Χειροπέδες σε οικογένεια στα Σεπόλια: Στο νοσοκομείο ο πατέρας - Στο τμήμα τα αδέλφια

Απίστευτες σκηνές διαδραματίστηκαν το απόγευμα της Τρίτης 17 Νοεμβρίου 2020, στα Σεπόλια. Την αναίτια επίθεση της αστυνομίας στα μέλη οικογένειας κάτω από το σπίτι τους στα Σεπόλια καταγγέλλει η συλλογικότητα «Μένουμε Ενεργοί - Υγεία, Συλλογικότητα, Αλληλεγγύη» που ανάρτησε βίντεο με τα επεισόδια (δείτε το εδώ)

• • •

Όπως καταγγέλλεται, οι αστυνομικοί αφού πέρασαν χειροπέδες στον γιο της οικογένειας, μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μέλος του φοιτητικού συλλόγου Τοπογράφων ΕΜΠ, στην πιλοτή του σπιτιού του, η αδερφή του, η μητέρα και «ο πατέρας του, που προσπάθησαν να τον προστατεύσουν και να διαμαρτυρηθούν, ξυλοκοπήθηκαν κι αυτοί».

 Σύμφωνα με πληροφορίες, η μητέρα και ο γιος -μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-, αφού συμμετείχαν σε πορεία στον Σταθμό Λαρίσης, πήραν το μετρό για να πάνε στο σπίτι τους στα Σεπόλια. Στην έξοδο όμως του σταθμού Σεπολίων, τους εντόπισαν άντρες της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. που αστυνόμευαν την περιοχή και τους κυνήγησαν μαζί με άλλα συγκεντρωμένα άτομα μέχρι την είσοδο της πολυκατοικίας όπου μένουν. Εκεί πέρασαν χειροπέδες στον γιο με σκοπό να τον προσαγάγουν, ενώ η μητέρα τραυματίστηκε σύμφωνα με τη δικηγόρο της οικογένειας πάνω στη μικροένταση που ακολούθησε της προσαγωγής του γιου της και μεταφέρθηκε στον «Ευαγγελισμό». Ο γιος οδηγήθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Κολωνού, όπου είχαν προσαχθεί και άλλα άτομα.

 Στο μεταξύ έξω από το τμήμα άρχισαν να συγκεντρώνονται αρκετά άτομα μεταξύ των οποίων ο πατέρας και η αδελφή του νεαρού. Δημιουργήθηκε ένταση κατά την οποία ο πατέρας έπαθε καρδιακό επεισόδιο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου, σύμφωνα με πληροφορίες, νοσηλεύεται φρουρούμενος, ενώ η κόρη οδηγήθηκε στο Α.Τ. Κολωνού.

 

Ισχαιμικό σοκ ο πατέρας

Ισχαιμικό επεισόδιο υπέστη ο 55χρονος πατέρας διαδηλωτή, ο οποίος συνελήφθη το απόγευμα της 17ης Νοεμβρίου έξω από το σπίτι του στα Σεπόλια. Ο 55χρονος νοσηλεύεται στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» και έχει διαφύγει τον κίνδυνο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ιστορικό καρδιολογικών προβλημάτων. Το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου ο Εισαγγελέας έδωσε εντολή, προκειμένου ο 55χρονος να αφεθεί ελεύθερος και τότε αποχώρησαν από το νοσοκομείο οι αστυνομικοί.

 

Η δικηγόρος της οικογένειας

Όπως ανέφερε η δικηγόρος της οικογένειας Αντωνία Λεγάκη μιλώντας στο Kontra24,  οι δυνάμεις ΔΕΛΤΑ μπήκαν βίαια στην είσοδο της πολυκατοικίας της οικογένειας Κατή και άρχισαν να ξυλοκοπούν τον Ορέστη Κατή, ενώ ξυλοκόπησαν και τη μητέρα που αντέδρασε. Ο πατέρας και η κόρη πήγαν στο ΑΤ Κολωνού για να διαμαρτυρηθούν για αυτή τη συμπεριφορά. Με το που πήγε οι αστυνομικοί πέταξαν κάτω τον πατέρα, τον πάτησαν και έπαθε καρδιακό επεισόδιο.

 Τον πήρε το ασθενοφόρο τον πήγε στον Ευαγγελισμό όπου νοσηλεύεται φρουρούμενος. Εκεί μπροστά στα μάτια όλων συλλαμβάνεται και ο φίλος του πατέρα που τους έχει μεταφέρει εκεί. Κρατείται στο αστυνομικό. Τμήμα. Συλλαμβάνεται και η κόρη της οικογένειας Λυδία Κατή που την πετάνε κάτω. Ο αστυνομικός την έσυρε στο έδαφος για να την βάλει στο τμήμα

 

Η εκδοχή της Ασυνομίας

Ο ντόρος που δημιουργήθηκε και τα όσα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας, ανάγκασαν την ΕΛ.ΑΣ να δώσει την δική της εκδοχή με την παρακάτω ανακοίνωση...

 «Σήμερα το μεσημέρι, στο σταθμό μετρό Σεπολίων, ομάδα ατόμων επιτέθηκε σε αστυνομικούς της Ομάδας «ΔΡΑΣΗ» πετώντας εναντίον τους πέτρες, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν δύο αστυνομικοί, οι οποίοι διακομίστηκαν σε νοσοκομείο για την παροχή πρώτων βοηθειών.

 Τα άτομα διέφυγαν από το σημείο και ένα από αυτά συνελήφθη σε κοντινή απόσταση, εξωτερικά πολυκατοικίας. Πρόκειται για 24χρονο ημεδαπό, σε βάρος του οποίου σχηματίστηκε από την Υποδιεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής δικογραφία, για σωματικές βλάβες, απείθεια, αντίσταση, διατάραξη οικιακής ειρήνης, παράβαση της νομοθεσίας για τα όπλα και των διατάξεων περί κορωνοϊού.

 Μετά τη σύλληψη του 24χρονου, ομάδα (40) περίπου ατόμων, μεταξύ των οποίων και οικεία του πρόσωπα, μετέβησαν έξω από το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα, όπου προπηλάκισαν, εξύβρισαν και επιχείρησαν να τραυματίσουν με χρήση σωματικής βίας και πετώντας μεταλλικά αντικείμενα τους παρευρισκόμενους αστυνομικούς.

 Συνελήφθησαν (4) άτομα, μεταξύ των οποίων και (2) οικεία πρόσωπα του 24χρονου συλληφθέντα, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία από την Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Αθηνών για απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης, βία κατά υπαλλήλων και δικαστικών προσώπων, εξύβριση, διατάραξη οικιακής ειρήνης και παράβαση της νομοθεσίας για τα όπλα.

 Ένας από τους συλληφθέντες, με εντολή του αρμόδιου Εισαγγελέα, αφέθηκε ελεύθερος, καθώς νοσηλεύεται σε νοσοκομείο, με παθολογικά αίτια.

 Οι υπόλοιποι συλληφθέντες θα οδηγηθούν αύριο στην αρμόδια Εισαγγελία».

Στο video πάντως (δείτε το εδώ) δεν φαίνονται πάντως οι αστυνομικοί να απειλούνται ιδιαίτερα, καθώς πρόκειται για ανθρώπους μεγάλους ηλικίας που είναι συγκεντρωμένοι και πολλές γυναίκες.

 

 

Αναδημοσίευση: zougla.gr, kontranews.gr, ethnos.gr και gazzetta.gr

Γιώργος Κηρύκου: Ο αφανής ήρωας του Πολυτεχνείου που «χάθηκε» ηρωικά το 1993

Νύχτα 17ης Νοεμβρίου 1973... Το εκτυφλωτικό φως των εισβολέων «δείχνει τον δρόμο» στο τεθωρακισμένο. Διαβολικοί ήχοι από τις μηχανές και τις ερπύστριες των τανκς. Κλαγγές όπλων. Μετά το νεύμα του αξιωματικού, η ... εισβολή.

Αυτός σκαρφαλωμένος στην κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου ανεμίζει την ελληνική σημαία και φωνάζει, «όχι, αδέρφια, δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό».

Μαζί με την πόρτα του Πολυτεχνείου, όλα γκρεμίστηκαν μέσα του, έγιναν συντρίμμια. Ποτέ όμως δεν φοβήθηκε για την τύχη του. Γνώριζε καλά πως χρειαζόταν αγώνας για το ταξίδι που τελειωμό δεν είχε. Αγώνας κι αγωνία για τη ζωή, που μας ξεπερνάει και συνεχίζεται... Το όνομά του: Γιώργος Κηρύκου!

• • •

Είναι ένας από τους αφανείς ήρωες του Πολυτεχνείου. Αυτός συνέχισε, επέζησε, συνελήφθη, βασανίστηκε, αποσύρθηκε, σιώπησε και δύο δεκαετίες μετά την εξέγερση κάηκε στην καταστρεπτική φωτιά της Ικαρίας, το 1993, στην προσπάθειά του να απεγκλωβίσει από τον πύρινο κλοιό μια γερόντισσα που κουβαλούσε στην πλάτη του. Μία ακόμη θυσία...

 

Κυνηγώντας το όνειρο

Ο 38χρονος Γιώργος Κηρύκος, ένα από τα πέντε παιδιά μιας φτωχής οικογένειας από την Ικαρία, είχε επιλέξει τον δρόμο της φωτιάς ως το τέλος. Η επανάσταση δεν ήταν κάτι που γινόταν έξω απ’ αυτόν. Η μικρότερη αδελφή του, Όλγα, μόλις 11 ετών τότε, θυμάται τον Γιώργο να λέει με υπερηφάνεια: «Άντε ν' αστράψει το όραμα, να φωτιστεί η ύπαρξή μας, μπας και πάρει φωτιά ο κόσμος».

Παλικαράκι 18 ετών, με ένα σακίδιο στον ώμο και με λιγοστά χρήματα, έφυγε από το νησί για να κυνηγήσει το όνειρο στη μεγαλούπολη. Οικοδομή, ελαιοχρωματιστής, ήταν μερικές από τις δουλειές που έκανε εκείνον τον καιρό. Το όνειρό του όμως και η μεγάλη του αγάπη ήταν η κιθάρα. Του άρεσε να φτιάχνει στιχάκια και να τραγουδάει για τους ανθρώπους, για τη ζωή, για το άγνωστο αύριο που ξημερώνει.

Ο αρραβώνας του με μια φοιτήτρια, τη Μαρία, που έχασε μέσα στη δίνη των γεγονότων, τον έφεραν στα 19 του χρόνια στο Πολυτεχνείο. «Δεν άρεσε στον αδερφό μου να μιλάει για το Πολυτεχνείο, γιατί θεωρούσε ότι δεν είχε κάνει κάτι σημαντικό», ανέφερε η 42χρονη, τότε, αδελφή του Όλγα.

«Δεν είχε πάει ποτέ σε επέτειο εορτασμού του. Την ώρα που μπήκαν μέσα τα τανκς, αυτός ήταν κρεμασμένος πάνω στην κολόνα και κρατούσε την ελληνική σημαία. Άρχισε να τρέχει μαζί με άλλους και, όπως μου είχε πει, κρύφτηκε σ' έναν φωταγωγό. Τον έπιασαν όμως και φυλακίστηκε για έναν μήνα στο Χαϊδάρι. Οι βασανιστές του τον χτυπούσαν ανελέητα, τα ρούχα του ήταν ποτισμένα από το αίμα, αλλά ο Γιώργος άντεξε. Η μητέρα μου είχε τρελαθεί, έκλαιγε και έλεγε συνεχώς ‘’χάθηκε το παιδί μου’’. Οι μέρες περνούσαν και οι ελπίδες εξανεμίζονταν, ώσπου ένα γράμμα της Μαρίας έφερε ξανά στο σπίτι μας τη χαρά. Ο Γιώργος ήταν ζωντανός. Μέσω ενός φαντάρου ο αδελφός μου επικοινώνησε με την αγαπημένη του και λίγες μέρες μετά είχε αποφυλακιστεί».

 

Σε Βραζιλία και ΗΠΑ

Πέρασε αρκετός καιρός μέχρι να συνέλθει από τον ξυλοδαρμό και το σοκ που είχε υποστεί ο Γιώργος. Ποτέ όμως δεν θέλησε να δημοσιοποιήσει οτιδήποτε για την ιστορία του Πολυτεχνείου. Λίγους μήνες μετά μπαρκάρισε λόγων των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε και ταξίδεψε μέχρι τη μακρινή Βραζιλία. Γύρισε όμως γρήγορα, αφού ήταν παράνομος και δεν είχε κανένα χαρτί μαζί του. Έμεινε για λίγο στην Αθήνα και ύστερα έφυγε για την Αμερική, όπου γνώρισε μία κοπέλα από το Κολοράντο, παντρεύτηκε απέκτησε κι έναν γιο κι έμεινε εκεί δέκα χρόνια. Έπαιζε κιθάρα σε μαγαζιά της Αστόριας. «Έκανε αυτό που αγαπούσε», σύμφωνα με την αδερφή του Όλγα.

«Χώρισε όμως με τη γυναίκα του και το ‘87 επέστρεψε στην Ικαρία και έμεινε μαζί με τη μητέρα μας, όπου έφτιαξε ξανά τη ζωή του κι έκανε έναν δεύτερο γάμο με τη Φανή». Στο νησί παρέδιδε μαθήματα κιθάρας. Το παρατσούκλι του ήταν «Αλμπάνο» κι όλο το χωριό έτσι τον αποκαλούσε.

Όλα στη ζωή του Γιώργου κυλούσαν ομαλά, ώσπου το καλοκαίρι του 1993 θα γραφόταν ο τραγικός επίλογος. Όταν άκουσε ότι στην περιοχή Παναγιά είχε ξεσπάσει φωτιά και είχαν παγιδευτεί τέσσερις γέροντες, έτρεξε με τους φίλους του, τον Δημήτρη Τσαγανό και τον Ηλία Φυσανίδα, να τους σώσουν. Τους μετέφεραν σε άλλο μέρος, πιστεύοντας ότι ήταν ασφαλείς.

Ο αέρας όμως γύρισε ξαφνικά και η φωτιά ήρθε επάνω τους. Εγκλωβίστηκαν και κάηκαν όλοι.  «Είμαι υπερήφανη για τον αδελφό μου. Για μας ο Γιώργος ζει, δεν έχει πεθάνει. Μιλάω γι’ αυτόν συνεχώς στα δυο μου παιδιά. Η γλύκα του συναισθήματος και η τρυφεράδα του γεννάει τη μνήμη και το όνειρο. Μπορεί να συντρίψει και την πιο σκληρή πραγματικότητα. Η αγάπη μας γι’ αυτόν γεμίζει τα κενά της απώλειάς του».

 

• Το κείμενο είναι της Μαρίνας Ζιώζιου και δημοσιεύτηκε στο «Έθνος της Κυριακής» στις 14 Νοεμβρίου του 2004

 

 

Αναδημοσίευση: ethnos.gr

Κουμής, Κανελλοπούλου και Καλτεζάς: Οι δολοφονημένοι στις εκδηλώσεις για την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Μιχάλης Καλτεζάς, Σταματίνα Κανελλοπούλου και Ιάκωβος

Κουμής: Οι τελευταίοι νεκροί της εξέγερσης του Πολυτεχνείου

Σαν σήμερα, στις 16 Νοεμβρίου 1980, δολοφονήθηκαν ο Κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής και η εργάτρια από το Περιστέρι, Σταματίνα Κανελλοπούλου - θύματα και οι δύο της αστυνομικής βίας στην πορεία του Πολυτεχνείου του 1980. Η πορεία αυτή έμεινε στην ιστορία για τα πιο αιματηρά γεγονότα μετά τη μεταπολίτευση.

• • •

Η δολοφονία των δύο νέων από τις δυνάμεις των ΜΑΤ δεν ήρθε σε τυχαία χρονική συγκυρία. Όπως αναφέρεται στο ιστορικό λεύκωμα της εφημερίδας «Καθημερινή», το φθινόπωρο του 1980 η κυβέρνηση Ράλλη είχε θέσει ως πρώτη προτεραιότητα μιας ιδιαίτερα φιλόδοξης ατζέντας την άρση όλων των εκκρεμοτήτων στις σχέσεις της Ελλάδας με το «δυτικό κόσμο». Στο πλαίσιο αυτό, στις 21 Οκτωβρίου 1980 η Ελλάδα έγινε ξανά δεκτή στη στρατιωτική δομή του ΝΑΤΟ, ενώ η κυβέρνηση είχε ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ για την ανανέωση των συμφωνιών παραμονής των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα και ο Ευάγγελος Αβέρωφ, τότε υπουργός Άμυνας, συμμετείχε για πρώτη φορά μετά την αντιπολίτευση στην Επιτροπή Πυρηνικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ.

Η αντίδραση του λαού ήταν έντονη, ενώ διάχυτος ήταν ο αντιαμερικανισμός, ιδίως ανάμεσα στους φοιτητές, καθώς ήταν νωπές ακόμα οι μνήμες της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και του αμερικανικού παράγοντα στην ελληνική στρατιωτική Χούντα. Ωστόσο, για την κυβέρνηση, το ενδεχόμενο η πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου να κινηθεί προς την αμερικανική πρεσβεία αποτελούσε εξέλιξη που έπρεπε πάση θυσία να αποφευχθεί. Έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες η κυβέρνηση απαγορεύει στην πορεία να κατευθυνθεί προς την Αμερικάνικη πρεσβεία και θέτει ως όριο την πλατεία Συντάγματος: οι διαδηλωτές μπορούσαν να φτάσουν μόνο ως το Σύνταγμα και εκεί να διαλυθούν.

Η στάση της αντιπολίτευσης παραμένει υποτονική. Με το βλέμμα στραμμένο προς τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους και μπροστά στην επιθετική στάση της κυβέρνησης που δηλώνει αποφασισμένη να σταματήσει με τη βία οποιαδήποτε προσπάθεια να φτάσει η πορεία στην Πρεσβεία, ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ γρήγορα συμβιβάζονται με την κυβερνητική απαγόρευση. Στο ίδιο πλαίσιο, το κεντρικό συμβούλιο της ΕΦΕΕ – αποτελούμενο κατά πλειοψηφία από τα μέλη της ΚΝΕ και της νεολαίας ΠΑΣΟΚ – αποφασίζει να πειθαρχήσει στην απαγόρευση, ενώ η αριστερή μειοψηφία, αποτελούμενη από οργανώσεις όπως οι ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ, ΕΚΟΝ, Ρήγας Φεραίος-Β' Πανελλαδική, ΚΚΕ μ-λ, ΕΚΚΕ και άλλες, αποφασίζουν να συνεχίσουν προς την αμερικανική Πρεσβεία.

 

Η πορεία και τα επεισόδια

Η συγκέντρωση της ΕΦΕΕ έληξε κατά τις 6 το απόγευμα της Κυριακής, 16 Νοεβρίου, και στη συνέχεια η πορεία ανέβηκε την οδό Σταδίου και συνέχισε προς την πλατεία Συντάγματος, με έντονο το αντιαμερικανικό στοιχείο και με σημαντική περιφρούρηση της πορείας από δυνάμεις των πολιτικών κομμάτων. Από την άλλη, στα Χαυτεία, οργανώνει συγκέντρωση η μειοψηφία της ΕΦΕΕ, η οποία με περίπου 1.000 φοιτητές ετοιμάζεται να κινηθεί προς την αμερικανική Πρεσβεία και γύρω στις 7.30 εισέρχεται στο κύριο σώμα της πορείας. Η πορεία φτάνει στο Σύνταγμα και τα κύρια μπλοκ της αρχίζουν σταδιακά να διαλύονται ειρηνικά. Ωστόσο, γύρω στις 9 το βράδυ, συγκεντρώνονται υπό την αιγίδα της μειοψηφίας της ΕΦΕΕ περίπου 3.000 άτομα στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και επιχειρούν να κινηθούν προς την οδό Βασιλίσσης Σοφίας, όπου είναι παρατεταγμένοι αστυνομικοί και από πίσω τους τα ΜΑΤ.

Για λίγα λεπτά, τα δύο μέτωπα έμειναν ακίνητα και ανταλλάχθηκαν διαξιφισμοί, ενώ σύντομα οι διαδηλωτές κατάφεραν να σπάσουν τον κλοιό των αστυνομικών και να κινηθούν προς την Πρεσβεία. Στη συνέχεια, ο προϊστάμενος της εισαγγελίας, Γ. Κουβέλης, πήρε την κατάσταση στα χέρια του: έδωσε εντολή στις έξι διμοιρίες των ΜΑΤ που βρίσκονταν παρατεταγμένες πίσω απ’ τον αστυνομικό κλοιό να επιτεθούν. Σε λίγα λεπτά το μπλοκ των διαδηλωτών έκανε τα πρώτα βήματα προς τον σχηματισμό των ΜΑΤ και τότε αυτά επιτέθηκαν. Η μάζα των διαδηλωτών ήταν πυκνή και η υποχώρηση ήταν δύσκολη.

Αρχίζει τότε ένα όργιο βίας, με χρήση όχι μόνο κλομπ αλλά – για πρώτη φορά μετά τη Χούντα – και πυροβόλων όπλων, ενώ η αστυνομία επιστρατεύει και «αύρες», τα ειδικά τεθωρακισμένα οχήματά της για την απώθηση των διαδηλωτών. Τα ΜΑΤ ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο και επιτίθενται όχι μόνο στους διαδηλωτές που αψήφησαν την κυβερνητική απαγόρευση, αλλά και κατά αυτών που ειρηνικά διαδήλωναν προς την πλατεία Συντάγματος. Τα επεισόδια χαρακτηρίστηκαν από σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο ως τα πιο αιματηρά μετά τα Ιουλιανά και διήρκεσαν μέχρι τις 4 τα χαράματα.

 

Κουμής και Κανελλοπούλου: τα τραγικά θύματα

Τη νύχτα εκείνη, η Σταματίνα Κανελλοπούλου, εργάτρια από το Περιστέρι, έπεσε αναίσθητη και αιμόφυρτη από αλλεπάλληλα χτυπήματα αστυνομικών κλομπ στην οδό Πανεπιστημίου. Μια ομάδα αστυνομικών την ξυλοκόπησε και τη χτύπησε αλύπητα στο κεφάλι και στο σώμα. Μεταφέρθηκε αναίσθητη στο «Ιπποκράτειο» όπου άφησε την τελευταία της πνοή, προτού οι γιατροί της προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες. Το πόρισμα του ιατροδικαστή συγκλονίζει: 18 χτυπήματα στο κρανίο, πολλαπλά κατάγματα και βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση.

Ο Κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής συμμετείχε στη συγκεκριμένη πορεία με τους συντρόφους του της «Επιτροπής Αυτοδιάθεσης Κύπρου». Στην Πλατεία Συντάγματος έγινε θύμα άγριας επίθεσης των ΜΑΤ, η οποία τον άφησε επί τόπου βαριά τραυματισμένο. Μάλιστα, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ο Κουμής δεν είχε λάβει καν μέρος στα επεισόδια, αλλά καθόταν σε παρακείμενο καφενείο την ώρα των επεισοδίων. Ο Κουμής μεταφέρεται στο Λαϊκό Νοσοκομείο και το βράδυ της Κυριακής είναι ήδη κλινικά νεκρός. Την Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου, κηδεύεται στην Κύπρο και αμέσως μετά πραγματοποιείται πορεία διαμαρτυρίας προς την Ελληνική Πρεσβεία της Λευκωσίας.

 

«Και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σπάθην κρατεί»

Την ευθύνη για τα αιματηρά γεγονότα ο πολιτικός κόσμος αποφάσισε να τη ρίξει στους διαδηλωτές. Στις 10 το βράδυ της ημέρας των επεισοδίων ο Ανδρέας Παπανδρέου δηλώνει ότι «μικρές ομάδες ανευθύνων στοιχείων και προβοκατόρων άγνωστης και ύποπτης προέλευσης δημιούργησαν θλιβερά έκτροπα με προφανή σκοπό να αμαυρώσουν και να δυσφημήσουν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο του Πολυτεχνείου». Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση περιορίστηκε να εκφράσει την οργή της για τις «οργανωμένες ομάδες αναρχικών και εξτρεμιστικών στοιχείων» που «αμαύρωσαν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο και προκάλεσαν βάναυσα τα δημοκρατικά και ειρηνικά αισθήματα του συνόλου του ελληνικού λαού». Σε ό,τι αφορά το θάνατο της Κανελλοπούλου, η κυβέρνηση περιορίσθηκε να δηλώσει ότι «για τις συνθήκες υπό τις οποίες σημειώθηκε ο θάνατος νεαρής εργάτριας διετάχθησαν διοικητικές ανακρίσεις».

Στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή μία εβδομάδα αργότερα ο πρωθυπουργός, κ.Ράλλης, έκανε την εξής δήλωση που έμεινε στην ιστορία: «Και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σπάθην κρατεί στα χέρια του για να αμυνθεί εναντίον των δαιμόνων. Δεν κρατεί άνθη». «Θα ήταν σε θέση, πραγματικά, η Αστυνομία στο σημείο της σύγκρουσης να προχωρήσει με ελιγμό τέτοιο, ώστε να αποκοπεί, το επαναλαμβάνω, το σώμα των 2.000 εξτρεμιστών και εκεί να τους αντιμετωπίσει», δήλωσε από την πλευρά του και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Όσο για τις «διοικητικές ανακρίσεις» για το θάνατο των δύο διαδηλωτών καμία απάντηση δε δόθηκε, κανένας ένοχος δεν τιμωρήθηκε. Τα ονόματά τους κοντεύουν να ξεχαστούν στις μέρες μας, τοποθετούμενα στον τραγικό κατάλογο των νεκρών αγωνιστών για τους οποίους δεν αποδόθηκε ποτέ δικαιοσύνη.

 

1985: Η ματωμένη επέτειος του Πολυτεχνείου

Τo 1985, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, ο 15χρονος μαθητής Μιχάλης Καλτεζάς, πέφτει νεκρός από σφαίρα του αστυνομικού Α. Μελίστα. Ο αστυνομικός καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 2,5 χρόνια φυλάκισης με αναστολή ενώ σε β’ βαθμό, στις 25/1/1990, αθωώθηκε.

Στις 17 Νοεμβρίου του 1985, η πορεία για την 12η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είχε ξεκινήσει και ολοκληρωθεί ομαλά, χωρίς να σημειωθούν επεισόδια. Στα Εξάρχεια, μια ομάδα ΜΑΤ ανταλλάσσει λεκτικούς διαξιφισμούς με ομάδα νεαρών. Στο σημείο φτάνουν επιπλέον αστυνομικές δυνάμεις καταστολής από παρακείμενη «κλούβα», ενώ πολλαπλασιάζονται και οι νεαροί. Τα επεισόδια σύντομα εξαπλώνονται στο κέντρο της Αθήνας. Μια ομάδα νεαρών πετάει μολότοφ προς την κλούβα.

Ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας, ήταν ο μοναδικός, που οι συνάδελφοι του τον περιγράφουν ως πανικόβλητο και εκτός εαυτού. Σημαδεύει και πυροβολεί πισώπλατα τον 15χρονο μαθητή Μιχάλη Καλτεζά, ο οποίος απομακρυνόταν από το σημείο και ο οποίος, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, δεν συμμετείχε στα επεισόδια. Η σφαίρα βρίσκει στο κρανίο τον 15χρονο μαθητή. Ο ανήλικος μεταφέρεται από ασθενοφόρο στον Ευαγγελισμό, όπου απλά διαπιστώνεται ο θάνατός του. Το όνομά του προστίθεται στη λίστα των θυμάτων της αστυνομικής βίας σε επέτειο για το Πολυτεχνείο, μαζί με αυτά των Κούμη και Κανελλοπούλου.

Η είδηση της δολοφονίας του ανήλικου μαθητή προκαλεί την κατάληψη του παλιού Χημείου στην οδό Σόλωνος, αλλά και του Πολυτεχνείου. Η Επιτροπή Πανεπιστημιακού Ασύλου, με πρόεδρο τον πρύτανη Μιχ. Σταθόπουλο, παρέχει άδεια εισόδου για το Χημείο στις αστυνομικές δυνάμεις. Για πρώτη φορά μετά το 1976, γίνεται χρήση δακρυγόνων αερίων, ενώ οι αστυνομικοί ξυλοκοπούν και συλλαμβάνουν 37 άτομα. Επρόκειτο για την πρώτη άρση του ασύλου από την επίσημη θεσμοθέτησή του το 1982. Η κατάληψη του Πολυτεχνείο έληξε μετά από διαπραγματεύσεις, χωρίς επεισόδια.

Τα επεισόδια στην πρωτεύουσα συνεχίστηκαν και τις επόμενες μέρες. Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, Μένιος Κουτσόγιωργας, υπέβαλλε την παραίτησή του μετά τη δολοφονία του μαθητή και τα επεισόδια. Ο τότε πρωθυπουργός όμως, Ανδρέας Παπανδρέου, δεν την κάνει δεκτή αλλά τέθηκε σε διαθεσιμότητα όλη η τότε ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας. Η «17 Νοέμβρη», σε αντίποινα για τη δολοφονία του μαθητή από τις αστυνομικές δυνάμεις, όπως την αιτιολόγησε, πραγματοποιεί βομβιστική επίθεση κατά κλούβας των ΜΑΤ, κοντά στο ξενοδοχείο Κάραβελ, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ο αστυνομικός Νίκος Γεωργακόπουλος και 12 άλλοι να τραυματιστούν.

Ο δράστης της δολοφονίας του 15χρονου μαθητή, Αθανάσιος Μελίστας, με συνήγορο υπεράσπισης τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο, αθωώνεται σε β’ βαθμό, στις 25/1/1990, με το ελαφρυντικό ότι διέπραξε το έγκλημα «εν βρασμώ ψυχής». Η είδηση της αθώωσής του προκάλεσε νέα σοβαρά επεισόδια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ενώ το Πολυτεχνείο τελούσε υπό κατάληψη για 18 μέρες.

 

 

Αναδημοσίευση: tvxs.gr και 2η σελίδα από το tvxs.gr

Γινόμαστε ολοένα και πιο σιχαμένοι!

Τη γνώμη του για το σινάφι του, τους δημοσιογράφους, εκφράζει ο διευθυντής της «δημοκρατίας» Δημήτρης Ριζούλης. Σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο, που τα λέει όλα, την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου

• • •

Τα έχουμε ζήσει και στο παρελθόν. Τώρα όμως χάθηκε η μπάλα. Η εργαλοιοποίηση της επικοινωνίας εις βάρος της ουσίας έχει προσλάβει στην εποχή μας επικίνδυνες διαστάσεις.

Οδηγεί σε διαστρέβλωση της πραγματικότητας αλλά και σε ακραίες καταστάσεις, άρνησης ή ανυπακοής. Με δεδομένη την ιδιαίτερη συγκυρία του κορονοϊού, μία είναι η βασική εξήγηση της μη τήρησης των περιοριστικών μέτρων και κατ’ επέκταση της αναποτελεσματικότητάς τους. Χάθηκε κάθε ίχνος αξιοπιστίας. Πολύς κόσμος έπαψε να πιστεύει τους κυβερνώντες και κυρίως τους μεταφορείς των αποφάσεων του κράτους, δηλαδή τους δημοσιογράφους.

Η ενημέρωση βαδίζει σε πολύ σκοτεινούς δρόμους στην Ελλάδα. Η κρίση του κορονοϊού εκτόξευσε το φαινόμενο της στρεβλής παρουσίασης των ειδήσεων, με αποτέλεσμα να μην μπορούν πια να κρυφτούν όσοι μετέχουν στο παιχνιδάκι της κυβερνητικής προπαγάνδας. Η απαξίωση μεγαλώνει και η οργή στην κοινωνία πολλαπλασιάζεται. Μεγάλο μέρος της δημοσιογραφικής κοινότητας έχει μετατραπεί στο πιο σιχαμένο κομμάτι της κοινωνίας, δικαιώνοντας τα παλιά ισοπεδωτικά συνθήματα που φώναζαν πάσης φύσεως ακραίοι.

Οι περισσότερες δημοσιογραφικές φωνές (κυρίως στην τηλεόραση) παράγουν τοξικότητα. Είναι ο ρόλος του δημοσιογράφου να εμφανίζεται ως κοινός ρουφιάνος ψάχνοντας κάθε περίπτωση απείθαρχου ή ανεύθυνου πολίτη για να την καταγγείλει; Να παριστάνει τον χωροφύλακα, αναζητώντας αυτόν που δεν φοράει μάσκα ή κυκλοφορεί χωρίς να έχει στείλει το σωστό sms; Ποιος μας όρισε μακρύ χέρι του κράτους, να απειλούμε με υψωμένο το δάχτυλο, λες και αποτελούμε κάποια ειδική κατηγορία εκλεκτών που έχει αναλάβει να επιβάλει τη δημόσια τάξη;

Από την άλλη όμως, κλείνουμε (εννοώ ως κλάδος) τα μάτια στα κυβερνητικά λάθη, λειτουργούμε ως κομματικά όργανα, αναπαράγουμε άκριτα non papers επικοινωνιακών επιτελείων, διαλέγουμε ποιοι θα έχουν βήμα για να ακουστούν και ποιοι όχι, διακόπτουμε απόψεις που δεν ταυτίζονται με το επιδιωκόμενο αφήγημα, φιμώνουμε πρόσωπα (ακόμα και επιστήμονες), ειρωνευόμαστε τους φόβους ή την αμάθεια μερίδας της κοινωνίας… Είναι όλα αυτά δημοσιογραφία;

Η ρουφιανιά, η ψευτιά και η χρησιμοποίηση της γραφίδας ή του λόγου σαν «πιστόλι» μετατρέπει με ραγδαίο ρυθμό τον κλάδο μας στο πιο μισητό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Μόνο η αρμόδια ένωση, η ΕΣΗΕΑ, δεν το βλέπει και ασχολείται με άλλα, γιατί δεν θέλω να πιστέψω ότι είναι κι αυτή μέρος του παιχνιδιού της προπαγάνδας και της επιλεκτικής πληροφόρησης…

Αυτά που συμβαίνουν στις μέρες μας ξεπερνούν την άλλη σκοτεινή εποχή της ενημέρωσης κατά την έναρξη των Μνημονίων.

Η αισχρή προπαγάνδα του παλιού Mega που έκρυβε και παραποιούσε ειδήσεις (το ομολόγησαν άλλωστε πολλά στελέχη του εκ των υστέρων), κατηγορούσε τους πολίτες ότι αυτοί φταίνε γιατί ζούσαν πάνω από τις δυνάμεις τους και ευθυγραμμιζόταν με τις διαταγές των ξένων δανειστών και των Ελλήνων αντιπροσώπων τους μοιάζει… αθώα μπροστά σε όσα συμβαίνουν σήμερα. Γιατί τώρα το δημοσιογραφικό έγκλημα που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι φονικό. Αφορά τη διαχείριση μιας πανδημίας με 50 νεκρούς κάθε μέρα! Το έχουμε καταλάβει;

Η κοινωνία πρέπει να πειστεί για να ακολουθήσει πλήρως τα μέτρα και κυρίως να εμπιστευτεί τους επιστήμονες και αυτούς που φιλοξενούν τις απόψεις τους. Οταν αυτό γίνεται με κομματικά κριτήρια, εργαλειοποιείται πολιτικά η ιατρική άποψη με αντιδημοκρατικές μεθόδους και λοιδορείται μερίδα της ελληνικής κοινωνίας (που φτάνει περίπου στο 30%), ας μην αναρωτιόμαστε γιατί δεν υπάρχει αποτέλεσμα.

Όσο αυτά τα φαινόμενα συνεχίζονται και φουντώνουν, να είστε βέβαιοι ότι το ποσοστό των δύσπιστων και ανυπάκουων θα μεγαλώσει κι άλλο και ενδεχομένως να γίνει πλειοψηφικό.

Στο σκοτεινό σκηνικό της προπαγάνδας βλέπουμε εφημερίδες να ασχολούνται μόνο με την αντιπολίτευση, λες και αυτή κυβερνά. Να δικαιολογούνται κραυγαλέες κυβερνητικές αποτυχίες με αστεία επιχειρήματα που ακόμα και κομματικά στελέχη θα… κοκκίνιζαν να εκφέρουν.

Διάβαζα προχθές γελώντας ρεπορτάζ με τίτλο «αρρυθμίες στην τηλεκπαίδευση, κάθε αρχή και δύσκολη…» λες και δεν συνέβη τίποτα. Είδαμε non papers του Μαξίμου να αναπαράγονται αυτούσια σε μεγάλες ιστοσελίδες μαζί με τη σημείωση-εντολή προς τους δημοσιογράφους πώς πρέπει να παρουσιάσουν το θέμα. Είδαμε να αλλάζουν διαρκώς οι τίτλοι θεμάτων που δεν βολεύουν την κυβέρνηση μέχρι να γίνουν όσο light πρέπει!

Βλέπουμε καθημερινά παρουσιαστές να φιλοξενούν υπουργούς χωρίς κανέναν αντίλογο, μόνους τους στα τηλεπαράθυρα. Ακόμα και σατιρικές (ο Θεός να τις κάνει) εκπομπές να ρίχνονται στη μάχη της βρόμικης προπαγάνδας. Φτάνει πια!

Θα μου πείτε, εδώ είδαμε στην Αμερική τον απόλυτο ξεπεσμό της δημοσιογραφίας: πολιτικό αναλυτή να κλαίει on air στο CNN επειδή εξελέγη ο Μπάιντεν (και μάλιστα έσπευσαν ορισμένοι ανόητοι Έλληνες να τον αποθεώσουν). Η εργαλειοποίηση της επικοινωνίας και η εμπλοκή των σύγχρονων μέσων του διαδικτύου έχει προκαλέσει επικίνδυνες στρεβλώσεις φασιστικού τύπου και διασυρμό του λειτουργήματος της ενημέρωσης.

Γι’ αυτό απαιτείται ανασύσταση της παλιάς, καλής έντιμης δημοσιογραφίας. Που ακόμα κι αν έχει ιδεολογικό «χρώμα», διατηρεί αρχές και αξίες. Σέβεται την αντίθετη άποψη και απέχει από την τυφλή ταύτιση με την εξουσία. Όσο ουτοπικό κι αν ακούγεται, αυτός είναι ο μόνος δρόμος. Όχι για να σωθεί ο κλάδος μας, αλλά για να μην οδηγηθεί η κοινωνία σε ακόμα πιο ακραίες καταστάσεις.

Γιατί η Παρασκευή και 13 θεωρείται γρουσούζικη μέρα

Σήμερα είναι Παρασκευή και 13 και πολλοί θεωρούν, ειδικά στις αγγλόφωνες χώρες, ότι θα έχουν κακή τύχη και πως όλα θα πάνε στραβά.

Η σχετική φοβία ονομάζεται στα αγγλικά Paraskavedekatriaphobia, από τις ελληνικές λέξεις «Παρασκευή», «δεκατρία» και «φοβία».

Από πού προέρχεται, όμως, αυτή η μαζική φοβία για την Παρασκευή και 13 και γιατί γενικώς  θεωρείται ως μια κακή ημέρα και μέρα γρουσουζιάς;

Να σημειώσω πως οι  Έλληνες όπως και οι Ισπανόφωνοι λαοί έχουμε ως γρουσούζικη ημέρα την Τρίτη και 13.

• • •

Σύμφωνα με μελέτες, ο τρόμος για τον συνδυασμό «Παρασκευή και 13» είναι ο πλέον διαδεδομένος φόβος στις σύγχρονες ΗΠΑ. Μπορεί να εικάσει κανείς ότι η σημαντική επιρροή της συγκεκριμένης δεισιδαιμονίας σε ολόκληρο- σχεδόν- το δυτικό κόσμο εν μέρει οφείλεται στη... διαφήμιση, την οποία της έκανε η γνωστή, ομότιτλη σειρά των κινηματογραφικών θρίλερ.

 Προϋπήρχε όμως ο φόβος για τη «γρουσούζικη» - ή κάτι χειρότερο, αναλόγως του βαθμού κατά τον οποίο είναι κανείς προληπτικός- ημέρα. Πού οφείλεται λοιπόν αυτό το δέος;

 Οι εξηγήσεις χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Για την ακρίβεια, δυο κατηγορίες και δύο... ιστορίες Έχουμε τον αυτοτελή φόβο για τον αριθμό «13» (η μία κατηγορία), ομοίως για την ημέρα Παρασκευή (η άλλη).

 Όσο για τις δυο παμπάλαιες «ιστορίες», η μία παραπέμπει σε βορειοευρωπαϊκό μύθο κι η άλλη σε ένα μεσαιωνικό αιματηρό περιστατικό. Κάθε μία από τις δυο συνενώνει αμφότερους τους ξεχωριστούς φόβους- για την ημέρα και για τον αριθμό.

 

Βίβλος, Σκανδιναβία, πλημμύρα, «προπατορικό αμάρτημα»...

 Ας τα δούμε όλα αυτά, με τη σειρά.

 Τι γέννησε λοιπόν το φόβο για την Παρασκευή; Πρωτίστως, μια σειρά στοιχείων της θρησκευτικής, χριστιανικής, βιβλικής παράδοσης.

 Παρασκευή ήταν όταν σταυρώθηκε ο Χριστός, όταν έγινε η μεγάλη βιβλική πλημμύρα, όταν η Εύα έδωσε στον Αδάμ το απαγορευμένο μήλο.

 Ηχεί ίσως οξύμωρο, αλλά «λίκνο» της πρόληψης για την... κακή Παρασκευή ήταν η χριστιανική θρησκεία, η οποία φέρεται ως μεγάλος εχθρός των δεισιδαιμονιών!

 Κάπου εδώ, όμως, έχει θέση και η μυθοπλασία της Βόρειας Ευρώπης. Συγκεκριμένα, εκείνη που είχε ως «ορμητήριο» τη Σκανδιναβία και τη (σημερινή) Γερμανία.

 Η ίδια η αγγλική ονομασία Friday (Παρασκευή), σχετίζεται με τη Freya, τη θεά του έρωτα. Κάποια στιγμή, όταν εκχριστιανίστηκαν οι αντίστοιχοι βόρειοι πληθυσμοί, η Freya εξοβελίστηκε στα βουνά, ως μάγισσα. Σύμφωνα με το σχετικό θρύλο, η ... ερωτιάρα μάγισσα μια φορά την εβδομάδα προσκαλούσε σε γιορτή άλλες 11 «ομολόγους» της, μαζί και τον Διάβολο. Σύνολο, 12 μάγισσες και ο «Εξαποδώ».

 Να λοιπόν και το κακό «13», από κοινού – βεβαίως- με τον άκρατο πουριτανισμό, ο οποίος υπαγόρευσε τον στιγματισμό έρωτα ως συμμάχου των «δυνάμεων του Κακού»...

 Πού οφείλεται όμως ο ξεχωριστός φόβος για το «13»; Πολλές οι εκδοχές, τροφαντό το άθροισμά τους.

 Στο Μυστικό Δείπνο συμμετείχαν 12 μαθητές και ο Ιησούς. Αρχίζοντας τη μέτρηση από τον Χριστό, 13ος «βγαίνει» ο Ιούδας...

 Πάλι συναντάμε μύθο της Βόρειας Ευρώπης: Σε μια γιορτή θεών κατέφθασε- λεει- ένας απρόσκλητος, ο Loki. Αυτός ήταν 13ος στη σειρά. Μόλις πήγε, όλα έγιναν... μαντάρα. Δυο άλλοι θεοί καταστράφηκαν, η Γη δυστύχησε - και άλλα συναφή, θλιβερά, ολέθρια και αγωνιώδη.

 

Με το «13» αρχίζει το άγνωστο...

 Επίσης: Το «13» ενοχοποιήθηκε επειδή αίρει την «απόλυτη αρμονία και ισορροπία», την οποία θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει το δώδεκα, στη θρησκεία, τη μυθολογία, ή απλώς στην κίνηση του χρόνου και την αριθμητική.

 Δώδεκα ήταν οι θεοί του Ολύμπου, οι μαθητές του Χριστού, οι άθλοι του Ηρακλή. Δώδεκα είναι οι μήνες του έτους. Το «13» υποτίθεται ότι καταργεί τους ισορροπημένους, αναγνωρισμένους, οικείους «κύκλους ζωής» και οδηγεί σε κάτι άλλο, αν όχι εξ ορισμού ανεπιθύμητο, σίγουρα πάντως άγνωστο και για αυτό επίφοβο.

 Έχει και η αριθμητική το μερίδιό της: Εάν 13 ομοειδή αντικείμενα διαιρεθούν δια δύο, τρία, τέσσερα ή έξι, ένα περισσεύει. Το παρείσακτο...

 Α, να μην ξεχάσουμε: Οι συλλέκτες... αρχαίων στοιχείων ας σημειώσουν και το θρύλο, σύμφωνα με τον οποίο ο αυθάδης Φίλιππος Β' της Μακεδονίας πέθανε, επειδή τοποθέτησε το άγαλμά του δίπλα σε εκείνα των 12 θεών του Ολύμπου.

 Για να εμπλουτιστούν όλες οι σχετικές συλλογές: Στα Ταρό το «13» είναι θάνατος. Το 13ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης είναι «αφιερωμένο» στο «θηρίο» και τον «Αντίχριστο».

 Κάτι κακό είχαν να καταλογίσουν στο «13» και οι πρώτοι πολιτισμοί της Μεσοποταμίας: Κατά τον τελευταίο μήνα του έτους, ο οποίος σε αυτούς ήταν ο 13ος, οδηγείτο σε εκτέλεση ο εραστής της Ιέριας και κατόπιν αυτή επέλεγε τον επόμενο.

 Ναι, πάλι η μείξη του «κακού» με τον έρωτα. Μόνο που εκείνες οι κοινωνίες ήταν μητριαρχικές κι έτσι η Ιέρεια επέλεγε τα... αναλώσιμα θύματά της.

 Στον αντίποδα, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι και οι αρχαίοι Κινέζοι θεωρούσαν τυχερό το «13», αλλά μέσα σε τέτοια πλημμυρίδα αφορισμών, επί αιώνες, άντε να βρει... «το δίκιο» του ο καημενούλης ο αριθμός...

 Για την ιστορία – την ιστορία των προλήψεων και στην Άπω Ανατολής: Κινέζοι, Ιάπωνες και Κορεάτες θεωρούν γρουσούζικο το τέσσερα.

 

Πέθανε ο βασιλιάς, πέθανε ο Πάπας, «έμεινε» ο θρύλος...

 Τι μας μένει; Α, ναι, η δεύτερη ιστορία από αυτές που συνενώνουν το φόβο για τον αριθμό και το φόβο για την ημέρα.

 Ήταν Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου1307, όταν ο βασιλιάς της Γαλλίας Φίλιππος, ο επονομαζόμενος και «Ωραίος», έδωσε τη διαταγή να συλληφθούν όσοι ναϊτες ιππότες βρίσκονταν στη χώρα. Ακολούθησαν μαζικά βασανιστήρια και εκτελέσεις Ναϊτών.

 Υπήρξε και συνέχεια: Τον Μάρτιο του 1314 πέθαναν στην πυρά, ο αρχηγός των Ναϊτών στη Γαλλία, ο Ζακ ντε Μολέ και ένας από τους υπαρχηγούς του, ο Ζεφρί ντε Σαρνί. Ο θρύλος διατείνεται πως ο ντε Μολέ, προτού ξεψυχήσει, προέβλεψε ότι μέσα στο χρόνο θα πέθαιναν δυο άνθρωποι: Ο Φίλιππος κι ο Πάπας Κλήμης ο Πέμπτος, ο οποίος είχε πεισθεί από τον βασιλιά να συναινέσει στις διώξεις.

 Έτσι έγινε. Ο Πάπας «έφυγε» από ασθένεια κι ο Φίλιππος χτυπημένος από αγριογούρουνο, κατά τη διάρκεια κυνηγιού. Αυτό ήταν! Η «επιβεβαίωση» του Ο Ντε Μολέ προσέδωσε άφθονο μεταφυσικό... κύρος στη μαύρη, για τους Ναϊτες, ημερομηνία της απαρχής των συλλήψεων.

 

Οι Ιταλοί έχουν άλλο... χαβά

 Οι Ιταλοί, πάλι, τα έχουν με το δέκα επτά... Άκου λόγος: Γραμμένο με το ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης, το «17» είναι «XVII». Οι Ιταλοί παρατήρησαν πως με έναν απλό αναγραμματισμό ο αριθμός μετατρέπεται σε «VIXI». Ε, επειδή αυτό στα Λατινικά είναι το ρήμα «ζω» σε παρελθόντα χρόνο, οι ευφάνταστοι Ιταλοί ταύτισαν το «17» με το τέλος της ζωής! Προφανώς όποιος ψάχνει και ψάχνεται έτσι, μπορεί να «ενοχοποιήσει» τα πάντα.

 Αυτά ως προς την ιστορία της γέννησης και της... ενηλικίωσης της δοξασίας, για την ημέρα «Παρασκευή και 13». Για τους λόγους της συντήρησης του φόβου, ως «εκπροσώπου» συλλογικών και προσωπικών ανασφαλειών, ας μιλήσουν ψυχολόγοι και λοιποί ειδήμονες.

 Εξυπακούεται πως όποιος θέλει, με επιλεκτική τακτική μπορεί να δικαιώσει οποιαδήποτε δεισιδαιμονία επιθυμεί. Μπορεί να θυμάται, από το προσωπικό κακό του συνέβη κάποια «Παρασκευή και 13» μέχρι, πχ, την «Μαύρη Παρασκευή» της Γουόλ Στριτ του 1989, όταν ο μήνας είχε «13»...

 Φυσικά δικαιούται να μην θυμάται τυχόν καλά που του συνέβησαν κάποια «Παρασκευή και 13», ούτε να ανακαλεί στη μνήμη του πλήθος δυσάρεστων συμβάντων, στις υπόλοιπες 364 ημέρες του έτους. Μήπως, τελικά, πολύς κόσμος φοβάται την έλλειψη αφορμών- έστω και «τραβηγμένων»- να ... φοβηθεί;

 

 

Αναδημοσίευση: iefimerida.gr

Πηγή:  sansimera.gr

Να γιατί πρέπει να τρώμε αμύγδαλα καθημερινά

Όλοι οι ξηροί καρποί είναι υγιεινοί και θρεπτικοί και όλοι οι διαιτολόγοι συστήνουν να τους προτιμούμε ως σνακ. Γιατί όμως τα αμύγδαλα ξεπροβάλλουν ανάμεσά τους ως το superfood που πρέπει να τρώμε κάθε μέρα;

• • •

Τα αμύγδαλα προσφέρουν θρεπτικά συστατικά, φυτικές ίνες, πρωτεΐνη, μονοακόρεστα λιπαρά και 37% της ημερήσιας ανάγκης σε βιταμίνη Ε.

 Τα αμύγδαλα είναι καλή πηγή, χαλκού, μαγνησίου και υψηλής ποιότητας πρωτεΐνης. Περιέχουν επίσης υψηλά επίπεδα υγιών ακόρεστων λιπαρών οξέων και πολλών βιοδραστικών μορίων (όπως ίνες, φυτοστερόλες, βιταμίνες, μέταλλα και αντιοξειδωτικά), τα οποία μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη καρδιαγγειακών νόσων.

 Κλινική μελέτη αναφορικά με τη θρεπτική αξία και την επίδραση των αμυγδάλων στον οργανισμό μας έδειξε πως ο συγκεκριμένος καρπός μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της "καλής" HDL χοληστερόλης. Στη μελέτη, οι συμμετέχοντες που είχαν ήδη παρουσιάσει στεφανιαία νόσο κατανάλωναν 10 γρ. αμύγδαλα τη μέρα (ποσότητα που αντιστοιχεί σε 12-15 αμύγδαλα).

 Εκτός από τη βελτίωσης της χοληστερόλης, η μελέτη ανακάλυψε επίσης πως η συγκεκριμένη ποσότητα αμυγδάλων μπορεί να συμβάλει στη μείωση των τριγλυκεριδίων και της LDL χοληστερόλης. Τα αμύγδαλα βοήθησαν επίσης στον περιορισμό του δείκτη αθηρωμάτωσης, που σχετίζεται με χρόνια φλεγμονή και καρδιαγγειακά νοσήματα.

 

4 ακόμη λόγοι να τρώτε αμύγδαλα κάθε μέρα

 • Θα παίρνετε μια "γερή" δόση αντιοξειδωτικών που καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες γνωστό παράγοντα κινδύνου για καρκίνο, πρόωρη γήρανση και άλλα νοσήματα.

• Η βιταμίνη Ε προστατεύει τις κυτταρικές μεμβράνες από τις φθορές, θωρακίζοντας τον οργανισμό σας από το Αλτσχάιμερ, τις καρδιοπάθειες και διάφορες μορφές καρκίνου.

• Αν έχετε διαβήτη, τα αμύγδαλα είναι μια πολύ καλή τροφή. Είναι πλούσια σε πρωτεΐνη, φυτικές ίνες και καλά λιπαρά ενώ έχουν μικρή ποσότητα υδατανθράκων. Επίσης περιέχουν υψηλή ποσότητα μαγνησίου, μετάλλου που είναι υπεύθυνο για περισσότερες από 300 διεργασίες στον οργανισμό, ανάμεσά τους τον έλεγχο των επιπέδων του σακχάρου.

• Το μαγνήσιο στα αμύγδαλα συμβάλει επίσης στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και της υπέρτασης, μιας παθολογικής κατάστασης που σχετίζεται με εγκεφαλικό, νεφρική ανεπάρκεια και καρδιακές προσβολές.

 

Από ποιον καρκίνο προστατεύουν τι κάνουν σε χοληστερίνη και καρδιά

• Τα αμύγδαλα μειώνουν την χοληστερίνη Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό American Diatetic Association έδειξε ότι η κατανάλωση αμυγδάλων αυξάνει τα επίπεδα βιταμίνης Ε στο πλάσμα και στα ερυθρά αιμοσφαίρια στο αίμα, ενώ μειώνει και τα επίπεδα στην χοληστερίνη. Η βιταμίνη Ε είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που προστατεύει τα κύτταρα από τη φθορά σε καθημερινή βάση και αποτρέπει το φράξιμο των αρτηριών και την οξείδωση της χοληστερόλης.

• Μείωση του κινδύνου καρκίνου του παχέος εντέρου Ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια πραγματοποίησαν έρευνα για τις επιπτώσεις της κατανάλωσης αμυγδάλων σε διάφορους τύπους καρκίνου και απέδειξαν ότι η μεγαλύτερη επίδραση αφορούσε τον καρκίνο του ορθού. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι "η κατανάλωση αμυγδάλων μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου, μέσω ενός λιπιδίου που περιέχουν”. Η συγκεκριμένη έρευνα δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Cancer Letters.

 • Μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων Τα αμύγδαλα, μαζί με τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς και σπόρους εν γένει, συνδέονται συχνά με βελτιωμένα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα και με την καλύτερη υγεία της καρδιάς.

Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι η κατανάλωση αμυγδάλων μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της στεφανιαίας καρδιακής νόσου.

Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Circulation, έδειξε ότι όταν τα αμύγδαλα χρησιμοποιούνται ως σνακ στη διατροφή των υπερλιπιδαιμικών ατόμων, μπορούν να μειώσουν σημαντικά τους παράγοντες κινδύνου της στεφανιαίας καρδιακής νόσου, λόγω της περιεκτικότητάς τους σε άπαχα (πρωτεΐνες και φυτικές ίνες) και μονοακόρεστα συστατικά.

 

Καταπολεμήστε τις ιώσεις… με αμύγδαλα!

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή κάνουν θριαμβευτικά την εμφάνιση τους οι ιώσεις και η γρίπη κρεβατώνοντας μικρούς και μεγάλους. Αφήστε τα γιατροσόφια και τα φάρμακα μακριά και μην διστάσετε να καταπολεμήστε τα κρυολογήματα τρώγοντας μια χούφτα αμύγδαλα την ημέρα. Σύμφωνα με βρετανο-ιταλική έρευνα η κατανάλωση αμυγδάλων αφενός θωρακίζει τον οργανισμό και αφετέρου καταπολεμά τους ιούς που προσβάλλουν κυρίως το αναπνευστικό σύστημα.

Όπως απέδειξε η εν λόγω μελέτη οι χημικές ουσίες που με φυσικό τρόπο βρίσκονται στον φλοιό των συγκεκριμένων ξηρών καρπών, ενισχύουν την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος κατά των «ξένου σώματος».

Με αυτό τον τρόπο αυξάνουν την φυσική ικανότητα του ανθρώπινου σώματος να παρεμποδίζει τον πολλαπλασιασμό και την εξάπλωση των παθογόνων μικροοργανισμών.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Διατροφικών Ερευνών του Νόργουιτς και της Πανεπιστημιακής Πολυκλινικής της Μεσίνα, υπό τη δρα Τζιουζεπίνα Μανταλάρι ανακάλυψαν πως ακόμα και μετά την χώνεψη των αμυγδάλων από το έντερο, παρατηρείται αυξημένη αμυντική ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Μάλιστα οι επιστήμονες θωρούν δεδομένο ότι αν κανείς τρώει συχνά αμύγδαλα, μπορεί να αυξήσει προληπτικά τις άμυνές του κατά των διάφορων ιών, ενώ όσοι έχουν ήδη αρρωστήσει, θα καταπολεμήσουν πιο γρήγορα τον ιό.

Ωστόσο, οι μελετητές, έλεγξαν την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε μολύνσεις ακόμα και από τον ιό του έρπητα, ο οποίος θεωρείται δύσκολος αντίπαλος, καθώς μπορεί να ξεφεύγει από τις άμυνες του ανοσοποιητικού συστήματος, και διαπίστωσαν ότι τα αμύγδαλα βοηθάνε στην αντιμετώπισή του.

 

σωτήρια η φλούδα

Όταν όμως αφαιρεθεί από τα αμύγδαλα η φλούδα τους, τότε η προστατευτική δράση τους μειώνεται δραστικά. Για το λόγο αυτό συστήνουν να καταναλώνονται με την φλούδα τους τουλάχιστον μια χούφτα σε καθημερινή βάση και τα αποτελέσματα θα είναι θεαματικά.

 

Αναδημοσίευση: iatropedia.gr, 2η σελίδα της iatropedia.gr και ακόμη μια σελίδα της iatropedia.gr

Πηγή: medicalnewstoday.com

Ανησυχία στη Καστοριά από τα κρούσματα Covid-19 σε ζώα στην Δανία και την σφαγή 15.000.000 βιζόν

 Η Δανία θα σφαγιάσει συνολικά 15 εκατομμύρια βιζόν που εκτράφηκαν στο έδαφός της εξαιτίας μιας μετάλλαξης της Covid-19 που ήδη έχει μεταδοθεί σε 12 ανθρώπους, και απειλεί την αποτελεσματικότητα ενός μελλοντικού εμβολίου για τον άνθρωπο, ανακοίνωσε στις 4 Νοεμβρίου 2020 η πρωθυπουργός της χώρας Μέτε Φρεντέρικσεν. Αυτό σήμανε συναγερμό στις κτηνιατρικές υπηρεσίες της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας καθώς σε Κοζάνη και Καστοριά εκτρέφονται σχεδόν 1 εκατομμύριου ζωα σε 112 εκτροφεία γουνοφόρων ζώων κυρίως Μινκ τα περισσότερα εκ των οποίων είναι στην Σιάτιστα, τη Γαλατινή, τη Εράτυρα της ΠΕ Κοζάνης καθώς και στα περίχωρα της Καστοριάς τα υπόλοιπα 37.

• • •

Στις αρχές του 2019 περισσότερα από μισό εκατομμύριο ζώα εκτρέφονταν στα ελληνικά εκτροφεία μόνο και μόνο για να ξανάρθουν και να τροφοδοτήσουν τη βιομηχανία της μόδας. Να θυμίσουμε ότι στις 18 Οκτωβρίου ο Νίκος Χαρδαλιάς προχώρησε στη διαπίστωση για την κρισιμότητα της κατάστασης στην Κοζάνη καθώς ολόκληρη η Περιφερειακή Ενότητα πέρασε στο επίπεδο 4.

 «Έχουμε ξεκινήσει να λαμβάνουμε αυξημένα μέτρα βιοασφάλειας σε όλη τη γραμμή της εκτροφής των μινγκ από τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν εισήλθαμε στο πρώτο κύμα της πανδημίας», δήλωσε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο πρόεδρος του Συλλόγου Εκτροφέων Βιζόν Δυτικής Μακεδονίας, Τάσος Μιχαλόπουλος.

 Είμαστε σχολαστικοί σε ό,τι αφορά την τήρηση των πρωτοκόλλων προφύλαξης, γιατί τα ζώα που είναι σε κλουβιά μπορούν να αρρωστήσουν από covid μόνο από τον άνθρωπο», σημείωσε ο κ. Μιχαλόπουλος και τόνισε ότι μέχρι στιγμής «κανένας από τους εργαζόμενους στις φάρμες αλλά και εμείς οι ίδιοι που συμμετέχουμε στον καθημερινό κύκλο εργασιών δεν έχουμε αρρωστήσει».

 Ο Νοέμβριος είναι ο μήνας την παραγωγής των δερμάτων και οι φάρμες -μετά από πιστοποιημένο αιματολογικό έλεγχο- προχωρούν στη σφαγή των ζώων κρατώντας για την αναπαραγωγή του είδους τους πιο υγιείς γεννήτορες. Ο κ. Μιχαλόπουλος εξήγησε ότι από τις εξετάσεις «μπορούμε να διαπιστώσουμε εάν κάποιο ζώο πάσχει από οποιαδήποτε ασθένεια, γεγονός που θα μας κτυπήσει το καμπανάκι του συναγερμού». Στο ερώτημα εάν υπάρχουν άλλες ενδείξεις που μπορούν να προειδοποιήσουν τους εκτροφείς για την ύπαρξη του ιού στα ζώα, ανάφερε την εμπειρία από τις φάρμες συναδέλφων στη Δανία και τη Σουηδία, όπου «η κλινική εικόνα των ζώων που αρρώστησαν από covid παρουσίαζε στοιχεία κατάρρευσης».

Η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία έχει απευθύνει ανοιχτή επιστολή προς τον υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας για το θέμα, με αφορμή το αυξημένο επιδημιολογικό φορτίο στην Κοζάνη και την Καστοριά, στην οποία αναφέρει, πως «απαιτείται υψηλή επαγρύπνηση στις εγκαταστάσεις γουνοφόρων ζώων ειδικά σε Κοζάνη και Καστοριά, καθώς υπάρχουν έγκυρες ενδείξεις, ότι ο κορονοϊός μεταφέρεται εύκολα στα μινκ παρά την τήρηση μέτρων βιοασφάλειας».

 Ο Αντιπεριφερειάρχης Καστοριάς Δημήτρης Σαββόπουλος σχολιάζοντας την επιστολή των φιλοζωικών οργανώσεων, είχε δηλώσει, πως «από την αρχή της πανδημίας παρακολουθείται το θέμα, αλλά στην περιοχή δεν έχει παρουσιαστεί κανένα πρόβλημα».

Το βιζόν είναι σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογένειας των Μουστελιδών. Έχει σώμα μακρόστενο, μήκους 40-50 εκ., με ουρά που μπορεί να φτάσει τα 14 εκ. Χάρη στα μεμβρανώδη πίσω πόδια, μπορεί να κινείται άνετα μέσα στο νερό. Υπάρχουν δύο είδη βιζόν: το αμερικανικό (Mustela vison), που προέρχεται από την Βόρεια Αμερική, εισήχθη στην Ευρώπη το 1920 και είναι μεγαλόσωμο με καφέ γούνα και λευκά χείλη, και το ευρωπαϊκό (Mustela lutreola), που είναι μικρότερο μέγεθος και έχει σκούρα γκρίζα γούνα με λευκά και τα δύο χείλη.

 Κυνηγήθηκε για την γούνα του του, και μάλιστα έφτασε στα όρια της εξαφάνισης. Σήμερα, αριθμεί ελάχιστα άτομα τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική. Εκτρέφεται όμως σε ειδικά εκτροφεία για την γούνα του.

 Την τελευταία δεκαετία μία “αναρχική-αντισπισιστική φιλοζωική οργάνωση” απελευθέρωσε από φάρμες εκτροφής της Καστοριάς και της Σιάτιστας δεκάδες χιλιάδες ζώα, κάποια από τα οποία κατάφεραν να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν στην περιοχή, προξενώντας προβλήματα στους κατοίκους της περιοχής. Αυτά τα ελεύθερα βιζόν είναι πολύ πιθανόν να μεταφέρουν αρρώστιες και στα βιζόν των εκτροφείων.

 

 Αναδημοσίευση: flash.gr