Γιατί είναι πιο συχνοί οι πονοκέφαλοι με τις υψηλές θερμοκρασίες

Η έντονη ζέστη του καλοκαιριού σίγουρα επηρεάζει πολλές πτυχές της υγείας μας και της λειτουργίας του οργανισμού μας. Είναι σαφές πως με την ζέστη αισθανόμαστε πιο αδύναμοι και μεγαλύτερη ατονία. Έχουμε όμως και πιο συχνούς πονοκεφάλους. Γιατί άραγε; Τι φταίει;

• • •

Αυτό συμβαίνει, επειδή το σώμα σας αντιδρά στην μεγάλη έκθεση στον ήλιο και τη ζέστη, αφού αφυδατώνεται. Μάλιστα, ο πονοκέφαλος από τον ήλιο έχει συνήθως την μορφή ημικρανίας.

Η αφυδάτωση προκαλεί ημικρανίες και πονοκεφάλους τακτικά σε εκείνους που είναι πιο ευαίσθητοι. Η έντονη κεφαλαλγία από την απευθείας έκθεση στις ακτίνες και το έντονο φως του ήλιου, προκαλείται επειδή ο ήλιος χτυπά τα μάτια σας.

Καθώς το καλοκαίρι το πρόγραμμά σας αλλάζει (πχ κοιμάστε και ξυπνάτε αργότερα) μπορεί να παραλείψετε κάποιο γεύμα ή να καταναλώνετε τροφές που προκαλούν αφυδάτωση και ενισχύουν τις επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας όσον αφορά τις ημικρανίες. Η άσκηση σε εξωτερικό χώρο μέσα στην αυξημένη ζέστη, κάνει το σώμα σας να υπερθερμανθεί, οδηγώντας σε πονοκέφαλο.

 

Ποια είναι η λύση

Η καλύτερη λύση για όσους δεν γίνεται να προστατευθούν από τις εξωτερικές εργασίες/δραστηριότητες στον ήλιο, είναι η άφθονη κατανάλωση νερού για να αποφύγουν την αφυδάτωση. Και μπορεί ορισμένα ροφήματα, όπως το παγωμένο τσάι και τα αναψυκτικά να σας ξεδιψούν, ωστόσο μπορεί να σας προκαλέσουν ακόμα πιο έντονο πονοκέφαλο το καλοκαίρι, αν είστε ευαίσθητοι στο κιτρικό οξύ. Επίσης, προσπαθήστε να μειώσετε την ποσότητα καφεΐνης που καταναλώνετε καθημερινά.

 

 

Αναδημοσίευση healthview.gr

Οι ΗΠΑ επιτρέπουν στην Ευρώπη(!!!) να πάρει πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα

Σε μια ιστορική απόφαση προχώρησαν οι ΗΠΑ καθώς θα επιτρέψουν την μεταφορά πετρελαίου από την Βενεζουέλα προς την Ευρώπη.

Οι ΗΠΑ, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, αναμένεται να δώσουν το «πράσινο φως» στην ιταλική Eni και την ισπανική Repsol να στείλουν πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα στην Ευρώπη, αρχής γεννομένης από τον Ιούλιο για να αναπληρώσουν το ρωσικό αργό.

Και μόνο την είδηση αυτή τη θεωρώ προσβλητική για την Ευρώπη. Δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση, να μη γελιόμαστε κι όχι η ήπειρος, δε μπορεί να αγοράσει αγαθά απ’ όπου θέλει χωρίς την άδεια των ΗΠΑ!!!!. Δεν έχει τη δική της πολιτική

Και τώρα θα πρέπει να μας έρχεται φτηνό πετρέλαιο από την «άλλη άκρη του κόσμου» για να μην παίρνουμε από τη Ρωσία με τους αγωγούς, που ήδη υπάρχουν.

• • •

Με τον τρόπο αυτό θα ξεκινήσουν εκ νέου οι ανταλλαγές «πετρελαίου με χρέος» ανάμεσα σε ΗΠΑ και Βενεζουέλα, οι οποίες σταμάτησαν πριν από δύο χρόνια όταν η Ουάσιγκτον προχώρησε σε κυρώσεις κατά της χώρας της Λατινικής Αμερικής. Έτσι, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ θα λάβουν πετρέλαιο σε αντάλλαγμα για δισ. δολάρια σε συσσωρευμένα χρέη από τη Βενεζουέλα.

Ο όγκος του πετρελαίου που αναμένεται να μεταφέρουν η Eni και η Repsol δεν είναι μεγάλος, σημείωσε μία από τις πηγές του Reuters, οπότε η επίδραση στις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου δεν θα φανεί ραγδαία. Ωστόσο, το πράσινο φως της Ουάσινγκτον για την επανέναρξη των ροών πετρελαίου της Βενεζουέλας προς την Ευρώπη θα μπορούσε να δώσει μια συμβολική ώθηση στον πρόεδρο της χώρας, Νικολάς Μαδούρο.

 Ο Τζο Μπάιντεν ελπίζει ότι το αργό πετρέλαιο της Βενεζουέλας θα βοηθήσει την Ευρώπη να μειώσει την εξάρτησή της από τη Ρωσία, καθώς και να παρακινηθεί ο Μαδούρο να ξαναρχίσει τις συνομιλίες με την αντιπολίτευση στη χώρα του.

 Οι δύο ευρωπαϊκές εταιρείες ενέργειας, οι οποίες έχουν κοινοπραξία με την κρατική εταιρεία πετρελαίου της Βενεζουέλας PDVSA, μπορούν να συνυλοπογίσουν τα φορτία αργού σε απλήρωτα χρέη και καθυστερημένα μερίσματα. Μια βασική προϋπόθεση ήταν ότι το πετρέλαιο που θα αναλάβουν να μεταφέρουν «πρέπει να πάει στην Ευρώπη. Δεν μπορεί να μεταπωληθεί αλλού».

 

 

Αναδημοσίευση newsbomb.gr

Προβληματίζει το «άδειασμα» Μητσοτάκη

Η Ελλάδα έχει γίνει ο σάκος του μποξ των Τούρκων, χωρίς ούτε η ίδια να αντιδρά, ούτε οι ξένοι να συγκινούνται. Αυτό προδιαγράφει τι θα συμβεί σε περίπτωση θερμής εμπλοκής, τονίζει ο Γιώργος Χαρβαλιας, στη «δημοκρατία» της Κυριακής 29 Μαΐου σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο.

• • •

Δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει με την πρόσφατη επίθεση Ερντογάν στο πρόσωπο του Ελληνα πρωθυπουργού, που διανθίστηκε από φολκλορικά στοιχεία ανατολίτικου… νταλκά. Το μόνο βέβαιο είναι ότι εκείνο το ταξίδι του κ. Μητσοτάκη στον Βόσπορο, που αποτέλεσε την πέτρα του σκανδάλου, ήταν εντελώς αχρείαστο, άκαιρο και εκτός στοιχειώδους διπλωματικού σχεδιασμού. Ακόμη μία χειρονομία μονομερούς αβροφροσύνης και κατευνασμού που -απ’ ό,τι όλα δείχνουν- παρεξήγησαν οι απέναντι, νομίζοντας ότι τους δίνουμε και τα κλειδιά της χώρας.

Δεν μπορώ να ξέρω τι υποσχέθηκε ο κ. Μητσοτάκης σε εκείνο το δίωρο γεύμα που έγινε, υποτίθεται, «υπό τους καλύτερους οιωνούς» («έσπασαν οι πάγοι – νέα ατμόσφαιρα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις» έγραφαν, αν θυμάστε, τα πληρωμένα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα). Το πιθανότερο είναι ότι δεν υποσχέθηκε κάτι απτό και συγκεκριμένο, γιατί γνωρίζει πως για να παραχωρήσει επισήμως εθνική κυριαρχία, θα πρέπει να ρωτήσει τον ελληνικό λαό. Όχι την οικογένειά του.

Όμως το ύφος του έβγαζε τόση δουλικότητα και αμηχανία -φάνηκε και στις κάμερες αυτό-, ώστε ο Ερντογάν νόμιζε ότι του υποσχέθηκε τα πάντα. Και ότι στο πλαίσιο αυτής της συνεννόησης, θα έπρεπε ο Ελληνας πρωθυπουργός προτού πάει στις ΗΠΑ να τον συμβουλευτεί. Ίσως και να του δώσει ένα αντίγραφο της ομιλίας του στο Κογκρέσο για να την εγκρίνει.

Εκεί λοιπόν έχουμε φτάσει. Θεωρούμαστε τόσο δεδομένοι, ώστε η παραμικρή απόκλιση από την πεπατημένη της υποτέλειας και του κατευνασμού προκαλεί έκρηξη στους απέναντι, διότι παραβιάζει τους όρους της… φινλανδοποίησης.

Φανταστείτε, λοιπόν, αν είχε αναφέρει τη λέξη Τουρκία στην Ουάσινγκτον ο Μητσοτάκης τι είχε να γίνει. Θα τον είχε ήδη καταγγείλει ο Ερντογάν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Στην πράξη δεν υπάρχει μέρα που να μη βάλουν στο στόχαστρο οι Τούρκοι την Ελλάδα. Η Ελλάδα φταίει για τη «δυσλειτουργία» στο ΝΑΤΟ, η Ελλάδα φταίει για το Μεταναστευτικό, η Ελλάδα προκαλεί στο Αιγαίο, η Ελλάδα το ένα, η Ελλάδα το άλλο. Και επιπρόσθετα έχει έναν ψευταράκο πρωθυπουργό, αναξιόπιστο και κατεργάρη, που δεν τηρεί τις υποσχέσεις του. Στον αντίποδα, η Ελλάδα εξαντλεί κάθε όριο διπλωματικής κομψότητας. Η λέξη Τουρκία απαγορεύεται στις δημόσιες δηλώσεις και επαφές του πρωθυπουργού. Κάποιοι, κάπου, κάποτε κάνουν υπερπτήσεις άνωθεν ελληνικού εδάφους και διαμηνύουμε ότι «ως εδώ και μη παρέκει».

Τις προάλλες οι «κάποιοι» έφτασαν στην Αλεξανδρούπολη. Στον κόμβο δηλαδή του «στρατηγικού πυλώνα συνεργασίας και σταθερότητας» που αναφύεται στη ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ και προσδίδει, σύμφωνα με αυτό το γελοίο τυποποιημένο λεξιλόγιο, «τεράστια γεωπολιτική αξία» στην πατρίδα μας.

Οι Τούρκοι εξήγησαν ότι -άμα λάχει- ο πυλώνας γίνεται και τηλεγραφόξυλο. Από αυτά που στην πρώτη καταιγίδα μπορεί και να γείρουν. Οι σύμμαχοι όμως, αυτοί οι περιβόητοι που χαιρετίζουν τους «πυλώνες» και τα άλλα ευφάνταστα, μπροστά σε αυτήν την τουρκική επίδειξη ισχύος προτίμησαν να πετάξουν την μπάλα στην εξέδρα. Και θύμισαν ότι όποιοι έχουν διαφωνίες για τον εναέριο χώρο, καλό είναι να μιλούν μεταξύ τους και να συμβιβάζονται! Λες και η Αλεξανδρούπολη βρίσκεται κάπου μεταξύ των 6 και των 10 μιλίων του εναέριου χώρου, του εύρους δηλαδή που αμφισβητούν τόσο η Τουρκία όσο και το ΝΑΤΟ.

Κανονικά αυτή η απαράδεκτη ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έπρεπε να έχει προκαλέσει διάβημα διαμαρτυρίας από την ελληνική πλευρά. Αν μη τι άλλο ως ανακοίνωση παντελώς «εκτός θέματος». Ομοίως και ο Αμερικανός νέος πρέσβης στην Αθήνα, που διαφημίζει την ελληνική του καταγωγή, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους να σχολιάσει το γεγονός, δήλωσε αναρμόδιος και αρκέστηκε να πει ότι το «συμβάν τράβηξε τα βλέμματα όλων» (!), ενώ αμέσως μετά ανέσυρε τα γνωστά στερεότυπα περί ανάγκης συνεννόησης μεταξύ των μελών του ΝΑΤΟ.

Στο ίδιο πνεύμα, όταν η εκπρόσωπος της Κομισιόν κλήθηκε να σχολιάσει το υβρεολόγιο που εξαπέλυσε ο Ερντογάν στον Μητσοτάκη, απάντησε με το γνωστό «ουδέν σχόλιον», σπεύδοντας αμέσως μετά να πει ότι οι Βρυξέλλες ενθαρρύνουν τη συνεργασία μεταξύ των ηγετών Ελλάδας και Τουρκίας. Σαν να αναφερόταν σε τρίτα μέρη, ξεχνώντας ότι η χώρα μας είναι μέλος της Ε.Ε. και της ευρωζώνης.

Δύο μέρες αργότερα ένας παρατρεχάμενος, «γενικός γραμματέας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης», είπε σε έναν Τούρκο παρατρεχάμενο ότι η Ε.Ε. ανησύχησε με τις πτήσεις πάνω από την Αλεξανδρούπολη. Και αυτό βαφτίστηκε επίσημη διαμαρτυρία της Κομισιόν στην Αγκυρα!

Μιλάμε για κανονικό ανέκδοτο. Όμως ορισμένοι στην Αθήνα θέλουν να λένε ότι η ελληνική στάση της παρατεταμένης «αφωνίας» και της γλοιώδους προσπάθειας να «μη γινόμαστε δυσάρεστοι» δικαιώνεται. Πλασάρουν τον ενδοτισμό για «ψυχραιμία». Γιατί είναι αυτοί που σιτίζονται από ξένα κέντρα εξουσίας, από ατλαντικές «δεξαμενές σκέψης», από δυτικές πρεσβείες ή και απευθείας από την Τουρκία. Το περιβόητο «λόμπι του κατευνασμού», όπως προσφυώς ονομάστηκε από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, που μάλλον ξύπνησε αργά.

Ο ελληνικός λαός όμως δεν ψήφισε κάποιο «λόμπι» ή κάποιο think tank τύπου ΕΛΙΑΜΕΠ για να διαχειρίζεται την εξωτερική πολιτική και κατ’ επέκταση τις τύχες της χώρας.

Η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στον πρωθυπουργό. Που θα πρέπει να προσέξει καλά. Αν επιλέγει να κρύβεται όταν υβρίζεται από τον Ερντογάν θεωρώντας ότι… κάπου πέρα ψιχαλίζει, γιατί οι δημοσκοπήσεις τον δείχνουν μπροστά, προσφέρει κακή υπηρεσία στην πατρίδα. Στην Ελλάδα τον αποθεώνουν οι «ημέτεροι». Διεθνώς όμως τον έχει αδειάσει το άπαν σύμπαν. Η Ελλάδα έχει γίνει ο σάκος του μποξ των Τούρκων, χωρίς ούτε η ίδια να αντιδρά ούτε οι ξένοι να συγκινούνται. Αυτό προδιαγράφει τι θα συμβεί σε περίπτωση θερμής εμπλοκής. Οι Τούρκοι είναι πιθανό να την επιδιώξουν, επειδή θεωρούν ότι ο Μητσοτάκης έχει μειωμένες αντιστάσεις και οι καλοί μας «σύμμαχοι» θα κοιτούν από μακριά κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι. «Καλό παιδί, χαρά γεμάτο. Ποτέ δεν μας δημιούργησε πρόβλημα» θα λένε στο εθνικό μας μνημόσυνο…

Η Τουρκία θέλει ν’ αλλάξει τ’ όνομά της: να μη λέγεται «Turkey» αλλά «Türkiye»

«Turkey» στα αγγλικά, αλλά και στη διεθνή διπλωματική πρακτική, είναι η διεθνής ονομασία της Τουρκίας. «Turkey» αποκαλείται όμως στα αγγλικά και η γαλοπούλα, το συμπαθές ορνιθόμορφο της οικογένειας των φασιανίδων, που αποτελεί εκλεκτό έδεσμα. Ποιος ξέρει ποια λογοπαίγνια δρομολογούνται και ποιες παρεξηγήσεις μπορεί να προκύψουν, ιδιαίτερα καθώς θα πλησιάζουν τα Χριστούγεννα... Εξάλλου η Τουρκία μάλλον προτιμά να αποστασιοποιηθεί από δυτικές παραδόσεις

• • •

Σύμφωνα λοιπόν με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu, η τουρκική κυβέρνηση ζήτησε με επίσημη επιστολή από τα Ηνωμένα Έθνη και άλλους διεθνείς οργανισμούς να αλλάξει η αγγλόφωνη ονομασία της χώρας, που χρησιμοποιείται σε διπλωματικές επαφές. Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου σε τηλεοπτικό μήνυμά του εκφράζει την προσδοκία οι απαραίτητες αλλαγές να ολοκληρωθούν εντός της εβδομάδας. Ο ΟΗΕ πάντως ανταποκρίνεται στο αίτημα της Άγκυρας, ανέφερε ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας.

 

«Made in Türkiye», το νέο branding

Ήδη από τα τέλη του 2021 η Τουρκία άρχισε να χρησιμοποιεί στα εξαγόμενα προϊόντα της την επωνυμία «Made in Türkiye». Είχε προηγηθεί σχετικό διάταγμα του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, που δεν άφηνε περιθώρια αμφισβήτησης. Αυτό θα είναι το νέο branding της γειτονικής χώρας. H αεροπορική εταιρεία Turkish Airlines ήδη έχει ξεκινήσει διαφημιστική καμπάνια με κεντρικό σύνθημα «Hello Türkiye». Σύντομα η τουρκική κυβέρνηση θα αρχίσει μία ευρύτερη εκστρατεία, μέσω διαδικτύου, για να καθιερώσει τη νέα διεθνή ονομασία της χώρας. 

Σημείωση Garfied: Μια καλή ιδέα που θα πρότεινα στους άσπονδους φίλους μας και γείτονές, είναι κάτι που μάλλον δε θα τους πολυαρέσει: Να τους αποκαλούμε με το Ελληνικό τους όνομα, στα Greeknglish δηλαδή Tourkia

Στο διάταγμά του ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν ξεκαθαρίζει ότι η ονομασία «Türkiye» είναι η πλέον ενδεδειγμένη «για να εκφράσει τον πολιτισμό και τια αξίες του τουρκικού έθνους». Η γερμανική εφημερίδα Stuttgarter Zeitung σημειώνει ότι στα αγγλικά η λέξη «turkey» δεν σημαίνει μόνο τη γαλοπούλα, αλλά είναι και ιδιωματισμός που υποδηλώνει την «ανοησία» ή την «αποτυχία». Προφανώς κανείς δεν επιθυμεί μία παρόμοια ταύτιση.

 

Πρακτικές δυσκολίες στην καθιέρωση της ονομασίας

Η αλήθεια είναι ότι η Τουρκία δεν είναι η πρώτη, ούτε η μοναδική χώρα που αλλάζει με δική της πρωτοβουλία την επίσημη ονομασία της. Προ ετών η Ολλανδία ανακοίνωσε επισήμως ότι δεν αποκαλείται πλέον «Ολλανδία», αλλά «Κάτω Χώρες», όπως υποδηλώνει άλλωστε η επίσημη ονομασία της στα ολλανδικά («Niederlande»). Έκτοτε, στις επίσημες διεθνείς επαφές, οι Βρετανοί την αποκαλούν «Τhe Netherlands» και οι Γερμανοί «Die Niederlande», αλλά στην καθομιλουμένη η παλαιά ονομασία διατηρείται. Κανείς δεν θα προτείνει στην παρέα του «να πάμε στις Κάτω Χώρες για καμιά μπύρα».

Στην περίπτωση της Τουρκίας υπάρχει όμως μία ακόμη πρακτική δυσκολία, όπως επισημαίνει ο αρθρογράφος της Stuttgarter Zeitung: Πώς μπορεί η διεθνής κοινότητα να αποδεχθεί την ονομασία «Türkiye», από τη στιγμή που στις περισσότερες χώρες, άρα και στα περισσότερα πληκτρολόγια, δεν υπάρχει καν ο χαρακτήρας «ü»; Για να μην πούμε ότι η επιμονή της Τουρκίας να αλλάξει την ονομασία της μπορεί να ξυπνήσει ανάλογους πόθους και σε άλλες χώρες. Ας πάρουμε για παράδειγμα την Ινδία, η οποία στα τουρκικά ονομάζεται «Hindistan». Που σημαίνει «Η χώρα της γαλοπούλας»!

 

 

Αναδημοσίευση dw.com

Δια ελληνικής χειρός όλες οι ήττες του Ελληνισμού

 Ένα παλιότερο κείμενο του καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και πρώην πρύτανη Γιώργου Κοντογιώργη με τίτλο που τα λέει όλα.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε  slpress.gr  τον Φεβρουάριο του 2020 προφανώς με την ευκαιρία των 200 χρόνων από την επανάσταση του 2021 που θα γιρτάζαμε την επόμενη χρονιά. Πέρυσι. Είναι εντυπωσιακό πως περιγράφει ο κ καθηγητής την επανάσταση του 1821. Που θεωρεί πως απέτυχε αλλά και το «γιατί απέτυχε».

Αλλά το σημαντικότερο όλων είναι οι αιτίες που προσδίδει στην άλωση της Κωνσταντινούπολης. Καθώς και οι ομοιότητες που βλέπει στο Βυζάντιο του 1453 με την σημερινή εποχή, Και σε συνδυασμό με το «που πάει να μας μπλέξει» ο Μητσοτάκης. Που δεν διάβασε την «μπλε ιστορία» που διδασκόταν στη τρίτη και τέταρτη δέσμη όταν ήταν αυτός μαθητής τρίτης Λυκείου, νομίζω πως πρέπει αρχίζουμε να ανησυχούμε σοβαρά για την Ελλάδα.

• • •

Ο καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου
Γιώργος Κοντογιώργης

Το 1922 είναι η γενεσιουργός αιτία της ανασφάλειας που έχει η Ελλάδα έναντι της Τουρκίας σήμερα. Το 1922, όμως, δεν είναι η αρχή της κρίσης του Ελληνισμού. Η κρίση του έχει μακρινές ρίζες στο 1204 και μετά στην Ελληνική Επανάσταση. Δεν είναι γνωστό σήμερα σε κανέναν ότι το 1204 ένα κραταιό ακόμη ελληνικό κράτος, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, παρεδόθη από την πολιτική ηγεσία του στον ξένο παράγοντα.

Αυτό που σήμερα αποκαλούμε νεωτερικότητα, δηλαδή η δυναμική της μετάβασης στη μεγάλη κλίμακα, γεννήθηκε στο Βυζάντιο. Η νεωτερικότητα, που κορυφώνεται στο διάστημα μεταξύ του 8ου και 12ου αιώνα θα μετακενωθεί στη Δύση, για να ξεκινήσει η ανθρωποκεντρική της μετάβαση. Θα μετακενωθεί και στην Ανατολή για να εγγραφεί για πρώτη φορά στους Άραβες, οι οποίοι έτσι για πρώτη φορά μεταλαμβάνουν της ελληνικής γραμματείας.

Η επανείσοδος της Εσπερίας στην ιστορία έγινε, επομένως, με τα υλικά του ελληνικού κοσμοσυστήματος, όπως μετακενώθηκαν από τη βυζαντινή κοσμόπολη. Κατά τούτο μπορούμε να πούμε ότι η “Ευρώπη” γεννήθηκε με την απόσειση του Μεσαίωνα και την επανεγγραφή της στο ελληνικό ανθρωποκεντρικό γίγνεσθαι. Η διαδικασία αυτή θα ανακοπεί στον ελληνικό κόσμο για λόγους εσωτερικούς, όχι διότι η Δύση είχε τη δύναμη να το πετύχει. Η ιταλική Αναγέννηση αποτελεί από την άποψη αυτή εσωτερική υπόθεση της βυζαντινής οικουμένης και, υπό το πρίσμα αυτό, κόμβο για την επανένταξη της πέραν των Άλπεων Ευρώπης στην ιστορία.

Το 1204 συνέβη η εν λόγω ανατροπή. Δηλαδή, η μήτρα αυτής της εξέλιξης, ο ελληνικός κόσμος, άρα ο δρόμος που συνεπαγόταν, ανετράπη, οπότε ανέλαβε την ηγεσία αυτού του κόσμου σταδιακά η Δύση. Η Δύση λειτούργησε ως εμβρυουλκός αυτής της εξέλιξης. Αποτέλεσε, όμως, η παρέμβασή της τον καταλύτη για την κατάλυση σε βάθος χρόνου του ελληνικού δρόμου προς τη νεωτερικότητα.

 

Χάνεται η κοσμόπολη

Μετά το 1204, ο Ελληνισμός δεν μπόρεσε να ανασυγκροτηθεί πολιτικά. Έχουμε εδώ μια αντίφαση: Από τη μία ο Ελληνισμός που απογειώνεται και δημιουργεί τον ασύγκριτο επονομαζόμενο παλαιολόγειο πολιτισμό και από την άλλη μεριά μια ηγέτιδα τάξη που δεν κατορθώνει να εκφράσει πολιτικά αυτήν την απογείωση. Χάνεται δηλαδή η οικουμενική κοσμόπολη που αποτέλεσε τον μοχλό ισχύος.

Αν παρακολουθήσουμε πώς αυτές οι δυνάμεις της αντίδρασης υπονομεύουν την εν λόγω μετάβαση του Ελληνισμού στη νεωτερικότητα μέχρι τις τελευταίες ημέρες της Άλωσης, θα αντιληφθούμε την πηγή της ισχύος τους. Η πόλις, που αποτέλεσε τη δύναμη του Ελληνισμού, τη θεμέλια κοινωνία του έως το τέλος της Τουρκοκρατίας, μεταβλήθηκε σε αδυναμία. Το εγχείρημα του Βατάτζη και των Λασκαρήδων στη Νίκαια δεν το συνέχισαν οι Παλαιολόγοι.

Η Κωνσταντινούπολη από “βασιλεύουσα πόλη” μετατράπηκε σε “πόλη-κράτος” που αντιμετώπιζε την επικράτεια ως αποικία. Ό,τι δηλαδή συμβαίνει σήμερα στο νεοελληνικό κράτος. Το κράτος των Αθηνών λειτουργεί ως πόλη-κράτος που νέμεται ως αποικία την επικράτεια, εξού και η ερήμωσή της. Δημιουργούν χίλιες δυο αγκυλώσεις για να μην μπορεί να ανθίσει το παραμικρό, χωρίς πρώτα να διέλθει από την παρασιτική τους βουλιμία. Παρόλα αυτά, ο ελληνικός κόσμος ακόμη και στην Τουρκοκρατία ήταν ένας ηγεμονικός κόσμος στα οικονομικά, πολιτισμικά και πολιτικά, πολύ πέραν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 

Το τελικό πλήγμα

Το τελικό πλήγμα εναντίον του Ελληνισμού συντελείται με τη συντριπτική ήττα στην Επανάσταση. Η Επανάσταση στόχευε στη διαδοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και κατέληξε στο θνησιγενές προτεκτοράτο της Πελοποννήσου, στο οποίο ανατέθηκε ο ρόλος να αποδομήσει τον μείζονα Ελληνισμό και να ενοχοποιήσει την ελληνική κοινωνία για τα πεπραγμένα του.

Οι Έλληνες στην Επανάσταση επεδίωκαν την ανασύσταση της ελληνικής οικουμένης, δηλαδή ένα κράτος κοσμοπολιτειακό. Διαφοροποιούνταν, άρα, εντελώς ως προς το απολυταρχικό κράτος της φεουδαλικής Δύσης. Και τούτο διότι προτεραιότητά τους δεν ήταν η μετάβαση από τη φεουδαρχία στη νεότερη εποχή, δηλαδή στις κοινωνίες με ελευθερία. Δεν υπήρχε φεουδαρχία στον ελληνικό κόσμο.

Έχει σημασία να το προσέξουμε αυτό, γιατί όσοι υπερασπίζονται αυτό το κράτος (όχι ως επικράτεια, αλλά ως πολιτικό σύστημα) δηλώνουν ότι δεν είχαν τίποτε οι Έλληνες να προτείνουν στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ως επαναστατικό πρόταγμα. Επομένως, παρέλαβαν αυτό που είχαν επεξεργαστεί οι Δυτικοί. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη υποκρισία ή άγνοια απ’ αυτόν τον ισχυρισμό, διότι ο ελληνικός κόσμος απέβλεπε στην εγκαθίδρυση ενός πιο προωθημένου κράτους, όχι την οπισθοδρόμησή του στην προσολώνεια εποχή.

Ενώ οι επαναστατημένοι Έλληνες διαφοροποιούνται ριζικά από τους Δυτικούς ως προς το τι κράτος θέλουν, υιοθετούν τον τρόπο της Επανάστασης των Δυτικών. Είναι δυνατόν με ένα κάλεσμα, όπως έγινε με τους δουλοπάροικους στη Δύση που είχαν απέναντί τους τους φεουδάρχες, να αποκτήσουν εσωτερική επαναστατική συνοχή κατέναντι μιας αλλογενούς αυτοκρατορίας;

 

Δυτικός τρόπος εξέγερσης

Έχει σημασία ότι η Επανάσταση απέτυχε λόγω του ότι οι Έλληνες υιοθέτησαν τον δυτικό τρόπο της εξέγερσης, ενώ δεν συνέτρεχαν οι ίδιες προϋποθέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Φιλικοί και οι άλλοι σχεδίαζαν ουσιαστικά πραξικόπημα στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν δυνατόν με μια προκήρυξη που καλούσε έναν λαό με πολυσήμαντες εσωτερικές (οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές, πολιτισμικές κα) διαφοροποιήσεις και συμφέροντα να εξεγερθεί εναντίον ενός συντεταγμένου πολιτικά εχθρού και να ελπίζει σε επιτυχία;

Κάθε κοινό κήρυξε την επανάσταση, χωρίς εθνική ηγεσία, χωρίς εθνική συνοχή, με αποτέλεσμα η οθωμανική εξουσία να τις καταστείλει μία προς μία. Η Ελληνική Επανάσταση δεν είχε ενότητα, δεν είχε συνοχή, δεν είχε ηγεσία ώστε να μπορέσει να αντεπεξέλθει. Ούτε καν στην Πελοπόννησο και στη Στερεά, όπου επικράτησε για ένα διάστημα. Ήταν αναπόφευκτο στη συνέχεια να διαιτητεύσει η Δύση, σύμφωνα με τα συμφέροντά της, επί του Ελληνισμού. Ειδικά μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια.

Οι ήττες του Ελληνισμού διαπράχθηκαν πάντα δια ελληνικής χειρός. Και υπό το νεοελληνικό κράτος όλες οι ήττες, η ίδια η υπονόμευση του ελληνικού κόσμου, οργανώθηκαν στην Αθήνα. Μόνο αν συγκρατήσουμε αυτήν την αλήθεια θα μπορούμε να συλλάβουμε τις ιστορικές εξελίξεις, τι σημαίνει η επικράτηση του δυτικού παράγοντα και η επιβολή αυτού του κράτους

 

 

Αναδημοσίευση slpress.gr