Η κρίση: Ακόμη μια χαμένη ευκαιρία της Αριστεράς;

Αυτές τις μέρες έχουμε γενικές απεργίες των πάντων κατά των μέτρων. Όλος ο κόσμος αντιδρά με επιφύλαξη αλλά και καχυποψία στην λεγόμενη «οικονομική διάσωση της Ελλάδας». Γιατί;
Γιατί βλέπει να πρωταγωνιστούν κάποιοι απ’ αυτούς που δημιούργησαν το πρόβλημα. Αν υπάρχει αλλά ας το θεωρήσουμε υπαρκτό.
Προσπάθησε ο κ. Παπανδρέου να κάνει κυβέρνηση που να μη θυμίζει τις παλιότερες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, αλλά φυσικό είναι να μη μπορέσει αφού κατά μικρό ποσοστό η κοινοβουλευτική του ομάδα, άλλαξε σε σχέση μ’ αυτές που ξανακυβερνούσε.
Ο κ. Σαμαράς (που αντιπροσωπεύει τον άλλο πόλο του διπολισμού) είναι μια από τα ίδια. Ακριβώς όπως το ΠΑΣΟΚ το 2005.
Το ΛΑΟΣ είναι χαμένο μεταξύ εθνικισμού και «δεξιάς πολυκατοικίας»
Η αριστερά τι κάνει;
Διαμαρτύρεται και λέει όχι παντού. Πιστεύω οτι τα λέει πολύ καλά, αλλά χάνει μια ακομη ευκαιρία.
Γιατί η κ. Παπαρήγα που είναι η ουσιαστική αριστερά αλλά και ο κ. Τσίπας να μη δεχθεί την σύσκεψη με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας;
Να έλεγαν στον πρωθυπουργό αυτό που στ’ αλήθεια πιστεύουν κι όλος ο Ελληνικός Λαος όπου και ν’ ανήκει. «Αν είναι έτσι. Βοηθείσουμε και σωθεί η Ελλάδα, γιατί να μην ξαναρχίσετε πάλι τα ίδια;» Υποχρεώνοντας τους ουσιαστικά και τους δυο να κάνουν κάτι αντίστοιχο με την «δήλωση μετάνοιας» που κάναν οι κουμουνιστές κατά τις μαύρες δεκαετίες του ’50 και του ’60.
Να δηλώναν δηλαδή στο ναό της δημοκρατίας και να το κυκλοφορουσαν μετά σε DVD όλες οι αριστερές κι ακροαριστερές εφημερίδες, (Ριζοσπάστης Αυγή, Εποχή, Πριν κλπ) κι όποιες άλλες επιθυμούσαν τους κ.κ. Παπανδρέου, Σαμαρά ίσως και Καρατζαφέρη αλλά και του τεως εν ζωή πρωθυπουργούς κ.κ. Καραμανλή, Μητσοτάκη και Σημίτη ότι έκαναν λάθη στην διακυβέρνηση της χώρας κι ένα συγγνώμη γι’ αυτό
Το πιά λάθη; Ας έλεγαν ότι μ@@@ ήθελαν θα τους έκρινε ακόμη μια φορά ο κόσμος όπως ο Σημίτης που είχε το θράσος να γράψει άρθρο στην «Καθημερινή» της περασμένης Κυριακής.

Το Γαλατικό χωριό και η Ελλάδα

Για τους «συμμάχους μας» Ευρωπαίους κι αμερικανούς όμως δε φταίνε οι πολιτικοί μας. Οι πρώην πρωθυπουργοί μας και πιο πολύ πρώην υπουργούς οικονομικών. Ισως και όλοι πλην των Κων/νου Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου (ο Γεωργιος Ράλλης έμεινε τόσο λίγο στην εξουσία που και να ήθελε δεν προλάβαινε να κάνει κάτι τόσο κακό) οπό τους πρωθυπουργούς. Και του κ. Τσοβόλα απο τους υπουργούς του μετά το 1981. Πριν δεν επέτρεπε παροχές ο Κων/νος Καραμανλής.
Για του ξένους λοιπόν φταίμε όλοι. Είμαστε τεμπέληδες, ξημεροβραδιαζόμαστε στα μπουζούκια. Και άσε που εδώ ευδοκίμησαν τα «καμάκια» την χρυσή δεκαετία του 1980 που πρόσφεραν «ψυχαγωγία» κυριών στις συζυγούς των Γερμανών, Αγγλων, Σκανδιναβών και Αμερικάνων. «Ψυχαγωγία» Ανάλογη μ’ αυτή που προσφέρουν σ’ αυτούς οι κοπέλες της πρωην ΕΣΣΔ.

Είμαστε λοιπόν παράξενος λαός. Οταν ήρθε τον Νοέμβριο του 1995 ο τότε προεδρος των ΗΠΑ στην Ελλάδα σε μια αποστροφή του λόγου του μας είπε ουσιαστικά όλους κουμουνιστές.
Κάτι σαν το απείθαρχο χωριό του Αστεριξ στην Γαλατία. Ολη την Ευρώπη, και φυσικά την Γαλατία, κατέκτησαν οι Ρωμαίοι εκτός του συγκεκριμένου χωριού. Ζούσε στου δικούς του ρυθμούς και ήταν φόβος και τρόμος του Καίσαρα και των πειρατών. Είχε πολεμιστές που παίρναν δύναμη από το μαγικό φίλτρο του Δρυΐδη και το μεγάλο όπλο. Τον Οβελιξ που έπεσε μικρός στη χύτρα με το μαγικό φίλτρο
Έτσι κι τώρα. Ολη η Ευρώπη έγινε σαν τα μούτρα τους, των Γερμανών και των Αγγλων, εκτος τη μικρή Ελλάδα που είμαστε μια όαση. Κατατροπώνουμε τους Κουτόφραγκους και τα Αμερικανάκια, πίνοντας Τσιπουράκι (Ούζο, Ρακί, Τσικουδιά) και Ρετσίνα.
Οι κουτόφραγκοι όμως μας την φέραν όταν στον «αγώνα των αρχηγών» του 1996 μας καβάλησε ένας Ευρωλιγούρης (Γεια σου μεγάλε Ζουράρι), που με ωραία λόγια μας έβγαλε από τον δρόμο μας.
Αυτό θα πρέπει να αποδείξουμε. Ότι είμαστε το γαλατικό χωριό και να τα βάλουμε με την λεγεώνα που μας επιτίθεται. Να πιούμε το μαγικό φίλτρο και να τους κάνουμε του αλατιού.
Τώρα στην θέση των ηρώων στο κόμιξ των Ρενέ Γκοσινί (σενάριο) και Αλμπέρ Ουντερζό (σκίτσα) βάλτε όποιον θέλετε (από τους απείθαρχους). Και να είστε σίγουροι πως ούτε αυτή τη φορά θα πέσει «ο ουρανός στα κεφάλια μας». Κι οχι πολλά πολλά γιατί θα φωνάξουμε τον Οβελίξ, που τώρα ειναι απασχολημένος φτιάχνοντας μενίρ

Ποιος φταίει πιο πολύ που φτάσαμε να επεμβεί το το ΔΝΤ;

Δεχθήκαμε χθες ακόμη μια απειλή να μας «παραβιάσει» το ΔΝΤ. Ηρωικά και δακρύβρεχτα από τον πρωθυπουργό μας για το τι θα ακολουθήσει. Και τα ανακοίνωσε μετά ο κ. Παπακωνσταντίνου.
Σήμερα και αύριο θα ενημερωθώ τι ακριβώς είπε μια που δεν τα καλοάκουσα ακόμη.
Ευκαιρία λοιπόν να εκθέσω την άποψή μου για τα τεκταινόμενα.
Πως φτάσαμε από μια ισχυρή Ελλάδα στα σημερινά χάλια. Κυρίως για μένα φταιν οι κεφαλαιοκράτες και τα μονοπώλια. Φαντάζομαι, με τ ο φτωχό μου το μυαλό, οι εδώ εκπρόσωποι διαμαρτυρήθηκαν.
«Κάτι θα πρέπει να κάνουμε. Αρχίζουν και ξυπνούν. Θέλουν περισσότερα ως και οι χαζοχωριάτες πλέον παζαρεύουν σε λεπτά του Ευρω κι όχι σε δραχμές».
Και αποφασίστηκε να τιμωρίσουν τους ανυπότακτους Ελληνες. (Δε σας θυμίζει η ζωή μας και η συμπεριφορά μας στους Ευρωπαίους τον Αστέριξ και το Γαλατικό χωριό με τους Ρωμαιούς;) με ελεγχόμενη χρεοκωπία.
Αλλα ας μιλήσουμε με γεγονότα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι ο κ. Καραμανλής έβλεπε τι ερχόταν. Προκήρυξε εκλογές ενώ η Ελλάδα καιγόταν το 2007. Κι όμως νίκησε.
Ξαναπροκήρυξε το 2009 και να μη ξανανικήσει και αύξησε τα διόδια τις τελευταιες μέρες και προανείγγειλε πρόγραμμα λιτότητας από τα εγκαίνια της ΔΕΘ.
Για τα πεπραγμένα του της πενταετίας; Τα πήγε απλώς χάλια. Τον προδώσαν οι δικοί του. Αν δεις το κάθε σκάνδαλο της διακυβέρνησης του είναι πίσω κι ένας δικός του ανθρβπος
Ο κ. Γιωργος Παπανδρέου τώρα. Ενώ έλεγε «λεφτά υπάρχουν» κάνει ότι είχε προαναγγείλει ο κ. Καραμανλής κι ακόμη χειρότερα. Γιατί;
Δεν ξέρω ποιος σώφρων επιχειρηματίας θα βγει για δανικά και θα μιλάει για «Τιτανικό», για απατεώνες της επιχειρησής του και για πιστόλι στο τραπέζι.
Τώρα ο Σημίτης που είναι αυτός που κατα κόρον φταίει. Που ενώ διέλυσε το κόμμα το πάσαρε στον Γιωργάκη (κ. Παπανδρέου) και το κράτος στον χοντρούλη (κ Καραμανλη)
Ειναι αυτός που μας έβαλε στην Ευρωζώνη κι όλα τα αγαθά πήραν την ανηφόρα οι αυξησεις στου μισθούς γινόταν με υποδιπλάσια ταχύτητα. Που δεν μπόρεσε (δεν ξερω αν ήθελε) να ελέγξει το κύκλωμα των μεσαλόντων παντου. Που ενώ οι βαριές βιομηχανίες της χώρας μας είναι Η αγροτιά, ο τουρισμός και ο πολιτισμός δεν έκανε τίποτε να τα στηριξει.
Θα μου πείτε έκανε για την βιομηχανία; Που έδινε επιδοτήσεις για επενδυσεις (και ουσιαστικα μεταφορά τους) στα Βαλκάνια;
Για τους Ολυμπιακούς αγώνες; (τους αναλάβαμε τον Σεπτέμβρη του 1997 επί πρωθυπουργίας του)
Τον Ανδρέας Παπανδρέου, που πολλοί των κατηγορούν για τα λεφτά που έδωσε στους εργαζόμενους (με δανικά λένε, ίσως) τον φοβάτε και νεκρό ακόμη το μεγάλο κεφάλαιο που βλέπει εφιάλτες με την ΑΤΑ και το πενθήμερο.
Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως υπουργός του κατά την πρώτη τετραετία ηταν ο Κώστα Σημίτης. Αυτος που άρχιζε να διαχειρίζεται τις επιδοτήσεις της ΕΟΚ.
Μμμμμ οι επιδοτησειειεις ένας παρεξηγημένος θεσμός της ΕΟΚ και για λιγο ακόμη της ΕΕ.
Ποιους ωφελεύσε; Τους αγρότες θα πουν πολλοί. Όχι τους βιομηχάνους. Οι επιδοτήσεις ερχόταν πάνω στο κιλό παραγωγής του προϊόντος. Αλλα δεν ερχόταν στον παραγωγό αλλά στον βιομήχανο. Έτσι ο αγρότης πληρωνόταν απο τον βιομήχανο και την εμπορική αξία του προϊόντος (μικρότερο μέρος της τιμής) και την επιδότηση. Το μεγαλύτερο. Ετσι δημιουργήθικαν (στο βαμβάκι που ξέρω τα διπλοζυγίσματα)
Επαιρνε ο αγροτης ότι δικαιούταν για το βαμβάκι που παρέδιδε έπαιρνε κι ένα κόκαλο για το παραπάνω που έπαιρνε ο βιομήχανος. Και τι έκανε; ΤΙΠΟΤΕ Λες και δεν ήτα απλή η λύση Με βιβλία εσόδων εξόδων.
Φαίνεται ότι παραγω περισσότερα και βγάζω περισσότερα κύριε και θα φορολογηθώ. Ε λοιπον δεν διπλοζυγίζω. Έτσι θα πολεμούσαν και την ακρίβεια στα οπωρολαχανικά. Ποιος χαζος θα έκοβε τιμολογιο 1 Ευρω το κιλό την ντομάτα ενώ θα έπαιρνε μόνο 20 λεπτα; Κανεις
Ποιος είναι λοιπόν ο υπεύθυνος της κατάντιας μας;

Καλώς σας βρήκα και πάλι...

Από τις 9 του περασμένου Νοέμβρη έχω γράψω κείμενο. Αυτό τον καιρό πολλά αλλάξαν.
Να ξεκινήσω από τα προσωπικά μου. Ανήμερα της «Παναγίας της μεσοσπορίτισας» είχα πάλι ένα μικρό ατύχημα (πολύ χαζό μέσα στο σπίτι) και έσπασε το ταλαιπωρημένο δεξί μου πόδι.
Μετά από ταλαιπωρία μιας βδομάδας ο ηρωικός, γιατί ηρωικός θα το γράψω κάποια στιγμή, ορθοπεδικός χειρουργός μου έκανε την συγκόλληση.
Όλο τον χειμώνα, ημερολογιακά 1/12/09 – 26/02/10, την έβγαλα στο κέντρο αποκατάστασης «Αρωγή».
Αυτό το θεωρώ τύχη γιατί εκεί γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους (Γιατρούς. Φυσιοθεραπευτές και κυρίως Νοσηλευτές).
Ο κ. Καραμανλής μπόρεσε να απαλαχθεί από την διακυβέρνηση της χώρας και τη φόρτωσε κι αυτή στον κ. Γιώργο Παπανδρέου. Ακολούθησε δηλαδή την πρακτική του Σημίτη, που του φόρτωσε το ΠΑΣΟΚ, ενώ το είχε διαλύσει.
Κι αυτός μας οδήγησε ολοταχώς στα δόντια του ΔΝΤ (ΔοΝιΤη όπως πρωτόπε ο κ. Καλαμούκης στην «Ελληνοφρενειά» του) με την συμπαράσταση της ΕΕ.
Έτσι για μια ακόμη φορά το ΚΚΕ με τα συνθήματα που λοιδορούσαμε το 1981 «Ναι στην ΕΟΚ των λαών κι όχι των μονοπωλίων». Βγήκε αληθινό.
Έχουμε τον «Καλλικράτη», την νέα συνένωση των δήμων. Έτσι ο κ. Ραγκούσης (ως υπεύθυνος υπουργός) ολοκληρώνει το έργο που ξεκίνησε ο κ. Παπαδόπουλος σχετικά με την «διάλυση της Ελληνικής επαρχίας».
Και ο παναθηναϊκός ξαναπήρε το νταμπλ, όπως το 2004 που είχε ξανααλλάξει η κυβέρνηση. Μια χρονιά που δεν ήθελε τον τίτλο ο Ολυμπιακός μια που έκανε το παν να τον χάσει.
Ααααα είχαμε και το ροζ DVD της δεσποινίδος (μια που το κυρία είναι τίτλος τιμής όπως το κύριος) Τζούλιας Αλεξανδράτου και είμαστε σε αναμονή της συνέχειας. Όπως και αυτό της ψευοεπώνυμης κ. (ακόμη) Μαριάννας Ντούβλη.
Απ την Δευτέρα (μεθαύριο) λοιπόν έχουμε τόσα να ασχοληθούμε. Πάλι στους ίδιους ρυθμούς. Καθημερινά μια υποκειμενική άποψη, το Σάββατο κάποιο άρθρο ή σκίτσο και την Κυριακή ρεπό.
Φυσικά και για σήμερα ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ. Φέτος έχει ξεχωριστό νόημα μια που μας παρενοχλούν οι εξωτερικοί φίλοι μας (μετά από λάθη του Μητσοτάκη και του Σημίτη, του κ. Κωστα Καραμανλή και του κ. Γιώργου Παπανδρέου που τα διατυμπάνισε) με τον ΔοΝιΤη (Δ.Ν.Τ.) παίρνουν ξεχωριστή διάσταση.

Θα του το δώσουν.

Σχεδόν όλες οι «ανεξάρτητες», εκτός απ’ αυτές των μεγάλων συγκροτημάτων, τονίζουν ότι ο Παναθηναϊκός «πάει για τίτλο».
Τι λέτε; Εδώ και τόσο καιρό έχει αποσπαστεί μαζί με τον Ολυμπιακό από όλους τους υπόλοιπους.
Μάλλον θέλουν να πουν ότι θα του τον δώσουν. Και γιατί;
Τα λάθη στην επιλογή ποδοσφαιριστών από του κ.κ. Βαλβέδε και Κετσπάγια δεν τον κράτησαν πίσω. Ηρθαν και τραυματισμοί που έχουν οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού και πάλι ήταν μπροστά.
Οι διαιτητές έκαναν καλά τη δουλειά τους και κράτησαν ψηλά του Αθηναίους με νύχια και με δόντια, Το Σάββατο έκαναν κάλά τη δουλειά τους στερώντας από τον Ολυμπιακό την πρώτη θέση.
Ακυρώνοντας καθαρό γκολ του μοναδικού επιθετικού των ερυθρολεύκων. Ο πράσινοι κέρδισαν με χίλια ζόρια αλλά δίκαια τον Λεβαδιακό, που δεν έχει καμιά σχέση με την αξιόλογη περυσινή ομάδα.
Σου λένε οι «ανεξάρτητες» αν δεν το πάρει και φέτος πότε θα το πάρει; Θα βγει αληθινή η δημοσιογράφος της ΝΕΤ και της «Αθλητικής Κυριακής Αννούλα η Καραμανλή που ειπε: «Οταν ο Πατέρας, όνομα του προέδρου του ΠΑΟ, γίνει παππούς»;

Ποιοι άραγε;

Εύλογη η απορία του Πασχου Μανδραβελη στην χθεσινή (Παρασκευή 6/11 ) Καθημερινή, που την έκανε τίτλο του άρθρου του:
Ποιος διαβάζει σ’ αυτόν τον τόπο;
Ενα χιλιοειπωμένο μαράζι αυτής της στήλης είναι ότι τα στελέχη της δεξιάς δεν διαβάζουν. Ούτε εφημερίδα. Ετσι κανοναρχεί ιδεολογικά τον τόπο η έξαλλη αριστερά, κι αυτό δεν είναι καν το χειρότερο. Μερικές φορές αυτά τα στελέχη της δεξιάς αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση με καταστροφικά αποτελέσματα για τον τόπο. Μη γνωρίζοντας τι σημαίνει δεξιά και τι ποιεί η αριστερά, τσαλαβουτούν ανάμεσα σε αριστερισμούς και ακροδεξιά δόγματα καταστρέφοντας τους λίγους βλαστούς αστικής δημοκρατίας και λειτουργικού κράτους που είχαν κατορθώσει να βγουν. Το χιλιοειπωμένο αυτό μαράζι είχε ως δεδομένο ότι οι αριστεροί διαβάζουν. Ας μην το θεωρούμε πλέον δεδομένο. Αν, για παράδειγμα, οι «χρήσιμοι παριστάμενοι» του Φλοράλ διάβαζαν το βιβλίο στην παρουσίαση του οποίου βρίσκονταν, δεν θα έκαναν αυτού του τύπου τον τσαμπουκά με τα όργανα της τάξης. Θα θυμούνταν ότι ο Χριστόφορος Κάσδαγλης (στο εξαιρετικό βιβλίο «Η αριστερά και ο κακός λύκος», εκδ. Οξύ) σαρκάζει ότι «είναι γνωστό σε κάθε αριστερό ότι το αυθόρμητο κίνημα πολιτικοποιείται μονάχα όταν σπάει τον κλοιό των δυνάμεων καταστολής, οξύνοντας τους τόνους αντιπαράθεσης». Θα διάβαζαν (για να θυμηθούν) ότι «η ηγεσία του ΚΚΕ Εσωτερικού, παρά τα κουσούρια της, είχε στην εποχή της αντιληφθεί δύο - τρία πράγματα που ο Τσε ίσως και να τα υποτίμησε. Το μαρξιστικό-λενινιστικό υπόδειγμα υπέθετε ότι οι κρίσεις ενδυναμώνουν την αριστερά και της προσφέρουν επιχειρήματα, μέλη κι ευκαιρίες. Αλλά η σύγχρονη ιστορία, κατά κανόνα το διαψεύδει... Οι γέρικες αλεπούδες το είχαν αντιληφθεί αυτό, εξ ου απέβλεπαν στη διαμόρφωση ενός ομαλού κοινοβουλευτικού βίου, όσο ξενέρωτο κι αν ηχούσε αυτό στα αμφιθέατρα και τα πηγαδάκια»
Τέλος, και ο κ. Αλέξης Τσίπρας πρέπει να διαβάσει το πολύ καλό κεφάλαιο με τους δύο συνδικαλιστές αριστερούς που συναντώνται στο ντελικατέσεν. Ή έστω, αφού δεν έχει χρόνο, ας ρίξει μια ματιά στο συμπέρασμα: «Δεν χρειάζεται εικονική καταστροφολογία ο αριστερός πολίτης για να κινητοποιηθεί. Αν πέσει σ’ αυτή την παγίδα, τότε γίνεται εύκολα βορά της κάθε ρητορείας, που μπορεί πλέον να μην είναι καθόλου αριστερή – αρκεί να είναι καταστροφολογική».
Αν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε διαβάσει το βιβλίο πριν από την εκδήλωση, δεν θα μιλούσε περί Λωρίδας της Γάζας μετά την εκδήλωση. Διότι, αν υπάρχουν καταστάσεις Γάζας, τότε ορθώς τα «παιδάκια με τα μαύρα» μπαίνουν σε λογικές ιντιφάντα και πετούν πέτρες και μολότοφ στους κατακτητές. Ετσι, όπως λέει και ο κ. Κάσδαγλης, «η αριστερά πέφτει στην παγίδα και γίνεται βορά κάθε καταστροφολογικής ρητορείας». Η αριστερά οφείλει να ανακαλύψει εκ νέου το άριστο μέτρο. Το ότι υπάρχει αστυνομική αυθαιρεσία στους δρόμους και αστυνομική βία έναντι των μεταναστών το γνωρίζουμε όλοι. Τα κόμματα (όχι μόνο της αντιπολίτευσης) πρέπει να επισημαίνουν το πρόβλημα, να στηλιτεύουν την αυθαιρεσία, αλλά δεν θα το λύσουν μόνα τους στο δρόμο. Πολιτική σημαίνει η εκλογίκευση της κρατικής λειτουργίας, διά πολιτικών μέσων, όχι διά του τσαμπουκά στα όργανα του κράτους.
Το χιλιοειπωμένο μαράζι, όμως, μεγαλώνει. Αν σταμάτησαν να διαβάζουν και οι αριστεροί, ποιος διαβάζει σ’ αυτόν τον τόπο;
Η απάντηση είναι απλή. ΚΑΝΕΙΣ.
Ούτε Κυριακάτικες εφημερίδες που δεν έχουν DVD, για ημερήσιες δεν το συζητώ.

Η Άρτεμις, της Αρτέμιδος

Καθυστερημένα το γράφω λόγω υποχρεώσεων, που μ’ «έδιωξαν από τον υπολογιστή μου.
Το Σάββατο τελευταίο του Οκτώβρη, τυχαία είδα την εκδίκηση των ξανθιών.
Ένα τηλεπαιχνίδι που στηρίζετε στην βλακεία, που κυκλοφορεί για την εξυπνάδα των ξανθιών γυναικών.
Δεν το είδα από την αρχή και δεν ξέρω τους κανόνες. Πάντως ίσως επειδή ήταν προχωρημένες οι ερωτήσεις, έδειχναν να απαντάνε. Όπως είναι φυσικό να κάνουν και κάποια λάθη.
Σε μια ερώτηση άρχισα να αμφιβάλω για την εξυπνάδα της, μη ξανθιάς παίχτριας. Έδωσε να απαντήσει σε κάτι που έχει σχέση με την μόδα σε κομμώτρια που αυτή είναι η δουλεία της. Ανέκδοτο για ξανθιές αυτό που έκανε.
Επίσης τέτοιο ανέκδοτο είναι και το πως χρησιμοποιούσε το όνομα της παίχτριας, ο επίσης μη ξανθός, παρουσιαστής κ. Λιάγκας.
Άρτεμη την λέγαν. Άρτεμις είπε.
Και όλο της Άρτεμις και της Άρτεμις έλεγε.
Να πω τον κ. Λάγκα που λέει πως είναι δημοσιογράφος ότι το Άρτεμις δεν είναι άκλιτο. Ούτε ξενικό που, ίσως, νομίζει
Είναι η Άρτεμις της Αρτέμιδος. Γι’ αυτό έφτασε εκεί η δημοσιογραφία. «Το παίζει» δημοσιογράφος ο κάθε ανίδεος.
Και θυμήθηκα την απάντηση του κ. Καρατζαφέρη όταν στις εκλογές του 2007 είχε βάλει υποψήφια βουλευτή την κ Εφη Σαρρή «Μα την Εφη Σαρρή;» τον ρώτησε δημοσιογράφος, «Μα τί λέτε τώρα είναι υποψήφιος ο Γιώργος Λιάγκας».
Ναι ήταν στη Λάρισα με το ΠΑΣΟΚ. Άλλη υπέροχη κίνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου. Ευτυχώς πήγε άπατος και ευτυχώς δεν ήταν υποψήφιος στις εκλογές του περασμένου μήνα