Δεύτερη θητεία Τραμπ: Η διεθνής πολιτική πλέον έγινε απρόβλεπτη και πολύ πιο ενδιαφέρουσα

Την περασμένη βδομάδα – την Τρίτη 20 Ιανουαρίου - μπήκαμε στον δεύτερο χρόνο της δεύτερης θητείας του πλανητάρχη. Του Ντόναλτ Τρασμπ.

Την χρονιά που μας πέρασε δεν έδειξε και πολλά πράγματα που δεν περιμέναμε. Συνομιλεί με τον Πούτιν, μία φορά δια ζώσης …και ποιος ξέρει πόσες τηλεφωνικά. Επιβεβαιώνει πως είναι φίλος του ο Ερτογαν και ο Νετανιάχου. Με ότι σημαίνει αυτό, Προσεγγίζει την Κίνα μετά από έναν πόλεμο δασμών που την έφερε «με στα νερά του». Άλλωστε η επιβολή δασμών στα προϊόντα που εισάγονται στις ΗΠΑ είναι το «κύριο όπλο» του Τραμπ.

Έχει κατηγορήσει πολλές φορές ανοιχτά τους ευρωπαίους ηγέτες, που δείχνουν «να είναι κολλημένοι» στην προ Τραμπ εποχή. Έτσι κι ο ίδιος δείχνει να υποστηρίζει ακροδεξιές κυβερνήσεις και κόμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δείχνουν πιο λογικά και παραδόξως πιο δημοκρατικά. Όχι ότι γίναν πιο δημοκρατικοί ο Ορμπαν η Μελόνι και η Λεπέν. Αλλά οι υπόλοιποι φαίνεται να τους ξεπέρασαν σε ακροδεξιά ρητορική.

Όσο για τις περιπτώσεις που δείχνει να «κάνει επίθεση» σε ανεξάρτητα κράτη λέγοντας ότι: «Αν θέλω μόνο εγώ θα σταματήσω» τί διαφορετικό κάνει από ότι έκαναν άλλοι πρόεδροι των ΗΠΑ; Επειδή «έβαζαν μπροστά» το διεθνές δίκαιο; Το διεθνές δίκαιο που πάντα «γίνονταν λάστιχο» να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των ισχυρών. Κυρίως των ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο όνομα του διεθνούς δικαίου δεν διέλυσαν το Ιράκ; Και την Λιβύη σκοτώνιντας τους προέδρους τους; Και τελικά δεν βρήκαν τίποτε;

Στο όνομα το διεθνούς δικαίου δεν υποστήριξαν η ΗΠΑ του Μπάιντεν κι εξακολουθούν να ενισχύουν οι της Ευρωπαϊκής Ένωσης την Ουκρανία και τον Ζελένσκι; Γιατί έκανε η Ρωσία επίθεση σε μια ανεξάρτητη χώρα. Αλλά για την Τουρκία που κατέχει την μισή Κύπρο ούτε λόγος. Κι ας πλήττονται τα συμφέροντα των χωρών τους, επειδή δεν έχουν το φθηνό Ρωσικό αέριο και χάθηκε η Ρώσικη αγορά για τα προϊόντα των χωρών μας.

Αλλά «έχουμε πόλεμο με τη Ρωσία» όπως απερίσκεπτα δήλωσε ο Μητσοτάκης και οι άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες που φοβούνται επίθεση από τη Ρωσία.

Όταν ο Τραμπ όμως απήγαγε τον ηγέτη της Βενεζουέλας, έχασαν τα λόγια τους. Κι όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε πως θα προσαρτήσει την Γροιλανδία πέρασαν μέρες να αντιδράσουν. Βλέπεις, όπως προανάφερα, περιμέναν επίθεση της Ρωσίας. Αλλά ήρθε η προαναγγελία επίθεσης των ΗΠΑ.

Μ αυτά κι αυτά ο Τραμπ ξεγύμνωσε τους Ευρωπαίους ηγέτες που είναι τυχεροί που πρωθυπουργός της Ελλάδας είναι π Μητσοτάκης κι όχι οποιοσδήποτε άλλος. Γιατί μόνο ένας Μητσοτάκης θα μπορούσε να συμφωνήσει σε οποιαδήποτε ανακοίνωση κατά των ΗΠΑ πουείναι χώρα του ΝΑΤΟ να παρενοχλούν στρατιωτικά Ευρωπαϊκό – συμμαχικό του ΝΑΤΟ- έδαφος όπως είναι η Γροιλανδία. Χωρίς να υπάρχει κάποια αναφορά, ούτε καν υποσημείωση για την Ελλάδα που παρενοχλείτε χρόνια τώρα από την επίσης σύμμαχο στο ΝΑΤΟ Τουρκία.

Πάντως κατά την δεύτερη προεδρία Τραμπ φαίνεται δε θα πλήξουμε καθόλου. Μια που κάνει διπλωματία με διάφορους τρόπους που πολλοί απ’ αυτούς δείχνουν να είναι τελείως ανορθόδοξοι. Και μέχρι να τελειώσουν οι ΗΠΑ μία κίνηση τους στην «παγκόσμια σκακιέρα» δεν ξέρουμε αν αυτό που κάνει είναι πραγματική κίνηση ή μπλόφα. Με σκοπό να επιτύχουν τους στόχους τους.