Η ελληνική δημοκρατία της βιτρίνας

Την γνώμη που έχουν οι ξένοι για τη Δημοκρατία μας - όσον αφορά τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης – φαίνεται στο παρακάτω κείμενο. Κι αυτή δεν είναι καθόλου καλή και σαφώς δεν τιμά τόσο τους ιδιοκτήτες τους όσο πολύ περισσότερο αυτούς που κάνουν τους δημοσιογράφους αλλά είναι μπλε και πράσινοι παπαγάλοι. Αλλά και λίγο μαύροι και λίγο κόκκινοι.
Που αν πρόκειται να χτυπήσουν την κυβέρνηση τα λένε όλοι οι άλλοι σωστά. Και στηρίζουν τη Ζωή αλλά και την Ραχήλ και τον Λαφαζάνη και τον Λιαγκόβα. Και ο Βαρουφάκης γράφει ντοκουμέντα ενώ τον κατηγορούσαν που ηχογραφούσε κρυφά στο Eurogroup. Αν πρόκειται να «χτυπήσουμε την κυβέρνηση» ας γλύψουμε εκεί που φτύναμε κι ας κάνουμε ΘΕΟ αυτόν που ως χθες τον λέγαμε τρελό και ειρωνευόμασταν

* * *

Τα ελληνικά ΜΜΕ, η τέταρτη εξουσία, αποτελούν το κέντρο ελέγχου της κοινωνίας – το οποίο διεκδικούν αφενός μεν η οικονομική Ολιγαρχία, αφετέρου τα πολιτικά κόμματα.
Τα ΜΜΕ στην Ελλάδα είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία συνδεδεμένα με τα πολιτικά κόμματα – σύμφωνα με ένα πρόσφατο γερμανικό δημοσίευμα (πηγή), το οποίο αποκαλεί την Ελλάδα προσβλητικά «δημοκρατία της βιτρίνας». Κατά το ίδιο ο πρωθυπουργός, όταν έδωσε μία συνέντευξη σχετικά πρόσφατα στην κρατική τηλεόραση, σε δημοσιογράφο που απέφυγε να θέσει κριτικές ερωτήσεις (επρόκειτο για έναν πρώην υποψήφιο δήμαρχο του κόμματος του που προφανώς αμείφθηκε κατά τους κανόνες του πελατειακού κράτους), τόνισε πως δεν συμπεριφέρεται όπως ο κ. Μητσοτάκης – ο οποίος σε μία δική του συνέντευξη στο SKAI TV έδωσε τις επιθυμητές ερωτήσεις στο δημοσιογράφο.

Πράγματι δε ο αρχηγός της ΝΔ κατά τη διάρκεια μίας ραδιοφωνικής συνέντευξης στο SKAI TV, στον κάτι περισσότερο από φιλικό απέναντι στο κόμμα του δημοσιογράφο (Α. Π.), του έδωσε ένα χαρτί – το οποίο μπόρεσαν να δουν αρκετοί, αφού η συνέντευξη μεταδιδόταν επίσης από το διαδίκτυο, με ήχο και εικόνα (Web TV). Φυσικά ο πρωθυπουργός αποσιώπησε το ότι, η δική του συνέντευξη δόθηκε σε μέλος του κόμματος του – το οποίο ήταν λογικό να τον είχε ενημερώσει πριν για τις ερωτήσεις του.

Περαιτέρω, το γερμανικό δημοσίευμα θεωρεί «πολιτικό παιχνίδι» το ότι δόθηκε η συνέντευξη του τούρκου προέδρου στο κανάλι της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αντί σε κάποιο κρατικό – κυρίως πως προσφέρθηκε σκόπιμα η ευκαιρία στον τούρκο ηγέτη από το δημοσιογράφο να αναφερθεί στη συνθήκη της Λωζάννης, δημιουργώντας προβλήματα στον πρωθυπουργό, καθώς επίσης στον υπουργό εξωτερικών. Εν προκειμένω θα σήμαινε βέβαια πως η αξιωματική αντιπολίτευση, σε συνεργασία με τα φιλικά της ΜΜΕ, υπηρετεί τα δικά της συμφέροντα προτάσσοντας τα από τα εθνικά – κάτι που ασφαλώς δεν θέλουμε να πιστέψουμε. Ειδικότερα γράφτηκε σε ελεύθερη μετάφραση ότι,

 «Ο δημοσιογράφος συνέχισε να σκάβει όλο και βαθύτερα, βάζοντας σχεδόν τις λέξεις της αμφισβήτησης των ελληνικών συνόρων στο στόμα του τούρκου προέδρου».

Συνεχίζοντας, πάντοτε κατά το γερμανικό δημοσίευμα, ο SKAI TV στηρίζει τη ΝΔ σχεδόν ανοιχτά – παρουσιάζοντας για παράδειγμα γραφήματα, τα οποία είναι τόσο «πειραγμένα», ώστε ο αριθμός 27 των αναταραχών στα Εξάρχεια το πρώτο εξάμηνο του 2017, να φαίνεται μεγαλύτερος από τον αριθμό 57 του αντίστοιχου χρονικού διαστήματος του 2016. Κάτι ανάλογο κάνει επίσης με τις δημοσκοπήσεις – ενώ «δανείζεται» συχνά ξένο περιεχόμενο, με την έννοια πως δεν πληρώνει τις φωτογραφίες ή τα βίντεο που προβάλει.

Όσον αφορά την αντιπαράθεση των δικαστών με την κυβέρνηση, ο τηλεοπτικός σταθμός στηρίζει προφανώς τους δικαστές, όπως άλλωστε η ΝΔ, τασσόμενος υπέρ της «τάξης και ασφάλειας» – την οποία όμως δεν σέβεται όταν «δανείζεται» τη δουλειά άλλων, χωρίς να τους πληρώνει.

Το δημοσίευμα αναφέρεται επίσης στον ιδιοκτήτη του SKAI TV, λέγοντας πως έχει εμφανισθεί στα «Paradise Papers», ενώ χρεοκόπησε τον Παναθηναϊκό – με το σταθμό να επιμένει στο αφήγημα της ΝΔ, σύμφωνα με το οποίο η κατάρρευση της Ελλάδας οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στους υψηλούς φόρους. Όσον αφορά δε την «τρύπα» στον προϋπολογισμό, θεωρεί ως υπεύθυνους τους αρτοποιούς που πουλούν το ψωμί μαύρα, φοροδιαφεύγοντας – όχι τους εφοπλιστές που δεν πληρώνουν φόρους μέσω των ξένων offshore που διαθέτουν.

Τέλος αναφέρει ότι τα ΜΜΕ, εκδικούμενα την κυβέρνηση για τις τηλεοπτικές άδειες, κατάφεραν να τη γονατίσουν τουλάχιστον όσον αφορά το φόρο στις διαφημίσεις – τον οποίο την υποχρέωσαν να μειώσει στο 5% από 20% προηγουμένως, όπως ψηφίσθηκε από τους 153 βουλευτές με τον προϋπολογισμό του 2018. Φυσικά για τους ανόητους Πολίτες, οι οποίοι δήθεν έχουν τη «λαϊκή κυριαρχία», δεν υπήρξε καμία ελάφρυνση αυτού του είδους – αλλά μειώσεις των συντάξεων, αυξήσεις των φόρων κοκ., με την κενή υπόσχεση πως το 2018 θα είναι καλύτερο.

Ολοκληρώνοντας, όλα αυτά είναι εξαιρετικά προσβλητικά για την Ελλάδα, η οποία γίνεται συνεχώς αντικείμενο εξευτελισμού στη γερμανική κοινή γνώμη – δυστυχώς από Έλληνες δημοσιογράφους που πιθανότατα δεν σέβονται την πατρίδα τους, διασύροντας την για να προβληθούν ενδεχομένως οι ίδιοι.

Αναδημοσίευση: analyst.gr

Μπαίνουν στην πόλη οι οχτροί

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στην Αυστρία, καθώς και τον σχηματισμό κυβέρνησης του συντηρητικού μαζί με το ακροδεξιό κόμμα σχολίασε εύστοχα στην «Εφημερίδα των Συντακτών» την Τρίτη 19/12 ο Τάσος Παππάς σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο.

Λόγω των Χριστουγέννων θα τα ξαναπούμε την Τετάρτη 27 Δεκεμβρίου. Καλά Χριστούγεννα σε όλους.

* * *

Τον Δεκέμβριο του 2016 είχαμε προεδρικές εκλογές στην Αυστρία. Αντίπαλοι ήταν ο πράσινος Αλεξάντερ Βαν Ντερ Μπέλεν και ο ακροδεξιός Νόρμπερτ Χόφερ. Προσκλητήριο από τις προοδευτικές δυνάμεις της Αυστρίας, τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και γενικώς από τα δημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης να μην ψηφιστεί ο ακροδεξιός για να μην έχουμε στην καρδιά της ηπείρου έναν πρόεδρο της Ακρας Δεξιάς.

Οι πολίτες της Αυστρίας ανταποκρίθηκαν και έδωσαν τη νίκη στον πράσινο υποψήφιο, όχι πάντως με θεαματική διαφορά (53% έναντι 47%). Το υψηλό ποσοστό της Ακρας Δεξιάς θορύβησε μεν την Ευρώπη, ωστόσο δεν αναπτύχθηκε κάποιος προβληματισμός σχετικά με την έκταση του φαινομένου. Κράτησαν όλοι τη νίκη του Μπέλεν και επέστρεψαν στην καθημερινότητά τους ήσυχοι και ευτυχισμένοι.

Έναν χρόνο μετά, είχαμε βουλευτικές εκλογές στην Αυστρία. Πανστρατιά πάλι των δημοκρατών για να μην επικρατήσει το ακροδεξιό Κόμμα Ελευθέρων, το οποίο, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, φλέρταρε με την πρώτη θέση. Ανταποκρίθηκαν ξανά οι πολίτες της Αυστρίας.

Αποφεύχθηκε δεύτερη φορά η νίκη της Άκρας Δεξιάς. Πρώτος τερμάτισε ο Σεμπάστιαν Κουρτς (ανερχόμενο αστέρι, φίλος των δικών μας δεξιών, με ακραίες θέσεις στο προσφυγικό), υιοθετώντας αρκετά θέματα από την πολιτική ατζέντα της Άκρας Δεξιάς. Νέα ανακούφιση στο δημοκρατικό στρατόπεδο, παρά το γεγονός ότι η επιρροή της Άκρας Δεξιάς αυξήθηκε σημαντικά. Απέχει μόλις έξι μονάδες από το συντηρητικό κόμμα του Κουρτς. Κοινοβουλευτική πλειοψηφία όμως δεν προέκυψε και ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό συμμαχικής κυβέρνησης.

Σοβαρή χώρα η Αυστρία με παράδοση στις συνεργασίες. Το πολιτικό προσωπικό της δεν κάνει τις δουλειές στο πόδι. Συζήτησαν, συζήτησαν, συζήτησαν και προχτές κατέληξαν. Το ακροδεξιό κόμμα μπαίνει στην κυβέρνηση, παίρνει έξι υπουργεία, ανάμεσά τους τα πρώτης γραμμής και μεγάλης σπουδαιότητας Εσωτερικών, Εξωτερικών, Αμυνας, και ο αρχηγός του Χαντς-Κρίστιαν Στράχε χρίστηκε αντικαγκελάριος.

Σοκ στην υπόλοιπη Ευρώπη, πανηγυρισμοί στη διεθνή της Ακρας Δεξιάς. Η Γαλλίδα Λεπέν και ο Ολλανδός ομοτράπεζός της Βίλντερς έκαναν λόγο για «ιστορικό γεγονός» και ο δεύτερος έθεσε τον στόχο: «Πιστεύω ότι οι ευρωεκλογές του 2019 μπορούν να ανατρέψουν πραγματικά τα πολιτικά δεδομένα στην Ευρώπη». Ο κίνδυνος είναι προφανής γιατί ανάλογα επιθετικά ρεύματα αναπτύσσονται και σε άλλες χώρες.

Οι ευρωεκλογές προσφέρονται για ψήφο διαμαρτυρίας, θυμού και αγανάκτησης. Η Ακρα Δεξιά έχει αποδειχτεί ιστορικά ότι ξέρει να διαχειρίζεται καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη παράταξη την απελπισία των ανθρώπων, οι φιλελεύθεροι ασχολούνται μόνο με τη διαιώνιση του καθεστώτος της λιτότητας και με την προστασία των πλουσίων που έχουν παρκάρει τα λεφτά τους στους φορολογικούς παραδείσους, η Σοσιαλδημοκρατία ακόμη ψάχνει να βρει τις αιτίες της καθίζησής της (μπροστά της είναι και φωνάζουν), η Αριστερά, όταν δεν τσακώνεται με τον εαυτό της, εξαντλείται σε ηδύγευστες γενικότητες που δεν πείθουν τους πολίτες και προκαλούν αφόρητη πλήξη στους οπαδούς της.

Ο εχθρός όμως δεν είναι πια προ των πυλών. Έχει βάλει το πόδι του στην πόλη.

Οι σχέσεις του ΠΑΣΟΚ με τη Siemens στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης

Όταν αναφερόμαστε Siemens και τη συνδυάσουμε με στην πολιτική, το μυαλό μας πάει στον Κυριάκο Μητσοτάκη, που όπως είπε η κ. Τσακάλου στο δικαστήριο, πήρε δώρο ένα τηλεφωνικό κέντρο. Αλλά διέρευσε στις εφημερίδες της εποχής και τελικά το πλήρωσε.

Τη όποια σχέση τη φυγή του Χριστοφοράκου στη Γερμανία, που τον προστατεύει, με την τότε υπουργό εξωτερικών κ. Μπακογιάννη.

Όταν πάμε στο «μπλέξιμο» του ΠΑΣΟΚ, σκεφτόμαστε τον Μαντέλη που καταδικάστηκε τον περασμένο Ιούλιο για τα 450.000 γερμανικά μάρκα που πήρε. Και τον Τσουκάτο για το 1.000.000 γερμανικά φράγκα που πήρε και τα έδωσε στο ΠΑΣΟΚ, αλλά ποτέ δεν βρέθηκαν.

Στη δίκη για το σκάνδαλο της Siemens που συνεχίζεται, η Αικατερίνη Τσακάλου ανέφερε χθες και το όνομα του Σημίτη. Αλλά απ’ ότι είδα, εκτός από τη «Δημοκρατία» που συνηθίζει να αναφέρεται σε τέτοια θέματα μόνο η «Ελεύθερη Ώρα» κάνει αναφορά στη πρώτη σελίδα.

Ας δούμε τι αναφέρει στην «ελεύθερη», μη συνδρομητική, ιστοσελίδα του το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων με τον ίδιο τίτλο.

* * *

Οι τυχόν «δοσοληψίες» του ΠΑΣΟΚ με τη Siemens την περίοδο της πρωθυπουργίας του Κώστα Σημίτη (φωτο) βρίσκονται στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης, μέσω των συμπληρωματικών καταθέσεων της γραμματέας του Μιχάλη Χριστοφοράκου, Αικατερίνης Τσακάλου, αλλά της υπαλλήλου του οικονομικού τομέα του ΠΑΣΟΚ Δήμητρας Παπαχρήστου, που μόλις, προ ημερών, κατέθεσε στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών που διεξάγεται η δίκη για τα «μαύρα ταμεία» της γερμανικής εταιρείας. Η κ. Παπαχρήστου, αποκάλυψε ότι «ο Θεόδωρος Τσουκάτος «έφερνε» συχνά μεγάλα ποσά από τη Siemens στο ΠΑΣΟΚ», ενώ ερωτώμενη σχετικά απάντησε χαρακτηριστικά πως «μάλλον γνώριζε και η ηγεσία του κόμματος» και ότι «υπήρχε και εκτελεστική επιτροπή».

Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι η ίδια υπάλληλος του ΠΑΣΟΚ κατά την κατάθεσή της στο στάδιο της ανάκρισης είχε δηλώσει πως «δεν θυμόταν αν ο κ. Τσουκάτος είχε καταθέσει χρήματα στα ταμεία του κόμματος» και ερωτηθείσα «γιατί δεν είχε καταθέσει τα ίδια και στην ανάκριση» απάντησε ότι φοβόταν μη χάσει τη δουλεία της καθώς υπήρχε κομματική γραμμή. Συγκεκριμένα, η κ. Παπαχρήστου σε ερώτηση της έδρας «αν είχε πει ψέματα» τόνισε πως είχε πει «τη μισή αλήθεια», με τον εισαγγελέα να ζητά τη διαβίβαση της δικογραφίας στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών προκειμένου να κινηθεί ποινική δίωξη της συγκεκριμένης υπαλλήλου για ψευδορκία και τον πρόεδρο του δικαστηρίου να τονίζει πως «η μισή αλήθεια οδηγεί καμία φορά σε ολέθρια ψεύδη».

Σήμερα η γραμματέας του βασικού κατηγορούμενου στην υπόθεση της Siemens Μιχάλη Χριστοφοράκου, Αικατερίνη Τσακάλου, προσκόμισε στο δικαστήριο τα επαγγελματικά της ημερολόγια για τα έτη 1997 και 1998 τα οποία ουδέποτε είχαν έρθει μέχρι τώρα ενώπιον της Δικαιοσύνης, και στα οποία έχουν καταγραφεί συναντήσεις με τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη και υπουργών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ με τον τότε προϊστάμενο της, όπως αυτές με τον νυν κατηγορούμενο Θόδωρο Τσουκάτο, αλλά και με τον τότε υπουργό Οικονομικών Γιάννο Παπαντωνίου

Οι παραπάνω δύο καταθέσεις συνθέτουν το «παζλ» των τυχόν σχέσεων του Κώστα Σημίτη με τον ισχυρό άνδρα της Siemens, αλλά και στελεχών της τότε κυβέρνησης οι οποίες έχουν μπει στο στόχαστρο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, ενώπιον του οποίου εκδικάζεται η σύμβαση της γερμανικής εταιρείας με τον ΟΤΕ το 1997.

Η κ. Τσακάλου, στην κατάθεσή της, δήλωσε πως «ο τότε πρωθυπουργός ενόσω υλοποιούνταν η σύμβαση «8002» για την ψηφιοποίηση του δικτύου του ΟΤΕ είχε συναντηθεί με τον κ. Χριστοφοράκο τουλάχιστον έξι φορές μέσα στο 1997 στο Μαξίμου και περίπου οκτώ φορές το επόμενο έτος».

Διευκρίνισε επίσης ότι οι περισσότερες από τις συναντήσεις του κ. Χριστοφοράκου με τον πρώην πρωθυπουργό έγιναν στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου ο κατηγορούμενος, συναντούσε όχι μόνο τον κ. Σημίτη αλλά και τη γραμματέα του κ. Κωστοπούλου. Ανέφερε μάλιστα πως και η ίδια είχε πάει πολλές φορές στο Μαξίμου και είχε συναντήσει την γραμματέα του κ. Σημίτη στο πλαίσιο των καθηκόντων της και σύμφωνα με τις εντολές του κ. Χριστοφοράκου «για δημιουργία καλών σχέσεων».

Στα ημερολόγια της η μάρτυς, όπως δήλωσε, είχε καταγράψει, στο επίμαχο διάστημα, συναντήσεις του κ. Χριστοφοράκου με τον τότε υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών Τάσο Μαντέλη αλλά και τον άλλοτε αποκαλούμενο «στρατηγό» του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρο Τσουκάτο. Σύμφωνα με όσα κατέθεσε η κ. Τσακάλου και έχουν καταγραφεί στις ατζέντες της, ο Μιχ. Χριστοφοράκος είχε συναντηθεί τουλάχιστον 11 φορές το 1997 με τον κ. Τσουκάτο, ραντεβού τα οποία συνεχίστηκαν και το 1998 αλλά και το 1999.

Να σημειωθεί ότι σε κατάθεσή της στις 31/10/2017 η κ. Τσακάλου είχε υποστηρίξει ότι «οι χορηγίες σε πολιτικά κόμματα και τα δώρα σε πολιτικά πρόσωπα ήταν τακτική της Siemens» τονίζοντας ότι «το πρόγραμμα των χορηγιών σε πολιτικά κόμματα αντιστοιχούσε στο 2% του τζίρου του τμήματος τηλεπικοινωνιών».

Μάλιστα είχε αναφέρει ότι «οι επίμαχες χορηγίες κρίνονταν χρήσιμες» επικαλούμενη την φράση του κ. Χριστοφοράκου ότι «τα χρήματα στα κόμματα αλλά και τα δώρα σε πολιτικούς δίνονταν προκειμένου να ανοίγουν οι δουλειές»

Η κ. Τσακάλου στην κατάθεσή της αυτή είχε αναφέρει το ένα εκατομμύριο μάρκα που είχε λάβει ο κ. Τσουκάτος, τη χορηγία των 150.000 ευρώ στη νεολαία ΠΑΣΟΚ και μία άλλη χορηγία που, όπως είχε υποστηρίξει, είχε λάβει και η «Πολιτική Άνοιξη» του Αντώνη Σαμαρά. Επίσης, κατόπιν ερωτήσεων της έδρας, η μάρτυρας κατέθεσε για τις σχέσεις που διατηρούσε ο Μιχάλης Χριστοφοράκος με την οικογένεια Μητσοτάκη, λέγοντας μεταξύ άλλων για τον εξοπλισμό δυο πολιτικών γραφείων του Κυριάκου Μητσοτάκη η κάλυψη της δαπάνης των οποίων ξεπερνούσε το επιτρεπόμενο όριο. Όπως είπε η κ. Τσακάλου: «Μου είχε πει ο Χριστοφοράκος να βρω τρόπο να καλυφθούν από την εταιρία, αλλά εγώ δεν είχα κανέναν μαγικό τρόπο. Υπήρξε μεγάλη χρονοτριβή, στο μεταξύ έγινε φασαρία στον Τύπο και τελικά τα κάλυψε ο κ. Μητσοτάκης».

Όπως επισήμανε η ίδια μετά το 2006, οπότε η υπόθεση της Siemens άρχισε να ερευνάται εκτενώς από την γερμανική Δικαιοσύνη, ο Μιχάλης Χριστοφοράκος της είχε ζητήσει να καταστρέψει όλα τα στοιχεία που είχε στη διάθεση της, μεταξύ των οποίων και τον φάκελο με τις δωρεές σε πολιτικούς και τις χορηγίες σε πολιτικά κόμματα, κάτι που η ίδια δεν έπραξε

Στην δεύτερη, κατά σειρά, κατάθεση στις 8-11-2017 η κ. Τσακάλου υποστήριξε ότι «θα είχε ικανό τον Μιχάλη Χριστοφοράκο να οργανώσει μια δολοφονική απόπειρα εναντίον της» και είχε αναφέρει πως «υποψιάζεται ότι ο κ. Χριστοφοράκος είχε μια κρυφή ατζέντα πλην των δικών ημερολογίων, στην οποία σημείωνε τα αποτελέσματα και το περιεχόμενο των συναντήσεων του ενώ είχε σημειώσει πως «δεν είχε αντιληφθεί ποτέ τον Μιχάλη Χριστοφοράκο να δίνει χρήματα ο ίδιος σε πολιτικά πρόσωπα» λέγοντας χαρακτηριστικά «μόνο για χορηγίες σε πολιτικά κόμματα που είχε πει».

Κατόπιν των παραπάνω δύο καταθέσεων της η Αικατερίνη Τσακάλου, προσκόμισε και παρέδωσε σήμερα στο δικαστήριο τα επαγγελματικά της ημερολόγια για τα έτη 1997 και 1998 τα οποία ουδέποτε είχαν έρθει ενώπιον της Δικαιοσύνης καθώς η μάρτυρας δεν τα είχε βρει νωρίτερα και τα «βρήκε» μετά από παρότρυνση της Έδρας.

Αναδημοσίευση: amna.gr

Πηγή: news247.gr και  kathimerini.gr