Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018

Πώς να διαβάζετε γρήγορα και αποτελεσματικά


 Γίνεται να διαβάζουμε γρήγορα καταλαβαίνοντας περισσότερα; Σύμφωνα με πολλούς ειδικούς αυτό είναι εφικτό και στον εν λόγω άρθρο θα σας παρουσιάσουμε – μεταξύ των άλλων- και κάποιες τεχνικές με τις οποίες μπορείτε να το καταφέρετε.
Ο χρόνος είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε στη ζωή. Πως θα σας φαινόταν να μπορούσατε να αποκτάτε περισσότερες πληροφορίες και γνώσεις πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά; Ωστόσο για να το καταφέρουμε αυτό, θα πρέπει να μεριμνήσουμε για τη φυσιολογία μας, την ψυχολογία μας,  την πνευματική μας συγκέντρωση,  αλλά και να μάθουμε να διαβάζουμε βασιζόμενοι σε ορισμένες τεχνικές που προτείνουν οι ειδικοί της «ταχείας ανάγνωσης»…
Βέβαια θα δείτε πως το παρακάτω κείμενο, απευθύνεται κυρίως σε μαθητές και φοιτητές. Αλλά όλοι όσοι διαβάζουμε, από μια εφημερίδα ή ένα περιοδικό ως ένα βιβλίο, θέλουμε κάτι να θυμόμαστε μετά. Γι’ αυτό τα παρακάτω ενδιαφέρουν όλους μας, που διαβάζουμε για τη δουλεία μας, από ευχαρίστηση ή να ενημερωθούμε.
* * *
Καταρχάς, εάν δεν έχετε φροντίσει τη φυσιολογία σας, τότε το διάβασμα θα είναι μια δύσκολη υπόθεση για σας. Να αποφεύγετε να διαβάσετε όταν είστε:
  • κουρασμένοι
  • άυπνοι
  • συναισθηματικά φορτισμένοι για το οτιδήποτε

Ο εγκέφαλός μας όταν είναι χαλαρός, είναι σαν «σφουγγάρι», ενώ όταν είμαστε συναισθηματικά φορτισμένοι τείνει να «απωθεί» τις πληροφορίες…
Οπότε το να πιέζουμε τον εαυτό μας να κάτσει να διαβάσει όταν ο νους μας είναι «γεμάτος» με… άλλες σκέψεις, τότε το διάβασμα θα είναι απλά χάσιμο χρόνου!
Οπότε πως μπορούμε να  καταφέρουμε να διαβάζουμε γρήγορα και αποτελεσματικά;

Η σωματική σας κατάσταση
Η φυσιολογία μας επηρεάζει άμεσα την ψυχολογία του διαβάσματος. Τι θα πρέπει να φροντίσουμε λοιπόν για να είμαστε σε καλή σωματική κατάσταση;
  • Να έχουμε κοιμηθεί καλά
    Με τουλάχιστον 8 ώρες καλού ύπνου, το μυαλό μας είναι ξεκούραστο και μπορεί να μαθαίνει πιο γρήγορα πληροφορίες.
  • Να πίνουμε αρκετό νερό
  • Να έχουμε φάει
  • Να γυμναζόμαστε συστηματικά

 Πώς μα μείνετε συγκεντρωμένοι
  • Να μην αποσπάται η προσοχή σας
    Μην «μπαίνετε» κάθε τρεις και λίγο στο ίντερνετ, ενώ διαβάζετε ένα βιβλίο ή άλλες σημειώσεις. Να σερφάρετε σε αυτό, όταν θα κάνετε κάποιο διάλειμμα. Αφήστε επίσης το κινητό σας κατά μέρος και επικεντρωθείτε αποκλειστικά στο διάβασμά σας.
  • Διαβάστε με «δείκτη»
    Είτε με το δάχτυλό σας, είτε με στυλό. Με αυτόν τον τρόπο κατευθύνετε το που κοιτάτε. Είναι σημαντικό να διαβάζετε με ρυθμό και έτσι μπορείτε να τον βρείτε και να τον διατηρήσετε.
  • Ξεχάστε άλλα προβλήματα Έχετε στο νου σας τα κίνητρα για τα οποία διαβάζετε. Μη δείτε τη διαδικασία ως κάτι το υποχρεωτικό που έχετε να κάνετε και που δε σας αρέσει. Σκεφτείτε το ότι θα μάθετε κάτι που δεν γνωρίζετε μέχρι πρότινος ή το ότι εάν διαβάσετε θα έχετε περισσότερες πιθανότητες να γράψετε καλά στις εξετάσεις.
  • Σκεφτείτε ότι με το διάβασμα εξασκείτε τον εγκέφαλό σας.
    Να έχετε περιέργεια για το τι διαβάζετε. Έχοντας περιέργεια να μάθουμε κάτι αυτόματα γινόμαστε και πιο συγκεντρωμένοι.

 Τεχνάσματα για να διαβάσετε ένα βιβλίο γρήγορα και αποτελεσματικά
Οι ειδικοί της «ταχείας ανάγνωσης» προτείνουν 4 στάδια διαβάσματος:
  1. Ξεφυλλίστε γρήγορα το βιβλίο.
    Πάρτε μια «γεύση» περίπου τι θα μάθετε διαβάζοντας το βιβλίο. Διαβάστε τα περιεχόμενα, και κυρίως το τι λέει η πρώτη και η τελευταία σελίδα του. 
  2. Αρχικά «ρίξτε μια γρήγορη ματιά»
    Ξεφυλλίστε σελίδα-σελίδα το βιβλίο. Διαβάστε τους τίτλους ενοτήτων ή των παραγράφων, τα  σχεδιαγράμματα κλπ.
  3. Κανονικό διάβασμα
    Κρατήστε παράλληλα σημειώσεις σε ένα άλλο τετράδιο και υπογραμμίστε τα σημαντικότερα.
  4. Ξαναδιαβάστε το
    Η επανάληψη είναι μητέρα της μαθήσεως και ίσως το κλειδί για την επιτυχία σε όλα! Με την επανάληψη μάθαμε να περπατάμε, να κάνουμε ποδήλατο, να γινόμαστε καλύτεροι στη δουλειά μας κ.ο.κ…
Να σημειώσουμε,  πριν κλείσουμε,  ότι οι 4 αυτές τεχνικές, δεν ενδείκνυνται για το διάβασμα μυθιστορημάτων για ευνόητους λόγους. Συνίσταται – ως επί το πλείστον – για το διάβασμα εκπαιδευτικών βιβλίων π.χ. αυτοβελτίωσης, μαγειρικής, ψυχολογίας, ιστορίας κλπ. Αλλά και ενημερωτικών. Όπως οι εφημερίδες και τα περιοδικά, που κατά το πρώτο στάδιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό «ενδιαφερόντων  θεμάτων». 



Αναδημοσίευση: e-didaskalia.blogspot.com

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

Η δημοσιογραφία των διαψεύσεων


Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις παλιές εφημερίδες, που οι εκδότες τους ήταν δημοσιογράφοι με τις σημερινές που είναι «επενδυτές». Αυτές τις διαφορές αναδικνύει ο Γιώργος Λακόπουλος σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στη προσωπική του ιστοσελίδα «Ανοιχτό παράθυρο» την Τρίτη 13/11 με αφορμή τα διπλή διάψευση που είχαν «ΤΑ ΝΕΑ» στο φύλλο της προηγούμενης μέρας από Βερολίνο (για το πρώτο θέμα) και την Κωνσταντινούπολη από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
* * *
Οι παλιοί δημοσιογράφοι το ξέρουν. Σε δυο περιπτώσεις ο συντάκτης έχανε τη δουλειά του -ειδικά αν ήταν υπότροπος: στη γκάφα και στη διάψευση.
Όταν μια ή περισσότερες εφημερίδες είχαν θέμα από τον τομέα της αρμοδιότητας σου, που δεν είχες εσύ, έπαιρνες το δρόμο για το λογιστήριο χωρίς συζήτηση.
Όταν η εφημερίδα έπαιρνε την ευθύνη να δημοσιεύσει στην πρώτη σελίδα της μια είδηση -ή ένα ρεπορτάζ -με την υπογραφή σου και προέκυπτε ότι δεν ήταν ακριβές έμπαινες στο ψυγείο και αν το κακό συνεχίζονταν έπρεπε να ψάξεις αλλού για δουλειά.
Και στις δυο περιπτώσεις αυτό έμπαινε στο «βιογραφικό» σου και σε συνόδευε στον επαγγελματικό βίο σου.
Οι παλιοί διευθυντές –και οι εκδότες- δεν ήταν αγριάνθρωποι. Δεν απέλυαν κόσμο με χαρά. Με πόνο ψυχής το έκαναν. Αλλά το έκαναν. Γιατί ήξεραν πως ο αναγνώστης είναι πάνω από πάνω από τον συντάκτη. Και δεν μπορείς να τον κοροϊδεύεις. Από τη δραχμούλα του υπάρχεις ως εφημερίδα…
Με τις απολύσεις αυτού του τύπου δεν ήθελαν να τιμωρήσουν τους απρόσεκτους συντάκτες. Πρωτίστως ήθελαν να προστατεύσουν την έννοια της είδησης, την εφημερίδα τους και το κοινό τους. Τότε οι αναγνώστες πίστευαν στην εφημερίδα τους – οποία εφημερίδα επέλεγαν. Γιατί οι -μεγάλες- εφημερίδες δεν εξαπατούσαν τους αναγνώστες.
Κρεμούσαν στα μανταλάκια την αλήθεια, όπως την έβλεπαν, και τη πολιτική γραμμή τους, όπως την επέλεγαν. Αλλά δεν εξαπατούσαν κανέναν. Ούτε έκαναν δημοσιογραφία κατά τα οικονομικά συμφέροντα του ενός και του άλλου.
Πολύ περισσότερο για τα παρασυμφέροντα. Σε έγκριτη εφημερίδα απολύθηκε συντάκτης γιατί είχε γραφεί τρεις συνεχόμενες φορές το όνομα μεγαλοδικηγόρου και αυτό καθιστούσε τον συντάκτη ύποπτο συναλλαγής.
Δεν είχε έλθει η εποχή που πιο δημοσιογράφοι έγραφαν με το αζημίωτο και ο νοών νοείτω. Ούτε πλούτιζαν, πέρα από το μισθό τους εμπορευόμενοι πληροφορίες. Συντάκτης που κατασκεύαζε είδηση ή ρεπορτάζ έπαιρνε πόδι με τα ανάλογα μπινελίκια. Και ήταν δακτυλοδεικτούμενος.
Ήταν η εποχή που ο αρχισυντάκτης σου έλεγε: «Είσαι σίγουρος γι’ αυτό που γράφεις; Μην μας κόψουν την ατέλεια χάρτου». Αλλά εκείνη την εποχή  τις εφημερίδες  δεν τις έγραψαν απλώς πραγματικοί δημοσιογράφοι  -με τον ιδρώτα τους, αλλά τις είχαν και πραγματικοί εκδότες.
Κανείς δεν αναρωτήθηκε πώς περάσαμε στην εποχή του σχοινιού και του παλουκιού. Δεν θέλουμε να δούμε την ποιοτική διαφορά ανάμεσα στον Λαμπράκη, τη Βλάχου, τον Τεγόπουλο, τον Μπότση, τον Παπαγεωργίου και τους σημερινούς  πραγματικούς και αφανείς ιδιοκτήτες των ΜΜΕ.
Τις τελευταίες μέρες πρώην μεγάλη εφημερίδα, με ιστορικό τίτλο, έφαγε δυο ηχηρές πρωτοσέλιδες διαψεύσεις. Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε για την ίδια, ούτε για άλλα ΜΜΕ.  Ο Λέων Καραπαναγιώτης θα είχε ξηλώσει μέχρι και τα ντουβάρια.
Σήμερα σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου. Στις παλιές εποχές τέτοια λάθη τα πληρώνει καμία φορά ολόκληρο το επιτελείο, γιατί αλλιώς ο εκδότης δεν θα είχε μούτρα να βγει στην πιάτσα με τόσο εμφανείς αποδείξεις κακής ενημέρωσης. Αλλά πλέον πρώτοι οι δημοσιογράφοι έχουν συνηθίσει το τέρας. Προφανώς γιατί πολλοί από αυτούς έχουν αρχίσει να του μοιάζουν…

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018

Τι κάνουν σήμερα οι πρωταγωνιστές
της εξέγερσης του Πολυτεχνείου


Η ιστορία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, ακόμα και για τις γενιές που την «έζησαν» έστω εξ ακοής είχε πολλούς πρωταγωνιστές
Ας δούμε κάποιες αντιπροσωπευτικές περιπτώσεις, όπως τις περιγράφει η Χριστίνα Κατσαντώνη στο thetoc,  από τα εμβληματικά, τα διάσημα ή τα άγνωστα πρόσωπα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και του φοιτητικού κινήματος της εποχής, ποιοι ήταν τότε, τι κάνουν σήμερα και κατά πόσο αντάλλαξαν -ή όχι- πρώτα πρώτα οι ίδιοι, τους ήρωες τους, τα ιδανικά άλλων εποχών, με σύγχρονα φαντάσματα.
* * *
Μίμης Ανδρουλάκης
Γνωστός για την πολιτική και συγγραφική δράση του, ήταν μέλος της Συντονιστικής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, εκπροσωπώντας την αριστερά. Πήρε μέρος στην αντιδικτατορική αντίσταση, γι' αυτό και διώχθηκε από τη Χούντα. Από την Αντι-ΕΦΕΕ στην ΚΝΕ, κι από εκεί στο ΚΚΕ, υπήρξε στενός συνεργάτης του Χαρίλαου Φλωράκη και σημαντικό στέλεχος της ευρύτερης αριστεράς. Συνέχισε στο Συνασπισμό κι από εκεί στο ΠΑΣΟΚ, κι έχει σταθερή θέση στη Βουλή τις τελευταίες δεκαετίες, σήμερα ως ανεξάρτητος βουλευτής. Παράλληλα, δραστηριοποιείται στη συγγραφή βιβλίων, λογοτεχνικών, θεατρικών και πολιτικοϊδεολογικών έργων.

Νίκος Ρεβελάκης
Το όνομά του δεν είναι γνωστό παρά μόνο σε όσους έχουν ασχοληθεί με την ιστορία του Πολυτεχνείου, ως σύμβολο αγώνα, που βασανίστηκε, αντιστάθηκε αλλά δεν εξαργύρωσε -δεν πήρε πτυχίο, δεν ενεπλάκη στην πολιτική, έγινε ένας απλός δημόσιος υπάλληλος. Απόσπασμα της ιστορίας του, όπως γράφτηκε σε πρώτο πρόσωπο στο βιβλίο του Δημήτρη Παπαχρήστου “Το Πολυτεχνείο ζει: Ονειρα, μύθοι, αλήθειες”: “Είχα την τύχη και την τιμή να πρωτοστατήσω στα γεγονότα του Πολυτεχνείου και της νεολαίας. Ήμουν πρόεδρος των Τοπογράφων Μηχανικών όταν μπήκαν τα τανκς. Είχα διαδεχθεί τον στρατευθέντα πρόεδρο Γιάννη Αλαβάνο στην ηγεσία του συλλόγου. Κρατήθηκα πέντε, έξι μέρες στην Ασφάλεια, όπου εδάρην ανηλεώς, παραπέμφθηκα στο στρατοδικείο μαζί με τον Λαφαζάνη και το Βαρλάμη για «απείθεια εις διαταγήν στρατιωτικής αρχής και σύστασιν συμμορίας». Η κατηγορία ήταν αστήρικτη και κατόπιν πιέσεως του πρύτανη αθωώθηκα. Αποκορύφωμα όλης αυτής της ιστορίας ήταν ο εγκλεισμός μου στο ψυχιατρείο από τα όργανα του διαβόλου, όπου παρέμεινα δεμένος χειροπόδαρα για ένα εικοσιτετράωρο. Ο πρύτανης Λοϊζος, ο κοσμήτορας Αργυράκης, ο συγκλητικός Θεοχάρης, ο επιμελητής Λαϊπέτης, ο πατέρας μου, ο μπάρμπας μου ο Γιώργης Σκουλάκης, ο αδελφικός μου φίλος Κώστας Ζάμπας και ο επίσης φίλος μου Δημήτρης Ηλίας ήρθαν, Κύριος οίδε πως, και με απελευθέρωσαν από τα νύχια του διαβόλου. Αυτά συνέβησαν στα τέλη του Μάρτη του 1973.
Έκτοτε, σακάτης και συντροφιά με τα ηρεμιστικά που μου χορηγούν για αποτοξίνωση, σαν αντίδοτο περιμένω να κλείσει η βιολογική παρένθεση Ρεβελάκη και να περάσω στην αιωνιότητα...”.

Χρύσανθος Λαζαρίδης
Το όνομά του είναι γνωστό σήμερα ως “ο στενός συνεργάτης”, ο “έμπιστος” του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, παντού μαζί του σε κάθε δύσκολη αποστολή όπως οι διαπραγματεύσεις με την Τρόικα. Στέλεχος του Ρήγα Φεραίου, ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση κι ήταν μέλος της Συντονιστικής του Πολυτεχνείου με αποτέλεσμα να συλληφθεί, να βασανιστεί και να μείνει στις φυλακές μέχρι το καλοκαίρι του '74. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της ΕΦΕΕ κι είχε συμμετοχή στη Β' Πανελλαδική. Το 1980 έφυγε για σπουδές σε Αγγλία και Αμερική και κάπου εκεί άρχισε η αποξένωσή του από την αριστερά.
Εξελέγη βουλευτής με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ν.Δ το 2012 κι έκτοτε έχει εκφράσει απόψεις που προκάλεσαν έντονες αντιπαραθέσεις (όπως η ύπαρξη δύο άκρων για την οποία μίλησε μετά τη δολοφονία Φύσσα). Εχει πει ακόμα ότι δεν συμφωνεί καθόλου με το πώς εορτάζεται σήμερα η μνήμη του Πολυτεχνείου...

Πέπη Ρηγοπούλου
Η σημερινή διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών ήταν το κορίτσι σύμβολο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, καθώς βρισκόταν πάνω στη σιδερένια πόρτα κατά την εισβολή του τανκ -με αποτέλεσμα να τραυματιστεί και να κινδυνέψει. Τριάντα χρόνια μετά, ο οδηγός του τανκ συντετριμμένος της ζήτησε συγγνώμη για μια πράξη που κουβαλούσε για δεκαετίες στη συνείδησή του. Μέλος της αριστεράς, ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στις προηγούμενες ευρωεκλογές. Κυρίως όμως ασχολήθηκε -και ασχολείται- με την ακαδημαϊκή της καριέρα και με τη συγγραφή βιβλίων σχετικών με τον πολιτισμό, την τέχνη, την ψυχανάλυση.

Μαρία Δαμανάκη
Ισως το πρώτο όνομα που έρχεται στο μυαλό όταν μιλάς για τα πρόσωπα του Πολυτεχνείου είναι αυτό της Μαρίας Δαμανάκη, που το 1973 ήταν μια από τις “φωνές” του ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου. Υπήρξε στέλεχος της ΚΝΕ, βουλευτής του ΚΚΕ, αργότερα του ΣΥΝ,πρόεδρος του Συνασπισμού, αλλα και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, όπως και Ελληνίδα Επίτροπος στην Κομισιόν. Μέχρι το 2014 ήταν Επίτροπος Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Μετά τη λήξη της θητείας της κ. Δαμανάκη κατέλαβε τη θέση της παγκόσμιας γενικής διευθύντριας για τις θάλασσες και τους ωκεανούς.

Στέφανος Τζουμάκας
Από τις πλέον γνωστές μορφές του Πολυτεχνείου, δεδομένης της πλούσιας πολιτικής δράσης του, όλοι γνωρίζουμε τι κάνει σήμερα, οπότε ας θυμηθούμε τι έκανε τότε. Ηταν από τους ηγέτες του φοιτητικού κινήματος και των καταλήψεων της Νομικής, ενώ μαζί με τους Λαλιώτη, Σταμέλο εκπροσώπησαν τους φοιτητές στις διαπραγματεύσεις με το στρατό πριν από την είσοδο του τανκ. Για την αντιδικτατορική του δράση συνελήφθη και βασανίστηκε στο ΕΑΤ ΕΣΑ. Υπήρξε γενικός γραμματέας και πρόεδρος της ΕΦΕΕ και ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη βουλευτής σε οκτώ εκλογικές αναμετρήσεις κι είχε πολυάριθμες συμμετοχές σε κυβερνητικές θέσεις και αξιώματα.

Δημήτρης Παπαχρήστος
Ο έτερος εκφωνητής του σταθμού και αναπληρωματικό μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής, παρέμεινε μεν στον χώρο της αριστεράς, αλλά παράλληλα κρατήθηκε έξω από κόμματα. Αρθρογράφος, συγγραφέας, ραδιοφωνικός παραγωγός και παραγωγός ντοκιμαντέρ, έκανε εκπομπές στην κρατική ραδιοφωνία, μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ στην ertopen. Σε προ διετίας συνέντευξή του αρνήθηκε την ταμπέλα “γενιά του Πολυτεχνείου”.
Λιγότερο γνωστός στάθηκε ο τρίτος εκ των εκφωνητών του σταθμού του Πολυτεχνείου, Λάμπρος Παπαδημητράκης, αν και παρέμεινε ενεργός σε κοινωνικά θέματα, όμως δεν ασχολήθηκε με την πολιτική, αλλά με τη σκηνοθεσία.

Κώστας Λαλιώτης
Ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ αλλά και της Συντονιστικής Επιτροπής του Πολυτεχνείου και εκ των διαπραγματευτών με τον στρατό πριν από την είσοδο του τανκ. Καθοδηγητής για χρόνια της Νεολαίας του ΠΑΣΟΚ, πέρασε από πλειάδα κυβερνητικών θέσεων για τρεις δεκαετίες, φτάνοντας παράλληλα και μέχρι τη θέση του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα έχει επιλέξει να μη συμμετέχει ενεργά στις εξελίξεις, ωστόσο η θέση του είναι απολύτως σεβαστή μέσα στο ΠΑΣΟΚ, περνάει αρκετές ώρες από τα γραφεία του, έχει επαφές με εκπροσώπους της νεολαίας απέναντι στους οποίους λειτουργεί ως “γκουρού” και επισκέπτεται συχνά γνωστά στέκια της κεντροαριστεράς ή κάνει εμφανίσεις σε εκδηλώσεις του κόμματος.

Γιώργος Δρογγάρης
Η ιστορία του είναι αντιπροσωπευτική της ηρωικής διάστασης της συνολικής ιστορίας της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Οχι, το όνομά του δεν έγινε γνωστό όπως αυτά των Λαλιώτη ή Δαμανάκη, ούτε η εικόνα του, αλλά η ιστορία του είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση των “ανώνυμων ηρώων" του Πολυτεχνείου Ηταν από τους πρώτους που ανέπτυξαν δράση ενάντια στη δικτατορία, φυλακίστηκε, βασανίστηκε και ήταν ο ένας εκ των τριών που έδωσαν συνέντευξη στον Νίκο Μαστοράκη. Στην ερώτηση αν θα το έκανε ξανά, όπως έχει καταγραφεί, είχε απαντήσει: «Ναι, αλλά με μεγαλύτερη προσοχή». Εφυγε από τη ζωή νεότατος το 1992.

Στέλιος Λογοθέτης
Επίσης μέλος της Συντονιστικής του Πολιτεχνείου, όπου σπούδασε χημικός μηχανικός. Από την ΚΝΕ πέρασε στο ΚΚΕ, με την υποστήριξη του οποίου ασχολήθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση. Εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος Νίκαιας το 1978 σε ηλικία 27 ετών. Εκεί διέγραψε μια επιτυχημένη πορεία μέχρι το 1990, οπότε διεκδίκησε και κέρδισε τον Δήμο Πειραιά (στηριζόμενος από συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ενιαίου Συνασπισμού). Αργότερα, κατηγορήθηκε για κακοδιαχείριση στον Δήμο Πειραιά, καταδικάστηκε αρχικά, όμως το 2009 αθωώθηκε από όλες τις κατηγορίες. Παραμένει ενεργός στον δήμο Πειραιά, τον οποίο επαναδιεκδίκησε, αλλά δεν τα κατάφερε.

Ιωάννα Καρυστιάνη
Η συγγραφέας της “Μικράς Αγγλίας”, ήταν μια από τις πιο δραστήριες παρουσίες του φοιτητικού κινήματος της εποχής. Πρωτοστάτησε στην κατάληψη της Νομικής κι ανέπτυξε έντονο αγώνα κατά της χούντας με αποτέλεσμα να βασανιστεί και να φυλακιστεί.
Αντεξε στα βασανιστήρια όπως και στο δέλεαρ πολιτικών θέσεων τα χρόνια που ακολούθησαν. Παρέμεινε ενεργή φωνή της Αριστεράς, όμως αρνήθηκε τις προτάσεις που κατά καιρούς είχε να κατέβει στη πολιτική. Προτίμησε να συνεχίσει να στέλνει τα μηνύματά της μέσω της τέχνης, τα πρώτα χρόνια ως σκιτσογράφος, σήμερα ως πετυχημένη συγγραφέας και σεναριογράφος (“Οι Νύφες”). Είναι σύζυγος του σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη. Μέρος της ιστορίας τους στα χρόνια της δικτατορίας είχε γίνει ταινία από τον ίδιο με τίτλο “Τα πέτρινα χρόνια”.

Τόνια Μωροπούλου
Η Ροδίτισσα που διάβασε στους δημοσιογράφους την ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης, από την ΚΝΕ και το ΚΚΕ έγινε στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ασχολούμενη κατά πρώτο λόγο με την ακαδημαϊκή της καριέρα και τη συνδικαλιστική της δράση. Καθηγήτρια στο Πολυτεχνείο, υποψήφια πρύτανης και αντιπρύτανης (η πρώτη γυναίκα που εξελέγη στην Πρυτανεία), σήμερα είναι β' αντιπρόεδρος της διοικούσας επιτροπής του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ).

Γιώργος Παυλάκης
Ονομα γνωστό όχι στους πολλούς, αλλά στους κύκλους της επιστήμης. Κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν ο υπεύθυνος του ιατρείου που είχε εγκατασταθεί στο κτίριο της Αρχιτεκτονικής για να δίνει τις πρώτες βοήθειες στους χτυπημένους φοιτητές. Τελείωσε την Ιατρική στην Αθήνα κι φυγε για Αμερική. Σήμερα είναι εκλεκτό μέλος της επιστημονικής κοινότητας, επικεφαλής του Τμήματος Ανθρωπίνων Ρετροϊών στο Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου, ΗΠΑ και μέλος στο Ελληνικό Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας Τεχνολογίας.

Δημήτρης Χατζησωκράτης
Αλλο ένα μέλος της Συντονιστικής του Πολυτεχνείου, που δραστηριοποιείται σήμερα στην πολιτική, Πήρε μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα στις γραμμές του αριστερού φοιτητικού κινήματος συμμετέχοντας στον Ρήγα Φεραίο. Στη συνέχεια, την πρώτη μεταπολιτευτική περίοδο, διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας Θούριος και μέλος του Γραφείου του ΚΣ του Ρήγα Φεραίου. Συνέχισε στην ΕΑΡ κι από εκεί στον Συνασπισμό μέχρι το 1999. Παράλληλα, υπήρξε μέλος της διοίκησης εκτελεστικών οργάνων της ΓΣΕΕ για μια 12ετία -ενώ πέρασε και από τη διεύθυνση της εφημερίδας «Αυγή». Σήμερα είναι ηγετικό στέλεχος της Δημοκρατικής Αριστεράς και υπεύθυνος του τομέα Οικονομικής Πολιτικής της.



Αναδημοσίευση: thetoc.gr
Πηγή: iefimerida.gr

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

Ποια ήταν η «Ψωροκώσταινα» & γιατί
συνδέθηκε το όνομά της με την Ελλάδα


Το όνομα «Ψωροκώσταινα» το χρησιμοποιούμε σήμερα, όταν θέλουμε να περιγράψουμε την ανέχεια και τη φτώχεια.
Πολλές χαρακτηρίζουμε έτσι την Ελλάδα, μιλώντας πέρα από την οικονομική αλλά και  για την πολιτική και πολιτιστική φτώχια.
Η Ψωροκώσταινα ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Ας δούμε λοιπόν ποια ήταν η Ψαροκώσταινα ή Ψωροκώσταινα.
* * *
ήταν σύμφωνα με τη λαογραφία ένα υπαρκτό πρόσωπο της νεοελληνικής ιστορίας και μάλιστα μια ηρωική και αξιέπαινη γυναίκα στα χρόνια της Επανάστασης του 1821 η οποία αφιέρωσε τη ζωή της στην υπηρεσία της πατρίδος.
Στις μέρες μας, συνήθως χρησιμοποιούμε απαξιωτικά τη λέξη ψωροκώσταινα όταν πρόκειται να στηλιτευθεί η κακομοιριά, η υποχωρητικότητα, η ανοργανωσιά, η αδυναμία και φτώχεια που πολλοί θεωρούν ότι χαρακτηρίζει την Ελλάδα της νεότερης ιστορίας.
Τι αναφέρει η λαογραφία για την Ψωροκώσταινα
Οπως διαβάζουμε στην Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, όταν το 1821 καταστράφηκε η πόλη των Κυδωνιών, της Μικράς Ασίας, μετά από την αποτυχημένη επαναστατική κίνηση που επιχειρήθηκε, ο πληθυσμός της σφάχτηκε και το σύνολό του εγκατέλειψε την όμορφη πόλη με ντόπια ή ψαριανά καράβια. Στην χαλασιά αυτή κατάφερε να σωθεί η Πανωραία Χατζηκώστα, μια όμορφη αρχόντισσα με μεγάλη περιουσία. Κατά αγαθή συγκυρία ένας ναύτης τη βοήθησε και μαζί με άλλους την ανέβασαν σ’ ένα καράβι που ξεμπάρκαρε στα Ψαρά.
Το όνομα της η αρχόντισσα Πανωραία το πήρε επειδή βρέθηκε στα Ψαρά μετά την καταστροφή των Κυδωνίων της Μικράς Ασίας.
Τόσο τον άντρα της, τον Κώστα Αϊβαλιώτη, που ήταν πάμπλουτος έμπορος, όσο και τα παιδιά της, τους έσφαξαν μπρος τα μάτια της οι Τούρκοι. Στα Ψαρά λοιπόν, όπου βρέθηκε πάμφτωχη και ολομόναχη, οι συντοπίτες της και κυρίως ο Βενιαμίν ο Λέσβιος (δάσκαλος της Ακαδημίας των Κυδωνιών) την βοήθησαν και την προστάτεψαν.
Η Πανωραία σύντομα άφησε τα Ψαρά και έφθασε στην τότε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, το Ναύπλιο. Εκεί την ακολούθησε κι εγκαταστάθηκε και ο Βενιαμίν ο Λέσβιος. Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά, αφού ζούσε από τις υπηρεσίες τις οποίες προσέφερε στον δάσκαλο και φιλόσοφο Βενιαμίν Λέσβιο, ο οποίος παρέδιδε μαθήματα για να ζήσει. Τον Αύγουστο του 1824 όμως, ο Βενιαμίν ο Λέσβιος πέθανε από τύφο.
Μετά το θάνατο του Βενιαμίν του Λέσβιου άρχισε ένας δυσβάστακτος αγώνας επιβίωσης για την Πανωραία. Μόνη βγάζει το ψωμί της πότε κάνοντας την αχθοφόρο, πότε την πλύστρα και πότε χάρη στην ελεημοσύνη όσων την συμπονούσαν
Την περίοδο εκείνη η Επανάσταση δοκιμαζόταν από την επέλαση του Ιμπραήμ, ο οποίος εκτός από τις άλλες καταστροφές άφηνε στο πέρασμά του και εκατοντάδες ορφανά που συγκεντρώνονταν στο Ναύπλιο. Παρά τα προβλήματά της, η Πανώραια ζήτησε και πήρε υπό την προστασία της παιδιά ορφανά. Για να τα θρέψει περνούσε από σπίτι σε σπίτι και ζητιάνευε.
Η παλιά αρχόντισσα είχε παραμελήσει σε τέτοιο βαθμό τον εαυτό της, που τα παιδιά της παραλίας την πείραζαν και την φώναζαν Ψωροκώσταινα
Το 1826 έγινε έρανος στο Ναύπλιο για να βοηθήσουν το μαχόμενο Μεσολόγγι. Έτσι μια Κυριακή, στήθηκε στη κεντρική πλατεία ένα τραπέζι και οι υπεύθυνοι του εράνου ζητούσαν από τους καταστραμμένους, πεινασμένους και χαροκαμένους Έλληνες να βάλουν πάλι το χέρι στην τσέπη για να βοηθήσουν τους μαχητές και τους αποκλεισμένους του Μεσολογγίου.
Αλλά λόγω της φτώχειας και της εξαθλίωσης κανείς δεν πλησίαζε το τραπέζι. Όλων τα σπίτια δύσκολα τα έφερναν πέρα. Τότε η φτωχότερη όλων, η χήρα Χατζηκώσταινα, η Πανωραία, έβγαλε το ασημένιο δαχτυλίδι που φορούσε στο δάχτυλό της και ένα γρόσι που είχε στην τσέπη της και τα ακούμπησε στο τραπέζι της ερανικής επιτροπής.
«Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι».
«Για δείτε, η πλύστρα η Ψωροκώσταινα πρώτη πρόσφερε τον οβολό της» φώναξε κάποιος από το πλήθος κι αμέσως το φιλότιμο πήρε και έδωσε στον έρανο για το Μεσολόγγι.
Άρχισαν να αποθέτουν στο τραπέζι του εράνου λίρες, γρόσια και ασημικά. Αυτή ήταν η εξέλιξη της φτωχής προσφοράς της πλύστρας Χατζηκώσταινας, που από εκείνη τη στιγμή απαθανατίστηκε επίσημα πλέον, με το παρονύμιο «Ψωροκώσταινα».
Η πλύστρα Πανωραία όμως, δεν έδινε μόνο μαθήματα πατριωτισμού, αλλά και ανθρωπιάς, καθώς το ελάχιστο εισόδημά της το μοιραζόταν με ορφανά παιδιά αγωνιστών. Όταν μάλιστα ο Καποδίστριας ίδρυσε ορφανοτροφείο, προσφέρθηκε – γριά πια και με σαλεμένο τον νου από τον πόνο και τις στερήσεις – να πλένει τα ρούχα των ορφανών χωρίς καμιά αμοιβή.
Και εκεί που άρχισε να χαίρεται για τα «παιδιά της» που είχαν βρει ρούχα και φαγητό, λίγους μόλις μήνες μετά τη λειτουργία του ιδρύματος η Πανώρια πέθανε. Οι επίσημοι δεν την τίμησαν. Την τίμησαν όμως με τον καλύτερο τρόπο τα παιδιά του ορφανοτροφείου, τα οποία μέσα σε λυγμούς την συνόδευσαν ως την τελευταία της κατοικία.
………….......................................................................
Πηγές:
  • Τάκης Νατσούλης, «Λεξικό Λαϊκής Σοφίας», Εκδ. Σμυρνιωτάκη, σελ. 581
  • Ευ. Δαδιώτης, «Αιγαιοπελαγίτικα», τεύχος 13
  • «Βίοι Παράλληλοι των επί της αναγεννήσεως της Ελλάδος διαπρεψάντων ανδρών», Υπό Αναστασίου Ν. Γούδα, . Τόμος Β’: Παιδεία. Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου Μ. Π. Περίδου, 1870



Αναδημοσίευση: press-gr.com

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

Η συμφωνία Ιερώνυμου – Τσίπρα και η απάντηση
της εκκλησίας σε όσους αντιδρούν σ’ αυτή


Την Τρίτη 6 Νοεμβρίου υπήρξε συμφωνία κράτους εκκλησίας για έναν εξορθολογισμό που έχει χαρακτήρα ιστορικού συμβιβασμού, οριοθετούνται οι διακριτοί ρόλοι Εκκλησίας και Κράτους, ενώ ύστερα από σχεδόν 80 χρόνια διευθετείται το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Στο κοινό ανακοινωθέν Πρωθυπουργού – Αρχιεπισκόπου αναφέρονται τα εξής:
  1. Τα Ελληνικό Δημόσιο αναγνωρίζει ότι μέχρι το 1939, οπότε εκδόθηκε ο αναγκαστικός νόμος 1731/1939, απέκτησε εκκλησιαστική περιουσία έναντι ανταλλάγματος που υπολείπεται της αξίας της.
  2. Το Ελληνικό Δημόσιο αναγνωρίζει ότι ανέλαβε τη μισθοδοσία του κλήρου ως, με ευρεία έννοια, αντάλλαγμα για την εκκλησιαστική περιουσία που απέκτησε.
  3. Το Ελληνικό Δημόσιο και η Εκκλησία αναγνωρίζουν ότι οι κληρικοί δεν θα νοούνται στα εξής ως δημόσιοι υπάλληλοι και ως εκ τούτου διαγράφονται από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών.
  4. Το Ελληνικό Δημόσιο δεσμεύεται ότι θα καταβάλλει ετησίως στην Εκκλησία με μορφή επιδότησης ποσό αντίστοιχο με το σημερινό κόστος μισθοδοσίας των εν ενεργεία ιερέων, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται ανάλογα με τις μισθολογικές μεταβολές του Ελληνικού Δημοσίου.
  5. Η Εκκλησία αναγνωρίζει ότι μετά τη συμφωνία αυτή παραιτείται έναντι κάθε άλλης αξίωσης για την εν λόγω εκκλησιαστική περιουσία.
  6. Η ετήσια επιδότηση θα καταβάλλεται σε ειδικό ταμείο της Εκκλησίας και προορίζεται αποκλειστικά για τη μισθοδοσία των κληρικών, με αποκλειστική ευθύνη της Εκκλησίας της Ελλάδος και σχετική εποπτεία των αρμόδιων ελεγκτικών κρατικών αρχών.
  7. Με τη συμφωνία διασφαλίζεται ο σημερινός αριθμός των οργανικών θέσεων κληρικών της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς και ο σημερινός αριθμός των λαϊκών υπαλλήλων της Εκκλησίας της Ελλάδος.
  8. Πιθανή επιλογή της Εκκλησίας της Ελλάδος για αύξηση του αριθμού των κληρικών δεν δημιουργεί απαίτηση για αύξηση του ποσού της ετήσιας επιδότησης.
  9. Το Ελληνικό Δημόσιο και η Εκκλησία της Ελλάδος αποφασίζουν τη δημιουργία Ταμείου Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας.
  10. Το Ταμείο αυτό θα διοικείται από πενταμελές διοικητικό συμβούλιο. Δύο μέλη του Ταμείου θα διορίζονται από την Εκκλησία της Ελλάδος, δύο μέλη Θα διορίζονται από την ελληνική κυβέρνηση, ενώ ένα μέλος θα διορίζεται από κοινού.
  11. Το Ταμείο Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας θα αναλάβει τη διαχείριση και αξιοποίηση των από το 1952 και μέχρι σήμερα ήδη αμφισβητούμενων μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Εκκλησίας της Ελλάδος περιουσιών, αλλά και κάθε περιουσιακού στοιχείου της Εκκλησίας που εθελοντικά η ίδια θα θελήσει να παραχωρήσει στο εν λόγω Ταμείο προς αξιοποίηση.
  12. Τα έσοδα και οι υποχρεώσεις του ΤΑΕΠ επιμερίζονται κατά ίσο μέρος στο Ελληνικό Δημόσιο και την Εκκλησία της Ελλάδος.
  13. Τα ανάλογα ισχύουν και για τις περιουσίες των επιμέρους μητροπόλεων, ήτοι των αμφισβητούμενων περιουσιών, αλλά και όσων οι μητροπόλεις εθελοντικά παραχωρήσουν στο ΤΑΕΠ.
  14. Η ήδη συσταθείσα με τον Ν. 4182/2013 Εταιρεία Αξιοποίησης Ακίνητης Εκκλησιαστικής Περιουσίας μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών εντάσσεται επίσης στο ΤΑΕΠ και διοικείται με το σημερινό κατά νάμα καθεστώς.
  15. Οι παραπάνω δεσμεύσεις των μερών θα ισχύουν υπό την προϋπόθεση τήρησης της συμφωνίας στο σύνολό της.
Ο Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος, εξέδωσε δυναμική ανακοίνωση, με αφορμή την συμφωνία. Η ανακοίνωση αυτή τονίζει:
«ο ΙΣΚΕ θα δώσει αγώνες για να παραμείνει ως συμβατική υποχρέωση του κράτους η μισθοδοσία του Ιερού Κλήρου, ως έχει, ως αντάλλαγμα για τα όσα έχει προσφέρει η Εκκλησία προς την πολιτεία»
Η ηγεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος διαρρέει μέσω κύκλων τα παρακάτω που με κάνουν να πιστεύω πως η συμφωνία θα περάσει από την ολομέλεια της ιεραρχίας όποτε και να συγκλιθεί
Ας δούμε τι αναφέρονται στις σημειώσεις επί των αντιδράσεων στο ανακοινωθέν πρόθεσης συμφωνίας Κράτους - Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως τις ονομάζει στο efimeriosgr.blogspot.com και στο romfea.gr:
* * *
Σφάλμα 1: Οι ιερείς είναι δημόσιοι υπάλληλοι.
Έχει κριθεί επανειλημμένα από το Συμβούλιο της Επικρατείας από το 1983 και εξής ότι οι ιερείς δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι κρατικών Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου.
Είναι θρησκευτικοί λειτουργοί με εργοδότη όχι το Δημόσιο, αλλά τις Μητροπόλεις τους, που είναι εκκλησιαστικά ΝΠΔΔ ανεξάρτητα σε σχέση με το Δημόσιο. 
Επίσης έχει κριθεί από το ΣτΕ ότι και οι κληρικοί που είναι ιεροκήρυκες και θεωρούνται κατά τους κανονισμούς της Εκκλησίας της Ελλάδος ως «εκκλησιαστικοί υπάλληλοι» δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι κρατικού ΝΠΔΔ, αλλά θρησκευτικοί λειτουργοί της Εκκλησίας της Ελλάδος. 
Πληρώνονται από το Δημόσιο, αλλά δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι και δεν υπάγονται στο Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα.
Συμπέρασμα : όποιος πληρώνεται από το Δημόσιο δεν σημαίνει ότι αποκτά και την ιδιότητα του υπαλλήλου του Δημοσίου ή υπαλλήλου κρατικού ΝΠΔΔ ( π.χ.  δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι οι Καθηγητές Πανεπιστημίου)

Σφάλμα 2: Οι ιερείς είναι μόνιμοι στις οργανικές θέσεις τους, επειδή είναι δημόσιοι υπάλληλοι.
Οι ιερείς δεν κατέχουν οργανικές θέσεις στο Δημόσιο. Κανένα Υπουργείο στο οργανόγραμμά του (προεδρικό διάταγμα οργανισμού του) δεν περιλαμβάνει τις οργανικές θέσεις εφημερίων και διακόνων των Ενοριών.
Οι οργανικές θέσεις των ιερέων προβλέπονται και καθορίζονται από Κανονισμό της Εκκλησίας (προβλέπεται συγκεκριμένη αναλογία κληρικών ανάλογα με τον πληθυσμό κάθε Ενορίας). Προβλέπονται δηλαδή σε εκκλησιαστικό Κανονισμό, που ψηφίζει η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, και όχι σε νόμο της Πολιτείας.
Οι ιερείς είναι μόνιμοι, όχι επειδή θεωρούνται δημόσιοι υπάλληλοι και απολαύουν της δημοσιοϋπαλληλικής μονιμότητας κατά το Σύνταγμα (άρθρο 103), αλλά επειδή την μονιμότητά τους την προβλέπει ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος (άρθρο 37 νόμου 590/1977). Δεν υπάγονται στο άρθρο 103 του Συντάγματος για τους δημόσιους υπαλλήλους.
Είναι μόνιμοι στις θέσεις τους επειδή το προβλέπει ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος, όχι η κρατική νομοθεσία για τους δημοσίους υπαλλήλους.

Σφάλμα 3: Η μεταβολή του φορέα της μισθοδοσίας σημαίνει απόλυση ιερέων από το Δημόσιο και απώλεια μονιμότητας.
Ο εργοδότης θα παραμείνει ο ίδιος, και δεν αίρεται η μονιμότητα.
Απλώς το Υπουργείο Οικονομικών θα μεταφέρει κάθε έτος τις ίδιες πιστώσεις με μορφή συνολικής επιχορήγησης στην Εκκλησία της Ελλάδος.

Σφάλμα 4:  Η επιχορήγηση της Εκκλησίας της Ελλάδος με το ποσό της μισθοδοσίας-ασφάλισης θα σημαίνει μετατροπή της Εκκλησίας σε φορέα ιδιωτικού δικαίου.
Επιχορηγήσεις δίνονται και σε φορείς του ιδιωτικού δικαίου (ΔΕΚΟ) και σε φορείς δημοσίου δικαίου (ΑΕΙ, ΟΤΑ κλπ).
Η μετατροπή της απευθείας μισθοδοσίας σε επιχορήγηση Κράτους προς την Εκκλησία της Ελλάδος δεν επιβάλλει την μετατροπή της σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. 
Στην Γερμανία η Ευαγγελική και Καθολική Εκκλησία επιχορηγούνται (πέραν του εκκλησιαστικού φόρου) και με δαπάνες του προϋπολογισμού των κρατιδίων, σε αντάλλαγμα της περιουσίας, που απώλεσαν το 19ο αιώνα, και παραμένουν Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου.

Σφάλμα 5: Η συμφωνία αποτελεί προεόρτιο της τροποποίησης του άρθρου 3 Συντάγματος.
Αντιθέτως η συμφωνία ξεκαθαρίζει ότι αφορά τις περιουσιακές και όχι τις θεσμικές σχέσεις Δημοσίου και Εκκλησίας της Ελλάδος. Δεν επηρεάζει την ισχύ του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δεν αφορά λοιπόν και δεν τροποποιεί ούτε τον νόμο 590/1977 ούτε έχει σχέση με το άρθρο 3 Συντ.
Το άρθρο 3 Συντ. παραμένει σχεδόν αμετάβλητο από το 1844. Από το 1844 μέχρι το 1945 δεν υπήρχε καμία συμβολή του Κράτους στην μισθοδοσία, από το 1945 -2004 υπήρχε συμβολή στην μισθοδοσία με συμμετοχή και της Εκκλησίας (ενοριακή εισφορά, εισφορά από τα έσοδα Ναών) και από το 2004 υπάρχει πλήρης ανάληψη της μισθοδοσίας - ασφάλισης από το Δημόσιο.
Καμία σχέση λοιπόν δεν έχει η μετατροπή της απευθείας μισθοδοσίας σε επιχορήγηση με το άρθρο 3 Συντ.

Σφάλμα 6: Η κατάργηση της μισθοδοσίας από την Ενιαία Αρχή Πληρωμής σημαίνει ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν θα δίνει πλήρη μισθό πλέον στους κληρικούς.
Το 4ο των Βασικών Σημείων της προσυμφωνίας της 6.11.2018 ξεκαθαρίζει ότι «Το Ελληνικό Δημόσιο δεσμεύεται ότι θα καταβάλλει ετησίως στην Εκκλησία με μορφή επιδότησης ποσό αντίστοιχο με το σημερινό κόστος μισθοδοσίας των εν ενεργεία ιερέων, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται ανάλογα με τις μισθολογικές μεταβολές του Ελληνικού Δημοσίου».
Επομένως θα δίνεται επιχορήγηση ίση με το συνολικό ποσό μισθοδοσίας- ασφάλισης κάθε έτους.
Αυτό σημαίνει ότι η Εκκλησία της Ελλάδος θα καταρτίζει προϋπολογισμό κάθε έτος για το ποσό της επιχορήγησης βάσει της μισθοδοσίας - ασφάλισης.
Το ποσό θα προκύπτει από την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου και με βάση τα μισθολογικά χαρακτηριστικά κάθε κληρικού (μισθός, επιδόματα, ωρίμανση μισθολογικών κλιμακίων κλπ) και η Εκκλησία της Ελλάδος θα αποστέλλει τον προϋπολογισμό στο Δημόσιο, το οποίο φυσικά θα δικαιούται να τον ελέγξει.

Σφάλμα 7: Δεν ενημερώθηκαν Εκκλησία Κρήτης και Μητροπόλεις Δωδεκανήσου
Η συμφωνία αφορά τους κληρικούς και την περιουσία της Εκκλησίας της Ελλάδος, όχι την Εκκλησία της Κρήτης, τις Μητροπόλεις της Δωδεκανήσου ή την Πατριαρχική Εξαρχία της Πάτμου. 

Σφάλμα 8: Οι κληρικοί θα πληρώνονται από το κοινό ταμείο Εκκλησίας και Πολιτείας
Είναι σαφές ότι το κοινό Ταμείο (που όμοιό του είχε συσταθεί από τον Σεπτέμβριο 2013 με τον νόμο 4182/2013) αποβλέπει σε αξιοποίηση της ήδη αμφισβητούμενης περιουσίας μεταξύ Κράτους και Εκκλησίας της Ελλάδος προκειμένου να αντισταθμίσει τη δαπάνη επιχορήγησης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η μισθοδοσία- ασφάλιση θα προέρχεται από το ταμείο αυτό και ότι θα εξαρτάται από την καλή ή κακή πορεία των εσόδων του ταμείου αυτού.

Σφάλμα 9: Δεν υπάρχει λόγος - ωφέλεια για την Εκκλησία της Ελλάδος από την συμφωνία για επιχορήγηση 10.000 θέσεων κληρικών
Το Ελληνικό Δημόσιο δεν είχε μέχρι σήμερα ποτέ :
  1. αναγνωρίσει ότι έχει απαλλοτριώσει χωρίς αποζημίωση το μεγαλύτερο μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας χωρίς συναίνεση της Εκκλησίας μέχρι το 1939
  2. ότι η μισθοδοσία δεν είναι κάποιο προνόμιο της επικρατούσας θρησκείας, και ότι αποτελεί περιουσιακό αντάλλαγμα για την χωρίς αποζημίωση απολεσθείσα περιουσία της Εκκλησίας της Ελλάδος
  3. ότι οφείλει να μισθοδοτεί θέσεις κληρικών άνω του αριθμού των 6.000 κληρικών. Το 1945 δεσμεύθηκε με τον νόμο 536/1945 για 6.000 θέσεις σε όλη την χώρα (όχι μόνο Εκκλησία της Ελλάδος). Η Εκκλησία αύξησε τις οργανικές θέσεις της σε 8.000 το 1969, αλλά νομοθετικά το Κράτος ουδέποτε αναπροσάρμοσε τον αριθμό 6.000 κληρικών.
Σφάλμα 10: Τα παραπάνω δεν χρειάζονται γιατί το 2013 οι κληρικοί μπήκαν στο ενιαίο μισθολόγιο- Ενιαία Αρχή Πληρωμής
Ο νόμος 4111/2013 επί υπουργίας Κ. Αρβανιτόπουλου απλώς μετέφερε τον «Κεφάλαιο προς πληρωμή μισθού εφημεριακού κλήρου» που ήταν λογαριασμός εκτός κρατικού προϋπολογισμού σε κωδικό εντός κρατικού προϋπολογισμού. Αποτέλεσε δηλαδή μια σημαντική δημοσιονομική τακτοποίηση του λογαριασμού, αλλά δεν αποτελούσε αναγνώριση από το Δημόσιο ότι θα μισθοδοτεί όσους κληρικούς χειροτονεί η Εκκλησία.
Για τον λόγο, επειδή δεν υπάρχει ρητή υπόσχεση από την Πολιτεία ή σύμβαση Πολιτείας - Εκκλησίας της Ελλάδος ότι το Δημόσιο θα πληρώνει οπωσδήποτε όσους κληρικούς χειροτονεί η Εκκλησία ή έστω συγκεκριμένο αριθμό θέσεων, το Κράτος μετά το 2010 υπήγαγε την Εκκλησία στον κανόνα 1-5 που ίσχυε για το Δημόσιο. Εάν υπήρχε σύμβαση Εκκλησίας - Πολιτείας ή νόμος που υποχρέωνε το Δημόσιο σε μισθοδοσία συγκεκριμένου αριθμού θέσεων, το Δημόσιο δεν θα μπορούσε να αρνείται μετά το 2010 την μισθοδοσία των νέων κληρικών.

Σφάλμα 11: Η μισθοδοσία του Κλήρου είναι ήδη συμβατικά κατοχυρωμένη στην Σύμβαση του 1952 (ή στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, που κύρωσε την Σύμβαση) και δεν χρειάζεται νέα συμφωνία.
Οι 2 Συμβάσεις Εκκλησίας-ΟΔΕΠ - Δημοσίου της 18.9.1952 δεν αναφέρουν τίποτα για υπόσχεση του Δημοσίου να μισθοδοτεί τον Ιερό Κλήρο.
Ούτε υπάρχει αιτιολογική έκθεση οποιουδἠποτε νόμου, που κύρωσε την Σύμβαση, διότι κυρώθηκε με βασιλικό διάταγμα, που δεν έχει αιτιολογική έκθεση.
Υφίσταται μόνο ένας νόμος, ο αναγκαστικός νόμος 536/1945 που κάνει λόγο για ενίσχυση της μισθοδοσίας 6.000 θέσεων σε όλη την επικράτεια, δηλαδή όχι μόνο στην Εκκλησία της Ελλάδος, και αργότερα ο αναγκ. νόμος 469/1968 αύξησε την ενίσχυση, ώστε ο μισθός του κληρικού να είναι ίσος με του δημοσίου υπαλλήλου και ο νόμος 4111/2013 ενέταξε τον ειδικό λογαριασμό «Κεφάλαιο προς πληρωμή μισθού εφημεριακού κλήρου» στον κρατικό προϋπολογισμό.
Συνεπώς, δεν έχει αναγνωρισθεί με σύμβαση Εκκλησίας της Ελλάδος - Πολιτείας να πληρώνει την μισθοδοσία - ασφάλιση ως αντάλλαγμα για την εκκλ. περιουσία, που το Δημόσιο πήρε χωρίς αποζημίωση και συναίνεση της Εκκλησίας.


Αναδημοσίευση: neaselida.gr και romfea.gr
Πηγή: neaselida.gr

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

Αποκοπείτε από τους «κακούς συγγενείς σας»


Ήρθε η ώρα να τους απομακρύνουμε από τη ζωή μας κάποιους συγγενείς μας, δεν είναι κακό!

Πράγματι, η διάλυση ενός δεσμού, μίας σχέσης με κάποιο μέλος της οικογένειάς μας είναι ένα πολύ οδυνηρό και δυσάρεστο γεγονός.
Οι οικογενειακοί δεσμοί είναι μία από τις ισχυρότερες μορφές σχέσεων που βιώνουμε στη ζωή μας. Για τον λόγο αυτό, εάν χρειαστεί να αποστασιοποιηθούμε, ή να διαλύσουμε αυτή τη σχέση θα δούμε ότι θα νιώσουμε δυσφορία και θα πληγωθούμε βαθιά. Άλλωστε η οικογένειά μας, υποτίθεται, ότι είναι πάντα δίπλα μας και δεν θα μας προκαλέσει ποτέ οδύνη, ή βλάβη.
Ωστόσο, έρχονται μερικές φορές που πρέπει να αντιμετωπίσουμε την ψυχρή αλήθεια∙ μερικοί άνθρωποι, ακόμα και αν είναι μέλη της οικογένειάς μας, είναι απλά τοξικοί και η ζωή μας θα γίνει καλύτερη χωρίς αυτούς.
* * *
Όσο δύσκολο κι αν είναι, θα πρέπει η προτεραιότητά μας να είναι ο εαυτός μας. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θέσουμε σε κίνδυνο τη σωματική, πνευματική και συναισθηματική μας υγεία, μόνο και μόνο επειδή θεωρούμε ότι πρέπει να δείξουμε ανοχή σε κάποια πρόσωπα, επειδή είναι μέλη της οικογένειάς μας και μεγαλώσαμε με την πεποίθηση ότι οι οικογενειακοί δεσμοί είναι αιώνιοι.
Ας δούμε μαζί πώς μπορούμε να αντιληφθούμε κατά πόσον κάποιο μέλος της οικογένειάς μας είναι τοξικό. Γι΄αυτό, σας παραθέτουμε 5 σημάδια ανθρώπων με τοξική συμπεριφορά:

  1. ΖΟΥΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΑΜΑ.
    Αποφασίζετε να μιλήσετε με κάποιο μέλος της οικογένειάς σας, ζητώντας κάποια συμβουλή, ή μοιράζεστε μαζί του ορισμένους βαθύτερους φόβους, εκθέτετε τις αδυναμίες σας, μόνο και μόνο επειδή τρέφετε απόλυτη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο αυτό. Στη συνέχεια, δυστυχώς, διαπιστώνετε ότι κάθε μέλος της οικογένειας γνωρίζει τους ενδόμυχους φόβους και ανησυχίες. Κι αυτή είναι η απόλυτη προδοσία, ειδικά όταν προέρχεται από ένα μέλος της οικογένειας, το ίδιο σας το αίμα.
     
  2. ΑΣΚΟΥΝ ΚΡΙΤΙΚΗ.
    Η κριτική, πολλές φορές, μπορεί να είναι καλή και εποικοδομητική. Ωστόσο, η συνεχής, υποτιμητική και αδικαιολόγητη κριτική ενδεχομένως να επηρεάσει σημαντικά, άμεσα και πραγματικά την αυτοπεποίθηση ενός ατόμου και μάλιστα ίσως δεν κατορθώσει ποτέ να αποκαταστήσει την αυτοπεποίθησή του. Οπότε, μην φοβηθείτε τα σχόλια και μη διστάσετε να απομακρύνετε από τη ζωή σας άτομα που είναι τοξικά και το μόνο που κάνουν είναι να σας κρίνουν ακατάπαυστα και κακόβουλα.
     
  3. ΠΡΑΤΤΟΥΝ ΜΕ ΥΣΤΕΡΟΒΟΥΛΙΑ.
    Ένας τοξικός συγγενείς είναι κοντά σας, μόνο όταν σας έχει ανάγκη, μόνο όταν θέλει να πάρει κάτι από εσάς. Συνήθως, σας προσεγγίζει για συμβουλές ή συναισθηματική ηρεμία. Μόλις όμως ικανοποιηθεί η ανάγκη του, ο συγγενής αυτός αποστασιοποιείται, επιστρέφει στον κόσμο του και ξεχνά την ύπαρξη σας. Όταν όμως εσείς χρειαστείτε τη δική του συμπαράσταση, εκείνος δεν είναι ποτέ δίπλα σας. Το μόνο που θα κάνει είναι να αρνηθεί τη βοήθειά του και να χρησιμοποιήσει ό, τι γνωρίζει για σας με σκοπό να σας χειραγωγήσει.
     
  4. ΣΑΣ ΕΝΘΑΡΡΥΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΣΑΣ ΑΠΟΘΑΡΡΥΝΟΥΝ.
    Η συμπεριφορά τους είναι κυκλοθυμική, σας προσβάλλουν και αμέσως μετά σας επαινούν, μόνο και μόνο για να σας παρασύρουν στην παγίδα τους. Δεν μπορούν να ζήσουν εάν τους αγνοείτε, γι ‘αυτό κάνουν ό,τι χρειάζεται, ό,τι είναι απαραίτητο για να ξανακερδίσουν τον χαμένο έλεγχό σας. Φυσικά, αυτές οι ψευδο-επιβεβαιώσεις είναι πολύ βραχυπρόθεσμες, καθώς αναπόφευκτα τα πρόσωπα αυτά επιστρέφουν στην παλιά και γνώριμη συμπεριφορά τους.
     
  5. ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ ΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΣΑΣ.Εάν κάποιο μέλος της οικογένειάς σας ισχυρίζεται αδιάκοπα ότι ποτέ δεν είπε, ούτε έκανε αυτό που του καταλογίζετε,  όταν εσείς και όλοι οι άλλοι γνωρίζετε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια – τότε κοροϊδεύει τη νοημοσύνη σας, σας εμπαίζει. Ο εμπαιγμός είναι μια τεχνική χειρισμού που αποσκοπεί να διαβάλλει, να γεμίσει αμφιβολίες το θύμα με την ελπίδα να το κάνει να αισθανθεί ανίσχυρο, να αμφισβητήσει την ίδια του την αντιληπτική ικανότητα, τη μνήμη ή ακόμα και τη λογική του.

 Εάν η συμπεριφορά αυτή σας θυμίζει κάποιο μέλος της οικογένειάς σας, τότε να ξέρετε ότι αυτό το πρόσωπο είναι επικίνδυνο για την ψυχική σας υγεία. Οι τοξικές σχέσεις, ακόμα και όταν προέρχονται από φίλους ή μέλη της οικογένειας, έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν τη νοημοσύνη μας και τη γενικότερη ευημερία μας.
Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να μεταμορφώσουμε μια σχέση, να αποκαταστήσουμε δηλαδή τη σχέση με ένα τοξικό μέλος της οικογένειας και να την κάνουμε πιο ανεκτή. Ακόμα καλύτερο είναι  να απομακρύνουμε εντελώς αυτό το άτομο από τη ζωή μας.
Ίσως αυτό να μην είναι εύκολο, ειδικά όταν το τοξικό μέλος είναι γονιός, ή σύζυγος. Ωστόσο, όταν η κατάσταση κλιμακώνεται σε σημείο που βλέπετε ότι είναι σχεδόν αδύνατο να ζήσετε χαρούμενα κι ελεύθερα    καθίσταται πλέον απαραίτητη η απομάκρυνση της πηγής δυστυχίας.
Επίσης, πρέπει να γνωρίζετε ότι ακόμη κι όταν είναι δική σας η απόφαση να απομακρύνετε το τοξικό μέλος από τη ζωή σας, θα βιώσετε αισθήματα απώλειας, ενοχής, πόνου, αβεβαιότητας και αμφιβολίας σχετικά με την ορθότητα της απόφασης.
Ωστόσο, θα πρέπει εμείς να καθορίσουμε ποια είναι εκείνα που είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε για να προστατέψουμε τα συναισθήματά μας. Μερικές φορές, ίσως χρειαστεί να περάσουμε μέσα από οδύνη για να βοηθήσουμε τον εαυτό μας. Αυτή η οδύνη δεν είναι κακόβουλη, αλλά συνιστά ένα φυσιολογικό μέρος της διαδικασίας απομάκρυνσης και αποχωρισμού.
Βεβαίως, ακόμη και αν απομακρύνετε αυτό το τοξικό μέλος της από τη ζωή σας, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι θα χρειαστείτε χρόνο για να ανακάμψετε από την κακοποίηση που έχετε υποστεί. Αυτό είναι σωστό και αποτελεί μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας.
Τέλος, όλοι μας γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η αγάπη και η υποστήριξη δεν προέρχονται πάντα από τα μέλη της οικογένειας. Υπάρχουν πολλοί αγαπημένοι άνθρωποι που μπορούν να μας προσφέρουν την αγάπη και την υποστήριξη που χρειαζόμαστε από φίλους και συζύγους. Τι καλύτερο για τη ζωή μας να αγκαλιάζουμε τον εαυτό μας και να τον περιβάλλουμε με ανθρώπους σημαντικούς, υποστηρικτικούς, ικανούς να μας προσφέρουν αγάπη και συμπαράσταση!
 ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ! Το οφείλουμε στον εαυτό μας!


Αναδημοσίευση: naturalsoul.gr

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε
τον εαυτό μας αν πάθουμε κρίσης πανικού


Η κρίση πανικού είναι ένα αρκετά συχνό φαινόμενο. Από μελέτες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, μπορεί να συμβεί στον οποιοδήποτε μία φορά στη ζωή του, ακόμα και στο 5-6% του πληθυσμού.
Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν πως πρέπει να ξέρουμε ν αναγνωρίζουμε μια κρίση πανικού. Και τι πρέπει να κάνει κανείς, αν πάθει τέτοια κρίση
* * *
Η αιτία, συχνά δεν μπορεί να διευκρινιστεί και τα συμπτώματα εμφανίζονται εντελώς απροειδοποίητα.
Αν ανήκετε σε εκείνους που έχουν βιώσει στο παρελθόν ή βιώνετε ακόμα ανάλογα συμπτώματα, ακολουθήστε τους παρακάτω τρόπους γρήγορης αντιμετώπισής τους.

Συμπτώματα:
  • Αίσθημα έντονου φόβου.
  • Αίσθημα απώλειας του ελέγχου.
  • Τρόμος, ταχυκαρδία, έντονη εφίδρωση, έντονο αίσθημα δύσπνοιας-πνιγμού, αίσθημα αστάθειας ή ζάλης, φόβος επερχόμενου θανάτου.
  •  Έντονη δυσφορία και δυσλειτουργικότητα.Τρόποι γρήγορης αντιμετώπισης και τεχνικές αυτοβοήθειας:

Μη μετακινηθείτε
Επειδή μια κρίση πανικού δεν είναι σίγουρο πόση ώρα μπορεί να διαρκέσει, όπως φυσικά και τις αντιδράσεις που μπορεί να έχει στον οργανισμό σας, καλό θα ήταν να μείνετε σταθεροί στη θέση σας, διακόπτωντας οποιαδήποτε δραστηριότητα κάνατε έως τη στιγμή εκδήλωσης της κρίσης.

Εστιάστε την προσοχή σας σε κάτι.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης καλό θα ήταν να προσπαθήσετε να εστιάσετε την προσοχή σας σε κάτι που δε σας φαίνεται απειλητικό ή σας προκαλεί τρόμο. Ακόμα και ένας συγκεκριμένος ήχος μπορεί να χαρίσει την ηρεμία που αναζητάτε τη δεδομένη στιγμή.

Πάρτε βαθιές ανάσες.
Όπως είπαμε, είναι σημαντικό να εστιάσετε κάπου. Επικεντρωθείτε στον ρυθμό της αναπνοής σας και πάρτε βαθιές ανάσες, μετρώντας από μέσα σας τις εισπνοές και εκπνοές.

Κάντε θετικές σκέψεις.
Είναι ότι πιο σημαντικό να νιώσετε ασφαλής κατά τη διάρκεια εκδήλωσης της κρίσης. Σκεφτείτε κάτι που σας ηρεμεί και σας προκαλεί ευφορία. Απομακρύνετε όσο μπορείτε τις αρνητικές σκέψεις και κυρίως αυτό που σας προκάλεσε τον φόβο. Θα δείτε σύντομα τα συμπτώματα να υποχωρούν.

Μην πολεμάτε.
Πολλοί είναι εκείνοι που προσπαθούν τη στιγμή της κρίσης να την αντιμετωπίσουν και να αντισταθούν σε αυτή. Έτσι, όμως, είναι πιθανό να αυξήσετε την άσχημη αίσθηση του άγχους και του πανικού. Σκεφτείτε ότι είναι απλώς κάτι παροδικό που θα περάσει σύντομα.

Διατροφή και άσκηση.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να χαλαρώσετε και να νιώσετε καλά με τον εαυτό σας. Η άσκηση και η διατροφή είναι ίσως οι πιο αποτελεσματικοί. Αποφύγετε το κάπνισμα, το αλκοόλ και τις κακές διατροφικές συνήθειες. Βρείτε ένα σπορ που να σας «γεμίζει» και σας προκαλεί ευφορία. Μην ξεχνάτε πως όλα προέρχονται εκ των έσω!
Η κρίση πανικού μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα και αποτελεσματικά. Συμβουλευτείτε έναν ειδικό ψυχικής υγείας και αποκτήστε και πάλι μια ομαλή καθημερινότητα.

Πότε να αποταθείτε  στον ειδικό
Όταν ένας άνθρωπος μέσα σε ένα μήνα κάνει 8-10 κρίσεις και στο μεσοδιάστημα θα έχει έντονο φόβο μήπως του ξανάρθει, είναι ένας άνθρωπος, που θα πρέπει να απευθυνθεί, είτε σε ένα ψυχίατρο, είτε σε ένα εξειδικευμένο κλινικό ψυχολόγο, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, με ψυχοθεραπεία, τη γνωστική συμπεριφορική, με την οποία προσπαθούμε να αλλάξουμε τον τρόπο, με τον οποίο εκτιμά ο άνθρωπος τον κίνδυνο, και να τον επαναδραστηριοποιήσουμε σε αυτά που αποφεύγει», λέει ο κ. Σκαπινάκης. Προσθέτει ακόμη,ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δίνονται και κάποιες φαρμακευτικές αγωγές ή γίνεται συνδυασμός ψυχοθεραπείας και φαρμακευτικής αγωγής.


Αναδημοσίευση: karteria1.blogspot.com
Πηγή: iefimerida.gr