Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2021

Η αιδώς ως ελάττωμα

 «Τις φυλές των Ελλήνων φανατικών» παραθέτει με την ευκαιρία του επεισοδίου που είχε ο Νικος Μανιος την ημέρα της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ο Παντελής Μπουκάλας. Και με την ευκαιρία αυτή σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στην «Καθημερινή» της Παρασκευής 19 Νοεμβρίου θυμίζει στους παλιότερους και ενημερώνει τους νεότερους για το «ποιος είναι ο Νίκος Μανιός

• • •

Κάποιοι πιστεύουν πως είναι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες της χώρας, εκ κληρονομίας. Αλλοι πως είναι οι αυθεντικοί ιδιοκτήτες του όρου «λαός» και του περιεχομένου του, αφού είναι βέβαιοι ότι γνήσιος και ανόθευτος  λαός είναι μονάχα η μερίδα του λαού που συμφωνεί μαζί τους και τους υποστηρίζει, και επιπλέον ότι αυτοί τυγχάνουν οι μοναδικοί γνήσιοι εκφραστές της. Ορισμένοι δηλώνουν μοναδικοί επίγειοι εκπρόσωποι του μοναδικού πραγματικού Θεού, και στο όνομά του διαπράττουν τα μύρια όσα, ηδονικώς κοσμικά. Αρκετοί εμφανίζονται σίγουροι πως η Ιστορία τούς έχει αναθέσει τη διαχείριση των υποθέσεών της και πως μόνο στο δικό τους αυτί ψιθυρίζει τις βουλές της, ώστε να τις καταγράψουν στις δέλτους της, που τους τις έχει εκχωρήσει.

Από μοναδικότητες και αποκλειστικότητες άλλο τίποτε. Και επίσης από πατριδοφύλακες, εθνοφύλακες, αρχαιοελληνοφύλακες, ελληνογλωσσοφύλακες, θρησκειοφύλακες, ιστοριοφύλακες, αριστεροφύλακες, επαναστατοφύλακες. Και φυσικά, πολυτεχνειοφύλακες, ακράδαντα πεπεισμένους ότι «μόνο αυτοί διασώζουν και τιμούν το νόημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου». Αρα μόνο αυτοί έχουν το δικαίωμα να στήνονται στην πύλη και να κάνουν φέις κοντρόλ (όπως «μόνο η ΠΑΣΠ δικαιούται να έχει στην κατοχή της τη ματωμένη σημαία του Πολυτεχνείου»). Και να προπηλακίζουν την αντιπροσωπεία της Βουλής. Και να τραμπουκίζουν, με θύμα και τον Νίκο Μανιό.

Δεν είναι βέβαια καμιά τηλεοπτική βεντέτα ο Μανιός, ώστε να τον γνωρίζουν οι νεοφώτιστοι. Θα μπορούσαν φυσικά να σκεφτούν, αν τους το επέτρεπε η φανατίνη που κυκλοφορεί στο αίμα τους, ότι για να είναι εκεί με την αντιπροσωπεία του Συλλόγου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974, ως γραμματέας της, κάτι θα είχε κάνει επί δικτατορίας. Κάτι «κακό». Πράγματι. Ο Μανιός ήταν στ’ αλήθεια αντιστασιακός, όχι κατά δήλωση. Συνελήφθη το 1971, βασανίστηκε, καταδικάστηκε σε δεκαεξαετή φυλάκιση, συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, εκτοπίστηκε στη Γυάρο αμέσως έπειτα και έως τη Μεταπολίτευση. «Ηρωας;» Τίποτε τέτοιο. Απλώς ένας πολίτης. Που όταν χρειάστηκε να απαντήσει «παρών», απάντησε.

Θα ντρεπόταν στη Μεταπολίτευση ο Μανιός, όταν έβλεπε να πληθαίνουν γεωμετρικά οι «αντιστασιακοί». Για λογαριασμό τους ντρεπόταν, γιατί οι ίδιοι δεν είχαν τέτοια αδυναμία, ξεδιάντροποι κάπηλοι ήταν. Και τώρα ντρέπεται. Για λογαριασμό όσων νεοκαπήλων τον προπηλάκισαν. Γιατί  ούτε κι αυτοί έχουν το ελάττωμα της αιδούς.

Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2021

O πιο γρήγορος τρόπος για να απαλλαγείτε από το άγχος

 Αντιμετώπιση του άγχους: Μάθετε πώς να χρησιμοποιείτε τη δύναμη των αισθήσεών σας για να ανακουφίσετε το άγχος επιτόπου και να παραμείνετε ήρεμοι, παραγωγικοί και συγκεντρωμένοι - ανεξάρτητα από το τι σας φέρνει η μέρα.

• • •

Υπάρχουν αμέτρητες τεχνικές για τη διαχείριση του άγχους. Η γιόγκα, ο διαλογισμός και η άσκηση είναι μόνο μερικά παραδείγματα δραστηριοτήτων ανακούφισης από το άγχος που κάνουν θαύματα. Όμως, εν θερμώ, κατά τη διάρκεια μιας επαγγελματικής συνέντευξης υψηλής πίεσης, για παράδειγμα, ή μιας διαφωνίας με το ταίρι σας, δεν μπορείτε πιθανώς να διακόψετε για να διαλογιστείτε ή να κάνετε έναν μεγάλο περίπατο. Σε αυτές τις καταστάσεις, χρειάζεστε κάτι πιο άμεσο και προσβάσιμο.

Ένας από τους ταχύτερους και πιο αξιόπιστους τρόπους για να αντιμετωπίσετε το άγχος είναι να εμπλέξετε μία ή περισσότερες από τις αισθήσεις σας – όραση, ήχο, γεύση, μυρωδιά, αφή – ή μέσω κίνησης. Δεδομένου ότι ο καθένας είναι διαφορετικός, θα πρέπει να πειραματιστείτε για να ανακαλύψετε ποια τεχνική λειτουργεί καλύτερα για εσάς – αλλά το κέρδος είναι τεράστιο.

 

♦ Αναγνωρίστε πότε είστε αγχωμένοι

Μπορεί να φαίνεται προφανές ότι γνωρίζετε πότε είστε αγχωμένοι, αλλά πολλοί από εμάς περνάμε τόσο πολύ χρόνο σε μια τεταμένη κατάσταση που έχουμε ξεχάσει πώς είναι όταν το νευρικό μας σύστημα είναι σε ισορροπία. Μπορείτε να αναγνωρίσετε πότε αγχώνεστε ακούγοντας το σώμα σας. Όταν είστε κουρασμένοι, τα μάτια σας βαραίνουν και μπορεί να ακουμπάτε το κεφάλι σας στο χέρι σας. Όταν είστε ευτυχισμένοι, συνήθως τείνετε να γελάτε πιο πολύ. Και όταν είστε αγχωμένοι, το σώμα σας σάς ενημερώνει επίσης. Αποκτήστε τη συνήθεια να δίνετε προσοχή στις ενδείξεις του σώματός σας.

Μήπως οι μύες σας είναι τεταμένοι ή πονάνε; Είναι το στομάχι σας σφιγμένο ή πονάει; Έχουν σφίξει τα χέρια ή το σαγόνι σας;

 

♦ Προσδιορίστε
πώς απαντάται συνήθως στο στρες

Οργανικά, όλοι ανταποκρινόμαστε με τον ίδιο τρόπο στο στο στρες, μέσα από την απόκριση της «μάχης ή φυγής»: η αρτηριακή σας πίεση αυξάνεται, η καρδιά σας χτυπά γρηγορότερα και οι μύες σας συστέλλονται. Το σώμα σας δουλεύει σκληρά και αποστραγγίζει το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Εξωτερικά, ωστόσο, οι άνθρωποι ανταποκρίνονται στο άγχος με διαφορετικούς τρόπους.

Ο καλύτερος τρόπος για γρήγορη ανακούφιση από το άγχος σχετίζεται συχνά με την υποκειμενική απόκριση στο άγχος:

• Εάν τείνετε να θυμώνετε, να ταράζεστε, να είστε υπερβολικά συναισθηματικοί ή να κατακλείεστε από το άγχος, θα ανταποκριθείτε καλύτερα σε δραστηριότητες ανακούφισης από το στρες που σας ηρεμούν.

• Εάν τείνετε να είστε καταθλιπτικοί, να αποσύρεστε ή να απομακρύνεστε, θα ανταποκριθείτε καλύτερα σε δραστηριότητες ανακούφισης από το άγχος που είναι διεγερτικές και ενεργοποιητικές.

 

 ♦  Βρείτε αισθητηριακή έμπνευση

Με άλλα λόγια αναζητήστε έμπνευση γύρω σας, από τη φύση μέχρι τις ευχάριστες αναμνήσεις σας από το παρελθόν σας. Για παράδειγμα, σκεφτείτε ξανά τι κάνατε ως παιδί για να ηρεμήσετε. Αν είχατε μια κουβέρτα ή ένα λούτρινο παιχνίδι, μπορεί να επωφεληθείτε αναθυμούμενοι/ες την απτική διέγερση. 

Επιπλέον, η παρατήρηση του πώς οι άλλοι αντιμετωπίζουν το άγχος μπορεί να σας δώσει δύναμη και να σας ενθαρρύνει. Ρωτήστε τους ανθρώπους που γνωρίζετε πώς παραμένουν συγκεντρωμένοι υπό πίεση.

 

 

 Αναδημοσίευση: healthweb.gr

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2021

Ρεπορτάζ της Deutsche Welle: Tα γεροντάκια πεινάνε και «το κρύβουν» τα ελληνικά ΜΜΕ

Η φτώχεια στην τρίτη ηλικία δεν είναι σπάνιο φαινόμενο στην Ελλάδα. Η οικονομική κρίση κι έπειτα ο κορωνοϊός επιδείνωσαν την κατάσταση. Η πραγματικότητα δεν καταγράφεται πάντα στα στατιστικά.

• • •

Στην παράπλευρη είσοδο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης, περιμένουν πολλοί άνθρωποι στην ουρά, κρατώντας σακούλες, τάπερ, καροτσάκια. Στην πόρτα γυναίκες μοιράζουν ψωμί και κι ένα μικρό γλυκό. Τα τάπερ έχουν φακές. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έρχονται εδώ για ένα πιάτο φαγητό είναι άνω των 60. Η φτώχεια στην τρίτη ηλικία είναι μείζον πρόβλημα, ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις. Το πρόβλημα επιδεινώθηκε ιδιαίτερα τα χρόνια της κρίσης, αναφέρει ο Ελευθέριος Κουτσαυτάκης, εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου. «Παλιά έρχονταν εδώ 50 με 60 άνθρωποι. Σήμερα 200 με 220».

Η εκκλησία έχει καθημερινά ανοιχτές τις πόρτες της για όσους έχουν ανάγκη. Στην κουζίνα το φαγητό ετοιμάζουν εθελοντές. «Το κάνω εδώ και 35 χρόνια» λέει μια κυρία ενώ καθαρίζει την κουζίνα. Μια άλλη εθελόντρια ετοιμάζει το φαγητό της επόμενης μέρας: «Για εμάς προέχει η αγάπη για τους ανθρώπους. Όλοι εδώ διακονούμε για να προσφέρουμε στον συνάνθρωπο ό,τι καλύτερο μπορούμε».

 

Βοήθεια άνευ όρων

Για τον πατέρα Ελευθέριο Κουτσαυτάκη τα συσσίτια δεν είναι απλώς μια εθελοντική προσφορά μετά την θεία λειτουργία. Είναι η ουσία του πνευματικού έργου, η πραγματική χείρα βοηθείας προς τον άλλο. «Δεν έχουμε face control, ποιοι θα μπουν και ποιοι όχι. Μπαίνουν όλοι. Όλοι νιώθουν ίσοι στον χώρο της εκκλησίας. Αυτό προσπαθούμε να περάσουμε στον κόσμο». Τα τελευταία χρόνια ολοένα περισσότεροι άνθρωποι καταφεύγουν στην ενορία του Αγίου Γεωργίου στη Νεάπολη για στήριξη. Ιδίως γηραιότεροι.

«Στην κρίση, με τη σύνταξη που έπαιρναν βοηθούσαν και τα παιδιά τους που ήταν άνεργα. Γι αυτό τα εισοδήματά τους έπεσαν ακόμη περισσότερο και έχουν ανάγκη από βοήθεια» αναφέρει ο εφημέριος. Πλέον πολλοί δεν έχουν καν χρήματα για να πληρώσουν το ρεύμα, τη θέρμανση ή να εξασφαλίσουν ένα ζεστό γεύμα. Ο εφημέριος Ελευθέριος Κουτσαυτάκης σημειώνει ότι το πρόβλημα εμφανίζεται εντονότερο στις πόλεις, όπου η οικογενειακή συνοχή δεν είναι τόσο συμπαγής όσο στα χωριά. «Παρατηρούμε ότι αυτοί οι άνθρωποι νιώθουν αποκομμένοι από την κοινωνία. Γι αυτό προσπαθούμε να τους δείξουμε αγάπη κι ότι είναι μέλη αυτής της κοινωνίας. Όταν μοιράζεσαι το πρόβλημά σου μικραίνει», λέει χαρακτηριστικά.

 

Η φτώχεια δεν θεματοποιείται από τα ΜΜΕ

Tην περίοδο της κρίσης χρέους και των προγραμμάτων λιτότητας το θέμα της κοινωνικής ανισότητας βγήκε στο προσκήνιο. Η φτώχεια κρέμεται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από την Ελλάδα. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που δημοσιεύθηκαν το 2019 -δηλαδή τη χρονιά πριν από την πανδημία-το 28,9% των ανθρώπων ηλικίας 18 έως 64 ετών απειλούνταν από τη φτώχεια. Kι αυτό μολονότι το μέσο εισόδημα είχε αυξηθεί κατά 7% (σε σχέση με το προηγούμενο έτος) στα 10.041 ευρώ. Συγχρόνως όμως αυξήθηκε και το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών.

Γεγονός είναι επίσης ότι το ζήτημα της φτώχειας είναι ένα βαθύτερο πρόβλημα, που αφορά ολοένα περισσότερες κοινωνικές ομάδες. Ωστόσο δεν συζητιέται σχεδόν καθόλου στα ΜΜΕ. Η αναζήτηση στο google δίνει λίγες αναφορές. Το ζήτημα των συνταξιούχων που ζουν στα όρια της φτώχειας ή υποφέρουν από φτώχεια δεν βρίσκεται στο επίκεντρο. Το γεγονός αυτό επικρίνει ο Χρήστος Τσιρώνης, κοινωνιολόγος και καθηγητής στο Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ. «Πολλοί άνθρωποι που βρίσκονται στην τρίτη ηλικία είτε δεν φαίνονται στις στατιστικές είτε δεν θέλουν οι ίδιοι να παρουσιάζονται εκεί», αναφέρει.

Συχνά η φτώχεια επέρχεται σταδιακά πχ. με την απώλεια ενός συνοικιακού καταστήματος λίγο πριν από τη σύνταξη. Για τον Τσιρώνη η κατάσταση είναι ανησυχητική: το κοινωνικό κράτος διαρκώς συρρικνώνεται και προβάλλεται το πρότυπο μιας κοινωνίας των επιδόσεων. Ο ίδιος εκτιμά ότι: «το πιο σημαντικό, πρώτο βήμα είναι να φτιάξουμε μια κουλτούρα συνεργειών μέσω του δήμου, της τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας, μιας ΜΚΟ, μιας ενορίας ή εθελοντικής ομάδας». Για τον Τσιρώνη αυτό που λείπει είναι η συνεργασία και όχι τόσο τα χρήματα.

 

 

 Αναδημοσίευση: dw.com

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου 16-17 Νοεμβρίου 1973: Αδημοσίευτο ως το 2020 έγχρωμο φιλμ

Ένα εξόχως ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ που δεν είχε έρθει στη δημοσιότητα, δημοσίευσε στο κανάλι του στο Youtube το Aylon Film Archives πέρυσι (το 2020), του κινηματογραφιστή Νίκου Α. Βερνίκου. «Η εξέγερση του Πολυτεχνείου στην Αθήνα, τον Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση ενάντια στη Χούντα των Συνταγματαρχών η οποία έληξε τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου με την εισβολή ενός τανκ. Τα γεγονότα άφησαν νεκρούς, τραυματίες και οδήγησαν σε φυλακίσεις και βασανιστήρια» αναφέρεται στην περιγραφή.

• • •

«Ο Νίκος Α. Βερνίκος κινηματογραφεί τα γεγονότα κρυφά. Όλο και περισσότεροι συγκεντρώνονται, μέχρι που ο χώρος γεμίζει ασφυκτικά. Αρχίζει να πέφτει το φως. Στο 07:03 βλέπουμε την κάνη του ενός τανκ. Στο 07:12 το τανκ προχωρώντας, σπρώχνει ένα λεωφορείο στη μέση του δρόμου. Στο 07:45 καταφθάνουν τα τεθωρακισμένα με στρατιώτες. Στο 07:50 ομάδα γιατρών μεταφέρει φορείο. Στο 08:59 ο οδηγός του άρματος παίρνει τη θέση του. Ο κινηματογραφιστής δεν προλαβαίνει τη στιγμή που το άρμα πέφτει πάνω στην πύλη, αλλά αμέσως μετά το βλέπουμε να μπαίνει πιο μέσα ενώ εισβάλλουν στρατιώτες (11:03)» το κείμενο που συνοδεύει ένα σπάνιο ντοκουμέντο, ηλικίας 47 ετών, από τις ημέρες της εξέγερσης.

 

Περιγραφή του κινηματογραφιστή:

«Τα φιλμ αυτά τραβήχτηκαν από το παράθυρο γωνιακού δωματίου στον 1ο όροφο του απέναντι από το Πολυτεχνείο ξενοδοχείου ΑΚΡΟΠΟΛ, από τον Νίκο Α. Βερνίκο μεταξύ 14-17 Νοεμβρίου 1973.

Σε κοντινό δωμάτιο ήταν και το Ολλανδικό συνεργείο με επικεφαλής τον Άλμπερτ Κουράντ, -βραβευμένο για την ταινία του Πολυτεχνείου- που την ίδια περίοδο κινηματογραφούσε τα γεγονότα!

Το δωμάτιο το είχα νοικιάσει και για την υποστήριξη των φοιτητών μελών της Ελληνοευρωπαϊκής Κίνησης Νέων. Οργάνωση για την κινητοποίηση του φοιτητικού κινήματος ενάντια στη δικτατορία. Ηγετική θέση στην ΕΚΙΝ είχε ο αδελφός μου Γεώργιος Α. Βερνίκος, που ήταν και μέλος της επιτροπής κατάληψης της Νομικής το Φεβρουάριο 1973 και είχε συνεχή επαφή και συντονισμό με την επιτροπή κατάληψης του Πολυτεχνείου. Από το δωμάτιο αυτό εκτός από ανεφοδιασμό των εντός του Πολυτεχνείου φοιτητών, γινόταν τηλεφωνικά -από την Ντέμη Βεζυρούλη και τον ΝΑΒ – ενημέρωση σε Ευρωπαϊκά ΜΜΕ και ιδιαίτερα στο ΒΒC, Le Monde και το Deutsche Welle, στο οποίο συνεργάτης για τα Ελληνικά θέματα ήταν ο αείμνηστος Παύλος Μπακογιάννης καθώς και οι Βάσος Μαθιόπουλος και Άγγελος Μαρόπουλος. Η παρακολούθηση των γύρω από το Πολυτεχνείο γεγονότων γινόταν μέσα από το κατεβασμένο ξύλινο ρολό με ανοικτό το τζάμι με κομμένη την ανάσα. Μεσάνυκτα Παρασκευής 16 προς Σάββατο 17 Νοεμβρίου στη γωνία του Ακροπόλ ήταν σταθμευμένο τανκ που περίμενε να επέμβει. Το κράνος του όρθιου οδηγού έφτανε στο κάτω μέρος του γωνιακού παραθύρου.

Λίγο πριν την επέμβαση στο Πολυτεχνείου και ενώ επικρατούσε πλήρης ησυχία, δημιουργήθηκε μικρός θόρυβος μέσα στο δωμάτιο από τους παρευρισκόμενους φίλους συναγωνιστές φοιτητές και το τηλέφωνο. Ο στρατιώτης έστρεψε τη φωτιστική δέσμη του προβολέα του τανκ στην πρόσοψη του ξενοδοχείου, προσπαθώντας να εντοπίσει την πηγή του θορύβου. Σταμάτησε για λίγο στο από πίσω του και λίγο πιο πάνω ευρισκόμενο σκοτεινό, με το κατεβασμένο ρόλο, παράθυρο του δωματίου μας. Το φως του προβολέα έμπαινε μέσα από τις χαραμάδες. Ο στρατιώτης προσπαθούσε να καταλάβει από που ερχόταν ο θόρυβος που ξεχώρισε από τον ήχο των πυροβολισμών. Όπως εκινείτο φώτιζε τοίχους και ιδιαίτερα το ταβάνι του δωματίου προς όλες τις κατευθύνσεις. Η αναπνοή των παρευρισκόμενων στο δωμάτιο σταμάτησε. Έμειναν ξαπλωμένοι σαν το μαρμάρινο άγαλμα της κοιμωμένης του Χαλεπά πάνω στα κρεβάτια και το πάτωμα. Αναπνεύσαμε όταν η δέσμη του φωτός έφυγε. Το τανκ προχώρησε λίγο και κάλυψε το κοντά σε αυτό ευρισκόμενο παρόμοιο άρμα απέναντι από την πόρτα του Πολυτεχνείου. Πυροβολισμοί από ελεύθερους σκοπευτές ακουγόντουσαν από τους κάθετους στην Πατησίων δρόμους. Γύρω στις 2.30, μετά την άρνηση των πολιορκημένων να βγουν, το τανκ έριξε την πύλη εισόδου του Πολυτεχνείου, μπήκε στο περίβολο της σχολής περνώντας πάνω από σταθμευμένα αυτοκίνητα και οι στρατιωτικές δυνάμεις μπήκαν μέσα. Οι φοιτητές φώναζαν: Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία. Είμαστε αδέλφια. Ξεχύθηκαν στη οδό Πατησίων κυνηγημένοι από αστυνομία και στρατό ενώ σφαίρες σφύριζαν γύρω μας. Πολλοί, με πρώτους τους από νωρίτερα τραυματισμένους από τις σφαίρες, βρήκαν καταφύγιο στο ισόγειο του Ακροπόλ. Λίγοι από τους πιο σοβαρά μεταφέρθηκαν στο δωμάτιο. Η Torill Engeland Magrethe, 22 ετών φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας, δεν πρόλαβε. Θανάσιμα τραυματισμένη από πυρά ξεψύχησε από αιμορραγία στην καρωτίδα στα χέρια μου και στα χέρια του Γιώργου Λαζαρίδη οδοντογιατρού που τη μετέφερε νεκρή στο κοντινό Σταθμό Α Βοηθειών στην 3 Σεπτεμβρίου. Στιγμές που ο χρόνος συμπυκνώνεται και τα δευτερόλεπτα μετράνε για αιώνες και μένουν ανεξίτηλα στην μνήμη μας.

Ο Νίκος Α. Βερνίκος συνελήφθη το μεσημέρι του Σαββάτου 17 Νοεμβρίου 1973 από το ΕΑΤ-ΕΣΑ. Παρέμεινε μέχρι 31/12/73, παραμονή πρωτοχρονιάς στα κρατητήρια της που βρισκόντουσαν στο σημερινό Πάρκο Ελευθέριας , ανακρινόμενος με βασανιστήρια.»

    – Νίκος Α. Βερνίκος

Παρακολουθήστετο βίντεο στο youtube:

 

Το ίδιο κανάλι στο Youtube, Aylon Film Archives, δημοσίευσε ακόμα ένα βίντεο από το πρωί της 17ης Νοεμβρίου του 1973, μετά την εξέγερση.

 Περιγραφή του κινηματογραφιστή:

Το φιλμ ξεκινάει με απογευματινό πλάνο της Ακρόπολης και στιγμιότυπο στην έρημη οδό Ηρώδου Αττικού, όπου διακρίνεται αστυνομικός κρατώντας τουφέκι. Τα πλάνα είναι πιθανότατα τραβηγμένα το απόγευμα της 16ης Νοεμβρίου 1973. Στη συνέχεια βλέπουμε πλάνα από το Σύνταγμα το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, ύστερα από την καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από τη Χούντα των Συνταγματαρχών. Πλάνα από κινούμενο αυτοκίνητο στη Λεωφόρο Αμαλίας με σταθμευμένα άρματα μάχης (M48). Έξω από αυτά στέκονται στρατιώτες. Πλάνα από την πλατεία Συντάγματος. Διακρίνονται στη σειρά Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού (ερπυστριοφόρα) με πολλούς στρατιώτες. Στρατιώτες γελάνε καθισμένοι πάνω στο όχημα. Πλάνα από άρματα μάχης. Νυχτερινό πλάνο από τη βουλή. Στο τέλος του φιλμ υπάρχει υλικό τραβηγμένο από την τηλεόραση με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Ασπρόμαυρα πλάνα από τη νύχτα της 17ης Νοέμβρη 1973 (από το γνωστό φιλμ των Ολλανδών δημοσιογράφων). Πλάνα από συνέντευξη φοιτητών σε δημοσιογράφους, από πορεία στο δρόμο (διακρίνεται το γνωστό πλακάτ «Ουαί! Γραμματείς, Φαρισαίοι, Υποκριτές»). Πλάνα από το κτίριο Αβέρωφ. Πλάνα από τη στιγμή της επέμβασης και τέλος, εικόνες από την επόμενη ημέρα μέσα από το άδειο Πολυτεχνείο.

Παρακολουθήστε το βίντεο στο youtube

 

 

Αναδημοσίευση: thepressproject.gr

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2021

Oι Βίκινγκς έφτασαν στην Αμερική πριν από 1.000 χρόνια, 471 νωρίτερα από τον Χριστόφορο Κολόμβο

Ένας τουρίστας (κάτω δεξιά) φωτογραφίζει το αντίγραφο του πλοίου
των Βίκινγκ" Islendingur" καθώς φτάνει στο ψαροχώρι
L'Anse aux Meadows στο Newfoundland στις 28 Ιουλίου 2000.
REUTER

Το όνομα του Χριστόφορου Κολόμβου ως του πρώτου Ευρωπαΐου που έφτασε στην Αμερική θα πρέπει εφεξής να περάσει για τα καλά στα κατάστιχα της ιστορίας. Πολύ πριν την άφιξη του Ιταλού εξερευνητή στο Νέο Κόσμο, οκτώ ξύλινα κτήρια στο βόρειο άκρο του Καναδικού νησιού Newfoundland, αποδεικνύουν ότι οι Βίκινγκς είχαν φτάσει πρώτοι στην Αμερική.

• • •

Ωστόσο το πότε ακριβώς οι Βίκινγκς ταξίδεψαν για να δημιουργήσουν τον οικισμό L’Anse aux Meadows παρέμεινε ασαφές - μέχρι σήμερα. Οι επιστήμονες δήλωσαν την Τετάρτη ότι ένας νέος τύπος τεχνικής χρονολόγησης που χρησιμοποιεί μια παλιά ηλιακή καταιγίδα ως σημείο αναφοράς, αποκάλυψε ότι ο οικισμός χτίστηκε  το 1021 μ.Χ., δηλαδή ακριβώς πριν από μια χιλιετία, και 471 χρόνια πριν από το πρώτο ταξίδι του Κολόμβου. Η τεχνική χρησιμοποιήθηκε σε τρία κομμάτια ξύλου κομμένα για τον οικισμό, κι όλα δείχνουν την ίδια χρονιά.

Ένα κομμάτι ξύλου από τον οικισμό
L’Anse aux Meadows των Βίκινγκς που
δημιουργήθηκε πριν από 1.000 χρόνια κοντά
στο Hay Cove, Newfoundland,Καναδάς.

Petra Doeve/Handout μέσω REUTERS


Οι ερευνητές από τον Καναδά, τη Γερμανία και την Ολλανδία, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Μάικλ Ντι του ολλανδικού Πανεπιστημίου του Γκρόνιγκεν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», ανέλυσαν μια συλλογή από ξύλινα τεχνουργήματα που προέρχονταν από τρία διαφορετικά δέντρα και είχαν βρεθεί μέσα σε αυτό τον πρώτο οικισμό των Βίκινγκς. Οι επιστήμονες είναι βέβαιοι ότι επρόκειτο για έργο των χεριών των Βίκινγκς, επειδή τα αντικείμενα είχαν κοπεί και δημιουργηθεί με τη χρήση κοφτερών μεταλλικών εργαλείων, τα οποία δεν χρησιμοποιούνταν από τους αυτόχθονες Αμερικανούς εκείνη την εποχή.

Οι ερευνητές κατάφεραν να προσδιορίσουν τον ακριβή χρόνο δημιουργίας του οικισμού L’Anse aux Meadows από τους Βίκινγκς, αναλύοντας τα διακριτά χαρακτηριστικά του ατμοσφαιρικού άνθρακα μέσα στο ξύλο, κάτι που τους επέτρεψε να υπολογίσουν πότε κόπηκαν τα δέντρα, από όπου μετά φτιάχτηκαν τα ξύλινα αντικείμενα. Ως σημείο αναφοράς στον χρόνο χρησιμοποιήθηκε μια απότομη αύξηση στον ατμοσφαιρικό άνθρακα που είχε προκληθεί από ένα συμβάν κοσμικών ακτίνων που έφθασαν στη Γη το 993 μΧ. και έχουν αφήσει το παγκόσμιο αποτύπωμα τους και στους δακτυλίους του κορμού των δέντρων.

Παραμένει άγνωστο πόσες αποστολές έστειλαν οι Βίκινγκς στην Αμερική και ποιά ήταν η διάρκεια καθεμίας, όσον αφορά τη ναυσιπλοΐα στον Ατλαντικό και την παραμονή τους στην ξηρά. Οι έως τώρα ενδείξεις συνηγορούν πάντως ότι επρόκειτο για μάλλον σύντομα ταξίδια, αν και πιθανότατα οι Βίκινγκς δεν δίστασαν να εξερευνήσουν σε ένα βαθμό την αμερικανική ενδοχώρα και περιοχές νοτιότερα από τη Νέα Γη.

Οι περιπέτειες των Βίκινγκς καταγράφονται στα Ισλανδικά Έπη, τα οποία όμως άρχισαν σαν προφορικές ιστορίες και γράφτηκαν αιώνες μετά τα γεγονότα που περιγράφουν. Μεταξύ άλλων, τα έπη αυτά αναφέρουν επαφές -πότε φιλικές και πότε βίαιες- ανάμεσα στους Βίκινγκς και στους αυτόχθονες. Μέχρι στιγμής όμως ελάχιστα αρχαιολογικά στοιχεία έχουν βρεθεί που να υποστηρίζουν τέτοιες επαφές.

 
 

Αναδημοσίευση: huffingtonpost.gr

Πηγές: reuters.com