Τι σημαίνει «Καλή αντάμωση στα γουναράδικα»

Στην ομιλία του προχθές στη Βουλή ο Βουλευτής Καστορίας κ. Βαγγέλης Διαμαντόπουλος είπε «Όπως έλεγε και ο Αρης Βελουχιώτης πριν από κάθε μεγάλη μάχη στους συντρόφους του: Ραντεβού στα γουναράδικα». Η φράση αυτή ξεσήκωσε θύελλα. Το θεώρησαν μερικοί σα να έλεγε «θα σας γδάρουμε». Έτσι έμαθα ότι είπε ο απίθανος Πρετεντέρης στο δελτίο ειδήσεων του Mega. Βέβαια έμαθα δεν το άκουσα, να μη κατηγορήσω άδικα τον «έγκυρο αναλυτή». Η κ. Μαρία Αντωνίου βουλευτής Καστοριάς κι αυτή, θεώρησε πως θίγονται οι γουναράδες μη θέλοντας, είπε, να πιστέψει πως πρόκριτε για φράση που παρακινεί σε πόλεμο. Όμως δυστυχώς κι ο κ. Αλέξης Μητρόπουλος το θεώρησε παρακίνηση σε εμφύλιο, κάτι που για μένα είναι απαράδεκτο για βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Και μου κάνει ακόμη εντύπωση που κανείς δε θυμήθηκε την Μαλβίνα Κράλη (που αφάνταστα μας λείπει σήμερα) την εποχή του Σκάι που μας χαιρετούσε κάθε βράδυ τελειώνοντας το Σκάι live. «Άντε Καλή αντάμωση αύριο.... στα γουναράδικα» και το συνόδευε μ’ εκείνο το μοναδικά πονηρό χαμόγελό της. Παρεπιμπτώντος: κ Αλαφούζο αυτον τον Σκάι θέλουμε.

Ας δούμε τι γράφει για την συγκεκριμένη φράση η διαδυκτυακη έκδοση του «Πρώτου θέματος». Κι επίτηδες το βάζω από το Protothema.gr κι όχι από κάποιο αριστερό blog ή εφημερίδα

* * *

Ποια είναι όμως η πραγματική προέλευση της φράσης που συχνά πυκνά χρησιμοποιούσε ο αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ, Άρης Βελουχιώτης;

Όλα ξεκινούν από τη γλώσσα των κυνηγών αγρίων γουνοφόρων ζώων, των κουναβιών και κυρίως των αλεπούδων που κάποτε τις κυνηγούσαν για το πανάκριβο και πολύτιμο δέρμα τους και ήταν μάλιστα επικηρυγμένες.

Σαν λαϊκός μύθος, κάθε φορά, λένε, που έβγαιναν οι αλεπούδες για τροφή, είτε στα χωράφια, είτε στα κοτέτσια ποτέ δεν ήταν βέβαιες πως θα επιστρέψουν στη φωλιά τους και έλεγαν μεταξύ τους σαν αστείο τον χαιρετισμό «καλή αντάμωση στα γουναράδικα».

Έκφραση που σήμαινε ότι αν έπεφταν σε κάποια παγίδα ή τις σκότωναν οι κυνηγοί, θα συναντιόνταν πάλι στον πάγκο του γουναρά όπου το τομάρι τους θα γίνονταν ρούχο, αντικείμενο ή κάποιο αξεσουάρ να στολίσει το κορμί ή το σπίτι.

Αυτή ήταν μια από τις πολλές λαϊκές εκφράσεις που χρησιμοποιούσε ο Άρης Βελουχιώτης όταν ήθελε να σχολιάσει το μέλλον το δικό του, αλλά και των πιστών συντρόφων του. «Θα τα πούμε» δηλαδή «εκεί που θα μας γδάρουν» έλεγε ο Άρης για να τον ακούν περισσότερο οι άνθρωποι που έστελνε το κόμμα για να τον ελέγξουν.

Ήταν δηλαδή ένα μήνυμα που έστελνε ο Άρης στο εσωτερικό και στην πολιτική ηγεσία του κόμματος, αφού είναι γνωστές οι ρήξεις του με τις επιταγές των «καλαμαράδων» όπως ο ίδιος τους αποκαλούσε και με την καθοδήγηση του ΚΚΕ.

Με βάση λοιπόν αυτά τα στοιχεία ο Άρης ήξερε από πολύ νωρίς πως το τομάρι του θα έφτανε κάποια στιγμή στα «γουναράδικα» για να το κάνουν κομμάτια οι εχθροί του και οι «φίλοι» του.

Η διαίσθησή του αυτή τελικά επιβεβαιώθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο στο φαράγγι του Φάγγου.

Τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία...

Αναδημοσίευση: http://www.protothema.gr/greece/article/295366/i-alithini-istoria-piso-apo-ta-gounaradika/

Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης & η θεωρία των «άκρων»

Τα τελευταία τρια χρόνια ακούμε συχνά για τη «Δημοκρατία της Βαϊμάρης». Κυρίως οτι είναι μια τραυματική εμπειρία για τους Γερμανούς και πως η Μέρκελ (και οι Μερκελικοί, κατά το Χιτλερικοί) φοβούνται παρόμοιες συνέπειες.

Μιλάμε για την περίοδο του μεσοπολέμου στην Γερμανία. Ανάμερσα δηλαδή στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, που αυτή προκάλεσε κι έχασε, και τον δεύρο παγκόσμιο πόλεμο που πάλι η ίδια προκάλεσε κι έχασε. Έτσι θα χάσει και τον πρώτο παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο που ζούμε (που αυτή πάλι προκάλεσε) Εδώ αξίζει να αναφέρουμε την άποψη του πιο σπουδαίου ανθρώπου που γέννησε η Γερμανία, του Αλμπερτ Αϊνστάιν «Ηλίθιος είναι εκείνος που επαναλαμβάνει τις ίδιες ενέργειες, προσδοκώντας διαφορετικό αποτέλεσμα». Δεν ξέρω αν εννοούσε και τους συμπατριώτες του πολιτικούς αλλά ως τώρα τους δυο παγκόσμιους πολέμους όπως και τον σημερινό παγκόσμιο οικονομικό αυτοί τον προκάλεσαν

Τι έγινε όμως τότε; Αξιόλογο και τεκμιριωμένο κείμενο δημοσίευσε «ο Ριζοσπάστης» υπό τον ίδιο τίτλο,τον Μάρτη του 2012. Ειναι πολυ καλό, έχει πολλά ιστορικά στοιχεία. 

* * * 

Το θέμα «Δημοκρατία της Βαϊμάρης» έχει γίνει προσφιλές θέμα αρθρογραφίας στον αστικό Τύπο. Συνδέεται με την προπαγάνδα των άκρων που τάχα βάζουν σε κίνδυνο τη «δημοκρατία» και έτσι συνδέουν «τα άκρα» με «το τέλος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης». Λένε περίπου το εξής: «Τα κόμματα των άκρων εκτινάζονται σε επίπεδα πρωτόγνωρα. Αυτό μοιάζει πολύ με το τέλος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης».
Υπάρχει και η άλλη εκδοχή της ίδιας προπαγάνδας. Η ταύτιση της δράσης διαφόρων ομάδων προβοκατόρων, παρακρατικών, εθνικιστών, ακροδεξιών, με τη δράση του εργατικού κινήματος. Για παράδειγμα, περίσσεψε η προβολή για τα επεισόδια στην παρέλαση της Ρόδου, από ομάδες εθνικιστών, ακροδεξιών. Σε αστικό τηλεοπτικό κανάλι με αφορμή αυτό άνοιξε συζήτηση δημοσιογράφου και αστού πολιτικού για τα λίγα άτομα που κλείνουν λιμάνια, βάζουν πανό στην Ακρόπολη, δημιουργούν εικόνες βίας, ταυτίζοντας τη δράση των ακροδεξιών στοιχείων στην παρέλαση της Ρόδου με τη δράση του ταξικού εργατικού κινήματος, του ΠΑΜΕ, αλλά και του ΚΚΕ συνεχίζοντας την επικίνδυνη προπαγάνδα των κινδύνων από «τα άκρα». Ταυτίζοντας, δηλαδή, την οργανωμένη ταξική εργατική δράση κόντρα στον καθολικό πόλεμο του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, των κομμάτων του στην εργατική τάξη, στα φτωχά λαϊκά στρώματα, στις κατακτήσεις και τα δικαιώματά τους, στο αναφαίρετο δικαίωμα ως παραγωγών του πλούτου που τους τον κλέβουν οι καπιταλιστές, να ζουν οι οικογένειές τους καλύπτοντας όλες τις σύγχρονες ανάγκες τους, με τη δράση ομάδων και μηχανισμών που στοχεύουν στην υπονόμευση, στο τσάκισμα του οργανωμένου εργατικού, λαϊκού κινήματος, της αντιμονοπωλιακής αντικαπιταλιστικής πάλης. Εμφανίζουν ένα δικό τους μοχλό στήριξης της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εξουσίας, αυτό κάνουν οι ομάδες παρακρατικών, ακροδεξιών, προβοκατόρων, ως δήθεν εχθρό της κοινωνίας, αφού τάχα δρα ενάντιά τους με ακραίες ενέργειες και δράσεις, και τον ταυτίζουν, για να τρομοκρατήσουν τις λαϊκές δυνάμεις, να τις αποτρέψουν από τη συμμετοχή στον οργανωμένο αγώνα, να τις χειραγωγήσουν, με το οργανωμένο εργατικό λαϊκό κίνημα η πάλη του οποίου επίσης χαρακτηρίζεται ακραία, αντικοινωνική. Ετσι λένε, «τα άκρα» οδηγούν στην καταστροφή, στο χάος.

Η ίδια προπαγάνδα εντάθηκε μετά τη μεγαλειώδη λαϊκή κινητοποίηση στις 12 Φλεβάρη, όταν ψηφιζόταν στη Βουλή το μνημόνιο και την προβοκάτσια που στήθηκε για να χτυπηθεί η λαϊκή διαδήλωση. Τότε είχαμε καταγγείλει κρατικό σχέδιο καταστολής και τρομοκράτησης του λαού. Οτι τα γεγονότα στην Αθήνα, όπως χτύπημα των διαδηλώσεων και φωτιές στα κτίρια, είναι κρατική προβοκάτσια για να χτυπηθεί το λαϊκό κίνημα, να συκοφαντηθεί ο αγώνας ρήξης και ανατροπής με την αξιοποίηση των κουκουλοφόρων, των λεγόμενων αντιεξουσιαστών, ακροδεξιών συμμοριών, μπράβων της νύχτας κ.λπ. Οι φωτιές σε κτίρια στην Αθήνα, καταστρέφοντας ταυτόχρονα κτίρια και σε άλλες πόλεις, η οργάνωση και εκτέλεση του σχεδίου, η άμεση και σε δευτερόλεπτα εξάπλωση της φωτιάς στα κτίρια έτσι που να δυσκολεύεται σημαντικά το σβήσιμό της, σαν καταδρομικές ενέργειες, αλλά και με «εμπρηστικά πυρομαχικά» που δε βρίσκονται εύκολα στην αγορά, σύμφωνα με τους πυροσβέστες, δείχνουν καλά εκπαιδευμένους ανθρώπους, με εκπαίδευση που παραπέμπει σε μηχανισμό για κατασταλτικές ενέργειες σε κατοικημένες περιοχές. Προετοίμαζαν δε από πριν τις λαϊκές συνειδήσεις με την προπαγάνδα περί εμφυλίου, περί χαοτικών καταστάσεων, περί των άκρων κ.λπ. Και σ' αυτήν την προπαγάνδα περί δημιουργίας δυνάμεων που δημιουργούν χαοτικές καταστάσεις είχαν εντάξει το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, το ΜΑΣ, αλλά και το ΚΚΕ. Δεν είναι τυχαία η βρώμικη επίθεση στο ΚΚΕ του Ευ. Βενιζέλου μέσα στη Βουλή. Μίλησε για τραμπουκισμούς μέσα και έξω από τη Βουλή, εκτόξευσε τόνους ψέματα ότι το ΚΚΕ θέλει την καταστροφή της χώρας, δε θέλει ανάπτυξη, ενώ απείλησε τη λαϊκή δράση, λέγοντας πως το Σύνταγμα διαβάζεται και αλλιώς, (τέτοιο ήταν και το Σύνταγμα της Βαϊμάρης), εννοώντας πως υπάρχει και η καταστολή της δράσης του εργατικού κινήματος. Διάφορα αστικά ΜΜΕ μίλησαν μέχρι για εμφύλιο, αν δεν ψηφιστεί το μνημόνιο. Αλλά μήπως ο ιμπεριαλισμός και το αστικό κράτος δεν επιβάλλουν τους εμφυλίους; Και όλ' αυτά, την ώρα που έξω από τη Βουλή εξελισσόταν η προβοκάτσια για να χτυπηθεί η λαοθάλασσα που είχε κατακλύσει το κέντρο της Αθήνας. Και αυτή την περίπτωση τη συνέδεσαν προπαγανδιστικά πάλι με το τέλος της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης», ενώ ξανατροφοδότησαν τη θεωρία των επικίνδυνων άκρων.

Παλιά η θεωρία «των άκρων». Ο Ευ. Αβέρωφ, υπουργός της ΝΔ στη 10ετία του '70, ο επονομαζόμενος και γεφυροποιός γιατί αθώωνε τους χουντικούς πραξικοπηματίες για να συσπειρώσει όσους τους ακολουθούσαν στη ΝΔ, ήταν ο «νονός» της θεωρίας του «αριστεροχουντισμού», δηλαδή της ταύτισης του ΚΚΕ με τους χουντικούς. Αυτός προπαγάνδιζε μ' αυτόν τον τρόπο τη θεωρία «των άκρων» και την αναπαρήγαγαν τότε τα αστικά ΜΜΕ. Αυτή η προπαγάνδα των άκρων είναι η ίδια βρώμικη προπαγάνδα ταύτισης φασισμού - κομμουνισμού.

Η «Καθημερινή» σε άρθρο της για «τα άκρα» και πόσο επικίνδυνα είναι, έγραφε ότι έτσι πήρε ο Χίτλερ την εξουσία, κυριάρχησε με τέτοιες ομάδες και όπλα στις γειτονιές. Σκόπιμα ξέχασε να γράψει ότι τον Χίτλερ τον ανέβασαν στην κυβερνητική εξουσία οι καπιταλιστές, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, αφού το κόμμα του ήταν στο δικό τους μπλοκ και ότι τη μεγαλύτερη συμβολή στην άνοδό του είχε το Γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Ακόμη και κόντρα στις εκκλήσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας για κοινή δράση με τη σοσιαλδημοκρατία ώστε να αποτραπεί η άνοδος στην κυβέρνηση του Χίτλερ. Τουλάχιστον τρεις φορές στα 1933, Γενάρης, Φλεβάρης, Μάρτης πριν τις εκλογές (και άλλες πριν απ' αυτές) το ΚΚ Γερμανίας απευθύνθηκε στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας για ενιαίο μέτωπο αντιμετώπισης του Χίτλερ. Και τις τρεις φορές οι σοσιαλδημοκράτες το απέρριψαν.

Το «τέλος» της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης

Τι είναι λοιπόν αυτό το διαβόητο τέλος της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης»; Στις 28 Φλεβάρη 1933, ύστερα από πρόταση της κυβέρνησης του Χίτλερ, ο πρόεδρος της Γερμανίας Χίντενμπουργκ ανέστειλε με έκτακτο διάταγμα όλα τα άρθρα του Συντάγματος της Βαϊμάρης που εγγυόντουσαν την ελευθερία του ατόμου, του λόγου, του Τύπου, των συγκεντρώσεων και της ίδρυσης συνδικαλιστικών Οργανώσεων. Ετσι λένε, καταλύθηκε το Σύνταγμα της Βαϊμάρης και επικράτησε ο φασισμός. Αντικαταστάθηκε μια μορφή διακυβέρνησης της δικτατορίας των μονοπωλίων με μία άλλη.

Ποια είναι όμως η πραγματική ιστορία; Στην περίοδο της οικονομικής κρίσης 1929-1933, οι ιδιοκτήτες των μονοπωλίων στη Γερμανία είχαν να αντιμετωπίσουν την ανάπτυξη του αντικαπιταλιστικού κινήματος και το δυνάμωμα της επιρροής του Κομμουνιστικού Κόμματος, αυτός ήταν ο αντίπαλός τους, αυτό φοβούνταν. Η ανησυχία τους μεγάλωνε γιατί το κύρος των παλαιών αστικών κομμάτων - του γερμανικού Λαϊκού, του γερμανικού Δημοκρατικού, του βαυαρικού Λαϊκού και άλλων - έπεφτε συνεχώς στις εργατικές συνειδήσεις. Ταυτόχρονα, έπεφτε και η επιρροή του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος. Οι εργάτες έδειχναν ολοένα και πιο μεγάλη δυσαρέσκεια, γιατί οι ηγέτες της σοσιαλδημοκρατίας που ήταν στην κυβέρνηση ψήφιζαν έκτακτα διατάγματα και αντιδραστικά μέτρα ενάντια στα εργασιακά και άλλα δικαιώματα.
Μήπως τηρουμένων των αναλογιών σήμερα στην Ελλάδα δεν υπάρχουν παρόμοια φαινόμενα; Αδυναμία διαχείρισης της οικονομικής κρίσης έτσι που να χειραγωγούν το λαό, πτώση της επιρροής των αστικών κομμάτων;
Το κόμμα του Χίτλερ, το «εθνικοσοσιαλιστικό γερμανικό εργατικό κόμμα», έτσι ονομαζόταν, δυνάμωνε την επικίνδυνη προπαγάνδα πως όλα τα δεινά των εργαζομένων της Γερμανίας τα προκαλούσε η Συνθήκη των Βερσαλιών (συνθήκη που υπογράφτηκε με βαρείς όρους για τη Γερμανία μετά την ήττα της στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο) και υπόσχονταν μόλις πάρουν την εξουσία να καταργήσουν αμέσως τη Συνθήκη των Βερσαλιών και τους περιορισμούς που σχετίζονταν με τους εξοπλισμούς, να αγωνιστούν για να ξαναπάρει η Γερμανία τα εδάφη που είχε χάσει ύστερα από τον παγκόσμιο πόλεμο του 1914-1918 και να αποκτήσει καινούρια εδάφη. Δηλαδή υπόσχονταν να ανοίξουν δρόμους κερδοφορίας των μονοπωλίων της Γερμανίας, η δράση των οποίων περιοριζόταν από τη μεταπολεμική κατάσταση που διαμόρφωσε σε βάρος τους η ήττα από τον πόλεμο. Και μέσα απ' αυτή την προοπτική θα έλυναν και προβλήματα των εργαζομένων, του λαού. Ετσι υπόσχονταν στους άνεργους εργασία και αύξηση των βοηθημάτων, στους εργάτες μεγαλύτερα μεροκάματα και καλυτέρευση των όρων εργασίας, στους μικροαγρότες την κατάργηση των ενοικίων για τη γη, των χρεών και τη χορήγηση επιχορηγήσεων, στους μικρεμπόρους και στους επαγγελματοβιοτέχνες μείωση των φόρων και χορήγηση πιστώσεων με χαμηλό τόκο, στους πληγέντες από τον πληθωρισμό οικονομική αποζημίωση, στους πρώην αξιωματικούς τη δημιουργία καινούριου στρατού και την εφαρμογή της ρεβανσιστικής ιδέας.
Στις εκλογές για το Ράιχσταγκ του Μάη 1928, το κόμμα του Χίτλερ συγκέντρωσε μόλις το 2,6% των ψήφων, αλλά δύο χρόνια αργότερα, στις εκλογές του Σεπτέμβρη του 1930 τα ποσοστά του εκτοξεύονται στο 18,3%, συγκεντρώνοντας 6,4 εκατ. ψήφους, και 107 βουλευτές με επικεφαλής τον Γκέρινγκ. Τα παλαιά αστικά κόμματα και το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα έχασαν πολλές ψήφους. Το Κομμουνιστικό Κόμμα συγκέντρωσε 4.590.000 ψήφους.
Στις 27 Γενάρη του 1932 σε μυστική συγκέντρωση που έγινε στο Ντίσελντορφ με τη συμμετοχή τριακοσίων εκπροσώπων των μονοπωλίων και του χρηματιστικού κεφαλαίου, ο Χίτλερ ανέπτυξε το πρόγραμμα του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος και υποσχέθηκε «να ξεριζώσει το μαρξισμό στη Γερμανία». Οι μονοπωλιακοί κύκλοι δυνάμωσαν την υποστήριξη και τη χρηματοδότηση των χιτλερικών.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα στις 28 Γενάρη του 1932 σε μήνυμα «Προς τους εργάτες της Γερμανίας και τους εργαζόμενους της πόλης και του χωριού» τόνιζε πως το φλέγον ζήτημα είναι η δημιουργία ενιαίου εργατικού μετώπου και καλούσε σε ενεργό αγώνα εναντίον της μείωσης του μεροκάματου, των έκτακτων φόρων, για να αποκατασταθούν οι δημοκρατικές ελευθερίες και για να οργανωθούν στα εργοστάσια και στις συνοικίες ομάδες ένοπλης αυτοάμυνας που να αποκρούουν τις φασιστικές τρομοκρατικές συμμορίες.

Η σοσιαλδημοκρατία και ο Χίτλερ

Την άνοιξη του 1932 έγιναν προεδρικές εκλογές. Υποψήφιος ο Χίντενμπουργκ. Οι σοσιαλδημοκράτες τον υποστήριξαν δηλώνοντας πως η εκλογή του Χίντενμπουργκ θα σώσει τάχα τη χώρααπό το φασισμό. Οι φασίστες είχαν υποψήφιο τον Χίτλερ και το γερμανικό εθνικό λαϊκό κόμμα τον Ντίστερμπεργκ. Υποψήφιος του Κομμουνιστικού Κόμματος ήταν ο Ερν. Τέλμαν. Οι κομμουνιστές κατέβηκαν στις εκλογές με το σύνθημα: «Οποιος ψηφίζει Χίτλερ ψηφίζει πόλεμο!». Επειδή κανένας υποψήφιος δε συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία, γι' αυτό στις 10 Απρίλη έγιναν πάλι εκλογές. Εκλέχτηκε ο υποψήφιος που στήριζε η σοσιαλδημοκρατία, ο Χίντενμπουργκ.
Με πρόταση του Χίντενμπουργκ στις 30 Μάη 1932, σχηματίστηκε κυβέρνηση στη Γερμανία με επικεφαλής τον Φραντς φον Πάπεν, που αύξησε πρώτα πρώτα τη φορολογία και μείωσε δραστικά τα κονδύλια για την κοινωνική ασφάλιση. Ταυτόχρονα οι ιδιοκτήτες των μονοπωλίων επιχορηγήθηκαν με εκατομμύρια μάρκα.
Στο συνέδριο της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας, που έγινε στη Λιψία το 1931, ένας απ' τους ηγέτες της, ο Φ. Ταρνόφ, δήλωσε ανοιχτά: «Στεκόμαστε δίπλα στο κρεβάτι του άρρωστου καπιταλισμού όχι μόνο για να κάνουμε διάγνωση. Είμαστε υποχρεωμένοι... να γίνουμε ακριβώς ο γιατρός, που θέλει σοβαρά να θεραπεύσει τον άρρωστο και ωστόσο να διατηρήσουμε το αίσθημα ότι εμείς είμαστε οι κληρονόμοι». «Είναι αυτονόητο - έγραφε ο ηγέτης της κοινοβουλευτικής ομάδας των σοσιαλδημοκρατών στο γερμανικό Ράιχσταγκ Ε. Χάιλμαν - ότι όλη η σοσιαλδημοκρατία εργάζεται για ν' αποτρέψει την κατάρρευση του καπιταλισμού».
Οι ηγέτες της σοσιαλδημοκρατίας απέτρεπαν τους εργάτες από τις απεργίες, έριξαν μάλιστα και το σύνθημα: Στις συνθήκες της κρίσης είναι εγκληματικό να διεξάγονται απεργίες, γιατί αυτό οδηγεί στην ακόμα μεγαλύτερη μείωση της παραγωγής. Υποστηρίζοντας τα αντιδραστικά αντεργατικά μέτρα των αστικών κυβερνήσεων, δήλωναν ότι αυτό πρέπει να γίνει εν ονόματι του «μικρότερου κακού», δηλαδή για να αποτραπεί ο φασισμός ή ο «ριζοσπαστισμός από τα αριστερά». Να που και εδώ γίνεται η προπαγάνδα περί «άκρων» που είναι επικίνδυνα. Αλλά μήπως και σήμερα η αστική προπαγάνδα στην Ελλάδα δεν προβάλλει το ίδιο επιχείρημα ότι σε συνθήκες κρίσης οι απεργίες, οι εργατικοί αγώνες υπονομεύουν την οικονομία; Μήπως τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους που γδέρνουν το λαό τσακίζοντας μισθούς, συντάξεις, παροχές υγείας, επιβάλλοντας φοροληστεία με τα χαράτσια, τη δραστική μείωση του αφορολόγητου εισοδήματος, κάνοντας τη ζωή του κόλαση, δε γίνονται για τη σωτηρία του κεφαλαίου από την κρίση;
Στις εκλογές για το Ράιχσταγκ που έγιναν στις 31 Ιούλη 1932, το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα του Χίτλερ πήρε 13,7 εκατ. ψήφους και έβγαλε 230 βουλευτές. Τα πιο πολλά από τα παλαιά αστικά κόμματα είχαν μεγάλες απώλειες. Το Κομμουνιστικό Κόμμα, παρά την τρομοκρατία, συγκέντρωσε 5,3 εκατ. ψήφους και πήρε 89 έδρες και το σοσιαλδημοκρατικό 8 εκατ. περίπου ψήφους και 133 έδρες. Οι χιτλερικοί διεκδίκησαν να τους δοθεί η κυβερνητική εξουσία.
Το Νοέμβρη του 1932 έγιναν καινούριες βουλευτικές εκλογές που έδειξαν πως το κομμουνιστικό κόμμα είχε αυξήσει ακόμη πιο πολύ την επιρροή του. Πήρε 6 εκατ. περίπου ψήφους. Το κόμμα του Χίτλερ είχε χάσει 2 εκατ. ψήφους και οι έδρες του από 230 περιορίστηκαν σε 196. Οι εθνικοσοσιαλιστές έχασαν και στις εκλογές για τα τοπικά όργανα αυτοδιοίκησης.

Το αίτημα των βιομήχανων και η Βαϊμάρη

Η κυβέρνηση του Πάπεν δεν κατόρθωσε να εξασθενίσει το ταξικό εργατικό κίνημα και γι' αυτό πολλοί ιδιοκτήτες των μονοπωλίων ήθελαν τον Χίτλερ στην κυβέρνηση. Ετσι το Νοέμβρη, μια ομάδα βιομήχανων και τραπεζιτών υπέβαλαν στον πρόεδρο Χίντενμπουργκ ένα υπόμνημα και ζητούσαν να τον διορίσει καγκελάριο του Ράιχ. Και βεβαίως το δρομολόγησαν στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας που καθοριζόταν από το «Σύνταγμα της Βαϊμάρης», που αναμασούν σαν παράδειγμα αστοί δημοσιολόγοι και πολιτικοί στην Ελλάδα, παραλληλίζοντας τους κινδύνους για τη δημοκρατία με το τέλος της Βαϊμάρης. Μ' αυτό το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης ήρθε το «τέλος της». Δηλαδή όχι της αστικής εξουσίας αλλά μιας μορφής άσκησής της από τις αστικές πολιτικές δυνάμεις.
Στις 17 Νοέμβρη 1932 ο Πάπεν παραιτήθηκε και καγκελάριος έγινε ο στρατηγός Σλάιχερ που γι' αυτόν ο Ερν. Τέλμαν είπε πως η κυβέρνησή του θα παίξει το ρόλο «μιας κυβέρνησης με ψεύτικους κοινωνικούς ελιγμούς», προκειμένου να εκτονώσει το εργατικό κίνημα, να μπορέσει να χειραγωγήσει το λαό. Ο Σλάιχερ πραγματικά κατάργησε μερικά από τα έκτακτα αντιδραστικά διατάγματα του Πάπεν, αλλά δεν πέτυχε να εκτονώσει το εργατικό, λαϊκό κίνημα.
Τις πρώτες μέρες του Γενάρη του 1933 στην Κολονία, στο σπίτι του τραπεζίτη Σρέντερ, συναντήθηκαν οι ιδιοκτήτες μονοπωλίων, Φέγκλερ, Κίρντορφ, Τίσεν και Σρέντερ με τον Πάπεν, τον Χούγκεμπεργκ και τον Χίτλερ. Στη συνάντηση αυτή λύθηκε οριστικά το πρόβλημα της παράδοσης της εξουσίας στον Χίτλερ.
Στις 30 Γενάρη του 1933 ο Πρόεδρος Χίντενμπουργκ διόρισε τον Χίτλερ καγκελάριο. Ο Πάπεν έγινε αντικαγκελάριος.
Στις 20 Φεβρουαρίου 1933, λίγο πριν από τις γερμανικές εκλογές της 5ης Μαρτίου 1933, μετά από πρόσκληση του Γκέρινγκ, περίπου 25 από τους μεγαλύτερους βιομήχανους της Γερμανίας, μαζί με τον Σαχτ (σ.σ. Πρόεδρο της Τράπεζας Διεθνών Διευθετήσεων από το 1930, Διευθυντή της Τράπεζας του Ράιχ και από το 1934 υπουργό Οικονομικών των ναζί), συναντήθηκαν στο Βερολίνο. Στη συνάντηση αυτή ο Χίτλερ ανακοίνωσε την πρόθεση των ναζί να αποκτήσουν τον ολοκληρωτικό έλεγχο της Γερμανίας, να διαλύσουν το κοινοβουλευτικό σύστημα, να χτυπήσουν κάθε αντιπολίτευση με βία και να αποκαταστήσουν τη δύναμη της Βέρμαχτ. Είπε μάλιστα πως «οι εκλογές της 5ης Μαρτίου θα είναι οι τελευταίες για τα επόμενα δέκα χρόνια, ίσως μάλιστα και για τα επόμενα εκατό χρόνια». Μεταξύ των παρευρισκομένων ήταν ο Γουστάβος Κρουπ, επικεφαλής της πολεμικής βιομηχανίας Alfried Krupp A.G., και πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων, τέσσερα ηγετικά στελέχη της I. G. Farben, ενός εκ των μεγαλυτέρων μονοπωλίων χημικών στον κόσμο, ο Αλβέρτος Βόγκλερ, επικεφαλής της United Steel Works της Γερμανίας και άλλοι επιφανείς βιομήχανοι.
Η συνάντηση έληξε με τη σύσταση ειδικού ταμείου υποστήριξης των ναζί στις επερχόμενες εκλογές του Μάρτη 1933, ύψους 3.000.000 μάρκων.
Στις εκλογές του Μάρτη του 1933, το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Χίτλερ πήρε το 43,9% των ψήφων και την πλειοψηφία στη Βουλή.
Με το Σύνταγμα της Βαϊμάρης ανέβασαν τον Χίτλερ στην εξουσία οι καπιταλιστές, με την τεράστια βοήθεια της σοσιαλδημοκρατίας.

Τι ήταν η «Δημοκρατία της Βαϊμάρης»;

Ηταν η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, που εγκαθιδρύθηκε στη Γερμανία με την κατάργηση της μοναρχίας και με την υιοθέτηση νέου συντάγματος από τη Γερμανική Εθνοσυνέλευση, στην πόλη Βαϊμάρη της Θουριγγίας (28/2/1919) μετά την προλεταριακή επανάσταση του Νοέμβρη του 1918, που βεβαίως δε νίκησε. Η συντακτική εθνοσυνέλευση που εκλέχτηκε το Γενάρη του 1919 και η υιοθέτηση του Συντάγματος της Βαϊμάρης (4-28 Φλεβάρη), κατέγραφαν την εδραίωση της εξουσίας των αστών.
Το Σύνταγμα της Βαϊμάρης, σε σύγκριση με το προηγούμενο του Βίσμαρκ (1871) εμπεριείχε πιο προωθημένες διατάξεις (όπως η γενίκευση του δικαιώματος ψήφου σε όλους τους «πολίτες» άνω των 20 ετών, η δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφισμάτων κ.λπ.), που απλά απέβλεπαν στην πρόσδεση του λαού στα συμφέροντα των καπιταλιστών. Αλλά το άρθρο 48 του Συντάγματος έδινε στον Πρόεδρο της χώρας που εκλεγόταν με άμεση ψηφοφορία από το λαό να αναστέλλει όλες τις συνταγματικές ελευθερίες και να διατάσσει την επέμβαση των Ενόπλων Δυνάμεων, στην περίπτωση «που παρεμποδίζεται σημαντικά ή απειλείται η δημόσια ασφάλεια και τάξη» (αντίστοιχες διατάξεις έχουν όλα τα αστικά συντάγματα.)
Αυτό το άρθρο αξιοποιήθηκε κατά κόρον την περίοδο 1919-1933 για την καταστολή εργατικών απεργιακών αγώνων, για τη διάλυση συνταγματικά εκλεγμένων κυβερνήσεων των κρατιδίων όταν αυτές δεν ταίριαζαν απόλυτα με τις επιδιώξεις των καπιταλιστών, για το πέρασμα στην ανοιχτή φασιστική δικτατορία των εθνικοσοσιαλιστών.
Ολη την περίοδο 1919-1932, στην κυβέρνηση το σοσιαλδημοκρατικό και τα άλλα αστικά κόμματα είτε εναλλάσσονταν, είτε συγκυβερνούσαν. Και βέβαια δεν μπόρεσαν να κρατήσουν τη Γερμανία έξω από τη δίνη της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης του 1929. Η οικονομική κρίση στον καπιταλισμό είναι νομοτελειακή.
Το 1932, καθώς η επίδραση της οικονομικής κρίσης, η δράση των κομμουνιστών και η άνοδος της επιρροής τους, η σημαντική άνοδος του οργανωμένου εργατικού κινήματος, οι αστοί δρομολογούν με το Σύνταγμα της Βαϊμάρης την άνοδο του Χίτλερ.
Αρα, όλη η αστική προπαγάνδα για τη Βαϊμάρη στοχεύει να υπονομεύσει, να τσακίσει το ταξικό εργατικό κίνημα, χειραγωγώντας το λαό στην αστική πολιτική. Αλλωστε, η εξουσία των καπιταλιστών, είτε με αστικό κοινοβουλευτικό μανδύα, είτε με μη κοινοβουλευτικό μανδύα τον ίδιο ταξικό χαρακτήρα έχει. Είναι στυγνή δικτατορία του κεφαλαίου.

Αναδημοσίευση: http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=6740021&publDate=

Γερμανικές μίζες και στο μετρό της Αθήνας;

 Οι Γερμανοί (που μας κουνάνε το δάχτυλο ως διεφθαρμένους, αλλά αποδεικνύεται πως κανείς πάνω σ’ αυτόν τον κόσμο πιο διεφθαρμένος από τους ίδιους) επιχειρηματίες «λάδωσαν» κι άλλους πολιτικούς. Και δεν το έκανε μόνο η Siemens. Ας δούμε τι αποκάλυψε στην Süddeutsche Zeitung ο Κλάους Οττ. (φωτο)

* * *

Μίζες σε «αρμόδιους» στο μετρό Αθήνας;

Μέσω φορολογικών παραδείσων δόθηκαν οι «μίζες» των γερμανικών σιδηροδρόμων προς ...τους «αρμοδίους» για την επέκταση του αθηναϊκού μετρό, δηλώνει ο γερμανός δημοσιογράφος Κλάους Οττ.

Ο Οττ υπογράφει το σχετικό ρεπορτάζ στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung του Μονάχου, επικαλούμενος πηγές της εισαγγελίας της Φραγκφούρτης. Η εφημερίδα κάνει λόγο για συνολικό ποσό 315.000 ευρώ, το οποίο, όπως λέει, διοχετεύθηκε από τη Γερμανία σε Έλληνες «αρμοδίους» μέσω εταιρίας συμβούλων που εδρεύει σε φορολογικό παράδεισο. Μιλώντας στην Deutsche Welle, ο Κλάους Οττ εξηγεί την ροή των χρημάτων: «Σύμφωνα με την εισαγγελία της Φραγκφούρτης δόθηκαν χρήματα με τη βοήθεια εταιρίας στα νησιά της Μάγχης, συγκεκριμένα πρόκειται για εταιρία συμβούλων με έδρα τη νήσο Τζέρσεϊ. Τα χρήματα αυτά λοιπόν διοχετεύθηκαν στην Ελλάδα και με αυτά δωροδοκήθηκαν κάποιοι που ήταν αρμόδιοι για την κατασκευή της γραμμής μετρό από το αεροδρόμιο προς το κέντρο της Αθήνας, προς το λιμάνι και προς την Κόρινθο».

Οι «μίζες» δεν δόθηκαν για τα ίδια τα έργα κατασκευής, αλλά για την παροχή υπηρεσιών συμβούλων. Ποιοι είναι όμως οι «αρμόδιοι»; Πρόκειται για συμβούλους,  τεχνοκράτες, δημοσίους υπαλλήλους ή μήπως ακόμα και για πολιτικά πρόσωπα; Ο Κλάους Οττ δηλώνει ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση, τουλάχιστον προς το παρόν. «Το ποιος πήρε εν τέλει τα χρήματα, αυτό είναι κάτι που η εισαγγελία της Φραγκφούρτης προφανώς δεν έχει καταφέρει να εντοπίσει μέχρι στιγμής. Κατ΄αρχήν οι έρευνες επικεντρώνονται εδώ στη Γερμανία και στα όσα συμβαίνουν στους γερμανικούς σιδηροδρόμους».

Στη Γερμανία προς το παρόν οι έρευνες, οι μίζες λέγεται ότι δόθηκαν για μελέτες του μετρό

Ο γερμανός δημοσιογράφος τονίζει ότι «δεν γνωρίζει» να υπάρχουν επαφές με τις ελληνικές αρχές ή κάποιο αίτημα δικαστικής συνδρομής από την Αθήνα, χωρίς να θέλει και να αποκλείσει κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση για τους Γερμανούς έχουν προτεραιότητα τα όσα συμβαίνουν στη Γερμανία και εδώ αναμένονται εξελίξεις, τονίζει ο Οττ: «Δικαστήριο της Φραγκφούρτης έχει ήδη επιβάλει πρόστιμο 600.000 ευρώ στην εταιρία Lahmeyer που εδρεύει στο κρατίδιο της Έσσης και συμμετείχε σε αυτό το πρότζεκτ, επιπλέον σε πρώην στέλεχος της Lahmeyer επιβλήθηκε πρόστιμο 30.000 ευρώ και άλλοι τέσσερις συνεργάτες της εταιρίας τιμωρήθηκαν με μικρότερα πρόστιμα. Οι έρευνες θα συνεχιστούν, οι ύποπτοι είναι συνολικά 37, οι περισσότεροι εκ των οποίων πρώην συνεργάτες των γερμανικών σιδηροδρόμων. Θεωρείται σίγουρο ότι θα υπάρξουν και άλλες καταδικαστικές αποφάσεις και άλλα πρόστιμα».

Οι γερμανικοί σιδηρόδρομοι ισχυρίζονται ότι έχουν αντλήσει διδάγματα από όσα έγιναν στο παρελθόν και θέλουν τώρα μία «νέα αρχή» χωρίς διαφθορά, για αυτό και θα αποχωρήσουν από τις αγορές που παρουσιάζουν υψηλό κίνδυνο εμπλοκής σε σκάνδαλα. Ο δημοσιογράφος της Süddeutsche Zeitung θεωρεί αξιόπιστη τη δέσμευση αυτή. Όπως επισημαίνει «οι σιδηρόδρομοι απομάκρυναν περισσότερους από τριάντα συνεργάτες, εντατικοποίησαν τους ελέγχους και έχουν θεσπίσει πιο αυστηρούς κανονισμούς στο εσωτερικό της εταιρίας- για παράδειγμα στα ταμεία των θυγατρικών της εταιρίας στο εξωτερικό δεν επιτρέπεται πλέον να υπάρχουν περισσότερα από 500 ευρώ μετρητά σε τοπικό νόμισμα».

Δεύτερη «υπόθεση Siemens»;

Δεν υπάρχει σύγκριση με την υπόθεση Siemens, λέει ο Κλάους Οττ

Ο Κλάους Οττ είναι ο δημοσιογράφος που είχε αποκαλύψει παλαιότερα το «σκάνδαλο Siemens» για την Süddeutsche Zeitung του Μονάχου. Τόσο ο ίδιος, όσο και η εφημερίδα του τιμήθηκαν το 2012 με το υψηλού κύρους δημοσιογραφικό βραβείο Henri Nannen για τα όσα προσέφεραν στην ερευνητική δημοσιογραφία. Τελικά αρνήθηκαν να παραλάβουν το βραβείο, γιατί μαζί με αυτούς επρόκειτο να βραβευθεί και η περίφημη… «Bild». Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία.

Η ιστορία που μας ενδιαφέρει σήμερα, και αυτό ρωτάμε τον Κλάους Οττ είναι η εξής: Έχουμε μπροστά μας μία δεύτερη «υπόθεση Siemens»; «Όχι, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί κάτι τέτοιο. Στην υπόθεση Siemens είχαμε μίζες δισεκατομμυρίων σε όλον τον κόσμο και αυτό επί δεκαετίες, στην περίπτωση των σιδηροδρόμων εμπλέκεται μόνο μία θυγατρική που είχε δραστηριοποιηθεί στο εξωτερικό σε πολύ μικρότερη κλίμακα και με πολύ μικρότερα ποσά. Δεν νομίζω, λοιπόν, ότι τίθεται θέμα σύγκρισης με τη Siemens» εξηγεί ο δημοσιογράφος της Süddeutsche Zeitung.

Αναδημοσίευση: http://fonaklas.blogspot.gr/2013/07/deutsche-welle.html

Γιάννης Στουρνάρας: Το παπαγαλάκι του χρηματηστηρίου που εξελίχθηκε σε εντολοδόχο πρωθυπουργό της τρόικας

Πριν ένα μήνα τα blogs με γύρισαν στο 2000. Στο τέλος του 200 θυμίζοντάς μου το πιο μεγάλο, από ιδρύσεως του Ελληνικού κράτους, οικονομικό σκάνδαλο. Και μου θυμίσαμ, τα blog, πως ένας από τους πρωταγωνιστές της εποχής αυτής ήταν ο Στουρνάρας. Και η σημερινή κατάσταση της χώρας μας, με υποχρεώνω να κατηγορώ τον κ. Καραμανλή για την ολιγορία του να μη στείλει σε δίκη» τους υπεύθυνους για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου. Αν το είχε κάνει (μάλλον) τώρα θα ήταν φυλακή ο Σημίτης, ο Παπαδήμος (θα γλιτώναμε την καταστροφική πρωθυπουργία του), ο Παπαντωνίου και ο Στουρνάρας (γλιτώνοντας την καταστροφική αυτή περίοδο της υπουργίας του, σχεδόν πρωθυπουργίας του, μετά την άτυπη παραίτηση Σαμαρά)

* * *

Και επειδή -συνήθως- το παρελθόν ευθύνεται για το παρόν.... ας δούμε τι έγραφε η εφημερίδα "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ" [ΜΕΓΑΛΗ ΦΩΤΟ ΠΑΝΩ (κάανε «κλικ πάνω στη φωτογραφία του αποκόμματος να μεγαλώσει)] την Τετάρτη 19 Ιουλίου 2000:

"Οι σημερινές αποτιμήσεις των τραπεζικών μετοχών, με όποιο δείκτη κι αν συγκριθούν σε σχέση με τις λοιπές ευρωπαϊκές τράπεζες, είναι χρηματιστηριακώς υποτιμημένες, δήλωσε χθες στην επιτροπή ΔΕΚΟ της Βουλής, από την οποία εγκρίθηκε ο διορισμός του στην θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της Εμπορικής Τράπεζας, ο κ. Γιάννης Στουρνάρας. 

 Ο μέχρι χθες πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας...." που ήταν δηλαδή "οικότροφος" στο "βακούφικο" του Γιάννου Παπαντωνίου...."Προφήτη της Νέας Οικονομίας", όπως τον αποκαλεί η εφημερίδα στην ίδια σελίδα.

Στο ΧΑΑ ο Γενικός δείκτης είχε κλείσει την προηγούμενη 18-07-2000 στις 4.102,51 μονάδες και των Τραπεζών στις 7.802,65

Ο Γενικός δείκτης έκλεισε την Παρασκευή 29-12-2000 (τελευταία ημέρα διαπραγμάτευσης σε Δρχ) στις 3.388,86 μονάδες και των Τραπεζών στις 7.306,98 ....την δε 18-07-2001 (ένα χρόνο μετά) ο Γενικός δείκτης έπεσε στις 2.578,06 και στις 18-07-2002 (δυο χρόνια μετά) στις 2.153,81 μονάδες.
Η περαιτέρω -τότε- καταστροφική πορεία του ΧΑΑ είναι γνωστή.

Δείτε τι έγραφε "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ" το Σάββατο 31-12-2000 [ΜΙΚΡΗ ΦΩΤΟ (κανε «κλικ πάνω στη φωτογραφία του αποκόμματος να μεγαλώσει)] και βγάλτε συμπέρασμα.
Το 2000 "η χειρότερη χρονιά από το 1964 !... Για την Σοφοκλέους".

Αλλά όπως είδαμε, ο κ. καθηγητής, άλλα έλεγε πριν λίγους μήνες ....ανεύθυνα και ανεξέλεγκτα.

Η δήλωσή σας βεβαίως-βεβαίως κ. καθηγητή έγινε στην Επιτροπή ΔΕΚΟ της Βουλής, όμως την άλλη μέρα οι "παπαγαλο-φυλλάδες" του ΧΑΑ οργίαζαν για την "Πρόβλεψη Στουρνάρα" ....για τον δείκτη. {Δηλαδή ότι συμβαίνει και τώρα με τις προβλέψεις-δηλώσεις του, με τα "παπαγαλο-ΜΜΕ" της Τρόικα, να τρέχουν από κοντά, όταν βγαίνει από του Μαξίμου, για ν' ακούσουν τι θα πει ο "σοφός" καθηγητής ....κι' εμείς οι μαλάκες ....να παρακολουθούμε από τον καναπέ τις Σιβυλλικές δηλώσεις-στρεβλώσεις του "εντεταλμένου" κ. Στουρνάρα }

Ποιος ξέρει πόσα κορόιδα από τον λαουτζίκο στείλατε τότε "αδιάβαστα" ....να τοποθετήσουν στηνκαταβόθρα της Σοφοκλέους τις οικογενειακές αποταμιεύσεις ....γενεών ή τα εφάπαξ από την εργασία μιας ζωής!....

Μια συγγνώμη δεν είπατε στο Retail ....έστω για τις αστοχίες σας.

"Πυθία" στις προβλέψεις του, ο κ. Γιάννης Στουρνάρας ....άλλωστε και τώρα απαντά προς κάθε ενδιαφερόμενο, με "τρόπο συνήθως λακωνικό, δυσνόητο και αινιγματικό" ....γι' αυτό σας λέω, δεν τον εμπιστεύομαι τον κ. Στουρνάρα ....αποδομεί αντί να χτίζει την εμπιστοσύνη ....στην λεηλατημένη οικονομία.

Σκοπιμότητα, άγνοια ή θράσος;... Τι να υποθέσει κανείς ....ένα είναι βέβαιο ....με μαθηματική ακρίβεια η χώρα οδηγείται σε πλήρη διάλυση.

Με τον κ. Γιάννη Στουρνάρα υπουργό στο πιο κρίσιμο Υπουργείο ....ανησυχούμε για το μέλλον της χώρας και των παιδιών μας.

Η οικονομική πολιτική του Υπουργείου είναι αλλοπρόσαλλη, ανεύθυνη, αντεθνική και σκανδαλωδώς επιλεκτική -αρνητικά ή θετικά- προς κοινωνικές ομάδες, πρόσωπα ή συμφέροντα.

Ο ελληνικός λαός θα ζητήσει ευθύνες -είναι απόλυτα βέβαιο- και ο πέλεκυς της δικαιοσύνης θα "ενεργοποιηθεί" ....με την απαίτηση της κοινωνίας για κάθαρση και τιμωρία.

Η ευθύνη όλων των πολιτικών δυνάμεων είναι τεράστια ....κανείς δεν θα βγάλει την ουρά του απ' έξω.

Είναι αμφίβολο κατόπιν αυτών αν, ο συγκεκριμένος άνθρωπος, έχει τις ικανότητες ....για την διαχείριση της χειρότερης κρίσης στην οικονομική ιστορία της Ελλάδος.

"Ο διορισμός του κ. Στουρνάρα -στην κρατική Εμπορική Τράπεζα- υπερψηφίσθηκε (όπως γράφει η εφημερίδα) από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ενώ λευκό ψήφισε η αντιπολίτευση" !

Αν δεν απατώμαι αξιωματική αντιπολίτευση τότε, ήταν η Ν.Δ. με τον Κ. Καραμανλή και είναι απορίας άξιον(;) πώς ο κ. Α. Σαμαράς απέσυρε από την "ναφθαλίνη" τον κ. καθηγητή και τον διόρισε "καίσαρα της οικονομίας" ....εν καιρώ πολέμου!

Η ευθύνη πάντως θα καταλογισθεί εξ' ολοκλήρου και στην Ν.Δ, γιατί το ΠΑΣΟΚ με τον κ. Βενιζέλο θα τον απορρίψει ως ένα ακόμα βαρίδι της παράταξης, όπως έκανε πρόσφατα με τον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου ....είναι βέβαιο!

Αναδημοσίευση: http://ksipnistere.blogspot.gr/2013/06/blog-post_9719.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+Ksipnistere_+%28.+.+.+.+.+.+.+++ksipnistere+_++%CE%9F+%CF%83%CE%B9%CF%89%CF%80%CF%8E%CE%BD+%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%B5%CE%AF+%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BD%29

Καλοκαιρινή ιστορία

Μια ιστοριούλα του ’46 αναφέρει:σε άρθρο του, υπό τον ίδιο τίτλο, στην «Καθημερινή» της περασμένης  Τρίτης 9 Ιουλίου ο Ηλίας Μαγκλίνης. Μια ιστοριούλα που δείχνει τη ξενασιά των Ελλήνων και στις δύσκολες εποχές (όπως το καλοκαίρι πριν την έναρξη του εμφυλίου)

* * *

Μια μικρή καλοκαιρινή ιστορία: το έτος είναι 1946 και τόπος το λιμάνι της Καλαμάτας. Μέσα στο κατακαλόκαιρο, βρίσκονται στην ιστορική πόλη της Μεσσηνίας τρεις Αγγλοι. Ο ένας εξ αυτών είναι ο γνωστός μας Πάτρικ Λι Φέρμορ. Ο άλλος ονομάζεται Ζαν Φίλντινγκ. Το τρίτο μέλος της παρέας είναι γυναίκα: πρόκειται για τη Τζόαν Ρέινερ, το νέο μεγάλο έρωτα του Φέρμορ, η οποία έμελλε και να γίνει και η γυναίκα της ζωής του. Ο Φέρμορ είναι τότε τριάντα ενός ετών και τον συνοδεύει ένα μεγάλο κατόρθωμα: ο σχεδιασμός, η οργάνωση και η πραγματοποίηση της απαγωγής ενός Γερμανού στρατηγού από την κατεχόμενη Κρήτη στην Αίγυπτο.
Μετά τον πόλεμο, ο Φέρμορ βρίσκει δουλειά στο Βρετανικό Ινστιτούτο της Αθήνας.
Στη Βρετανική Πρεσβεία της Αθήνας εργάζεται και η Τζόαν, ενώ ο Φίλντινγκ, φίλος και συμπολεμιστής του Φέρμορ, αποτελεί μέλος διεθνούς παρατηρητηρίου το οποίο είχε αναλάβει την επίβλεψη της απογραφής των Ελλήνων ψηφοφόρων, καθώς επίσης και των ιστορικών εκλογών του Μαρτίου του ’46. Εχοντας ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του, ο Φίλντινγκ βρίσκεται πλέον σε παρατεταμένη άδεια. Εχει δανειστεί ένα στρατιωτικό τζιπ και μαζί με τους Φέρμορ και Τζόαν γυρίζουν την Πελοπόννησο.
Οπως αφηγείται η Αρτεμις Κούπερ στην εξαιρετική βιογραφία του Φέρμορ που εκδόθηκε πρόσφατα στην Αγγλία (στα τέλη της χρονιάς θα κυκλοφορήσει και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο), ήταν μεσημέρι όταν οι τρεις τους έφτασαν στην Καλαμάτα και αμέσως αναζήτησαν ένα μέρος για φαγητό. Κατέληξαν σε μία ψαροταβέρνα πολύ κοντά στο λιμάνι. Ο ίδιος ο Φέρμορ περιγράφει την κάψα που ανέδυαν το έδαφος και οι πέτρες ολόγυρά τους, κοντά στο σημείο όπου σκάει το κύμα, σαν μία «κατσαρόλα γεμάτη με νερό που βράζει αλλά χωρίς καπάκι».
Χωρίς να πει κανείς τίποτα, σηκώθηκαν και οι τρεις ξαφνικά και, έτσι ντυμένοι όπως ήταν, πήραν το τραπέζι και τις καρέκλες και μπήκαν μέσα στο νερό ώς τη μέση. «Ετσι, βυθισμένοι μέσα στο νερό, καθίσαμε γύρω από το στρωμένο μας τραπεζάκι», θυμάται ο Φέρμορ. Ο Ελληνας σερβιτόρος δεν είχε καμία αντίρρηση να μπει μέσα στο νερό για να τους σερβίρει το ολόφρεσκο ψητό ψάρι, ενώ από τα γειτονικά τραπέζια, ενθουσιασμένοι οι άλλοι (Ελληνες) πελάτες με το θέαμα, άρχισαν να κερνούν κανάτες με ρετσίνα στο τραπέζι των τριών Αγγλων.
Ωραία εικόνα. Σε μια Ελλάδα που έβγαινε από την κατοχή μα βυθιζόταν σιγά σιγά σε έναν αδελφοκτόνο πόλεμο, σε ένα μακρινό, ζεστό καλοκαίρι, όχι πολύ διαφορετικό από τα δικά μας καλοκαίρια, ή το φετινό, αυτό που ζούμε τώρα, έστω και για λίγες στιγμές, έσκασαν μερικά χαμόγελα, η δροσιά της ελληνικής θάλασσας νίκησε την κάψα και η ελληνική ρετσίνα, το ελληνικό κέρασμα, έδωσε τη χαριστική βολή σε κάθε άβολο, δυσάρεστο αίσθημα. Η χαρά της ζωής, η εκκεντρικότητα και η απλότητα, μέσα σε μία μονάχα εικόνα.

Ο Όλι Ρεν αποκάλυψε το σκάνδαλο στην ΑΤΕ

Συμπληρώνετε αυτές τις μέρες ένας χρόνος απο το δώρο της «τρικομματικής κυβέρνησης» Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη στον κ. Σάλλα και στην Τράπεζα Πειραιώς. Ένας χρόνος που η ΑΤΕ που έχει υποθηκευμένη όλη την περιουσία των Ελλήνων αγροτών στην τιμή που αξίζουν (στις σημερινές σκοτωμένες τιμές) τα ιδιόκτητα κτήρια του Νομού Λάρισας (προσοχή όχι της Θεσσαλίας, μόνο του νομού Λάρισας). Τελικά όμως το ελληνικό κράτος δεν κέρδισε ούτε τα 100 εκατομμύρια ευρώ, αλλά του κόστισε δύο δισ. ευρώ. Αυτό απέντησε ο Ονλι Ρεν στον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Χούνη. Δηλαδή:

* * *

Η μεταβίβαση της ΑΤΕ κόστισε 9 δισ., ενώ με 4,9 δις θα είχε παραμείνει δημόσια. Στην παραπάνω αποκάλυψη προχώρησε ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά από απάντηση του Όλι Ρεν σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή, Νίκου Χουντή. Η ερώτηση αφορά το μέγεθος της επιβάρυνσης που υπέστη το ελληνικό δημόσιο κατά τη μεταβίβαση της "καλής" ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς.

"Ενώ το κόστος του ελληνικού Δημοσίου από τη μεταβίβαση της "καλής" Αγροτικής Τράπεζας είχε υπολογισθεί σε 6,67 δις κατά την προσωρινή αποτίμηση (27-7-2012) και σε 7.474.717.000 ευρώ κατά την οριστική αποτίμηση (23-1-2013), τελικά κόστισε περισσότερα από 9 δις ευρώ, λόγων αρχικών "συντηρητικών υποθέσεων" από την Τράπεζα της Ελλάδας!!!", αναφέρει χαρακτηριστικά το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.

Αναλυτικά η ερώτηση του Νίκου Χουντή και η απάντηση του Όλι Ρεν

Νίκος Χουντής: "Να δοθούν ξεκάθαρες απαντήσεις από την κυβέρνηση και την Τράπεζα της Ελλάδος"

Απάντηση Όλι Ρεν σε Νίκο Χουντή

Περισσότερα από 2 δις ευρώ πάνω από τα προϋπολογισθέντα, κόστισε στο ελληνικό Δημόσιο η μεταβίβαση της "καλής" ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς!

Αυτό αποκαλύπτεται από την απάντηση του Όλι Ρεν σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Χουντή, σε σχέση με το μέγεθος της επιβάρυνσης που υπέστη το ελληνικό δημόσιο κατά τη μεταβίβαση της "καλής" ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς. Στην απάντηση του ευρωπαίου Επίτροπου αναδεικνύεται το τραγικό γεγονός ότι, εν μέσω κρίσης, η ελληνική οικονομία "αποζημιώνει" την Τράπεζα Πειραιώς για τη μεταβίβαση της Αγροτικής, δίνοντάς της και επιπλέον "αέρα" μερικών δις ευρώ!!!

Στην ερώτησή του, ο Νίκος Χουντής επεσήμανε, με συγκεκριμένα στοιχεία ότι, "Η πώληση της Αγροτικής Τράπεζας στην Τράπεζα Πειραιώς κόστισε στο ελληνικό Δημόσιο πάνω από 9 δισεκατομμύρια ευρώ".

Την άποψή του αυτή, υποστήριζε εξηγώντας ότι, στο επίσημο ποσό των 7.470.717.000 ευρώ που προέκυπτε από τη διαφορά ενεργητικού και παθητικού κατά την οριστική αποτίμηση της ΑΤΕ στις 28-1-2013, δεν είχαν συνυπολογισθεί "570.000.000 ευρώ για αύξηση κεφαλαίου, 300.000.000 ευρώ από το κέρδος της πώλησης των ομολόγων στο ελληνικό Δημόσιο, 200.000.000 ευρώ από την υπεραξία των μετοχών της ΑΤΕ που μεταβιβάσθηκαν στην Τράπεζα Πειραιώς, αλλά και μέρος των προβλέψεων της ΑΤΕ, το σύνολο των οποίων στις 30-6-2012 ήταν 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ".

Στη συνέχεια της ερώτησής του, ο Νίκος Χουντής ζητούσε να μάθει εάν τα ανωτέρω ποσά συμψηφίστηκαν στα 7.470.717.000 ευρώ της διαφορά ενεργητικού παθητικού που προέκυψε κατά την οριστική αποτίμηση της ΑΤΕ.

Στην απάντησή του, ο Όλι Ρεν, αποδεχόμενος ουσιαστικά την άποψη του Νίκου Χουντή ότι το συνολικό κόστος της μεταβίβασης ήταν μεγαλύτερο από 9 δις ευρώ, εξηγεί τους λόγους που τα ανωτέρω ποσά δε συνυπολογίστηκαν στην οριστική αποτίμηση της ΑΤΕ, επισημαίνοντας ότι:

"Η Τράπεζα της Ελλάδας προβαίνει σε μία αρχική εκτίμηση του κενού χρηματοδότησης που βασίζεται σε συντηρητικές υποθέσεις",

"Τα γεγονότα που ακολουθούν την ημερομηνία της απόφασης δεν λαμβάνονται υπόψη στη διαδικασία εκτίμησης για τον προσδιορισμό του τελικού κενού χρηματοδότησης".

"Για το σκοπό αυτό, ο ελεγκτής αποτιμά τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες στις 27 Ιουλίου 2012, ενώ κάθε πιθανή απώλεια ή κέρδος που προκύπτει από γεγονότα που συμβαίνουν μετά την ημερομηνία της απόφασης, δεν λαμβάνεται υπόψη".

"Οι προβλέψεις που θα διατεθούν για τα "κακά" δάνεια που βαρύνουν τον οργανισμό αποτιμώνται με βάση την εκκαθάριση, ενώ οι πόροι που θα διατεθούν για τα "καλά" είναι εύλογης αξίας".

Καταλήγοντας στην απάντησή του, ο Όλι Ρεν, παραπέμπει για περισσότερες πληροφορίες, «στην τοπική αρχή που εξέδωσε την απόφαση, που εμπίπτει στη δικαιοδοσία της Τράπεζας της Ελλάδας".

Με αφορμή την απάντηση του Όλι Ρεν, ο Νίκος Χουντής έκανε την ακόλουθη δήλωση:

"Εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι, ενώ το "κόλπο" της διάσπασης της Αγροτικής Τράπεζας και της μεταβίβασης των υγιών της στοιχείων στην Τράπεζα Πειραιώς, υποτίθεται ότι θα κόστιζε περίπου 7 δις ευρώ, τελικά κόστισε στους Έλληνες φορολογούμενους, πέρα από την απώλεια της ίδιας της ΑΤΕ, περισσότερα από 9 δις ευρώ!

Το πιο προκλητικό για την κοινή λογική είναι ότι, με βάση την Έκθεσης της Τράπεζας της Ελλάδας για την Ανακεφαλαιοποίηση και την Αναδιάταξη του Τραπεζικού Τομέα, που έδωσε στη δημοσιότητα στις 27/12/2012, η ΑΤΕ θα μπορούσε να είχε ανακεφαλαιοποιηθεί με 4,92 δις ευρώ, και αν λάβουμε υπόψη τις υπεραξίες ομολόγων και μετοχών από το Δεκέμβριο του 2011 έως το Δεκέμβριο του 2012, με 3,8 δις ευρώ.

Προκύπτει δηλαδή ότι, με πολύ λιγότερα κεφάλαια, η Αγροτική Τράπεζα θα μπορούσε να ανακεφαλαιοποιηθεί και να συνεχίσει να συμβάλλει στην ανάπτυξη της ελληνικής αγροτικής οικονομίας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Σημειώνουμε ότι η ίδια "στρατηγική" εφαρμόσθηκε και εφαρμόζεται και για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, με αποτέλεσμα να γινόμαστε μάρτυρες μίας διελκυστίνδας, με θύμα το ΤΤ και τον Έλληνα φορολογούμενο.

Είναι επιτακτική λοιπόν η ανάγκη, να δοθούν σαφείς και ξεκάθαρες απαντήσεις από την Τράπεζα της Ελλάδας και τον Υπουργό Οικονομικών στο εξής απλό ερώτημα: Γιατί προτιμήθηκε η λύση της μεταβίβασης της ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς με το τεράστιο αυτό κόστος, και όχι η λύση της απευθείας ανακεφαλαιοποίησής της;".

Η πλήρης ερώτηση του Νίκου Χουντή και η απάντηση του Όλι Ρεν έχουν ως εξής:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-005283/2013

προς την Επιτροπή

Άρθρο 117 του Κανονισμού

Nikolaos Chountis (GUE/NGL)

Θέμα: Αναγκαία διαφάνεια κατά την πώληση Τραπεζών

"Η πώληση της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδας (ΑΤΕ) στην Τράπεζα Πειραιώς υπολογίζεται ότι κόστισε στο ελληνικό Δημόσιο πάνω από 9 δισεκατομμύρια EUR. Στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνονται 7 470 717 000 EUR ως διαφορά μεταξύ ενεργητικού και παθητικού της ΑΤΕ, 570 000 000 EUR για αύξηση κεφαλαίου, 300 000 000 EUR από το κέρδος της πώλησης των ομολόγων στο ελληνικό Δημόσιο (διαδικασία επαναγοράς Δεκεμβρίου 2012), 200 000 000 EUR από την υπεραξία του χαρτοφυλακίου από 27-7-2012 έως 28-01-2013 των μετοχών της ΑΤΕ που μεταβιβάσθηκαν στην Τράπεζα Πειραιώς, αλλά και μέρους των προβλέψεων της ΑΤΕ, το σύνολο των οποίων στις 30-6-2012 ήταν 3,1 δισεκατομμύρια EUR.

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Συμψηφίστηκαν στην οριστική αποτίμηση της 28-1-2013 τα 300 εκατομμύρια EUR που προέκυψαν ως κέρδος για την Τράπεζα Πειραιώς, κατά την πώληση των ομολόγων τον Δεκέμβριο του 2012 στο Ελληνικό Δημόσιο, στην τιμή των 32€/100€, όταν οι τρέχουσες τιμές τους την ημέρα μεταβίβασης- πώλησης (27-7-2012) ήταν 18€/100€;

2. Το ποσό των περίπου 200 εκατομμυρίων EUR που προέκυψε ως κέρδος για την Τράπεζα Πειραιώς, από την υπεραξία των μετοχών του επενδυτικού χαρτοφυλακίου από 27-7-2012 έως 28-1-2013, δεν θα έπρεπε να έχουν συμψηφισθεί στα 7 470 717 000 EUR της διαφοράς ενεργητικού παθητικού;

3. Πώς έγινε ο διαχωρισμός προβλέψεων, ύψους περίπου 3,1 δισεκατομμυρίου EUR, μεταξύ της "καλής" και της "κακής" ΑΤΕ;"

E-005283/2013

Απάντηση του κ. Rehn εξ ονόματος της Επιτροπής

(1.7.2013)

"1 & 2. Σύμφωνα με το άρθρο 63Δ του ν. 3601/2007, η Τράπεζα της Ελλάδας προβαίνει σε μία αρχική εκτίμηση του κενού χρηματοδότησης που βασίζεται σε συντηρητικές υποθέσεις. Διαδοχικά, διορίζεται ελεγκτής για να εκτιμηθεί το χάσμα χρηματοδότησης κατά την ημερομηνία λήψης της απόφασης. Τα γεγονότα που ακολουθούν την ημερομηνία της απόφασης δεν λαμβάνονται υπόψη στη διαδικασία εκτίμησης για τον προσδιορισμό του τελικού κενού χρηματοδότησης.

Τα ΟΕΔ και μετοχές που μεταβιβάστηκαν αποτιμώνται, όπως απαιτείται από τα ΔΠΧΠ, στην τιμή της αγοράς κατά την ημέρα της απόφασης. Ο αγοραστής επιβαρύνεται οποιοδήποτε κόστος ή όφελος από οποιαδήποτε αλλαγή στην απόδοση του χαρτοφυλακίου. Για τον σκοπό αυτό, ο ελεγκτής αποτιμά τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες στις 27 Ιουλίου 2012, ενώ κάθε πιθανή απώλεια ή κέρδος που προκύπτει από γεγονότα που συμβαίνουν μετά την ημερομηνία της απόφασης, δεν λαμβάνεται υπόψη.

3. Οι προβλέψεις χωρίζονται ανάλογα με τις κατηγορίες δανείων (π.χ. αποδοτικά, μη αποδοτικά).Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι οι προβλέψεις εκτιμώνται με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με το αν αφορούν τα εξυπηρετούμενα (καλά) ή μη εξυπηρετούμενα (κακά) δάνεια.

Οι προβλέψεις που θα διατεθούν για τα "κακά" δάνεια που βαρύνουν τον οργανισμό αποτιμώνται με βάση την εκκαθάριση, ενώ οι πόροι που θα διατεθούν για τα "καλά" είναι εύλογης αξίας. Για πληροφορίες σχετικά με συγκεκριμένες αποφάσεις στην Ελλάδα, η Επιτροπή παραπέμπει το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου στην τοπική αρχή που εξέδωσε την απόφαση, που εμπίπτει στη δικαιοδοσία της Τράπεζας της Ελλάδας".

Αναδημοσίευση: http://to-synoro.blogspot.gr/2013/07/ate-bank.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+blogspot/HdYIr+%28to+synoro%29

Εισαγγελέας "δένει" τον Γ. Προβόπουλο για την εξαγορά της Proton από τον Λαυρεντιάδη

Μία ακόμη υπόθεση οδηγείτε στις ελληνικές καλένδες. Κάτι που δεν πρόκριτε να το μάθουμε από τηλεοπτικούς σταθμούς της Digea. Πάντως η δικαιοσύνη έχει και κάποιο δίκιο αν «προχωρούσε» τις υποθέσεις αυτών που «έχουν βάλει το χέρι στο μέλι», χρειάζεται να νοικιάσουν (αν όχι να επιτάξουν) το «Μεγάλη Βρετανία» για φυλακή. Μετρήστε. Παπανδρέου (ΓΑΠ), Παπακωνσταντίνου, Βενιζέλος, Προβόπουλος και μπορείτε να προσθέσετε όποιον άλλο.

* * *

Πόρισμα - φωτιά για τις ποινικές ευθύνες του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργου Προβόπουλου, σχετικά με την έγκριση εξαγοράς...- τον Μάρτιο του 2010 - από τον επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, του 31,31% των.....
μετοχών της Proton που κατείχε η Τράπεζα Πειραιώς, βρίσκεται στα χέρια της 2ης ειδικής ανακρίτριας, η οποία διερευνά την υπόθεση των ύποπτων δανείων ύψους 700 εκατομμυρίων ευρώ.

Ειδικότερα, η ανακρίτρια καλείται, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του directnews.gr, να διερευνήσει εάν ο Γιώργος Προβόπουλος και τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής Τραπεζικών και Πιστωτικών Θεμάτων της ΤτΕ διέπραξαν το αδίκημα της απιστίας σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, καθώς και αν παραβίασαν την τραπεζική νομοθεσία.

Και τούτο γιατί, σύμφωνα με το εισαγγελικό πόρισμα, παρότι οι ελεγκτές της Τράπεζας της Ελλάδας διαπίστωσαν ότι τα κεφάλαια για την εξαγορά της Proton Bank από τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη προέρχονταν από αλυσιδωτά δάνεια και αδιαφανείς πηγές, τα αρμόδια όργανα της ΤτΕ, ενέκριναν την εξαγορά της από τον προσωρινά κρατούμενο, σήμερα, επιχειρηματία.

Ειδικότερα, το πόρισμα συνέταξε στις 7 Μαΐου 2013 ο αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Γιώργος Καλούδης, μετά από σχετική έγγραφη παραγγελία που έδωσε στις 11 Απριλίου 2013 ο Οικονομικός Εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης, με αφορμή καταγγελίες του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Καρχιμάκη, αλλά και δημοσιεύματα εφημερίδων και ιστοσελίδων.

Στις 16 Μαΐου 2013 η σχετική δικογραφία που σχηματίστηκε και περιλαμβάνει έγγραφα και καταθέσεις μαρτύρων, διαβιβάστηκε με την ένδειξη «εξαιρετικά επείγον» στην ανακρίτρια του 2ου ειδικού τμήματος, Ιωάννα Χατζάκη, προκειμένου να συσχετιστεί με την κύρια ανάκριση, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη για τα δάνεια της Proton Bank σε εταιρείες συμφερόντων του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και του φυγόδικου συνεταίρου του, Πέτρου Κυριακίδη.

Το πόρισμα “τηγανίζει” το διοικητή της ΤτΕ

Το «πόρισμα Καλούδη», σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του directnews.gr, επισημαίνει τα εξής:

- Στις 29-12-2009 ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, με έγγραφό του προς την ΤτΕ, γνωστοποίησε ότι απέκτησε το 31,31% του μετοχικού κεφαλαίου της Proton Bank, το οποίο μέχρι τότε κατείχε η Τράπεζα Πειραιώς.

- Αντίστοιχη γνωστοποίηση για την πώληση υπέβαλε, την ίδια ημερομηνία, με επιστολή του και ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλης Σάλλας.

Η γνωστοποίηση εκλαμβάνεται ως αίτημα, αφού ο νόμος 3601/2007 ορίζει σαφώς, ότι για την απόκτηση ποσοστού ίσου ή μεγαλύτερου από το 5% των τραπεζικών μετοχών απαιτείται προηγούμενη έγκριση της Τράπεζας της Ελλάδος.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως η Τράπεζα Πειραιώς πούλησε στον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη το 31,31% της Proton στις 31-12-2009, ενώ ο Γ. Προβόπουλος και τα άλλα μέλη της αρμόδιας Επιτροπής της ΤτΕ, ενέκριναν την ενέργεια αυτή τρεις ολόκληρους μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 31-3-2010.

Επίσης, μόλις δύο μέρες πριν (29-3-2010) η Διεύθυνση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος της ΤτΕ συνέταξε το σχετικό Εισηγητικό Σημείωμα.

Ακόμα, από την προκαταρκτική εξέταση που διενεργήθηκε, όπως επισημαίνεται στο εισαγγελικό πόρισμα, προέκυψαν τα ακόλουθα:

α) Η αγορά της Proton Bank, κατά τη συνήθη πρακτική του Λ. Λαυρεντιάδη έγινε με δανεικά κεφάλαια.

β) Ο Λ. Λαυρεντιάδης δεν διέθετε επαρκή προσωπική ρευστότητα, ώστε να καλύψει μελλοντικές ανάγκες ρευστότητας της τράπεζας που αγόρασε.

γ) Το περιεχόμενο της επιστολής του εν λόγω επιχειρηματία προς την ΤτΕ με ημερομηνία 5-2-2010, ότι δεν κατείχε άμεσα ή έμμεσα συμμετοχές σε επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης δεν μπορούσε να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού ήταν γνωστό, ότι μέσω της εταιρείας ΝΕΠ (συμφερόντων του ιδίου και του Πέτρου Κυριακίδη) επιδιδόταν σε πραγματοποίηση μιας σειράς συμμετοχών μικρού ποσοστού και ευρείας διασποράς στο χώρο των ΜΜΕ.

δ) Η δήλωση του Λ. Λαυρεντιάδη, ότι θα υπέβαλε αίτημα για την επενδυτική δραστηριοποίηση του fund «Lamda Partners» με έδρα την Μ. Βρετανία δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, αφού το εν λόγω fund λειτουργούσε από το 2008 χωρίς άδεια από την αρμόδια εποπτική αρχή FSA.

ε) Η μεταφορά των ποσών των δανείων που καταβλήθηκαν για την εξαγορά του μετοχικού κεφαλαίου της Proton Bank έγιναν μέσω λογαριασμών, από τους οποίους δεν υπήρχε λόγος να διέλθουν. Επομένως, εκτιμάται ότι η ενέργεια αυτή έγινε, προκειμένου να μη γίνεται εύκολα αντιληπτός ο τελικός τους προορισμός.

στ) Η μεταβίβαση της Proton από την Τράπεζα Πειραιώς προς τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη έγινε στην τιμή 3,6 ευρώ ανά μετοχή, ενώ η χρηματιστηριακή της τιμή ήταν 1.96 ευρώ. Δόθηκε, δηλαδή, “premium” 32 εκατομμυρίων ευρώ, γεγονός το οποίο αν και καταγράφεται και στο από 29-3-2010 Εισηγητικό Σημείωμα, δεν αποτέλεσε τροχοπέδη για την έγκριση μεταβίβασης από την ΤτΕ.

Καταλήγοντας, ο εισαγγελέας αναφέρει, ότι το έγκλημα της απιστίας, όπως ορίζεται από το άρθρο 390 του Ποινικού Κώδικα, δύναται να τελεσθεί όχι μόνο με θετικές ενέργειες όπως οι προαναφερόμενες, αλλά και με παράληψη, καθότι η ΤτΕ κατά τη διάρκεια ελέγχου λειτουργίας του πιστωτικού ιδρύματος έχει τη δυνατότητα να ανακαλεί την άδεια λειτουργίας του.

Στην προκειμένη περίπτωση, παρότι στο από 29-3-2010 Εισηγητικό Σημείωμα αναφέρεται ως προϋπόθεση αξιολόγησης του Λ. Λαυρεντιάδη ως βασικού μετόχου της Proton, η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου κατά 150 εκατ. ευρώ στους επόμενους έξι μήνες αυτή δεν έγινε ποτέ, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε κύρωση εκ μέρους της ΤτΕ!

Οι πρωτοφανείς στα παγκόσμια τραπεζικά χρονικά ενέργειες του Γ. Προβόπουλου και της παρέας του - όπως με σαφήνεια περιγράφει ο εισαγγελέας Γ. Καλούδης - οδήγησαν την Proton Bank τον Οκτώβριο του 2011, να τεθεί σε εκκαθάριση, να διαχωριστεί σε “καλή” και “κακή” και να χρειαστεί κεφαλαιακή ενίσχυση από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Με άλλα λόγια, να πληρώσουν τα “σπασμένα” οι φορολογούμενοι πολίτες…

Θα συγκαλύψουν το σκάνδαλο;

Έγκυρες νομικές πηγές ανέφεραν στο directnews.gr, ότι επιχειρείται από πολιτικούς και τραπεζικούς κύκλους να “θαφτεί” η έρευνα του εισαγγελέα Γ. Καλούδη και να μη γίνει καμία ανακριτική ενέργεια σε βάρος του Γιώργου Προβόπουλου και των υπόλοιπων υπευθύνων της ΤτΕ, οι οποίοι κατονομάζονται στο πόρισμά του.

Να συμπεριληφθεί δηλαδή το εισαγγελικό πόρισμα στην κύρια δικογραφία για την «υπόθεση της Proton» που χειρίζεται η 2η ειδική ανακρίτρια Ιωάννα Χατζάκη, ως ένα απλό έγγραφο ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα!!!

Κάτι τέτοιο φυσικά, συμπλήρωναν με νόημα οι ίδιες πηγές, θα αποτελεί κατάχρηση εξουσίας για όποιον λειτουργό της Δικαιοσύνης το αποτολμήσει, αφού τα στοιχεία για την εμπλοκή της ΤτΕ είναι συντριπτικά και "φωτογραφίζουν" τους ενόχους....

Αναδημοσίευση: http://ksipnistere.blogspot.gr/2013/07/proton.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+Ksipnistere_+%28.+.+.+.+.+.+.+++ksipnistere+_++%CE%9F+%CF%83%CE%B9%CF%89%CF%80%CF%8E%CE%BD+%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%B5%CE%AF+%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BD%29