Περί βλαχοδημάρχων...

Έγινε ο σχετικός χαμός, που συνεχίζεται ακόμη, με τον κ. Τσίπρα με τον όρο «βλαχοδήμαρχος» που χρησιμοποίησε.
Ας δούμε τι βρήκα όταν το έψαξα στο Internet:
βλαχοδήμαρχος
Ο όρος χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει άτομα, τα οποία γνωρίζουν τους πάντες, είναι δικτυωμένα, έχουν όλα τα κονέ και υπόσχονται ότι μπορούν να εξυπηρετήσουν οποιοδήποτε αίτημα.

Η λέξη προέρχεται από το χαρακτηριστικό των υποψηφίων της επαρχίας, όπου βασική προϋπόθεση νίκης είναι η προσωπική, εις βάθος γνωριμία με το σύνολο του εκλογικού σώματος και κυριότερα, η αποδεδειγμένη ικανότητα ικανοποίησης κάθε αιτήματος.

Χρησιμοποιείται η λέξη «-δήμαρχος», καθώς υφίσταται η εξής αλληλεπίδραση:
α. στην επαρχία υπάρχει πολύ πιο άμεση σχέση των κατοίκων με τους τοπικούς άρχοντες.
β. οι τοπικοί άρχοντες στην επαρχία έχουν πολύ μεγαλύτερη επιρροή απ' ότι στα αστικά κέντρα.

Ωσεκτουτού, ο Βλαχοδήμαρχος γνωρίζει τους πάντες και πιο σημαντικά, γνωρίζει τι χρειάζεται και ταυτόχρονα, τι μπορεί να του προσφέρει ο καθένας. Με τον τρόπο αυτό, μπορεί να πιέζει ή/και να εξυπηρετεί διάφορα αιτήματα και έτσι να εξασφαλίζει περαιτέρω υποστήριξη.

Στην καθομιλουμένη, η λέξη χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει άτομα τα οποία έχουν έναν ευρύ κύκλο γνωριμιών και μπορούν να εξυπηρετήσουν διάφορες δουλειές, οι οποίες υπό Κ.Σ. είναι αδύνατον ή εξαιρετικά χρονοβόρο/κοστοβόρο να ολοκληρωθούν.
Ο σωστός Βλαχοδήμαρχος, δεν θα δεχτεί χρήματα για τις υπηρεσίες του, αντιθέτως θα αρνηθεί σθεναρά οποιαδήποτε προσπάθεια άμεσης αποζημίωσης. Αντ' αυτού, ο εξυπηρετούμενος εντάσσεται στη «λίστα» γνωριμιών και κάποια στιγμή, μπορεί να κληθεί να εξυπηρετήσει με τη σειρά του, κάποιο αίτημα.

Στην κατηγορία των Βλαχοδήμαρχων, εντάσσονται επίσης και άτομα τα οποία λόγω της δημοσιότητας τους (π.χ. αθλητές, ηθοποιοί, τραγουδιάρηδες, κλπ.), απολαμβάνουν ταχύτερης, καλύτερης και αποτελεσματικότερης εξυπηρέτησης στην καθημερινή τους ζωή, ειδικά σε δημόσιες υπηρεσίες.
Ομοίως, αλλά σε σαφώς μικρότερη κλίμακα, λειτουργεί και η «ιδιαίτερη πατρίδα» (π.χ. οι κύκλοι γνωριμιών που δημιουργούν οι Κρητικοί εκτός Κρήτης).

Παραδόξως, ο όρος δεν χρησιμοποιείται για τους «μεγάλους» πολιτικάντηδες (βουλευτές, υπουργούς), αλλά συχνά για τους «παρά τω» αυτούς (γραμματείς και παρατρεχάμενους), οι οποίοι ως γνωστόν, αποτελούν την πραγματική ραχοκοκαλιά αυτού που ονομάζουμε «κράτος».

Παρόλο που ο χαρακτηρισμός είναι σχετικά ειρωνικός λόγω του πρώτου συνθετικού, συνήθως χρησιμοποιείται ως εκδήλωση θαυμασμού ή αξιοσύνης του φέροντα τον τίτλο.

Παρόμοια έκφραση είναι και ο Γυφτοπρόξενος.
Παράδειγμα:
- Τι πράγμα είναι αυτός ο Κώστας;
- Γιατί τι έκανε;
- Δύο μήνες τραβιόμουνα στη Νομαρχία και την Πολεοδομία με κείνες τις άδειες και δεν έβγαζα άκρη. Το είπα στον Κώστα, έκανε μερικά τηλέφωνα, μου έδωσε δύο ονόματα και μέσα σε δύο ημέρες τα κανόνισα όλα.
- Αφού είναι μεγάλος Βλαχοδήμαρχος ρε συ...

Πιστεύω όμως πως ο κ. Τσίπρας χρησιμοποίησε τον όρο αυτό με έναν τρόπο που τον φαντάστηκε ο ίδιος και κάπως έτσι το κατάλαβα κι εγώ όταν το άκουσα. Ως δηλαδή πολιτικός παλιάς κοπής, ενώ φαίνεται πως κάνει το παν για το συμφέρον του Δήμου (και των δημοτών του) ουσιαστικά τα κάνει για δικό του συμφέρον και της πολιτικής του ανέλιξης.

Βέβαια οι δήμαρχοι στάθηκαν στον όρο.

Όπως οι κάτοικοι της επαρχίας με το «χωριάτες».Που ουσιαστικά το χρησιμοποιούμε πολλές φορές ως συνώνυμο του απολίτιστος. Επειδή κάπως έτσι κάποιοι κυρίως κάτοικοι της Αθήνας χρησιμοποιούν και το «Βλαχος». Κάπιοι δήμαρχοι έμειναν σ’ αυτό.

Πιστεύω μόνο η κ. Μπακογιάννη ήξερε το όρισμό του «Βλαχοδήμαρχου» που αναδημοσιεύω γι αυτό είπε στηνβ πρωινή εκπομπή του Σκάι: «Είμαι μανα βλαχοδημάρχου» τονίζοντας πως ο γιος της κ. Κώστας Μπακογιάννης είναι δήμαρχος Καρπενησίου.

Αναδημοσίευση: http://www.slang.gr/lemma/show/blaxodimarxos_7445

Γενέθλια σα μνημόσυνο

Σήμερα ο μικρότερος εταίρος της Κυβέρνησης συμπληρώνει 39 χρόνια από την ίδρυσή του. Μιλάμε για το ΠΑΣΟΚ που κυβέρνηση τα περισσότερα χρόνια μετά την αντιπολίτευση. Ένα χρόνο μετά την συντριβή του στις δίδυμες κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012 (με 13,18% τον Μάη και 12,28 τον Ιούνη) θα συμφωνήσω (σε όλα) με τον γνωστό bloger pistsriko πως φέτος δε μιλάμε για γενέθλια αλλά για μνημόσυνο. Το ανεβάζω κι εγώ αυτούσιο να τιμήσω τη μνήμη του συνυπογράφοντάς το.

Καλή ψυχή!

Με ένα διήμερο μνημόσυνο, στις 3 και 4 Σεπτεμβρίου, θα τιμήσει φέτος το ΠΑΣΟΚ την επέτειο της ιδρυσής του. Το φετινό μνημόσυνο αναμένεται να είναι το τελευταίο, αφού το ΠΑΣΟΚ δεν θα μπει στη Βουλή στις επόμενες εκλογές αλλά θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας και στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.
Στο τελευταίο μνημόσυνο του ΠΑΣΟΚ, θα παρευρεθούν -εκτός του Ευάγγελου Βενιζέλου- ο Κώστας Σημίτης και ο Γιώργος Παπανδρέου που κυκλοφορούν ακόμα ελεύθεροι.
Παράλληλα, γίνονται προσπάθειες να πάρει άδεια από τη φυλακή ο Άκης Τσοχατζόπουλος -ώστε να μπορέσει να παρευρεθεί στο τελευταίο μνημόσυνο του ΠΑΣΟΚ-, ενώ η σκέψη να τον επισκεφτούν όλοι μαζί στη φυλακή απορρίφτηκε γιατί φοβούνται πως μπορεί να τους κρατήσουν κι αυτούς.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ παρακαλεί όσους το επιθυμούν, αντί για στεφάνια, να καταθέσουν τα χρήματα στο ΠΑΣΟΚ, γιατί δεν τους φτάνουν όσα έχουν φάει τόσα χρόνια.

Αναδημοσίευση: http://pitsirikos.net/2013/09/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AE-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%AE/

Προσδεθείτε απογειωνόμαστε... (;)

Περάσαμε τι καλοκαίρι (ένα καλοκαίρι απο τα λίγα χώρις έλλειψη ειδήσεων και χωρίς διακοπές για τους Ελληνες) και είμαστε σε φάση απογείωσης όπως είπε ο πρωθυπουργός κι εύχομαι σ’ όλο τον κόσμο Καλό Χειμώνα όπως συνηθίζεται.

Είχε πει λοιπόν ο κ. Σαμαράς πως «μόλις περάσουμε τα δύσκολα του καλοκαιριού ...απογειωνόμαστε» στην οικονομία. Είχε ξεχάσει όπως να πει πως δε θα απογειωθούμε όλοι. Θα αφήσουμε τα περιττά βάρη. Και άρχισε να το κάνει.

Έκλεισε την ΕΡΤ. Όπως είπε στο διάγγελμά του ο Σίμος Κεδίκογλου ήταν εστία διαφθοράς κι έπρεπε οι εργαζόμενοι εκεί να φύγουν. Δεν είπε όμως πως οι διαφθορείς είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα (τα κόμματα που κυβερνούν δηλαδή). Και δεν είπε πως αυτός που επωφελήθηκε πιο πολύ από την όλη κατάσταση ήταν ο ίδιος. ΄

Βέβαια κατάφερε οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ να συνεχίζουν να λειτουργούν το κανάλι απαλλαγμένοι από της απειλές της εξουσίας να έχουν γίνει πραγματικό Μεσό Μαζικής Ενημέρωσης, φιλοξενώντας όλες τις απόψεις.

Έγινε βέβαια η ΝΕΡΙΤ κι εκπέμπει ως ΔΤ (ΕΔΤ στην αρχή). Που βέβαια κανείς δεν παρακολουθεί.

Έκλεισαν σχολεία. Ο κ. Αρβανιτόπουλος συνεχίζοντας το έργο της κ. Διαμαντοπούλου, συγχωνεύτηκαν σχολεία απολύθηκαν καθηγητές (διαφόρων ειδικοτήτων που δεν θα έχουν τα Τεχνικά Λύκεια μια που οι ειδικότητες αυτές πήγαν στην ιδιωτική εκπαίδευση.Βέβαια οι εκπεδευτικοί προανήγγειλαν κινητοποιήσεις μετα τον αγιασμό, αλλα θα πρέπει να τις δω πρώτα

Απολύθηκαν οι Δημοτικοί Αστυνομικοί (κι επικρατεί ένα χάος στους δρόμους των πόλεων) αλλά και στους πεζόδρομους. Απολύθηκαν οι σχολικοί φύλακες με την Χρυσή Αυγή να λέει «θα τα φυλάμε τώρα  εμεις. Βέβαια δεν ξέρω αν ο κ. Μιχαλολιάκος έστειλε ευχαριστήριο στην Τρόικα (πρωτίστως μια που έχει το γενικό πρόσταγμα) και στους κ.κ. Σαμαρά και Στουρνάρα για την εκτέλεση του σχεδίου αυτού που την ενισχύει.

Κλείνουν νοσοκομεία Οχι λεει ο κ. Γεωργιάδης γνωστός και ως τηλεβιβλιοπώλης ή Μπουμπούκος ή (τελευταίο αυτό και να ευχαριστήσουμε την «Εφημερίδα των Συντακτών¨που το εμπνεύστηκε) ΑΔΩΝΗΣ.

Όχι λέει ο ίδιος απλα μεταφέρονται τα κρεβάτια και οι υπηρεσίες. Τώρα αν δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω έλλειψης χώρου δεν πειράζει.

Τελικά ο κ. Σαμαράς όπως νιώθω έλεγε θα απογειωθούμε οικονομικά και μέσα στο «αεροπλάνο» θα είναι μόνο η κυβέρνησή του. ΄Ολοι οι άλλοι θα μείνουμε στην κόλαση των μνημονιών ή στην πραγματική αν έχουμε την ατυχία να χρησιμοποιήσουμε την υγεία του ΑΔΩΝΗ.

Εκτός αν ο κ. Σαμαράς εννοούσε πως η κυβέρνησή του θα απογειωθεί, «Μια νύχτα μαγική όπως στην Αργεντινή....»

Πεθερός παντρεύτηκε τη νύφη του για να…

Λίγο πριν το ετήσιο «στοπ» του Αυγούστου που ξεκινώ από αύριο βάζω κι εγώ την  είδηση που κάνει τον γύρο του διαδικτύου μέσω των Blog (δεν το έχω δει σε  «επίσημο μέσο»). Τη είδηση που δείχνει γιατί μας φοβάται, ως Έλληνες, όλος ο κόσμος. Φαντάζομαι πάντως σε λίγο καιρό θα είναι σενάριο ταινίας, ίσως και του Hollywood, με την νύφη να χωρίζει τον άντρα της να παντρευτεί τον πεθερό της να κρατήσει μετά τον θάνατό του την σύνταξη ως χήρα. Βέβαια στην ταινία θα υπάρχει και η σχετική σάλτσα

* * *

Σε μια απίστευτη ιστορία, που αναδεικνύει το δαιμόνιο της φυλής και αποδεικνύει ότι κανένα μνημόνιο, κανένας  εκσυγχρονισμός των δομών της δημόσιας διοίκησης και κανένα πακέτο μέτρων όσο σιδερόφρακτα και ηλεκτρονικά διπλο-τσεκαρισμένα και αν είναι, δεν μπορούν να κρατήσουν τον Ελληνα – χουντίνι δεμένο με νόμους, κανονισμούς και πρωτόκολλα.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε χωριό της Αρκαδίας με πρωταγωνιστή οικονομικό «προύχοντα» του τόπου, χήρο με τέσσερα παιδιά μεγάλης ηλικίας. Προνοητικός γαρ ο ήρωας του ρεπορτάζ μας, θορυβήθηκε από το μέτρο απογραφής των συνταξιούχων αφού όπως φαίνεται σχεδίαζε να «κληροδοτήσει» τη σύνταξη του στα ενήλικα παιδιά του μετά τον θάνατο του με την γνωστή μέθοδο της μη δήλωσης αποθανόντος συνταξιούχου.
Ετσι και αφού έσπαζε για καιρό το κεφάλι του για το πώς θα μπορούσε να συνεχίσει να εισπράττει η οικογένεια του την σύνταξη του όταν ο ίδιος φύγει από τον μάταιο και σε βαθειά οικονομική ύφεση τούτο κόσμο, βρήκε τον κλειδί του μηχανισμού, με τον οποίο τρόικα και κυβέρνηση θεωρούν ότι έχουν λύσει το πρόβλημα των συγγενών που συνεχίσουν να εισπράττουν κανονικά τις συντάξεις των νεκρών.
Η ιδέα, που μόνο σε κινηματογραφικά σενάρια του Χόλυγουντ, μπορεί κανείς να συναντήσει, χαρακτηρίζεται από κάθε άποψη, και κυρίως από κοινωνικής πλευράς, προχωρημένη, αφού στην μικρή κοινωνία του αρκαδικού χωριού της ιστορίας μας, θα αποτελούσε ταμπού η ιδέα και μόνο ο πεθερός να εξωθήσει τον γιό του σε διαζύγιο για να παντρευτεί τη νύφη του!
Γενεσιουργή αιτία του «σκανδάλου» δεν είναι το ερωτικό πάθος του οικονομικά καλοστεκούμενου, πλην όμως ηλικιωμένου, Αρκά για τη νύφη του αλλά η απληστία για το χρήμα.
Ετσι η νύφη του μεγαλύτερου γιού της οικογένειας πήρε συναινετικό – εξπρές διαζύγιο από τον σύζυγο της για να νυμφευθεί στη συνέχεια τον μέχρι τότε πεθερό της ο οποίος πλέον έγινε νόμιμος σύζυγος της. Οταν λοιπόν έρθει το μοιραίο η σύζυγος θα δικαιούται να λάβει την σύνταξη χηρείας του πρώην πεθερού της!
Σήμερα, η διευρυμένη και με βορειο-ευρωπαϊκά πρότυπα οικογένεια ζει σε ένα γαϊτανάκι ρόλων και τίτλων αφού η πολύφερνος νύφη είναι ταυτόχρονα νυν σύζυγος και πρώην νύφη του νυν συζύγου της και πρώην πεθερού της, είναι πρώην σύζυγος και νυν μητριά του πρώην συζύγου της και νυν μητριά των άλλων τριών πρώην γαμπρών και κουνιάδων της, των άλλων τριών δηλαδή παιδιών του σημερινού συζύγου της.
Βέβαια στην πραγματικότητα τίποτε από τα παραπάνω δεν ισχύει, καθώς όλοι αυτοί οι τίτλοι και ρόλοι υπάρχουν μόνο στα χαρτιά του ληξιαρχείου και στις φορολογικές δηλώσεις των μελών της οικογενείας. Το ζευγάρι γιού και νύφης συνεχίζουν να διάγουν «βίον ανθόσπαρτον» και ο πάτερ – φαμίλιας συνεχίζει να περιβάλλει με την πατρική του αγάπη, στοργή και φροντίδα όλα τα μέλη της οικογένειας του.

Από μένα καλό υπόλοιπο καλοκαιριού και γεμίστε τις μπαταρίες σας για την δύσκολη όπως λένε περίοδο που έρχεται. Θα τα πούμε και πάλι τη Δευτέρα 2 του Σεπτέμβρη

Αναδημοσίευση: http://www.diaforetiko.gr/i-megali-elliniki-scholi-petheros-pantreftike-ti-nifi-tou-gia-na/

Ο κ. Τσίπρας σωστά διέκοψε τη συνέντευξη σε Γερμανό δημοσιογράφο: ΜΠΡΑΒΟ ΑΛΕΞΗ

Την περασμένη εβδομάδα σο γραφείο του Αλέξη Τσίπρα στην Κουμουνδούρου, περνά ο Γερμανός δημοσιογράφος της «Frankfurter Allgemeine Zeitung» Μίκαελ Μάρτινς, για να συναντήσει τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο συνέντευξης που επρόκειτο να του παραχωρήσει. Η συνέντευξη είχε εγκριθεί από το επιτελείο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς πρόκειται για μία ευρείας κυκλοφορίας και μεγάλου κύρους γερμανική εφημερίδα, ωστόσο η επαφή των δύο ανδρών ήταν επεισοδιακή και είχε ως αποτέλεσμα ο Αλέξης Τσίπρας να αντιδράσει, να διακόψει την κουβέντα και να πει στον δημοσιογράφο ότι η συνέντευξη «θα γίνει σε μια άλλη ζωή».

Η στάση του κ. Τσίπρα κατα τη γνώμη μου ήταν η περιφανή που πρέπει να έχει ένας Έλληνας πολιτικός όταν προσπαθούν τα ταπεινώσουν τον ίδιο και την Ελλάδα (όπως και αντίπαλα σ' αυτόν κόμματα που βρίσκονται στο κοινοβούλιο). Δείτε τι έστειλε στις εφημερίδες το ΑΠΕ και αναδημοσίευσε η ηλεκτρονική έκδοση της «Καθημερινής». Τα συμπεράσματα δικά σας και ας συγκρίνεται την στάση του κ. Τσίπρα με αυτή του κ. Σαμαρά («θα καθίσουμε στα τέσσερα» όπως διατείνεται ο βουλευτής Αχαϊας κ Νικολόπουλος πως είπε στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο και κανείς δεν τον διέψευσε).

* * *

Ο κ. Μάρτενς παραθέτει απομαγνητοφωνημένη την συνομιλία του με τον κ. Τσίπρα, ενώ αναφέρεται και σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Αυγή», την οποία χαρακτηρίζει «κομματική εφημερίδα» και την παρομοιάζει με την «Bayernkurier», η οποία εκδίδεται στην Βαυαρία από τους Χριστιανοκοινωνιστές (CSU). Στο δημοσίευμα της «Αυγής», σύμφωνα με το γερμανικό άρθρο, ο κ. Μάρτενς «φαίνεται να έχει εμπνευστεί από το ύφος ανθύπατου, με το οποίο συνηθίζουν να εμφανίζονται οι συμπατριώτες του, πολιτικοί και στελέχη της τρόικας, όταν κάνουν βόλτες στα γραφεία της ελληνικής κυβέρνησης».

Η συνέντευξη, σύμφωνα με τον Γερμανό ανταποκριτή στην Νοτιοανατολική Ευρώπη -με έδρα στην Κωνσταντινούπολη- διήρκεσε επτά λεπτά και πενήντα δευτερόλεπτα και περιελάμβανε πέντε ερωτήσεις, έως ότου ο κ. Τσίπρας «πετάξει έξω» τον δημοσιογράφο. Στην πρώτη ερώτηση ο κ. Μάρτενς ερωτά τον Αλέξη Τσίπρα αν διαθέτει χιούμορ, αναφερόμενος κατόπιν στις γελοιογραφίες της «Αυγής» που παρουσίαζαν την Άγγελα Μέρκελ να μιλά με τον Αδόλφο Χίτλερ. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης απαντά ότι η σάτιρα δεν έχει περιορισμούς και παραπέμπει σε δημοσιεύματα των περιοδικών Focus και Spiegel για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Τονίζει δε ότι αυτή η σάτιρα και στις δύο πλευρές «χαρακτηρίζεται συχνά από λεπτή αίσθηση του χιούμορ, η οποία όμως συχνά αδικεί την πολιτικώς ορθή σκέψη, την οποία πρέπει να έχουμε στις σχέσεις των δύο λαών».
Σε επόμενη ερώτηση, ο δημοσιογράφος αποδίδει σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εκφράσεις όπως «Δ' Ράιχ» και «Κουίσλινγκ» τους Γ. Παπανδρέου και Αντ. Σαμαρά, για να του επισημάνει ο κ. Τσίπρας ότι δεν διαθέτει σωστή ενημέρωση και ότι τέτοιες απόψεις εκπροσωπούνται από την εθνικιστική δεξιά. «Ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι το πρόβλημα δεν αφορά τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, αλλά ότι είναι ευρωπαϊκής φύσης και απαιτεί ευρωπαϊκή λύση. Ο ΣΥΡΙΖΑ διαφωνεί με τις πολιτικές της κυρίας Μέρκελ, οι πολιτικές αυτές καταστρέφουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη» τονίζει ο κ. Τσίπρας, σύμφωνα με το γερμανικό δημοσίευμα. Ο κ. Μάρτενς στο άρθρο του σχολιάζει ότι «ο πιθανός μέλλων πρωθυπουργός της Ελλάδας μιλά ήσυχα και ήρεμα, αλλά οι εκφράσεις του προσώπου και η γλώσσα του σώματός του δείχνουν ότι είναι θυμωμένος» και συνεχίζει: «Πιθανόν γνωρίζει ακριβώς ότι ο ισχυρισμός πως η εφημερίδα του κόμματός του δεν χρησιμοποιεί απερίγραπτες συγκρίσεις με τους Ναζί είναι λάθος. Ακόμη και μια βιαστική ανάγνωση της «Αυγής» το αποδεικνύει. Όχι μόνο γελοιογραφίες, όπως το τηλεφώνημα μεταξύ Μέρκελ-Χίτλερ, το αποδεικνύουν», σημειώνει ο δημοσιογράφος και παραθέτει αποσπάσματα από δημοσιεύματα της «Αυγής», τα οποία, όπως λέει, αποδεικνύουν τον ισχυρισμό του, αλλά και σχετικές δηλώσεις του αρχηγού των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνου Καμμένου, για να καταλήξει ότι «ο αριστερός λαϊκιστής Τσίπρας και ο δεξιός λαϊκιστής Καμμένος συνεργάζονται - ζουν σε παρόμοιους κόσμους».
Σχετική είναι η προτελευταία ερώτηση του Μίχαελ Μάρτενς προς τον κ. Τσίπρα: «Αν τέτοιες δηλώσεις προέρχονται μόνο από εθνικιστές, γιατί φλερτάρετε με ημι-φασιστικά κόμματα, όπως οι Ανεξάρτητοι Έλληνες;». «Φλερτ με...;», ερωτά ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. «Με ημι-φασιστικά κόμματα», επαναλαμβάνει ο δημοσιογράφος. «Ημι....;», λέει ξανά ο κ. Τσίπρας. «...φασιστικά κόμματα», επανέρχεται ο κ. Μάρτενς. «Και πάλι, δεν είστε καλά πληροφορημένος. Δεν μπορείτε να χαρακτηρίζετε ημι-φασιστικό ένα κόμμα το οποίο εκπροσωπείται στη Βουλή και έχει μια διαφοροποιημένη δημοκρατική παρουσία στην πολιτική ζωή. Ακόμη και αν διαφωνούμε μαζί τους σε μια σειρά από θέματα, δεν επιτρέπεται κανείς να χαρακτηρίζει ημι-φασιστικό ένα κόμμα, το οποίο εκφράζει μια πολιτικά σωστή θέση για την κυρία Μέρκελ. Και θα ήθελα να σας παρακαλέσω να αλλάξετε την διατύπωση της ερώτησής σας» απαντά ο Αλέξης Τσίπρας.
«Ο Τσίπρας έχει δίκιο» παραδέχεται ο δημοσιογράφος στο σημερινό του άρθρο και συνεχίζει: «Η λέξη «ημι-φασιστικό» είναι ανάρμοστη, μια ανόητη υπερβολή. Ο χαρακτηρισμός «λαϊκιστικό δεξιό» θα ήταν καλύτερος για το κόμμα. Λίγο μετά τη συνέντευξη απολογήθηκα για την επιλογή των λέξεων γραπτώς στον Τσίπρα. Αλλά δεν ήταν αυτό το θέμα για εκείνον. Στο να με πετάξει έξω συνέβαλε η πέμπτη ερώτηση. Αυτή ήταν: «Τον Ιούνιο του 2012 είπατε ότι τα κυβερνητικά κόμματα, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, υπέστειλαν την ελληνική σημαία και την παρέδωσαν στην Άγγελα Μέρκελ. Έτσι, τουλάχιστον, μεταφέρθηκαν οι δηλώσεις σας από τα ΜΜΕ. Μπορείτε να εξηγήσετε τι σήμαινε αυτό;"». «Τον Ιούνιο;» ερωτά ο κ. Τσίπρας. «Τον Ιούνιο του 2012 είπατε, σύμφωνα με την «Καθημερινή», ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ υπέστειλαν την ελληνική σημαία και την παρέδωσαν στη Μέρκελ. Αν πρόκειται για ακριβή μεταφορά -κάτι που δεν το γνωρίζω- τι σήμαινε;» επαναλαμβάνει ο δημοσιογράφος, για να απαντήσει ο Έλληνας πολιτικός: «Δεν θυμάμαι να έχω πει κάτι τέτοιο». Με αυτή τη φράση, αναφέρει στο άρθρο του ο κ. Μάρτενς, ο κ. Τσίπρας έδωσε τέλος στη συνέντευξη, παραπονούμενος για κακοήθεις ερωτήσεις και λέγοντας ότι ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις παρέδωσαν την ελληνική σημαία στην κυρία Μέρκελ. Ο Γερμανός δημοσιογράφος αναφέρεται, σε αυτό το σημείο, σε βίντεο από την κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του Αλέξη Τσίπρα πριν από τις εκλογές του Ιουνίου του 2012, το οποίο, όπως υποστηρίζει, αποδεικνύει το αντίθετο, καθώς και σε σχετικό δελτίο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.
Τρεις ώρες μετά το τέλος της συνέντευξης, η συνεργάτιδα του κ. Τσίπρα, Δανάη Μπαντογιάννη, τηλεφώνησε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, στον κ. Μάρτενς και απαίτησε να μάθει με ποιους Έλληνες συναδέλφους του είχε συναντηθεί την ίδια μέρα ο Γερμανός δημοσιογράφος και ποιοι ήταν οι πληροφοριοδότες του κατά την προετοιμασία των ερωτήσεων. Ανέφερε δε, υποστηρίζει ο κ. Μάρτενς, το όνομα ενός γνωστού Αθηναίου δημοσιογράφου. «Ο ΣΥΡΙΖΑ επικοινώνησε με Έλληνες δημοσιογράφους και ρώτησε εάν είχαν μιλήσει «με τον Γερμανό"», αναφέρεται στο άρθρο. «Όταν αρνούμαι επανειλημμένα ότι συναντήθηκα με γνωστό δημοσιογράφο της εφημερίδας «Καθημερινή», η Μπαντογιάννη επανέρχεται» λέει ο κ. Μάρτενς, ρωτώντας τον εάν είναι βέβαιος ότι δεν είχε μιλήσει την ίδια μέρα με κάποιον από την «Καθημερινή"». «Εάν ο Αλέξης Τσίπρας και οι άνθρωποί του αποκαλούν έναν δημοσιογράφο «ανήθικο», ο οποίος τους φέρνει αντιμέτωπους με τις ίδιες τις δικές τους δηλώσεις, αυτό δεν λέει, τελικά, περισσότερα για τους ίδιους και τον πολιτισμό του δικού τους πολιτικού διαλόγου από ό,τι για εκείνον ο οποίος παραθέτει τα λεγόμενά τους;» καταλήγει το ολοσέλιδο άρθρο.

Αναδημοσίευση: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_28/07/2013_511581

Οι 220 τούρκικες λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά και δεν το ξέρουμε

400 χρόνια τουρκοκρατίας και δεκάδες λέξεις οι οποίες είναι τουρκικές και έχουν παρεισφρύσει στη γλώσσα μας χωρίς να γνωρίζουμε την προέλευσή τους και την αντίστοιχη ελληνική έννοια.

Γράφει ο συγγραφέας Νίκος Σαραντάκος στο ιστολόγιό του sarantakos.wordpress.com:
Οι λέξεις του καταλόγου είναι 220 αλλά δύο από αυτές (μπόρα και ταπί) δεν έχουν τουρκική προέλευση, επομένως ο κατάλογος κανονικά έχει 218 λέξεις -το άφησα 220 στον τίτλο για να είναι πιο στρογγυλό. Όταν λέμε "τουρκική προέλευση" συνυπολογίζουμε και την απώτερη αραβική ή περσική προέλευση των λέξεων.
Βέβαια, λείπουν πολλές λέξεις που λέμε συχνά, αλλά αφού ο συντάκτης ήθελε να διαλέξει περίπου 200 λέξεις, κάποιες έπρεπε να αφήσει έξω. Μοιραία προκύπτει το ερώτημα, πόσα είναι τα τουρκικά δάνεια της ελληνικής γλώσσας ή (αν δεν μας ενοχλεί η ανακρίβεια), "πόσες είναι οι τουρκικές λέξεις της ελληνικής γλώσσας". Δεν είναι εύκολες τέτοιες μετρήσεις, γιατί υπάρχουν λέξεις ξεχασμένες και λέξεις ζωντανές, όπως επίσης υπάρχουν αρχικές λέξεις και παράγωγες-σύνθετες λέξεις. Για παράδειγμα, από τη λέξη 'γλέντι' έχουμε και το ρήμα γλεντάω, έχουμε τον γλεντζέ και τη γλεντζού, που μας δίνουν το επίθετο 'γλεντζέδικος' και το επίρρημα 'γλεντζέδικα'. Έχουμε το υποριστικό "γλεντάκι", ενώ στον Μπαμπινιώτη υπάρχει και ο ημιλόγιος τύπος 'γλεντιστής'. Έχουμε τέλος και τον γλεντοκόπο, το γλεντοκόπι ή γλεντοκόπημα, το ρήμα γλεντοκοπώ. Η μια "αρχική" λέξη δίνει δώδεκα μαζί με τα παράγωγά της. Δεν είναι όλες τόσο παραγωγικές, αλλά κάποιες είναι περισσότερο.
Πλάι σε κάθε "τούρκικη" λέξη, ο αρχικός συντάκτης δίνει, σε παρένθεση, ένα συνώνυμο ή μια εξήγηση με "αμιγώς ελληνικές" λέξεις. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι μπορούμε να αντικαταστήσουμε τις "τούρκικες" λέξεις με τις "εγχώριες", όπως επιχείρησαν κάποιοι σε ένα μαζικό ηλεμήνυμα, που χρησιμοποιεί αυτόν τον κατάλογο λέξεων, και που το κοροϊδεύει δεόντως ο Γιάννης Χάρης σε πρόσφατο σχόλιό του, δίνοντας μερικά παραδείγματα τέτοιας (υποθετικής και αγλωσσολόγητης) αντικατάστασης:
«Το βράδυ τρώω μόνο ένα πηγμένο γάλα» (γιαούρτι)
«Θα μας τρελάνουν πάλι οι ετησίες άνεμοι» (μελτέμια)
«Κάναμε πολλή ευδιαθεσία χτες στου Νίκου» (κέφι)
«Με τη ζέστη ένα υδροπεπόνι είναι ό,τι πρέπει» (καρπούζι)
«Οι φοιτητές στη Λάρισα πήγαν από πύραυνο» (μαγκάλι)
«Τον κοιτούσε κι έτρεχαν τα πυκνόρρευστα διαλύματα ζάχαρης» (σιρόπια)

Λοιπόν, οι 218 (220-2) τουρκικής προέλευσης λέξεις του καταλόγου είναι:

1. Αγάς (δεσποτικός-αυταρχικός),
2. Αγιάζι (πρωινό ή νυχτερινό κρύο),
3. Αλάνα (ανοιχτός χώρος),
4. Αλάνι (αλήτης)
5. Γιακάς (περιλαίμιο),
6. Γιαπί (οικοδομή),
7. Γιαρμάς (ροδάκινο),
8. Γιαούρτι (πηγμένο γάλα)
9. Γιλέκο (περιθωράκιον)
10. Γινάτι (πείσμα),
11. Γιουρούσι (επίθεση)
12. Γκάιντα (άσκαυλος),
13. Γκέμι (χαλινάρι)
14. Γλέντι (διασκέδαση)
15. Γούρι (τύχη),
16. Γρουσούζης (κακότυχος),
17. Δερβένι (κλεισούρα),
18. Εργένης (άγαμος),
19. Ζαμάνια (μεγάλο χρονικό διάστημα),
20. Ζαρζαβατικά (λαχανικά),
21. Ζόρι (δυσκολία),
22. Ζουμπούλι (υάκινθος),
23. Καβγάς (φιλονικία),
24. Καβούκι (καύκαλο),
25. Καβουρδίζω (φρυγανίζω-ξεροψήνω),
26. Καζάνι (λέβητας),
27. Καΐκι (βάρκα)
28. Καλέμι (γραφίδα),
29. Καλούπι (μήτρα-πρότυπο),
30. Κάλπικος (κίβδηλος),
31. Καπάκι (σκέπασμα- κάλυμμα),
32. Καραούλι (φρουρά-σκοπιά),
33. Καρπούζι (υδροπέπων),
34. Κασμάς (αξίνα-σκαπάνη)
35. Κατσίκα (ερίφι-γίδα)
36. Καφάσι (κιβώτιο),
37. Κελεπούρι (ανέλπιστο εύρημα)
38. Κέφι (ευδιαθεσία)
39. Κιμάς (ψιλοκομμένο κρέας),
40. Κιόσκι (περίπτερο),
41. Κολάι (ευκολία-άνεση),
42. Κολαούζος (οδηγός),
43. Κόπιτσα (πόρπη),
44. Κοτζάμ (τεράστιος-πελώριος),
45. Κοτσάνι (μίσχος),
46. Κότσι (αστράγαλος),
47. Κουβαρντάς (γενναιόδωρος-ανοιχτοχέρης)
48. Κουβάς (κάδος-αγγείο),
49. Κουμπαράς (δοχείο χρημάτων),
50. Κουσούρι (ελάττωμα-μειονέκτημα),
51. Κουτουρού (ασύνετα-απερίσκεπτα),
52. Λαγούμι (υπόνομος-οχετός),
53. Λαπάς (χυλός),
54. Λεβέντης (ανδρείος-ευσταλής),
55. Λεκές (κηλίδα),
56. Λελέκι (πελαργός),
57. Λούκι (υδροσωλήνας),
58. Μαγιά (προζύμη-ζυθοζύμη),
59. Μαγκάλι (πύραυνο),
60. Μαγκούφης (έρημος),
61. Μαϊντανός (πετροσέλινο-μακεδονίσι)
62. Μαντζούνι (φάρμακο),
63. Μαούνα (φορτηγίδα)
64. Μανάβης (οπωροπώλης),
65. Μαράζι (φθίση),
66. Μαραφέτι (μικρό εργαλείο),
67. Μασούρι (μικρό ξύλο),
68. Μαχαλάς (συνοικία),
69. Μεζές (ορεκτικά),
70. Μελτέμι (άνεμος ετησίας),
71. Μενεξές (εύοσμο λουλούδι),
72. Μεντεσές (στρόφιγγα),
73. Μεράκι (πόθος),
74. Μερεμέτι (επισκευή-επιδιόρθωση)
75. Μουσαμάς (κερωμένο-αδιάβροχο ύφασμα),
76. Μουσαφίρης (φιλοξενούμενος-επισκέπτης),
77. Μπαγιάτικο (μη νωπό),
78. Μπαγλαρώνω (δένω-φυλακίζω),
79. Μπαϊράκι (σημαία)
80. Μπακάλης (παντοπώλης),
81. Μπαλτάς (πελέκι),
82. Μπάμια (ιβίσκος ο εδώδιμος),
83. Μπαμπάς (πατέρας),
84. Μπάμπαλης (ο πολύ γέρος),
85. Μπαξές (περιβόλι-κήπος),
86. Μπαρούτι (πυρίτιδα),
87. Μπατζάκι (κνήμη-σκέλη),
88. Μπατζανάκης (σύγαμπρος-συννυφάδα),
89. Μπατίρισα (πτωχεύω-χρεοκοπώ),
90. Μπαχαρικό (αρωματικό άρτυμα),
91. Μπεκρής (μέθυσος),
92. Μπελάς (ενόχληση),
93. Μπινές (κίναιδος-ασελγής)
94. Μπογιά (βαφή-χρώμα),
95. Μπογιατζής (ελαιοχρωματιστής)
96. Μπόι (ανάστημα-ύψος),
97. Μπόλικος (άφθονος)
98. Μπόρα (καταιγίδα)
99. Μπόσικος (χαλαρός),
100. Μποστάνι (λαχανόκηπος),
101. Μπούζι (πάγος-ψύχρα),
102. Μπουλούκι (στίφος-άτακτο πλήθος),
103. Μπουλούκος (καλοθρεμμένος-παχουλός),
104. Μπουνταλάς (κουτός-ανόητος),
105. Μπουντρούμι (φυλακή),
106. Μπουρί (καπνοσωλήνας),
107. Μπούτι (μηρός),
108. Μπούχτισμα (κορεσμός),
109. Νάζι (κάμωμα-φιλαρέσκεια),
110. Νταβαντούρι (σύγχυση)
111. Νταμάρι (φλέβα-λατομείο),
112. Νταμπλάς (αποπληξία),
113. Νταντά (παραμάνα-τροφός),
114. Νταραβέρι (συναλλαγή-αγοραπωλησία) *** Λάθος, το νταραβέρι είναι ιταλικής προέλευσης (dare e avere, δούναι και λαβείν). Το τουρκογενές αντίστοιχο είναι το αλισβερίσι.
115. Ντελάλης (διαλαλητής),
116. Ντελής (παράφρονας),
117. Ντέρτι (καημός)
118. Ντιβάνι (κρεβάτι)
119. Ντιπ για ντιπ (ολωσδιόλου),
120. Ντουβάρι (τοίχος),
121. Ντουλάπι (ιματιοθήκη),
122. Ντουμάνι (καταχνιά-καπνός),
123. Ντουνιάς (κόσμος-ανθρωπότητα),
124. Παζάρι (αγορά-διαπραγμάτευση),
125. Παντζάρι (κοκκινογούλι-τεύτλο),
126. Πατζούρι (παραθυρόφυλλο),
127. Παπούτσι (υπόδημα),
128. Περβάζι (πλαίσιο θυρών),
129. Πιλάφι (ρύζι),
130. Πούστης (κίναιδος-ασελγής)
131. Ραχάτι (ησυχία)
132. Ρουσφέτι (χαριστική εξυπηρέτηση),
133. Σακάτης (ανάπηρος),
134. Σαματάς (θόρυβος),
135. Σεντούκι (κιβώτιο),
136. Σέρτικο (τσουχτερό, βαρύ),
137. Σινάφι (συντεχνία, κοινωνική τάξη),
138. ΣιντριβάνιΙ(πίδακας),
139. Σιρόπι (πυκνόρρευστο διάλυμα ζάχαρης),
140. Σαΐνι (ευφυής),
141. Σοβάς (ασβεστοκονίαμα),
142. Σόι (καταγωγή-γένος),
143. Σοκάκι (δρόμος),
144. Σόμπα (θερμάστρα),
145. Σουγιάς (μαχαιράκι),
146. Σουλούπι (μορφή-σχήμα)
147. Ταβάνι (οροφή),
148. Ταμπλάς (αποπληξία-συγκοπή),
149. Ταπί (χωρίς χρήματα)
150. Ταραμάς (αυγοτάραχο),
151. Τασάκι (σταχτοδοχείο),
152. Ταχίνι (αλεσμένο σουσάμι),
153. Ταψί (μαγειρικό σκεύος),
154. Τεκές (καταγώγιο)
155. Τεμπέλης (οκνηρός-ακαμάτης),
156. Τενεκές (δοχείο),
157. Τερτίπι (τέχνασμα-απάτη),
158. Τεφαρίκι (εκλεκτό-αριστούργημα),
159. Τεφτέρι (κατάστιχο)
160. Τζάκι (παραγώνι),
161. Τζάμι (υαλοπίνακας-γυαλί),
162. Τζάμπα (δωρεάν),
163. Τζαναμπέτης (κακότροπος-δύστροπος),
164. Τόπι (σφαίρα),
165. Τουλούμι (ασκός),
166. Τουλούμπα (αντλία),
167. Τουμπεκί (σιωπή),
168. Τράμπα (ανταλλαγή),
169. Τσαίρι (λιβάδι-βοσκοτόπι),
170. Τσακάλι (θώς),
171. Τσακίρης (γαλανομάτης),
172. Τσακμάκι (αναπτήρας),
173. Τσάντα (δερμάτινη θήκη),
174. Τσαντίρι (σκηνή),
175. Τσαπατσούλης (ανοικοκύρευτος-άτσαλος),
176. Τσάρκα (επιδρομή-περιπλάνηση),
177. Τσαντίζω (εξοργίζω-προσβάλω),
178. Τσαχπίνης (κατεργάρης-πονηρός),
179. Τσέπη (θυλάκιο)
180. Τσιγκέλι (αρπάγη-σιδερένιο άγκιστρο),
181. Τσιγκούνης (φιλάργυρος)
182. Τσιμπούκι (καπνοσύριγγα),
183. Τσιράκι (ακόλουθος),
184. Τσίσα (ούρα)
185. Τσίφτης (άψογος-ικανός) *** αυτό είναι μάλλον λάθος, διότι ο τσίφτης πρέπει να πρόερχεται από τα αλβανικά· αντικαταστήστε το με το "τσιφλίκι"
186. Τσιφούτης (φιλάργυρος),
187. Τσομπάνης (βοσκός-ποιμένας)
188. Τσουβάλι (σακί),
189. Τσουλούφι (δέσμη μαλλιών),
190. Τσογλάνι (νέος)
191. Τσοπάνης (βοσκός) Υπάρχει και πιο πάνω, ας βάλω στη θέσητου το τσουρέκι να μη χαλάσει η αρίθμηση
192. Φαράσι (φτυάρι-σκουπιδολόγος),
193. Φαρσί (τέλεια-άπταιστα),
194. Φιντάνι (φυτώριο),
195. Φιστίκι (πιστάκη),
196. Φιτίλι (θρυαλλίδα),
197. Φλιτζάνι (κύπελλο),
198. Φουκαράς (κακομοίρης-άθλιος),
199. Φουντούκι (λεπτοκάρυο-λεφτόκαρο),
200. Φραντζόλα (ψωμί),
201. Χαβάς (μουσικός σκοπός)
202. Χαβούζα (δεξαμενή νερού),
203. Χάζι (ευχαρίστηση),
204. Χαλαλίζω (συγχωρώ),
205. Χάλι (άθλιο),
206. Χαλί (τάπητας),
207. Χαλκάς (κρίκος),
208. Χαμάλης (αχθοφόρος)
209. Χαμπάρια (αγγελία-νέα),
210. Χάνι (πανδοχείο),
211. Χάπι (καταπότι),
212. Χαράμι (άδικα),
213. Χαρμάνης (χασισοπότης),
214. Χαρτζιλίκι (μικρό χρηματικό ποσό),
215. Χασάπικο (κρεοπωλείο),
216. Χατίρι (χάρη),
217. Χαφιές (καταδότης),
218. Χουζούρεμα (ανάπαυση),
219. Χούι (ιδιοτροπία),
220. Χουνέρι (πάθημα-εξαπάτηση)

Αναδημοσίευση: http://gr.news.yahoo.com/%CE%BF%CE%B9-220-%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CF%84%CE%BF-%CE%BE%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5--%CE%BB%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1----122731968.html

Η πραγματικότητα της λίστας κάνει τις λέξεις να... ντρέπονται

Με τη «λίστα Λαγκάρντ» και με τι έχει βγάλει σ’ όλους μας, ασχολήθηκε την Τρίτη 16 Ιουλίου η Ζέζα Ζήκου σε άρθρο της, με τον ίδιο τίτλο, στην «Οικονομική Καθημερινή»

* * *

Δεν αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση η κάθαρση του πολιτικού συστήματος, είναι λαϊκή απαίτηση. Η κοινωνία φαίνεται να τη θέλει διακαώς πιστεύοντας πως χωρίς κάθαρση του πολιτικού συστήματος, χωρίς να πληρώσουν εκείνοι που διέλυσαν τη χώρα και έχουν ονοματεπώνυμο με ετικέτα πρωτίστως ΠΑΣΟΚ (Μαντέλης, Τσουκάτος, Ακης...), - που έφαγαν με χρυσά κουτάλια και ήπιαν στην υγεία των κορόιδων, η Ελλάδα δεν μπορεί να πάει μπροστά. Οπως θα περίμενε κανείς, στο σημείο που έχουμε φτάσει, οι βουλευτές δεν θα έπρεπε να τροφοδοτούν το αίσθημα απαξίωσης των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα.
Η εικόνα της ολομέλειας της Βουλής χθες για τις ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων περί τη λίστα Λαγκάρντ και την αλλοίωσή της -περιορίστηκε μόνο στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου- δεν δίνει το δικαίωμα σε αρκετούς από εμάς να διατηρούμε ούτε μια μικρή ελπίδα. Δυστυχώς, οι ευθύνες του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου αποσιωπήθηκαν. Ενώ η πολιτική σκοπιμότητα πήρε φαιδρές διαστάσεις όταν ο Ανδρέας Λοβέρδος έθεσε θέμα παραγραφής των αδικημάτων του κ. Παπακωνσταντίνου, προαναγγέλλοντας με τον τρόπο αυτό την αρνητική του στάση απέναντι στην ενδεχόμενη παραπομπή του πρώην υπουργού.
Ωστόσο, είναι κρίσιμης εθνικής σημασίας ζήτημα να προχωρήσουμε με την πολιτική «απάτη» μεγατόνων της λίστας Λαγκάρντ... έστω και σε βάρος του Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Η οικογένεια Παπακωνσταντίνου φέρεται να έχει αποκρύψει εισοδήματα 6 εκατομμυρίων ευρώ. Ας μην κλαίγονται, λοιπόν, οι Παπακωνσταντίνου. Τι να πρωτοθυμηθώ όταν ο πρώην τσάρος Παπακωνσταντίνου είχε βάλει το όριο: να μπαίνουν στη φυλακή όσοι χρωστούν στο Δημόσιο 5.000 ευρώ. Ηταν πολλές οι 5.000 όταν εξέδιδε ερμηνευτική εγκύκλιο για αυτόφωρο και ποινές φυλάκισης. Εξέδωσε τέτοια εγκύκλιο παρά αντίθετη απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου. Αυτά...
Η παραπομπή από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής για τον έλεγχο του «πόθεν έσχες» του Γιάννου Παπαντωνίου -η σύζυγος του οποίου περιλαμβάνεται στους καταθέτες της λίστας Λαγκάρντ- έγινε στην Εισαγγελία Εφετών, που ήδη ελέγχει τις όποιες παραβάσεις του πρώην υπουργού, καθώς δεν είχε δηλώσει τον λογαριασμό της συζύγου του Σταυρούλας Κουράκου, με ποσό 1,311 εκατ. ευρώ που περιλαμβάνεται στην πολυσυζητημένη «λίστα». Αυτά... Σε μια χώρα με χρόνια αδυναμία καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και σε μια εποχή που η χώρα αυτή τελεί υπό χρεοκοπία, μια λίστα με τους Ελληνες καταθέτες σε τράπεζα της Ελβετίας σημαίνει τεράστια ευθύνη για όποιον την έχει στην κατοχή του. Είναι μία ευθύνη την οποία ο αρμόδιος δημόσιος λειτουργός-υπουργός οφείλει να τη φέρει εις πέρας με τρόπο απολύτως διαφανή και θεσμικά άψογο, εξασφαλίζοντας την ακεραιότητά του σε κάθε βήμα της διαδικασίας. Οταν σε άλλες χώρες, στις οποίες έδωσε τη λίστα η κ. Λαγκάρντ, από τα τέλη του 2009 εισπράχτηκαν δισεκατομμύρια... εδώ με τα νέα έγγραφα που απέστειλε το υπουργείο Οικονομικών της Γαλλίας καταρρίπτεται παταγωδώς ο ισχυρισμός του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου ότι η λίστα Λαγκάρντ ήταν ανεπίσημο έγγραφο και προϊόν υποκλοπής και δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί.
Αποδείχθηκε, ξανά, γιατί αυτό το δύσμοιρο κράτος δεν τα καταφέρνει με τη φοροδιαφυγή. Προφανώς, η δημοκρατία δεν πρέπει να φέρεται εκδικητικά, αλλά δεν μπορεί να υπομένει επί μακρόν τον ευτελισμό της από πολλούς που διαχειρίστηκαν πλημμελώς δημόσιες υποθέσεις. Πρόκειται για ανθρώπους που πολιτεύθηκαν με τρομερή αλαζονεία, που αισθάνονταν ανέλεγκτοι, υπεράνω κανόνων και νόμων, αιώνιοι νομείς της εξουσίας και όχι υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος. Αλλά, αρκετοί εξ αυτών εξακολουθούν να βρίσκονται σε καίριες θέσεις του κράτους, αυτού που οι ίδιοι οδήγησαν στη χρεοκοπία.
Η τιμωρία, άρα, έχει παραδειγματικό χαρακτήρα. Και δρα ενισχυτικά για το δημοκρατικό φρόνημα που τόσο έχει υποφέρει τα τελευταία πολλά χρόνια από την κατά συρροήν παραγραφή αξιόποινων πράξεων πολιτικών προσώπων. Ολα τα μεγάλα σκάνδαλα πέρασαν από τα όργανα της Βουλής και κανένα δεν κατέληξε σε παραδειγματική τιμωρία. Αυτή η σκανδαλώδης απαλλαγή υπονόμευε διαρκώς την ισονομία και την ισοπολιτεία, τραυμάτιζε διαρκώς το πολίτευμα, και κλόνισε εντέλει την πίστη των πολιτών στη δημοκρατία. Η οικονομική καταστροφή, η πτώχευση, ήταν η υλική έκφραση της ήδη συντελεσθείσας ηθικής φθοράς. Τέλος, να σημειωθεί πως παραγγελία για την άσκηση ποινικής δίωξης σε βαθμό κακουργήματος, σε βάρος των πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Γιάννη Καπελέρη και Γιάννη Διώτη έδωσε ο οικονομικός εισαγγελέας Παναγιώτης Αθανασίου, σχετικά με την εμπλοκή τους στην υπόθεση με τη λίστα Λαγκάρντ. Ο εισαγγελέας ζητά από τον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών να ασκήσει δίωξη σε βάρος του κ. Διώτη για απιστία στην υπηρεσία και υπεξαγωγή εγγράφου σε βαθμό κακουργήματος, σε βάρος δε του κ. Καπελέρη για απιστία στην υπηρεσία, κατηγορίες που αφορούν την μη αξιοποίηση των στοιχείων της λίστας Λαγκάρντ με καταθέτες στην τράπεζα HSBC στην Ελβετία.