Δεν καταλαβαίνουν;

Ψηφίστηκε όπως ήταν αναμενόμενο ο προϋπολογισμός χθες. Φώναξαν οι «κότες» και μπήκαν στην ουρά και ψηφίσαν, Βλέπεις από σήμερα θα πάνε στους ψηφοφόρους τους. Σαν να τους ακούω: «Τα πα αλλά τι να κάνω, να ρίξω την κυβέρνηση; Να κάνω κακό στη χώρα;»
Φυσικά. Αλλά την ζημιά την έχει κάνει. Μα δεν ξέρουν πως η οικονομία είναι και ψυχολογία;
Μας κόψαν (όλους ή σχεδόν) ένα κάρο λεφτά. Μας κόψαν τον δέκατο τέταρτο μισθό.
Προσπαθούμε να προσαρμοστούμε με τα λεφτά που παίρνουμε τώρα. Να βγούμε στην αγορά και ν’ αγοράσουμε όσο το δυνατόν πιο πολλά με τις νέες συνθήκες.
Ακούμε όμως και τους βουλευτές μας πως βρισκόμαστε στην αρχή. Ακούμε οτι δεν βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο και τα δύσκολα έρχονται. Θα πάμε μετά να αγοράσουμε (ότι μπορούμε στην αγορά;)
Θα μου πείτε χρειάζεται να τ’ ακούσουμε από τους άλλους; Ε άλλο είναι να τ’ ακούμε και από αυτούς που υποτίθεται πως ξέρουν. Πως του βγάζουμε για το καλό μας (ναι και φτάσαμε εκεί που φτάσαμε) αν φτάσαμε χαμηλά.

Το μπέρδεμα των ιδεολογιών στη Βουλη

Γίνεται αυτές της μέρες στο εθνκό μας κοινοβούλιο η συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2011 και ψηφίζεται σήμερα τα μεσάνυχτα. Εναν πολύ σφιχτό φιλελεύθερο προϋπολογισμό. Βρήκαν λοιπόν την ευκαιρία να προσπαθήσουν «να σώσουν το τομάρι τους.
Στην αρχή εντυπωσιάστηκα ακούγοντας τον κ. Νασιώκα να μη παίρνουν χρηματοδότηση τα κόμματα καθώς και χρήματα οι βουλευτές για τις διάφιρες επιτροπές.
Εντυπωσιάστηκα και χειροκρότησα. Έμαθα για τον κ. Καρτάλη και τον κ. Κρεμαστινό. Ακουσα με τ’ αυτιά μου την κ. Παπανφρέου να κατηγορεί τον προϋπολογισμό αλλά να λέει στο τέλος πως θα τον ψηφίσει.
Ως και ο κ. Παπακωσταντίνου «ξεψάρωσε» και είπε εσείς ψηφίσατε το μνημόνιο μια που δεν είναι βουλευτής.
Ως και οι Νεοδημοκράτες Βουλευτές στο κλίμα. Ο κ. Γιακουμάτος να κατηγορεί πρώην συναδέλφους του για «παράνομο πλουτισμό» λες και δεν ήταν απ αυτούς που στήριξαν (οπως όλοι οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ) το πόθεν αίσχος. Έφτασε να μιλήσει και για πολιτικούς στη φυλσκή.
Να φτάσω και στον Πανο Καμένο που μίλησε για την ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματος, δηλαδή ότι η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.
Ήταν πολύ καλή η ομιλία του, που μου θύμισε ομιλία πολιτικού ποιότητας περασμένων δεκαετιών που έχουμε έλειψη, κι επειδή την βρήκα απομαγνητοφωνημένη θα την βάλω το Σάββατο (ή την Παρασκευή μια που το Σάββατο είναι Χριστούγεννα).
Να δούμε και το μπέρδεμα που υπάρχει και σ’ αυτή την ψηφοφορία.
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ψηφίζουν κάτι που κατηγορούν και λένε δε πιστεύουν μια που θέλουν να λέγονται Σοσιαλιστές Και οι Νεοδημοκράτες να προσπαθούν να κατηγορήσουν, με σοσιαλιστικά επιχειρήματα, κάτι που είναι κοντά στην φιλελεύθερη ιδεολογία τους

Είμαστε όλοι κότες

Ασχολήθηκα χθες με τις κότες που αποτελούν την κοινοβουλευτική ομάδα. Σήμερα έχουν σειρά οι άλλες κότες.
Όλοι εμείς, κι εμού συμπεριλαμβανομένου.
Ανεχόμαστε συνέχεια τις απειλές. Θα τα χάσουμε όλα αν δεν δεχτούμε το πήδημα που υφιστάμεθα. Και μάλιστα θα πρέπει να λέμε ευχαριστώ τους βιαστές μας που δε μας τα παίρνουν. Δεχόμαστε πιο σωστά μια μια τάξη την διαπόμπευση ότι εμείς φταίμε για την όποια οικονομική κατάντια της χώρας μας.
Και δεν μας έχουν ζητήσει μια συγγνώμη για τα ψέματα που μας είπαν να τους εκλέξουμε.
Ξεδίνετε όμως κάθε Τρίτη βράδυ βλέποντας τον Λαζόπουλο. Και λέω ξεδίνατε μια που εγώ δεν τον βλέπω, Μάλλον προσπαθώ να μην τον δω γιατί αποσπάσματά του βλέπω παντού. Κάποτε τον έβλεπα αλλά την τελευταία φορά που τον είδα κατάγγελλε την AGB μια που δεν του έδινε νούμερα. Τώρα που του δίνει έγινε καλή.
Αλλά θα μου πείτε «τι σημασία έχει, δεν ακούγονται αυτά που πρέπει να ακουστούν πάντως;»
Δυο οι ενστάσεις μου.
Μπερδεύει τα σοβαρά πολιτικά με τα γελοία (ως θέματα) με την κ. Ντενίση την κ. Σαρρή τον κ. Πορτοκάλογου κα καλήματά του, Γελοιοποιεί έτσι κι αυτά που πρέπει να μείνουν. Εγώ που δεν τον βλέπω την άλλη μέρα ακούω μόνο τις γελοιότητες που έχει ασχοληθεί κι όχι κανένα σοβαρό. Βέβαια η φίλη μου η Δήμητρα μου αναφέρει πολλές φορές για τα σοβαρά θέματα που ασχολήθηκε. Αλλά πόσες Δήμητρες υπάρχουν στην Ελλάδα; Ελάχιστες.
Η δεύτερη ένστασή μου είναι πως αυτή η λογική, το να κρατάς τα κακώς κείμενα που λέει χωρίς να κάνει κάτι, του εργαζόμενους που ανέφερα χθες που αρχίζουν να τους καθυστερούν τον μισθό και τα λένε μεταξύ τους και ξεθυμάνουν.
Αυτό κάνουμε κι εμείς. Ακούτε τι λέει ο κ. Λάκης και καθόσαστε στ’ αυγά σας
Κο κο κο κο

Οι βουλευτικές εκλογές έρχονται

Χαρακτηρίζουν τα διάφορα blog τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κότες. Και το κάνουν αυτό γιατί φωνάζουν σε συνεδριάσεις και κοινοβουλευτικές ομάδες και μετά μπαίνουν στην σειρά και πάνε και ψηφίζουν.
Μα αυτό δεν είναι το χαρακτηριστικό των ανθρώπων που βρίσκονται σε κίνδυνο; Σε όλες τις επιχειρήσεις που, δίκαια ή άδικα, υπάρχουν καθυστερήσεις πληρωμών οι εργαζόμενοι μαζεύονται, συνήθως την μέρα που ήραν να πληρωθούν, και τα λένε μεταξύ τους. Βγάζουν τα απωθημένα τους πληρώνοντάς την συνήθως οι διευθυντές, που τα παίρνουν με διάφορους τρόπους. Καμιά φορά και το τάδε τμήμα που δεν κάνει σωστά τη δουλειά του, σχεδόν πάντα το λογιστήριο, και φθάσαμε εδώ που φτάσαμε. Καμιά φορά τ’ ακούει, εν απουσία του βεβαίως να μην έχουμε και καμιά απόλυση, το αφεντικό.
Έτσι και αυτοί οι βουλευτές. Φωνάζουν στον Παπακωνσταντίνου, στον πρωθυπουργό μας, στα αφεντικά (ενώ φυσικά απουσιάζουν) δηλαδή στην τρόικα ηρεμούν και μετά πάνε και ψηφίζουν.
Να γυρίσω και πάλι στις επιχειρήσεις. Βρίσκεται καμά φορά, σπάνια αλλά βρίσκεται, κανένας τρελός που κάνει πράξη ότι συζητάνε κρυφά, όπως νομίζουν. Και τότε απολύεται. Βρεθήκαν μερικοί κι από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Πρώτα πρώτα οι κ.κ. Δημαράς, Οικονόμου και Σακοράφα πού ήταν οι μοναδικοί όπως πιστεύω που είδαν τί τους έβαζαν να ψηφίσουν. Τελευταία και ο κ. Παπαχρήστος.
Θα μου πείτε οι εργαζόμενοι φοβούνται για την θέση τους. Να μη χάσουν τη δουλειά τους. Μη βρεθούν στην ανεργία και τους κοπεί το ψωμάκι τους. Οι βουλευτές μας; Κι αυτοί για τη θέση τους φοβούνται. Μη κάνει εκλογές με λίστα ο κ. Παπανδρέου και τους κοπεί το παντεσπάνι τους. Δε φοβούνται όπως εγώ και ο πιο πολύς λαός που τα υπομένει όλα αυτά μήπως όλα αυτά τελικά κάνουν καλό στη χώρα μας. Αλλά τον λαό.
Αν γίνουν εκλογές θα πρέπει να κατεβούν στον λαό και να δώσουν εξηγήσεις γιατί κάνουν αυτά που κάνουν. Κι ο λαός θα τους πάρει «στο κυνηγητό». Με τα παλούκια και να τους φτύνει. Έτσι μαζεύονται ξεσπούν και πηγαίνουν να ψηφίσουν να απομακρύνουν λίγο ακόμη το ενδεχόμενο αυτό.
Αλλά δεν το ξέρουν; Καθε μέρα που περνάει οι εκλογές έρχονται. Το αργότερο τον Οκτώβρη του 2013.
Και την μεθεπόμενη βδομάδα έχουμε 2011.

Η χύτρα και η βαλβίδα ασφαλείας

Αρθρο του Αλέξη Παπαχελα από την «Καθημερινή» της περασμένης Τετάρτης (15/12). Δειχνει οτί ζει τον λαό αλλά γεννιούνται με το που το διαβάζεις ερωτήματα όπως:
Ποιος ειναι ο στόχος που έχουν; (Να σώσουν τις εμπορικές τράπεζες; Να σώσουν το ευρώ; Να στραγγίξουν την οικονομία για να πετύχουν την εσωτερική υποτίμηση; Να φέρουν όλες τις αποδοχές σε επίπεδα Βουλγαρίας και Κίνας; Να απαξιώσουν πρώτα όλες τις κινητές και ακίνητες αξίες και στη συνέχεια να μας αναπτύξουν (βλ. Ξεπουλήσουν;). Είναι σωστός κανείς απ αυτούς του στόχους;

* * *

Στα μάτια του περισσότερου κόσμου βλέπεις πλέον τον φόβο, την ανησυχία, την αβεβαιότητα. Κανείς πια δεν πιστεύει τίποτα, δεν εμπιστεύεται κανέναν. Η φράση πoυ ακούς πολύ συχνά είναι «εντάξει να κόψουν, να περάσουμε δύσκολα, αλλά κάποιος να μας πει πότε θα μπει μια τελεία και πότε θα βγούμε από αυτήν τη μαύρη τρύπα». Δυστυχώς κανείς δεν μπορεί να μας το πει με σχετική, έστω, βεβαιότητα. Είναι για παράδειγμα βέβαιο ότι κάποια στιγμή τον Φεβρουάριο οι αγορές και κατόπιν η τρόικα θα διαπιστώσουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται μακριά από τους δημοσιονομικούς στόχους που είχε θέσει για το 2010. Θα κάνουν τα στραβά μάτια οι αγορές και οι δανειστές μας αναγνωρίζοντας την τεράστια προσπάθεια αυτής της χώρας και τα όρια των αντοχών της ή θα επιμείνουν σε νέο γύρο μέτρων με απολύσεις στο Δημόσιο; Και πόσες αντοχές έχουν το ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση και πρωτίστως η κοινωνία;
Οι απαντήσεις σε όλα αυτά δεν είναι εύκολες. Στο απρόβλεπτον του πράγματος πρέπει δε να προσθέσουμε και τη μεγάλη αβεβαιότητα για το πώς θα εξελιχθεί η κρίση του ευρωπαϊκού χρέους στις αρχές του 2011.
Το βέβαιο είναι ότι η κυβέρνηση επέλεξε την τακτική του σοκ, συμπιέζοντας πολλές αλλαγές σε ελάχιστο χρόνο. Αν η συνταγή δουλέψει, θα έχει ένα ισχυρό χαρτί στα χέρια της και έναντι των Ευρωπαίων αλλά και έναντι των αγορών, σε περίπτωση που επιλεγεί η λύση της αναδιάρθρωσης. Αν δεν δουλέψει, μπορεί η θεραπεία σοκ να είναι η στιγμή που χαλάει η βαλβίδα ασφαλείας σε μια χύτρα που βράζει μήνες σε υψηλές θερμοκρασίες.
Ενα είναι το σίγουρο πάντως. Ο κ. Παπανδρέου και 2 - 3 υπουργοί συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι που έχουν ένα στόχο μόνο και δεν τους νοιάζει τίποτα άλλο. Κάποιος, όμως, πρέπει να εξηγεί στον κόσμο τι αλλάζει και για ποιο λόγο, εκτός των άμεσα εμπλεκομένων υπουργών. Αλλιώς θα εδραιωθεί το στερεότυπο μιας τρόικας που φέρεται ως κατοχική κυβέρνηση, λίγων υπουργών που «συνεργάζονται» και μιας πλειοψηφίας πολιτικών που κάνουν «αντίσταση». Και αυτός είναι ένας σίγουρος τρόπος να βάλεις και άλλη πίεση στη... χύτρα.

ΕΛΛΗΝΑΣ στο ΠΝΕΥΜΑ & ΑΝΔΡΑΣ στη ΨΥΧΗ

Περασμένη Δευτέρα είχα γυρίσει από την πρωτεύουσα κι έγραψα το κείμενο για το πολυνομοσχέδιο που θα ψηφιζόταν και για το πόσο πολύ θα πρέπει μα πληρώσουν οι πολιτικοί μας (Να μη πάρουν ούτε σεντ μέχρι να τελιώσει η κρίση, το 2011 όπως λένε οι ίδοι).
Αμέσως μετά άνοιξα όπως κάθε μέρα το Facebook. Είδα πως το Σάββατο μου είχε στείλει μήνυμα η φίλη μου εκεί μοντέλο και κινηματογραφική παραγωγός Θεοφάνια Καλογιάννη (Δείτε την υπέροχη περισυνή παραγωγή της Summer Angels με ομορφιέςς της πατρίδας μας) με ομιλία του Γάλλου Πράσινου Ευρωβουλευτή πρωταγωνιστή του Μάη του ’68, Daniel cohn Bendit.
Το συνέδευε η Θεοφανία με το εξής κείμενο (υπό τον ίδιο τίτλο με τον δικό μου, συγγνώμη για την κλοπή Θεοφανία):
ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ! ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΦΟΡΑ βλέπω ένα ΑΝΔΡΑ με ΑΡΧ....ΔΙΑ σε αυτή τη ρημαγμένη κοινωνία ! Ιδιαίτερα παρατηρώντας τα 2 τελευταία λεπτά ! Οι ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ με κάθε ΕΝΑΝ απο τους 300 ΕΛΛΗΝΑΡΕΣ βουλευτές και τους υπόλοιπους πολιτικούς μας με κάνουν να θέλω να κλάψω ! Το όνομα του είναι COHN BENDIT και ΕΧΕΙ τη ψυχή που είχαν οι ΕΛΛΗΝΕΣ κάποτε ...
Το είδα με ενδιαφέρον και τι δεν τους είπε:
Για τα λάθη που κάναν με την Ελλάδα, ότι ευνόησαν τους κερδοσκόπους, ότι κερδισμένοι είναι Γάλλοι και Γερμανοί με τις αγορές όπλων ως και αφοπλισμό της Νοτιανατολικής Ευρώπης με την εγγύηση της Ευρώπης και απόσυρση των Τουρκικών στρατευμάτων από Βόρεια Κύπρο. Δείτε το
Ευχαρίστως θα συνυπέγραφα το κειμενό σου Θεοφάνια, αλλά σε κείμενο μου τον Σεπτέμβρη εξηγώ πως θεωρώ ήδη Ελληνα τον «κόκκινο Ντάνι»
Και κάτι ακόμη. Το βιντεάκι αυτό ενώ πέρασε μια βδομάδα από την μέρα που μου το έκανε γνωστό η Θεοφάνια δεν το είδα πουθενά στην τηλεόραση. Οχι πως του παρακολουθώ ιδιαίτερα αλλά αν «έπαιζε» πουθενά σίγουρα θα το έβλεπα σε κάποια από τις συνηθισμένες ανακυκλώσεις.
Ειπε τόσα και τέτοια πράγματα βλέπετε ο κόκκινος Ντάνι που κανείς απ’ τους πολιτικός δε θα ‘θελε να ξέρουμε, για διαφορετικούς λόγους.

Τις έφαγε ο κ. Χατζηδάκης γιατί ποδόσφαιροποιήθηκε η πολιτική

Χαμός έγινε πάλι χθες στις κινητοποιήσεις. Χιλιάδες κόσμου βγήκε στον δρόμο στο κέντρο την Αθήνας, για να βροντοφωνάξει την αντίθεση του στο νομοσχέδιο που ήδη ψηφίστηκε. Γιατί, αφού ψηφίστηκε, ποιος ξέρει;
Τις «έφαγε» και ο κ. Χατζηδάκης που βρέθηκε, μάλλον συμπτοματικά εκεί. Θα μου πείτε γιατί ο κ. Χατζηδάκης; Βουλευτής της αντιπολίτευσης είναι. Δεν ψήφισε το μνημόνιο και το κόμμα του είναι (αντίθετα με την ιδεολογία του κι αυτό όπως και η κυβέρνηση) δηλώνει αντιμνημονιακό.
Αυτό με προβλημάτισε κι εμένα, όπως πολλούς ακόμη πιστεύω. Βέβαια την βία αυτού του είδους την καταδικάζουμε. Μου θύμισε η βία αυτή την ποδοσφαιρική βια. Που είναι τελείως τυφλή. Δεν τολμας να πεις οτι είσαι Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκος στην Θεσσαλονίκη, σε ορισμένα στέκια ή το αντίθετο σε στέκια των Αθηνών ή του Πειραιά. Αντίστοιχα και στις άλλες πόλεις. Ποιος μάγκας θα πει ό,τι υποτρίζει την ΑΕΛ στον Βόλο ή Ολυμπιακό Βόλου στη Λάρισα
Κάτι άκτιστοιχο είχε κάνει «σκετσάκι» ο Αντώνης Κανάκης κάποτε στους ΑΜΑΝ.
Έσπαγε ένας τους αυτοκίνητο. Ρώτησε άλλος. Γιατί το σπας; Μα έχει, η απάντηση, αθηναϊκές πινακίδες.
- Και σαν έχει Αθηναϊκές πινακίδες
- Έτσι είπε ο (το παρατσούκλι φανατικού ΠΑΟΚτζη) «τα αυτοκίνητα με Αθηναϊκες πινακίδες τα σπάμε
Αυτή είναι και η αιτία που εδάρη ο κ Χατζηδάκης.
Είναι πολιτικός (και μάλιστα βουλευτής)
Ε τους πολιτικούς τους δέρνουμε, γιατί αυτοί φταίνε για τα χάλια μας και πιο πολύ οι βουλευτές