Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Χωρίς καλό ύπνο ο εγκέφαλος
αρχίζει να «τρώει» τον εαυτό του


Ο ύπνος είναι απαραίτητος για την καλή λειτουργία του εγκεφάλου. Όταν ο εγκέφαλος δεν ξεκουράζεται με αρκετές ώρες ύπνου, τότε κυριολεκτικά αρχίζει να «τρώει» τον εαυτό του..
* * *
Έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι ο επαναλαμβανόμενος κακός ύπνος προκαλεί στον εγκέφαλο την εξαφάνιση μιας σημαντικής ποσότητας νευρώνων και συναπτικών συνδέσεων. Το ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι η ανάκτηση του ύπνου μπορεί να μην είναι σε θέση να αντιστρέψει τη ζημιά.
Μια ομάδα ερευνητών από το Marche Polytechnic University στην Ιταλία εξέτασε την ανταπόκριση του εγκεφάλου των θηλαστικών σε κακές συνήθειες ύπνου και εντόπισε μια ομοιότητα στα ποντίκια που είχαν ξεκουραστεί και στα άυπνα ποντίκια.
Όπως και τα υπόλοιπα κύτταρα του σώματός μας έτσι και οι νευρώνες στον εγκέφαλο ανανεώνονται συνεχώς από δύο διαφορετικούς τύπους γλοιακών κυττάρων, μίας μορφής υποστηρικτικών κυττάρων. Τα μικρογλοιακά κύτταρα είναι υπεύθυνα για την εκκαθάριση παλαιών και φθαρμένων κυττάρων μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φαγοκυττάρωση. Η δουλειά των αστρογλοιακών κυττάρων είναι να κόψουν τις περιττές συνάψεις (συνδέσεις) στον εγκέφαλο ώστε να ανανεώσουν και να αναμορφώσουν την σύνδεση.
Αυτή η διαδικασία συμβαίνει όταν κοιμόμαστε ώστε να καθαριστεί η νευρολογική φθορά της ημέρας, αλλά τώρα φαίνεται ότι το ίδιο συμβαίνει όταν αρχίζουμε να μην κοιμόμαστε καλά.  «Για πρώτη φορά φαίνεται ότι τα αστρογλοιακά κύτταρα τρώνε κυριολεκτικά τμήματα των συνάψεων εξαιτίας της απώλειας ύπνου», δήλωσαν οι ερευνητές.
Η αχαλίνωτη μικρογλοιακή δραστηριότητα έχει συνδεθεί με ασθένειες του εγκεφάλου όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές νευροεκφυλισμού. Η έρευνα έχει δημοσιευθεί στην επιστημονικής επιθεώρηση Neuroscience.


Αναδημοσίευση: athensvoice.gr

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

23 Απριλίου 1821: Η συγκλονιστική μάχη της Αλαμάνας και
ο μαρτυρικός, αλλά ηρωικός θάνατος του Αθανασίου Διάκου


Μία από τις πρώτες μάχες του Εθνικού Ξεσηκωμού, που δόθηκε στην ξύλινη γέφυρα της Αλαμάνας (Σπερχειού), πλησίον των Θερμοπυλών, στις 23 Απριλίου 1821 και συνδέθηκε με την ηρωική προσπάθεια του Αθανασίου Διάκου να αναχαιτίσει τις Οθωμανικές ορδές του Κιοσέ Μεχμέτ και του Ομέρ Βρυώνη.
* * *
Στις αρχές Απριλίου του 1821 η Ανατολική Ρούμελη (Στερεά Ελλάδα) βρισκόταν σε επαναστατικό αναβρασμό, όπως και η Δυτική Ρούμελη και ο Μοριάς (Πελοπόννησος). Ο Αθανάσιος Διάκος, που πρωτοστάστησε στην κήρυξη της επανάστασης στην περιοχή αυτή της Ελλάδας, είχε καταλάβει τη Λιβαδειά, τη Θήβα και την Αταλάντη, όχι όμως και το διοικητικό κέντρο της περιοχής, το Ζητούνι (σημερινή Λαμία), καθώς ο τοπικός οπλαρχηγός Μήτσος Κοντογιάννης θεωρούσε πρόωρη την έκρηξη της Επανάστασης και δεν συμμετείχε στον Αγώνα.
Τα κακά μαντάτα δεν άργησαν να φθάσουν στον διοικητή της Πελοποννήσου (Μόρα-Βαλεσί) Χουρσίτ Πασά, ο οποίος βρισκόταν στην Ήπειρο, επικεφαλής στρατευμάτων για να τιμωρήσει τον Αλή Πασά, που έδειχνε τάσεις αυτονομίας από τον Σουλτάνο. Ο Χουρσίτ διέταξε τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσέ Μεχμέτ να καταστείλουν την Επανάσταση στη Ρούμελη και στη συνέχεια να προχωρήσουν από δύο κατευθύνσεις προς την Πελοπόννησο, για την άρση της πολιορκίας της Τριπολιτσάς.
Στις 17 Απριλίου οι δυο πασάδες με 8.000 άνδρες στρατοπεδεύουν στο Λιανοκλάδι, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Λαμία. Ο κίνδυνος είναι μεγάλος για τους επαναστατημένους Έλληνες. Οι τοπικοί οπλαρχηγοί συσκέπτονται στο χωριό Καμποτάδες (20 Απριλίου 1821) και αποφασίζουν και υπερασπιστούν όλες τις διαβάσεις του Σπερχειού ποταμού (Αλαμάνας), διαμοιράζοντας τους 1500 άνδρες που διαθέτουν, ώστε να αποκόψουν την πρόσβαση των Τούρκων προς τα Σάλωνα (Άμφισσα) και τη Λιβαδειά.
Το εναλλακτικό σχέδιο του Γιάννη Δυοβουνιώτη για την από κοινού αντιμετώπιση των Τούρκων στον Γοργοπόταμο απορρίπτεται. Έτσι, ο Πανουργιάς Πανουργιάς με 600 άνδρες οχυρώνεται στα υψώματα της Χαλκωμάτας, ο Δυοβουνιώτης καταλαμβάνει τη χαράδρα του Γοργοποτάμου με 400 άνδρες και ο Διάκος με 500 άνδρες θα αντιμετώπιζε τον εχθρό στην ξύλινη γέφυρα της Αλαμάνας (Σπερχειού), πλησίον των Θερμοπυλών.
Το πρωί της 23ης Απριλίου οι Τούρκοι επιτίθενται ταυτόχρονα και στα τρία σώματα των επαναστατών. Ο Πανουργιάς και ο Δυοβουνιώτης υποχρεώνονται να υποχωρήσουν, προ των υπέρτερων δυνάμεων του Ομέρ Βρυώνη, με συνέπεια ο κύριος όγκος των Οθωμανών υπό τον Κιοσέ Μεχμέτ να επιπέσει επί του Διάκου στην Αλαμάνα. Ο Διάκος αρνείται να φύγει και να σωθεί, όπως τον προέτρεψαν οι συμπολεμιστές του και ως άλλος Λεωνίδας με μόνο 48 άνδρες μένει και πολεμά μέχρις εσχάτων. Κατά τη διάρκεια της μάχης το σπαθί του σπάει κι ένα εχθρικό βόλι τον τραυματίζει στον δεξιό ώμο, στο οποίο κρατούσε το πιστόλι. Πέντε Τουρκαλβανοί ορμούν στο χαράκωμά του και τον συλλαμβάνουν αιχμάλωτο.
Ο επίλογος της μάχης, που στοίχισε τη ζωή σε 200 Έλληνες και 500 Οθωμανούς, γράφτηκε την επομένη ημέρα. Ο Αθανάσιος Διάκος είχε πληγωθεί στον ώμο και το γιαταγάνι του είχε σπάσει στην μάχη. Στη Λαμία όπου μεταφέρθηκε εξέπληξε τους πασάδες με το θάρρος του, μάλιστα ο Ομέρ Βρυώνης εντυπωσιάστηκε τόσο που θέλησε να τον προσλάβει στην υπηρεσία του και του έταξε να τον κάνει αξιωματικό στον στρατό του. Ο Διάκος αρνήθηκε απαντώντας "Ούτε σε δουλεύω πασά, ούτε σ' ωφελώ κι αν σε δουλεύσω", ή κατά τη λαϊκή μούσα:
«Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θε να πεθάνω!»
Τότε ο Βρυώνης διέταξε να τον παλουκώσουν (να τον σουβλίσουν ζωντανό). Η απάντηση του Διάκου ήταν:
«Για δες μωρέ καιρό που διάλεξε, ο Χάρος να με πάρει, τώρα π' ανθίζουν τα κλαριά και βγάζει η γης χορτάρι».
Ο μαρτυρικός θάνατος του Διάκου ατσάλωσε τους επαναστάτες, παρά την ήττα και την καταστροφή στην Αλαμάνα. Οι δύο πασάδες, παρά τη νίκη τους επί του πεδίου της μάχης, δεν πέτυχαν τους αντικειμενικούς τους στόχους. Η καθυστέρηση στην Αλαμάνα έδωσε τον απαραίτητο χρόνο στον Οδυσσέα Ανδρούτσο να οργανώσει την αντίσταση στο χάνι της Γραβιάς και να εκδικηθεί τη θυσία του Διάκου και των συμπολεμιστών του.


Αναδημοσίευση: e-didaskalia.blogspot.gr

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Ρατσισμός με κουκούλα


Απάντηση στην Frankfurter Allgemeine Zeitung σε δυσφημιστικό της άρθρο για την Ελλάδα έδωσε με δικό άρθρο του με τον ίδιο τίτλο την Πέμπτη 19/4 στη «Δημοκρατία» ο Μανώλης Κοττάκης
* * *
Μελέτησα το περίφημο άρθρο της γερμανικής εφημερίδας «Frankfurter Allgemeine», το οποίο εξαπολύει σκληρή κριτική στην κυβέρνηση Τσίπρα για πλήθος θεμάτων, όπως η πολιτική που (δεν) έχει για τις επενδύσεις, η αναξιοκρατία που επικρατεί στις προσλήψεις στο Δημόσιο, η άρνηση της υπαλληλίας να εφαρμόσει την αξιολόγηση, η γραφειοκρατία που μπλοκάρει την ανάπτυξη κ.λπ. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να προσυπογράψω στις βασικές διαπιστώσεις του το άρθρο αυτό (ο ίδιος έχω γράψει και... χειρότερα), που θεωρήθηκε το σκληρότερο που γράφτηκε ποτέ για τον πρωθυπουργό, αν δεν συνέβαιναν τρία πράγματα:
Πρώτον, το άρθρο αυτό είναι γεμάτο ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς για τον ελληνικό λαό. Όχι για την κυβέρνηση - για τον ελληνικό λαό.
Δεύτερον, είναι τόσο εμπαθές για την Ελλάδα και τους Έλληνες, ώστε, όπως πληροφορούμαι, ο εν Αθήναις ανταποκριτής της εφημερίδας ενημέρωσε τις Αρχές ότι διαχωρίζει τη θέση του από αυτόν τον λίβελο. Αν είναι ακριβείς οι πληροφορίες που έχω... Διότι μπορεί και να μην είναι.
Και τρίτον και σημαντικότερο, διότι το άρθρο αυτό δεν γράφτηκε στην πραγματικότητα από Γερμανούς. Υπαγορεύτηκε (αν κρίνω από το λεξιλόγιο) από Έλληνες. Και μάλιστα -πιθανολογώ- από Έλληνες που έχουν... «εκκρεμότητες». Και αυτοί οι Έλληνες δεν είναι απαραιτήτως πολιτικοί... Έστω κι αν το δημοσίευμα αφήνει να πλανάται η εντύπωση ότι γράφτηκε για την υπόθεση Novartis. Έστω κι αν αναπαράγει τις εμμονές ορισμένων περί Βενεζουέλας, τη στιγμή που το βασικό θέμα συζήτησης στην Αθήνα είναι ο έρωτας των ΗΠΑ με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν είναι δύσκολο, βεβαίως, να καταλάβει κανείς γιατί υπαγορεύτηκε από Έλληνες. Οι λεπτομέρειες που γράφτηκαν από συντάκτες του οικονομικού τμήματος -όπως λέγεται- της συγκεκριμένης εφημερίδας είναι πολύ εξειδικευμένες για να τις γνωρίζουν στο Βερολίνο. Το δύσκολο είναι να κατανοήσει κανείς το μένος των κουκουλοφόρων που το υπαγόρευσαν για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Σε ένα σημείο του το άρθρο χαρακτηρίζει την Ελλάδα «τριτοκοσμική χώρα από οικονομικής άποψης», επειδή έχει συγκεκριμένο εξαγωγικό προσανατολισμό. Προσανατολισμό τον οποίο, όμως, δεν απέκτησε σήμερα ούτε χθες, αλλά προχθές. Σε άλλο σημείο, επιτιθέμενοι -υποτίθεται- στον ΣΥΡΙΖΑ, οι συντάκτες κάνουν λόγο για τον «Homo Graecus», ο οποίος, κατά το σοβιετικό πρότυπο, είναι «καιροσκόπος και ευθυνόφοβος», είναι «τύπος πολίτη αδιάφορος, ωφελιμιστής και χωρίς συνείδηση». Πρέπει να μισεί πολύ κανείς τον ελληνικό λαό για να τον περιγράφει έτσι.
Πρέπει να είναι πολύ ρατσιστής για τους συμπολίτες του, αν θεωρεί αφελώς ότι ο Ελλην., το πλέον αναρχικό πλάσμα του κόσμου -υπό την έννοια τού ότι δεν μπαίνει σε καλούπια- θα μπορούσε να επηρεαστεί και να γίνει τέτοιος από όποια κυβέρνησή του. Μα, και αυτή η ίδια η αναφορά για την υπόθεση Καρανίκα μυρίζει ρατσισμό του αισχίστου είδους. Δεν επικρίνεται ο Τσίπρας, που διόρισε σε θέση συμβούλου πρωθυπουργού κάποιον ο οποίος δεν έχει πτυχίο πανεπιστημίου. Επικρίνεται επειδή διόρισε ένα «πρώην γκαρσόνι», έναν απλό εργαζόμενο, ένα τίποτα δηλαδή.
Πολύ φοβάμαι, αγαπητοί, ότι στην πατρίδα μας, εκτός από μάρτυρες με κουκούλα, έχουμε και ρατσιστές με κουκούλα. Και το πρόβλημά τους δεν είναι η κυβέρνηση -αυτή είναι και δικό μας πρόβλημα-, αλλά ο ελληνικός λαός. Ντροπή.