Εικόνα αποσυνθέσεως

Την εικόνα της κυβέρνησης σχολιάζει ο Κώστας Ιορδανίδης σχολίασε στην «Καθημερινή» την Πέμπτη 7 Νοεμβρίου, πριν την πρόταση μομφής που έκανε το απόγευμα της ίδιας μέρας ο κ. Αλέξης Τσίπρας.

* * *

Σε εξέλιξη μία ακόμη σκληρή «αντιπαράθεση» της κυβερνήσεως με την τρόικα. Δραματοποίηση μιας διαδικασίας, που καταλήγει πάντα στο αναμενόμενο αποτέλεσμα, δηλαδή σε συμβιβασμό. Πρακτικώς αυτό σημαίνει κατάρρευση –ενδεχομένως μερική– του αμυντικού μετώπου, το οποίο έθεταν διαδοχικές κυβερνήσεις, απλώς για να υποχωρήσουν υπό την πίεση των δανειστών της χώρας.
Ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς και ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως κ. Ευάγγελος Βενιζέλος συμφώνησαν χθες ότι δεν πρόκειται να δεχθούν οριζόντια μέτρα. Αλλά η τρόικα, πέραν των διαρθρωτικών αλλαγών, στις οποίες επιμένει και επί των οποίων έχουν συμφωνήσει διαδοχικές κυβερνήσεις δίχως να προχωρούν στην εφαρμογή τους, δεν προσδιορίζει με ποιο τρόπο θα καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό. Απλώς οι εκάστοτε ασκούντες την εξουσία αφήνουν εκ συστήματος στο απυρόβλητο ομάδες μεγάλης οικονομικής ισχύος, παρά το γεγονός ότι ο διεθνής Τύπος κατ’ επανάληψιν έχει καταγγείλει αυτήν την πρακτική.
Παρά την κακοφωνία των τελευταίων εβδομάδων σχετικώς με τους οικονομικούς δείκτες, το ύψος του πλεονάσματος, τη διεύρυνση της φορολογικής βάσεως και την αντιπαράθεση που έχει αρχίσει να δημιουργείται ανάμεσα στον αγροτικό και τον αστικό πληθυσμό, το πρόβλημα παραδόξως δεν είναι οικονομικό με τη στενή έννοια της λέξεως, αλλά πολιτικό. Το πολιτικό σύστημα αδυνατεί να διαχειρισθεί την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί.
Η Κεντροαριστερά ευρωπαϊκού προσανατολισμού, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, έχει υποστεί δραματική απομείωση της εκλογικής της δυνάμεως, σε σημείο που να είναι αμφίβολο εάν τελικώς εξασφαλίσει το 4,5% ώστε να εκπροσωπηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το κύριο επιχείρημά τους έναντι του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η ασάφεια ως προς την πρόθεση του κ. Αλέξη Τσίπρα να παραμείνει η η Ελλάς στη Ζώνη του Ευρώ.
Ομως, ο κ. Τσίπρας ήρε αιφνιδίως κάθε αμφιβολία σε ομιλία του στο Τέξας, τονίζοντας ότι μία ενδεχόμενη άνοδός του στην εξουσία δεν συνεπάγεται την έξοδο της χώρας από το ευρώ. Το αντίθετο, μάλιστα. Παραμένουν, βεβαίως, διαφορές γύρω από «αποχρώσεις», αλλά αυτές έχουν ήσσονα σημασία στην πολιτική.
Η ελληνική Δεξιά, εκ παραλλήλου, που υπήρξε πάντα το μεγαλύτερο κόμμα, με ποσοστό 31%-35%, έχει διασπασθεί. Η επίθεση εναντίον της Χρυσής Αυγής και ο χαρακτηρισμός της ως «εγκληματικής οργανώσεως» δεν απέδωσε. Η στυγνή δολοφονία δύο μελών της από ομάδα τρομοκρατών έχει αμβλύνει –κακώς ενδεχομένως– τις οικτρές εντυπώσεις από τη δολοφονική ενέργεια ατόμου φίλα προσκείμενου προς το κόμμα του κ. Νίκου Μιχαλολιάκου εναντίον μουσικού αριστερών πεποιθήσεων.
Αποτελεί μικρά παρηγορία ότι το συνδικαλιστικό κίνημα κατέρρευσε και έχει πλήρως απαξιωθεί, όπως τεκμαίρεται από τις κινητοποιήσεις, στις οποίες μόνο το ΚΚΕ εκπροσωπείται ευπρεπώς. Η δυσαρέσκεια είναι διάχυτη και αποδέκτες είναι οι βουλευτές, που προσπαθούν να μεταφέρουν την οργή των πολιτών στην εκτελεστική εξουσία, με μόνο αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της κυβερνήσεως. Εικόνα αποσυνθέσεως έχει αρχίσει να δημιουργείται.

Η πρόταση δυσπιστίας του κ. Τσίπρα, ευκαιρία για τον κ. Σαμαρά

Τελικά την έκανε την πρόταση μομφής ο κ. Τσιίπρας. Κι έτσι ο κ. Σαμαράς θα μπορέσει να το σκάσει από την κυβέρνηση. Όπως όλοι οι εκλεγμένοι πωθυπουργοί της Έλλάδας από το 2000 και μετά.

Ας ξεκινήσουμε από τον Σημίτη. Ο «Τάπερμαν» όπως τον έλεγε η Μαλβίνα αφού τα είχε, στην οικονομία, χάλια (Swaps, χρηματιστήριο, μίζες επί μιζών) κι έβλεπε την ήττα να έρχεται λίγο πριν χάσει παρέδωσε την ηγεσία του κόμματος στον ΓΑΠ

Ο George έχασε από τον Κωστάκη τον κατά Μαλβίνα δαμάλι.

Αφού μας κυβέρνησε πέντε χρόνια κι αφού τον απείλησαν για τη ζωή του οι Αμερικάνοι (εν τω μεταξύ πρόλαβε να πουλήσει το λιμάνι του Πειραιά, τον ΟΤΕ και να κάνει συμφωνία για τον αγωηό Burgas – Αλεξανδρούπολη κι ακόμηνα θέσει Βέτο να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ) παρέδοσε την εξουσία στον επόμενο. Κάνοντας μια απίθανη προεκλογική εκστρατεία λέγοντας μας ολα ανάποδα. Ενω οGeorge είπε το «λεφτά υπαρχουν»

Και ανέλαβε το «ζαβό» έτσι έλεγε τον George η αξέχαστη Μαλβίνα. Ακύρωσε το Burgas – Αλεξανδρούπολη. Κατασυκοφάντησε την Ελλάδα και τους Έλληνες. Έβαλε την χώρα μας στο ΔΝΤ και τον καθαίρεσαν στις Κάννες οι G8. Τι τιμή ε; Να παρευρεθεί στη σύνοδο των G8. Άλλο αν πήγε πρωθυπουργός και γύρισε απλός βουλευτής σαν δαρμένο σκυλί και παραιτήθικε.

Ο Τωρινός ο Αντωνάκης (ο Σαμαράς ντε), αφού το γέμισε το κόμμα με ακροδεξιά Μπουμπούκια, ξεκίνησε την πρωθυπουργία του με μια θεαματική κωλοτούμπα. Άρχισε να γλύφει εκεί που έφτυνε και όπως είπε και ο βουλευτής του στην Αχαΐα και υφυπουργός εργασίας τότε (νυν πρόεδρος του κόμματος Χριστιανοδημοκρατών) περιέγραψε την περιφανή εθνική πολιτική του. «Θα καθίσουμε στα τέσσερα στην τρόικα». Τελικά δεν κάθισε αυτός, αλλά έβαλε εμάς με κάποια ανταλλάγματα.

Μετά από ένα χρόνο κι ενώ ως λαός έχουμε υποστεί επανειλημμένους βιασμούς η τρόικα ζητά κι άλλους, βιασμούς, με τον αισχρό τρόπο. «Μη λέτε δε θα πάρετε άλλα μέτρα, γιατι θα πάρετε» φέρεται να είπε ο Τόμσεν στο σκυλάκι του τον Στουρνάρα.

Είναι λοιπόν ή δεν είναι ευκαιρία η πρόταση δυσπιστίας του κ, Τσίπρα να δραπετεύσει; Αν δεν δραπετεύσει από την κυβέρνηση το κάζο που έπαθε πέρυσι το ΠΑΣΟΚ δε θα είναι τίποτε

Φυσικά τότε ο Αντωνάκης θα είναι και ο εκλεγμένος πρωθυπουργός με την μικρότερη θητεία, αλλά κανείς ως τώρα πρωθυπουργός δεν μας επιτέθηκε με τόση μανία. Και κανείς πρωθυπουργός δεν χρειαζόταν να κατατεθεί πρόταση μομφής να πάει στη Βουλή, αν τελικά πάει και δεν αφήσει τα Στουρνάρια και τα Μπουμπούκια να υπερασπιστούν το καταστροφικό του έργο.

Σχόλιο των New York Times για τους Έλληνες και τα ΜΜΕ

Οι New York Times ασχολήθηκαν και με την αποστροφή μας στα κλασικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Πολύ σωστά όσα γράφει (και τα παραθέτω). Αναφέρει όμως το Radio Bubble αλλά δεν αναφέρει την ΕλεύθερηΡαδιοφωνία Τηλεόραση, ΕΡΤ. Κάτι που θα κάνει τώρα (όπως όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης)

* * *

Την απογοήτευση και την αποστροφή των Ελλήνων πολιτών έναντι των παραδοσιακών ΜΜΕ περιγράφει σε εκτενές ρεπορτάζ της η έγκυρη αμερικανική εφημερίδα New York Times. Περιγράφει τους λόγους για τους οποίους συνέβη το το…
διαζύγιο πολιτών-παραδοσιακών MME, αναφέρεται στην τάση των Ελλήνων να στρέφονται περισσότερο σε εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης - κυρίως αριστερής ιδεολογίας – τα οποία, όπως λέει, δεν φοβούνται να θέσουν πραγματικά προβλήματα που απασχολούν τους Έλληνες, σε ανοιχτό διάλογο. Κάνει μάλιστα ειδική μνεία στον διαδικτυακό ραδιοφωνικό σταθμό (και καφετέρια στα Εξάρχεια) Radio Bubble.
Η εφημερίδα γράφει χαρακτηριστικά: «Πλέον υπάρχουν αρκετά νέα μέσα ενημέρωσης κυρίως της Αριστερής ιδεολογίας τα οποία έχουν εμφανιστεί στην Ελλάδα . Αν και το κοινό τους είναι ακόμη μικρό, παίζουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο στη διεξαγωγή διαλόγου, κυρίως επειδή τολμούν να αμφισβητήσουν την εξουσία».
Oι Times, ρίχνουν φως στις σχέσεις ΜΜΕ-επιχειρηματιών-πολιτικών, κάνοντας λόγο για συστημικά ΜΜΕ στην Ελλάδα: «Ακόμη και πριν την οικονομική κρίση, δημοσκοπήσεις έδειχναν πως οι Έλληνες δεν είχαν εμπιστοσύνη στα μεγάλα μέσα επικοινωνίας, σχεδόν τόσο όσο και στους πολιτικούς, θεωρώντας πως και οι δύο εμπλέκονται σε ένα είδος ”συντροφικού” καπιταλισμού ο οποίος βοήθησε στο να οδηγηθεί η χώρα στη χρεοκοπία. Τώρα, μετά από 4 χρόνια μέσα στην κρίση, οι Έλληνες είναι ακόμη πιο σκεπτικοί όσον αφορά τα μεγάλα ΜΜΕ και ακόμη πιο ”πεινασμένοι” για πληροφόρηση από άλλες πηγές, ειδικά εάν διαφοροποιούνται από την γραμμή της κυβέρνησης πως η Ελλάδα δεν έχει άλλη εναλλακτική λύση από τις πολιτικές λιτότητες που απαιτούν οι ξένοι δανειστές της».
Η εφημερίδα συνεχίζει διερευνώντας την αξία και τον ρόλο των εναλλακτικών ΜΜΕ που εισήλθαν στο χώρο της ενημέρωσης στην Ελλάδα: «Την ίδια στιγμή, η οικονομική κρίση έχει τροφοδοτήσει πολλές θεωρίες για την αυθεντική πηγή της μιζέριας της Ελλάδας, με αποτέλεσμα μερικές φορές να να πνίγονται αξιόπιστες πληροφορίες μέσα σε μια κακοφωνία συνωμοσιών. Αλλά τα εναλλακτικά ΜΜΕ έχουν προσπαθήσει να γεφυρώσουν αυτό το κοινό επιδιώκοντας την ”δημοσιογραφία των πολιτών” και προσπαθώντας να επικεντρωθούν σε θέματα τα οποία παραμένουν ”ταμπού” για τα συστημικά ΜΜΕ».
Το δημοσίευμα των NYT κλείνει τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Oι εναλλακτικές και ανεξάρτητες ενημερωτικές πηγές ενημέρωσης, αποκτούν όλο και μεγαλύτερο κοινό, καθώς η δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση μεγαλώνει και τα κανάλια τα οποία ”πνίγονται” οικονομικά μεταδίδουν επαναλήψεις αντί για αυθεντικά προγράμματα, οι εναλλακτικές ιστοσελίδες μπορεί να αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερο κοινό».

Αναδημοσίευση http://fonaklas.blogspot.gr/2013/10/new-york-times_30.html

Θ. Κολοκοτρώνης: "Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν

 Γενική απεργία ΚΑΙ σήμερα, και αλίευσα ένα απόσπασμα από τα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη. Είναι αυτό το απόσπασμα που αναφέρει πως «Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρη πίσω την υπογραφή του». Και το βάζω με την ευχή οι Έλληνες να ξυπνήσουμε σύντομα.

* * *

ο Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Χρυσοβίτσι Αρκαδίας

«Ήταν μια εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι, και το καθησιό μου ήτο όπου έκλαιγα την Ελλάς... Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ' ένα δένδρο, μπήκα μέσα και γονάτισα. Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτια μου δάκρυσαν...

Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν. Έκανα το Σταυρό μου, ασπάσθηκα την εικόνα της, βγήκα από το εκκλησάκι, πήδηξα στο άλογό μου και έφυγα. Σε λίγο μπροστά μου ξεπετάγονταν οχτώ αρματωμένοι, ο εξάδελφός μου ο Αντώνης Κολοκοτρώνης και επτά ανήψια του. 

- Κανείς δεν είναι στην Πιάνα, μου είπε ο Αντώνης. Ούτε στην Αλωνίσταινα. Είναι φευγάτοι. - Ας μη είναι κανείς αποκρίθηκα. Ο τόπος σε λίγο θα γιομίση παλληκάρια... Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρη πίσω την υπογραφή του».

Αναδημοσίευση http://ksipnistere.blogspot.gr/2013/10/blog-post_7439.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+blogspot/ksipnistere+%28%CE%9E%CF%85%CF%80%CE%BD%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%B5+%CF%81%CE%B5+!++____+%CE%A4%CE%BF+%CE%A0%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%BF+%CE%95%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BF++%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C+%CE%9C%CF%80%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BA+%CF%84%CE%B7%CF%82+%CE%A7%CF%8E%CF%81%CE%B1%CF%82%29

Δικογραφίες για τον Παπανδρέου θαμμένες στα συρτάρια της Βουλής

Οι εισαγγελείς στέλνουν συνέχεια υποθέσεις στη Βουλή για άρση ασυλίας του ΓΑΠ. Γιατί όμως δεν πάνε στην ολομέλεια; Γιατί τον προστατεύει οΜαϊμαράκης, ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος; Μόνο να μη πέσει η κυβέρνηση; Και αν παραπεμφθεί δηλαδή θα πέσει;

* * *

Οι υποθέσεις εναντίον του Παπανδρέου, που έχουν διαβιβαστεί από τους δικαστές, και οι δύο πρόσφατες μηνύσεις οδηγούνται σε «κουκούλωμα» με σοβαρές ευθύνες της αξιωματικής αντιπολίτευσης

Σαν «κύριος» συνεχίζει τα ταξίδια του ο Γιωργάκης στο εξωτερικό καθώς και τις διαλέξεις του για το πως οδήγησε τη χώρα μας στην καταστροφή την ώρα μάλιστα που η Βουλή εξακολουθεί να του χορηγεί άδειες απουσίας (πλησιάζουν τις 30).
Ωστόσο την ίδια ώρα στα συρτάρια της Βουλής εξακολουθεί να παραμένει κλειστό ένα ολόκληρο πακέτο με δικογραφίες κατά του πρώην πρωθυπουργού.
Όπως αναφέρουν σε κυριακάτικη εφημερίδα έμπειροι κοινοβουλευτικοί, το γεγονός ότι έχουν συσσωρευτεί τόσες μηνυτήριες αναφορές κατά του πρώην πρωθυπουργού με κατηγορίες όπως εσχάτη προδοσία και εξαπάτηση εκλογέων είναι πρωτοφανές στα κοινοβουλευτικά χρονικά της χώρας.
Η πρόσφατη μήνυση κατά του ΓΑΠ για το «λεφτά υπάρχουν» επανέφερε στην επικαιρότητα το θέμα των δικογραφιών.
Υπόθεση «Λεφτά Υπάρχουν»
Η συγκεκριμένη δικογραφία οδεύει προς «θάψιμο», όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας.
Η μήνυση δεν θα αντιμετωπιστεί τελικά με τη διαδικασία της άρσης ασυλίας, ώστε να υπάρξει ψηφοφορία στην Ολομέλεια, αλλά με τη διαδικασία του νόμου περί ευθύνης υπουργών.
Η δικογραφία για το μνημόνιο
Η δικογραφία για το μνημόνιο συνετάχθη κατόπιν έρευνας που ξεκίνησαν οι πρώην οικονομικοί εισαγγελείς Πεπονής και Μουζακίτης μετά τις δηλώσεις του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ Παναγιώτη Ρουμελιώτη ότι η ελληνική κυβέρνηση γνώριζε από την αρχή ότι το πρόγραμμα για την Ελλάδα δεν βγαίνει.
«Αράχνιασαν» οι δικογραφίες πολιτών με θέμα το μνημόνιο
Θαμμένα στα κιτάπια της Βουλής βρίσκονται οι δύο δικογραφίες πολιτών οι οποίες σχετίζονται με το μνημόνιο και αφορούν τόσο των Γιωργάκη όσο και τα μέλη της πρώτης κυβέρνησής του. Τους απονέμεται η κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.
Οι μηνυτήριες αναφορές του Πλωτάρχη
Τον κύκλο των 5 δικογραφιών κλείνουν οι δύο μηνυτήριες αναφορές του Πλωτάρχη του Πολεμικού Ναυτικού εν αποστρατεία Παναγιώτη Σταμάτη. Η πρώτη αφορά την εξαπάτηση εκλογέων για το «λεφτά υπάρχουν» και η δεύτερη τον κίνδυνο πραξικοπήματος

Αναδημοσίευση http://www.e-volos.gr/el/ellada_1/5_dikografies_fotia_gia_ton_gap_8ammenes_sta_surtaria_tis_boulis.html

Οργισμένο email Κερκυραίας στον τηλεοπτικό Αντενα

 Πολλά έχουν γραφτεί στον Τύπο για τις τουρκικές σειρές. Κι εγώ έχω γράψει μερικές φορές εδώ. Ειδικά για τον Σουλεϊμάν που είναι λένε ιστορικό πρώσοπο και σφαγέας των Ελλήνων. Εγώ δε θέλω να μάθω σε ποιον αναφέρεται. Σίγουρα αφού είναι ιστορική σειρά θα εμπλέκεται συο σενάριο και η πατρίδα μας. Τόσο καιρό δεν είδα στον τύπο να γραφτεί κάτι. Πως παρουσιάζεται δηλαδή το τάδε γεγονός. Μια Κερκυραία όμως είναι παρατηριτική κάτι πρόσεξε και ιδού η επιστολή μέσω e-mail που έστειλε στον Αντένα και στο blog gkourou.com απ’ όπου το αναδημοσιεύω

* * *

«Σκέφτηκα να σας γράψω με αφορμή την μετάφραση σειράς του Αντ1. Πάνω σε ζάπινγκ έπεσα σε μια σκηνή της… σειράς Σουλεϊμάν του Αντ1 καθώς αναφέρεται σε ιστορική εκστρατεία προς την Ιταλία.

Οργισμένος ο Σουλτάνος γιατί οι σύμμαχοι του γύρισαν την πλάτη αποφασίζει να λεηλατήσει ένα νησί για να τιμωρήσει τους Βενετούς. Στεκόμαστε στους υπότιτλους της σειράς για να μάθουμε ποιο θα ήταν το νησί μια και η γεωγραφική του θέση έλεγε «καταπράσινο νησί στην Νότια Αδριατική «. Ο ηθοποιός έλεγε συνέχεια την λέξη «CORFU» και η μετάφραση της σειράς ήταν το «ΝΗΣΙ».

Λόγω ότι είμαι Κερκυραία γνωρίζω λίγο την ιστορία του νησιού μου και ενοχλήθηκα με την μετάφραση του Αντ1. Είναι άραγε σκόπιμη; Αποκρύπτουν το όνομα του νησιού , την σφαγή χιλιάδων Κερκυραίων απο τον Σουλεϊμάν για να μην χαλάσουν την εικόνα των τηλεθεατών και ταράξουν την αποβλάκωση και τον έρωτα του σουλτάνου με την Χουρέμ;

Θεωρώ τον εαυτό μου ρεαλίστρια ώστε να μπορώ να καταλάβω οτι η αλήθεια οποιασδήποτε ιστορίας βρίσκεται πάντα κάπου στην μέση. Αλλά να αναφέρεται η σειρά στην κατάκτηση της Κέρκυρας και οι Έλληνες μεταφραστές να το μεταφέρουν σαν ένα νησί της Αδριατικής με στεναχωρεί αφάνταστα.
Έχω στείλει και e-mail απο χθες στον Αντέννα αλλά φυσικά δεν έχω πάρει απάντηση».

Αναδημοσίευση http://www.gkourou.com/2013/11/to-email-1.html

"Το πήδημα προς την Ελευθερία !*"

Ενδιαφέρων κείμενο με  έντονους πολιτικοκοινωνικούς προβληματισμούς της βουλευτού των Ανεξάρτητων Ελλήνων στη Β’ Θεσσαλονίκης Σταυρούλας Ξουλίδου  όπως τουλάχιστον η ίδια τους παραθέτει σε άρθρο – μνημείο, με τον ίδιο τίτλο και υπότιτλο (*Μήνυμα ξεσηκωτικό για όλους τους Νεοέλληνες) Τίτλος της ιστορίας μας: "Η μεταμόρφωση της κάμπιας σε πεταλούδα", στα κοινοβουλευτικά χρονικά, που δημοσιεύεται στο μηνιαίο περιοδικό «Βουλή και Ευρωβουλή». Κάποια σημεία του άρθρου τα ειρωνεύονται βουλευτές (Προφανώς της συμπολίτευσης). Εγώ δεν κάνω κανένα σχόλιο μια που  ενδεχομένως θα αλλοιώσει το χειμαρρώδες κείμενο – κραυγή της βουλευτού γι' αυτό και το βάζω εδω

* * *

Κυνηγώντας χίμαιρες κι ακολουθώντας λάθος ανθρώπους, αναζητώντας εύκολες λύσεις, βολεύτηκες, αλλά και άφησες τον εαυτό σου στην εξαθλίωση της δουλείας.

Είσαι σκληρός και μάγκας και τυραννικός με τους πιο αδύναμους και δούλος, ζητιάνος και γλείφτης με τους καρεκλοθεσίτες.

Είσαι ένοχος, γιατί δεν φρόντισες να μορφωθείς, να αυτοκαλλιεργηθείς, να ανυψώσεις τον εαυτό σου, να ψάξεις να ερευνήσεις.

Παλεύεις έξω από τα τείχη της Τροίας για ένα κομμάτι ψωμί και δεν σκέφτεσαι τη

«λύση» για να το κερδίσεις, μαζί και την αξιοπρέπεια σου και να μπορέσεις να ξεκινήσεις το ταξίδι της επιστροφής.

Έχεις κλειστεί μέσα από τα τείχη, στην ασφάλεια των υλικών αγαθών, των γνώσεων, της δύναμης και πιστεύεις ότι θα διαρκέσει για πάντα και ότι τα τείχη είναι γερά, για να σε προστατεύσουν. Ξεκίνησες... και έχεις απομείνει αποχαυνωμένος σε κάποιο σημείο της διαδρομής, τρώγοντας τους υπέροχους λωτούς ξεχνώντας τον στόχο, τον προορισμό και χρέος σου.

Κάθεσαι σε ένα καναπέ και παρακολουθείς ειδήσεις απαθής και γελάς με αξιολύπητους ανθρώπους και βλέπεις σειρές που μιλούν για έρωτες, συναισθήματα, που είσαι ανίκανος πια να νιώσεις.

Παντρεύεσαι από συμφέρον κι επένδυση και μετά περιμένεις να κάνεις ένα «σωστό γάμο», να κάνεις όλα τα χατίρια στα παιδιά σου, για να εξαγοράσεις τις ενοχές σου, για τον κόσμο που τους παραδίνεις και που εκτονώνεις τα νεύρα και την κακή σου διάθεση σε αυτά, μη τηρώντας ποτέ το μέτρο. Δεν έχεις να πεις ποτέ τίποτα, στα παιδιά σου, γιατί δεν ξέρεις και τίποτα, πέρα από τα τετριμμένα, που έχεις μάθει και τα επαναλαμβάνεις συνέχεια. Σκοτώνεις τον χρόνο σου εδώ και εκεί, σε ανούσιες συζητήσεις, σε δήθεν ενδιαφέροντα και άλλες ασχολίες και μιλάς με τις ώρες για συνταγές φαγητών, για σχέσεις άλλων επώνυμων κι ανώνυμων κι αφήνεις την δική σου ζωή να περνά από μπροστά σου ανυποψίαστα.

Αγοράζεις ό,τι σου προτείνουν, φοράς τα πανάκριβα ρούχα, που σε γελοιοποιούν οι in σχεδιαστές, συχνάζεις σε in χαζοχαρούμενα στέκια, αλλάζεις τους καναπέδες, για να έχεις ντιζάιν καινούργιο, κυκλοφορείς με τζιπ μέσα στην πόλη και ποτέ στα βουνά. Στην ερώτηση «ποιο είναι το πιο ακριβό πράγμα τα βρίσκεις δύσκολα και απαντάς ηλίθια και χαζογελώντας, αλλά με περίσσιο καμάρι:

Το τσαντάκι μου! Γιατί είναι ....Λουί Βουιττόν.

Καταναλώνεις, καταναλώνεις συνέχεια ό,τι βρεις μπροστά σου, πετάς τα σκουπίδια όπου βρεις, φορτώνεις το σπίτι σου με άχρηστα αντικείμενα που δεν χρησιμοποιείς ποτέ.

Κάνεις συνέχεια επιδείξεις νεοπλουτισμού και δεν λες καλημέρα στο γείτονα σου. Ούτε ξέρεις ποιος είναι.

Καταφεύγεις στα ναρκωτικά και στο αλκοόλ, όταν τα βρίσκεις δύσκολα και καλύπτεσαι πίσω από τον αυτοοίκτο, ζητώντας βοήθεια και μη βοηθώντας ποτέ τον εαυτό σου, αλλά περιμένοντας τους άλλους να το κάνουν αυτό για σένα. Καταλήγεις στα «ακριβά» για να διασκεδάσεις την πλήξη και την ανία μιας εύκολης ζωής, στην οποία σου προσφέρθηκαν τα πάντα και εσύ την πετάς στο δρόμο σαν άχρηστη, με το μπλαζέ ύφος ενός χορτάτου, ενός κακομαθημένου, που δεν του έδωσε κάποιος το χαστούκι που του άξιζε, όταν έπρεπε, αλλά τον κανάκευε συνεχώς αντί να τον στείλει να δουλέψει σε μια οικοδομή ή να μαζέψει ροδάκινα.

Τα top models ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια και κανείς δεν μπορεί να πει, σε τι χρειάζονται ακριβώς και αποτελούν το όνειρο κάθε κορασίδας, με καλούτσικες αναλογίες και μπόλικο άχυρο στο κεφάλι που «μιλάει» και... ξένες γλώσσες. Η ανύπαρκτη ζωή τους παρουσιάζεται, σαν είδηση και θέμα μαζί με τις δηλώσεις, τα πάρτι και τα βαφτίσια «ανύπαρκτων» ανθρώπων.

Τρέχεις πίσω από βουλευτές για κανένα ρουσφέτι, τους ψηφίζεις γι αυτό το λόγο και μετά παραπονιέσαι για την κυβέρνηση, που έχεις.

Ζητωκραυγάζεις στα γήπεδα και είσαι «φανατικός» οπαδός, και υπερασπίζεσαι τα ιδανικά της ομάδος σου και είναι τα μόνα «ιδανικά» που σου... απέμειναν. Πηγαίνεις στην εκκλησία με μεγάλη λαμπάδα και καμιά δωρεά και νομίζεις ότι ο θεός είναι συνέχεια του Μεγάλου Ρουσφετιού και θα σου κάνει τη χάρη.

Κατά βάθος πιστεύεις ότι είσαι ο πιο έξυπνος ο πιο καπάτσος, ο πιο καλός και ίσως κάπου να έχεις αδικηθεί και δεν έχουν καταλάβει την αξία σου. Βλέπεις τον κόσμο σαν ένα λεμόνι που πρέπει να στύψεις και φυσικά δεν χορταίνεις ποτέ να στύβεις τα πάντα γύρω σου, ξεχνάς ότι είσαι θνητός και ότι στην ουσία, δεν θα έχεις ούτε μία εξαργυρώσιμη πράξη την στιγμή του θανάτου σου, γιατί ποτέ δεν έχεις επενδύσει σε αυτό, ούτε που το έχεις σκεφτεί.

Έχεις αφήσει την θρησκεία να λύσει αυτό το θέμα, αυτοί ξέρουν καλύτερα, να μη κουράζεσαι και εσύ...

Είσαι διαρκώς απασχολημένος με πολύ σοβαρά θέματα,

όπως με την υπερβολή στις κατακτήσεις σου, την προώθηση της καριέρας σου, την ατελείωτη παπαγαλία μέχρι να πάρεις τοπτυχίο.

Να κάνεις και ένα μεταπτυχιακό, γιατί είναι της μόδας κι επιβάλλεται για το βιογραφικό, αλλά θα παραμείνεις ξένος με το γνωστικό πεδίο και η αποστήθιση και το αναμάσημα είναι πάντοτε το καλύτερο σου, σερβιρισμένο με περίτεχνους όρους, ακατανόητους, θα πιάσεις μια θεσούλα και μια καρέκλα και θα το παίζεις βαρύς και πολύξερος και γεράζοντας θα βουλιάζεις στην σαχλαμάρα και στο Αλτσχάιμερ.

Κρατάς σφιχτά τον μικροαστισμό σου, τον συντηρητισμό σου, βολεμένος και γραπωμένος από αυτόν και ξαφνικά, γίνεσαι υπερμοντέρνος και υπεράνω. Είσαι δούλος του χρήματος, που γίνεται θεός ταυτόχρονα και προσκυνάς τους υψηλά ιστάμενους και μετά τους κριτικάρεις εκ του ασφαλούς πίσω τους, ιδίως αν δεν σου έχουν κάνει καμία δουλειά. Πουλάς ευαισθησίες και συναισθήματα, όπου σε βολεύουν και όπως σου φαίνονται χρήσιμα.

Πιστεύεις ότι η επίσκεψη σου σε μουσείο ή στην Επίδαυρο ή στο Μέγαρο θα σου προσδώσει λίγη γκλαμουριά, ιδίως αν καταφέρεις να φωτογραφηθείς κιόλας με... επώνυμους.

Παίρνεις μέρος στα κλαμπ των ειδώλων, που προτείνουν τα Μ.Μ.Ε. ιδίως των αδικοχαμένων - ταιριάζει αυτό στις ευαισθησίες σου.

Κατά βάθος νομίζεις πως το «σωστό», είναι πάντα με το μέρος των «πολλών».

Όπως των «πολλών» που πηγαίνουν στα γήπεδα και ουρλιάζουν ή κάθονται στο καναπέ να παρακολουθήσουν ένα στρογγυλό τόπι μετά μανίας, να ζήσουν συγκινήσεις που δεν μπορούν πια στην μίζερη καθημερινότητα τους και να είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν πολύ γι' αυτό.

Των πολλών που θα χοροπηδήσουν στις πίστες με τα χάρτινα και γελοία είδωλά τους δηλώνοντας θαυμαστές των απολύτως Mr. Τίποτα ανθρώπων.

Και μετά θα παραπονεθούν για την ακρίβεια του γάλακτος και της πατάτας, γιατί έχουν πολιτική άποψη και κρίση και ενδιαφέρον για τον Έλληνα αγρότη.

Οι Έλληνες είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι, γιατί μπορούμε να σκεφτούμε με πιο ανοικτό μυαλό από τους υπόλοιπους και να έρθουμε πιο κοντά στον εσωτερικό, ουσιαστικό πυρήνα της ελευθερίας. Είναι καιρός να διεκδικήσει ο Νεοέλληνας τη θέση που του ανήκει και του αξίζει πραγματικά ύστερα από τέτοιο ταξίδι που έχει κάνει!!!

Γιατί παραμένεις... κάμπια «κύριε Πεταλούδα»;

Τι περιμένεις;

Τελειώνουν όλα σε λίγο, αν συνεχίσουμε έτσι... Δεν θα υπάρχει τίποτα.

Σε λίγο δεν θα έχεις ούτε κυβικό αέρα να αναπνεύσεις.

Μπορείς να το συνειδητοποιήσεις αυτό;

Χαστούκισε τον εαυτό σου να συνέλθει και ξύπνησε, σήκω!

Γιατί δε διεκδικείς τα Φτερά σου και θέλεις να ζήσεις όλη σου την ζωή σαν σκουλήκι και να πεθάνεις έτσι;

Αγωνίσου, επεδίωξε την Ελευθερία σου, μη παραιτηθείς ποτέ από αυτήν, ποτέ

!

Πόσο κοστίζει η Ελευθερία ενός Ανθρώπου και με τι μπορεί να εξαγοραστεί ...κύριε Πεταλούδα;