Το κατεστημένο πολεμά τη Μαρία Καρυστιανού

Από τη στιγμή που η Μαρία Καρυστιανου επιβεβαίωσε πως στηρίζει κάποιο «κίνημα πολιτών» με στόχο ν' αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. σε κάθε δήλωση της δέχεται επίθεση. Λες και πρόκειται για δήλωση ήδη πολιτικού αρχηγού και μάλιστα κόμματος που είναι ήδη στη Βουλή. Εκτός του Μητσοτάκη που είναι στο απυρόβλιτο,

Η κ Καρυστιανού δέχεται μια συντονισμένη επίθεση από κόμματα και ΜΜΕ. Από τα πιο πολλά κόμματα βέβαια μια που «έχει χαλαρώσει η επίθεση» από κάποια και δηλώνουν δικαίως, πως περιμένουν την αναγγελία του κόμματος

Δέχεται την επίθεση αυτή κι ας έχει δηλώσει πως ίσως δεν είναι σίγουρο, πως αυτή θα είναι ο αρχηγός. Κι ας είναι οι δηλώσεις της και οι αναρτήσεις της στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης επιπέδου ενημερωμένου πολίτη.

Λέει πράγματα που όλοι μπορεί να κάνουμε σαν πρώτη σκέψη. Οι πιο πολλοί βέβαια μόλις σκεφτούμε λίγο τί είπαμε ή γράψαμε αμέσως το αποσύρουμε. Γιατί πολλές φορές σκεφτόμαστε ακραία ή έτσι που να οπονοεί το αντίθετο από αυτό που θέλουμε να πούμε. Αλλά όταν λειτουργήσει το μυαλό ερχόμαστε στην πραγματικότητα.

Όποιος είδε τη συνέντευξή της στο OPEN  σους Μίνα Καταμητρού - Νίκο Στραβελακη θα παρατήρησε την αμηχανία της όταν είπε πως είναι «κατά των αμβλώσεων». Και της ζητήσαν διευκρίνιση. 

«Ως παιδίατρος είπε δεν μπορώ να ξεκαθαρίσω ποιοι είναι δικαίωμα υπερτερεί. Της γυναίκας ή του εμβρύου». Προσπάθεισε να το διρθώσει κι αμφιβάλλω αν «έπαιξε» πουθενά.

Παρόμοιο λάθος έκανε όταν έγραψε για «εισβολείς» στη Χίο. Έκανε. Πιστεύω το λάθος και προσπάθησε να το ελαχιστοποιήσει μετά. Αν αντί να γράψει για εισβολές έγραφε πχ για «κατατρεγμένους που αδυνατούμε να φιλοξενήσουμε, χωρίς να αναλάβουν και οι εταίροι μας τις ευθύνες τους» δε θα μιλούσε κανείς παρά μόνο η κυβέρνηση.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους τους συνεργάτες της η μελλοντικούς αρχηγούς του εκκολαπτόμενου κόμματος.

Ακούμε τις σοφιστίες του δικηγόρου Σούρλα, τις συμβουλές του πρώην βουλευτή Αχαΐας Νικολόπουλου και τις καταγγελίες του επικοινιολόγου Καραχάλιου. Και άλλων που προαλείφονται αυτόκλητα για συνεργάτες της. Και ο κόσμος μπερδεύεται. Είναι οι θέσεις της αυτά που λέει ο κάθε ένας;

Για αρχηγό τώρα, μια που είπε πως μπορεί να μην είναι η ίδια, λένε ακόμη και για τον γιο του τελευταίου βασιλιά της Ελλάδας Νικόλαο ντε Γκρέις.

Και δημοσιογραφικά, υπάρχουν άρθρα που και κατακεραυνώνουν την αγωνίστρια μάνα της αδικοχαμένης Μαρθης. Ξέροντας τι; Τίποτε παρά μόνο ότι έχει πει σε δύο συνεντεύξεις της.

Εγώ δε θα έλεγα πως το κατεστημένο – πολιτικοί και Τύπος – την «πολεμουν έτσι» γιατί τη φοβούνται. Αλλά να προκαλέσουν σύγχυση στον Ελληνικό λαό.

Για μένα η κ Καρυστιανού είναι μια μητέρα που αγωνίζεται να «φυλακίσει» τους ένοχους της τραγωδίας – εγκλήματος στα Τέμπη. Είναι μια γυναίκα που δεν βρήκε συμπαράσταση ούτε από το Ελληνικό κράτος ούτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ποτ απευθύνθηκε για βοήθεια. Κι όσα κάνει τα κάνει να ταρακουνήσει το κατεστημένο μήπως βρει απαντήσεις στα ερωτήματα που την απασχολούν. Αλλά και να βάλει φυλακή όλους όσους συνετέλεσαν να υπάρξει το σιδηροδρομικό αυτό έγκλημα και να καταντήσουν τον Ελληνικό Σιδηρόδρομο η ασφάλειά του χειρότερη, επιπέδου 19^ου αιώνα (γιατί τότε υπήρχαν μόνο οι κανόνες που τηρούσαν οι σιδηροδρομικοί χωρίς καμμιά τεχνολογική βοήθεια) και όλα να εξαρτώνται από το λάθος ενός σταθμάρχη, να στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης