Η πτώση ενός Θρύλου

Τον θυμάστε οι μεγαλύτεροι ως δυναμικό ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού (του Εθνικού Πειραιώς πριν) την δεκαετία του ’80. Τον αγαπήσαμε οι Ολυμπιακοί ως μαχητή. Του συγχωρέσαμε ότι μετά πήγε στην ΑΕΚ και τη Βέροια. Παράλληλα τον αγαπήσαν και οι φίλοι της ΑΕΚ και αυτοί που αγαπάνε πραγματικά το ποδόσφαιρο κι όχι μόνο την ομάδα τους. Το μικρό πέρασμά του από τον Παναθηναϊκό το ξεχάσαμε. Έδειξε πως είναι πραγματικά Ανδρας (έτσι με το Α κεφαλαίο) που έμεινε δίπλα στην αγαπημένη του σύντροφο (μεγάλη ηθοποιό) Έλενα Ναθαναήλ ως το τέλος της., αν και 10 χρόνια μεγαλύτερος της. Τώρα διέπραξε το φοβερό λάθος που τα γκρέμισε ΟΛΑ μέσα μας. Το παρακάτω κείμενο το έγραψε φίλος του Ολυμπιακού που θέλει να θυμάται τον Ράμπο (όπως ήταν το παρατσούκλι του) όπως τον βλέπουμε πάνω δεξια.

* * *

Είναι γνωστό τοις πάσι οτι κατά τη διάρκεια μιάς κρίσης είτε κοινωνικής, είτε οικονομικής, είτε ηθικής, ανθούν κάποιες τάσεις και κάποιοι τομείς οι οποίοι δεν φημίζονται για την καθαρότητα, την διαφάνεια και την νομιμότητά τους.
 Ένα κλασσικό παράδειγμα των όσων λέω αποτελούν τα εκατοντάδες "ενεχυροδανειστήρια" που λόγω της οικονομικής κρίσης έχουν ξεφυτρώσει σαν μανιτάρια ανά την επικράτεια και καπηλεύονται την ανάγκη των συνανθρώπων μας για ρευστό.

* Ξέρετε ποια "καταστήματα" λέω, αυτά που αγοράζουν κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί τις αναμνήσεις και τα οικογενειακά κειμήλια των ανθρώπων, αυτά που υπάρχουν υπόνοιες οτι τελούν το αδίκημα της κλεπταποδοχής, αυτά που οι ιδιοκτήτες τους πλουτίζουν εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη του απλού κοσμάκη για χρήματα σε μια εποχή δύσκολη για την κοινωνία μας. Την ώρα λοιπόν που χιλιάδες συνάνθρωποι μας αγωνιούν για το μέλλον, την ώρα που κάποιοι οι οποίοι παλαιότερα ήταν νοικοκύρηδες άνθρωποι, σήμερα κυριολεκτικά ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό, την ώρα που δεκάδες άνθρωποι καθημερινά αυτοκτονούν μην αντέχοντας τον καθημερινό Γολγοθά, την ώρα αυτή λοιπόν κάποιοι αετονύχηδες, "μεγαλοκαρχαρίες" έχουν βρεί την ευκαιρία να πλουτίσουν περισσότερο, εφόσον έτυχε να έχουν μια κάποια οικονομική άνεση και άνοιξαν τέτοιου είδου επιχειρήσεις.

* Θα αναρωτιέστε φυσικά τι σχέση μπορεί να έχει ένα αμιγώς κοινωνικό θέμα σαν αυτό που σας έχω μέχρι στιγμής παρουσιάσει, με τον Ολυμπιακό μας. Σήμερα το πρωί λοιπόν δέχτηκα ένα τηλέφωνο από πρόσωπο του στενού οικογενειακού μου κύκλου το οποίο ξέρει οτι ασχολούμαι με τα του Ολυμπιακού στο Ίντερνετ αλλά και στα Κοινωνικά Δίκτυα και μου μετέφερε την είδηση:

"Ο ΤΑΣΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕ ΤΗΝ ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΛΥΣΙΔΑ ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΩΝ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΣ ΝΕΟ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ, ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ" !!!

*  Ναι λοιπόν αδέρφια μου, είναι αλήθεια, ο πάλαι ποτέ "Ράμπο" του Ολυμπιακού, ο άνθρωπος που τόσα χρόνια παρίστανε τον "άνδρα", τον ηθικό, τον ζόρικο, τον μάγκα, τον αδέκαστο και τον δίκαιο, ο άνθρωπος που για κάποιους από εμάς ήταν παράδειγμα του "τα λέω έξω απ΄τα δόντια" και του "επιλέγω το δρόμο της αλήθειας πάντα" είναι από αυτούς τους μεγαλοκαρχαρίες που καπηλεύονται την ανάγκη του κοσμάκη για χρήματα.

* Η αρχή έγινε με την μετακίνησή του στον Παναθηναϊκό με μηδενικό συμβόλαιο κίνηση η οποία αποτέλεσε "προδοσία" για τον κόσμο του Ολυμπιακού που τον αγαπούσε απίστευτα, μιά κίνηση για την οποία αποφεύγει να μιλήσει ο "κύριος" Μητρόπουλος ακόμα και σήμερα. Τη συνέχεια έδωσε με την προκλητική - τραμπουκίστικη συμπεριφορά του εν λόγω Κυρίου σε πολλά γήπεδα της Επικράτειας με προπηλακισμούς και θερμά επεισόδια κατά αντιπάλων παραγόντων και αθλητών.

* Αργότερα αποφάσισε να καταπιαστεί με την Πολιτική ! Σαν υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας κατέβηκε λοιπόν στις εκλογές του περασμένου Ιουνίου στην περιφέρεια του Πειραιά. Φυσικά δεν κατάφερε να εκλεγεί. Ένα χαρακτηριστικό της προεκλογικής του εκστρατείας σαν υποψήφιος της Ν.Δ. ήταν τα χιλιάδες μηνύματα SMS που έστελνε σε κόσμο και ντουνιά λέγοντας το εξής εμετικό: "Αν τα ονόματα 'Τάσος Μητρόπουλος' και 'Ολυμπιακός' λένε κάτι στην καρδιά σας, σας περιμένουμε να μας ενισχύσετε στον αγώνα που δίνουμε για κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα"

* Αυτή είναι λοιπόν η κοινωνική δικαιοσύνη την οποία ονειρεύεστε και σχεδιάζατε ως υποψήφιος Βουλευτής "κύριε" Μητρόπουλε; Αυτή είναι η κοινωνική ισότητα που θα προσπαθούσατε να προασπίσετε και να εμφυσήσετε στην πολύπαθη ελληνική κοινωνία; Με αυτόν τον τρόπο θα προσφέρατε έργο στην κοινωνία και στους εκατομμύρια ΜΑΛΑΚΕΣ που μια μερίδα από αυτούς μέχρι πρίν 20 χρόνια σας σήκωνε στους ώμους και σας θεωρούσε ίνδαλμα;

* Φυσικά δεν κατηγορώ τον Τάσο Μητρόπουλο για κλεπταποδοχή καθώς δεν έχω στοιχεία για κάτι τέτοιο. Ούτε καν αιχμές δεν αφήνω για κάτι τέτοιο. Αυτό που με ενοχλέι όμως είναι ο τρόπος που προσπαθεί ο "κύριος" αυτός να πλουτίσει. Μπορεί να είναι πεντακάθαρος από άποψη νομιμότητος αλλά είναι παντελώς ακάθαρτος από άποψη ηθικής και κοινωνικής σκέψης.

* Τόσο χαμηλά έχεις πέσει ρε Ράμπο; Δεν σου φτάνουν τα εκατομμύρια που έβγαλες ως ποδοσφαιριστής, ως επιχειρηματίας (εστιατόρια Κορυδαλλός) και ως επί σειρά ετών παράγοντας του Ολυμπιακού; Τόσο άπληστος και διψασμένος για χρήμα είσαι ρε τραγικέ άνθρωπε; Εκεί έφτασες; Σε αυτό το έσχατο σημείο κατάπτωσης;  Να εκμεταλλεύεσαι τον πόνο και την ανάγκη του κόσμου για μετρητά και να αγοράζεις τις αναμνήσεις και τα οικογενειακά τους κειμήλια για ένα κομμάτι ψωμί;;;

* Να λοιπόν ο λόγος που ο Ολυμπιακός μας ουδέποτε υπήρξε προσωποκεντρικός Σύλλογος και ανέκαθεν ήταν Υπεράνω Προσώπων. Και ο λόγος έιναι απλός. ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΦΘΕΙΡΟΝΤΑΙ, ΕΝΩ ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΜΕΣΤΩΝΟΥΝ, ΩΡΙΜΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΓΙΓΑΝΤΩΝΟΝΤΑΙ ! Είναι νομοτελειακό.

ΥΓ - Ήθελα να ήξερα ρε Ράμπο πως θα αντιδρούσες αν ερχόταν ένας 35άρης σε ένα από τα μαγαζιά σου και σου πρότεινε να αγοράσεις ένα ενθύμιό του, κάτι που αγαπάει πολύ, μια φανέλα του Ολυμπιακού με το όνομα σου στην πλάτη παραδείγματος χάριν. Τι τιμή θα έδινες για τον Μητρόπουλο του παρελθόντος; Φαντάζομαι αρκετά μεγάλη, γιατί ο Μητρόπουλος του παρόντος δεν αξίζει ΤΙΠΟΤΑ !!!

Αναδημοσίευση: http://www.eglimatikotita.gr/2013/08/blog-post_1997.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+http%2Feglimatikotitablogspotcom+%28%CE%95%CE%93%CE%9A%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%29

Τρεις μήνες μετά μαύρο στις συχνότητες της ΕΡΤ

Αυτό το καλοκαίρι μας σημάδεψαν την τηλεοπτική μας ζωή το «μαύρο» που έριξε στην ΕΡΤ η κυβέρνηση πριν τρις μήνες. Οταν ο «δημοσιογράφος του Μπράβο» και νυν κυβερνητικός εκπρόσωπος βγήκε και ανακοίνωσε πως  η «κυβέρνηση κλείνει την ΕΡΤ».

Την αντίδραση των εργαζομένων όπως και του κόσμου τις περιγράφει πολύ καλά η κ. Μαριλένας Κατσίμη στο παρακάτω απόσπασμα του άρθρου της στο διαδυκτιακό περιοδικό «Χρόνος». (Όλο το άρθρο μπορείτε να το βρείτε στο link στο τέλος της σελίδας):

Ως αντίδραση σε αυτή την άνευ προηγουμένου σε καιρούς δημοκρατίας ή ειρήνης επίθεση που μαύρισε τις οθόνες και προσέβαλε την αξιοπρέπεια πρωτίστως των Ελλήνων πολιτών και δευτερευόντως ημών των εργαζομένων, η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στην Ε.Ρ.Τ. απαντήσαμε μένοντας στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής και σε άλλες εγκαταστάσεις στην επαρχία εκπέμποντας ραδιοτηλεοπτικό σήμα.
Οι πρώτες μέρες ήταν πράγματι εντυπωσιακές, ιστορικές θα έλεγα. Μια άσκηση δημοκρατίας από τους εργαζόμενους και μια άνευ προηγουμένου ένδειξη αλληλεγγύης από τον κόσμο που έδειχνε πως «κάτι κινείται» σε μια χώρα που έχει διαλυθεί από τα απανωτά νοκ άουτ που έχουν υποστεί οι δυνάμεις της εργασίας τα τελευταία χρόνια.
Όμως ο ενθουσιασμός σιγά σιγά ατόνησε και από τον κόσμο που μας στήριζε έξω από την Ε.Ρ.Τ., αλλά κυρίως από τους εργαζόμενους μέσα στο Ραδιομέγαρο που θεώρησαν ότι οι διαπραγματεύσεις των εκπροσώπων μας με τον αρμόδιο υφυπουργό κύριο Καψή δεν οδηγούν πουθενά. Ίσως το πρώτο αίτημα των εκπροσώπων των εργαζομένων στην Ε.Ρ.Τ., να γυρίσει ο χρόνος πίσω δηλαδή στην 11η Ιουνίου, το οποίο βγήκε μέσα από τη γενική συνέλευση και στηρίχτηκε και από τα συνδικαλιστικά μας όργανα, να ήταν ουτοπικό.
Για το θέμα της ΕΡΤ έχω σκοπό να ασχοληθώ αναλυτικότερα κάποια στιγμη
Σήμερα (Τετάρτη 11/9) στις 7:30 το απόγευμα πάντως σε μια ιδιαίτερη εκδήλωση  που θα πραγματοποιηθεί στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή, οι εργαζόμενοι  διοργανώνουν μια διαδήλωση – συναυλία, για τη συμπλήρωση τριών μηνών από το «λουκέτο» με τη συμμετοχή των (κατά αλφαβητική σειρά): Καλλιόπη Βέττα, Γεωργία Γραμματικού, Φοίβος Δεληβοριάς, Γιώργος Δημητριάδης, Στάθης Δρογώσης, Encardia, Ευσταθία, Νίκος Ζιώγαλας, Γιάννης Ζουγανέλης, Νίκος Ζούδιαρης, Χρήστος Θηβαίος, Κώστας Θωμαΐδης, Θέμης Καραμουρατίδης, Κίτρινα Ποδήλατα, Γιάννης Κότσιρας, Κώστας Λειβαδάς, Βασίλης Λέκκας, Locomondo, Αφροδίτη Μάνου, Κωστής Μαραβέγιας, Magic de Spell, Νότης Μαυρουδής, Γιάννης Μηλιώκας, Θάνος Μικρούτσικος, Αντώνης Μιτζέλος, Νατάσσα Μποφίλιου, Γιώτα Νέγκα, Λάκης Παπαδόπουλος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Μίλτος Πασχαλίδης, Γιώργος Περου, Απόστολος Ρίζος, Ρους, Σταύρος Σιόλας, Μπάμπης Στόκας, Γιώργος Τοσικιάν, Μόρφω Τσαϊρέλη, Διονύσης Τσακνής, Μαρία Τσαρουχά, Υπόγεια Ρεύματα, Μανώλης Φάμελλος, Γιάννης Χαρούλης.
Ακόμη 37 γελοιογράφοι ενώνουν τις πένες τους και δημιουργούν σκίτσα. Οι δημιουργοί που συμμετέχουν και μ’  αυτόν τον τρόπο να στηρίξουν τον αγώνα είναι: ΛΕΣΧΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΩΝ Κώστας Γρηγοριάδης, Ανδρέας Πετρουλάκης,Βασίλης Παπαγεωργίου, Ηλίας Μακρής, Μιχάλης Κουντούρης, Παναγιώτης Μήλας, Πάνος Μαραγκός, Πέτρος Ζερβός, Soloup, Σπύρος Δερβενιώτης, Τάσος Αναστασίου, Ξένου Εφη, Βαγγέλης Χερουβείμ, Πάνος Ζάχαρης, Ηλίας Ταμπακέας, Πέτρος Τσιπλάκης, Δημήτρης Γεωργοπάλης CARTOON MOVEMENT, GIANFRANCO UBER (Ιταλία), Μάνος Συμεωνάκης (Ελλάδα), MARIAN KAMENSKY (Αυστρία), RAMSES MORALES (Κούβα), RODRIGO DE MATOS (Πορτογαλία), Σοφία Μαμαλίγκα (Ελλάδα) , Θοδωρής Τιμπιλής (Ελλάδα) ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑΣ, Αντώνης Πάσσαρης, Αθανάσιος Αλατάς, Γιάννης Αντωνιάδης, Γιάννης Γερούλιας, CUT, KALI KAL, Κώστας Βουτσάς, Μανώλης Ζουλάκης, Νεκτάριος Χασάνδρας, Νίκος Φουστέρης, Πάνος Ιατρίδης, Παναγιώτης Μητσομπόνος, Σοφία Μαμαλίγκα, Σπύρος Μουρατίδης
Οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ μας περιμένουν όλους εκεί.



Όλο το άρθρο της κ. Μαριλένας Κατσίμη: http://www.chronosmag.eu/index.php/s-es-s-plgs.html

Ο αργός θάνατος των περιπτέρων

Η παγκόσμια πρωτοτυπία των περιπτέρων που συναντάται με τη συγκεκριμένη μορφή μόνο στην Ελλάδα, σε λίγο καιρό μάλλον θα ανήκει στην ιστορία. Η κρίση έχει καταφέρει οριστικό χτύπημα και σε αυτό τον κλάδο που μετρά αντίστροφα.

Στην Αθήνα έχουν κλείσει περίπου τα μισά περίπτερα από το 2009, καθώς από τα 5.500 που υπήρχαν έχουν απομείνει περίπου 3.000. Πανελλαδικά άλλες 3.000 περίπου έχουν βάλει «λουκέτο». Το Συνδικάτο Επαγγελματιών Περιπτερούχων Καπνοπωλών και Λιανέμπορων Ψιλικών Ειδών Αττικής σε συνεργασία με το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθήνας πραγματοποίησαν πρόσφατα μια ημερίδα ενημέρωσης και προβληματισμού για το νέο θεσμικό πλαίσιο που διέπει τα περίπτερα και ιδίως για τη διάθεση καπνικών προϊόντων.

Στην ημερίδα εξετάσθηκε το σύνολο σχεδόν των προβλημάτων του κλάδου και οι αλλαγές που επέρχονται με την απελευθέρωση της πώλησης καπνικών προϊόντων από σούπερ μάρκετ και άλλα παρεμφερή μαγαζιά. Όπως τονίστηκε από τους ομιλητές και τους παρευρισκόμενους, με τις αλλαγές που έχουν σημειωθεί ο κλάδος οδηγείται σε αφανισμό και η αγορά μικρής λιανικής σε μονοπώληση. Ήδη οι μεγάλες καπνοβιομηχανίες ετοίμασαν τον μηχανισμό μονοπώλησης και εκτόπισης των περιπτερούχων και των πρακτόρων χονδρικής καπνικών με την καθετοποίηση των πωλήσεων μέχρι τη λιανική.

Όπως τόνισαν πολλοί ομιλητές, «με τι ανταγωνιστικά προσόντα να ανταγωνιστείς μια βιομηχανία η οποία εκτοπίζει τους ενδιάμεσους πωλητές και πουλάει απευθείας στον καταναλωτή; Ακόμη και τα σούπερ μάρκετ που αποκτούν το δικαίωμα διάθεσης καπνικών προϊόντων θα έχουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα αφού θα μπορούν να τα “βρίσκουν” εύκολα και κεντρικά με τις καπνοβιομηχανίες σε βάρος των περιπτερούχων»!

Η καθετοποίηση κρύβει μονοπώληση

Σύμφωνα με τα όσα ειπώθηκαν, η καθετοποίηση των πωλήσεων φαινομενικά φαίνεται «καλή» για τον καταναλωτή. Πίσω της όμως κρύβεται η μονοπώληση. Όταν εξοντωθούν οι μικροί λιανοπωλητές, τότε οι βιομηχανίες και οι μεγάλοι χονδρέμποροι θα διαμορφώνουν κατά το δοκούν τις τιμές και θα εξαρτούν τους καταναλωτές, μετατρέποντάς τους σε ομήρους. Αυτό που τώρα νομίζουν ότι θα κερδίσουν με τη μείωση των τιμών για την εξόντωση των περιπτερούχων καπνοπωλών, αύριο θα το πληρώσουν πολύ ακριβά με τη μονοπώληση της αγοράς.

Στην πράξη οι περιπτερούχοι δέχονται έναν αθέμιτο και εξοντωτικό ανταγωνισμό με τις τιμές, πέρα από τις θεσμικές ανατροπές «απελευθέρωσης» που σημειώθηκαν τελευταία και εξέθεσαν το επάγγελμα σε κάθε βούληση του κάθε δήμου και της κάθε καπνοβιομηχανίας.

Τις παραπάνω επισημάνσεις έκανε με καθαρό και γλαφυρό τρόπο ο νομικός σύμβουλος του σωματείου κ. Ευάγγελος Παπαγιάννης.

Τα τρία τελευταία χρόνια το λιανεμπόριο έχασε περίπου 160 εκατ. ευρώ από ποσοστά μεικτού κέρδους που είχε πριν από το 2009. Σαν να μην έφταναν αυτά, το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο φέρνει περαιτέρω συρρίκνωση…

«Το πολυνομοσχέδιο έχει στόχο την καταστροφή της μικρής λιανικής, θέλουν να μας καταστρέψουν, εμάς που πουλάμε καπνοβιομηχανικά προϊόντα με μέσο ποσοστό κέρδους 3% και κάτω, επί της ονομαστικής τιμής. Το λαθρεμπόριο στα καπνικά έχει αυξηθεί δραματικά. Τα επίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι έχει φθάσει περίπου στο 17% και, εάν συνεχιστεί η ίδια κατάσταση, θα ξεπεράσει το 35%. Σε απόλυτα νούμερα, αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό Δημόσιο θα χάνει περισσότερα από 1,5 δισ. ευρώ ετησίως από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ). Δεν είναι τυχαίο ότι πέρασαν στο πολυνομοσχέδιο διάταξη για αγορά τσιγάρων μέχρι 50 κούτες μέσω Internet.

»Οι δήμοι στους οποίους ανατέθηκε από την Πολιτεία η διαχείριση του ζητήματος, παραβίασαν το Σύνταγμα, έβγαλαν τους αναπήρους εκτός και δημιούργησαν τα δημοτικά περίπτερα. Δεν καταργούν μόνο, αλλά ξηλώνουν περίπτερα για τα οποία υπάρχουν κάτοχοι άδειας, και στη συνέχεια δεν προκηρύσσουν θέσεις. Οι άνθρωποι αυτοί μένουν ξεκρέμαστοι χωρίς περίπτερα και θέσεις. Θα έπρεπε πρώτα να προτείνονται οι νέες θέσεις και μετά να καταργούνται οι παλιές», έχει επισημάνει σε δηλώσεις του ο γενικός γραμματέας του κλάδου Γιώργος Δούκας.

Εν τω μεταξύ το 2013 μπήκε αρνητικά, καθώς κατεγράφη πτώση 20-30% στους δύο πρώτους μήνες, η οποία ήρθε να προστεθεί στην πτώση τζίρου του 2012 οδηγώντας στο «λουκέτο» ολοένα και περισσότερα περίπτερα. Μάλιστα, ενώ αυτό θα έπρεπε να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση τζίρου σε όσα μένουν, τα στοιχεία δεν το επιβεβαιώνουν.

Σε αυτό έχει συμβάλει καθοριστικά το κόστος του καπνού. Όπως σημειώνουν οι περιπτερούχοι, «ο στριφτός καπνός έχει γίνει είδος πολυτελείας. Καλύτερα να παίρνει πουράκια ο κόσμος παρά στριφτό καπνό. Έτσι λοιπόν, αφού οι πολίτες πέρασαν από τα τσιγάρα στον καπνό, τώρα φεύγουν από τα νόμιμα μαγαζιά και πάνε στις λαϊκές. Έχει μεγάλο κόστος αυτό και όχι μόνο στα έσοδα του Κράτους. Χάνονται θέσεις εργασίας, χάνει χρήματα το ΙΚΑ, χάνει χρήματα το ΤΕΒΕ… Το λαθρεμπόριο είναι πολύ μεγάλη πληγή».

Αναδημοσίευση: http://troktiko-blog.blogspot.gr/2013/08/blog-post_6624.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+blogspot/VYlZl+%28troktiko%29

H παρακμή των Ελλήνων (φοιτητών και όχι μόνο).

Σε συνέχεια του άρθρου του  Χρήστου Γιανναρά που δημοσίευσα το Σάββατο 7/9, πως πρέπει να αναφέρω μια εκπομπή μεταδόθηκε πριν λίγο καιρό μια εκπομπή του ΣΚΑΙ 100,3. Δεν μπόρεσα να την παρακολουθήσω και την έμαθα από το παρακάτω κείμενο.

Η εκπομπή ήταν μια συζήτηση του κοινού με τον...καθηγητή κ. Χρήστο Γιανναρά, στο κατάστημα Public του Συντάγματος. Εξ αιτίας μιας ερώτησης ενός ακροατή από το κοινό, ο κ. Γιανναράς εξιστόρησε το εξής απίστευτο περιστατικό. Θα προσπαθήσουμε να το μεταφέρουμε περίπου όπως το είπε.

* * *

Μετά τα γεγονότα των Ιμίων, ο κ. Γιανναράς άνοιξε μια συζήτηση με τους φοιτητές του στο πανεπιστήμιο σχετική με τα γεγονότα αυτά. Οι περισσότεροι φοιτητές είχαν απόψεις που έδειχναν πλήρη προσωπική αδιαφορία για το θέμα. Η συμπεριφορά αυτή των φοιτητών ανάγκασε τον κ. Γιανναρά να κάνει την εξής περίπου ερώτηση: «Τελικά τι θα προτιμούσατε; Ελευθερία με αγώνες και θυσίες ή καλοπέραση με σκλαβιά;».
Η απάντηση που έδωσαν όλοι μαζί οι φοιτητές, μηδενός εξαιρουμένου, ήταν το δεύτερο. Δηλαδή «καλοπέραση με σκλαβιά».
Επομένως όταν οι φοιτητές το 1996 ήταν έτοιμοι να σκλαβωθούν αρκεί να μην χάσουν την καλοπέραση, τότε δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει ο σημερινός καναπές. Και φυσικά δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει και η σημερινή στάση του ονομαζόμενου ακόμα φοιτητικού κινήματος, απέναντι στην σημερινή πτώχευση και τη σκλαβιά της Ελλάδας.
Η άποψη του κ. Γιανναρά ήταν ότι η στάση αυτή του Έλληνα, καλλιεργήθηκε συστηματικά ...από το σύστημα και έτσι έχουμε φτάσει στο σημερινό κατάντημα, το οποίο (λέμε εμείς) προκαλεί την παγκόσμια απορία.
Και σε αυτό ακριβώς το σημείο είναι που κάνουν λάθος οι ξένοι. όσο ο Έλληνας της μεταπολίτευσης ευημερούσε με δανεικά κανένας δεν μιλούσε και όσοι λίγοι το κάνανε χαρακτηριζόντουσαν αμέσως γραφικοί.
Τώρα που αφαιρέσαν την καλοπέραση όμως ο "χαζοχαρούμενος" Έλληνας άρχισε να ξυπνάει. Ποιός τύπος είναι πio  εύκολα ελεγχόμενος απο  τους ξένους  ο "χάχολος" της μεταπολίτευσης ή ο απογοητευμένος και οργισμένος του μνημονίου;

Αναδημοσίευση: http://www.defencenet.gr/defence/item/%CF%84%CE%B9-%CE%B8%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B1%CF%84%CE%B5-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CE%B3%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B8%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B5-%CF%83%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CE%B2%CE%B9%CE%AC-%CE%B7-%CE%B5%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%AE-%CE%AD%CE%B3%CE%B9%CE%BD%CE%B5

H νέμεση να αποτρέψει την εκδίκηση

Ενδιαφέρων άρθρο του Χρήστου Γιανναρά που δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή» της 11^ης  Αυγούστου.

* * *

Ο «μέσος» πολίτης, ο χωρίς ειδικές γνώσεις λειτουργίας της οικονομίας, έχει ένα καίριο ερώτημα – είναι λογικό να υποθέτουμε ότι το έχει: Tού λένε ότι το μεγαλύτερο μέρος του τεράστιου (πράγματι) ποσού «βοήθειας» που χορηγούν στην Eλλάδα οι δανειστές της για την ανάκαμψη της οικονομίας της, έχει πια (με δόσεις) εκταμιευθεί. Oμως στην «πραγματική οικονομία» της χώρας, είναι σε όλους φανερό, δεν έχει εισρεύσει ούτε ελάχιστο ίχνος αυτού του χρήματος. H αγορά παραμένει σε βαθύτατο κώμα, η ανεργία καλπάζει νεκρώνοντας κάθε κοινωνική δυναμική, ο λαός βυθίζεται σε παραλυτικό πανικό. Πού πηγαίνει λοιπόν η γαλαντόμος βοήθεια, γιατί χρήμα ακούμε και χρήμα δεν βλέπουμε;
H απάντηση που δίνεται, βεβαιώνει: Mε το μικρότερο μέρος αυτών των χρημάτων εξοφλούνται κρατικά χρέη και τοκοχρεωλύσια. Tο μεγαλύτερο μέρος χορηγείται στις τράπεζες για την «ανακεφαλαιοποίησή» τους. Xωρίς την «ανακεφαλαιοποίηση» των Tραπεζών η οικονομία της χώρας είναι αδύνατο να επανενεργοποιηθεί. Aν συνειδητοποιήσει ο αδαής πολίτης ποιου μεγέθους χρηματικά ποσά απαιτεί η «ανακεφαλαιοποίηση» των Tραπεζών, την ταυτίζει με εφιαλτική συμφορά, κυριολεκτικό ολοθρεμό. Διότι, για τις τρέχουσες ανελαστικές ανάγκες του κράτους η κυβέρνηση δανείζεται, κατά διαστήματα, ποσά της τάξεως του ενός, δύο, τριών δισεκατομμυρίων ευρώ. Eνώ η κατά δόσεις βοήθεια που της έχει ώς τώρα εκταμιευθεί, φτάνει περίπου τα διακόσια δισεκατομμύρια!
Πρέπει λοιπόν να μάθει ο πολίτης τι είναι αυτή η «ανακεφαλαιοποίηση», που σαν προμηθεϊκός γύπας τρώει το συκώτι της ελλαδικής κοινωνίας καρφωμένης στον βράχο του χρέους. Nα μάθει ότι είναι το χρήμα που εκβιαστικά, γκανγκστερικά λήστευαν από τις Tράπεζες τα κόμματα. Eπί χρόνια.
Eίναι διεθνής κανόνας ότι για να λειτουργήσει με αξιοπιστία μια Tράπεζα, πρέπει να διαθέτει δικό της κεφάλαιο ίσο με το 10% (τουλάχιστον) του κύκλου εργασιών της (καταθέσεων που δέχεται και δανείων που χορηγεί). Στις ελληνικές Tράπεζες αυτό το απαραίτητο αποθεματικό κεφάλαιο μειώθηκε τα τελευταία χρόνια σε σημείο απαγορευτικό για τη λειτουργία των Tραπεζών. Oι Tράπεζες δεν μπορούν πια να δανείσουν τους πολίτες (επιχειρηματίες, κατασκευαστές, καλλιεργητές, εμπόρους) ώστε να κινηθεί χρήμα στην αγορά και να ζωντανέψει η νεκρωμένη οικονομία.
Ποιος ήταν ο λόγος που μειώθηκε το αποθεματικό των Tραπεζών; Oι επεμβάσεις των κυβερνήσεων, δηλαδή του κομματικού κράτους. Oι κυβερνήσεις υποχρέωναν τις Tράπεζες να χορηγούν δάνεια τεράστια, εξωφρενικά, που ήταν αδύνατο να εξοφληθούν ποτέ. Σε ποιους; Στα ίδια τα κόμματα, που τα έξοδα λειτουργίας τους και αυτοδιαφήμισής τους ήταν αχαλίνωτα, επομένως τα χρέη τους ιλιγγιώδη. Aλλά οι Tράπεζες εκβιάζονταν να δανείζουν και δημόσιους οργανισμούς, που τα έσοδά τους είχε λεηλατήσει το κομματικό κράτος. Nα δανείζουν, χωρίς προοπτική επιστροφής, επιχειρηματίες διαπλεκόμενους με τα κόμματα, εργολήπτες και προμηθευτές του Δημοσίου που μοιράζονταν με τους πολιτικούς τη λωποδυσία του κοινωνικού χρήματος.
Aυτό σημαίνει ότι, πιθανότατα, το σύνολο της παρεχόμενης σήμερα διεθνούς βοήθειας προς την Eλλάδα έχει κιόλας ξοδευτεί, χωρίς να έχουν ακόμα καλυφθεί οι «τρύπες», τα κενά, τα ελλείμματα που δημιούργησαν οι κακουργίες των κομματανθρώπων. Kαι ο πολίτης, με το επίσης λεηλατημένο βάναυσα, από τους ίδιους, εισόδημά του, την κατεστραμμένη ζωή του, ασφυκτιά παγιδευμένος στον πνιγμό του παραλόγου: Πώς κατάφεραν αυτοί που βαρύνονται με το κατάφωρο κακούργημα του υπερδανεισμού της χώρας και την (απομνημειωμένη λογιστικά) κλοπή των τραπεζικών αποθεματικών κεφαλαίων, αυτοί οι ίδιοι να διαχειρίζονται και τη «σωτηρία» μας από τη γενοκτονική καταστροφή που απεργάστηκαν;
H απάντηση στο ερώτημα είναι απλή, όσο περισσότεροι πολίτες τη συνειδητοποιούν τόσο θα δυναμώνει η ελπίδα: Tα κατάφεραν να επιπλέουν οι υπόδικοι, γιατί πρόλαβαν να σφετεριστούν τη σύνταξη του Συντάγματος. Aναθεωρούν κάθε τόσο το Σύνταγμα, το κόβουν και το ράβουν για να το φέρουν στα μέτρα τους: να είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη η κομματοκρατία, νομιμοποιημένη η αυθαιρεσία και η φαυλότητα, να έχουν ασυλία οι κομματάνθρωποι για οποιοδήποτε έγκλημα, να κλέβουν, να ληστεύουν χωρίς να ελέγχονται από κανέναν. Eλπίδα για τους Eλληνες θα υπάρξει, όταν μια κρίσιμη μάζα πολιτών συνειδητοποιήσει ότι πραγματική έξοδος από τον σημερινό εφιάλτη είναι μόνο μία: Συντακτική Eθνοσυνέλευση και καινούργιο Σύνταγμα. Mε αποκλεισμό, μέσω της λαϊκής ψήφου, όλων όσοι με οποιονδήποτε τρόπο συνέργησαν στη σημερινή καταστροφή και ντροπή.
Bέβαια, η κρίσιμη μάζα που θα απαιτήσει κοινωνικό μετασχηματισμό μέσω αλλαγής του Συντάγματος, δεν θα προκύψει με ευχολόγια ούτε με αρθρογραφίες «διανοουμένων». Θα σχηματιστεί, όταν η αγανάκτηση, η οργή, ο πνιγμός της αδικίας σφυρηλατήσουν ωριμάζοντας κάποια ανυποχώρητα, πάγκοινα αιτήματα. Πώς ξεκίνησαν μεγαλοαστοί (και όχι «προλετάριοι») την αντίσταση στη χούντα, έτσι η κοινή οργή θα υποχρεώσει δικαστικούς με ραχοκοκαλιά και ταλαντούχους νομικούς να τολμήσουν πρωτοβουλίες για να λειτουργήσει νέμεση. Δεν γίνονται ριζοσπαστικές κοινωνικές (συνταγματικές) μεταρρυθμίσεις χωρίς συνεπή, τίμια κάθαρση. Kαι το κατεπείγον αίτημα είναι, να χειριστούν την κάθαρση οι εκτός κοινοβουλίου κοινωνικοί θεσμοί, όχι η εκτός κοινοβουλίου απρόσωπη μάζα.
Eχει τεράστια συμβολική (αλλά και πραγματιστική - οικονομική) σημασία να δημευθούν οι περιουσίες των αυτουργών της καταστροφής: Oσων εισηγούντο και όσων αποφάσιζαν τον εγκληματικό υπερδανεισμό της χώρας, τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων, την καταλήστευση των δημόσιων οργανισμών, τις εκβιαστικές τραπεζικές δανειοδοτήσεις. Oσων εισηγούντο και όσων αποφάσιζαν να κατευθύνονται αυτοί οι πακτωλοί στα κομματικά ταμεία, στην εξυπηρέτηση του πελατειακού κράτους, στον διαπλεκόμενο με τα κόμματα.«χλιδάτο» υπόκοσμο. Nα δημευθούν οι περιουσίες όσων υπερψήφιζαν στη Bουλή (νομιμοποιούσαν) τις κακουργηματικές αποφάσεις. Oσων, από υπουργικούς ή άλλους διοικητικούς θώκους, τις εκτελούσαν. Oσων επωφελήθηκαν από την εκτέλεση των αποφάσεων πλουτίζοντας με το «εγκεκριμένο» προϊόν κλοπής του κοινωνικού χρήματος – εργοληπτών, προμηθευτών, μεσαζόντων.
H ελληνική κοινωνία πρέπει και δικαιούται να σταθεί στα πόδια της, να ξαναζήσει. Oχι επειδή έχει Iστορία, ένδοξους προγόνους, γλώσσα – αυτά είναι πια χαμένα εδώ και χρόνια, και η απώλεια έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που αποκλείεται να δικαστεί.
Πρέπει να σταθεί στα πόδια της η ελληνική κοινωνία, γιατί έχει ακόμα ανθρώπινη ποιότητα πολύτιμη – μειονοτική, χλευασμένη, εξουθενωμένη, αλλά ελληνική. Kαι η ελληνική ιδιαιτερότητα μπορεί να είναι ακόμα μέτρο ποιότητας με ιστορική δυναμική.

Γερμανική εφημερίδα του 1897 περιγράφει την Ελλάδα του σήμερα

Το απόσπασμα που ακολουθεί αποτελεί δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Schlei-Bote στις 17 Μαϊου 1897 και αναφέρεται στην τότε πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας.
Αν και περισσότερο από 100 χρόνια πριν το δημοσίευμα μοιάζει να ναι βγαλμένο από τη σημερινή πραγματικότητα. Διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, γη και ύδωρ στους δανειστές, ανεπαρκές πολιτικό σύστημα, με μόνο θύμα όπως και τώρα τον ελληνικό λαό. Λες και πρόκειται για σημερινό δημοσίευμα.

Το απόσπασμα δημοσιεύτηκε από το γερμανό συγγραφέα Dirk Muller στο βιβλίο του «Σύγκρουση» από τις εκδόσεις Λιβάνη.

* * *

Τα έργα για την κατασκευή της διώρυγας της Κορίνθου

«Μπορεί το ελληνικό κράτος να είναι φτωχό, αλλά δεν ευθύνεται αυτό. Χειρότερη ακόμη και από τη φτώχεια του όμως είναι η δεινή δημοσιονομική κατάσταση της χώρας. Όποια και αν είναι η σύνθεση των υπουργείων, υπάρχει μονίμως έλλειψη χρηματικών πόρων. Εκατομμύρια και εκατομμύρια που κανονικά θα έπρεπε να διατίθενται για την υλοποίηση μεγάλων και ωφέλιμων για τη χώρα έργων μπαίνουν σε άλλες τσέπες αντί για τις τσέπες των μηχανικών και των εργατών που εκτελούν τις εργασίες.

Ενδεικτικά, κατά την κατασκευή της περίφημης διώρυγας της Κορίνθου εξανεμίστηκαν 80 εκατομμύρια..Μετά την προσάρτηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα από την Τουρκία στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας έως τους γάμους του διαδόχου του θρόνου πρίγκιπα Κωνσταντίνου με την πριγκίπισσα της Σοφία της Πρωσίας οι έλληνες υπουργοί Οικονομικών τσέπωναν το ένα δάνειο ύψους 100 εκατομμυρίων μετά το άλλο, Μεγάλες τράπεζες στο Γερμανικό Ράιχ, στη Γαλλία και στην Αγγλία αναλάμβαναν με προθυμία τη διαμεσολάβηση και όλα αυτά τα πανέμορφα ποσά που η αξίας τους έχει πλέον απομειωθεί κατά τα 2/3 θα πάνε χαμένα αν δεν προκύψει βέβαια ανατροπή του καθεστώτος.

Το δημόσιο χρήμα στην Ελλάδα διασπαθίζεται αμέσως αφού δεν γίνεται καμία αξιόλογη προσπάθεια αξιοποίησής του προς το συμφέρον της χώρας. Ακόμη και για στρατιωτικούς σκοπούς δεν απομένει τίποτα. Τα δανειζόμενα κεφάλαια βρέθηκαν πρόσφατα στο επίκεντρο της διαμάχης για τις τρέχουσες κρατικές δαπάνες, τις οποίες οφείλουν να καλύψουν οι φορολογούμενοι πολίτες.

Στη σύγχρονη Ελλάδα ωστόσο είθισται οι υποστηρικτές του εκάστοτε πρωθυπουργού και οι δικοί του άνθρωπο να θεωρούν αποκλειστικό τους προνόμιο να πληρώνουν όσο λιγότερους φόρους γίνεται στο κράτος ή ακόμη καλύτερα να μην πληρώνουν καθόλου. Καθώς η Ελλάδα αλλάζει περίπου δύο κυβερνήσεις το χρόνο, μπορεί κανείς να υπολογίσει πόσοι από τους πληρωτέους φόρους καταβάλλονται τελικά. Πόσα τρυφερά και στοργικά συναισθήματα τρέφουν οι κυβερνήσεις για τους ψηφοφόρους αποδεικνύεται από το γεγονός ότι όλοι οι υπουργοί ψήφισαν εντελώς αβασάνιστα υπέρ της μείωσης των αποδόσεων για τους ξένους κατόχους ελληνικών κρατικών τίτλων, ενώ στους Έλληνες κατόχους εξακολουθούν να καταβάλλονται κανονικά»

Αναδημοσίευση: http://mlagananews.blogspot.gr/2013/08/1897.html

Μια Γερμανίδα μας λέει γιατί έρχεται διακοπές στην Ελλάδα

Τέλειωσε το καλοκαίρι (και η θερινή τουριστική περίοδος φτάνει στο τέλος της) η χώρα μας κατακλύστηκε από  επισκέπτες διαφόρων εθνικοτήτων. Άνθρωποι από όλων των κόσμο ήρθαν και απήλαυσαν το μαγευτικό τοπίο, τον ήλιο, την θάλασσα, την ελληνική κουζίνα και την φιλοξενία των ντόπιων.

Πόσο έχει επηρεάσει η οικονομική και η κοινωνική κρίση που υπάρχει στην χώρα μας την γνώμη των ίδιων επισκεπτών; Μία γνωριμία με Γερμανίδα τουρίστρια ήταν αρκετό για να με βάλει σε σκέψεις.

Η Έρικα από το Βερολίνο έρχεται στην Ελλάδα από τα παιδικά της χρόνια.

«Κάθε χρόνο ερχόμασταν διακοπές στην Ελλάδα με τους γονείς μου, έτσι συνέχισα και εγώ την παράδοση της οικογένειας μου με την κόρη μου» όπως μας είπε.

Παράδεισο αποκάλεσε την χώρα μας, «έχω γυρίσει ήδη πολλά μέρη της χώρας σας και συνεχίζω ενώ η κόρη μου παντρεύτηκε Έλληνα και ζει μόνιμα πια στην όμορφη Κρήτη».

«Οι φίλοι μου με είπαν τρελή επειδή έρχομαι στην Ελλάδα, μάλιστα κάποιοι με ρώτησαν πόσο επικίνδυνα είναι; Πιστεύουν ότι η χώρας σας είναι πολύ επικίνδυνη και ειδικότερα για τους Γερμανούς εξαιτίας της πολίτικης στάσης που κρατά η Γερμανία, φυσικά και δεν έχουν όλοι την ίδια γνώμη αλλά η προπαγάνδα που γίνεται από κάποια Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης επηρεάζει τους Γερμανούς να έχουν αρνητική γνώμη για την Ελλάδα» πρόσθεσε η Έρικα.

Λάτρεψε την Ελλάδα όχι μόνο για τα μαγευτικά τοπία, τον ήλιο, την θάλασσα και τον μουσακά, άλλα για τον πολιτισμό, την νοοτροπία, την φιλοξενία της και την πλούσια ελληνική γλώσσα,την οποία και μαθαίνει.
«Δεν μπορώ να πιστέψω», λέει με έκπληξη η Έρικα, «πόσο σκληρά δουλεύουν οι Έλληνες και πόσο δύσκολη είναι η ζωή εδώ. Βλέπεις γυναίκες να δουλεύουν στα χωράφια σαν άντρες, να βοηθούν τους συζύγους τους στις χειρωνακτικές δουλειές, να ασχολούνται με την καλλιέργεια και την αγροτική ζωή. Η ζωή στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολη, ενώ παράλληλα στο Βερολίνο η ζωή είναι πολύ πιο εύκολη».

«Η καθημερινότητα στην Ελλάδα δεν θυμίζει, την ζωή του Έλληνα με τα πολλά αυτοκίνητα, τα πολυτελή σπίτια και τα ακριβά σκάφη που πιστεύουν πολλοί στην χώρα μου ότι έχετε στην Ελλάδα, αλλά αυτά
προβάλλουν και τα ΜΜΕ» συνεχίζει η Γερμανίδα φίλη μας.

Η Έρικα πάντα θα έρχεται στην Ελλάδα για τις διακοπές της, όπως μας είπε και συμπλήρωσε: «Όσο μπορώ θα διαψεύδω τις άσχημες φήμες που ακούγονται στην χώρα μου για την Ελλάδα».

Αναδημοσίευση: http://trelogaidouri.blogspot.gr/2013/08/blog-post_2424.html