Ποια παπούτσια είναι επικίνδυνα για το γόνατο

Στον κόσμο της μόδας όσο πιο εκκεντρικό είναι ένα παπούτσι τόσο το καλύτερο. Τα τελευταία χρόνια οι σχεδιαστές λανσάρουν υβριδικές δημιουργίες που συνδυάζουν διαφορετικά στυλ, όπως τα flip-flop stilettos, επιδιώκοντας να κερδίσουν τις εντυπώσεις, αλλά και τις καρδιές των καταναλωτών, εις βάρος πολλές φορές της υγείας των κάτω άκρων.

• • •

Λίγα χρόνια πριν έκαναν το ντεμπούτο τους τα ballet sneakers (sneakerinas), μια μίξη αθλητικών παπουτσιών και κομψών flat μπαλαρίνων που έγιναν τάση. Παρά τον κομψό σχεδιασμό τους, ωστόσο, αρκετά μοντέλα δεν έχουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά ενός παπουτσιού που παρέχει σωστή στήριξη, που απορροφά τους κραδασμούς και διατηρεί σωστή ευθυγράμμιση από τον άκρα πόδα έως το ισχίο, με συχνή συνέπεια την εμφάνιση πόνου. Τα γόνατα υφίστανται τη μεγαλύτερη καταπόνηση.

«Τα παπούτσια είναι κάτι περισσότερο από μόδα. Ο τρόπος που είναι σχεδιασμένα μπορεί να αλλάξουν την ευθυγράμμιση του ποδιού και την ένταση της πίεσης που ασκείται στην άρθρωση του γόνατος. Γι’ αυτό μια λάθος επιλογή μπορεί να επιδεινώσει υφιστάμενα προβλήματα ή να οδηγήσει σε ανάπτυξη νέων», προειδοποιεί ο εξειδικευμένος στις αρθροπλαστικές ισχίου & γόνατος Oρθοπαιδικός Xειρουργός δρ Αθανάσιος Τσουτσάνης.

Πιο συγκεκριμένα, κατά τη βάδιση ή το τρέξιμο ο άκρος πόδας και το γόνατο συνεργάζονται για να απορροφήσουν τους κραδασμούς και να διατηρήσουν την κίνηση ομαλή. Όταν είναι σωστά ευθυγραμμισμένα, το φορτίο κατανέμεται ομοιόμορφα σε όλη την άρθρωση του γόνατος. Με τη χρήση υποδημάτων που δεν παρέχουν σωστή στήριξη ή που αναγκάζουν το πόδι να παίρνει αφύσικη θέση, διαταράσσεται αυτή η ευθυγράμμιση, με συνέπεια  να ασκείται μεγαλύτερη πίεση σε συγκεκριμένα σημεία του γόνατος, προκαλώντας φθορές και αυξάνοντας τον κίνδυνο για εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας ή επιτάχυνση της εξέλιξής της.

Ενώ τα ψηλοτάκουνα είναι πασίγνωστο ότι μεταβάλλουν την ευθυγράμμιση, λόγω της μετατόπισης του βάρους του σώματος προς τα εμπρός, είναι πολύ λιγότερο γνωστό ότι τα φλατ παπούτσια κάνουν το ίδιο αλλά με διαφορετικό τρόπο.

Επειδή η σόλα του παπουτσιού είναι επίπεδη ή σχεδόν επίπεδη, δεν στηρίζεται η καμάρα του ποδιού, η οποία λειτουργεί ως φυσικό αμορτισέρ βοηθώντας στην ομοιόμορφη κατανομή του βάρους σε όλο το πόδι. Χωρίς τη σωστή στήριξή της το πόδι παρουσιάζει κακή ευθυγράμμιση, οδηγώντας σε ανισορροπίες του σώματος και πόνο στο γόνατο.

Αν και φαινομενικά άνετα, ο σχεδιασμός τους δεν μπορεί να καλύψει και επομένως υποστηρίξει ολόκληρη τη δομή του πέλματος για να επιτευχθεί βιομηχανική ισορροπία. Το πόδι προσπαθεί να αντισταθμίσει την έλλειψη σταθερότητας, προκαλώντας αφύσικη στροφή των γονάτων, που επηρεάζει τον τρόπο βάδισης και ασκεί περιττή πίεση στην άρθρωση, προκαλώντας πόνο και δυσφορία.

Η δε ανομοιόμορφη κατανομή του βάρους που προκαλείται λόγω ευθειασμού της φτέρνας με τα δάκτυλα είναι ένα επιπλέον πρόβλημα, γιατί έτσι ασκείται πίεση στο πίσω μέρος του ποδιού και στη συνέχεια στην άρθρωση του γόνατος. Μόνο τα παπούτσια που η φτέρνα βρίσκεται σε μετρίως υπερυψωμένη θέση συγκριτικά με τα δάκτυλα αποφορτίζει, όχι μόνο τα γόνατα αλλά και τη σπονδυλική στήλη. Επιπλέον, η έλλειψη αντικραδασμικής τεχνολογίας ασκεί πρόσθετη πίεση, ειδικά όταν η βάδιση γίνεται σε σκληρό ή ανώμαλο έδαφος.

Συνεπώς, τα συγκεκριμένα παπούτσια δεν συστήνονται για πολύωρη ορθοστασία, βάδιση ή τρέξιμο. Η χρήση τους θα πρέπει να αποφεύγεται ιδιαίτερα από άτομα που έχουν πρόβλημα με τη μέση τους, προδιάθεση για οστεοαρθρίτιδα ή ήδη πάσχουν από αυτήν.

«Η οστεοαρθρίτιδα προκαλείται όταν ο χόνδρος που καλύπτει και προστατεύει τα οστά μιας άρθρωσης, απορροφώντας τους κραδασμούς, φθείρεται, επηρεάζοντας τους ιστούς που την περιβάλλουν. Ένα γόνατο με οστεοαρθρίτιδα μπορεί να παρομοιαστεί με ένα αυτοκίνητο που έχει φθαρμένα αμορτισέρ – κάθε ανωμαλία του οδοστρώματος γίνεται ιδιαίτερα αισθητή επειδή τίποτα δεν μπορεί να απορροφήσει την πρόσκρουση.

Παρότι η γενετική παίζει ρόλο και η γήρανση είναι η κύρια αιτία εμφάνισής της, δεν είναι η μοναδική. Η πάθηση μπορεί να εμφανιστεί μετά από έναν οξύ τραυματισμό ή από επαναλαμβανόμενους μικροτραυματισμούς που δεν επουλώνονται, οδηγώντας στην πρόωρη αποδόμησή του χόνδρου ακόμα και νεαρών ατόμων.

Αυτή η χρόνια, εκφυλιστική πάθηση δεν αναστρέφεται και οι προσπάθειες εστιάζουν στην καθυστέρηση της εξέλιξής της με παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, όπως η άσκηση και η μείωση του σωματικού βάρους. Στους ασθενείς που αυτές οι τροποποιήσεις δεν επαρκούν και τα συμπτώματα είναι έντονα υπάρχουν φαρμακευτικές αγωγές που κατευνάζουν τον πόνο, μειώνουν το οίδημα και τη δυσκαμψία. Όταν η συντηρητική αντιμετώπιση δεν καταφέρνει να ανακουφίσει, η χειρουργική επέμβαση δίνει την οριστική λύση.

Η ολική αρθροπλαστική γόνατος με την τεχνική ελάχιστης επεμβατικότητας MIK και με τη χρήση ρομποτικής υποβοήθησης προσφέρει ταχύτερη ανάρρωση συγκριτικά με τις παλαιότερες, αφού γίνονται με μικρότερες τομές αφήνοντας ανέπαφο τον εκτατικό μηχανισμό του γόνατος. Ελαχιστοποιούν τον μετεγχειρητικό πόνο και τον κίνδυνο μετάγγισης κατά τη διάρκεια του χειρουργείου αλλά και θρόμβωσης, αφού η κινητοποίηση γίνεται την ίδια ημέρα της επέμβασης. Σημαντικό είναι επίσης ότι οι ασθενείς επιστρέφουν στο σπίτι τους εντός 48 ωρών, έχοντας αυτονομία», εξηγεί.

Στις παρεμβάσεις για την πρόληψη των τραυματισμών και των παθήσεων που έπονται αυτών, περιλαμβάνεται η διατήρηση ενός υγιούς βάρους, η ενδυνάμωση των μυών του ποδιού και η χρήση σωστών υποδημάτων. Κριτήρια επιλογής είναι: 

• το σωστό μέγεθος – όταν δεν εφαρμόζουν σωστά οδηγούν σε ενόχληση, αστάθεια και τραυματισμούς,
• η καλή στήριξη και αντικραδασμική προστασία στην καμάρα, αναλόγως του ύψους της,
• η τέλεια εφαρμογή τους – δεν πρέπει να είναι στενά ή χαλαρά,
• το είδος της χρήσης – διαφορετικά παπούτσια είναι κατάλληλα για τρέξιμο, διαφορετικά για βόλτες στην πόλη, για χορό ή για ένα δείπνο σε κάποιο εστιατόριο.

«Στο γόνατο μπορεί να εμφανίζεται ήπια ενόχληση ή περιστασιακός πόνος όταν η άρθρωση καταπονείται, έως έντονος πόνος ακόμα και σε φάση ηρεμίας. Ενδείξεις που υποδηλώνουν υποκείμενα προβλήματα που απαιτούν επαγγελματική αξιολόγηση είναι η επιμονή του πόνου για περισσότερο από μερικές ημέρες παρά την ξεκούραση, η ύπαρξη οιδήματος ή αστάθειας και η δυσκολία βάδισης. Η έγκαιρη αξιολόγηση προσφέρει καλύτερα αποτελέσματα και αποτρέπει περαιτέρω βλάβες», καταλήγει ο δρ Τσουτσάνης.

 

 

Αναδημοσίευση: enallaktikos.gr

Δημογραφικό: Εξαφανίζεται σταδιακά ο Ελληνικός πληθυσμός, το 2050 δεν θα υπερβαίνει τα 5.000.000

Η Ελλάδα χωρίς Έλληνες δεν μπορεί να υπάρξει! Αυτό το αυτονόητο δεδομένο δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψιν από την παρούσα Κυβέρνηση, αλλά και από το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού συστήματος.

Έτσι τα στοιχεία, που προκύπτουν είναι συντριπτικά: Το μείζον πρόβλημα της χώρας μας, πιο πάνω και από τις απειλές της Τουρκίας ,είναι η σταδιακή συρρίκνωση του Ελληνικού πληθυσμού, που υπολογίζεται ότι το 2050 θα έχει μειωθεί κοντά στα 5.000.000 !

Άλλωστε και τα τρέχοντα μεγέθη είναι απογοητευτικά !

Το 2025 η Ελλάδα σημείωσε ένα θλιβερό ρεκόρ: Ήταν η χρονιά ,που οι γεννήσεις ήταν οι λιγότερες στην Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος!

• • •

Το δημογραφικό ζήτημα εξελίσσεται σε μία από τις σοβαρότερες και πιο υπαρξιακές απειλές για την Ελλάδα, με τα στατιστικά δεδομένα να σκιαγραφούν μια εικόνα βαθιάς κρίσης χωρίς εύκολη έξοδο. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 και μετά, η χώρα καταγράφει σταθερά περισσότερους θανάτους από γεννήσεις, μια τάση που –σύμφωνα με τους ειδικούς– δεν πρόκειται να ανατραπεί ούτε στις επόμενες δεκαετίες, ακόμη κι αν υπάρξει κάποια επιβράδυνση της πτώσης των γεννήσεων.

Η πορεία των φυσικών ισοζυγίων, τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, αποκαλύπτει ότι η γήρανση του πληθυσμού δεν είναι πλέον μια μακρινή απειλή, αλλά μια πραγματικότητα που ήδη διαμορφώνει το κοινωνικό και οικονομικό τοπίο της χώρας. Οι προβολές της Eurostat είναι αποκαλυπτικές: μέχρι το 2050 ο πληθυσμός της Ελλάδας αναμένεται να μειωθεί κατά 14%, ενώ έως το 2100 εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει στα 7,3 εκατομμύρια κατοίκους.

Τα επίσημα στοιχεία επιβεβαιώνουν το μέγεθος του προβλήματος. Σύμφωνα με τα δεδομένα που δημοσιοποιήθηκαν στα τέλη του 2025 για το έτος 2024, ο μόνιμος πληθυσμός της χώρας την 1η Ιανουαρίου 2025 υπολογίστηκε σε 10.372.335 άτομα, καταγράφοντας μια μικρή αλλά ανησυχητική μείωση. Η πτώση αυτή θα ήταν σαφώς μεγαλύτερη αν δεν υπήρχε η θετική καθαρή μετανάστευση, η οποία λειτούργησε ως προσωρινό «φρένο» στη δημογραφική συρρίκνωση.

Ωστόσο, τα πρώτα δεδομένα για το 2025 προκαλούν σοκ. Όπως παρουσιάστηκε στην εκπομπή του MEGA «Εξελίξεις Τώρα» από τον καθηγητή εργατικού δικαίου Αλέξη Μητρόπουλο, το 2024 καταγράφηκε ο χαμηλότερος αριθμός γεννήσεων στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας, από το 1932. «Η τελευταία τετραετία είναι η χειρότερη, ενώ στην περίοδο 2011–2025 χάθηκαν περίπου 600.000 γεννήσεις», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Η εικόνα αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στα γραφήματα: το 2010, χρονιά-ορόσημο της οικονομικής κρίσης, οι γεννήσεις ανέρχονταν σε 114.766. Μέσα σε 15 χρόνια, ο αριθμός αυτός κατέρρευσε στις 66.532, με την πτωτική πορεία να μην παρουσιάζει καμία ουσιαστική διακοπή. Την ίδια περίοδο, τα αρνητικά φυσικά ισοζύγια –περισσότεροι από 510.000 επιπλέον θάνατοι σε σχέση με τις γεννήσεις από το 2011 έως το 2024– συνέβαλαν καθοριστικά στη συνολική μείωση του πληθυσμού, η οποία εκτιμάται σε περίπου 715.000 άτομα.

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες προβολές των Ηνωμένων Εθνών και της Eurostat για την περίοδο 2025-2050, οι εκτιμήσεις συγκλίνουν σε ένα ανησυχητικό συμπέρασμα: το αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων και θανάτων στην Ελλάδα θεωρείται πλέον μη αναστρέψιμο. Η οικονομική αβεβαιότητα, η ανεργία, οι εξαντλητικοί ρυθμοί εργασίας, αλλά και η απουσία ουσιαστικών πολιτικών στήριξης της οικογένειας –όπως επαρκείς παιδικοί σταθμοί και άδειες γονέων– λειτουργούν αποτρεπτικά για τη δημιουργία οικογένειας.

Παρά τις πολιτικές συζητήσεις, οι λύσεις παραμένουν περισσότερο θεωρητικές παρά εφαρμόσιμες. Ανάλυση της Allianz Trade επισημαίνει ότι ίσως μεγαλύτερη σημασία από τα επιδόματα έχει η διασφάλιση ίσων ευκαιριών για όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως οικογενειακού εισοδήματος. Παράλληλα, υπογραμμίζεται η ανάγκη έγκαιρης προσαρμογής της αγοράς εργασίας και των συνταξιοδοτικών συστημάτων στη νέα δημογραφική πραγματικότητα.

Πέρα από την εργασιακή ανασφάλεια και το αυξανόμενο κόστος ζωής, καθοριστικό ρόλο παίζει και το κόστος εκπαίδευσης των παιδιών, όπως και το στεγαστικό ζήτημα. Η πρόσβαση σε προσιτή στέγαση και σε στεγαστικά δάνεια φαίνεται να ενισχύει τη δημιουργία οικογένειας, ενώ η εκτόξευση των ενοικίων και των τιμών ακινήτων λειτουργεί αποτρεπτικά για τη γονεϊκότητα. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η ανεργία στην ηλικιακή ομάδα 25–39 ετών, όπου η απόκτηση παιδιών συχνά αναβάλλεται επ’ αόριστον σε περιόδους οικονομικής αστάθειας.

Το οικονομικό βάρος είναι επίσης τεράστιο. Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, το συνολικό κόστος ανατροφής ενός παιδιού μέχρι τα 18 έτη κυμαίνεται μεταξύ 215.000 και 233.000 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε σχεδόν 1.000 ευρώ τον μήνα. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η χαμηλή γεννητικότητα δεν αποτελεί παροδικό φαινόμενο, αλλά μια νέα κανονικότητα που απειλεί να αναδιαμορφώσει ριζικά το μέλλον της χώρας.

Η Ελλάδα, όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία, δεν βρίσκεται απλώς μπροστά σε ένα δημογραφικό πρόβλημα. Βρίσκεται αντιμέτωπη με μια βαθιά κοινωνική μετάβαση, της οποίας οι συνέπειες θα γίνουν αισθητές σε κάθε πτυχή της ζωής – από την οικονομία και την εργασία, μέχρι την κοινωνική συνοχή και την ίδια τη βιωσιμότητα του κράτους.

 

 

Αναδημοσίευση: europost.gr

Δεύτερη θητεία Τραμπ: Η διεθνής πολιτική πλέον έγινε απρόβλεπτη και πολύ πιο ενδιαφέρουσα

Την περασμένη βδομάδα – την Τρίτη 20 Ιανουαρίου - μπήκαμε στον δεύτερο χρόνο της δεύτερης θητείας του πλανητάρχη. Του Ντόναλτ Τρασμπ.

Την χρονιά που μας πέρασε δεν έδειξε και πολλά πράγματα που δεν περιμέναμε. Συνομιλεί με τον Πούτιν, μία φορά δια ζώσης …και ποιος ξέρει πόσες τηλεφωνικά. Επιβεβαιώνει πως είναι φίλος του ο Ερτογαν και ο Νετανιάχου. Με ότι σημαίνει αυτό, Προσεγγίζει την Κίνα μετά από έναν πόλεμο δασμών που την έφερε «με στα νερά του». Άλλωστε η επιβολή δασμών στα προϊόντα που εισάγονται στις ΗΠΑ είναι το «κύριο όπλο» του Τραμπ.

Έχει κατηγορήσει πολλές φορές ανοιχτά τους ευρωπαίους ηγέτες, που δείχνουν «να είναι κολλημένοι» στην προ Τραμπ εποχή. Έτσι κι ο ίδιος δείχνει να υποστηρίζει ακροδεξιές κυβερνήσεις και κόμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δείχνουν πιο λογικά και παραδόξως πιο δημοκρατικά. Όχι ότι γίναν πιο δημοκρατικοί ο Ορμπαν η Μελόνι και η Λεπέν. Αλλά οι υπόλοιποι φαίνεται να τους ξεπέρασαν σε ακροδεξιά ρητορική.

Όσο για τις περιπτώσεις που δείχνει να «κάνει επίθεση» σε ανεξάρτητα κράτη λέγοντας ότι: «Αν θέλω μόνο εγώ θα σταματήσω» τί διαφορετικό κάνει από ότι έκαναν άλλοι πρόεδροι των ΗΠΑ; Επειδή «έβαζαν μπροστά» το διεθνές δίκαιο; Το διεθνές δίκαιο που πάντα «γίνονταν λάστιχο» να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των ισχυρών. Κυρίως των ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο όνομα του διεθνούς δικαίου δεν διέλυσαν το Ιράκ; Και την Λιβύη σκοτώνιντας τους προέδρους τους; Και τελικά δεν βρήκαν τίποτε;

Στο όνομα το διεθνούς δικαίου δεν υποστήριξαν η ΗΠΑ του Μπάιντεν κι εξακολουθούν να ενισχύουν οι της Ευρωπαϊκής Ένωσης την Ουκρανία και τον Ζελένσκι; Γιατί έκανε η Ρωσία επίθεση σε μια ανεξάρτητη χώρα. Αλλά για την Τουρκία που κατέχει την μισή Κύπρο ούτε λόγος. Κι ας πλήττονται τα συμφέροντα των χωρών τους, επειδή δεν έχουν το φθηνό Ρωσικό αέριο και χάθηκε η Ρώσικη αγορά για τα προϊόντα των χωρών μας.

Αλλά «έχουμε πόλεμο με τη Ρωσία» όπως απερίσκεπτα δήλωσε ο Μητσοτάκης και οι άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες που φοβούνται επίθεση από τη Ρωσία.

Όταν ο Τραμπ όμως απήγαγε τον ηγέτη της Βενεζουέλας, έχασαν τα λόγια τους. Κι όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε πως θα προσαρτήσει την Γροιλανδία πέρασαν μέρες να αντιδράσουν. Βλέπεις, όπως προανάφερα, περιμέναν επίθεση της Ρωσίας. Αλλά ήρθε η προαναγγελία επίθεσης των ΗΠΑ.

Μ αυτά κι αυτά ο Τραμπ ξεγύμνωσε τους Ευρωπαίους ηγέτες που είναι τυχεροί που πρωθυπουργός της Ελλάδας είναι π Μητσοτάκης κι όχι οποιοσδήποτε άλλος. Γιατί μόνο ένας Μητσοτάκης θα μπορούσε να συμφωνήσει σε οποιαδήποτε ανακοίνωση κατά των ΗΠΑ πουείναι χώρα του ΝΑΤΟ να παρενοχλούν στρατιωτικά Ευρωπαϊκό – συμμαχικό του ΝΑΤΟ- έδαφος όπως είναι η Γροιλανδία. Χωρίς να υπάρχει κάποια αναφορά, ούτε καν υποσημείωση για την Ελλάδα που παρενοχλείτε χρόνια τώρα από την επίσης σύμμαχο στο ΝΑΤΟ Τουρκία.

Πάντως κατά την δεύτερη προεδρία Τραμπ φαίνεται δε θα πλήξουμε καθόλου. Μια που κάνει διπλωματία με διάφορους τρόπους που πολλοί απ’ αυτούς δείχνουν να είναι τελείως ανορθόδοξοι. Και μέχρι να τελειώσουν οι ΗΠΑ μία κίνηση τους στην «παγκόσμια σκακιέρα» δεν ξέρουμε αν αυτό που κάνει είναι πραγματική κίνηση ή μπλόφα. Με σκοπό να επιτύχουν τους στόχους τους.

Κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουμε να πνιγόμαστε

Ήρθε η ώρα να δούμε την αντιπλημμυρική προστασία ως πρώτη προτεραιότητα, και να μην περιμένουμε την επόμενη καταστροφή προτρέπει σε άρθρο του με τον ίδιο τίτλο στο in.gr ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου

• • •

Το πρόβλημα της Αθήνας με τις πλημμύρες είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες. Σε ένα λεκανοπέδιο που περιβάλλεται από βουνά, από τα οποία όταν βρέχει (και σπανιότερα όταν χιονίζει) τρέχουν νερά που θέλουν να φτάσουν στη θάλασσα, και το οποίο παραδοσιακά είχε ένα περίπλοκο σύνολο από ποτάμια και ρέματα, στα οποία κυλούσαν τα νερά, πότιζαν περιοχές και κατέληγαν στη θάλασσα, φτιάχτηκε με ταχύτατους ρυθμούς, και επί της ουσίας χωρίς σχέδιο, μια μεγαλούπολη, που εάν την κοιτάξεις από πάνω είναι μια συμπαγής έκταση τσιμέντου.

Τα παλιά ρέματα και ποτάμια – συχνά ταυτισμένα σε παλαιότερες εποχές με κακές συνθήκες διαβίωσης – στο μεγαλύτερο μέρος τους είτε σκεπάστηκαν και έγιναν αγωγοί, είτε απλώς μπαζώθηκαν. Οι εκτάσεις με χώμα και δέντρα και θάμνους έγιναν οικοδομικά τετράγωνα. Οι οικιστικές περιοχές επεκτάθηκαν – και συνεχίζουν να επεκτείνονται – μέχρι τις πλαγιές των βουνών. Με τα παλιά ρέματα που κατέβαιναν από τα βουνά αυτά να είναι τώρα δρόμοι και λεωφόροι. Δέντρα κόπηκαν και όσα δεν κόπηκαν καήκαν σε κάποια από τις μεγάλες πυρκαγιές.

Το αποτέλεσμα, μια πόλη έτοιμη να πλημμυρίσει κάθε φορά που η βροχή περνούσε ένα κατώφλι. Τα έργα που φτιάχτηκαν σε απάντηση σε μεγάλο βαθμό έγιναν χωρίς σχέδιο. Περπατήστε τις γειτονιές της Αθήνας και των άλλων δήμων της Αττικής. Αλλού θα δείτε αγωγούς όμβριων υδάτων, αλλού θα δείτε ότι τον ρόλο του αγωγού παίζει η… κατηφόρα. Και εάν μπορούσατε να περπατήσετε κάτω από τους δρόμους θα βλέπατε ένα ανολοκλήρωτο δίκτυο αγωγών που σε κάποιες περιπτώσεις καταλήγει ακόμη και σε τυφλά σημεία. Την ίδια ώρα τα υπαρκτά ποτάμια και ρέματα που παρέμειναν ανοιχτά πάντα αντιμετωπίστηκαν υπό το πρίσμα της «διευθέτησης» και όχι υπό το πρίσμα της αξιοποίησης και της ανάδειξης.

Και όλα αυτά ξεχνώντας ότι το νερό έχει μνήμη. Και όταν έρθει η ώρα θα θυμηθεί τη διαδρομή του. Που συνήθως είναι αυτή του παλιού σκεπασμένου ή μπαζωμένου ρέματος. Και θα παρασύρει ό,τι βρει μπροστά του. Σκεφτείτε ότι ένας όγκος νερού περίπου στις διαστάσεις ενός πλυντηρίου πιάτων είναι ένας τόνος. Σκεφτείτε ότι σε ορισμένες περιοχές της Αττικής στις 21 Ιανουαρίου έπεσαν συνολικά 140 τόνοι νερού ανά στρέμμα. Σκεφτείτε όλους αυτούς τους τόνους νερού από πολλά στρέμματα να κυλάνε προς τα κάτω και να παρασύρουν όσα έβρισκαν μπροστά τους.

Απέναντι σε όλα αυτά, που μας τα θύμισαν τραγικά όσα έγιναν στη Μάνδρα παλαιότερα, όσα έγιναν στη Γλυφάδα πρόσφατα, η απάντηση ήταν πάντα αποσπασματική. Έργα που δεν εντάσσονται σε έναν ενιαίο σχεδιασμό για τη διαχείριση των υδάτων στην περιοχή και που απλώς «μπαλώνουν» καταστάσεις, αλλά δεν αποτρέπουν τελικά την επόμενη καταστροφή. Την ίδια ώρα καμένες εκτάσεις δεν έχουν αποκατασταθεί, τα όποια οικόπεδα υπάρχουν ακόμη, συχνά σε περιοχές με θέα, μοσχοπουλιούνται και χτίζονται, και η κλιματική αλλαγή σημαίνει ότι θα έχουμε πιο συχνά «ακραία φαινόμενα», άρα και το είδος της πολύ μεγάλης βροχόπτωσης που οδηγεί σε πλημμύρες.

Και το ζήτημα είναι ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να βρεθεί λύση. Δεν είναι, όμως, αδύνατο. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε το χρόνο πίσω και να αποκαλύψουμε το μεγαλύτερο μέρος των σκεπασμένων ρεμάτων, έτσι που έχει δομηθεί η πόλη μας, πέραν συγκεκριμένων τοπικών παρεμβάσεων. Μπορούμε, όμως, να φροντίσουμε τα ρέματα και τα ποτάμια που έχουμε, να σταματήσουμε να θέλουμε να τα περιορίσουμε, να τους δώσουμε χώρο, να τα αντιμετωπίσουμε ως τμήμα της αντιπλημμυρικής προστασίας, αλλά και ως πολύτιμα οικοσυστήματα.

Αντίστοιχα, μπορούμε να κάνουμε έναν πολύ πιο ολοκληρωμένο σχεδιασμό για τα αντιπλημμυρικά έργα, με συντονισμένο σχέδιο και όχι μόνο τοπικές παρεμβάσεις και μικροεργολαβίες, με ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης υδάτων, και παρεμβάσεις σε όλη τη διαδρομή του νερού. Προφανώς και αυτό θα έχει μεγάλο κόστος, αλλά είναι ένα αναγκαίο κόστος που θα σώσει ζωές και τελικά θα περιορίσει τις ζημιές που βλέπουμε τώρα.

Και βέβαια μπορούμε και πρέπει να δούμε τα βουνά και τους λόφους όχι ως οικόπεδα, ούτε ως χώρους εναπόθεσης των μπάζων, που μια δυνατή βροχή θα φέρει στην πόρτα μας κυριολεκτικά, αλλά ως περιοχές που μπορούν να αποκατασταθούν, που μπορούν να δασωθούν και που μπορούν να είναι τμήμα της αντιπλημμυρικής προστασίας. Να το πω διαφορετικά κάποια στιγμή πρέπει να σκεφτούμε ότι για να είναι καλύτερη η ζωή μας κάποιες εκτάσεις καλό είναι να μην «αναπτυχθούν» περαιτέρω.

Αυτό απαιτεί μια λογική πρόληψης και αναβάθμισης της ποιότητας ζωής και σχεδιασμού με πνοή, σε αντίθεση με την κουλτούρα πολιτικής προστασίας «112», που δυστυχώς έχει κυριαρχήσει και η οποία αντιμετωπίζει μοιρολατρικά τα αίτια των καταστροφών και απλώς προσπαθεί να περιορίσει τις απώλειες σε επίπεδο ζωών, όταν δεν μετατρέπει την αναμέτρηση με τέτοια φαινόμενα απλώς σε υπόθεση «ατομικής ευθύνης».

Ξέρω ότι όλα αυτά μπορεί και να ακούγονται ως ευχολόγιο. Όμως, την ίδια στιγμή, ανεξαρτήτως προθέσεων, η διαχείριση των τελευταίων δεκαετιών έχει αποτύχει και ορισμένες φορές είναι η ίδια ο πυρήνας του προβλήματος. Πράγμα που κάνει επιτακτική την ανάγκη να υπάρξει επιτέλους ο σχεδιασμός, ο συντονισμός και η ανακατανομή πόρων, αλλά και το  να συνεργαστούν η τοπική αυτοδιοίκηση, το κεντρικό κράτος αλλά και τα πανεπιστήμια, ακριβώς για να υπάρξει – και να υλοποιηθεί – το συνολικό σχέδιο αντιπλημμυρικής προστασίας που έχει απουσιάσει μέχρι τώρα.

Πώς να αντιμετωπίσεις την τρομακτική πλευρά της Ζωής

Τι συμβουλεύει τους ασθενείς του ένας ψυχίατρος που μελετά τον φόβο, ώστε να διαχειριστούν αυτό το αρνητικό αλλά τόσο σημαντικό συναίσθημα.

• • •

Ο Arash Javanbakht είναι ψυχίατρος και διευθυντής της Κλινικής Έρευνας για το Στρες, το Τραύμα και το Άγχος στο Πανεπιστήμιο Wayne State. Ο ίδιος μαθαίνει να διαχειρίζεται τον φόβο αντιμετωπίζοντάς τον. «Αν φοβάμαι κάτι αλλά ξέρω ότι δεν είναι επικίνδυνο, το κάνω. Πιέζω τον εαυτό μου, γιατί αν συνεχίσω να το αποφεύγω, τα πράγματα θα χειροτερέψουν», λέει σε συνέντευξή του.

Ο φόβος είναι ένας μηχανισμός επιβίωσης που, πράγματι, μπορεί να σε κρατήσει ασφαλή. Στον σύγχρονο κόσμο, όμως, δεν είναι πάντα βοηθητικός.

 

Τι σχέση έχει το άγχος με τον φόβο;

Ο φόβος έχει πάντα ένα σαφές αντικείμενο απειλής: κάτι που βλέπουμε και αντιλαμβανόμαστε ως επικίνδυνο. Αν, για παράδειγμα, φοβάσαι τους σκύλους και ένας βρίσκεται μπροστά σου, ο φόβος σου έχει ξεκάθαρο στόχο. Το άγχος, από την άλλη, είναι πιο ασαφές. Είναι η αναμονή της απειλής. Στο ίδιο παράδειγμα, αν σου πουν ότι κάποιος μπορεί να έρθει σε ένα πάρτι με τον σκύλο του, θα είσαι αυτός που θα... σκανάρει τον χώρο αναζητώντας τον, παρόλο που δεν υπάρχει ακόμη καμία απειλή στο οπτικό σου πεδίο.

Η πλειονότητα των προκλήσεων στη σύγχρονη ζωή σχετίζονται με το άγχος. Ανησυχούμε ή φοβόμαστε για αόριστα πράγματα και αυτή η ανησυχία λειτουργεί σαν μια ψευδαίσθηση ελέγχου. Πιστεύουμε ότι, αν ανησυχούμε αρκετά, θα είμαστε έτοιμοι να σταματήσουμε αυτό που φοβόμαστε, αν συμβεί.

 

Μπορείς να κατακτήσεις τους φόβους σου;

Ο Javanbakht εξηγεί πως δεν μπορείς να «νικήσεις» ή να εξαφανίσεις ένα κομμάτι του εαυτού σου. Δεν μπορείς να πετάξεις την αμυγδαλή σου, το κέντρο του φόβου στον εγκέφαλο. Ο φόβος είναι μια πρωτόγονη, ζωτική αντίδραση σε κάθε σημάδι απειλής. Στα πολύ παλιά χρόνια ήταν ο καλύτερός μας σύμμαχος, επειδή μας κρατούσε ζωντανούς και προστάτευε τη φυλή. Οι αντιδράσεις «μάχης ή φυγής» ταιριάζουν στους κινδύνους της εποχής εκείνης, που ήταν καθαρά σωματικοί.

Τα άγχη της σύγχρονης ζωής δεν μοιάζουν με τους κινδύνους του παρελθόντος. Ακόμη κι αν χάσουμε τη δουλειά μας, δεν σημαίνει ότι θα πεθάνουμε. Όμως, το σώμα αντιδρά σαν να πρόκειται να συμβεί ακριβώς αυτό.

 

Συμβουλές που μπορεί να σε βοηθήσουν

• Όταν τα συναισθήματα σε κυριεύουν, είναι δύσκολο να σκεφτείς λογικά. Αν βρεθείς σε μια κατάσταση όπου δεν μπορείς να αποφασίσεις αν πρέπει να τρομοκρατηθείς, σκέψου έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι. Τι θα σου έλεγε εκείνη τη στιγμή; Αυτή η μικρή νοητική απόσταση βοηθά να απομακρυνθείς από το συναίσθημα και να δεις τα πράγματα πιο καθαρά.

• Πολλές φορές αποφεύγουμε τον φόβο επειδή είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα. Ο ειδικός προτείνει να εστιάσεις στο σώμα σου, να παρατηρήσεις τι ακριβώς αισθάνεσαι. Όταν ονοματίζεις το συναίσθημα, η έντασή του μειώνεται.

• Οι περισσότεροι φόβοι που αποκτούμε στη διάρκεια της ζωής μας δεν υπήρχαν όταν γεννηθήκαμε. Η γνώση και οι δεξιότητες μας δίνουν μια αίσθηση ελέγχου, βασικό κομμάτι της διαχείρισής τους. Αν, π.χ., τρέμεις τις τσούχτρες, αλλά λατρεύεις τις ελληνικές θάλασσες, μάθε σε ποιες περιοχές εμφανίζονται, πότε και πώς να τις αποφύγεις.

 

Μην αφήνεις τον φόβο να «τρώει» την ελευθερία σου

Η ελευθερία είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που έχεις. Δεν θέλεις να είσαι σκλάβος του φόβου σου. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στο να μην θέλεις να βρίσκεσαι κοντά σε σκύλους, αρκεί η επιλογή αυτή να είναι δική σου, όχι μια απόφαση που ο φόβος παίρνει για λογαριασμό σου.

 

  

Αναδημοσίευση: ow.gr

4 Ιανουαρίου λόγω του black out στο FIR Αθηνών: Δύο αεροπλάνα για 18' σε πορεία σύγκρουσης

Οι πορείες του Airbus A320 των Τυνησιακών Αερογραμμών (Tunisair) που έχει απογειωθεί από την Κωνσταντινούπολη με προορισμό την Τύνιδα και του Airbus A320 των Αιγυπτιακών Αερογραμμών (Egypt Air) που απογειώθηκε από το Κάιρο με προορισμό το Λονδίνο.

Όλα όσα συνέβησαν από τις 09:01 το πρωί έως τις 09:19 με τα δύο αεροπλάνα που πετούσαν στο ίδιο υψόμετρο, στα 36.000 πόδια.

Ο Άρης Χατζηγεωργίου μέσω των Data Journalists αποκαλύπτει λεπτό προς λεπτό τις δραματικές στιγμές για δύο αεροσκάφη που «συναντήθηκαν» στον ουρανό της Θεσσαλίας την Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2026.

• • •

Ένας σταυρός πάνω από την Πίνδο. Δυο μπλε σκούρες γραμμές που συναντήθηκαν στις 9:19 το πρωί της Κυριακής 4 Ιανουαρίου 2026, 20 λεπτά μετά την κατάρρευση όλων των επικοινωνιακών συστημάτων στο FIR Αθηνών. Οι πορείες δύο αεροσκαφών που βρέθηκαν σε επικίνδυνα κοντινή απόσταση μεταξύ τους χωρίς να γνωρίζουν ότι ο εναέριος χώρος της ευρωπαϊκής χώρας πάνω από την οποία πετούσαν, είχε αφεθεί να λειτουργεί με συστήματα «παρωχημένης τεχνολογίας που είναι εκτός υποστήριξης από τον κατασκευαστή, χωρίς δυνατότητα παροχής ουσιαστικών εγγυήσεων λειτουργίας», όπως ανέφερε το επίσημο πόρισμα.

Ένα βίντεο ψηφιακής καταγραφής της κατάστασης που επικράτησε στο FIR Αθηνών, τα πρώτα λεπτά του μπλακάουτ. Προέρχεται από την ψηφιακή εφαρμογή FlightRadar24, την οποία παρακολουθούν μετά μανίας εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο που έχουν σαν χόμπι το Planespotting.

Το FlightRadar24 καταγράφει συνεχώς τις πορείες κάθε ιπτάμενης μηχανής σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, ακόμη και πολλών στρατιωτικών αεροσκαφών. Όσοι έχουν το χόμπι της παρακολούθησης, οι Planespotters, επισημαίνουν όλα τα περίεργα που βλέπουν και τα αναρτούν σε φόρουμ επικοινωνίας. Ένας από αυτούς, που παρακολούθησε στενά όσα συνέβησαν στον ελληνικό εναέριο χώρο την πρώτη Κυριακή του 2026, ανέτρεξε στο αρχείο της εφαρμογής (όλες οι πτήσεις μένουν ενεργές για αρκετές ώρες), εντόπισε το παρ΄ ολίγον συμβάν και το επεξεργάστηκε ψηφιακά ώστε να φαίνεται ξεχωριστά η πορεία των αεροσκαφών και τα ίχνη της διαδρομής τους.

Το βίντεο που παρουσιάζουμε έχει διάρκεια 2 λεπτών αλλά αναπαριστά όσα συνέβησαν από τις 09:01 το πρωί έως τις 09:19, όταν τα δύο αεροπλάνα συναντήθηκαν, ευτυχώς, σε ασφαλή απόσταση μεταξύ τους καθώς ο πιλότος του ενός, είχε ειδοποιηθεί, μετά από απελπισμένες προσπάθειες των αεροελεγκτών και κατέβηκε σε χαμηλότερο υψόμετρο.

Ώρα 09:01: Στα πρώτα τέσσερα δευτερόλεπτα του βίντεο, βλέπουμε πάνω στον δορυφορικό χάρτη, να επισημαίνεται με πορτοκαλί χρώμα ένα αεροπλάνο, να πετά πάνω από την Σιθωνία της Χαλκιδικής. Έρχεται από ανατολικά και η μελλοντική του πορεία καταγράφεται με μια σκούρα μπλε γραμμή προς τα δυτικά-νοτιοδυτικά. Η εφαρμογή FlightRadar μας επιτρέπει να δούμε ότι πρόκειται για ένα αεροπλάνο Airbus A320 των Τυνησιακών Αερογραμμών (Tunisair) που έχει απογειωθεί από την Κωνσταντινούπολη με προορισμό την Τύνιδα. Κάτι άλλο, πολύ σημαντικό είναι το υψόμετρο στο οποίο κινείται (Barometric Alt), το οποίο «παίζει» ελάχιστα κάτω από τα 36.000 πόδια (περίπου 12.000 μέτρα). Η ώρα είναι 07:01 (UTC-διεθνής), δηλαδή 09:01 τοπική.

Ώρα 09:02: Στο 9ο δευτερόλεπτο του βίντεο, εμφανίζεται με την ίδια πορτοκαλί επισήμανση, ένα άλλο αεροπλάνο, πιο χαμηλά στον χάρτη. Δίπλα βλέπουμε την φωτογραφία του. Είναι επίσης ένα Airbus A320 των Αιγυπτιακών Αερογραμμών (Egypt Air) και πετά πλησιάζοντας να περάσει πάνω από την Διώρυγα της Κορίνθου. Έχει ξεκινήσει νότια από το Κάιρο και έχει προορισμό το Λονδίνο, με κατεύθυνση βόρεια-βορειοδυτικά, όπως φαίνεται στην δική του μπλε γραμμή. Πετά και αυτό ελάχιστα κάτω από τα 36.000 πόδια. Η ώρα Ελλάδας είναι πλέον 09:02.

Ώρα 09:03: Υπό κανονικές συνθήκες, τα δύο αυτά αεροπλάνα θεωρείται πως βρίσκονται σε πορεία σύγκρουσης, λίγα λεπτά αργότερα, πάνω από την Πίνδο, καθώς πετούν στο ίδιο υψόμετρο, τα 36.000 πόδια. Υπό κανονικές συνθήκες, το σύστημα ειδοποιεί και ο έλεγχος της Εναέριας Κυκλοφορίας ενημερώνει το ένα από τα δύο αεροπλάνα να κατέβει ή ανέβει υψόμετρο, ανάλογα με το τι εξυπηρετεί τα υπόλοιπα αεροσκάφη που πετούν στην περιοχή. Όμως αυτό την ημέρα εκείνη δεν είναι εφικτό.

Όπως αναφέρεται στο επίσημο πόρισμα της επιτροπής που συστάθηκε για να διερευνήσει το μπλακάουτ, τέσσερα λεπτά πριν, στις 08:59, έχει εκδηλωθεί «εκτεταμένη και για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση, διαταραχή στις Υπηρεσίες Επικοινωνιών στο ATHINAI FIR/HELLAS UIR, με κατάληψη/μπλοκάρισμα συχνοτήτων (έντονος συνεχής θόρυβος) και ταυτόχρονες δυσλειτουργίες σε τηλεπικοινωνιακά κυκλώματα εδάφους-εδάφους και επιμέρους ζεύξεις δεδομένων». Η βλάβη εκδηλώνεται με «έντονο θόρυβο/συριγμό» ακόμη και στην συχνότητα κινδύνου στα 121,5 MHz. Το ίδιο πόρισμα, αναφέρει επίσης ότι μεταξύ 09.00-09.32, η βλάβη έχει επεκταθεί «σε κρίσιμες Climax συχνότητες (124.625 TAK, 124.025 TYM, 125.200 TST)», καταγράφεται «πλήρης διακοπή στις τηλεπικοινωνιακές γραμμές HellasCom για 16 αεροδρόμια (Χανιά, Σάμος, Μύκονος κ.α.), ενώ έχει διακοπεί και η παροχή στην Πολεμική Αεροπορία της εικόνας από το πληροφοριακό σύστημα “ATLAS”».

Ώρα 09:06: Στο 14ο δευτερόλεπτο του βίντεο, το αεροπλάνο της TunisAir έχει προχωρήσει φεύγοντας από την Χαλκιδική και βρίσκεται πλέον στα ανοικτά του Θερμαϊκού Κόλπου. Στο 20ο δευτερόλεπτο, βλέπουμε και πάλι το αιγυπτιακό αεροσκάφος να έχει περάσει πάνω από την Κόρινθο, κατευθυνόμενο προς τον κόλπο της Ιτέας.

Ώρα 09:08: Βρισκόμαστε στο 29ο δευτερόλεπτο του βίντεο και το τυνησιακό αεροσκάφος πλησιάζει από ανατολικά το όρος Κίσσαβος, αφήνοντας πίσω του το Αιγαίο Πέλαγος. Στο 35ο δευτερόλεπτο, το Airbus της Egypt Air αφήνει πίσω του τον Κορινθιακό και πλησιάζει στα βουνά της Ρούμελης.

Ώρα 09:09: Το τυνησιακό αεροσκάφος πλησιάζει ήδη πάνω από την πόλη της Λάρισας (00.43’’ στο βίντεο)

Ώρα 09:10: Το αιγυπτιακό πετά ήδη πάνω από το όρος Παρνασσός (00.51’’)

Ώρα 09:12: Η TunisAir έχει ήδη περάσει πάνω από την Λάρισα και κατευθύνεται προς Τρίκαλα (01.02’’)

Ώρα 09:14: Κάπου εδώ συμβαίνει και το θαύμα. Στα 13 λεπτά που έχουν κυλήσει και τα δύο αεροσκάφη πετούν στο ίδιο υψόμετρο, πολύ κοντά στα 36.000 πόδια. Ενώ η Egypt Air συνεχίζει βορειοδυτικά και βρίσκεται πλέον κοντά στο Καρπενήσι (01.14’’), το τυνησιακό εμφανίζεται στο 1.21’’ να έχει κατέβει στα 35.000 πόδια. Εικάζεται ότι μετά από πολλαπλές προσπάθειες, κάποιος αεροελεγκτής κατάφερε να επικοινωνήσει με τον πιλότο της TunisAir και του είπε να χαμηλώσει ύψος, μέσα από την συχνότητα κινδύνου. Είναι αξιοπερίεργο, πάντως, ότι έπεσε από τα 36.000 στα 35.000 πόδια ενώ είναι κανόνας τα αεροπλάνα που πετούν προς δυτικά να χρησιμοποιούν «ζυγά» υψόμετρα (δηλαδή από τα 36.000 στα 34.000 πόδια) αφού τα «μονά» χορηγούνται σε εκείνα που κινούνται ανατολικά.

Ώρα 09:16: Το αιγυπτιακό αεροσκάφος πετά ήδη πάνω από την Πίνδο (01.33’’) αλλά και το τυνησιακό την πλησιάζει (01.42’’) αφήνοντας πίσω τον Θεσσαλικό κάμπο.

Ώρα 09:19: Τα δύο αεροπλάνα συναντιούνται (01.53’’) στο ίδιο γεωγραφικό στίγμα αλλά, ευτυχώς, σε διαφορετικό υψόμετρο καθώς το τυνησιακό έχει πέσει χαμηλότερα και από τα 35.000 πόδια.

Τι θα είχε συμβεί, όμως, εάν οι αεροελεγκτές δεν είχαν καταφέρει να επικοινωνήσουν με τον ένα από τους δύο πιλότους για να του πουν να αλλάξει υψόμετρο; Έμπειροι χειριστές αεροσκαφών με τους οποίους μιλήσαμε, μας επισημαίνουν ότι κάθε σύγχρονο αεροσκάφος είναι εξοπλισμένο με δικό του εσωτερικό σύστημα ραντάρ, βάσει του οποίου λειτουργεί εδώ και δεκαετίες το σύστημα αποφυγής συγκρούσεων στον αέρα, με την επωνυμία TCAS (Traffic Collision Avoidance System).

Πάνω σε κάθε αεροσκάφος, το TCAS προβλέπει την δική του πορεία και ταυτόχρονα καταγράφει τις πορείες άλλων αεροσκαφών που πετούν σε μία ακτίνα 25 μιλίων. Όταν διαπιστώσει ότι υπάρχει κίνδυνος σύγκρουσης, δίνει αυτόματα εντολή στον πιλότο να κατέβει υψόμετρο ενώ ταυτόχρονα, ενεργοποιείται το TCAS του άλλου αεροσκάφους και του ζητά να ανέβει. Οι χειριστές πρέπει να αντιδράσουν αμέσως διότι στον αέρα οι αποστάσεις καλύπτονται μέσα σε δευτερόλεπτα. Μάλιστα, υποχρεούνται να υπακούσουν στις αυτόματες εντολές του συστήματος TCAS ακόμη και αν κάποιος αεροελεγκτής τους δώσει διαφορετικές οδηγίες.

Μια από τις τελευταίες συγκρούσεις αεροσκαφών στον αέρα, την 1η Ιουλίου του 2022 πάνω από την πόλη Uberlingen στην Νότια Γερμανία, συνέβη διότι ένας αεροελεγκτής έδωσε λάθος εντολή, αντίθετη από του TCAS και ο πιλότος ενός ρωσικού Τουπόλεφ 154 τον υπάκουσε. Ακολούθησε σύγκρουση στον αέρα με ένα αεροσκάφος της DHL και ο θάνατος 71 ανθρώπων εκ των οποίων 52 παιδιά καθώς το Τουπόλεφ εξυπηρετούσε σχολική εκδρομή. Τον Φεβρουάριο του 2004, ένας Ρώσος αρχιτέκτονας που είχε χάσει στο δυστύχημα σύζυγο και δύο παιδιά, πήγε στην Ελβετία και δολοφόνησε τον αεροελεγκτή που είχε κάνει το μοιραίο λάθος.

To TCAS μπορεί να αποτρέπει έστω και την τελευταία στιγμή μια εναέρια σύγκρουση αλλά δεν είναι τρόπος για να ρυθμίζεται η κυκλοφορία των αεροσκαφών καθώς προκαλεί τεράστια αναστάτωση και πρέπει μετά όλα τα αεροσκάφη στην περιοχή να επαναπρογραμματίσουν τις πορείες τους.

Με λίγα λόγια, το TCAS δεν ενεργοποιήθηκε την ημέρα που το FIR Αθηνών μετατράπηκε επί ώρες σε μαύρη τρύπα του παγκόσμιου αεροναυτιλιακού χάρτη, αλλά αυτό δεν αποτελεί λόγο για να πανηγυρίζουν οι αρμόδιοι στην Ελλάδα. Στις 09:58 εκείνο το πρωινό, επιβλήθηκε στον ελληνικό εναέριο χώρο «zero rate», δηλαδή μηδενική διαθεσιμότητα για αεροσκάφη, ενώ ήδη πετούσαν 80 αεροπλάνα πάνω από την χώρα και προβλεπόταν ότι θα αυξηθούν σε 109 μετά από 30 λεπτά.

Εκείνη την Κυριακή του αεροπορικού Βατερλό της Ελλάδας, το υπερασπιστικό αφήγημα για την αιφνιδιασμένη κυβέρνηση ήταν ότι μπορεί να διαλύθηκε το…Σύμπαν, αλλά δεν τέθηκε θέμα ασφάλειας για τις πτήσεις. Το ίδιο αφήγημα στήριξε με εμφατικό τρόπο το πόρισμα της επιτροπής που συστάθηκε από το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και όχι η ανεξάρτητη αρχή διερεύνησης του ΕΟΔΑΣΑΑΜ. Στο πόρισμα αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι:

• «Βάσει των αναφορών που ελήφθησαν, δεν δηλώθηκε παράβαση ελάχιστου διαχωρισμού (Separation Minima Infringement)».

• «Με βάση τις Αναφορές στην πλατφόρμα ECCAIRS και την αξιολόγηση της Αρχής Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ), το Περιστατικό κατατάχθηκε ως χαμηλής διακινδύνευσης (Green Area), χωρίς αναφορά παραβίασης ελαχίστων διαχωρισμών».

• «Σε συνέχεια των Αναφορών που υποβλήθηκαν στην πλατφόρμα διαχείρισης Περιστατικών ECCAIRS, η ΑΠΑ εφάρμοσε τη μέθοδο αξιολόγησης της Διακινδύνευσης της EASA (ERCS) και κατέταξε το περιστατικό στην πράσινη περιοχή, δηλαδή χαμηλής Διακινδύνευσης για την Ασφάλεια των Πτήσεων, αφού ως αρχικός φραγμός (safety barrier) χρησιμοποιήθηκε το Regulation & Procedure, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τις Αναφορές, όπου τόσο οι υπεύθυνοι της Αεροναυτιλίας, που επέδειξαν έγκαιρη επιχειρησιακή αντίδραση και εφαρμογή των προβλεπόμενων διαδικασιών συμβάλλοντας στη διατήρηση του επιπέδου ασφάλειας, όσο και οι χειριστές αεροσκαφών, εφάρμοσαν το ανάλογο σχέδιο έκτακτης ανάγκης (contingency plan)».

 Όλα τα παραπάνω σημαίνουν ότι κανένα αεροσκάφος δεν βρέθηκε σε απόσταση μικρότερη των 10 μιλίων από κάποιο άλλο. Όμως, με βάση το βίντεο που παραθέτουμε, το μόνο σίγουρο είναι ότι τα δύο αεροσκάφη κινήθηκαν σε διαφορετικό κατά 1000 πόδια (δηλαδή 300 μέτρα) υψόμετρο. Τώρα, εάν η απόσταση που φαίνεται στο βίντεο ανάμεσα στο ρύγχος του ενός και την ουρά του άλλου ήταν όντως πάνω από 10 μίλια, αυτό μόνο μια ανεξάρτητη επιτροπή θα μπορούσε να το αναδείξει.

 

 

Αναδημοσίευση: datajournalists.co.uk

Τροφές που θωρακίζουν τον οργανισμό σου στο κρύο

Όταν η θερμοκρασία πέφτει, ο οργανισμός μας δεν χρειάζεται απλώς περισσότερες θερμίδες για να κρατηθεί ζεστός, αλλά συγκεκριμένα θρεπτικά συστατικά που ενισχύουν τον μεταβολισμό και το ανοσοποιητικό σύστημα. Η επιστήμη της διατροφής είναι σαφής: η άμυνά μας απέναντι στις ιώσεις και το κρύο ξεκινά από το πιάτο μας.

Ξέχνα τα βαριά, λιπαρά γεύματα που σου προσφέρουν μόνο πρόσκαιρη ζεστασιά. Αν θέλεις να θωρακίσεις το σώμα σου και να διατηρήσεις την ενέργειά σου στα ύψη, αυτές είναι οι 7 τροφές που πρέπει να εντάξεις στην καθημερινή σου διατροφή τον χειμώνα για να θωρακίσεις τον οργανισμό σου στο κρύο.

• • •

Γλυκοπατάτα: Η «βόμβα» βήτα-καροτίνης

Η γλυκοπατάτα δεν είναι τυχαία το απόλυτο comfort food του χειμώνα. Είναι πλούσια σε βήτα-καροτίνη, την οποία ο οργανισμός μετατρέπει σε βιταμίνη Α. Σύμφωνα με κλινικές μελέτες, η Βιταμίνη Α είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της ακεραιότητας των βλεννογόνων της μύτης και του λαιμού, που αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνας ενάντια στους ιούς του αναπνευστικού. Επιπλέον, οι σύνθετοι υδατάνθρακες που περιέχει διασπώνται αργά, προσφέροντας σταθερή θερμική ενέργεια για ώρες.

Τζίντζερ: Η φυσική θερμογένεση

Το τζίντζερ (πιπερόριζα) είναι γνωστό για τις αφιδρωτικές του ιδιότητες. Αυτό σημαίνει ότι βοηθά το σώμα να ζεσταθεί εκ των έσω, προωθώντας την κυκλοφορία του αίματος. Η δραστική ουσία τζιντζερόλη έχει αποδεδειγμένη αντιφλεγμονώδη δράση, μειώνοντας τις πιθανότητες εμφάνισης κρυολογήματος. Ένα ζεστό ρόφημα με τζίντζερ δεν καταπραΰνει απλώς τον λαιμό, αλλά ενεργοποιεί τον μεταβολισμό, βοηθώντας το σώμα να διαχειριστεί καλύτερα το κρύο.

Βρώμη: Η τροφή για το κρύο που δίνει ενέργεια που διαρκεί

Η βρώμη είναι μια από τις καλύτερες επιλογές για πρωινό τις κρύες μέρες. Είναι πλούσια σε β-γλυκάνες, έναν τύπο φυτικών ινών που ενισχύει τη δραστηριότητα των λευκών αιμοσφαιρίων. Το σημαντικότερο; Λόγω του χαμηλού γλυκαιμικού της δείκτη, η βρώμη παρέχει σταδιακή απελευθέρωση ενέργειας. Αυτό είναι κρίσιμο στο κρύο, καθώς το σώμα καταναλώνει περισσότερη γλυκόζη για να διατηρήσει τη θερμοκρασία του σώματος σταθερή (ομοιόσταση).

Εσπεριδοειδή: Η τροφή για το κρύο που σου χαρίζει τη δύναμη της βιταμίνης C

Πορτοκάλια, μανταρίνια, γκρέιπφρουτ και λεμόνια. Μπορεί να τα θεωρούμε δεδομένα, αλλά η επιστημονική τους αξία είναι αδιαμφισβήτητη. Η βιταμίνη C είναι το «καύσιμο» των φαγοκυττάρων, των κυττάρων που καταστρέφουν τους παθογόνους οργανισμούς. Παρόλο που η βιταμίνη C δεν προλαμβάνει πάντα το κρυολόγημα, έρευνες δείχνουν ότι η τακτική κατανάλωσή της μειώνει σημαντικά τη διάρκεια και την ένταση των συμπτωμάτων.

Λιπαρά ψάρια: Βιταμίνη D και ωμέγα-3

Ο σολομός, το σκουμπρί και οι σαρδέλες είναι απαραίτητα τον χειμώνα για 2 λόγους. Πρώτον, είναι από τις ελάχιστες τροφές που περιέχουν βιταμίνη D, η οποία συχνά παρουσιάζει έλλειψη λόγω της μειωμένης ηλιοφάνειας. Η «βιταμίνη του ήλιου» είναι κλειδί για το ανοσοποιητικό. 2ον, τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα μειώνουν τις φλεγμονές και βοηθούν στην καλύτερη λειτουργία των πνευμόνων, προστατεύοντας από τις χειμερινές λοιμώξεις.

Σκόρδο: Η τροφή για το κρύο που λειτουργεί σαν φυσικό «αντιβιοτικό»

Το σκόρδο περιέχει την αλισίνη, μια ένωση που απελευθερώνεται όταν το σκόρδο συνθλίβεται ή κόβεται. Η αλισίνη έχει ισχυρές αντιμικροβιακές και αντιικές ιδιότητες. Μελέτες έχουν δείξει ότι όσοι καταναλώνουν σκόρδο τακτικά έχουν λιγότερες πιθανότητες να αρρωστήσουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ αν αρρωστήσουν, αναρρώνουν ταχύτερα. Για μέγιστα οφέλη, πρόσθεσέ το στο τέλος του μαγειρέματος.

Ξηροί καρποί: Σελήνιο και Ψευδάργυρος

Τα καρύδια, τα αμύγδαλα και κυρίως τα φιστίκια Βραζιλίας (Brazil nuts) είναι θησαυροί ιχνοστοιχείων. Τα Brazil nuts είναι η πλουσιότερη πηγή σεληνίου, ενός ισχυρού αντιοξειδωτικού που βοηθά στην παραγωγή κυτοκινών (πρωτεΐνες που ρυθμίζουν την ανοσολογική απόκριση). Ο ψευδάργυρος που περιέχεται στους ξηρούς καρπούς είναι επίσης κρίσιμος, καθώς η έλλειψή του συνδέεται άμεσα με μειωμένη αντοχή στις λοιμώξεις.

 

«Πώς θα εκτοξεύσεις» τα οφέλη των τροφών για το κρύο

• Σωστή ενυδάτωση: Συχνά ξεχνάμε να πίνουμε νερό το χειμώνα. Η αφυδάτωση κάνει τους βλεννογόνους πιο ευάλωτους.
• Μπαχαρικά: Πρόσθεσε κουρκουμά και κανέλα στα γεύματά σου για επιπλέον αντιφλεγμονώδη δράση.
• Πρωτεΐνη: Μην αμελείς την επαρκή πρόσληψη πρωτεΐνης, καθώς είναι το δομικό υλικό των αντισωμάτων.

Η σωστή διατροφή στο κρύο δεν είναι θέμα ποσότητας, αλλά ποιότητας. Επιλέγοντας τροφές πλούσιες σε βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και θερμογόνα συστατικά, δίνεις στο σώμα σου τα εργαλεία που χρειάζεται για να παραμείνει υγιές και ζεστό μέχρι την άνοιξη.

 

 

Αναδημοσίευση: ladylike.gr