Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Ομολογία για μαγείρεμα των γκάλοπ



Την Κυριακή 25/9 ο Κωνταντίνος Ζούλας είχε στην «Καθημερινή» με τον τίτλο «Ποιοι έδωσαν «χείρα βοηθείας» στην κυβέρνηση» το παρακάτω κείμενο.
* * *
Αν σας έθεταν το ερώτημα «ποιος είναι ο πυρήνας των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ;», τι θα απαντούσατε; Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα μεταφέρατε την γενικευμένη αίσθηση που υπάρχει ότι ο κ. Τσίπρας βρίσκεται στην εξουσία στηριζόμενος από τους συνταξιούχους, τους ανέργους, και κυρίως τους δημοσίους υπαλλήλους.
Ε λοιπόν, είναι εντελώς λάθος αυτή η αίσθηση και αυτό καταγράφει ένας πίνακας που δημοσιεύει σήμερα η «Κ». Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις –μαζί με το δημοψήφισμα- όχι όμως από αυτούς που θεωρούνται το προνομιακό του κοινό (δημόσιοι υπάλληλοι, συνταξιούχοι κλπ) αλλά από τον ιδιωτικό τομέα! Ναι, εκεί βρίσκεται η κεντρική δύναμη του. Στην πλειοψηφία των 1,2 εκατομμύριων των μισθωτών που εργάζονται σε μικρές ή μεγαλύτερες επιχειρήσεις και επέλεξαν τον κ. Τσίπρα είτε από τιμωρητική διάθεση στις προηγούμενες κυβερνήσεις, είτε γιατί πίστεψαν ότι εκείνος δεν θα τους επιβάλει και νέες θυσίες.
Πριν συνεχίσουμε όμως την ανάλυση αυτού του πίνακα είναι απαραίτητη μια διευκρίνιση. Τα στοιχεία του -που δείχνουν πόσοι πολίτες ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ ανά επαγγελματική ομάδα, όπως και ποια ήταν η εκτιμώμενη συμμετοχή κάθε ομάδας στις κάλπες- έχουν προκύψει από τα exit polls των προ έτους εκλογών. Και είναι αξιόπιστα για έναν απλό λόγο. Διότι όλοι οι δημοσκόποι, έστω και εκ των υστέρων, συμφώνησαν πως αν έπεσαν έξω στις προβλέψεις τους, ήταν γιατί επιχείρησαν να κάνουν σταθμίσεις, αντί να εμπιστευθούν τα exit polls. Με απλά λόγια, οι 7,5 μονάδες διαφορά που κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ τη ΝΔ είχαν αναδειχθεί από τις απαντήσεις των exit polls, αλλά οι δημοσκόποι στις αρχικές τους εκτιμήσεις τις στάθμισαν μην έχοντας εμπιστοσύνη στο δείγμα τους….
* * *
Έχει κι άλλο κείμενο (όπως και πίνακα) αλλά σταματώ εδώ. Όποιος θέλει να το δει ολόκληρο και είναι πράγματι ενδιαφέρον ας το δει εδώ
 Όμως εδώ βρίσκω το σπουδαιότερο σημείο του κειμένου. Ακόμη πιο πολύ στα «έντονα γράμματα» στο τέλος.
Τί θέλει να πει δηλαδή «ο ποιητής»; Πως δεν φταίει ο τρόπος που γίνεται η κάθε δημοσκόπηση (από σταθερά τηλέφωνα), δεν φταίει πως οι επιστήμονες στην Ελλάδα έγιναν ξαφνικά «άσχετοι» και δεν ξέρουν τίποτε. Αλλά όταν δεν τους αρέσουν τα αποτελέσματα που βγάζει το όποιο γκάλοπ τόσο το χειρότερο για το γκάλοπ.
Πώς να βγάζανε ένα γκάλοπ το 2014 με το κόμμα του 4% να διεκδικεί πρωτιά; Μα θα μου πείτε εμφανιζόταν ψηλά το «Ποτάμι». Μα να μη φανεί ψηλά (πιστεύω μετά από «μαγείρεμα» εκτιμήσεων. Μα τις δημοσκοπήσεις τις πλήρωνε και το «αφεντικό» του κ Θεοδωράκη, ο κ.  Μπόμπολας, κι πρέπει να τον ευχαριστήσουμε.
Προσοχή: δεν λέω πως το «Ποτάμι» υπηρετεί τα συμφέροντα του κ. Μπόμπολα, μπορεί κάνει. Αλλά ο κ. Θεοδωράκης ήταν υπάλληλος του στο Mega. Κι εδώ είναι η δύναμη του «μεγάλου» όπως σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα ο διαιτητής μια αμφισβητούμενη φάση θα τη δώσει πιο εύκολα υπέρ της μεγάλης ομάδας.
Και να τελειώσουμε γυρίζοντας στα γκάλοπ με μια προσωπική μου εμπειρία.
Πριν το δημοψήφισμα πέρυσι, σε όποια ιστοσελίδα ή blog έμπαινα και διενεργούσε ψηφοφορία (χωρίς καμμιά επιστημονική μέθοδο) το ΟΧΙ νικούσε με ποσοστό 70%  - 90%. Ήξερα φυσικά πως παίζει ρόλο κι ότι τα site που έμπαινα ήταν κυρίως υπέρ του ΟΧΙ, αλλά και σ αυτά που ήταν στο ΝΑΙ που έμπαινα το 70αρι το χτυπούσε το ΟΧΙ. Έτσι όταν με ρωτούσαν την άποψη μου φίλοι τους έλεγα απλά πως το ΟΧΙ θα έχει μεγάλη διαφορά, χωρίς να διακινδυνεύω ποσοστά (ό,τι και να λέγαν τα συστημικά ΜΜΕ


Πηγή: kathimerini.gr