Την πάτησα εγώ, οι πολιτικοί;

Γράφω στο προηγούμενο σημείωμα, για τους κουκουλοφόρους που τα κάνουν γυαλιά καρφιά και τι αστυνομία θέλουμε.
Το απόγευμα στο «ράδιο Αρβύλα» του ΑΝΤ1 ο Αντώνης Κανάκης με προβλημάτισε.
Θύμισε του δίδυμους πύργος και τις ΗΠΑ. Θύμισε το τι έλεγε κι έκανε ο Μπους στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Και τα παραλλήλισε με τα επισόδεια των Αθηνών.
Ήρθαν στο μυαλό μου σκηνές με κουκουλοφόρους που μιλούσαν φιλικά. Ήταν βλέπεις κι αυτοί αστυνομικοί.
Μήπως τα κάναν αστυνομικοί, τα προχθεσινά, να πούμε ότι θέλουμε πιο πολύ αστυνόμευση; Και πήγα ακόμη πιο μακριά.
Μήπως αυτοί που κατάστρεφαν τον Δεκέμβρη να ήταν λες αστυνομικοί; Και άντε όχι όλοι αλλά αυτοί που τα ξεκινούσαν.
Και η αριστερά (εκτός του ΚΚΕ) τι ρόλο παίζει; Γιατί τους παρέχαν πολιτική κάλυψη; Δε θά πρεπε δικοί τους άνθρωποι να τους σταματάνε; Εδώ λένε οτι κατέστρεψαν και το κοσμηματοπολείο της μητέρας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου τον Δεκέμβρη στο Κολονάκι, στο όνομα του οποίου γινόταν αυτά.
Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι από τότε όλοι λέμε τι κάνει η αστυνομία και ζητάμε περισσότερη καταστολή;
Φίλος που ανήκει στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά, απορούσε γιατί σε περυσινή πορεία στο κέντρο της Λάρισας μέλη του ΠΑΜΕ διώξαν από το μπλοκ τους πιτσιρικάδες (μάλλον πρωτοετείς φοιτητές) που πετούσαν πέτρες σε τράπεζες. Ας κατηφορίσουν τους αγώνες του ΠΑΜΕ. Να γιατί του ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ δεν συμμετείχε (δεν ήταν μπροστά ή σεν συμμετείχε επίσημα) στην «εξέγερση» του Δεκεμβρίου.
Δηλαδή πρέπει να διαλέξουμε;
Φόβο (των καταστροφών και της σωματικής μας ακαιρεότητας) ή φόβο ( στη θέα της αστυνομίας)

Τι αστυνομία θέλουμε;

Ειναι ν’ απορείς με μας τους Ελληνες.
Κι εγώ μέσα (κι όλοι ως κάποιο σημείο).
Τι αστυνομία θέλουμε όλοι μας.
Οταν γίνονται βίαιοι ή μας ενοχλούν στην προσωπική μας ζωή λέμε γιατί; Του λέμε φασίστες και θυμόμαστε παλιότερες δεκαετίες που ήταν καταπιεστές των Ελλήνων. Των δημοκρατικών Ελλήνων συγκεκριμένα.
Τότε, την εποχή της χούντας, που τους ενδιέφερε τα πάντα, που μπορεί να ενοχλεί την Εξουσία.
Και μαζί με τα ξερά καιγόταν και τα χλωρά. Για να γίνεις αστυνομικός ή αστυφύλακας έπρεπε να είσαι «δικός τους».
Για τους νεότερους, που ευτυχώς δεν έχουν τέτοιες μνήμες είναι σαν να θέλεις να δουλέψεις υπάλληλος μεγάλης ποδοσφαιρικής εταιρίας και να δηλώνεις οπαδός της αντίπαλης ομάδας. Κι εγώ (ως 40ρης) δεν έχω τόσο έντονα τέτοιες μνήμες αλλά όταν ήμουν ακόμη στο Δημοτικό, λίγο πριν το ’80 μου είχε πει συνομήλικος φίλος, πως το να είσαι «κόκκινος» είναι πολύ κακό πράγμα.
Μετά ήρθε ο Ανδρέας (Παπανδρέου). Κι άρχισε να την εκδημοκρατίζει.
Σιγά σιγά ο κόσμος άρχισε να μη τον φοβάται τον αστυφύλακα. Έγινε φίλος του πολίτη; Οχι. Εύκολα δεχόταν, κυρίως από πρώην καταπιεσμένους απειλές. «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ» «Θα σε στείλω στα σύνορα» κλπ.
Μεγαλώνοντας τα παιδιά της γενιάς μου, κι ακόμη πιο πολύ νεότεροι δεν σήμαινε τίποτε ο αστυνομικός. Στο γυμνάσιο όταν ήμουν άκουσα το εξής, «κουφό» για μένα, από κουμουνίστρια καθηγήτρια μου.
«Έπεσα σ’ επεισόδια χθες έξω απ το γήπεδο. Ε πρώτη φορά είδα αστυνομικούς να έχουν δίκιο»
Και φτάσαμε σιγά σιγά στο σήμερα. Να χτυπάνε οι «ψευτοαναρχικοί» κουκουλοφόροι και οι αστυνομικοί να φεύγουν.
Ας υποθέσουμε ότι δεν φεύγαν προχθές από το Κολονάκι. Ότι αντιμετώπιζαν του «ψευτοαντιεξουσιαστές». Συνελάμβαναν πολλούς απ’ αυτούς. Κι έπεφτε ξύλο.
Εκτός οι γνωστοί «αριστεροί» θα πήγαιναν να του βγάλουν έξω και θα πήγαιναν μαύρες υπεράσπισης θα προβληματιζόμασταν κι εγώ μαζί «Βρε μήπως έχουν δίκιο και είναι ακόμη σαν της χούντας η αστυνομία;
Δεν ξέρω. Μήπως θα πρέπει να μην είμαστε τόσο «μη μου άπτου»; Η ελευθέρία του καθένα, έμαθα στο σχολείο (είχαμε ακόμη σχολεία τότε κι όχι μόνο εκπαυδευτήρια), σταματά εκεί που θίγετε η ελευθερία του διπλανού του.

Και στις τηλεοπτικές εκπομπές ισχύει ότι και στη ζωή

Μια βδομάδα συμπλήρωσαν χθες οι νέοι παρουσιαστές (Γιώργος Λιανός & Δέσποινα Καμπούρη)του «πρωινού καφέ» στον ΑΝΤ1.
Και ανέβηκε στην δεύτερη θέση θεαματικότητας. Αν πούμε ότι είναι αντικειμενικές οι μετρήσεις, διαφωνώ ως προς τη μέθοδο όχι ότι έχω να προτείνω άλλον, ενώ ως τώρα προσπαθούσε να αποφύγει τον πάτο τώρα φλερτάρει με την δεύτερη θέση.
Όχι ότι έφταιγαν τα παιδιά που ήταν πριν (Νίκος Μουτσινάς & Κατερίνα Ζαρίφη) αλλά χρειαζόταν και άλλο χρόνο. Γιατί οι διευθυντές του προγράμματος εκεί αγνοήσαν βασικά πράγματα της ζωής.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή. Πήραν την Ελεονώρα Μελέτη μετά την αποχώρηση της Ελένης Μενεγάκη. Μια κοπέλα πολύ μορφωμένη φιλική με τον τηλεθεατή και πανέμορφη..
Επειδή είχαν την Ελένη πριν που έφερνε τα νούμερα της AGB ποντάρισαν στην ομορφιά της. Επειδή, λογικό είναι, δεν ήταν στη κορυφή απ την αρχή η φούστα όλο και κόνταινε και το ντεκολτέ άνοιγε. Η εκπομπή άλλαζε και απευθυνόταν σιγά σιγά σε πιο σκεπτόμενα άτομα (και πέρα από τα κλασικά Ζώδια, μαγειρική, κουτσομπολιο και καλλιτεχνικές συνεντεύξεις) μπήκε διατροφολογία και άλλες ειδήσεις.
Φέτος θέλαν να την κάνουν εναλλακτική και φέραν το δίδυμο Μουτσινάς Ζαρίφη. Αν και δεν την είδα πολλές φορές αλλά αυτό που δεν λογαριάσαν είναι το βασικό που ισχύει και στη ζωή μας.
Πρώτα πρώτα βλέπουμε την εικόνα του άλλου. Και τον βλέπουμε με θετικό ή αρνητικό μάτι. Κι εκεί έπαιξαν ρόλο τα παραπάνω κιλάκια της Κατερίνας, Για το σεξαπίλ του Νίκου δεν ξέρω (δεν το συζήτησα με καμιά μου φίλη αλλά αν ήταν super σίγουρα θα το μάθαινα).
Αλλά ως εκεί.
Από δω και πέρα αρχίζει να δημιουργείται η προσωπική σχέση. Πόσες στα αλήθεια κάποιον που δεν τον έχουμε δει θετικά με την πρώτη ματιά σιγά σιγά μα κερδίζει;
Εδώ έχουμε το αντίθετο. Και να ότι δεν μίλησαν με του προηγούμενους συνεργάτες τους. Να και η πίεση για τα νούμερα της AGB. Πού να τους συμπαθήσει ο κόσμος Και το αποτέλεσμα; τους «κόψαν» νωρίς (πρώτη φορά στην σχεδόν εικοσαετή πορεία της εκπομπής).
Η Δέσποινα κι ο Γιώργος σε κερδίζουν απ’ τη πρώτη στιγμή. Τώρα δεν είναι δύσκολο να κερδίσουν τον κόσμο και θα πρέπει να πιεστούν πολύ για να τον χάσου.
Πόσο διαφορετική είναι τώρα η Ελεονώρα Μελέτη που δεν έχει την πίεση φαίνεται στα μάτια της (7:45 - 10 το πρωί στον Star) αν και πάλι δεν έχει απελευθερωθεί, μια που δεν φαίνεται φύση κουτσομπόλα.

Τις έχασε χθες τις ευρωεκλογές ο κ. Παπανδρέου;

Κανονικά θα έπρεπε να ανοίξουν σαμπάνιες χθες στο Μέγαρο Μαξίμου. Το ξαναπήρε το ΠΑΣΟΚ τον άνθρωπο που διέλυσε ουσιαστικά το κόμμα.
Τον άνθρωπο που δεν είχε τα κότσια να αναμετρηθεί το 2004 επειδή όλα δείχναν συντριβή. Παρ’ όλο που σε μισό χρόνο θα είχαμε τους Ολυμπιακούς αγώνες.
Αγώνες που έγιναν πετυχημένοι χάρη στις θυσίες του Ελληνικού λαού και των εθελοντών.
Και παραιτήθηκε παραιτήθηκε έκανε όμως τα ψηφοδέλτια πριν. Μη τυχών και ο κ Παπανδρέου, όπως είχε εντολή εξάλλου, τα αλλάξει όλα.
Οπως μου θύμισε ακροατής της προχθεσινής (11-03-09) Ελληνοφρένειας στον κ διευθυντή Αποστόλη Μπαρμπαγιάννη σε επικοινωνία, «όταν τον έδιωξε πέρασε πέντε μονάδες μπροστά. Ακούστε την απάντηση του ευφυέστατου τηλεοπτικού τσολιά και πείτε μου αν έχει δίκιο. (34:36)
Μάλιστα σε κάποιo άλλο σημείο της χθεσινής (12-03-09) θα θυμηθείτε το υπέροχο που είπε μετά το ναυάγιο του «Σαμινά», Δείχνοντας την εκτίμιση που έχει σε όλους εμάς (16:31)
Να δούμε όμως τα πράγματα και από την καλή μεριά; Θα χάσει παλει στις επόμενες εκλογές το ΠΑΣΟΚ και θα αρχίζουν να φεύγουν όλοι όσοι το λεηλάτησαν τόσα χρόνια. Θα φύγουν ολοι όσοι το μετέτρεψαν σε «ΝΔ β’» αυτοί δηλαδή που δεν πάτησαν το πόδι τους στην αίθουσα της ολομέλειας του «Αρείου Πάγου» με πρώτους απ’ όλους τον Σημίτη.
Τον Σημίτη που εκμεταλεύτηκε στο έπακρο τη φωτογραφία που είχε δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου την 3η Σεπτέμβρη 1974 όπως ο πατέρας του εκμεταλεύτηκε την φωτογραφία του δίπλα στον Άρη Βελουχιώτη στον λόγο της Λαμίας. Δεν μας είπε όμως κανείς οτι ήταν διοικητής εκεί. (Να αγιάσει η συγχωρεμένη η Μαβίνα που το αποκάλιψε). Ο Ανδρέας Παπανδρέου που το έφτυνε συνέχεια (κουράγιο που το είχε) και υτός πάντα να σκουπίζεται λέγοντας πως βρέχει. Ο Ανδρέας Παπανδρέου που στη συνέντευξη τύπου στη Θεσσαλονίκη την τελευταία φορά που παραβρέθηκε τον απέλυσε από το υπουργείο βιομηχανίας.
Αν γι’ αυτό το πέρνει πίσω καλώς να ορίσει (το μεγάλο τράκο έρχεται) αλλιως; Το λέει ο ίδιος ο κ Παπανδρέου στο 24:13

Οι χρόνοι φαίνονται κάτω δεξιά στο «ραδιοφωνάκι» του site του Σκάι

Ενα θαυμάσιο διάλειμα με το champions league

Σαν βδομάδα champions league αυτή που διανύουμε είδα τόσο χθες όσο κα προχθές κάποιους ποδοσφαιρικούς αγώνες.
Ακόμη μια φορά χόρτασα θέαμα κι ευχαριστήθηκα ποδόσφαιρο βλέποντας τις μεγάλες ομάδες του εξωτερικού.
Στο καφέ βλέπεις που παρακολουθούσα και τις δυο ημέρες ο ιδιοκτήτης μας τρέλανε στο ζάπιγκ. (Κυρίως χθες μια και τυγχάνει να είναι οπαδός του Παναθηναϊκού)
Έτσι δεν μπόρεσα να δω πολλά από τα θαυμάσια παιχνίδια τόσο της Λιβερπουλ επί της Ρεαλ (Τι χαρά για τους Ισπανούς οπαδούς της Βιγιαρεάλ) με 4 - 0 όσο και της Μπάγερν Μονάχου επί της Σπόρτιγκ Λισαβώνας με 7 – 1 !!!
Μάλιστα όταν καταλάβαμε ότι ήταν το αποτέλεσμα εκείνης της μέρας κι όχι το συνολικό σκορ των δυο αγώνων (Η Μπάγερν ειχε «φιλοδωρήσει» με πέντε γκολ την Σπόρτιγκ και στην εδρα της). Άρχισαν να γίνονται οι συγκρίσεις μπιζαρίσματος με τον Ολυμπιακό που είχα δεχθεί εφτά γκολ το 2004 στο Τορίνο από τη Γιουβέντους.
Ο ελληνικός αγώνας θαυμάσιος, αλλά από την πλευρά της ισπανικής και μόνο ομάδας. Μολις «ξεψάρωσε» ο Παναθηναϊκός και βγήκε από την περιοχή του δέχθηκε το δεύτερο θαμάσιο γκολ. Όχι οτι το πρώτο ήταν λιγότερο όμορφο όσο και το άδικα ακυρωθέν.
Χθες πιο χαλαρή μέρα για τους έλληνες «πράσινους» οπαδούς και για μας τους υπόλοιπους είδαμε την φοβερή Μάντσεστερ να βάζει από ένα γκολ σε κάθε ημίχρονο (μάλιστα στο τέταρτο λεπτό του κάθε ημιχρόνου) στην Ιντερ του πολύ Μουρίνιο.
Η Μπαρτελόνα φανταστική διέλυσε τη Λυων με 5 -2
Βέβαια υποχρεωθήκαμε (μια που είχαν τελειώσει όλα τα υπόλοιπα ματς) την «σούπα» του Ρόμα – Αρσεναλ που οι ποδοσφαιριστές «σερνόταν» στην παράταση μέχρι να φτάσουμε στην διαδικασία των πέναλτυς
Πάντως φάνηκε για (όσους είδαν τα ματς της Μάντσεστερ όσο και της Αρσεναλ) τη νοοτροπία του Βρετανού Φέργκιουσον και των ποδοσφαιριστών της σε σχεση με όλους τους άλλους μια που παρ’ όλο το 2 – 0, η ομάδα αγωνιζόταν σα να ήταν 0 – 0. Μπράβο τους. Ετσι θέλουμε όλες τις ομάδες.
Και τώρα; Τα κεφάλια μέσα. Και πάλι στην ελληνική μιζέρια

Η Σημιτική επταετία

Στην εκπομπή της κ. Τσαπανίδου μίλησε ο κ. Λακόπουλος και μίλησε για την αντίδραση του Σημίτη σε περίπτωση που δεν γυρίσει στο ΠΑΣΟΚ: «επηρεάζει μικρό κομμάτι του κόσμου, αλλά συμπαγές που το χρειάζεται ο κ Παπανδρέου»
Δεν είπε τι σημαίνει για τον υπόλοιπο λαό, για τους ανθρώπους που σκέφτονται να ψηφίσον ΠΑΣΟΚ.
Είναι επιτυχημένη η Σημιτική 7ετία;
Πράγματι έγιναν μεγάλα έργα στην Ελλάδα. Το Ριο – Αντίριο, η Εγνατία οδος, η Αττική οδός, το Ελ. Βενιζέλος τμήμα της Εθνική οδου Αθήνας Θεσσαλονίκης;
Έργα που τα χρειαζόταν η Ελλάδα. Αλλά τα έκανε η Ελλάδα; Τα έκαναν κάποιες εταιρίες και τώρα τα χρυσοπληρώνουμε αφού ανέλαβαν την εκμετάλευσή του για κάποια χρόνια (ως να χαλάσουν δηλαδή)
Και γιατί λέω ως να χαλάσουν; Έγινε και το γήπεδο Καραϊσκάκη. Το γήπεδο αυτό το έκανε ο Ολυμπιακός, η ομάδα μου, εκεί που ήτανε το παλιό στάδιο Καραϊσκάκη. Δεν έβαλε δραχμή το κράτος αλλά είναι ιδιοκτησία του Ολυμπιακού για 50 ή 80 χρόνια. Δε θα χαλάσει; Τέτοιες είναι και οι άλλες συμβάσεις.
Μάλιστα τα έργα είναι σε συγκεκριμένες περιοχές και σε πολλές δεν έγινε τίποτε. Ας πούμε στην Πελοπόννησο (εκτός της βόρειας).
Το 1999 έχασε τις εκλογές όταν φούσκωνε το ελληνικό Χρηματιστήριο. Και τις έχασε. Ο γενικός δείκτης φούσκωνε φούσκωνε φούσκωνε και λίγο πριν σκάσει, όταν άρχιζε να σκάει πιο σωστά, έκανε τις εθνικές εκλογές. Εριξαν και τα ασφαλιστικά ταμεία τα αποθεματικά τους μέσα. Και οι οικονομικοί υπουργοί λέγαν πως η πτώση του χρηματιστηρίου έχει ημερομηνία λήξεως. «Την επόμενη των εκλογών» αφήνοντας να νοηθεί πως αν επανεκλεγούν.
Μετά ο ίδιος σε συνέντευξη τύπου έλεγε για το χρηματιστήριο γι αυτούς που καταστράφηκαν, ακόμη αντηχούν στ’ αυτιά μου «Ας πρόσεχαν»
Το 2000 μας έβαλε «στη ζώνη του Ευρώ» πράγματι μεγάλο επίτευγμα αφου μπορέσαμε να μπούμε στη ζώνη των ισχυρών.
Αλλά μας έβαλε και μας άφησε. Για κάποιον εσφαλμένο λόγο ο λαός πέρασε το ευρώ για κατοστάρικο. Μέχρι πρόσφατα οι αγρότες πουλούσαν σε δραχμές. Πέρυσι δηλαδή που το σιτάρι ήταν ακριβό έφτασε ως 100 δραχμές. Φέτος φτήνυνε πολύ στα 20 λεπτά (δηλαδή έπεσε 10 λεπτά). Τα εφόδια τα αγοράζουν σε ευρώ. Η ακρίβεια ήδη είχε αρχίσει. Γιγαντώθηκαν βέβαια τώρα.
Αλήθεια πως σας φαίνεται;
Αν τώρα προεκλογικά επιστρέψει μετά «βαϊων και κλάδων» στο ΠΑΣΟΚ» κέρδη η ζημιά θα φέρει όταν θα δούμε όλα αυτά μπροστά μας

Αν θέλει να χάσει ας τον ξαναπάρει

Σε άρθρο εφημερίδας της Κυριακής, είδα συγκρίσεις των φετεινών ευρωεκλογών μ’ αυτές του ’99.
Τότε που εν μέσω πολλών γκάλοπ που προηγούνταν η Νέα Δημοκρατία, νίκησε.
Βέβαια ήταν κι εν μέσω (φούσκωνε ακόμη η φούσκα) του Χρηματιστηρίου κι όταν άρχισε να ξεφουσκώνει είπε ο κόσμος που είχε «τσιμπήσει»: Αν ξαναβγεί το ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει να πάει καλά. Και ξαναβγήκε με μερικές χιλιάδες ψήφους το 2000.
Σε άλλη εφημερίδα είδα πως ο κ. Πάγκαλος προτείνει να ηγηθεί του ευρωψηφοδελτίου ο Σημίτης. Και το παράξενο είναι πως για αύριο υπάρχει συνάντησή του με τον κ. Παπναδρέου.
Αποδεικνύεται δηλαδή πως η πρόταση αυτή ήταν το να δουν αντιδράσεις.
Δεν κατάλαβε τίποτε δηλαδή ο κ. Παπανδρέου, γιατί έχασε το ΠΑΣΟΚ το 2004. Ας τον φωνάζαν όλοι «Γιώργο άλλαξέ τα όλα». Διέγραψε τον υπαίτιο που έγινε το ΠΑΣΟΚ «ΝΔ β’» και τώρα τον πάλι το παίρνει πίσω?
Θα μου πείτε έκανε τόσα μεγάλα έργα. Αυτός τα έκανε ή οι ιδιωτικές εταιρίες που χρυσοπληρώνουμε; Και για το Χρηματιστήριο ποιος ευθύνεται.
Δεν είναι τυχαίο ότι στην πρόσφατη ψηφοφορία του Σκαϊ μπορεί να μπήκε στους 100 μεγάλους Έλληνες λίγο πιο πάνω ήταν όμως ο δικτάτορας Παπαδόπουλος.
Αν θέλει να χάσει τις εκλογές ο κ. Παπανδρεου, αν θέλει να συντριβεί παρ’ όλες τι βλακείες που κάνουν ετούτοι εδώ ας γυρίσει πάλι το ΠΑΣΟΚ πίσω.
Στις εποχές του εχθρού του πατέρα του του μεγάλου ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Λες και δεν υπάρχουν νέοι άνθρωποι να στελεχώσουν το κόμμα. Βέβαια σε τόσα χρόνια εξουσίας πήγαν και πολλά λαμόγια. Αλλά εκεί τον θέλω.
Απ’ του νέους ανθρώπους να διαλέξει του καλούς που μπήκαν στο κόμμα όχι επειδή ήταν στην εξουσία αλλά επειδή θέλουν να προσφέρουν.
Να αναφέρω την Εύα Καϊλή και την Φώφη Γεννήματα. Ποιοι άλλοι απ’ αυτούς που βγαίνουν στα κανάλια; ΚΑΝΕΙΣ.
Είναι οι μεγάλοι οι παλιοί αριστεροί που μυρίστηκαν εξουσία και κάναν σε μια δεκαετία την διαδρομή ΚΚΕ (ή εξωκοινοβουλευτική αριστερά), Συριζα, ΠΑΣΟΚ
Που προσωπικά με αηδιάζουν και απεχθάνομαι