλε άπειρο τερματοφύλακα. Τον Τζόρβα που δεν έβγαινε ούτε αν έπαιρναν φωτιά τα γκολπόστ. Να μη πω για τη λάθος θέση που είχε στην εκτέλεση του φάουλ. Όπως μου εξήγησε κάποιος που κατέχει τα μυστικά της θέσης έπρεπε να βρίσκεται εκεί που είναι στο κόρνερ. Μια που από παρόμοια θέση εκτελέστηκε το φάουλ.
Οι φίλοι του παναθηναϊκού διαμαρτύρονταν και για τη θέση του Βύντρα. Γιατί; Αναρωτιόμουν οπότε να το τραγικότατο λάθος και το δεύτερο νοτιοκορεάτικο γκολ.
Αμέσως μετά ήρθε η ομόφωνη σκληρότατη κριτική. Και σαν Έλληνες αφυπνιστήκαν.
Βέβαια μετά από το τραγικό γκολ που φάγαμε. Πάλι από φάουλ πάλι ο Τζόρβας δεν έκανε έξοδο.
Ήρθε όμως η φάση της αποβολής του Νιγηριανού. Σε μια φάση που ο Τοροσίδης αξίζει όσκαρ. Όχι ότι ήταν άδικη η αποβολή αλλά τόνισε το χτύπημα που προσπάθησε ο Νιγηριανός να κάνει.
Αμέσως ο προπονητής μας έξυπνα έκανε πιο επιθετική την ομάδα βάζοντας το Σαμαρά αντί του Παπασταθόπουλου. Ηρθε και το «τυχερό» γκολ του νεομεταγραφέντα στον ΠΑΟΚ Σαλπιγγίδη και η ψυχική δύναμη των παιχτών μας έφτασε στα ουράνια.
Μπορεί να έβαλε το δεύτερο γκολ ο Τοροσίδης όμως χαθήκαν πολλές ευκαιρίες που μας έφεραν στην τρίτη θέση με διαφορά τερματων.
Στο ματς με την Αργεντινή ήμασταν υπέροχοι Αντέδρασαν όπως όλοι οι Έλληνες απέναντι σε θηρία.
Ευτυχώς οι Λατινοαμερικάνοι δεν παίζουν με σέντρες και δεν χρειάστηκε να πραγματοποιήσει έξοδο ο Τζόρβας. Στα τετ α τετ είναι καλός κι έτσι το πρώτο γκολ το «φάγαμε» το 76’
Εν τω μεταξύ είχε γυρίσει το αποτέλεσμα η Νότια Κορέα και από 0-1 έγινε 2-2
Και ή ώρα της επιστροφής έφτασε.
Χάθηκε δηλαδή η πρόκριση στον πρώτο αγώνα κυρίως λόγω της ψυχολογιάς και λόγω του άπειρου, πλην ικανού τερματοφύλακα.
Η άποψή μου αποτέλεσμα θετικό, παρά τα επι μέρους αρνητικα.

* * *

Σήμερα έχουμε και προτείνω (χθες πέτυχα ένα στα τέσσερα)
Σλοβενία – Αγγλία 1
ΗΠΑ – Αλγερία 1
Γκάνα – Γερμανία Χ
Αυσταλία – Σερβία 2