Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2016

Αυταπάτες!



Με την εκλογή του κ. Μητσοτάκη ασχολήθηκε σε άρθρο του στη «Δημοκρατία» της Τρίτης 12/1 ο Γιώργος Χαρβαλιάς. Προτείνοντάς του τι πρέπει να κάνει για να κρατήσει ενωμένη τη Νέα Δημοκρατία
* * *
Να με συγχωρήσουν κάποιοι στο επιτελείο τού... εν αναμονή πρωθυπουργού αν χαλάω την ατμόσφαιρα του πάρτι, αλλά φοβούμαι ότι το προχθεσινό αποτέλεσμα της εσωκομματικής αναμέτρησης μόνο για χαρές και πανηγύρια δεν προσφέρεται. Και πολύ περισσότερο, δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως «στανταράκι» για γρήγορη επιστροφή της Ν.Δ. στην εξουσία.
Παρά την καθαρή και εντυπωσιακή «ανατροπή» που κατάφερε να πετύχει η οικογένεια Μητσοτάκη, η ουσιαστική «διχοτόμηση» του εκλογικού σώματος που τον ανέδειξε στην αρχηγία δεν είναι καλός οιωνός. Και μπορεί μεν η προεκλογική ατμόσφαιρα να μην εξετράπη σε ανοιχτό εσωκομματικό πόλεμο, αλλά οι θριαμβολογικού τύπου αναλύσεις περί συντριβής του καραμανλικού μπλοκ δεν βοηθούν την ενότητα του κόμματος. Αντίθετα, απελευθερώνουν τοξίνες τις οποίες ο νέος αρχηγός θα πρέπει να εξουδετερώσει, αν θέλει να κρατήσει την παράταξη ενωμένη.
Θα χρειαστούν τεράστια αποθέματα πολιτικής γενναιοψυχίας και συνθετικής ικανότητας για να μεταφραστεί αυτή η σπουδαία, αλλά εν τέλει οριακή επικράτηση σε πραγματικό κοινωνικό ρεύμα για την κατάληψη της εξουσίας.
Πρώτη, λοιπόν, πρόκληση για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι να κρατήσει τη Ν.Δ. ενωμένη και να μην μπει στον πειρασμό ξεκαθαρίσματος λογαριασμών με τους ηττημένους. Το κλειδί θα είναι η στελέχωση της νέας ηγετικής ομάδας.
Αν ο νέος αρχηγός διολισθήσει στη λογική της ευνοιοκρατίας, αξιοποιώντας μόνο τους φίλα προσκείμενους στην οικογένεια και όσους τον στήριξαν στην προεκλογική μάχη, κινδυνεύει να βρεθεί μπροστά στο φάσμα της εξέγερσης των καραμανλικών.
Αλλά και στην (ευκταία) περίπτωση που κινηθεί στο εσωκομματικό μέτωπο με σύνεση και μετριοπάθεια, θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια για να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά την επικράτησή του στην ευρύτερη κοινωνία και στο πραγματικό εκλογικό σώμα.
Στο πεδίο αυτό, μια δεύτερη σοβαρή πρόκληση θα είναι η στάση του στο Ασφαλιστικό. Αν μεν εγκλωβιστεί σε μια στείρα άρνηση, εκβιάζοντας κυβερνητική κρίση, θα απογοητεύσει σημαντικά μια μερίδα οπαδών του, που προτάσσουν την παραμονή της χώρας στην Ευρώπη.
Κι αν τελικά βάλει πλάτη για το καλό της χώρας, θα κατηγορηθεί από τους σκληροπυρηνικούς τύπου Αδωνη ότι δίνει φιλί ζωής στην κυβέρνηση Τσίπρα...
Επομένως, τα πράγματα είναι εξαιρετικά σύνθετα και αυταπατώνται όσοι προδικάζουν αναίμακτη κατάληψη του Μεγάρου Μαξίμου. Για να φτάσει στο κατώφλι της εξουσίας ο Κυριάκος, θα πρέπει να αποδείξει ότι διαθέτει τα ηγετικά χαρακτηριστικά που ασμένως φιλοτέχνησαν τα συστημικά μέσα ενημέρωσης στο εσωτερικό και το εξωτερικό, για τους δικούς τους φυσικά λόγους...