10 Χρόνια Κυριάκος Μητσοτάκης: ΝΔ όπως την ξέραμε τέλος, η Ελλάδα βυθίζεται στη διαφθορά

Γιόρταζαν όλο το Σαββατοκύριακο οι κυβερνητικοί (και οι οπαδοί τους) τα 10 χρόνια Μητσοτάκη. Του Κούλη Μητσοτάκη, του χειρότερου από τον πατέρα του. Ο Κων/νος Μητσοτάκης έχει μείνει στην Ελληνική ιστορία ως «ο αποστάτης»

Άρχισα να ψάχνω λοιπόν για την εκλογή του. Και βρήκα τα εξής

Την υποψηφιότητά τους κατά σειρά ανακοίνωσαν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολος Τζιτζικώστας, ο Μεϊμαράκης και ο βουλευτής Β' Αθηνών Άδωνις Γεωργιάδης. Ωστόσο το πρωί της ημέρας της ψηφοφορίας, η κεντρική εφορευτική επιτροπή ανέβαλε τη διαδικασία για τεχνικούς λόγους της εταιρείας Info Solutions. Μετά από αυτήν την εξέλιξη, ο Μεϊμαράκης παραιτήθηκε από την προεδρία του κόμματος και ορίστηκε μεταβατικός πρόεδρος ο μέχρι τότε γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Γιάννης Πλακιωτάκης, αφού πρώτα είχε διοριστεί αντιπρόεδρος του κόμματος. Παραιτήθηκαν, επίσης, από τις θέσεις των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων ο Μητσοτάκης και ο Γεωργιάδης.

Ο πρώτος γύρος διεξήχθη τελικά στις 20 Δεκεμβρίου 2015. Επειδή κανένας υποψήφιος δεν κατάφερε να συγκεντρώσει το 50% των ψήφων, η εκλογή επαναλήφθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2016 ανάμεσα στους δύο πρώτους του πρώτου γύρου, τον Μεϊμαράκη και τον Μητσοτάκη. Ο Γεωργιάδης ανακοίνωσε την στήριξή του στην υποψηφιότητα του Μητσοτάκη, ενώ ο Τζιτζικώστας κράτησε ουδέτερη στάση.

Όπως εύκολα θα διαπιστώσετε δεν αναφέρετε τίποτε για το φιάσκο του 2^ου γύριου. Με την ακύρωση των εκλογών.

Ψάχνοντας γι αυτό βρήκα το κείμενο του Βασίλη Γαλούπη δημοσιογράφου της «δημοκρατίας». Και έναν από την ομάδα των DataJournalist (μαζί με τον Πάρη Καρβουνόπουλο και Δημήτρη Παπαθανασίου).

Ο Βασίλης Γαλούπης τα λέει όλα σε άρθρο του, το αναδημοσιεύω γιατί συμφωνώ απόλυτα,

• • •

10 χρόνια Μητσοτάκης: … Απίστευτο κι όμως αληθινό!!!

Σήμερα είναι μια «λαμπρή» μέρα. Για όσους ίσως δεν θυμούνται, σήμερα είναι η επέτειος 10 χρόνων από την ημέρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκλέχτηκε αρχηγός της Ν.Δ. Υπάρχει μια νερόβραστη ατάκα, πως όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το πετύχεις. Στην περίπτωση του Κυριάκου, αποδείχθηκε αληθινή. Γιατί πώς αλλιώς, εκτός από ένα μικρό θαύμα, μπορεί να χαρακτηριστεί ο τρόπος που ο Κυριάκος πήρε την αρχηγία του κόμματος;

Με τη στήριξη προς τον Κυριάκο να είναι χαμηλή και με φαβορί στην πρώτη κάλπη τον Μεϊμαράκη, κανείς δεν περίμενε τότε να βγει ο συγκεκριμένος νικητής. Αλλά το σύμπαν είχε άλλα σχέδια. Ξαφνικά η διαδικασία άρχισε να μαστίζεται από τεχνικά προβλήματα. Το σύστημα της Vodafone έπεσε, μετά έπεσε ξανά, μέχρι που στις 10 Ιανουαρίου 2016 ανέδειξε αρχηγό τον Κυριάκο.

Εκείνο το πρώτο «θαύμα» δεν ήταν το μοναδικό. Ακολούθησε μια ολόκληρη σειρά θαυμάτων έκτοτε, απ’ όταν ο Μητσοτάκης ανέλαβε την πρωθυπουργία, που άλλαξαν όλα όσα γνωρίζαμε για τη ζωή στη χώρα.

Τα βασικά είδη διατροφής, το ρεύμα και τα ενοίκια αυξήθηκαν πάνω από 581%. Οι εργαζόμενοι έγιναν οι φτωχότεροι της Ευρώπης, πέφτοντας κάτω κι από τη Βουλγαρία. Το δημόσιο χρέος εκτοξεύθηκε, οι Τούρκοι έφτασαν στην Κάσο, ο πρωθυπουργός κήρυξε τον πόλεμο στη Ρωσία, η πρωθυπουργική ΕΥΠ υπέκλεπτε τους πολιτικούς, την οποία υπέκλεπταν και οι Ισραηλινοί μέσω Predator, η κυβέρνηση επιδοτούσε με εκατομμύρια μέσω απάτης τσοπαναραίους-κομματάρχες για να αγοράζει ψήφους…

Μπορείς να κατηγορήσεις τον Μητσοτάκη σχεδόν για τα πάντα, για ένα πράγμα όμως δεν δικαιούται να τον κατηγορήσει κανείς. Για βαρεμάρα. Ποτέ άλλος πρωθυπουργός δεν φρόντισε να μην πλήξουμε ούτε για μια στιγμή. Το ένα σκάνδαλο σκάει πριν προλάβει να κοπάσει ο αχός του προηγούμενου. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, από κάτω θα βρίσκεται είτε ο Κυριάκος είτε κάποιος συγγενής ή φίλος του.

Ίσως επειδή κανένας πρωθυπουργός δεν έχει προσεγγίσει τη θέση του πρωθυπουργού όπως ο Μητσοτάκης. Από νωρίς φάνηκε ότι ξέρει καλά να κάνει προεκλογικές καμπάνιες, αλλά όχι να κυβερνά. Σαν μάστορας στη δημόσια χειραγώγηση δύσκολα τού παραβγαίνουν άλλοι.

Αλλά η διακυβέρνησή του είναι μια λιτανεία από γκάφες, κακοδιαχείριση, μυστικοπάθεια, διαφθορά, συγκαλύψεις και αναποτελεσματικότητα. Ας πάρουμε το φιάσκο-σκάνδαλο του Ταμείου Ανάκαμψης. Τα 31 δισ. δάνεια που έπεσαν από τον ευρωπαϊκό… ουρανό ήταν η τελευταία ευκαιρία της Ελλάδας να αποκτήσει ένα βιώσιμο οικονομικό μοντέλο και να φτιάξει υποδομές. Αντί για χάραξη εθνικής στρατηγικής, όμως, ο πρωθυπουργός επέλεξε να μοιράσει μόνος του τα δισεκατομμύρια σε διάφορους δικούς του επιχειρηματίες εν κρυπτώ, χωρίς αξιοκρατική διαδικασία, δίχως δημόσιο απολογισμό και μόνο για να παραμένει στην καρέκλα.

Στην οικονομία ο Μητσοτάκης πήρε μια ηλεκτρική σκούπα και «ρούφηξε» από τους πολλούς ό,τι χρήμα υπήρχε για να το δώσει στους λίγους επιχειρηματίες-υποστηρικτές του. Καρτελοποίησε έτσι τα πάντα καταδικάζοντας την πλειοψηφία στην ανέχεια.

Κανονικά το κυβερνών κόμμα θα έπρεπε να περιορίζει, όχι να μεγεθύνει, τα ελαττώματα ενός πρωθυπουργού. Δεν κυβερνά μόνος του, υπάρχει ένα ολόκληρο κόμμα που θα λειτουργούσε ως άγκυρα κάθε φορά που ο Μητσοτάκης ξέφευγε πέρα απ’ τα όρια. Αλλά όχι πια.

Το κόμμα της Ν.Δ., που κάποτε οριζόταν από σταθερές, παραδοσιακές (Σημ.Garfield: συντηρητικές θα έλεγα) και συγκεκριμένες βασικές αξίες, έχει χάσει εντελώς την ταυτότητά του. Δεν άλλαξε ιδεολογία, απλώς δεν έχει πλέον καμιά πολιτική ιδεολογία. Ο Μητσοτάκης δεν θα μπορούσε να κάνει όσα διαπράττει χωρίς μια ιστορική προδοσία στις θεμελιώδεις αρχές του κόμματος. Το μετέτρεψε λοιπόν σε ένα προσωπικό του όχημα, χωρίς όραμα ή ταυτότητα, κρατώντας μόνο τη μαρκίζα και φυτεύοντας σε ηγετικούς ρόλους-κλειδιά αυλικούς, κάτι «τελειωμένους» σημιτικούς και φίλους της οικογένειας, όπως ο Σκέρτσος, ο Μπρατάκος, ο Γεραπετρίτης, ο Τσάφος, που βλέπει τουρκική την Κύπρο κ.ά.

Ο 8ος αρχηγός της Ν.Δ. θεωρεί ότι έχει κάτι σαν… θεϊκό κληρονομικό δικαίωμα να κυβερνά τη χώρα και μάλιστα πάνω σε «κόντρα» άξονες από αυτούς του κόμματός του.

Αν αντί για πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης ήταν υπουργός Εξωτερικών σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου, θα είχε απαλλαγεί από τα καθήκοντά του εδώ και καιρό. Η άποψή του για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας είναι ότι υπάρχουμε αποκλειστικά για να εξυπηρετούμε συμφέροντα άλλων. Ο άνθρωπος απλώς δεν θέλει να πει «όχι». Ποτέ και σε κανέναν. Πρώτα ταυτίστηκε με τη διακυβέρνηση Μπάιντεν σε τόσο κωμικά υπερβολικό βαθμό που μετέτρεψε τη χώρα σε χρήσιμο ηλίθιο. Χωρίς τζάμπα ανταλλάγματα και εις βάρος των ανοιχτών εθνικών προβλημάτων της.

Μετά άρχισε πανικόβλητος να κάνει κωλοτούμπες για να γίνει αρεστός στον Τραμπ, ο οποίος ετοιμάζεται να μας μετατρέψει σε υποπόδιο της Τουρκίας  με τον μοιραίο Μητσοτάκη να «φτιάχνει κλίμα». Για την Ελλάδα η εθνική κυριαρχία οφείλει να «είναι σχετική έννοια». Και, μετά το ρεσάλτο ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, για τον πρωθυπουργό ξαφνικά το Διεθνές Δίκαιο δεν πρέπει να ισχύει μπροστά στα συμφέροντα των ισχυρών.

Στους οπαδούς του κόμματός του δεν προσφέρει καμιά συνοχή. Ούτε δεξιός ούτε αριστερός ούτε κεντρώος, η μοναδική ιδεολογία Μητσοτάκη είναι εργολαβία συμφερόντων. Όποτε στριμώχνεται, η αλεξίσφαιρη πανοπλία του είναι να επικαλείται χαζομάρα ή άγνοια. Υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, η τελευταία γελοιότητά του με το Διεθνές Δίκαιο. Είτε δεν γνώριζε είτε δεν κατάλαβε.

Πέρα από όσα έκανε ήδη, το πρόβλημα είναι ότι οι «βόμβες» που φύτεψε στα θεμέλια της χώρας, από την οικονομία μέχρι τα εθνικά μας συμφέροντα, θα σκάσουν στο άμεσο μέλλον με απρόβλεπτες συνέπειες. Ο Μητσοτάκης πρώτα δηλητηρίασε το κόμμα του και μετά, κατ’ επέκταση, τη χώρα.

 

   

Πηγή: el.wikipedia.org 

Αναδημοσίευση antinews.gr