Ας ακολουθήσουν οι δικοί μας

«Είδα ένα άρθρο σήμερα που έλεγε ότι οι τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ έδωσαν στους εαυτούς τους μπόνους ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων... Είναι το αποκορύφωμα της ανευθυνότητας, είναι ντροπή. Αυτό που επιβάλλεται, μεταξύ άλλων, είναι οι άνθρωποι της Γουόλ Στριτ, που ζητούν βοήθεια, να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση, πειθαρχία και μεγαλύτερη αίσθηση υπευθυνότητας»
Φαίνεται παράξενο, αλλά είναι δήλωση του νέου προέδρου των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα.
Ο Μπάρακ Ομπάμα. Ξεκίνησε πολύ θετικά την θητεία του. Ανέλπιστα ειναι η αλήθεια. Πρόλαβε να κάνει κίνηση προς τον Αραβικό κόσμο, τους Παλαιστίνιους, την Οικολογία, τις αμβλώσεις και να εκεί που δεν το περιμέναμε κατά των golden boys.
Κίνηση βέβαια αρχική ούτε καν βήμα (προς όλα αυτά που ανέφερα) αλλα μην ξεχνάμε πως σήμερα κλίνη την ενδέκατη μέρα στον Λευκό Οίκο. Είναι πολύ θετικό αυτό για όλον τον κόσμο. Να κάνει τώρα και μια φιλελληνική κίνηση σε όποιο πρόβλημα έχουμε με την γείτονα μας Τουρκία να αποτρελαθούμε.
Η τελευταία κίνηση, η δήλωση που προανάφερα δηλαδή είναι και και καλό παράδειγμα για τους πολιτικούς μας. Αφού ο αρχηγός της Μητρόπολης του Καπιταλισμού τολμά να τα βάλει με όλους αυτούς γιατί να μη μπορέσει να τα βάλει όποιος δικός μας. Και δεν λέω για κάποιον της αντιπολίτευσης που λένε ότι θέλουν να μας χαϊδέψουν, ως συνήθως τα αυτιά, αλλά κάποιος κυβερνητικός.
Μια καλή ιδέα που άκουσα τελευταία είναι τα πρόστιμα (800.000 Ευρω η τράπεζα) να εκλογικευθούν (να διπλασιαστούν τουλάχιστον) και να είναι αυτά η ενίσχυση προς όλους αυτούς που προσφέρουν στην Οικονομία (Αγρότες, εργοστασιάρχες με την υπόσχεση να δώσουν μπόνους στους εργάτες, του επιχειρηματίες Τουρισμού με την ίδια υπόσχεση κ.ά.)
Η πρώτη κίνηση έγινε ανέλπιστα από εκεί που δεν περιμέναμε. Ας μιμηθούν οι δικοί μας λοιπόν και σε κάτι καλό

Μια θλιβερη επέτειος

Δεκατρία χρόνια συμπληρώνεται σήμερα από την βραδιά των Ιμίων. Μια βραδιά που είναι ίσως η τελευταία, χρονικά, στρατιωτική ήττα της χώρας μας από την Τουρκία.
Μια βραδιά, που μόλις είχε παρατηθεί ο εκλεγμένος πρωθυπουργός Ανδρεας Παπανδρέου για λόγους υγείας και η νέα κυβέρνηση υπό του Κ. Σημίτη δεν ειχε ακόμη ορκιστεί.
Εκείνο το βράδυ λοιπόν ο υπουργός εξωτερικών κ. Θόδωρος Πάγκαλος βρισκόταν στην εκπομπή του κ Χατζηνικολάου και ενημερώθηκε σχεδόν στον αέρα.
Το αποτέλεσμα (μετά από προκλιτικές ενέργειες των γειτόνων μας) είναι η κατάληψη για λίγες ώρες Ελληνικού εδάφους από Τούρκους στρατιώτες.
Όχι δυστυχώς χωρίς απώλειες. Ήταν, κατά την προσωπική μου γνώμη, τόσο μεγάλη η προς στιγμή ήττα μας, που ελικόπτερο θέλησε να δει τι γίνεται στην βραχονησίδα , φωτίζοντάς την εν πτήση με προβολέα.
Επόμενο ήταν οι Τούρκοι να το πυροβολήσουν (κάτι που δεν επιβεβαιώθηκε ακόμη) μια που πετούσε πολύ χαμηλά, για να δου τι γίνεται πάνω στην βαχονησίδα. Ετσι χάθηκαν οι υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός.
Αυτό που μας έκανε να ντράπουμε, και ντρέπομε και τώρα που το σκέφτομαι, είναι οτι την επόμενη στην πρώτη του ομιλία ως πρωθυπουργού ο Κ. Σημίτης ευχαρίστησε τους Αμερικάνους για την απεμπλοκή από την συγκεκριμένη κρίση.
Ξεκινούσε δηλαδή με μια στρατιωτική ήττα και δήλωση δουλοπρέπειας την οκτάχρονη θητεία του στην πρωθυπουργία

«Φάγαν» πρόστιμο οι τράπεζες ΚΑΙ; (Η λύση που βλέπω)

Πρόστιμο 800.000 μπήκε λέει στις τράπεζες για καταχρηστικές χρεώσεις. Και; Εμείς οι πελάτες τους θα τα πληρώσουμε πάλι. Πολύ να καταργηθούν οι χρεώσεις αυτές αλλά τα επιτόκια των δανείων θα αυξηθούν. Τα επιτόκια των καταθέσεων θα μειωθούν.
Τι τα θέλετε; Νομίζει η εκάστοτε κυβέρνηση ότι κάνει πολιτική; Αυτοί κάνουν πολιτική. Εσύ αν μου δανείσεις χίλια ευρώ με τους τραπεζικούς όρους και γίνει μια καταγγελία, θα πας μέσα για τοκογλυφία. Που να με δανείζεις συνέχεια, με τέτοιους όρους και να μου λες σου «δανείζω εκατό ευρώ με 1,3% τόκο το μήνα (16%:12) αλλά σου χρεώνω Χίλια δέκα, και κάθε μήνα θα μου δίνεις τουλάχιστον τους τόκους.»
Έτσι κάνουν με τις πιστωτικές κάρτες. Και φυσικά όταν πληρώνεις μόνο τους τόκους το κεφάλαιο δεν μειώνετε. Άσε που όταν πληρώσεις όποιο παραπάνω ποσό, πληρώνονται πρώτα οι τόκοι (που δεν μπορούν να ανατοκιστούν) και τα υπόλοιπα το κεφάλαιο που τοκίζεται κανονικά.
Ύστερα γινόμαστε ακραίοι όταν λέμε ότι είναι «νταβατζήδες» της αγοράς. Κατά τη γνώμη μου, κάτι που φυσικά δεν μπορεί να γίνει, είναι να τους υποχρεώσουν για «πάγωμα» των τόκων για ένα χρονικό διάστημα. Και η λύση είναι η εξαγορά μιας τράπεζας από το κράτος που να δουλεύει σωστά, και φυσικά μέσω διαφήμισης να το μάθει ο κόσμος. Υπάρχουν ακόμη δυο τρεις τράπεζες που να ελέγχονται από το κράτος όχι αυτές που φαντάζεστε (εκτός ίσως αν μέσα σ’ αυτές ειναι η ΑΤΕbank)
Έτσι δεν έγινε και με την κινητή τηλεφωνία; Μετά τις πρώτες τότε Panafon και Telestet που χρεώναν υπερβολικά ανα τριάντα δευτερόλεπτα, Ιδρύθηκε η κρατική τότε Cosmote που εκλογίκευσε τις τιμές.
Εδώ χρειάζεται η παρέμβαση του κράτους. Και είναι αλήθεια όποια κυβέρνηση κάνει κάτι τέτοιο δεν έχει να φοβάται μελλοντικές εκλογές.

Ο παραλογισμός της Ευρώπης και μια ιστοριούλα

Γράφουν σήμερα οι εφημερίδες ότι θα αντιδράσει η Ευρώπη θα αντιδράσει στην ενίσχυση των αγροτών. Δεν επιτρέπονται λέει κρατικές ενισχύσεις.
Ενδιαφέρουσα άποψη. Ειδικά όταν πριμοδοτεί η Ευρώπη την παραγωγή.
Εδώ όμως τι έχουμε; Σταματάνε οι επιδοτήσεις. Ακριβαίνουν τα εφόδια για την καλλιέργεια. Και φτηναίνουν τα προϊόντα
Από την άλλη έχουμε το εξής παράδοξο. Ενώ η Βιομηχανία και οι Τράπεζες και όλοι οι τίμιοι φτωχούληδες παίρνουν σ’ όλη την Ευρώπη ένα σωρό λεφτά οι απατεώνες και ζάμπλουτοι αγρότες δεν έχουν δικαίωμα να πάρουν μια. Να βοηθήσουμε τους Τραπεζίτες με 28 δις ευρώ. Στην Ελλάδα. Βέβαια οι καημενούληδες έχουν τόσα έξοδα. Τους τα παίρνουν οι καταθέτες, τους βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό οι δανειολήπτες άσε που οι υπάλληλοί τους δουλεύουν ελάχιστα.
Αλήθεια ήθελα να ξέρω οι δημιουργοί της ΕΟΚ και όλοι αυτοί του δημιούργησαν αυτό το Τέρας αυτό ονειρευόταν;
O Δικός μας θείος του σημερινού πρωθυπουργού που μας έριξε σ αυτή τη δίνη μας είπε «θα κολυμπήσουμε». Τώρα βλέπουμε να ρίχνουν σωσίβιο στους ισχυρούς μη επιτρέποντας να βοηθήσουν τους αδύναμους.
Και μάλιστα τους δυνατούς που με δικά τους λάθη, δεν μπόρεσα να καταλάβω ακριβώς πως, παρασύρουν στην καταστροφή όλον τον κόσμο κι ο μοναδικός κλάδος που παράγει, και μη μου πει κανείς για τους εργάτες γιατί οι εργάτες ναι μεν παράγουν αλλά δεν είναι δικά τους αυτά που παράγουν, δεν έχουν δικαίωμα στην βοήθεια.
Θα παρομοίαζα την κατάσταση, όπως μας τα λέει η ΕΕ μ’ ένα γεμάτο πλοίο το 19ου, (οι επιβάτες είναι οι πολίτες μιας χώρας). Οι επιβάτες έχουν μαζί και του υπηρέτες τους. (κεφαλαιοκράτες και λαός). Όμως έχουν παρεισφρύσει και λαθρεπιβάτες που εκτός ότι βρίσκουν και τρώνε κρυφά, να ζήσουν κλέβαν που και που κανέναν υπηρέτη και που και που αφεντικό (Τραπεζίτες). Υπάρχει φυσικά και το πλήρωμα (οι αγρότες) που χωρίς αυτό δεν ζει κανείς.
Σε περίπτωση ναυαγίου (όπως είναι οι έκτακτα δύσκολες, λένε, εποχές που ζούμε) δεν υπάρχουν σωσίβιες λέμβοι για όλους. Μάλιστα το ναυάγιο προκλήθηκε από σφάλμα των λαθρεπιβατών, ανοίγοντας τρύπες στο σκαρί να πάρουν νερό από τη θάλασσα για να κάνουν ντουζ μια που το ταξίδι διαρκεί.
Αυτοί που μπαίνουν πρώτοι λοιπόν στις βάρκες είναι οι λαθρεπιβάτες και γεμίζουν με αφεντικά, αφήνοντας στην τύχη τους υπηρέτες και πλήρωμα.
Παραμυθάκι του προπερασμένου αιώνα ε; ΟΧΙ, Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Που είναι τα κομματικα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης

Μπήκαμε ήδη στη δεύτερη βδομάδα των αγροτικών κινητοποιήσεων. Κάτι που τα τελευταία δέκα δώδεκα χρόνια έγινε συνήθεια,
Θυμάμαι, τις πρώτες χρονιές, που κυβερνούσε η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση, βουλευτές της σημερινής κυβέρνησης και κομματικά στελέχη της αριστεράς να πηγαίνουν να μιλήσουν με τους αγρότες. Βουλευτές με μπροστάρη τον σημερινό υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης να λένε πως αγωνίζονται μαζί τους. Και φυσικά δήμαρχοι και νομάρχες που ήταν προκείμενοι στην Νέα Δημοκρατία.
Στα κανάλια «κονταροχτυπιόνταν» τότε υπουργοί Γεωργίας και άλλοι κυβερνητικοί βουλευτές με του αγροτοσυνδικαλιστές, για τις τιμές των προϊόντων και το μέλλον της Αγροτιάς.
Σήμερα παρατηρούνται παράξενα πράγματα. Πέρα απ’ τα στελέχη της αριστεράς και τους βουλευτές της, από τα δυο κόμματα που εναλλάσσονται στην κυβέρνηση μετά τη δικτατορία, πιο πολύ κυβερνητικοί επισκέπτονται τα «μπλόκα». Θα περιμέναμε άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ να είναι δίπλα τους. Εκεί όμως είναι το πρόβλημα του συγκεκριμένου κόμματος.
Τα προβλήματα στην αγροτιά δημιουργήθηκαν την περίοδο αυτή. Βλέπεται στην ΕΟΚ (μετέπειτα Ευρωπαϊκή Ένωση) μπήκαμε το 1980 και πλήρες μέλος γίναμε το 1982. Τα χρήματα που ήρθαν στην Ελλάδα τα διαχειρίστηκε όλα το ΠΑΣΟΚ ως το 2004 (με ένα διάλειμμα το 1989 – 1994 που ο Μητσοτάκης, φτου φτου, προσπαθούσε να βάλει φυλακή τον Ανδρέα Παπανδρέου), με υπουργό Γεωργίας την μεγαλύτερη περίοδο τον Κώστα Σημίτη. Μοναδικό πραπάνω κέρδος μας ήταν τα Μεσογειακά προγράμματα που κέρδισε ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Μετά (και πριν στις συνόδους υπουργών Γεωργίας) το κέρδος μα ήταν ότι κάναμε μικρότερες τις ήττες. Με κορυφή το 2003 που πανηγυρίζαν για την ΝΕΑ ΚΑΠ που παρά τον περιορισμό των χρημάτων ΚΑΤΟΡΘΩΣΑΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ ΩΣ ΤΟ 2013.
Θα μου πείτε και φαινομενικά σωστά. Γιατί να χρεωνόμαστε να παίρνομαι προϊόντα Ελληνικά ή απ άλλες περιοχές της Ε. Ε. Αφού κοστίζουν πιο πολύ. Μα εδώ μπορούμε να ελέγξουμε όμως τον τρόπο παραγωγής και να προστατέψουμε την δημόσια υγεία. Όμως αυτό προϋποθέτει Ευρώπη των λαών ενώ τώρα έχουμε Ευρώπη της πλουτοκρατίας και των καρτέλ, των μονοπωλίων.
Πως λοιπόν, να ξαναέρθουμε στα σημερινά μπλόκα, να πάνε όλοι αυτοί στους κινητοποιημένους αγρότες; Το λιγότερο θα φάνε Γιουχάισμα, άσε που μπορεί να βρεθεί να έχει μαζί του κάνεις αγρότης κανένα προϊόν (αυγό ή ντοματούλα ή ακόμη ακόμη γιαουρτάκι) και προσγειωθεί σε κανένα κεφάλι ή σακάκι πρώην υπουργού.

Οι αγρότες και η ζωή τους

Αυτό που γίνεται με τους αγρότες στην Ελλάδα είναι πρωτοφανές.
Όλο τον χρόνο είναι όλα καλά. Έχουν όλα τα χρειώδη για να ζήσουν αλλά κάποια στιγμή αντιμετωπίζουν προβλήματα. Ζουν μέσα στην φύση, Δεν έχουν στρες δεν έχουν άγχος όλοι θέλουν να κάνουν την ζωή τους
Έτσι σκέφτονται οι άνθρωπο των πόλεων. Ας δούμε όμως είναι έτσι;
Ο αγρότης από τη στιγμή που αρχίζει να δουλεύει, σε ηλικία, δε σταματά να δουλεύει από το πρωί ως το βράδυ
Έχει ένα κεφάλαιο (κτήματα ή ζώα και μηχανήματα) που του αποδίδει ελάχιστα, όταν δεν τον «βάζει μέσα».
Η ζωή του είναι σπίτι, χωράφι, σπίτι. Η διασκέδαση του η τηλεόραση και άντε μερικές φορές το καφενείο του χωριού όταν υπάρχει διάθεση για καμιά σπατάλη (Ο καφές ένα ευρώ το τσιπουράκι δυο)
Γιατί ζούνε εκεί λοιπόν; Γιατί δεν τα παρατάνε, πουλώντας τα υπάρχοντά τους, να πάνε στην πόλη;
Για συναισθηματικούς κυρίως λόγους. Δε θα πουλήσω λένε (και σωστά κατ’ εμέ) ότι με ιδρώτα και αίμα κατόρθωσαν να κάνουν οι παππούδες μας, αν και οι νέοι σπουδάζουν και φεύγουν. Έτσι μένει η περιουσία σιγά σιγά σε διάφορους επιστήμονες μεγαλουπόλεων.
Δε θέλουν να φύγουν ακόμη μην ερημώσει ο τόπος τους, αν και τελευταία χρόνια έχει γίνει κι αυτό. Και κυρίως γιατί ειναι πρόσφατη ακόμη η δεκαετία του ’80.
Μια δεκαετία που είχαν λεφτά κυρίως λόγω των τότε κυβερνώντων και της ΕΕ. Και περιμένουν να ξανάρθει κάτι από εκείνα τα χρόνια. Λένε για φέτος παράδειγμα «Πάει καλά ο καιρός θα έχουμε σοδιά»
Να την κάνετε τι ρε σεις; Αφού θα σας τα πάρουν τζάμπα και τα όποια φάρμακα έχουν πάει στα ύψη. Αφού ως πέρυσι πουλούσατε σε δραχμές (Σε δραχμές τα λέγαν για να φαίνονται πολλά).
Τώρα προσπαθούν να βρουν πολιτικούς να βοηθήσουν τον κλάδο. Δυστυχώς όμως είναι ο κλάδος (ίσως ο μοναδικός που παράγει) που δεν θέλει κανείς τόσο στην Ελλάδα όσο και στον κόσμο.

Η «φούσκα» των δημητριακών κι ένα κόλπο της συμμορίας της Ευρώπης

Για ακόμη μια μέρα η Ελλάδα είναι κομμένη στα δύο. Έδωσε λεφτά ο υπουργός αλλά οι αγρότες ζητάνε να ξέρουν τι ακριβώς θα πάρουν. Κι αυτό που τονίζουν είναι οτι πέρυσι τα προϊόντα πουλήθηκαν ακριβά ενώ φέτος η τιμή κατρακύλησε το ένα τρίτο ή και πιο κάτω ακόμη κι αναρωτιούνται το γιατί.
Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα έχουμε αύξηση των τιμών και ποτέ μα ποτέ μείωση. Βλέπε τη Βενζίνη και σύγκρινε τις τιμές με τις περυσινές που ήταν ακριβότερη η τιμή του αργού. Περάσαμε όμως ένα καλοκαίρι που η τιμή του έγινε πολύ πολύ μεγάλη.
Έτσι και στα αγροτικά προϊόντα. Πέρυσι για την αύξηση στο ψωμί, στα μακαρόνια, στα μπισκότα κα έφταιγε η άνοδος των τιμών των δημητριακών και οι μεσάζοντες (που «ασελγούν» πάνω στους παραγωγούς και στους καταναλωτές όπως είπα στο προηγούμενο σημείωμα) βρήκαν δρόμους σε αγορές του τρίτου κόσμου για σιτάρι από εκεί.
Λένε ότι αμφίβολης ποιότητας, αλλά μέχρι να «σκάσει» διατροφικό σκάνδαλο όπως με το ηλιέλαιο (Λες και δεν έχουμε στην Ελλάδα υπέροχο ελαιόλαδο) δεν μπορούμε να πούμε τίποτε.
Φέτος όμως για να γυρίσουμε στα Δημητριακά που υπερυποδιπλασιάστικε η τιμή τους οι τιμές έμειναν εκεί που ήταν. Μα μη πω για τα έξοδα (φάρμακα,λιπάσματα και σπόρος)
Ο σπόρος άλλη κομπίνα της «συμμορίας» της Ευρώπης.
Τις προηγούμενες δεκαετίες, ο παραγωγός κρατούσε από την παραγωγή τον σπόρο της επόμενης χρονιάς.
Απαγορεύετε πλέον. Θα πρέπει να κατατεθούν τιμολόγια για αγορά σπόρου.