Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Σκέψεις με αφορμή τα δυο χρόνια ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ.

Τσίπρας – Καμένος: Το βράδυ της 20ης Σεπτεμβρίου πανηγυρίζουν
τη νίκης τους, και τη συνέχεια της διακυβέρνησης της Ελλάδας από αυτούς


Συμπληρώνονται σήμερα (25 Ιανουαρίου) δύο χρόνια από την ημέρα που ο κ. Τσίπρας έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας. Από τη μέρα που «τρόμαξε» όλη η Ευρώπη, για πρώτη φορά, γιατί οι Έλληνες ψήφισαν κόντρα στο ότι τους έλεγε το κατεστημένο. Τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκόσμια.
Δυστυχώς όμως, αν και το περίμεναν όπως δηλώναν, οι κυβερνώντες δεν φάνηκαν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν το «κατεστημένο». Εγχώριο και ξένο. Έτσι «τσίμπησαν» και δέχθηκαν τις καθυστερήσεις που τους έκαναν οι δανειστές. Έτσι φτάσαμε τι καλοκαίρι, στο «αμήν» ως κράτος μια που τον Ιούλιο έπρεπε να πληρωθούν πέντε δισεκατομμύρια ευρώ.
Έτσι υπήρξε η δραματική 17ωρη διαπραγμάτευση του Αλέξη Τσίπρα, που κατέληξε στον συμβιβασμό του τρίτου μνημονίου. Έναν συμβιβασμό για τον οποίο κατηγορείται από την αντιπολίτευση και τα συστημικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Να θυμίσω πως αυτή την περίοδο όλοι αυτοί τον ζητούσαν να κλίσει την αξιολόγηση από την πρώτη στιγμή.
Είναι η περίοδος που ο Ελληνικός λαός είναι ενθουσιασμένος τόσο, που του έδωσε 62,31% στο δημοψήφισμα ενώ είχαν επιβληθεί τα capital controls με ημερήσιο όριο ανάληψης 60 Ευρώ την ημέρα.
Πιστεύω όμως πως στην συγκεκριμένη διαπραγμάτευση ο κ. Τσίπρας φοβήθηκε. Φοβήθηκε να ρισκάρει ένα GRexit. Είναι αλήθεια όμως, όπως ειπώθηκε αν έκανε αυτή την κίνηση όταν γυρνούσε στην Ελλάδα θα τον υποδεχόμασταν ως ήρωα. Όμως τι θα λέγαμε αν τα 1.000 ευρώ που είχαμε στην τράπεζα εν μία νυχτή γινόταν 1000 δραχμές και ο πληθωρισμός να τις εξαφανίζει; Έτσι συμβιβάζεται, διασπώντας ουσιαστικά τον ΣΥΡΙΖΑ στερώντας το από σημαντικές προσωπικότητες. Και δε λέω στελέχη ίδρυσαν την Λαϊκή Ενότητα όπως ο κ. Λαφαζάνης που είναι σημαντικά κι αυτά, αλλά κυρίως για την Ζωή Κωνσταντοπούλου και τη Ραχήλ Μακρή που ο δυναμισμός τους λείπει τόσο από τη Βουλή όσο και την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αν και τις βλέπουμε σε τηλεοπτικούς σταθμούς που δεν ήθελαν να τις δουν ούτε ζωγραφιστές όταν ήταν στο κυβερνών κόμμα. Όμως η τελευταία πράξη του κ. Βαρουφάκη ήταν να «ξηλώσει» τον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ Γεωργίου που ήταν ελεγχόμενος από τους δανειστές μας, ενώ τον άλλο «πεμπτοφαλαγγίτη» Στουρνάρα δεν μπόρεσε να ξαποστίλει που μας έχει «κατσικωθεί» ως σήμερα,
Κερδίζοντας την μάχη των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου του, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας τελεί πάντα υπό αμφισβήτηση. Και κέρδισε τις εκλογές αυτές μιλώντας για παράλληλο πρόγραμμα ενώ είναι αλήθεια είπε πως θα τηρήσει «κατά γράμμα» το τρίτο μνημόνιο. Κι εδώ είναι που αναρωτιόμαστε. Κάνει κάτι για τον λαό ή όπως τον κατηγορεί το ΚΚΕ και άλλες «αριστερές δυνάμεις» είναι ο καλύτερος σύμμαχος των δανειστών μια που τα περνάει όλα;
Όμως την δεύτερη αυτή περίοδο άρχισαν οι πραγματικά σπουδαίες κινήσεις της κυβέρνησης. Προσπάθησε να «βάλει τάξη» στο τηλεοπτικό τοπίο. Με την ήττα της κυβέρνησης όμως στο ΣτΕ, νίκησε μια που ενώ ακύρωσε τον διαγωνισμό διέταξε το ΕΣΡ να τον πραγματοποιήσει εκθέτοντας την αντιπολίτευση που δεν συναινούσε στην σύστασή του.
Αποκάλυψε, όσα όλοι φανταζόμασταν την διαπλοκή (τραπεζών, κομμάτων και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης) με την εξεταστική επιτροπή που το πόρισμά της θα πάει στον εισαγγελέα.
Προσπαθεί να «πιάσει» το μαύρο χρήμα και να το δηλώσουν όσοι το έχουν εκτός τραπεζικού συστήματος ή της χώρας. Με στόχο να τους πάρει περίπου τα μισά. Κι αν δεν τα δηλώσουν και τα βρει, το κράτος, να τους τα πάρει όλα
Να «μας εκπαιδεύσει» στο να χρησιμοποιούμε τις κάρτες και να συνδέσει τις ταμιακές με την εφορία, και τόσα άλλα που δεν μαθαίνουμε γιατί δεν θέλουν να τα μάθουμε τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Τώρα παρ’ όλο αυτά ο κ Τσίπρας θα πρέπει να μας αποδείξει πως αυτά που κάνει δεν είναι «στάχτη στα μάτια» μας. Αλλά θα «τσιμπήσει τα λαμόγια κάθε βεληνεκούς». Όχι να τους φυλακίσει, αλλά να τους κατασχέσει «τα κλοπιμαία». Κινητά ακίνητα και μετρητά.
Είχε κυκλοφορήσει το καλοκαίρι κι ασχολήθηκα στις 7 Σεπτεμβρίου 2016 πως οι ελεγκτές ανακάλυψαν διαφορά μεταξύ των καταθέσεων και των δηλωμένων εισοδημάτων 600 δισ. Ευρώ. Δεν πιστεύω πως είναι τόσα τα «μαύρα» που κυκλοφορούν στις τράπεζες. Αλλά και 100 να είναι και τα «βάλουν στο χέρι» ο κ. Τσίπρας έχει «στο τσεπάκι του» μια ακόμη τετραετία.
Εκτός αυτού βέβαια τον υπόλοιπο ενάμιση χρόνο, μια που οι βουλευτικές εκλογές εκτός απροόπτου θα γίνουν στις 22 Σεπτεμβρίου του 2019, θα πρέπει να αρχίσει να δίνει κάτι στον Ελληνικό λαό, διευκολύνοντας την καθημερινότητά του . Που πρώτος ψήφισε ενάντια σε ότι του λέγαν κι ακολούθησαν τόσο οι Βρετανοί με το Brexit και οι Αμερικάνοι με τον Τραμπ. Ελπίζοντας ο κ Τσίπρας να έχει συνομιλητές στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια που φέτος έχουμε εκλογές στη Γαλλία με την Μαρίν Λεπέν να προηγείται του Φιγιόν και να έρχονται «με φόρα» οι Σοσιαλιστές του Βαλς ή του Αμόν. Αλλά και στη Γερμανία που ελπίζω επόμενος καγκελάριος να είναι ο Μάρτιν Σουλτς, που και να μην είναι δεν θα υπάρχει (όπως λένε) ο Σόιμπλε.